• مامای همراه

همراه زائو (Doula) یا ماما (Midwife): تفاوت چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

ماما : اگر شما برای اولین بار بارداری را تجربه می کنید احتمالا برایتان سوال است

که آیا دنبال یک ماما باشید یا پشتیبان مادر. تحت هدایت ماما و پشتیبان، شما از نظر

احساسی حمایت می شوید و می توانید پاسخ هر گونه سوال مربوط به بارداری، زایمان،

و مراقبت پس از زایمانتان را پیدا کنید. اگر در مورد اینکه باید پشتیبان یا ماما را انتخاب کنید

شک داردی، در اینجا به شما کمک خواهیم کرد.

پشتیبان یاهمراه زائو  کیست؟

پشتیبان در واقع کارشناسی است که برای کمک به مادر قبل، در طول و پس از زایمان

آموزش دیده است. نقش اصلی Doula درواقع مراقبت از آسایش و راحتی مادر است، در

حالی که دیگر کارکنان پزشکی روی هر دوی مادر و کودک تمرکز می کنند. شما می توانید

از Doula به عنوان مشاور یا آموزش دهنده در هنگام زایمان استفاده کنید.

Doula  چه می کند؟

یک Doula به شما کمک خواهد کرد:

  • بسیاری از زنان تصمیم می گیرند از حمایت Doula برای کمک به آنها در دوران بارداری و زایمان
  •  استفاده کنند. Doula به شما کمک می کند اطلاعات زیادی درمورد زایمان و بدنیا آمدن کودک
  • کسب کنید.
  • به شما نشان می دهد که آیا انقباضات شما واقعی هستند یا خیر.
  • راهنمایی doula برای زایمان به شما کمک می کند که به درستی تنفس کنید و تغییر
  • وضعیت دهید. او همچنین:
  • حمایت عاطفی و کمک به احساس امنیت را برایتان فراهم می کند.
  • در مواقعی که اضطراب یا ترس دارید، به شما در حفظ آرامش کمک می کند.
  • Doula پس از زایمان به شما کمک می کند تا از کار و مراقبت از نوزاد تازه بدنیا آمده آگاه شوید.
  • او همچنین در کارهای خانه و دیگر کودکانتان به شما کمک خواهد کرد.
  • Doula  پس از زایمان نیز به سلامت و مسائل پرستاری و فیزیکی شما توجه خواهد کرد.
  • او یکی از اولین افرادی است که می توانید برای سوال درمورد خودتان و کودکتان با او تماس بگیرید.
  • به شما کمک می کند با مشکلات کودک و اضطراب پس از زایمان مقابله کنید.

آموزش و مدرک Doula دولا

قبل از کار با مادران باردار، هر Doula باید گواهینامه بگیرد. معیارهای آموزش Doula در

کشورها و ایالت های مختلف متفاوت است.

چیزی که شما باید بدانید این است که اگر چه داشتن یک Doula  شما آرام  می کند، اما او

نمیتواند به اندازه ماما به شما کمک کند. Doulaها هیچ آموزش رسمی پزشکی ندارند و

نقش آنها تنها مشاور ای است.

Doula قادر نخواهد بود دارو و یا دیگر توصیه های پزشکی را در هر جنبه از کار برای شما داشته

باشد. او به عنوان مدافع شما عمل می کند و او آنجا است تا شما احساس بهتری داشته باشید

و مطمئن شوید که نظرات شما شنیده می شود.

ماما کیست؟

بر خلاف Doula، که تنها نقش هدایتی و حمایتی دارد، نقش ماما بیشتر پزشکی است.

ماماها، می توانند مرد و زن باشند، از شغل پرستاری شروع می کنند و سپس باید برای

کارشان گواهینامه بگیرند.

ماما چه کاری انجام می دهد؟

ماماها متخصصین پزشکی هستند. آنها مجهز و واجد شرایط برای کمک به پزشکان در طول

زایمان هستند، اما در زایمان های خانگی خودشان به تنهایی نیز می توانند بچه را بدنیا بیاورند.

همانطور که می بینید، ماما یک حرفه ای بسیار مهارت است که دارای دانش پزشکی و عملی

در زایمان است. ماما برای کارهای زیر واجد شرایط است:

  • مراقبت مادر قبل از زایمان.
  • آماده شدن برای تحویل به بخش سزارین.
  • انجام سونوگرافی مادر.
  • CTG و سایر دستگاه های مورد استفاده برای نظارت بر مادر و نوزاد را کنترل می کند.
  • داروی ضد درد می دهد
  • اپیدورال می دهد
  • کودک را از طریق واژینال به دنیا می آورد.
  • اپیزیوتومی انجام می دهد و بخیه می زند و غیره

آموزش ماما و صدور گواهینامه ماما

همانطور که می بینید، وظایف ماما بسیار پیچیده تر و از نظر پزشکی دشوارتر از آنهایی است

که از  انجام می دهد.

ماما باید در هر زمان فرآیند زایمان بتواند ورود کند و به پزشک متخصص ملحق شود. با این حال،

ماما همانند یک متخصص زنان و زایمان نیست.

با این حال، ماماها، پزشکان، پرستاران و doula ها در طول زایمان به عنوان یک تیم کار می کنند.

به همین دلیل جای تعجب نیست که یک پزشک نظرات ماما را هم بپرسد و یا درخواست مشاوره و مراجعه کند.

آیا شما باید بین doula دولا و ماما انتخاب کنید؟

نه. شما می توانید انتخاب کنید که هر دو، هیچ کدام و یا فقط یکی از دو را داشته باشید.

برای شما مهم است که بدانید که ماماها و doula ها دو شغل کاملا متفاوت را انجام می دهند.

اغلب این سردرگمی ناشی از همپوشانی دانش و ارتباط نزدیک بین این دو قبل و بعد از زایمان است.

با این حال، مشاوره و تایید نظرات یکدیگر و واجد شرایط بودن برای انجام مراقبت های پزشکی /

پس از زایمان دو چیز متفاوت است. تفاوت بین ماما و doula را می توان در چند مورد خلاصه کرد:

ماما یک حرفه پزشکی است که تخصص آن شبیه به یک دکتر است.

Doula یک دستیار و یک مشاور است که تنها با هدف حمایت از مادر کار می کند.

در حالی که لازم نیست که در دوران زایمان و پس از زایمان doula را در کنار خود داشته باشید

اما داشتن ماما به دلایل متعدد مفید است. ماماها اغلب بیشتر از پزشکان در دسترس هستند

و خدماتشان  برای ویزیت و صحبت با شما رایگان است و  هر زمان که دچار نگرانی های پزشکی

هستید، می توانید آنها را ملاقات کرده و یا تماس بگیرید.

ماماها زمانی که پزشک در دسترس نیست در کنار شما هستند و می توانند سلامت شما و نوزاد

را بررسی کنند. در بسیاری از کشورها و بیمارستان ها پزشکان با چندین بیمار کار می کنند و

همیشه نمی توانید در آنجا به آنها دسترسی داشته باشید.

تعداد بسیار کمی از پزشکان در تمام مدت کار در کنار مادر قرار دارند که می تواند برای مدت طولانی

ادامه یابد. مامای شما می تواند در صورت عدم وجود پزشک کمک کند و در صورت نیاز به آنها

سریعا به آنها ارجاع دهد.

درک تفاوت بین دوولا و ماما به شما کمک خواهد کرد تا بهترین تصمیم را بگیرید. در هنگام برنامه

ریزی برای زایمان به موارد زیر توجه داشته باشید:

شما مجبور نیستید انتخاب کنید

شما می توانید هردوی ماما و doula را داشته باشید. اگر بخواهید یک تیم حمایتی در یکی از مهم ترین

روزهای زندگی خود داشته باشید، شایسته آن هستید که کارکنان امور بهداشتی را که به تمام

سوالات در مورد کار، ترس و وحشت شما پاسخ خواهند داد در اختیار داشته باشید.

به این معنا است اگر احساس می کنید که به آنها نیازی ندارید می توانید آنها را نداشته باشید.

داشتن ماما توصیه می شود زیرا آنها برای ارائه مراقبت های پزشکی بسیار واجد شرایط هستند.

با این حال، شما می توانید تصمیم بگیرید که آیا به doula نیاز دارید یا نه.

اگر از نظر احساسی و مشاوره های فردی دیگر نیاز به کمک نداشته باشید و خودتان بتوانید

کارهایتان را انجام دهید احتمالا به doula نیازی ندارید.

اطمینان حاصل کنید که تصمیمتان بر اساس آنچیزی است که خودتان می خواهید و راحتی

خودتان نه بر اساس نظرات دیگران.

  • ماما و doula باید برای شما مناسب باشد و با شما مچ باشند.
  • صرف نظر از مهارت آنها، هر دوی آنها باید نسبت به شما مهربان و با درک نسبت به شرایط باشند.
  • هر دو ماما و doula باید نسبت به انتخاب شما احترام بگذارند.

اگر گزینه ای برای انتخاب کارکنان خود دارید، نگران نباشید کسانی را که بی احترامی می کنند را

کنار بگذارید. به ویژه برای اپیدورال، تغذیه با شیر مادر، داروهای ضد درد، مراقبت بعد از زایمان و سایر

جنبه های دیگر. کارشناسان باید دیدگاه های خود را در مورد مناسب ترین گزینه ها به اشتراک بگذارند،

و البته به تصمیمات شما نیز احترام می گذارند.

