اصول چیدمان میز غذاخوری را بدانید

ارسال شده در: هومینو | ۰

میزی که به شکل زیبا، با رومیزی تمیز و چند شاخه گل تزئین شود و کاردها، چنگال ها و لوازم  میز غذا دیگر

به طرز صحیحی روی آن چیده شوند، نه فقط اشتهای افرادی را که سر آن میز غذا می خورند،

بر می انگیزد؛ بلکه سبب می شود آنهایی که دور آن میز برای صرف غذا جمع می شوند، حداکثر

سعی خود را برای رعایت آداب غذاخوردن به کار برند.

 میزی که به شکل زیبا، با رومیزی تمیز و چند شاخه گل تزئین شود و کاردها، چنگال ها
و لوازم دیگر به طرز صحیحی روی آن چیده شوند، نه فقط اشتهای افرادی را که سر آن میز غذا می خورند،
بر می انگیزد؛ بلکه سبب می شود آنهایی که دور آن میز برای صرف غذا جمع می شوند، حداکثر سعی خود
را برای رعایت آداب غذاخوردن به کار برند.
چیدمان میز غذاخوری فنی است که بهتر است همه خانم ها آن را بدانند.

برای چیدمان میز غذاخوری، بهتر است تمام وسایلی که برای غذا خوردن هر شخص لازم است روی میز چیده شود.

تعداد و طرز چیدن وسایل غذاخوری برای ناهار و شام بستگی به دو چیز دارد:

یکی نوع غذا و دیگری رسمی یا غیر رسمی بودن مجلس.

بشقاب، کارد، چنگال و قاشقی که برای هر نفر در دو طرف بشقاب قرار می دهید،

باید ۲ تا ۵/۲ سانتی متر از لبه میز فاصله داشته باشد.
کارد را در طرف راست بشقاب، طوری قرار دهید که لبه تیز آن رو به بشقاب واقع شود.
قاشق را در همان طرفی که کارد هست و در سمت راست آن بگذارید. چنگال را باید سمت چپ بشقاب گذاشت.
مواقعی که خوردن غذای مورد نظر احتیاج به کارد نداشته باشد، آن را نباید روی میز گذاشت و در این صورت چنگال را باید به طرف راست بشقاب آورد.
در صورتی که چند نوع کارد و چنگال و قاشق مورد احتیاج باشد، باید آنها را به ترتیب استفاده و
در هر طرف از سمت به طرف بشقاب چید. مثلاً اگر غذای اول سوپ است، باید در سمت راست بشقاب
از خارج به داخل، اول قاشق سوپخوری را قرار داد، بعد از صرف سوپ، آن را با بشقاب سوپخوری برداشت
تا با غذای بعد، کارد و چنگال به کار برده شود. به این ترتیب آخرین غذا یا وسایلی که بلافاصله پهلوی بشقاب
قرار دارد صرف می شود.
اگر احتیاج باشد که یک یا چند لیوان برای هر نفر روی میز گذاشته شود آنها را باید در سمت راست،
بالای کارد قرار داد. چنانچه بلندی لیوان ها با هم فرق داشته باشد، بهتر است آنها را به ترتیب بلندی
از چپ به راست بچینید. در موقعی که آشامیدنی را در لیوان می ریزید، بیش از سه چهارم آن را پر نکیند تا
به آسانی بدون آنکه چیزی روی میز بریزد، بتوانید لیوان را بردارید.
بشقاب کوچک نان یا دسر باید در سمت چپ بشقاب بزرگ و بالای چنگال قرار گیرد و چنانچه به
جز غذاها کره هم روی میز آورده شود، باید از همان بشقاب نان استفاده کرد.
اگر می خواهید برای هر کس کارد کوچکی برای مالیدن کره به نان، جزء وسایل روی میز بگذارید،
آن را روی بشقاب نان و کره و در کنار آن عمود یا موازی با کارد یا چنگال آن شخص بگذارید.
در هر حال دسته کارد را باید به طرفی قرار دهید که برداشتن آن با دست به آسانی انجام پذیرد.
بشقاب مخصوص سالاد را داخل بشقاب اصلی قرار دهید و
دستمال سفره نیز در سمت چپ قرار می گیرد.

زیبایی تزئین وسط میز غذاخوری بستگی به سلیقه شما و سایر وسایل و لوازم موجود دارد.
در هر حال هیچ یک از تزئینات وسط میز نباید به اندازه ای بلند باشد که افراد دور میز نتوانند یکدیگر را ببینند.
برای میزهای رسمی از شمع های سفید و میزهای غیر رسمی از شمع هایی با رنگ های شاد استفاد کنید.
اگر از شمعدان و یا شمع سر میز غذاخوری استفاده می کنید، شمع ها باید در فاصله ای بالاتر از گل ها بسوزند
تا گلبرگ های گل را نسوزانند. فضایی که این وسایل در وسط میز اشغال می کنند، نباید بیشتر از یک دوم
سطح وسط میز باشد؛ زیرا شما برای چیدن ظروف و میهمان شما به فضایی برای قرار دادن دستها،
در وسط میز به فضایی کافی احتیاج دارد.

روش‌های کوددهی به باغچه و انواع کود

ارسال شده در: هومینو | ۰

کوددهی به گیاهان خانگی و باغچه راهی برای تقویت و شاداب‌سازی گیاهان شماست که نباید

در تغذیه گیاهان آنرا نادیده یا دست کم گرفت. از دلایل مهم نیاز گیاهان باغچه به کوددهی می‌توان

به این مسئله اشاره کرد که خاک باغچه پس از چند سال در اثر رشد گیاهان متعدد و درختها

مواد مغذی خودش را از دست می‌دهد و دیگر قادر به تامین ریز مغذیهای مورد نیاز گیاهان جهت رشد

از جمله نیتروژن و فسفر نخواهد بود. به همین جهت برای داشتن گیاهانی شاداب و سرسبز با

رشد مناسب حتما کوددهی به باغچه را مورد نظر قرار دهید. در حال حاضر انواع کود را به این

منظور می‌توانید در بازار پیدا کنید و بر‌حسب نیاز گیاهان می ‌توانید از کودهای مختلف استفاده کنید.

 

روش‌های کوددهی به باغچه و انواع کود

کوددهی برای تغذیه گیاهان اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا ریزمغذیهای مورد نیاز گیاه را به شکل و

مقدار مناسب در اختیار گیاه قرار می‌دهد. این مسئله وقتی ارزشمندتر است که شما احساس کنید

گیاهان شما رنگ پریده و ضعیف شده و رشد آنها نیز به دلیل کمبود ریز مغذیهای خاک به صورت مناسب صورت نمی‌گیرد.

تعداد عناصر مورد نیاز همه گیاهان از جمله گیاهان باغچه و آپارتمانی ۱۶ عنصر است که شامل اکسیژن ،

هیدروژن ، کربن، ازت ، فسفر، پتاس ، گوگرد، کلسیم، منیزیم ،آهن ،روی ، بور، منگنز، کلر، مس و مولیبدن می‌باشد.

از بین عناصر ذکر شده اکسیژن، هیدروژن و کربن به وفور در آب و هوا موجود هستند ولی سایر عناصر را باید

با کوددهی منظم در اختیار گیاهان قرار داد در غیر این صورت پس از مدتی گیاهان شما زرد و رنگ پریده شده و

حتی ممکن است از بین بروند.

 

کودهای گیاهی حاوی ۳ ترکیب اصلی هستند که شامل موارد زیر است:

 

نیتروژن (N): این ریز مغذی برای رشد برگها و سبز شدن گیاهان زرد شده در اثر کمبود مواد غذایی مفید است.

فسفات (P۲O۵): این ماده شیمیایی برای رشد برگ گیاهان موثر است.

پتاس (K۲O): یکی از مهمترین اجزا کودها است که بر روی رشد گلها موثر است.

 

عناصر دیگری هم در کودهای گیاهی وجود دارند که به آنها ریزمغذیهای کمیاب (Trace) می‌گویند

و در کنار عناصر اصلی ذکر شده برای رشد گیاهان مفید هستند.

توجه داشته باشید که گیاهان گلدار به کوددهایی نیاز دارند که فسفر و پتاسیم بیشتری نسبت به

نیتروژن داشته باشند در عوض گیاهانی با برگهای تزئینی به کودهایی با نسبت بیشتر نیتروژن نیاز دارند.

 

مزایای کودهای گیاهان خانگی

 

۱- کوددهای مخصوص گیاهان خانگی حاوی اسید آمینه ها هستند که خیلی بهتر توسط ریشه جذب می شود.
۲- کوددهای گیاهان خانگی اغلب حاوی آفت کش‌های ضروری بوده یا با آنها قابل ترکیب هستند.
۳- کوددهای گیاهان خانگی حاوی ریزمغذی های روی ، آهن ، منگنز ، مس ، برم و مولیبدن هستند.
۴- کوددهای گیاهان خانگی حاوی عناصر N ، K و P به صورت مساوی هستند که برای رشد و نمو کلیه گیاهان ضروری هستند.