شما همیشه می توانید نظر خود را تغییر دهید

شما همیشه می توانید آن دسته از کارشناسانی که بی احترامی کرده و یا  نگرش منفی نسبت به شما

دارند، را کنار بگذارید. نقش هر دو ماما و doula این است که به شما کمک کنند تا احساس اعتماد به نفس

و راحتی داشته باشید، نه اینکه ناامنی و ناراحتی را ایجاد کنند. اگر هر کدام از این دو به تصمیمات شما

درمورد تغذیه با شیر مادر احساس مخالفی داشته باشند، یا تمایل به مصرف داروهای اپیدورال، ضد درد

و یا هر جنبه دیگری از مراقبت پس از زایمان، شما حق دارید آنها را کنار بگذارید و فرد دیگری را انتخاب کنید.

نتیجه

دانستن تفاوت بین ماما و doula به شما کمک خواهد کرد که بدانید که چه کارهایی می توانند برای شما

انجام دهند تا شما و نوزادتان در حین زایمان و پس از زایمان از شما حمایت کنند. شما می توانید تصمیم

بگیرید که کدام متخصص براساس نیازها، بودجه و منابع موجودتان مورد نیاز است. شاید مشخص کردن

کیفیت مناسب کارکنان پزشکی شما مهمتر از یک انتخاب است. لیستی از ویژگی های مورد نیاز در ماما

و doula را ذکر کنید و انتخاب خود را بر اساس آنها انجام دهید.

  • سزارین

وقت آن رسیده که ترس از زایمان طبیعی را کنار بگذارید!

ارسال شده در: هومینو | ۰

آنچه که از زایمان طبیعی نمی دانید!فوایـد پـزشـکی  پیشگیـری از خطـر مرگ :

بزرگترین فایده‌ی زایمان طبیعی کاهش مرگ مـادر است. زیـرا جراحی سـزارین

مانند تمام جراحی‌ها دارای خطر مرگ ناشی از عوامل بیهوشی گزارش شده است

به طوری که نسبت مرگ و میر در سزارین ۷ برابر زایمان طبیعی است .

پیشگیری از خطر عفونت : در واقع شایع‌ترین انواع عفونت پس از جراحی سزارین،

عفونت رحم ، عفونت محل زخم جراحی و عفونت مثانه است ولی در زایمان طبیعی

عفونت رحم به ندرت دیده می شود . پیشگیری از از دست دادن خون :

به طور متوسط،‌ خونی که در زایمان طبیعی از دست می‌رود حدود ۷۰۰-۵۰۰ میلی‌لیتر است

و در مقابل خونی که در سزارین انتخابی از دست می‌رود حدود ۱۰۰۰ میلی لیتر است.

پیشگیری از آسیب دیدن دستگاه ادراری : در زایمان طبیعی احتمال آسیب دیدن به مثانه

بسیار کم است . پیشگیــری از آسیب دیـدن روده : پارگی و انسـداد روده‌ ، عارضه جانبی

شایع هر جراحی است که برای مجاری دستگاه گوارش مشکل ساز است زیرا در این

وضعیت حرکت روده‌ها کند و و یا در موارد نادر متوقف شده و محتویات روده داخل آن باقی می‌ماند.

پیشگیری از لخته شدن خون در پاها : این حالتی است که در آن خون داخل سیاهرگ لخته می‌شود

و معمول‌ترین محل تشکیل لخته‌ ، سیاهرگهای پا است . خطر ایجاد آن پس از جراحی

سزارین ، ده برابر زایمان طبیعی است. پیشگیری از هیسترکتومی ( برداشتن رحم ) :

عمل سزارین به خصـوص اگر تکرار شود در برخی موارد موجب  چسبندگی جفت به عمـق

دیـواره‌های رحـم می شود که در این  مـوارد مجبـور به درآوردن رحم می شوند . فوایـد روانـی

احساس خوشایند از توانایی در زایمان طبیعی احساس مشارکت در زایمان و درک نحوه تولد

نوزاد احساس تسلط و حاکم بودن بر اتفاقات حین زایمان احساس برقراری ارتباط فوری

و پیوند احساسی با نوزاد پس از وضع حمل احساس رضایت از پذیرفتن مسؤولیت های

مادرانه و مراقبت از نوزاد فوایـد زایمـان طبیعی بـرای نـوزاد  از آنجا که فواید تغذیه طبیعی

با شیر مادر مورد توجه است سزارین برای مادرانی که مایلند نوزادشان را با شیر خود تغذیه

کنند مشکل ساز خواهد شد. اغلب زنانی که زایمان طبیعی می‌کنند بلافاصله پس از تولد نوزاد ،

تغذیه با شیر خود را آغاز می‌کنند و شیردهی در زنانی که سزارین می‌شوند با تاخیر آغاز می گردد.

 یکی از  خطرناکترین عارضه جانبی جراحی سزارین برای نوزاد ‌، نارسی است.‌ اصطلاح

نارسی عموما‌ برای شرح دادن وضعیت نوزادی به کار می‌رود که به دلیل انتخاب زمان نادرست

زمان سزارین، نارس به دنیا آمده است .  هنـوز هم در اغلب بیمارستان ها برای جراحی سزارین

بیهوشی عمومی صورت می‌گیرد و متاسفانه داروی به کار رفته برای بیهوشی مادر از طریق

جفت به بدن نوزاد می‌رسد . در این صورت گاهی نوزاد فاقد واکنش‌های لازم به دنیا می‌آید .

یکی دیگر از عوارضی که به نظر می‌آید بر اثر سزارین در نوزاد بروز کند فقدان ایجاد فشار بر

روی دستگاه تنفسی است در این حالت تخلیه‌ی مایع از اعماق ریه نوزاد ،‌به طور کامل صورت

نمی‌‌گیرد . به همین دلیل بروز مشکلات تنفسی در نوزادانی که به روش سزارین به دنیا آمده اند

در مقایسه با زایمان طبیعی بیشتر است . آیا می دانید…؟ آیا می دانید که این یک باور

غلط است که اگر نوزاد به روش سزارین متولد شود باعث کاهش میزان آسیب های وارده بر او می شود.

چون نتایج تحقیقات انجام شده در دنیا ، در میان دو گروه از نوزادانی که با روش های طبیعی

و سزارین متولد شده اند ، نشان داده که با افزایش سزارین این آسیب ها نظیر میزان فلج ها

به ویژه فلج مغزی کاهش نیافته است. آیا می دانید که دانشمنـدان بر این باورنــد عمـل سزارین

می تواند افسردگی بعد از زایمان را در مادران بیشتر کند. آیا می دانیـد تاکنـون ثابت نشـده است

که افـزایش هوش و سطح ایمنی به نوع زایمان مرتبط است و این یک باور غلط است که کودکانی

که به روش سزارین متولـد می شوند باهوش تر از متولدین زایمان طبیعی هستند.

آیا می دانید یکی از  عمده ترین دلیلی که باعث تشدید درد زایمان در مادران باردار می شود

ترس و اضطراب مادر باردار از فرایند زایمان است. با روشهای مختلف می توان این درد را در

مادران باردار کاهش داد از جمله : آموزشهای لازم وکافی در طـول دوران بارداری و آگاهی

مـادر بـاردار از فرایند زایمـان ، انجام تمـرین های ورزشی مناسب در طول دوره بارداری،

تمرینات تنفسی ؛ انجام زایمان بدون درد و… آیا می دانید که این یک باور غلط است که

با انتخاب سزارین ، هیچ گونه درد و مشکلی را تحمل نخواهند کرد و این در حالی است

که درد و عارضه پس از انجام سزارین ایجاد خواهد شد . آیا می دانید که در کشور ما

سزارین تبدیل به اقدامی تجملی و لوکس شده است و انجام زایمان به این روش برای

مادران اعتبـار می آورد بدون آن که به عوارض آن فکـر کنند و این یک باور غلط است.

آیا می دانید مدت بستری شدن و توانایی بازگشت به کارهای عادی و روزمره بعد از زایمان

طبیعی خیلی کمتر از سزارین است و مادرانی که زایمان طبیعی داشته اند زودتر به

خانواده خود ملحق می شوند. آیا می دانید مـادرانی که زایمـان طبیعی داشتـه اند

در دادن آغوز به نوزاد خود موفق تر هستند چرا که خوردن آغـوز یا کلستروم به عنوان

اولین واکسن برای کودک منافع بسیاری دارد. آیا می دانیـد که پس از زایمان طبیعی،

مـادران با انجـام ورزش هـای منـاسب ، به مراتب سـریع تر از زمـانی که سـزارین می شوند ،

می توانند تناسب اندام خود را بدست آورند. آیا می دانید متولـدین با زایمان طبیعی زودتر

آغوش گرم مـادرشان را احساس و یک رابطه قـوی عاطفی میان مـادر و نوزاد بر قرار

می شود که در تکامل احساسی و رفتاری نوزاد در آینده بسیار مهم است. توصیه های

ما به مادران باردار ترس و هراس  بی مورد از زایمان طبیعی را از خود دور کنید .

برای اطمینان از سیر طبیعی حاملگی و تامین سلامتی خود و نوزادتان و به منظور

کسب اطلاعات بیشتر در مورد حاملگی و زایمان وحل مشکلات خود به افراد مجرب و

آموزش دیده در مراکز بهداشتی درمـانی مراجعه کنید. آنها قادر خواهند بود شما را

راهنمایی کنند. استفـاده از تکنیـک های پیشـرفته ماننـد سونوگـرافی برای ارزیابی وضعیت

جنین و مادر گاهی ضروری است لـذا طبق توصیـه پزشک حتما آن را انجام دهید. به پزشـک

یا مامای خود اعتمـاد کنید و به او اجازه دهید در مورد نحوه زایمان شما تصمیم بگیرد. هرگز

به دلیل ترس از درد زایمـان که یک امـر طبیعی است ؛ سزارین را به زایمان طبیعی ترجیح ندهید.  …

 

  • نوزاد

زایمان زودرس (Preterm birth)

ارسال شده در: هومینو | ۰

زایمان زودرس در انسان به تولد نوزاد پیش از هفته ۳۷ام بارداری گفته می‌شود.