 

بهترین زمان کوددهی

 

اگر گیاهان شما در وضعیت بدی قرار دارند فورا کار کوددهی را انجام دهید در غیر این صورت کوددهی

باید در فصل رشد گیاهان صورت بگیرد که دفعات بیشتری باغچه را آبیاری می کنیم. اکثر گیاهان

هر ۲ تا ۴ هفته یکبار نیازمند کوددهی هستند. به یاد داشته باشید که کوددهی را نباید تا پژمرده شدن

برگ‌های  گیاه به تعویق بیاندازید بلکه این کار را بطور مرتب انجام دهید تا همیشه مواد مغذی برای

رشد گیاه در خاک وجود داشته باشد.

بهترین فصل کوددهی گیاهان فصل بهار و تابستان است. به نکته مهمی که باید در کوددهی گیاهان

توجه کنید این است که نصف غلظت درج شده بر روی کود را مورد استفاده قرار دهید تا گیاه شما

بطور ناگهانی در معرض مقدار زیادی ریزمغذی قرار نگیرد. همچنین به یاد داشته باشید که کوددهی

را بر اساس سن و نوع گیاهان انجام دهید زیرا گیاهان جوانتر به کود بیشتری نیاز دارند اما برای گیاهان

زینتی ماهی یکبار کوددهی کافی است.

 

روش کوددهی به گیاهان خانگی و باغچه

 

پس از خریداری کود ظرف کود را به خوبی تکان دهید تا مواد آن مخلوط شوند سپس ۱۰ میلی لیتر از کود

را در نیم لیتر آب حل کرده و هر ۱۰ تا ۱۴ روز یکبار به گیاهان داده یا آنرا بر روی برگ گیاهان اسپری کنید.

 

انواع کود مناسب گیاهان خانگی و باغچه

 

۱- کود با انتشار کند

 

این کود برای باغچه بسیار مناسب است زیرا مواد مغذی محتوی آن به کندی و طی دوره طولانی به

داخل خاک منتشر شده و مورد استفاده گیاهان قرار می‌گیرد. این روش کوددهی برای زمستان موثر نیست.

 

۲- قرص ها و چوب ها

 

این نوع کودها وقتی در خاک قرار می‌گیرند ریزمغذی‌های  آنها طی یک ماه یا بیشتر در خاک منتشر شده

و گیاه را تغذیه می‌کند. در این روش کوددهی مواد مغذی بطور یکنواخت در کل خاک پخش نمی ‌شود و

ممکن است در اختیار ریشه گیاهان قرار نگیرند.

 

۳- کود مایع

 

کوددهی به گیاهان با کود مایع یکی از بهترین روش‌های  کوددهی برای تغذیه گیاه است زیرا مواد

مغذی کود کاملا به ریشه گیاه می‌رسد و شما می‌توانید مقدار آنرا در دوره رشد یا خواب گیاه تنظیم کنید.

برای توزیع بهتر این کود ابتدا گیاهان را طبق معمول آبیاری کنید و سپس کوددهی کنید.

اگر گیاهان باغچه شما در حال از بین رفتن هستند کود مایع بهترین راه برای بازگرداندن شادابی آنهاست.

 

در انتها به یاد داشته باشید که اغلب خاک‌ها حاوی تمام عناصر مورد نیاز رشد گیاه نیستند و

کوددهی منظم با رعایت فواصل یک کار ضروری است که به رفع نیاز گیاهان به ریزمغذی‌ها

کمک کرده و لازمه رشد مطلوب گیاهان شماست.

  • تراریوم

آموزش ساخت باغ شیشه ای یا تراریوم

ارسال شده در: هومینو | ۰
برای تهیه تراریوم، گیاهانی باید انتخاب شوند که علاوه بر دارا بودن شاخ و برگ زیبا، رشد کندی داشته باشند.
همچنین توانایی تحمل رطوبت زیاد هوا و خاک، و نور کم را هم داشته باشند. ما در تراریوم گیاهانی
را می توانیم پرورش دهیم که به درجه رطوبت بالایی،نیاز دارند. که در غیر اینصورت در هوای خشک
خانه این گیاهان از بین می روند.

 

مرحلۀ اول:

 
ظرف مورد نظر ار انتخاب کرده، آنرا تمیز و خشک می کنیم. یک لایه سنگریزه داخل ظرف می ریزیم.
سعی می کنیم مقدار بیشتری از سنگریزه ها به یک سمت دیواره ظرف متمایل باشند.
این کار به زهکشی بهتر کمک می کند.
زهکشی مناسب ضروری است برای اینکه مطمئن شویم که خاک بیش از حد اشباع نشود که باعث شود
ریشه پوسیده شود و گیاه شما از بین برود. میزان مواد زهکشی بستگی به اندازه و شکل ظرف دارد.
با توجه به اندازۀ ظرف شما می توانید که لایه ۱ اینچی از مواد را در ته ظرف پخش کنید، بطوریکه
تمام ظرف را بپوشاند. (کوچکترین حالت) برای ظرفهای عمیق یا بزرگ حتی لایه ای تا ۳ اینچ نیز ممکن است
مورد استفاه قرار بگیرد.گاهی قبل از لایه سنگریزه، لایه نازکی از خزه در ته ظرف قرار می دهند.

 

مرحلۀ دوم:

 

برای جذب بوهای ناخوشایندی که موقع آبیاری ایجاد می شود و جلوگیری از رشد قارچها لایه نازکی از زغال
روی لایه سنگریزه های می ریزیم.

 

مرحلۀ سوم:

 

قراردادن یک لایه مواد غیر طبیعی روی زهکش لایه ای را ایجاد می کند که از فرو نشستن خاک و
از بین رفتن توانایی آن برای زهکشی جلوگیری می کند. مواردی مثل پارچه های پرده ای
فایبر گلاس، جورابهای زنانه نایلونی یا پرده دور انداختنی، موارد خوبی هستند. چون دارای خلل
و فرج کافی برای عبور آب هستند که هم خاک و ذرات را نگه می دارند و هم زود فاسد نمی شوند.
گاهی از خزه اسفاگنوم نیز به این منظور استفاده می شود.

مرحلۀ چهارم:

 

به مقدار کافی خاکی تمیز و استرلیزه شده که تقریباً ۵/۱ تا ۴/۱ حجم ظرف را پر می کند، اضافه می کنیم.
برای دادن جلوه بیشتر به تراریوم، خاک را بطور مسطح در ظرف نمی ریزیم، بلکه آن را شیبدار و تپه
مانند می ریزیم تا گیاهان در سطوح مختلف قرار گیرند. خاک را از پشت به سمت جلو شیبدار کنید.
معمولاً اختلاف سطح بین خاک جلو و خاک عقب ۱ تا ۲/۱ اینچ می باشد. اگر چه، اگر تراریوم دایره ای است،
شما می توانید سطح صافی را برای کشت داشته باشید.
می توان از خاکهای گلدانی بسته بندی شده که استرلیزه هم هستند استفاده کرد یا اینکه از مخلوط
خاک باغچه و پیت ماس محیط کشت را تهیه کرد.خاک باید نرم، دارای زهکشی خوب و بدون کود باشد.
برای تراریوم نواحی گرمسیری با گیاهان شاخ و برگدار، یک قسمت خاک، یک قسمت پیت ماس و یک
قسمت پرلیت استفاده کنید. اگر شما می خواهید یک باغ کاکتوس ایجاد کنید از خاک زبر که از
یک قسمت خاک و یک قسمت شن تشکیل شده است استفاده کنید.

 

برای از بین بردن عوامل بیماری زا در خاک تهیه شده می توان به روش زیر عمل کرد:
 
ابتدا خاک را مرطوب کرده و در سینی بزرگ پهن کنید. سپس آنرا تحت دمای ۲۰۰ درجه فارنهایت
به مدت ۲۰ دقیقه قرار دهید. هر ۵ دقیقه یکبار نیز خاک را به هم بزنید. به این ترتیب خاک استرلیزه خواهد شد.
خاک را قبل از استفاده مورد آزمایش قرار دهید، به این صورت که آنرا با دست فشار دهید، اگر به راحتی فشرده
شود مقداری پرلیت و ورمی کولایت برای کمک به زهکشی به خاک اضافه کنید.
خاکی که به تراریوم اضافه می شود نسبتاً خشک باشد، در غیر اینصورت به دیواره ها می چسبد.