علت زایمان زودرس در اغلب موارد ناشناخته است.

نوزادان زودرس عموماً در معرض خطر ناتوانی در رشد ذهنی و جسمی هستند.

امروزه پیشرفتهای بسیاری در ارتباط با مراقبت از نوزادان نارس صورت گرفته ‌است

ولی از میزان شیوع زایمان زودرس کاسته نشده‌است. زایمان زودرس از مهمترین

عوامل مرگ ومیر نوزادان در سطح جهان می‌باشد.

نوزاد نارس

اگر به هر دلیلی زایمان بین هفته‌های ۲۰ تا ۳۷ انجام شود نوزاد نارس خواهد بود.

زایمان زودرس و نارسی نوزاد یکی از شایع‌ترین علل مرگ‌های نوزادی است. به‌طور

متوسط سالانه ۱۵ میلیون نوزاد به صورت نارس متولد می‌شوند که از این میزان ۶۰

 درصد آنها از آفریقای جنوبی و آسیا است. همچنین هرسال نزدیک به یک میلیون از

نوزادان نارس جان خود را از دست می‌دهند. برخی از نوزادانی که زنده می‌مانند نیز

در تمام طول عمر خود با مشکلات و بیماری‌های فیزیکی، اختلالات ذهنی مربوط به

یادگیری و سایر ناتوانی‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند. حدوداً سه چهارم نوزادان نارس

که اقدامات پزشکی مناسبی را در دریافت می‌کنند زنده مانده و سلامتی خود را بدست

می‌آورند. درکشورهای توسعه یافته از طریق انجام اقدامات پزشکی ویژه برای نوزادان نارس

 ۹ نوزاد از هر ۱۰ نوزاد نارس می‌توانند نجات پیدا کنند.

علت

بیشتر زایمان‌های زودرس به صورت خود بخودی رخ می‌دهند، اما تعدادی از آنها نیز در نتیجه

القای زایمان یا خارج کردن نوزاد پیش از موعد و به روش سزارین است که علت آن می‌تواند

ابتلای مادر به انواع بیماری‌ها یا حتی عوارض بارداری نظیر پره اکلامپسی باشد که به علت

خطرات سلامتی که ممکن است جان مادر و حتی نوزاد را تهدید کند. از جمله علت‌های

زایمان زودرس می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • مصرف سیگار
  • مصرف الکل
  • بارداری دو یا چندقلویی
  • فشار خون بالا
  • دیابت
  • انواع عفونت‌ها

بارداری در سنین بالا است.

مشخصات ظاهری نوزادان نارس

باتوجه به آنکه نوزادان نارس مراحل تکامل در رحم مادر را به‌ طور کامل پشت سر نگذاشته‌اند،

چربی زیر پوستی در آنها بسیارکم بوده یا تشکیل نشده‌است، از این رو پوست آنها به رنگ

صورتی (کم رنگ یا پرنگ) بوده که معمولاً عروق خونی از ورای آن قابل مشاهده است.خطوط و

چین‌های پوستی درکف دست‌ها و پاها و نیز بر روی کیسه بیضه ایجاد نشده یا بسیار کم است.

همچنین برخی از رفلکس‌ها همانند چنگ زدن و چرخیدن به سمت منبع شیر در آنها شکل نگرفته‌است.

خوراک

شیر مادربهترین غذا برای نوزاد نارس است زیرا آنتی‌بادی‌های موجود در شیر مادر به بدن نوزاد

وارد شده و او را در برابر بسیاری از بیماری‌ها ایمن خواهد کرد. حتی اگر نوزاد توانایی کافی

برای مکیدن پستان مادر نداشته باشد، می‌توان شیر را دوشید و با کمک یک سرنگ استریل

یا لوله‌های مخصوص به نوزاد داد.

مراقبت‌ها

تا زمانی که این نوزادان نتوانند درجه حرارت بدن‌شان را حفظ کنند، در انکیباتور (تخت‌های مخصوصی

برای گرم نگهداشتن، اکسیژن‌رسانی) تحت مراقبت قرارمی‌گیرند. نوزادان نارسی که به واحد

مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) منتقل می‌شوند بسیار دقیق از لحاظ عفونت و تنفس و ضربان قلب

تحت مراقبت قرار می‌گیرند. با توجه به این که این نوزادان دوره بارداری را به‌طور کامل پشت سر نگذاشته‌اند،

بدن آنها هنوز برای زندگی در محیط خارج از رحم به طور کامل آماده نشده است به این ترتیب از همان

لحظات ابتدایی تولد برای حیات به کمک‌های ویژه ای نیاز دارند. برای مثال دستگاه تنفس این نوزادان

هنوز به ‌طورکامل تکامل نیافته‌است و به همین دلیل بیشتر نوزادان نارس دچار زجر تنفسی بوده و

ممکن است مدتی در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان بستری شوند.

  • عفونت خون

عفونت خون

ارسال شده در: هومینو | ۰

عفونت خون در پی ورود باکتری‌ها به جریان خون ایجاد می‌شود. با اینکه تعریف

پزشکی عفونت خون کمی متفاوت است، ولی این تعریف برای توصیف باکتریمی،

سپتی‌سمی و سپسیس نیز استفاده می‌شود. سپسیس نوعی عفونت خطرناک

است که ممکن است به مرگ منجر شود. عفونت خون در صورت عدم درمان به ‌موقع،

به‌سرعت به سپسیس تبدیل می‌شود. بنابراین تشخیص و درمان سریع عفونت خون

ضروری است. با این تفاسیر شناخت عواملی که منجر به بروز عفونت خون می‌شوند،

ضروری است و به شما کمک می‌کند از وقوع آن پیشگیری کنید.

علل بروز عفونت خون

عفونت خون زمانی ایجاد می‌شود که باکتریِ عامل عفونت در یکی از اعضای بدن‌،

وارد جریان خون شود. به حضور باکتری در خون باکتری می یا سپتی‌سمی گفته می‌شود.

با اینکه اصطلاحات سپتی‌سمی و سپسیس را معمولا با تعاریف مشابه به‌کار می‌برند،

ولی از لحاظ فنی این دو اصطلاح با یکدیگر تفاوت دارند. سپتی‌سمی به معنای وجود باکتری

در خون است که می‌تواند منجر به بروز سپسیس شود. سپسیس حالت شدید عفونت

خون است که اگر با درمان مناسب پاسخ داده نشود، زندگی فرد را تهدید خواهد کرد.

با این‌حال هر گونه عفونت ناشی از باکتری، قارچ یا ویروس می‌تواند موجب بروز سپسیس

شود و نیازی نیست حتما عامل ایجاد این عفونت‌ها در جریان خون فرد وجود داشته باشد.

این دسته عفونت‌ها معمولا در ریه‌، شکم و دستگاه ادراری به‌وجود می‌آیند. سپسیس اغلب

در افرادی رخ می‌دهد که بستری شده‌اند، زیرا در این مواقع احتمال بروز عفونت‌ها بالاتر است.

عفونت خون به معنای ورود باکتری‌ای به جریان خون است که قبلا در جایی از بدن عفونت

ایجاد کرده است. بنابراین تا زمانی که یک عفونت اولیه رخ نداده باشد، سپسیس ایجاد نمی‌شود.

برخی از شایع‌ترین علل عفونت‌های منجر به سپسیس عبارتند از:

  • عفونت شکمی؛
  • عفونت ناشی از نیش آلوده‌ی حشرات؛
  • عفونت‌های ناشی از کاتتر (لوله‌‌ای نازک و منعطف) که برای کارهایی مانند دیالیز و شیمی‌درمانی استفاده می‌شوند؛
  • کشیدن دندان یا عفونت دندان؛
  • قرار گرفتن زخم ناشی از عمل‌های جراحی در معرض باکتری‌ها یا عوض نکردن به‌موقع بانداژ؛
  • قرار گرفتن زخم‌های باز در معرض محیط؛
  • عفونت‌های ناشی از باکتری‌های مقاوم به دارو؛
  • عفونت کلیه یا دستگاه ادراری؛
  • سینه‌ پهلو؛
  • عفونت‌های پوستی.

برخی افراد بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به سپسیس هستند. این افراد عبارتند از:

  • کسانی که دستگاه ایمنی ضعیفی دارند. مانند افراد مبتلا به ایدز یا سرطان خون؛
  • کودکان خردسال؛
  • افراد مسن؛
  • افرادی که از مواد مخدر داخل وریدی مانند هروئین استفاده می‌کنند؛
  • افرادی که بهداشت دندان را رعایت نمی‌کنند؛
  • کسانی که از کاتتر استفاده می‌کنند؛
  • افرادی که به‌تازگی عمل جراحی یا اعمال دندان‌پزشکی انجام داده‌اند؛
  • کسانی که در محل کارشان در معرض باکتری و ویروس‌های زیادی قرار دارند، مانند افرادی که در بیمارستان یا در فضای باز کار می‌کنند.

علائم عفونت خون عبارتند از:

  • لرز؛
  • تب شدید یا متوسط؛
  • ضعف؛
  • تنفس سریع؛
  • افزایش سرعت ضربان قلب یا تپش قلب؛
  • رنگ‌پریدگی مخصوصا در صورت.