 

مرحله پنجم:

 
بعد از تهیه محیط کشت و قرار دادن در ظرف، نوبت به انتخاب و کاشت گیاهان می رسد.
دنبال گیاهانی باشد که رشد کم و برگهای کوچک داشته باشند. برای تهیه تراریوم،گیاهانی
باید انتخاب شوند که علاوه بر دارا بودن شاخ و برگ زیبا، رشد کندی داشته باشند.
همچنین توانایی تحمل رطوبت زیاد هوا و خاک، و نور کم را هم داشته باشند.
ما در تراریوم گیاهانی را می توانیم پرورش دهیم که به درجه رطوبت بالایی،نیاز دارندکه
در غیر اینصورت در هوای خشک خانه این گیاهان از بین می روند.
تعدادی از گیاهانی که می توان از آنها در تهیه تراریوم استفاده کرد
عبارتند از : کالاته آ، پیرومیا، سرخس، فیتونیا، پتوس، کاماادورا، سارانتا، کراسولا یا گیاهانی
پمثل بنفشه، توت فرنگی وحشی و …
کاکتوس، گیاهان گلدار گرمسیری یا یک ترکیب از گیاهان رنگارنگ برای استفاده در تراریوم
مناسب هستند. گیاهان به رشد پیوسته و آرام نیاز دارند، همچنین باید توانایی همزیستی
با گیاهان همراهشان را در شرایط یکسان داشته باشند. هرگز از ترکیبی از گیاهان که نیازهای
رشد مختلفی دارند استفاده نکنید. گیاهانی را انتخاب کنید که از لحاظ واریته، اندازه، بافت و رنگ
احتیاجاتشان مشابه یکدیگر باشد.
بهتر است گیاهانی مورد استفاده قرار بگیرند که از لحاظ اندازه مناسب برای ظرف انتخاب شده باشند.
گیاهانی که دارای رشد کم هستند به دستکاری و نگهداری کمی نیاز دارند. اگر شما می خواهید که
توجه بیشتری به آنها داشته باشید می توانید گیاهانی که رشد بیشتری دارند را آزمایش کنید.
آنها به تربیت بیشتر و مداوم نیاز دارند اما می توانید تنوع بیشتری در تراریوم خود داشته باشید.
اگر ظرف تراریوم طوری است که تمام سطوح شفاف بوده و دارای دید است باید گیاهان بزرگتر را نزدیک
به مرکز کاشت. اما اگر فقط ۲ یا ۳ سطح آن دیده می شود، گیاهان بلند تر باید در قسمت دیواره پشتی جای داده شوند .
ترتیب گیاهان را بوسیله حرکت آنها در داخل ظرف (اگر دهانه ظرف بزرگ باشد) یا محل بازی که اندازه آن
مشابه تراریوم باشد تعیین کرد .بهتر است قبل از کاشت ترتیب جای گیری آنرا مشخص کنید.
گیاهان نباید خیلی نزدیک هم کاشته شوند، بلکه باید فضای کافی برای هر کدام از آنها در نظر گرفته شود.
گیاه باید طوری مستقر شود که پایه گیاه همسطح سطح بالای خاک باشد . اجازه ندهید که پایه گیاه بالاتر
از سطح خاک قرار گیرد.
گیاهان گرمسیری و جنگلی در تراریوم بسته ویا دریچه دار و گیاهان آبدار و شاداب در ظرفهای باز مورد استفاده قرار بگیرد .
بسیار مهم است که گیاهان فاقد حشره یا بیماری باشند .هر برگ آسیب دیده یا زرد یا هر برگی که نشان از
آسیب حشره یا بیماری دارد را فوراً جا به جا کنید.اگر بیماری برای شما دارای اهمیت است گیاهان را در یک بسته پلاستیکی
برای دو هفته قبل از کاشت در تراریوم قرار دهید، اگر بیماری وجود داشته باشد روی شاخ و برگ و ساقه نمایان می شود.
سریعا گیاه را در ظرف بکارید، تا ریشه های بدون حفاظ خشک نشوند .
وقتی در یک ظرف با دهانه عریض کشت می کنید از قاشق برای در آوردن خاک استفاده کنید.
اگر از ظرفی با دهانه باریک استفاده می کنید باید روشی برای قرار دادن گیاه در تراریوم ایجاد کنید.
برای وارد کردن نباتاتی که ریشه آنها بزرگ است آنها را داخل کاغذ یا پارچه پیچانده و فرم دهید .
از یک انبر بلند و باریک یا چوبی که انتهای آن سیم حلقوی بسته شده است استفاده کنید.
با این چوب چاله را قبل از کاشت حفر کنید و بعد از کاشت چاله را پر کنید و اطراف آن را به آرامی فشار دهید .
چوب بلند که انتهای آن یک چوب پنبه قرار دارد وسیله مناسبی برای محکم کردن خاک اطراف گیاه است .
بر خلاف باغ لازم نیست که ریشه ها را شل و نرم کنید. در تراریوم نمی خواهیم که گیاهان رشد سریع داشته باشند
و باقی ماندن ریشه ها به صورت گلوله ای متراکم باعث می شود که رشد گیاهان آهسته باشد .

 

مرحله ششم :

 

بعد از کاشت گیاهان، می توان تراریوم را با استفاده از تخته سنگ، چوب شکسته، خزه و چیزهای
دیگر تزئین کنیم. با این عمل یک دنیای کوچک زندگی گیاهی ترسیم می شود.

 

مرحله هفتم :

 

ظرف را با در پوش یا سینی شیشه ای بپوشانید. در این مرحله ارتباط با محیط قطع می شود و جنگل بارانی مینیاتوری ایجاد می شود .

 

مرحله هشتم :

 

هر گیاهی را که شروع به پوسیدگی می کند جابجا کنید . پوسیدگی معمولاً در اثر رطوبت زیاد بوجود می آید.
اگر این اتفاق در تراریوم بسته بیفتد در پوش را حرکت دهید تا ظرف خشک شود. تراریوم بسته را در هفته اول
بعد ازکاشت در نظر بگیرید. در این زمان غالباً بیماریها شروع می گردد. هر برگی که می میرد یا گیاهی که شروع
به پوسیدگی می کند باید سریع از بین برود قبل از اینکه مشکل به سایر گیاهان نیز سرایت کند. در بیشتر حالات،
بعد از چند هفته تراریوم استقرار پیدا می کند و خطر بیماری ها کاهش پیدا می کند .نظارت خود را برای برگهایی که
می افتد و یا هر قسمتی از گیاه که دچار پوسیدگی می شود ادامه دهید.

 

کود:

 

عدم موفقیت بسیاری از تراریوم ها در نتیجه کود بیش از اندازه می باشد . کمتر از یک سال
بعد از کاشت برنامه ای برای کود دادن نداشته باشید .اگر گیاهان به زردی گراییده شوند و با قدرت رشدشان
بدون هیچ دلیل مشخصی کم شود، کود سبکی که به صورت محلول با آب است به نسبت ۴/۱ گیاهان خانگی داده شود

 

آبیاری :

 

پس از کاشت، گیاهان را با اسپری آبیاری کرده، که در این صورت برگهای آنها نیز تمیز می شوند.
آبیاری شدید باعث از بین رفتن گیاهان می شود. هیچگاه آب را به طور مستقیم روی تراریوم نریزید،
زیرا محلی برای زهکشی که آب از آن خارج شود وجود ندارد. آب به مقداری اضافه کنید که فقط خاک مرطوب شود.
هیچگاه آب جمع شده در زیر لایه سنگریزه نداشته باشید. زیرا آب باعث خواهد شد که ریشه گیاه دچار پوسیدگی شود.
وقتی که کناره های ظرف خشک هستند و هیچ رطوبتی در کناره ها آشکار نیست، مقدار کمی آب اضافه کنید .
اگر در اثر آبیاری زیاد فضای داخل ظرف مه آلود شود ،در ظرف را بر می داریم تا آب اضافی تبخیر شود، سپس در ظرف را می گذاریم .
وقتی که گیاهان برای اولین بار در تراریوم کاشته می شوند، تراریوم شروع به ایجاد آب و هوای مناسب گیاه می کند.
گیاهان رطوبت را از برگهایشان از دست می دهند که روی شیشه متمرکز می شود و دوباره به خاک بر می گردد.
این چرخه باعث می شود که تراریوم برای مدتها احتیاج به آبیاری نداشته باشد. در تراریوم های بسته فاصله آبیاری می تواند
۱ ماه یا بیشتر باشد. در بیشترین حالت، به آبیاری در هر دو هفته یک بار نیاز دارید، که این به شرایط بستگی دارد .