برخی از علائم بالا می‌تواند ناشی از آنفولانزا یا سایر بیماری‌ها باشد. با این‌حال اگر در دوران نقاهت

به‌سر می‌برید یا به‌تازگی عمل جراحی داشته‌اید، بهتر است با مشاهده‌ی این علائم بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

برخی دیگر از علائم پیشرفته‌تر عفونت خون عبارتند از:

  • کنفوزیون (نوعی حالت گیجی و کاهش هوشیاری
  • خال‌های قرمز بر روی پوست که ممکن است بزرگ‌تر و شبیه کبودی ناشی از ضربات شود؛
  • عدم تولید یا تولید اندک ادرار؛
  • شوک (افت فشار خون
  • از کار افتادگی یا نارسایی اندام‌ها.
  • عفونت خون ممکن است موجب بروز سندرم زجر تنفسی یا شوک تنفسی شود. اگر این
  • وضعیت به‌خوبی درمان نشود، مرگ بیمار را به دنبال خواهد داشت.

تشخیص عفونت خون

تشخیص عفونت خون توسط خود فرد کار دشواری است، زیرا علائم آن با علائم بسیاری از بیماری‌های

دیگر یکسان است. بهترین روش برای تشخیص سپتی‌سمی مراجعه به پزشک است. پزشک قبل

از هر چیز شما را معاینه می‌کند. این معاینه شامل اندازه‌گیری دمای بدن و فشار خون است.

اگر پزشک‌ پس از معاینه به عفونت خون مشکوک باشد، آزمایشات دقیق‌تری برای پیدا کردن علائم

عفونت‌های باکتریایی انجام خواهد داد. سپتی‌سمی با آزمایش‌های زیر قابل تشخیص است:

در صورتی‌که باکتری موجب عفونت شده باشد، پزشک با شناسایی آن آنتی‌بیوتیک مناسب را برای درمان‌تان تجویز می‌کند.

روش‌های درمان عفونت خون

درمان سریع عفونت خون ضروری است، زیرا عفونت‌ می‌تواند به‌سرعت به بافت‌ها و دریچه‌های قلب

گسترش بیابد. در صورت بروز عفونت خون احتمالا نیاز است بیمار در بیمارستان بستری شود. در صورتی‌

که علائمی مانند شوک در فرد ایجاد شود، باید او را به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل کرد. علائم شوک عبارتند از:

  • رنگ‌پریدگی؛
  • ضربان تند ولی ضعیف؛
  • تنفس تند ولی کم‌عمق؛
  • سرگیجه و عدم هوشیاری؛
  • فشار خون پایین.
  • ممکن است برای ثبات فشار خون‌تان و کمک به رهایی از شر عفونت‌ها اکسیژن و مایعات به‌صورت وریدی
  • به شما تزریق شود. لخته شدن خون نگرانی دیگری است که در بیماران بی‌تحرک وجود دارد.

سپسیس معمولا با مصرف زیاد مایعات، تزریق داخل‌وریدی و آنتی‌بیوتیک‌هایی که باکتری‌های عامل عفونت

را هدف قرار می‌دهند، درمان می‌شود. گاهی اوقات برای کمک به تعادل فشار خون، مصرف موقت برخی

داروها نیاز است. این داروها وازوپرسور نام دارند. اگر سپسیس به قدری شدید باشد که موجب از کار افتادگی

چندین عضو شود، ممکن است هوا به کمک دستگاه وارد بدن بیمار شود. اگر سپسیس موجب از کار افتادگی

کلیه شود، بیمار باید به‌طور موقت تحت دیالیز قرار بگیرد.

بهبودی و چشم‌انداز درازمدت

عفونت خون می‌تواند منجر به مرگ بیمار شود. بر اساس اعلام مایو کلینیک (یکی از معتبرترین مراکز و

دانشگاه‌های علوم پزشکی جهان) مرگ ناشی از شوک سپتیک در نیمی از موارد ابتلا به این عارضه دیده

می‌شود و حتی در صورت درمان موفق، سپسیس می‌تواند آسیب‌های دائمی به همراه داشته باشد.

یکی از این مشکلات افزایش احتمال عفونت‌ها در آینده است.

هرقدر درمان پزشک‌تان را بهتر اجرا کنید، احتمال بهبودی کامل‌تان افزایش می‌یابد. درمان سریع و

تهاجمی در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان شانس رهایی از سپسیس را افزایش خواهد داد.

بسیاری از افراد بدون پیامدهای بعدی از سپسیس خفیف بهبود می‌یابند. با مراقبت‌های مناسب

ظرف مدت ۱ یا ۲ هفته حال‌ بیمار بهتر می‌شود.

اما اگر از سپسیس شدید نجات پیدا کنید، باز هم پیامد‌های خطرناک آن شما را تهدید خواهد کرد.

برخی از عوارض جانبی بلندمدت سپسیس عبارتند از:

افزایش احتمال بروز لخته‌های خونی؛

از کار افتادگی اعضا. ممکن است فرد برای ادامه‌ی زندگی به عمل جراحی یا اقداماتی نیاز داشته باشد؛

مرگ بافت یا قانقاریا؛ ممکن است نیاز باشد بافت یا اندام تحت تأثیر قطع شود.

پیشگیری از عفونت خون

بهترین راه برای پیشگیری از عفونت خون، درمان و پیشگیری از بروز عفونت‌هاست. باید از زخم‌ها

با تمیز نگه‌داشتن و تعویض به‌موقع بانداژ مراقبت کرد تا دچار عفونت نشوند.

  • درمان

بیماری روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

بیماری روماتیسم مفصلی

روماتیسم مفصلی یک بیماری است که می تواند درد و تورم در مفصل ایجاد کند.

این چیزی است که به عنوان یک وضعیت ایمنی خودکار شناخته می شود. این بدان

معنی است که سیستم ایمنی بدن و سیستم دفاع شخصی طبیعی بدن مختل

می شود و شروع به حمله بافت های سالم بدن می کند.

علائم بیماری روماتیسم (آرتریت روماتوئید)

علائم اصلی بیماری درد و سفت شدن مفصل است قبل از اینکه علائم تشدید پیدا کند

ممکن است در شروع بیماری فرد علائم درد را در بدن خود حس کند. داشتن این علائم

می تواند به افراد کمک کند در اولین فرصت به درمان آن بپردازد.

نشانه های هشدار اولیه در روماتیسم  مفصلی شامل موارد زیر می باشد:

·  درد مفصلی

· کاهش وزن

· تورم مفصل

·  تب خفیف

· بی حسی و گزگز

·خستگی و کمبود انرژی

بیماری روماتیسم مفصلی

علل ایجاد روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید)  

سن

این بیماری بر بزرگسالان در هر سنی تاثیر می گذارد که اکثر افراد بین ۴۰ تا ۶۰ سال تشخیص داده می شود.

ژنتیک

روماتیسم مفصلی به دلیل ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی مانند سیگار کشیدن و رژیم غذایی تاثیر گذار است.

وزن

اگر اضافه وزن دارید ابتلا به این بیماری به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. شاخص

توده بدنی (BMI) یک اندازه گیری است که قد و وزن شما را محاسبه می کند.

اگر BMI  است:

زیر ۱۸.۵ شما در دامنه کم وزن هستید.

بین ۱۸.۵ و ۲۴.۹ شما در محدوده وزن سالم هستید.

بین ۲۵ و ۲۹.۹ شما در محدوده اضافه وزن سالم هستید.

بین ۳۰ و ۳۹.۹ شما در محدوده چاق هستید.

سیگار کشیدن

سیگار کشیدن به طور قابل توجهی ابتلا به روماتیسم مفصلی را افزایش می دهد.

رژیم غذایی

شواهدی وجود دارد که مصرف زیاد گوشت قرمز و استفاده نکردن ویتامین C خطر ابتلا به

روماتیسم مفصلی بطور قابل توجهی افزایش می دهد.

علل ایجاد روماتیسم مفصلی

 

چگونگی تشخیص رماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید)

تشخیص آرتریت روماتوئید مبتنی بر علائم یک معاینه فیزیکی، نتایج اشعه ایکس، اسکن و آزمایش خون است.

آزمایش خون

آزمایش خون ممکن است برای پیدا کردن تغییرات در خون شما که توسط التهاب به وجود آمده، استفاده می شود.

آنها همچنین می توانند نشان دهنده  (سطح پایین آهن در خون شما) باشد، زیرا کم خونی در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید شایع است.

اشعه ایکس و سایر آزمایشات

اشعه ایکس هر گونه آسیب ناشی از التهاب آرتریت روماتوئید در مفاصل را نشان می دهد.

درمان رماتیسم مفصلی 

انواع درمان های موجود برای آرتریت روماتوئید وجود دارد که هر چه زودتر درمان انجام شود

سریعتر به جواب خواهید رسید که سه راه اصلی برای درمان آن عبارتند از:

· دارو

· درمان های فیزیکی

·عمل جراحی

هومینو  با داشتن کادری مجرب امکان ارائه تمامی خدمات پرستاری را برای شما فراهم آورده و

توانایی مراقبت از بیمار در منزل  و فیزیوتراپ و همیار کودک  و پرستار سالمند و روانشناسی  و تزریقات و  خدمات پزشکی و مامایی

برای شما میسر می سازد. جهت اطلاعات بیشتر با مشاورین مجرب تماس به عمل آورید

  • بیماری

علت بیماری لوپوس چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

علل بروز بیماری لوپوس چیست؟

لوپوس بیماری سیستم خود ایمنی است، زمانی که سیستم ایمنی بدن به

بافت ها و اندام ها حمله می کند این بیماری رخ می دهد. التهاب ناشی از لوپوس

می تواند بر روی بسیاری از سیستم های مختلف بدن از جمله مفاصل، پوست،

کلیه ها، سلول های خونی، مغز، قلب و ریه ها تاثیر بگذارد.