 

نور :

 

تراریوم را در معرض نور مستقیم آفتاب قرار ندهید. اجازه تابش مستقیم باعث افزایش درجه حرارت داخل
تراریوم می شود و باعث سوختگی گیاه خواهد شد .
تراریوم را در جایی قرار دهید که نور غیر مستقیم کافی داشته باشد. پشت پنجره های شمالی بهترین مکان خواهد بود
بیشتر گیاهان که برای تراریوم مناسب هستند به نور بیش از اندازه نیاز ندارند، اما مقدار نور باید خوب باشد
اگر تراریوم در محلی قرار دارد که نور در آنجا پایین است، نور مصنوعی اضافه کنید. یک لامپ w 100 در
داخل تراریوم و یا لامپ فلوراسنت بالای تراریوم می تواند مفید باشد. در جایی که نور بیرونی ضعیف است،
نور مصنوعی را ۱۶ تا ۱۸ ساعت در روز داشته باشید.
برای اینکه گیاهان بر اثر نور به یک سمت خم نشوند باید جای ظرف را هر چند وقت یک بار تغییرداد و
جهت آن را نسبت به نور عوض کرد.

 

  • آکواریوم

بهترین راه برای تمیز کردن آب آکواریوم

ارسال شده در: هومینو | ۰

اگر آب آکواریوم برای مدتی تمیز نگردد مشخص است که تبدیل به یک آب پر از بیماری و میکروب میگردد
پس بهتر است هر هفته یک بار آب آکواریوم را تمیز نمایید.

بهترین راه و روش برای تمیز کردن آکواریوم

معمولا، ما باید ماهی خود را در یک منطقه با تهویه ی مناسبی از اتاق قرار دهیم آب تمامی آکواریوم موادی ک
بر روی دیواره آکواریوم هستند را در خود حل میکند و میبرد علاوه بر این، ماهی ها نیز کمی محیط
خود را کثیف می سازند. با این حال ، مهم است که آکواریوم تمیز باشد.  به طور کلی، ماهی ها
حیوانات خانگی هستند، که احتیاج به نگهداری و مراقبت زیادی ندارندآنها فقط نیاز به
کمی غذا، آب پاک و اکسیژن دارند ماهی های خود را سالم و آرام نگه دارید آیا شما آماده یادگیری چگونگی
حفظ ماهی خود در یک محیط تمیز و سالم هستید؟ پس، به ادامه ی مطلب توجه کنید .تمیز کردن آکواریوم
تمیز کردن آکواریوم

روش هایی برای تمیز کردن آب آکورایوم

برای تمیز کردن آکواریوم چه چیزی نیاز دارید؟

برای شروع، مهم این است که قبل از شروع ،همه چیز را آماده کنید، از جمله حوله، زیرا احتمالا
در هنگام تمیز کردن آکواریم مقداری آب از آن خارج خواهد شد به خاطر داشته باشید که اولویت
شما باید باعث کمترین تاثیر بر روی ماهی شود. به همین دلیل آب باید کم کم از آکواریم خارج شود
حالا ، اینها موادی هستند که باید برای شروع پاکسازی آنها را داشته باشید:
باز هم، می خواهیم به شما یادآوری کنیم که باید بسیار مراقب باشید که ماهی ها را مضطرب و آشفته نکنید تا به آنها آسیب نرسد .

آب آکورایوم را چگونه تمیز کنیم ؟

مراحل تمیز کردن آکواریوم:

۱. حوله تمیز را ،در اطراف آکواریوم خود قرار دهید تا آبی که از اکواریم به بیرون ریخته میشود را در
خود جذب کند اگر یک حوله کافی نباشد، حوله های بیشتری را در اطراف آن قرار دهید.
۲. با دقت، تمام وسایل تزئینی داخل آکواریم را بردارید و آنها را با کمک یک اسفنج و آب جاری گرم،
تمیز کنید اطمینان حاصل کنید ،که تمامی جلبک هایی را که ممکن است در آکواریم
تشکیل شده باشند، را پاک کرده باشید.
۳. از پاک کننده های خارجی ساینده و سوزش آور استفاده نکنید ،زیرا آنها در داخل وسایل تزئینی
آکواریوم ته نشین میشوند وممکن است به ماهی شما آسیب برسانند از طرفی مواد شیمیایی موجود ،
در مواد شوینده برای ماهیان شما سم هستند.
۴. شیشه ی داخلی آکواریوم را با استفاده از وسیله ی زداینده ی جلبک تمیز کنید ؛ حرکات صعودی و
نزولی را به آرامی انجام دهید برای این کار ابتدا از قسمت سفت و زبر اسکرابر و سپس قسمت صاف
آن را استفاده کنید .

تمیز کردن آب آکواریم و شیشه آکواریوم

۵. از یک توری برای جمع آوری جرم ها و کثیفی هایی که به سطح آب آمده اند ،استفاده کنید
بعد از آن، بخشی از آب را با سیفون خارج کنید .کوچکترین انتهای سیفون را داخل آکواریوم و
وسیع ترین بخش ،را داخل سطل خالی قرار دهید . حرکات ملایم ،اما سریع را با سیفون
داخل آکواریوم انجام دهید ،تا آب شروع به بیرون آمدن از آن کند.
اگر به آن دسترسی دارید، می توانید از یک پمپ کوچک نیز استفاده کنید که کار را ساده تر می کند
؛سیفون را بر روی سنگریزه هایی که کثیف است، قرار دهید تا بخشی از کثیفی آن را از بین ببرد
مراقب باشید که هیچ سنگی را که بتواند در سیفون گیر کند توسط سیفون مکیده نشود.
 هنگامی که شما ۱۵ یا ۲۰٪ از کل آب موجود در آکواریوم را دارید، سیفون را برداریدشما
مجبور نیستید تمام سنگ های در آکواریوم را تمیز کنید، فقط چند بخش از آن را تمیز کنید .
۶.دوباره وسایل تزئینی تمیز را وارد کنید و آب تمیز را از شیر آب به آکواریوم اضافه کنید تا
پر کردن مخزن با تهویه آب تکمیل شود هنگام ریختن در آب آکواریم ، مراقب باشید که آن را به آرامی و
از یک گوشه انجام دهید، تا باعث مضطرب کردن و اذیت ماهی ها نشود.

نکات و توصیه های تمیز کردن آب آکواریوم

توصیه هایی برای تمیز کردن آکواریوم

آکواریوم را حداقل یکبار در ماه بشویید.
از سفید کننده یاهر نوع صابونی استفاده نکنید، زیرا ممکن است ماهی را مسموم کنید.
اگر جلبک هایی را مشاهده کردید که درحال رشد در آکواریوم هستند، لازم است فورا آن را تمیز کنید.
از ظروف تمیز و به صورت انحصاری فقط برای آکواریوم خود استفاده کنید در غیر این صورت، ممکن است
باکتری هایی را که می توانند به ماهیان شما آسیب برسانند، از طریق ظروف متفرقه وارد اکواریوم شوند.
ماهی هایی معروف به “لجن خوار ” (مانند گربه ماهی کوچک) وجود دارد که می تواند آلودگی هایی که
در آب شنا می کنند، را بخورند قبل از استفاده آنها، اطمینان حاصل کنید که آنها با ماهی هایی که
در آکواریوم شما هستند، سازگار هستند.

انــواع مـواد اطفا حریق

ارسال شده در: هومینو | ۰

آب :

استفاده از آب برای کنترل حریق ساده ترین و درعین حال موثرترین روشی اطفا حریق است که تمام افراد با آن آشنا می باشند .

لیکن به همان اندازه که استفاده از آب می تواند در خاموش کردن آتش مفید باشد ، استفاده نابجا از آن نیز می تواند

موجب ایجاد مخاطره و گسترش حریق یا خسارت بعدی گردد.

کــف ( فـوم ) :

کف های مورد مصرف دراطفاء حریق که آنواع پروتئینی آن از تخمیر آلایش های دامی غیر خوراکی

نظیر : خون ، دو ، شاخ ، پشم و … وانواع شیمیایی آن از ترکیب برخی مواد شیمیایی خاص تهیه می شود،

در هنگام پاشیده شدن توسط سر لوله کفساز باهوا وآب مخلوط شده وحباب ایجاد می نماید .

فراونی گسترش کف در هنگام استفاده ، می تواند روی حریق را پوشانده ومانع رسیدن اکسیژن وصعود

گازهای ناشی از حریق می گردد . نکته مهم در استفاده از کف ؤ توسعه خوب آن وپخش شدن روی

سطح ماده مشتعل مخصوصاَ مایعات قابل اتعال بدلیل سبکی آنها می شود .

پودرهای شیمیایی :

استفاده از برخی از مواد شیمیایی که معمولاَ دارای بنیان کربنات ، سولفات یا فسفات می باشند ،

یکی از راه های متداول وساده برای خاموش کردن آتش از طریق خفه کردن آن است .

این ترکیبات براحتی برای اطفاء انواع حریق     C,B,A  بکار می روند . به همین دلیل در استفاده های

عمومی معمولاَ این خاموش کننده ها توصیه می شوند . پودر شیمیایی روی حریق پاشیده شده و

باعث پوشاندن آتش وجلوگیری از رسیدن اکسیژن می گردد. پودرها در حرارت بالای ۶۰ درجه سانتی گراد

پایداری خوبی ندارند و امکان چسبندگی آنها در کپسول زیاد می گردد . ابعاد ذرات پودر بسته به

نوع مواد و شرکت سازنده حدوداَ ۷۵-۱۰۰ میکرن است که هرچه قطر ذرات ریز تر باشد ، موثرتراست .

پودر شیمیایی تحت فشار ازت یا CO2  در سطح قاعده حریق به صورت جارویی پاشیده شده و

در صورتی که افراد آموزش کافی دیده باشد ، براحتی آتش را خاموش  اطفا حریق می نمایند.پودر شیمیایی

آنچنان که باید برای حریق دسته A  کاربرد ندارد ، چرا که بدلیل نفوذ پذیری در جامدات ، نمی تواند

به عمق آنها ورود واز داخل آنها را خاموش نماید . به همین دلیل می بایست بعد از استفاده از مواد

اطفایی پودری ، باپاشش آب از برگشت شعله پیشگیری کرد . مگراینکه مواد درحال اشتعال پربها باشند

یا استفاده از آب ماهیت آنها را تغییر دهد .

پودر ۱۰۰ درصد خشک :‌

این پودر برای خاموش کردن حریق فلزات قابل اشتعال مانند :‌

سدیم ، پتاسیم ، منیزیم ومانند آن بکار می رود  وبیشترین مکان مصرف آنها آزمایشگاه ها است .

گـــاز CO2 :

دی اکسید کربن گازی است غیر قابل احتراق ، بی بو ، غیر رسمی وسنگین تر از هوا که

داری چگالی ۵/۱ بوده وهادی الکتریسته نیست . مکانیسم عمل آن هنگام حریق به سه صورت

است : ابتدا با تشکیل یک لایه سنگین مقاوم در مقابل عبور هوا ، آتش را خفه می کند ،

سپس اکسیژن هوای اطراف حریق راکاهش ونهایتاَ آتش را سرد می کند .یکی از خصوصیات

مهم گاز CO2  این است که باعث ایراد خسرت به مواد موجود در محیط حریق نمی شود .

لذا در مواردی که مواد باارزش دچار حریق می شوند ، مناسب تر از آب است .

CO2 برای حریق های الکتریکی والکترونیکی بسیار مناسب است . زیرا تا حدودی بدلیل هدایت برق

وخصوصا حذف مواد خاموش کننده باقیمانده ، باعث اتصالی یا خرابی در قطعات حساس نمی گردد.

لیکن هنگام استفاده ، بدلیل جایگزین شدن با اکسیژن محیط ، می تواند موجب خفگی فرد

اطفاگر وساکنین گردد. همچنین در فضای روباز ودارای تهویه نیز چون نمی تواند جایگزین کامل

اکسیژن محیط شود از قابلیت اطفاء کامل این اطفا حریق ها برخوردار نیست .

 

کپسول آتش نشانی کد ۳ سیلندر کپسول

سیلندر کپسول ۱-سیلندرجهت بالن بغل انواع کپسول

کپسول آتش نشانی کد ۴ کپسول آب و گاز

کپسول آب و گاز سایز ۱۲ و ۵۰ کیلویی

کپسول آتش نشانی کد ۶ کپسول پودر وگاز چرخدار

کپسول پودر وگاز چرخدار ۱-استاندارد دارد ۲-در دو مدل (تحت فشار )و(بالن بغل) ۳-در سایزهای ۲۵-۵۰-۷۵-

خصوصیات گازکربنیک:

۱. گازکربنیک(CO۲) گازی است غیرقابل احتراق، بی بو، خنثی ، غیرسمی، فاسد

نشدنی و عایق در برابر الکتریسیته می باشد. اطفا حریق

۲. وزن آن سنگین تر از هوا است (وزن مخصوص آن ۵۲۹/۱) و به این علت در صورت پرتاب بر روی

حریق هوای اطراف یا همان اکسیژن خارج و خود جانشین می شود.

۳. به آسانی بوسیله فشار و سرما تبدیل به مایع شده و انبار کردن آن به صورت گازمایع و جامد صورت می گیرد.

۴.در ظروف بسته و زیرفشاری برابر ۵۰ آتمسفر psi 750 و بین درجه حرارتی ۹/۶۹ تا ۸/۸۷ درجه فارنهایت

بصورت مایع و از ۸/۸۷ تا بالاتر حالت میعان را از دست داده به حالت گاز درمی آید این درجه حرارت

را برای گازCO۲، درجه حرارت بحرانی می نامند. زیرا از این درجه بالاتر فشار هر قدر هم زیاد باشد

باز تغییر حالت نداده و به همان صورت گاز باقی می ماند.

۵. گازکربنیک(CO۲) جامد در ۷۹ درجه سانتی گراد به سرعت از حالت جامدی بدون اینکه

به حالت مایع درآید بصورت بخار گاز درمی آید.

۶. یک کیلوگازکربنیک(CO۲) مایع وقتی به صورت گاز در می آید نیم متر مکعب فضا را اشغال می نماید و

انبساط حجمی آن ۱ به ۴۵۰ می باشد.
در مکانهای بسته این گاز به حالت تقلیل درصد اکسیژن هوا حالت سمی پیدا کرده و در صورت تمرکز موجب

بی هوشی و حتی مرگ می گردد بعضی از اشخاص قادرند تا تمرکز ۹ درصد آن را برای چند دقیقه

بدون بی هوشی تحمل نمایند.
خاموش کنندهگازکربنیک(CO۲) بدنه اصلی آن به شکل استوانه ـ فولادی و بدون درز می باشد اطفا حریق که گاز تحت فشار به

شکل مایع در آن نگهداری می شود بدنه باید قادر باشد تا فشار حدود psi 7000 را تحمل نماید.
در صورتیکه فشار داخلی به بیش از ۱۸۰ اتمسفر psi 2700 برسد سوپاپ ایمنی عمل کرده و گاز دستگاه

را تخلیه می نماید.
فشار خاموش کننده برای خارج راندن مایع ازخود گاز CO۲تأمین می شود یعنی دارای فشار درونی است خاموش کننده های

CO۲ قابل کنترل می باشند.

معرفی انواع رادیاتور شوفاژ

ارسال شده در: هومینو | ۰
رادیاتور شوفاژ با همکاری در سیستم گرمایش مرکزی استفاده زیادی در مصارف گرمایشی دارد. در ادامه به نکاتی در خصوص انتخاب و نصب این پایانه های حرارتی می پردازیم. بطور کلی آخرین اجزا در سیستم های حرارت و برودت مرکزی پایانه های حرارتی هستند که حرارت و یا برودت را از موتورخانه به داخل ساختمان منتقل می کنند. پایانه های حرارتی خود دارای انواع مختلف با جابجایی آزاد و یا اجباری هستند. رادیاتور شوفاژ که صرفا برای سیستم های گرمایش مرکزی قایل استفاده است از نوع جابجایی طبیعی می باشند.

رادیاتور شوفاژ چیست

رادیاتور شوفاژ یکی از رایج ترین پایانه های حرارتی در سیستم های گرمایش مرکزی هستند. از این نوع مبدل های حرارتی جهت انتقال حرارت آبگرم در گردش سیستم گرمایش  ( آب سیرکولاسیون ) به فضای اطراف رادیاتور استفاده می شود. انتقال حرارت در رادیاتور شوفاژ به صورت جابجایی طبیعی بوده بدین صورت که آبگرم در گردش با عبور از فضای داخل رادیاتور بخشی از گرمای خود را به صورت هدایت حرارتی ( Conduction )  به پره های رادیاتور می دهند گرمای منتقل شده از طریق رسانش ( Convection ) و تابش ( Radiation ) به هوای اطراف رادیاتور انتقال می یابد.

سیستم های گرمایش مرکزی یا شوفاژ از قدیمی ترین انواع سیستم های گرمایش ساختمان ها می باشند. استفاده از شوفاژ به عنوان کالای لوکس به دوران ویکتوریایی باز می گردد. در سیستم آب در گردش که اصطلاحا به آن آب کثیف هم گفته می شود، در موتورخانه آب توسط بویلر گرم شده و سپس به شوفاژ ها ارسال می گردد.