تشخیص لوپوس می تواند دشوار باشد چرا که علائم و نشانه های آن اغلب  مانند

بیماری های دیگر می باشد. لوپوس بر روی گونه ها رخ می دهد و از طریق عفونت،

داروهای خاص یا حتی نور خورشید ایجاد می شود. در حالی که هیچ درمانی برای

لوپوس وجود ندارد فقط می توان بیماری را کنترل کرد.

شایعترین علائم و نشانه های لوپوس عبارتند از:

·خستگی

· تب

·تنگی نفس

· درد قفسه سینه

·خشکی چشم

·سردرد

·سردرگمی و از دست دادن حافظه

برخی عوامل بیماری لوپوس عبارتند از:

 

بیماری لوپوس 

نور خورشید

نور خورشید ممکن است باعث ایجاد ضایعات پوستی لوپوس یا موجب حساس

شدن پوست شود بهتر است در معرض نور مستقیم خورشید قرار نگیرید.

عفونت

داشتن عفونت باعث ایجاد لوپوس شده یا در بعضی افراد باعث تشدید بیماری می شود.

داروها

لوپوس می تواند توسط انواع خاصی از داروهای فشار خون، داروهای تشنج

و آنتی بیوتیک ها ایجاد شود.

التهاب ناشی از لوپوس می تواند بر بسیاری از مناطق بدن تاثیر بگذارد:

کلیه ها

لوپوس می تواند آسیب جدی بر روی کلیه ها ایجاد کند.  نارسایی کلیه یکی از

علل اصلی مرگ در افراد مبتلا به لوپوس است.

مغز و سیستم عصبی مرکزی

 اگر مغز شما مبتلا به  لوپوس شود ممکن است سردرد، سرگیجه، تغییرات رفتاری،

 مشکلات بینایی و حتی سکته را تجربه کنید.

خون و رگ های خونی

لوپوس باعث کم خونی و افزایش خطر خونریزی یا لخته شدن خون و همچنین می تواند

باعث التهاب عروق خونی (واسکولیت) شود.

ریه ها

لوپوس باعث ایجاد التهاب حفره قفسه سینه (پلوری) می شود که می تواند تنفس را دردناک کند.

قلب

 لوپوس می تواند باعث ملتهب شدن عضلات قلب، شریان ها یا غشای قلب شود.

می تواند خطر بیماری قلبی عروقی و حملات قلبی را به شدت افزایش دهد.

علائم و نشانه های لوپوس

داشتن لوپوس خطر افزایش ابتلا به بیماری های از جمله:

عفونت

 افراد مبتلا به لوپوس در مقابل عفونت بسیار آسیب پذیر هستند زیرا بیماری

و درمان آن می تواند سیستم ایمنی بدن را تضعیف کند.

سرطان

 داشتن  بیماری لوپوس خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهد.

مرگ بافت استخوان(necrosis avascular)

 این اتفاق می افتد زمانی که ذخیره خون به استخوان کاهش می یابد، اغلب به

 شکست های کوچک در استخوان و در نهایت فروپاشی استخوان منجر می شود.

عوارض بارداری

 زنان مبتلا به لوپوس خطر ابتلا به سقط جنین را افزایش می دهند زیرا خطر ابتلا به

 فشار خون بالا باعث افزایش زایمان زودرس می شود. پزشکان توصیه می کنند

برای کاهش خطر زمان بارداری را به تاخیر بی اندازند و حداقل تا شش ماه تحت کنترل باشند.

هومینو  با داشتن کادری مجرب امکان ارائه تمامی خدمات پرستاری را برای شما فراهم آورده

و توانایی مراقبت از بیمار در منزل  و فیزیوتراپ و همیار کودک  و روانشناسی برای شما میسر می سازد. جهت اطلاعات بیشتر با

مشاورین مجرب تماس عمل آورید.

  • سلامت درمان

نقش ویتامین E در کاهش فشارخون بالا

ارسال شده در: هومینو | ۰

دکتر ضیا‌ء‌الدین مظهری درباره نقش ویتامین E در کاهش فشارخون بالا گفت:

« ویتامین E از ویتامین های محلول در چربی بوده و با خاصیت آنتی اکسیدانی

بسیار قوی که دارد رادیکال های آزاد مهاجم را خنثی و از بافت های بدن و رگ

های خونی محافظت می نماید.»

وی گفت:« گیاهان،دانه ها،جوانه ها مخصوصا جوانه گندم منابع غذایی حاوی

این ویتامین می باشند. هر عاملی که باعث بهبود وضعیت کشسانی عضلات بدن

از جمله عضلات رگ ها شود و از حالت تصلب شرایین یا سفتی آنها جلوگیری

کند، مفید است. طبیعتا ویتامین E برای جلوگیری از فشارخون بالا بسیار

تاثیرگذار است ولی نباید به صورت خود درمانی حتی از این ویتامین نجیب

استفاده شود ولی مصرف آن با تجویز متخصصین برای مدت معین با مقادیر

تعیین شده مجاز می باشد.»

وی با توصیه به استفاده بهینه از منابع حاوی ویتامین E درباره خواص جوانه

گندم گفت:« این ماده غذایی علاوه بر ویتامین E حاوی منیزیم ،‌پتاسیم،سلنیم نیز

می باشد که می توان آن را به انواع سالادها یا دیگر غذاها اضافه کرد. »

وی تاکید کرد:« اصولا تمام منابع گیاهی به دلیل اینکه حاوی پتاسیم و منیزم

هستند و حاوی فیبرهای محلول و نامحلول و سایر ترکیبات مفید هستند از عوامل

کاهش فشارخون بالا می باشند چرا که با افزایش مقدار پتاسیم دریافتی تعدیلی در

میزان ذخیره سدیم بدن ایجاد می شود. سدیم به هر شکلی چه به صورت نمک

طعام و چه به صورت جوش شیرین که شوری ندارد از عوامل افزایش

فشارخون در بدن است. در کنار استفاده از سبزیجات به صورت پخته و خام

،‌کاهش مقدار مصرف نمک و استفاده از منابع گیاهی برای طعم دادن به غذا

توصیه می شود.»

این متخصص تغذیه گفت:« متاسفانه آمارهایی که از میزان مصرف نمک در

کشورمان داریم سه تا چهار برابر میزان توصیه شده سازمان بهداشت جهانی

است افراد روزانه حداکثر ۵ گرم معادل یک قاشق مرباخوری مجاز به مصرف

نمک هستند.متاسفانه علاوه بر نمک مصرفی به صورت نمکدان در سر سفره ها

تمام مواد غذایی مصرفی ما نیز حاوی نمک هستند به عنوان مثال بیشترین ماده

ای که در سفره ها نمود پیدا می کند نان است که به تنهایی یا با هر غذایی

مصرف می شود که متاسفانه همین نان پربرکت در برخی موارد تا دو درصد

نمک دارد و یا مصرف انواع چیپس ها و اسنک ها و آجیل های شور میزان

مصرف نمک را بالاتر می برند. »

وی در ادامه گفت:« برای کاهش و کنترل فشارخون باید مصرف نمک تعدیل و

کنترل شود و نمکدان را از سر سفره ها حذف کرد و ازمصرف تنقلاتی که

حاوی مقادیر زیادی نمک هستند باید پرهیز کرد و حتی سس هایی که استفاده می

کنیم سرشار از نمک و مواد افزودنی هستند .»

وی با اشاره به گرایش افراد به مصرف مواد غذایی حاوی قند، گفت:« متاسفانه

در کشور در تمامی رده های سنی گرایش عجیبی به مصرف مواد قندی وجود

دارد که میزان مصرف قند و شکر و فرآورده هایی که میزان قند بالایی دارند

روز به روز افزایش پیدا کرده که باعث افزایش ترشح انسولین و فرسودگی

لوزالمعده در بدن می شوند. »

وی افزود:« وظیفه انسولین در بدن کنترل میزان قند خون است ولی وقتی که

مواد قندی زیادی دریافت کنیم رفته رفته لوزالمعده تحت فشار بیشتری برای تولید

انسولین قرار می گیرد و انسولین اضافی تولید شده در بدن باعث افزایش

پرفشاری خون از چند جهت می شود اول اینکه انسولین اضافی باعث آن می

گردد مقدار نمک و قند از طریق کلیه ها آنطوری که باید و شاید فیلتر نشود و

عملکرد انسولین در دفع نمک های اضافی و تعدیل آب بدن تاثیر منفی دارد در

نتیجه با انباشت آب در بدن می تواند زمینه پرفشاری خون حجمی را افزایش

دهد.»

دکتر مظهری در ادامه گفت:« دوم اینکه افراد برای جلوگیری از ابتلا به

فشارخون بالا باید جلوی اضافه وزن و چاقی را بگیرند چون این افراد از چند

جهت در خطر پرفشاری خون قرار دارند یکی به علت تحریک مداوم پانکراس

جهت تولید و ترشح انسولین که می تواند زمینه ساز دیابت نوع دو باشد و از

جهت دیگر اینکه موادی را که مصرف می کنند حاوی اسیدهای چرب اشباع شده

است و کلسترول بدن را بالا می برد و کلسترول تام که بالا می رود باعث

افزایش کلسترول بد LDL و کاهش کلسترول خوب HDL در بدن می شوند در

نتیجه چون کلسترول بد در قبال برخورد با رادیکال های آزاد بلافاصله الکترون

هایش ربوده می شود و تبدیل به پلاک هایی در مسیر گردش خون رگ ها می

شود و آنها را از حالت کشسانی کم کم خارج کرده ودر قبال جریان خون مقاومت

ایجاد کرده و فشارخون را افزایش می دهد.»