رادیاتور شوفاژ پره ای

 

معرفی انواع رادیاتور شوفاژ

رادیاتور شوفاژ در انواع و مدل های مختلف و متنوع تولید می شوند. رایج ترین این انواع عبارتند از :

رادیاتور شوفاژ پره ای

رادیاتور شوفاژ پره ای از قرار گرفتن تعدادی پره در کنار هم ساخته شده که میزان گرمادهی بر اساس تعداد پره و جنس رادیاتور تعیین می گردد. از مزایای رادیاتور پره ای می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • انعطاف پذیری ظرفیت حرارتی با تغییر تعداد پره ها
  • قابلیت تعویض پره در صورت زنگ زدگی یا سوراخ شدن
  • ضریب هدایت حرارتی ( میزان انتقال حرارت ) نسبتا بالا
  • دوام و طول عمر بیشتر نسبت به سایر انواع رادیاتورها
پره رادیاتور شوفاژ در دو جنس آلومینیومی و فولادی ساخته می شود. انواع فولادی رادیاتور ها از ورق فولاد به ضخامت ۱/۲۵ میلیمتر تولید شده و پره ها در کارخانه با پرس کردن ورق های فولادی و جوشکاری ساخته می شوند. از معایب رادیاتور پره ای فولادی می توان به عدم امکان تعویض پره ها، ضریب هدایت حرارتی کمتر فولاد نسبت به آلومینیوم و مقاومت کم در برابر خوردگی نام برد.
امروزه بیشتر رادیاتور شوفاژ پره ای از جنس آلومینیوم ساخته می شود. رادیاتور های پره ای آلومینیومی ،
به دلیل دارا بودن ضریب هدایت حرارتی بالاتر نسبت به فولاد ، گرمادهی بیشتری دارند.
همچنین از وزن کمتر و زیبایی بیشتری برخوردارند. در واقع تنها مزیت رادیاتور های فولادی قیمت پایین
تر آن هاست. به دلیل مقاومت بالاتر آلومینیوم در برابر خوردگی توصیه می شود در مناطق مرطوب حتما
از رادیاتور شوفاژ آلومینیومی استفاده شود.

رادیاتور شوفاژ پنلی

رادیاتور شوفاژ پنلی نسل جدیدی از رادیاتور ها است که معمولا از ورق فولادی ۱٫۱۵ یا ۱٫۲ میلیمتر ساخته می شود. رادیاتور پنلی بخاطر دارا بودن سطح حرارتی صاف، گرمای یکنواخت تری نسبت به نوع پره ای ایجاد می کند. همچنین این رادیاتور ها برای استفاده متناسب با دکوراسیون داخلی فضا را قابلیت های بیشتری دارند.

از مزایای این رادیاتور پنلی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • زیبایی و شکیل بودن
  • وزن پایین و اشغال فضای کمتر
  • بازده گرمایی بالاتر نسبت به پره ای
  • انتقال حرارت بصورت تابشی
  • سازگاری بیشتر با پکیج ها
  • نیاز کمتر به گردش آب

رادیاتور های پنلی ممکن است در انواع مختلفی مانند پنلی تخت ، ویترینی و ستونی در بازار یافت شوند. از مشکلات این رادیاتور ها آنست که در صورت سوراخ شدن یا زنگ زدگی باید به کلی تعویض شوند.

رادیاتور قرنیزی

رادیاتور قرنیزی یکی از جدیدترین مدل رادیاتور شوفاژ می باشد. پوسته خارجی این رادیاتور از آلومینیومی ساخته شده و در پشت آن لوله آب گرم قرار گرفته است. اشغال فضای کمتر ، گرمای یکنواخت تر و سطح وسیع تر گرمایش از مزیت های این رادیاتور می باشد. در دو نوع آبی و برقی تولید می شوند.

یکی از مهم ترین مزیت های رادیاتور قرنیزی اینست که علاوه بر تامین گرمایش مناسب با بالاترین بازدهی ممکن ، تزیین قرنیز فضای محیط استفاده شده را نیز تامین کرده و در هزینه ها صرفه جویی می گردد. چون درین رادیاتور جنبه دکوراتیو نیز اهمیت دارد، در طرح و رنگ های گسترده تولید و عرضه می شوند.

رادیاتور تزیینی یا دکوراتیو

امروزه زیبایی و چیدمان ساختمان ها از مهمترین عوامل تاثیرگذار در انتخاب سیستم های تهویه مطبوع ساختمان است. سیستم گرمایش با رادیاتور تزیینی یا رادیاتور دکوراتیو به ظاهر شبیه یک صفحه قاب مانند یا آینه است، اما این رادیاتور ها در پشت قاب یا شیشه ( رادیاتور شیشه ای ) خود، شبکه ای از لوله آبگرم یا المنت برقی گرمایی دارند که وظیفه شان گرم نمودن فضای داخل ساختمان اس

  • مامایی

زخم ناشی از عمل جراحی سزارین

ارسال شده در: هومینو | ۰
زخم ناشی از عمل جراحی “سزارین” درد زیادی را برای مادر به همراه دارد
و عدم تحمل این درد و یا عدم آگاهی از نحوه کنترل این درد، ممکن است
بر تغذیه نوزاد با شیر مادر تأثیر منفی بگذارد و حتی ممکن است افسردگی
بعد از زایمان را تشدید کند
و از لحاظ روحی بر سلامت مادر و نوزاد تأثیر منفی بگذارد.
مراقبت‌های پس از “زایمان سزارین”

 

– بسیاری از زنان قبل از زایمان، به این دلیل سزارین را انتخاب می‌کنند

 

تا از درد زایمان طبیعی فرار کنند، بی خبر از آن که ممکن است

 

درد ناشی از جراحت سزارین بسیار دردناک باشد.

 

به عبارت دیگر باید به این دسته از مادران که هیچ‌گونه منع پزشکی

برای انجام زایمان طبیعی را ندارند،

 

اطلاع و آگاهی کافی دهیم که انجام سزارین به معنای درد کمتر نمی‌باشد.


زایمان سزارین

– پزشک متخصص پس از انجام سزارین، داروهای مسکن را برای درد این مادران تجویز می‌کند،

 

اما اگر باز هم درد غیر قابل تحملی برای مادر ایجاد شود،

 

می‌تواند از پزشک خود درخواست داروی مسکن بیشتری کند.

 

– چند ساعت پس از زایمان سزارین، به مادران توصیه می‌شود

 

که راه رفتن را شروع کنند.

 

قدم زدن و راه رفتن نفخ مادر را از بین می‌برد.

 

بسیاری از دردهای مادر سزارینی به علت

 

جمع شدن گازها درون بدن اوست که با راه رفتن معمولا برطرف می‌شود.

 

– اولین بار قدم زدن پس از زایمان سزارین، معمولا تجربه‌ای همراه با درد شدید است

 

و فرد احساس می‌کند که بخیه ها ممکن است پاره شوند.

 

اگر احساس می‌کنید که نمی‌توانید بر روی پاهایتان بایستید، از پرستار خود کمک بگیرید.

 

– نوشیدن مقادیر زیادی آب و مایعات به مادرانی که سزارین کرده‌اند توصیه می‌شود.

 

یکی از مشکلات بزرگی که بر سر راه مادران سزارینی است یبوست می‌باشد .

 

اگر این مادران به یبوست مبتلا شوند، زور زدن موقع اجابت مزاج

 

به بخیه ها فشار زیادی وارد می‌کند و بسیار دردناک می‌باشد.

 

بنابراین برای جلوگیری از ایجاد این مشکل، نوشیدن مقادیر زیادی آب به این مادران توصیه می‌شود.

 

– به علت فشار آمدن به بخیه های جراحی،

 

مادر سزارینی حتی‌المقدور باید از خندیدن زیاد، سرفه و عطسه شدید پرهیز کند.

عکس زایمان سزارین روش های زایمان درد ۲
– به محض مشاهده هر گونه عفونت، ورم و قرمزی

 

در محل بخیه های خود، فورا باید به پزشک متخصص خود اطلاع دهید.

 

– طی روزهای اول پس از سزارین، هر چند ساعت یک‌بار محل بخیه های خود را بررسی کنید

 

تا هر گونه علامت غیر طبیعی و قرمز شدگی را متوجه شوید و فورا به پزشک خود اطلاع دهید.

– استراحت کردن در روزهای اول پس از زایمان سزارین به مادران توصیه می‌شود.
استراحت کردن و خوابیدن کافی سبب تسریع در بهبودی بخیه های سزارین می‌شود.
– اگر می‌توانید از فردی مانند مادر و خواهر و یا دوست خود بخواهید
در روزهای اول پس از زایمان سزارین، به شما در کارهای مربوط به بچه داری و خانه داری کمک کند.
– اگر فردی بودید که تمایل به زایمان طبیعی داشتید،
اما به هر علتی قادر به انجام آن نشدید و به صلاح پزشک خود، زایمان سزارین
برای شما ترجیح داده شد ممکن است از لحاظ روحی در فشار باشید
. بنابراین باید سعی کنید تا از ورود هر گونه فکر منفی در خصوص ناتوانی در این امر جلوگیری کنید
و تنها به این فکر کنید که نوزاد سالم و کاملی خدا به شما عطا کرده است
و دیگر خود را نباید ناراحت کنید. به اطرافیان و مخصوصا همسر این فرد توصیه می‌شود
که از ایجاد افکار منفی در منزل خودداری کنند تا مادر به افسردگی مبتلا نشود.