وی افزود:« اضافه وزن و انباشت انرژی های مازاد بر نیاز مصرفی از هر

منبعی می تواند به حجم چربی ها افزوده و هر سانتی متری که تحت ذخیره

چربی به محیط شکم اضافه می شود فرد را در معرض خطر بیماری های

متابولیکی از جمله قند و چربی و پرفشاری خون قرار می دهد که زمینه ساز

حمله های قلبی و مغزی هستند.»

وی با توصیه به کاهش مصرف پروتئین های حیوانی گفت:« اگر ما به مصرف

پروتئین های گیاهی گرایش پیدا کنیم از بسیاری از بیماری های مشترک میان

انسان و حیوان نیز جلوگیری می شود . با کاهش منابع پروتئینی حیوانی و تلفیق

آن با پروتئین های منابع گیاهی می توان ارزش بیولوژیکی بالایی را در مواد

مصرفی ایجاد کرد که با کمترین هزینه بیشترین استفاده را از بعد تامین نیاز ما به

پروتئین ها که غیرقابل حذف هستند را ایجاد می کنیم.»

وی افزود:« برای مثال تخم مرغ ارزش بیولوژیکی بالایی دارد وقتی که با سیب

زمینی مصرف شود ارزش بیولوژیکی آن را افزایش بیشتری می دهد و یا تلفیق

حبوبات با غلات می تواند کمبود احتمالی ویتامین های ضروری را برطرف

نموده و با کمترین هزینه پروتئین مورد نیاز بدن تامین شود همچنین باید مصرف

غذاهایی مثل عدس پلو و ماش پلو و یا مصرف نان های سبوس دار که غنی شده

هستند را در برنامه غذایی خود داشته باشیم. »

وی در پایان گفت:« اگر ما به توصیه طلایی تغذیه که رعایت اصل تناسب،

تعادل و تنوع است توجه کنیم ، و در حد نیاز بدن مواد غذایی را دریافت کنیم از

اختلال در تنظیم فشارخون و عدم تعادل بین فشارخون ماکزیمم و منیمم نیز

جلوگیری می شود.»

منبع: سلامت نیوز

  • کبودی و درمان

کبودی های بی دلیل و ناگهانی بدن نشانه چه هستند؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

کبودی گاه و بیگاه بدن ، بعد از یک ضربه ی محکم یا افتادن روی زمین، امری طبیعی است،

اما وقتی بدن بی دلیل کبود می شود چه؟ چرا این اتفاق می افتد و آیا این مسأله نگران کننده است؟

در ادامه می خواهیم ببینیم علت کبودی های بی دلیل و مکرر بدن چیست.

۱- وزنه زدن، بلند کردن وسایل سنگین

وزنه زدن نقشی فرعی در ظاهر شدن کبودی بر روی بدن دارد. در حقیقت، این عروق خونی شما هستند

که ضعیفند، به همین دلیل فعالیت بدنی روی آن ها تأثیر می گذارد. با این حال، فعایت بدنی بیش از اندازه

می تواند به سالم ترین مویرگ ها هم صدمه بزند. برای مثال، وزنه زدن بدون آمادگی لازم می تواند خطرناک باشد.

در کودکان هم چنین کبودی هایی به دلیل سنگین بودن کیف مدرسه ی آن ها بسیار شایع است.

عقیده بر این است که چنین کبودی هایی چندان خطرناک نیستند اما این مسأله نشان دهنده ی تکرار

عامل بروز کبودی است.

۲- مصرف دارو

مصرف بعضی داروها که بر روی خون تأثیر می گذارند ممکن است منجر به کبودی هایی شود که می توانند

بی خطر یا بسیار خطرناک باشند. اغلب اوقات، داروهای ضد افسردگی، مسکن ها، داروهای ضد التهاب،

داروهای حاوی آهن یا ضد آسم ها، ایجاد کبودی می کنند.

شایع ترین دارویی که خون را رقیق و ایجاد کبودی می کند آسپیرین است.

اگر متوجه شده اید که میان داروهایی که مصرف می کنید و التهاب پوست تان ارتباط وجود دارد، باید به پزشک

مراجعه کنید، چون ممکن است لازم باشد برای جلوگیری از خونریزی داخلی مصرف داروهایتان را قطع کنید.

۳- بیماری های خونی

بیماری های خونی و عروقی می توانند منجر به کبودی شوند. واریس، بیماری فون ویلبراند (نوعی اختلال خونی ارثی)،

ترومبوسیتوپنی (اختلال در پلاکت های خون) یا سرطان خون، اغلب در اثر بروز مشکلی در جریان خون به وجود می آیند.

حتما به پزشک مراجعه کنید، به ویژه اگر علائم دیگری هم دارید مثل درد یا متورم شدن پاها، خونریزی لثه،

خال های مویرگی روی بدن یا خون دماغ شدن.

۴- کمبود مواد مغذی

بعضی از کبودی ها نشان دهنده ی کمبود مواد مغذی در بدن هستند.

برای مثال ویتامین ب ۱۲ در تولید خون نقش دارد، کار انعقاد خون بر عهده ی ویتامین ک است و ویتامین سی

نقشی اساسی در ساخت بافت های جدید دارد و بدون آن، رگ ها بسیار ضعیف می شوند.

یک ویتامین مهم دیگر ویتامین پ است. بدون آن، ساخت ماده ی کلاژن در بدن غیر ممکن است، بنابراین رگ

ها نازک می شوند و پوست صدمه می بیند.

تعادل سطح آهن برای بدن بسیار ضروری است. کم یا زیاد بودن این ماده، به مویرگ ها صدمه می زند.

اما نباید در مصرف ویتامین ها شتاب زده عمل کنید. ابتدا لازم است آزمایش بدهید تا متوجه شوید کمبود

کدام مواد مغذی را دارید، بعد رژیم غذایی تان را بهبود ببخشید.

منابع ویتامین پ، چای سبز، سیب، کدو حلوایی و سیر هستند. ویتامین ک در موز، تخم مرغ، آجیل و ماهی

های چرب یافت می شود. ویتامین ب ۱۲ هم در جگر، ماهی، پنیر و کاهو وجود دارد.

۵- عدم تعادل هورمونی

نوسانات هورمونی یکی از عمده ترین دلایل بروز کبودی است. وقتی سطح استروژن یا همان هورمون جنسی

زنانه در بدن کم باشد، کبودی ها ظاهر می شوند.

یائسگی، مصرف داروهای هورمونی و بارداری، از دلایل این امر هستند. کمبود هورمون استروژن، عروق خونی را

به میزان چشمگیری تضعیف می کند و دیواره های مویرگ ها به راحتی صدمه می بیند.

۶- تغییرات ناشی از افزایش سن

یکی از دلایل ایجاد کبودی، روند طبیعی افزایش سن یا در حقیقت، فرسودگی مویرگ ها است. با بالا رفتن سن،

سیستم عروقی بدن تضعیف می شود و بافت ها قابلیت ارتجاعی خود را از دست می دهند.

کبودی های ناشی از افزایش سن عمدتا روی پاها ظاهر می شوند. کوچک ترین فشاری می تواند منجر

به بروز این کبودی ها شود.

۷- دیابت

وقتی صحبت از بیماری دیابت می شود، خون و قند اولین چیزی است که در ذهن ما تداعی می شود.

ابن بیماری اثری منفی بر فرآیند گردش خون دارد، بنابراین کبودی بدن بسیار امکان پذیر است. همچنین

کبودی ها می توانند یکی از علائم دیابت در مراحل اولیه ی این بیماری باشند.

دیگر نشانه های بیماری دیابت عبارتند از احساس تشنگی در اغلب اوقات، دیر ترمیم شدن زخم ها،

زود خسته شدن، تاری دید و لکه های سفید بر روی پوست.

کدام کبودی ها خطرناک و کدام یک بی خطرند؟

در اغلب مواقع، بلافاصله بعد از صدمه دیدن، کبودی هایی به رنگ قرمز بر روی بدن ظاهر می شود.

این در حقیقت رنگ خون در زیر پوست است. بعد از مدتی، بدن شروع به تجزیه ی این خون می کند

و کبودی ها به رنگ سیاه، آبی و حتی بنفش در می آیند. ظرف ۵ تا ۱۰ روز، ناحیه ی آسیب دیده باید

زرد یا سبز رنگ شود. در مرحله ی آخر، بعد از ۱۰ تا ۱۴ روز از زمان صدمه دیدن، کبودی به رنگ قهوه ای

در می آید و بعد از آن، روشن تر و روشن تر می شود.

معمولا کبودی ها ظرف ۲ هفته بعد از آسیب، به طور کامل از بین می روند. اگر متوجه شدید کبودی

هایتان تغییر رنگی جز موارد ذکر شده دارند یا بعد از گذشت ۲ هفته هنوز از بین نرفته اند، حتما به پزشک مراجعه کنید.

  • بارداری

عفونت‌های مجاری ادرار در بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

با شنیدن عبارت عفونت مجاری ادرار در بارداری ، ممکن است به عفونت مثانه و علائم همراه

آن مانند نیاز مکرر و ضروری برای ادرار کردن و احساس سوزش هنگام ادرار فکر کنید،

ولی این تمام ماجرا نیست. در این مطلب با نشانه‌ها، راه‌های پیشگیری و درمان

عفونت‌های مجاری ادرار آشنا خواهید شد.

انواع عفونت ادراری

عفونت مجاری ادرار ممکن است در هر یک از بخش‌های مجاری ادرار ایجاد شود.

مجاری ادرار شامل کلیه‌هاست که ادرار در آنها ساخته می‌شود و مسیرهایی که

ادرار را از کلیه به مثانه منتقل می‌کند و از آنجا به مجاری دفع ادرار که ادرار را از مثانه

به محل دفع آن هدایت می‌کند. به‌طورکلی عفونت‌های مجاری ادرار توسط باکتری‌هایی

به وجود می‌آید که از طریق پوست، واژن یا مقعد شما وارد مجاری ادرار می‌شود.

چند نوع شایع عفونت ادراری وجود دارد:

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • انواع عفونت ادراری
  • علائم عفونت مثانه
  • علائم عفونت کلیه
  • عفونت ادراری بدون وجود علامت
  • درمان عفونت کلیه
  • احتمال افزایش ابتلا به عفونت مجاری ادرار
  • راه‌های جلوگیری از ابتلا به عفونت ادراری
  • عفونت مثانه: بیشتر مواقع، باکتری‌ها در مثانه متوقف و در همان محل تکثیر می‌شوند
  • که باعث التهاب و ایجاد علائم عفونت مثانه خواهد شد. التهاب مثانه یا سیستیت در
  • خانم‌های متاهل که رابطۀ جنسی دارند، بین سن ۲۰ تا ۵۰ سال نسبتاً شایع است.

    عفونت کلیه: باکتری‌ها ممکن است از مثانه به سمت یک یا هر دو کلیه حرکت کنند.

  • عفونت کلیه یا پیلونفریت؛Pyelonephritis، شایع‌ترین عارضۀ جدی پزشکی در دوران
  • بارداری است. این عفونت می‌تواند به جریان خون گسترش یابد و زندگی شخص را تهدید
  • کند. همچنین عفونت کلیه ممکن است عواقب جدی برای کودک داشته باشد. این
  • عارضه خطرزایمان زودرس و تولد نوزاد کم‌وزن را افزایش می‌دهد و همچنین ممکن
  • است باعث مرگ جنین یا تولد نوزاد مرده شود.

    عفونت بدون علامت: این امکان وجود دارد که باکتری‌ها در مجاری ادرار وجود داشته

  • باشند، اما هیچ نشانه‌ای از وجود آنها بروز نکند. این وضعیت به نام باکتریوری بدون
  • علامت شناخته می‌شود. تا زمانی که فرد باردار نباشد، این شرایط مشکلی را ایجاد
  • نمی‌کند و معمولاً خودبه‌خود از بین می‌رود. با این حال باکتریوری بدون علامتی که
  • معالجه نشود، در دوران بارداری خطر ابتلا به عفونت کلیه را به میزان قابل توجهی افزایش
  • می‌دهد و با زایمان زودرس و وزن کم نوزاد هنگام تولد همراه است. این امر یکی از دلایلی
  • است که به علت آن در دوران باردای باید به شکل منظم آزمایش ادرار انجام شود.

    علائم عفونت مثانه

    علائم عفونت مثانه یا سیستیت در زنان متفاوت است، اما علائم شایع و رایج آن

  • عبارت است از:
    • درد، ناراحتی یا سوزش هنگام دفع ادرار و احتمالاً هنگام نزدیکی جنسی
    • ناراحتی لگن یا درد پایین شکم و اغلب در بالای استخوان اندام تناسلی
    • نیاز شدید به ادرار و همچنین ناتوانی در کنترل ادرار، حتی با وجود ادرار بسیار کمی در مثانه

    همچنین ممکن است که ادرار بدبو یا کدر به نظر برسد یا در آن خون مشاهده شود.

  • ممکن است تب با درجۀ پایین ایجاد شود، اما بیشتر وقت‌ها دمای بدن طبیعی باقی
  • خواهد ماند. از آنجا که نیاز مکرر به دفع ادرار در دوران بارداری مشکل شایعی است،
  • تشخیص عفونت مثانه ممکن است کمی سخت باشد، به خصوص اگر سایر علائم
  • خفیف باشد. اگر فکر می‌کنید ممکن است دچار عفونت شده باشید با پزشک
  • خود تماس بگیرید تا نسبت به درخواست آزمایش ادرار اقدام کند.

    علائم عفونت کلیه

    اگر هر گونه علائم مربوط به عفونت کلیه مشاهده شود، بلافاصله نیاز به

  • دریافت مراقبت‌های پزشکی وجود دارد. این علائم اغلب به صورت ناگهانی ظاهر
  • می‌شود که عبارتند از:
    • تهوع و استفراغ
    • تب بالا و اغلب همراه با لرز یا عرق
    • درد در قسمت پایین و پشت یا پهلوها، زیر دنده‌ها در یک سمت یا هر دو سمت
    • بدن و احتمالاً در ناحیۀ شکم

    همچنین ممکن است در ادرار، خون یا چرک مشاهده شود و برخی علائم عفونت

  • مثانه نیز وجود داشته باشد.

    عفونت ادراری بدون وجود علامت

    عفونت بدون علامت، احتمال تولد کودک نارس و کم‌وزن را افزایش می‌دهد. اگر این

  • عفونت درمان نشود، احتمال ابتلا به عفونت کلیه در بارداری تا میزان قابل توجهی
  • افزایش می‌یابد. با این حال پس از درمان مناسب، این خطر به طور چشمگیری
  • کاهش می‌یاید. پزشک در اولین معاینۀ بارداری برای بررسی هر نوع عفونت و باکتری
  • در مجاری ادرار، صرف نظر از این که آیا نشانۀ عفونت وجود دارد یا خیر، آزمایش
  • ادرار کامل شامل کشت ادرار تجویز خواهد کرد. اگر نتیجۀ کشت ادرار منفی باشد،
  • احتمال این که فرد در دورۀ بارداری دچار عفونت ادراری شود نیز کم خواهد بود. اگر
  • نتیجۀ کشت ادرار مثبت باشد، درمان با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی بی‌خطر برای
  • دورۀ بارداری انجام خواهد شد.

    انتظار می‌رود مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها طی یک دورۀ کامل و معمولاً بعد از یک هفته

  • عفونت را برطرف کند. پس از دورۀ درمان برای اطمینان از برطرف شدن عفونت، آزمایش
  • دوباره انجام می‌شود. اگر عفونت برطرف نشده باشد، درمان با استفاده از یک آنتی‌بیوتیک
  • دیگر تکرار خواهد شد. تکرار آزمایش کشت ادرار باید در فواصل منظم در طول دوران
  • بارداری انجام شود تا این اطمینان حاصل شود که فرد دچار عفونت دیگری نشده باشد.
  • اگر عفونت تکرار شود، فرد مجدداً تحت درمان قرار می‌گیرد و به احتمال زیاد در تمام
  • دورۀ بارداری یک دُز کم از آنتی‌بیوتیک برای جلوگیری از بروز مجدد عفونت دریافت خواهد کرد.

    درمان عفونت کلیه

    اگر مادر باردار در دوران بارداری دچار عفونت کلیه شود، ممکن است لازم باشد در بیمارستان

  • بستری شود و آنتی‌بیوتیک وریدی دریافت کند. در این مدت مادر و جنین به دقت تحت مراقبت
  • پزشکی قرار می‌گیرند. دمای بدن، فشار خون، نبض، تنفس، توانایی تولید ادرار، ضربان قلب
  • کودک و هر نشانه‌ای از زایمان زودرس برخی از مواردی است که در این مدت تحت نظارت
  • قرار می‌گیرد. طول زمان بستری برای عفونت کلیه، با توجه به وضعیت فرد متفاوت است.
  • اگر پس از یک ارزیابی اولیه بین ۱۲ تا ۲۴ ساعت مشخص شود که عفونت خفیف وجود
  • دارد و پاسخ بدن فرد به درمان خوب بوده ‌است و نگرانی بابت زایمان زودرس نیز وجود نداشته
  • باشد، ممکن است پزشک اجازه دهد فرد از بیمارستان مرخص و ادامۀ درمان توسط آنتی‌بیوتیک
  • خوراکی انجام شود. از سوی دیگر اگر بیمار دچار عفونت شدید باشد، نیاز به بستری
  • شدن در بیمارستان برای درمان و نظارت بیشتر وجود خواهد داشت و تنها بعد از ۲۴ تا ۴۸
  • ساعت پس از این که درجۀ حرارت بدن به حالت طبیعی برسد و هیچ علائمی از عفونت
  • مشاهده نشود، امکان ترخیص از بیمارستان وجود خواهد داشت. پس از تکمیل درمان ممکن
  • است پزشک برای پیشگیری از عفونت دیگر، یک دورۀ آنتی‌بیوتیک با دز کم تجویز کند.