 

– این دسته از مادران باید علاوه بر رعایت بهداشت در محل بخیه های خود،
خون‌ریزی واژن را تحمل کنند و نظافت این محل را رعایت کنند.
– مادرانی که زایمان سزارین انجام داده‌اند،
می‌توانند از کیسه یخ برای جلوگیری از ورم محل بخیه استفاده کنند.
کیسه یخ را هر سه ساعت یکبار چند دقیقه بر روی محل بخیه قرار دهید
تا ورم آن فروکش کند. ورم این منطقه خطرناک می‌باشد
و می‌تواند درد شما را افزایش دهد. اگر پس از چند روز که از این روش استفاده کردید،
باز هم در این محل ورم وجود داشت، سریعا پزشک زنان خود را در جریان قرار دهید.
– مادرانی که زایمان سزارین انجام داده‌اند،
تنها پس از صلاح‌دید و اجازه پزشک خود مجاز به دوش گرفتن و استحمام می‌باشند.
برای حمام کردن می‌توانند از آب و صابون برای شستن و نظافت محل بخیه ها استفاده کنند،
اما از هر گونه مالیدن این قسمت با لیف باید خودداری کنند.
– زخم محل بخیه جراحی خود را روزانه بررسی کنید
تا اگر ترشح و عفونتی کرده است، آن را سریعا به پزشک خود اطلاع دهید
و راهکارهای درمانی را انجام دهید.
– با صلاح‌دید پزشک خود می‌توانید از آلوئه ورا برای درمان زخم خود استفاده کنید.

 

دو تا سه بار در روز محل زخم خود را با آلوئه ورا به آرامی ماساژ دهید تا زخم آن سریع‌تر بهبود یابد.
بهبود بخیه ها حدود ۶ تا ۸ هفته به طول می انجامد.
بنابراین اگر پس از یک ماه، بهبودی بخیه ها حاصل نشد، نگران نشوید.
– اگر به طور ناگهانی با خون‌ریزی محل بخیه ها مواجه شدید، سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.
– فعالیت‌های روزانه خود را تا مدتی پس از زایمان سزارین کاهش دهید،
زیرا احتمال خون‌ریزی و عفونت و ورم محل بخیه به علت فعالیت بدنی زیاد وجود دارد.
در صورت عرق کردن محل بخیه،
نسبت به نظافت آن اقدام کنید تا دچار عفونت نشوید.
رعایت این نکته مخصوصا در فصول گرم سال بسیار حائز اهمیت است.
 – رعایت برنامه غذایی مناسب برای جلوگیری از یبوست
و تسریع بهبودی محل زخم بسیار توصیه می‌شود.
– سعی کنید حداقل یک ماه پس از زایمان،
با همسر و نوزاد خود به تفریح بروید و به فکرتان استراحت بدهید.
  • رادیولوژی

اشعه ایکس در رادیولوژی

ارسال شده در: هومینو | ۰

 

اشعه ایکس همانند نور یا امواج رادیویی نوعی از تشعشات می ­باشد که مشابه  با پرتوی نور چراغ قوه،

در قالب اشعه ایکس متمرکز شده است­. اشعه ایکس می­ تواند از بسیاری از اشیاء از جمله بدن

انسان عبور کند. اشعه ایکس در نتیجه­ ی برخورد با دستگاه شناساگری که مسئول ثبت فیلم بوده

و یا تصاویر را به کامپیوتر می فرستد، تصاویر عکسبرداری را ایجاد می­ کند. بافت های متراکم بدن

از قبیل استخوان، بسیاری از اشعه­ های ایکس را جذب و بلوکه می­ کنند و در تصاویر عکسبرداری

شده با اشعه ایکس سفید به نظر می­ رسند. بافت هایی با تراکم کمتر، از قبیل عضلات و اندام­ ها

پرتوهای ایکس کمتری را بلوکه کرده (اشعه ایکس بیشتری از آنها عبور می­ کند) و در تصاویر عکسبرداری

شده با همانند سایه­ هایی خاکستری به نظر می­ رسند. نوعی از اشعه ایکس که عمدتاً

از طریق هوا عبور می کند- مثلاً از طریق ریه ها در تصاویر عکسبرداری شده با اشعه ایکس سیاه  به نظر می ­رسد.

رادیوگرافی ستون فقرات تصاویری از ستون فقرات ارائه می ­دهد. ممکن است از این تصاویر برای یافتن

جراحات یا بیماری های مربوط به دیسک و یا مفاصل ستون فقرات بهره برد. این مشکلات می­­ توانند

شامل شکستگی­ های ستون مهره، عفونت ­ها، دررفتگی­ ها، تومورها یا بیماری دیسک باشند.

همچنین رادیوگرافی ستون فقرات برای بررسی انحنای ستون فقرات (اسکولیوز) و یا برای نقائص نخاعی بکار می ­رود.

ستون فقرات به چهار بخش تقسیم شده است. بنابراین چهار نوع رایج از رادیوگرافی ستون فقرات وجود دارد که عبارتنداز:

  • رادیوگرافی ستون فقرات گردنی. در این آزمایش، تصاویری از استخوان های مهره هفتم گردن گرفته می ­شود.
  • رادیوگرافی ستون فقرات توراسیک. در این آزمایش، تصاویری از استخوان ۱۲­ام قفسه سینه (توراسیک) گرفته می ­شود.
  • رادیوگرافی ستون فقرات کمری خاجی. در این آزمایش رادیوگرافی تصاویری از استخوان پنجم تحتانی پشت
  • (مهره­های کمر) و نمایی از استخوان های جوش خورده پنجم انتهای ستون فقرات (ساکروم) گرفته می­ شود.
  • در رادیوگرافی ساکروم / عظم عصعص. در این آزمایش رادیوگرافی تصاویر دقیقی از استخوان های جوش خورده
  • پنجم واقع در انتهای ستون فقرات (ساکروم) و استخوان های کوچک چهارم واقع در عظم عصعص (coccyx) گرفته می­شود.
    متداول­ ترین انواع رادیوگرافی ستون فقرات شامل رادیوگرافی مهره ­های گردن (فیلم­ های ستون فقرات C) و مهره های کمری
  • خاجی (فیلم های ستون فقرات LS) می ­باشد.
  • پانسمان

زخم‌های بریدگی، خراشیدگی و سوراخ شدن پوست

ارسال شده در: هومینو | ۰

هر نوع بریدگی سطحی و یا عمیق پوست ممکن است نیاز به بخیه داشته باشد و

بایستی خیلی زود توسط پزشک معاینه شود. به طور کلی هر چه زخم زودتر بخیه زده شود،

خطر عفونت آن کمتر است.

در اینجا ۶ توصیه کلی در مورد مراقبت از انواع زخم ها را بیان می کنیم.

۱- شستن زخم بریدگی و خراشیدگی با آب و صابون و سپس تمیز و خشک نگه داشتن آن،

تمام آن چیزی است که برای مراقبت از تمام زخم ها لازم است.

 

۲- تمیز کردن زخم با آب اکسیژنه (پراکسید هیدروژن) و بتادین در اولین روزها مفید است،

اما به دلیل اینکه ترمیم زخم را به تأخیر می اندازد برای مدت طولانی نباید استفاده شوند.

 

۳- پماد آنتی بیوتیک روی زخم خود بمالید و روی زخم را پانسمان کنید یا چسب زخم بزنید.

 

۴- اگر فکر می کنید زخم تان نیاز به بخیه دارد، طی ۶ ساعت بعد از ایجاد زخم

به پزشک مراجعه کنید، زیرا تاخیر در این کار میزان عفونت زخم را افزایش می دهد.

 

۵- هر نوع زخم ناشی از سوراخ شدن پوست توسط کفش ورزشی در معرض خطر زیاد ابتلا به عفونت است و

بایستی توسط پزشک معاینه شود.

 

۶- قرمزی، ورم، درد زیاد، تب و چرک کردن زخم نشان دهنده عفونت آن است و نیاز به مراقبت پزشکی دارد.

بهترین راه مراقبت از زخم بریدگی یا خراشیدگی چیست؟

اولین کار، بند آوردن خونریزی زخم است.

بیشتر اوقات اگر با یک پارچه تمیز یا گاز استریل روی زخم را کمی فشار دهیم،

خونریزی متوقف می شود و مدت ۱۰ تا ۲۰ دقیقه باید این فشار را ادامه دهیم.

 

اگر خونریزی بند نیامد و یا شدید بود، بایستی به پزشک مراجعه کنیم.

 

کار بعدی این است که زخم را با آب و صابون کاملا بشوییم و تمیز کنیم.

 

هر گونه ماده خارجی موجود در زخم را باید بیرون بیاوریم مثل شن، سنگریزه، خرده چوب،

شیشه و یا چمن سبزه، زیرا در غیر این صورت زخم عفونت می کند.

در ابتدای کار می توانید از بتادین و آب اکسیژنه برای تمیز کردن زخم استفاده کنید،
ولی استفاده طولانی مدت از این مواد باعث می شود زخم دیر بهبود پیدا کند

نوک موچین یا انبرک را ابتدا با الکل ضدعفونی کنید و سپس جسم خارجی را توسط آن از زخم

بیرون بکشید، اما موچین را داخل زخم فرو نکنید، زیرا میکروب ها را به عمق زخم هل می دهد.

 

همچنین می توانید به آرامی روی زخم را با لیف و صابون تمیز کنید تا کثیفی ها و خار و خاشاک از بین بروند.

 

در ابتدای کار می توانید از بتادین و آب اکسیژنه برای تمیز کردن زخم استفاده کنید،

ولی استفاده طولانی مدت از این مواد باعث می شود زخم دیر بهبود پیدا کند.

مراقبت دائمی از زخم مهم است. روزی سه بار، پانسمان روی زخم را بردارید و با آب و صابون

به آرامی محل زخم را بشویید، پماد آنتی بیوتیک روی آن بمالید و مجددا پانسمان را روی زخم قرار دهید.

 

اگر پانسمان زخم کثیف و یا خیس بود، فورا آن را عوض کنید. در غیر این صورت می توانید روزی یک بار

پانسمان را عوض کنید.

 

چه موقع برای زخم بریدگی باید نزد پزشک رفت؟

اگر نتوانستید خونریزی زخم را متوقف کنید، بایستی نزد پزشک بروید.

 

هر نوع بریدگی سطحی و یا عمیق پوست ممکن است نیاز به بخیه داشته باشد و بایستی خیلی

زود توسط پزشک معاینه شود. به طور کلی هر چه زخم زودتر بخیه زده شود، خطر عفونت آن کمتر می شود.

 

به طور طبیعی، بایستی طی شش ساعت بعد از ایجاد جراحت و آسیب، زخم مرمت شود.

 

افرادی که سیستم ایمنی بدنشان ضعیف است، بیشتر دچار عفونت زخم می شوند و بایستی

زخم آن ها توسط پزشک پانسمان شود. این افراد عبارتند از: بیماران دیابتی، بیماران سرطانی که

شیمی درمانی می کنند، افرادی که داروهایکورتونی مصرف می کنند مثل پردنیزون، بیمارانی

که دیالیز کلیه می کنند و بیماران مبتلا به ایدز.

هر زخمی که علائم عفونت را نشان دهد، بایستی توسط پزشک رسیدگی شود.

  • روانشناسی

شخصیت شناسی یا روانشناسی شخصیت

ارسال شده در: هومینو | ۰

رشته روانشناسی شخصیت به بررسی ابعاد مختلف شخصیت انسانها می پردازد

 

روانشناسی شخصیت چیست؟

در رشته روانشناسی شخصیت، ابعاد مختلف شخصیت، جنبه های ادراکی، هیجانی، ارادی و بدنی

افراد و چگونگی سازگاری فرد با محیط مورد مطالعه قرار می گیرد.

دانشجویان رشته روانشناسی شخصیت به مطالعه  الگوهای خاص تفکر، احساسات و رفتار که

هر فرد را از دیگری متمایز می‌کند، می‌پردازند. این روان‌شناسان معمولاً در محیط علمی به عنوان

مدّرس یا پژوهشگر فعالیت می‌کنند.

 

شخصیت شناسی

در روانشناسی شخصیت، تعاریف مختلفی از شخصیت ارائه شده است که هر یک بر وجهی از

شخصیت تأکید کرده‌اند. هیلگارد شخصیت را «الگوهای رفتار و شیوه‌های تفکر که نحوه سازگاری

شخص را با محیط تعیین می‌کند» تعریف کرده است در حالی که برخی دیگر «شخصیت» را به

ویژگیهای «پایدار فرد» نسبت داده و آن را بصورت «مجموعه ویژگیهایی که با ثبات و پایداری داشتن

مشخص هستند و باعث پیش بینی رفتار فرد می‌شوند» تعریف می‌کنند.

 

شخصیت (Personality) از ریشه لاتین (Persona) که به معنی «نقاب و ماسک» است

گرفته شده است و اشاره به ماسک و نقابی دارد که بازیگران یونان و روم قدیم بر چهره

می‌گذاشتند و این تعبیر تلویحا به این موضوع اشاره دارد که «شخصیت هر فرد ماسکی است

که او بر چهره خود می‌زند تا وجه تمایز (تفاوت) او از دیگران باشد». شخصیت به همه خصلتها و

ویژگیهایی اطلاق می‌شود که معرف رفتار یک شخص است، از جمله می‌توان این خصلتها را

شامل اندیشه، احساسات، ادراک شخص از خود، وجهه نظرها، طرز فکر و بسیاری عادات دانست.

اصطلاح ویژگی شخصیتی به جنبه خاصی از کل شخصیت آدمی اطلاق می‌شود.

 

نظری اجمالی به تعاریف شخصیت شناسی، نشان می‌دهد که تمام معانی شخصیت

را نمی‌توان در یک نظریه خاص یافت. برای مثال کارل راجرز شخصیت را یک خویشتن

سازمان یافته دایمی می‌دانست که محور تمام تجربه‌های وجودی بود. یا گوردن آلپورت

شخصیت را مجموعه عوامل درونی که تمام فعالیت‌های فردی را جهت می‌دهد تلقی کرده است.

واتسن شخصیت را مجموعه سازمان یافته‌ای از عادات می‌پنداشت و زیگموند فروید، عقیده داشت

که شخصیت از نهاد(ID)، خود(Ego) و فراخود(Super ego) ساخته شده است.

شخصیت چیست؟

شخصیت تشکیل شده است از الگوهای ویژه فکری، احساسی و رفتاری که هر فرد را از افراد

دیگر متمایز می‌سازد. شخصیت، سرچشمه درونی دارد و در طول حیات، تقریباً پایدار باقی می‌ماند.

روان‌شناسی شخصیت، ویژگی‌های یگانه افراد و نیز مشابهت‌ها بین گروه‌هایی از افراد را مورد مطالعه قرار می‌دهد.

 

ویژگی‌های شخصیت

• شخصیت، سازمان یافته و سازگار است.

• شخصیت، هر چند پدیده‌ای روانی است امّا تحت تاثیر فرایندها و

نیازهای بیولوژیک قرار دارد.

• شخصیت باعث پدیدآمدن رفتارها می‌گردد.

• شخصیت از طریق افکار، احساسات، رفتارها و بسیاری چیزهای دیگر نمود می‌یابد.

شخصیت از دیدگاه روانشناسی

دیدگاه روانشناسی در مورد «شخصیت» چیزی متفاوت از دیدگاههای «مردم و جامعه» است

در روانشناسی شخصیت افراد به گروههای «با شخصیت و بی‌شخصیت» یا«شخصیت خوب و شخصیت بد»

تقسیم نمی‌شوند؛ بلکه از نظر این علم همه افراد دارای «شخصیت» هستند که باید به صورت «علمی»

مورد مطالعه قرار گیرد این دیدگاه باعث پیدایش نظریه‌های متعددی از جمله : نظریه روانکاوی کلاسیک ، نظریه

روانکاوی نوین ، نظریه انسان گرایی، نظریه شناختی، نظریه یادگیری اجتماعی و … » در حوزه مطالعه روانشناسی

شخصیت شده است.

ماهیت شخصیت و انسان

یکی از جنبه‌های با اهمیت در «روانشناسی شخصیت» که در «نظریه‌های شخصیت»

منعکس شده است برداشت یا تصوری است که از ماهیت «انسان و شخصیت او» ارائه شده است

(یا می‌شود). این سوالها با ویژگی اصلی انسان ارتباط برقرار می‌کنند و همه مردم

(شاعر ، هنرمند ، فیلسوف ، تاجر ، فروشنده و …) همواره به روش های مختلف به این

سوالها پاسخ می‌دهند؛ بطوری که می‌توانیم بازتاب همه جانبه آنها را در «کتابها ، تابلوهای نقاشی ، و

در رفتار و گفتارشان» ببینیم و روانشناسی شخصیت و نظریه پردازان این حوزه نیز از آن مستثنی نیستند.