    احتمال افزایش ابتلا به عفونت مجاری ادرار

    بارداری ریسک ابتلا به عفونت کلیه را افزایش می‌دهد. دلیل این امر مقدار زیاد هورمون

  • پروژسترون است که باعث کاهش قدرت ماهیچه‌های میزنای می‌شود که ادرار را از کلیه
  • به مثانه منتقل می‌کند و این منجر به گشاد شدن آنها و در نتیجه کاهش جریان ادرار خواهد
  • شد. به علاوه با بزرگ شدن رحم به میزنای‌ها فشار وارد می‌شود و عبور ادرار از آنها با
  • سرعت و راحتی همیشگی صورت نمی‌گیرد. ماهیچه‌های مثانه نیز در دوران بارداری قدرت
  • خود را از دست می‌دهند. در این حالت، تخلیۀ کامل مثانه مشکل‌تر و مثانه مستعد ابتلا
  • به ریفلاکس می‌شود که در این شرایط مقداری ادرار به میزنای‌ها برمی‌گردد و به سمت
  • کلیه‌ها می‌رود. نتیجۀ چنین تغییراتی این است که زمان بیشتری طول می‌کشد تا ادرار
  • در طول مجاری ادرار حرکت کند، بنابراین باکتری‌ها دیرتر از بدن خارج می‌شوند و زمان
  • بیشتری برای تکثیر در مجاری ادرار پیدا می‌کنند و همچنین در اثر این تغییرات راحت‌تر به
  • سمت کلیه حرکت خواهند کرد. علاوه بر این، ادرار در دوران بارداری خاصیت اسیدی کمتری
  • دارد و از طرفی احتمال بیشتری وجود دارد که حاوی گلوکز باشد که هر دو مورد، فضا را برای
  • رشد باکتری‌ها مساعدتر می‌کند.

    راه‌های جلوگیری از ابتلا به عفونت ادراری

    اقدامات زیر می‌تواند در کاهش خطر ابتلا به عفونت‌های مجاری ادرار مؤثر باشد:

    • نوشیدن مقدار زیادی آب؛ حداقل ۸ لیوان در روز آب بنوشید.
    • وقتی نیاز به ادرار کردن دارید آن را نادیده نگیرید و سعی کنید موقع ادرار کردن مثانۀ
    • شما کاملاً خالی شود.
    • پس از دفع مدفوع، مقعد خود را از جلو به عقب پاک کنید تا از ورود باکتری‌های موجود
    • در مدفوع به مجرای ادرار جلوگیری شود.
    • ناحیۀ تناسلی خود را با استفاده از آب و صابون تمیز نگه دارید.
    • اندام تناسلی خود را قبل و بعد از نزدیکی جنسی تمیز کنید.
    • استفاده از محصولات بهداشتی مربوط به سلامت واژن مثل ژل، اسپری‌ها و صابون‌های
    • ضدباکتری قوی که ممکن است فضای مجاری ادرار و واژن را برای رشد باکتری‌ها مستعد کند
    • و همچنین استفاده از دوش واژینال در دوران بارداری توصیه نمی‌شود.
  • بارداری

فواید استفاده از شکم بند بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

شکم بند بارداری چیست؟

شکم بند بارداری یا کرست طبی برای حمایت از کمر و شکم در دوران بارداری طراحی

شده است.  انواع کرست های کشی که شکم و اطراف آنرا بخوبی نگهداری می کنند

و تدریجا با بزرگ شدن شکم کش بیایند بهترین نوع خود محسوب می شوند.

فواید استفاده از شکم بند بارداری:

گروهی از زنان باردار به علت ترس از فشاری که شکم بند بارداری ممکن است به

نوزاد داخل شکم آنها بیاورد از بستن آن خودداری میکنند  این لباس های انعطاف پذیر

مزایای زیادی برای زنان باردار دارد که عبارتند از : 

۱- باند شکم به کاهش درد کمک می کند:
درد پشت و مفصل در دوران بارداری ( کمردرد دوران بارداری) می تواند خسته کننده باشد

و در فعالیت های روزمره دشوار باشد. یک مطالعه در مجله اسپاین شیوع درد پشت و لگن

در دوران بارداری را بررسی می کند. آنها دریافتند که ۷۱ درصد زنان کمردرد و ۶۵ درصد کمر

بند لگنی را گزارش کردند. شکم بند یا گن در طول بارداری به حمایت از کمردرد کمک می کند

که ممکن است باعث کاهش درد شود.

۲- شکم بند بارداری به شما اجازه می دهد که به راحتی در فعالیت های روزانه

شرکت کنید:
ورزش در دوران بارداری (نرمش های دوران بارداری و ۵ توصیه جدی ) مزایای سلامتی زیادی دارد.

یک مطالعه در بررسی های فعلی در پزشکی اسکلتی عضلانی نشان می دهد که ورزش های

روزانه تاثیر مثبتی بر سلامتی دارند.

ورزش، تنش و استقامت عضله را افزایش می دهد و میزان بروز فشار خون بالا، افسردگی و دیابت

را کاهش می دهد. بسیاری از زنان به دلیل درد و ناراحتی قادر به انجام تمرین یا ادامه کار

در دوران بارداری نیستند. استفاده از شکم بند بارداری می تواند به کاهش ناراحتی کمک کند

و مشارکت در فعالیت های روزمره را به همراه داشته باشد و منافع فیزیکی و مالی را به همراه داشته باشد.

۳- درد مفاصل ساکرویلیک (SI):
درد مفصلی SI اغلب در دوران بارداری ناشی از افزایش آرامن است که یک هورمون مناسب

نامیده می شود و باعث می شود که مفصل ران شل تر شود. این درد شدید و گاه دردناک در

قسمت پشتی مجاور سینه است. شکم بند بارداری  که از این منطقه پشتیبانی می کنند،

کمک می کنند که مفصل ثابت باشد و از درد در طول فعالیت جلوگیری می کند.

۴- نفس کشیدن را راحت میکند:
رحم را بدون اینکه به آن فشاری بیاورد از پایین به طرف بالا نگه داشته و نفس کشیدن را راحت می‌نماید.

۵- درد رباط گرد
این در طول سه ماهه دوم بارداری اتفاق می افتد و درد مزمن دیگری از بارداری است.

این درد به صورت خفیف به شدید در جلوی مفصل ران و زیر شکم اتفاق می افتد. این درد

به خاطر افزایش وزن و فشار روی رباط هایی که از بزرگ شدن رحم حمایت می کند اتفاق

می افتد، یک مشکل موقت اما گاهی غیر قابل تحمل است!

  –  شکم بند به توزیع وزن نوزاد در پشت و شکم کمک می کنند که ممکن است باعث

کاهش فشار روی رباط های گرد و کاهش درد شوند.
  –  شکم بند بارداری در طول فعالیت ها باعث فشرده سازی ملایمی می شوند.
  –  فشرده سازی ملایم شکم بند یا گن می تواند به حمایت از رحم و کاهش درد ناشی

از حرکت در فعالیت بدنی کمک کند. احتیاط: فشرده سازی بیش از حد در شکم می تواند

گردش خون را مختل کند و می تواند منجر به اثرات منفی بر فشار خون شود. همچنین

می تواند باعث سوزش معده و سوء هاضمه شود.
–   آنها نشانه های بیرونی برای حالت درست بدن را ارائه می دهند.
–  گن بارداری به بدن اجازه می دهد تا راحت تر به حالت مناسب برسد. با حمایت

از پشت و پهلو، باند های شکم موقعیت صحیح را تشخیص می دهند و از بروز بیش

از حد درد پشت جلوگیری می کنند. شکل ظاهری بارداری “به سمت عقب” به دلیل وزن

اضافی در جلوی بدن است که همراه با کشش و تضعیف عضلات اصلی هسته ای که

از ستون فقرات حمایت می کنند، دیده می شود.

۶- کاهش فشار بر روی عضلات
احساس فشار و سنگینی را کم کرده ، حرکت نوزاد را در داخل شکم آسان می‌نماید و

در حقیقت عمل عضلات پایین شکم را انجام می‌دهد و بدین ترتیب سبب استراحت عضلات می‌گردد.

 


تفاوت شکم بند بارداری با کمربند بارداری

تفاوت میان کمربند و شکم بند حاملگی چه عواملی هستند ؟
– مهمترین تفاوت میان کمربند و شکمبند نحوه طراحی آن می باشد. کمربند ها قسمت

پشتی آن بزرگتر از قسمت جلویی آنها هستند.
– همچنین شکم بند ها قسمت جلویی آنها بزرگت و مقاوم تر از پد پشتی می باشند

که موجب جلوگیری از بروز صدمات احتمالی به جنین می شود.
– از دیگر تفاوت میان آنها قسمت نوار کش و گنجایش شکم بند می باشد که از پشت

بسته می شود اما مدل های کمری از جلو نگهدارنده است.
– باید بدانیم که برخی مدل های شکم بند دارای پد های فنری حرفه ای برای کمر نیز

هستند و کار کمربند و شکم بند را با یکدیگر انجام می دهند.
– کمربند های بارداری با کمربند های لاغری نیز بسیار متفاوت هستند چرا که اندازه

مدل های حاملگی قابل تغییر می باشند.

نکات مهم در رابطه با استفاده از شکم بند بارداری: 
– قبل از استفاده از هر گونه شکم بند بارداری حتما با پزشک خود مشورت کنید
– حتما از برندی استفاده نمایید که مانع از ایجاد حساسیت پوستی برای شما باشد.
– در هنگام بستن شکم بند دقت کنید که شکم شما تحت فشار نباشد تا به جنین

آسیب رسانده نشود.
– از طرف دیگر شکم بند آن قدر هم آزاد نباشد که هیچ گونه نگهدارندگی نداشته باشد.
– با بزرگتر شدن سایز دور شکم، شکم بند را مناسب با دور شکم خود تنظیم کنید.
– شب‌ها هنگام خواب از بستن شکم‌بند بارداری خودداری نمایید.