• روانشناسی بالینی

روانشناسی بالینی چیست ؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

روانشناسی بالینی شاخه‌ای از روان‌شناسی است که به درک، پیش بینی و درمان نابهنجاری،

اختلالات روانی ، ناتوانی و آشفتگی‌های شناختی، هیجانی، زیست شناختی، روان شناختی،
اجتماعی و رفتاری کمک می‌کند و در گستره وسیعی از جمعیتهای در جستجوی درمان کاربرد دارد.
نقش‌های شش گانه آن عبارت است از: ارزیابی و تشخیص، مداخله و درمان، مشاوره، آموزش و نظارت
بر کار رواندرمانگرها، پژوهش و مدیریت. غالب کارهای روانشناس بالینی در راستای درمان و تشخیص،
آموزش و پژوهش است (دادستان و منصور، ۱۳۶۶)
از عمر روان‌شناسی به شکل علمی و منظم فقط حدود یک قرن می‌گذرد. ولی رشد آن در چند سال اخیر

اعجاب آور بوده است. این رشته هم مانند علوم دیگر فرمان با ازدیاد روزافزون دانش رشته‌های تخصصی

بوجود آمد و امروزه در امریکا حدود ۳۰ – ۲۰ بخش دارد و هر بخش علاقه و مهارت خاصی را عرضه می‌کند.

ولی در ۲۰ سال اخیر هیچ یک از رشته‌های روان شناسی به اندازه روان‌شناسی بالینی پیشرفت نکرده

است و تعداد افرادی که در این بخش تحقیق می‌کنند از رشته‌های دیگر روان‌شناسی به مراتب بیشترند.

گذشته آن به زمان انسان اولیه می‌رسد.
بشر اولیه امراض روانی پدیده‌ای ماورءالطبیعه می‌دانست.روشهای درمان اینگونه بیماران که تصور می‌شد

دچار جن زدگی و ارواح خبیثه شده باشند عبارت بود از سوراخ کردن جمجمه به منظور آزاد کردن روح پلید و

به زنجیر بستن، تنبیه جسمی و سوزاندن و انواع شکنجه‌های دیگر. در اواخر قرن هجده در فرانسه پزشکی

به نام فیلیپ پنیل رئیس بزرگترین بیمارستان روانی فرانسه شد. او با اصلاحات نوع دوستانه به درمان روانی

کمک کرد. پیدایش و تکامل روان‌شناسی بالینی پیشرفت در ماهیت هوش و اندازه گیری آن ، تفاوتهای فردی ،

روان شناسی کودک نیز نقش داشته‌اند. حد فاصل میان روان‌شناسی بالینی و روان‌شناسی کودک از بعضی

جهات بسیار نامشخص است. زیرا روان شناسی بالینی در اصل به سبب علاقه به مسائل کودکان عقب افتاده

بوجود آمد. پیدایش ابزارها و آزمونهای روانی نیز در تکامل روان شناسی بالینی نقش اساسی داشته‌اند.
وظایف روان شناسی بالینی متنوع و مختلف است و به موسسه‌ای که روان شناسی در آن کار می‌کند و همچنین

به نوع تحصیلات و تعلیمات عملی که داشته است بستگی دارد. برای مثال وظایف روان شناسی بالینی در

بیمارستان روانی ممکن است منحصر به تشخیص بیماری از طریق تست باشد یا به روان درمانی بپردازد یا

مشغول تحقیقات شود و یا تعلیم عده ای را به عهده بگیرد.


روان شناس بالینی ممکن است در مدارس ، مراکز مشاوره کودکان ، زندانها ، بیمارستانها ، دانشگاهها ،

پرورشگاهها ، کودکستانها ، وزارت کار ، کارخانه‌ها و انواع دیگر موسسات انجام وظیفه کند.  دسته آخر روان شناسانی

هستند که به تحقیق و آزمایش خصوصیات بیماران روانی علاقه دارند و از طریق تجربی برای کشف علل ،

علائم و طرق درمان می‌کوشند. روان شناسان معتقدند که آگاهی از تمام این روشها برای آماده ساختن روان شناسی

بالینی ضروری است و روان شناسی بدون آشنایی با آنها نمی‌تواند به نحو موثری انجام وظیفه نماید. روان شناسان

بالینی از روشهای مختلف برای تشخیص اختلالات استفاده می‌کنند. از جمله این روشها مشاهده رفتار بیمار ،

مصاحبه کلینیکی ، آزمونهای روانی ، بررسی تاریخچه فردی و … است.
روشهای مختلف درمانی در روان شناسی بالینی وجود دارد که روان شناسانی با توجه به رویکرد نظری که در روان شناسی

دارند یکی از آنها بکار می‌برند. مثل شناخت درمانی ، رفتار درمانی , روانکاوی و … برخی از روان شناسان بالینی

دیدگاه التقاطی دارند و از تمام شیوه‌های درمانی بهره می‌برند. 
چهار مرحله تاریخی برجسته برای روانشناسی بالینی در جهان وجود دارد:
* آغاز حرفه ۱۸۹۲-۱۹۱۴
* فرا رسیدن عصر روانشناسی بالینی ۱۹۱۶-۱۹۵۴
* یکپارچگی و حرفه‌ای گرائی ۱۹۵۴-۱۹۷۸
* خود مختاری و تعهد اجتماعی ۱۹۷۹ 
روان‌شناسی بالینی در گذشته
تکامل روان‌شناسی بالینی به سبب تاثیر عوامل متعدد صورت گرفت که بعضی از آنها خارج از حیطه روان‌شناسی

بود. برای مثال پیشرفتهای حاصله در بیولوژی ، فلسفه ، سیاست و امثال آن نیز در تشکیل تاریخچه روان‌شناسی

درمانی موثر بوده است. از عمر روان‌شناسی بالینی به عنوان یک رشته تخصصی و مستقل حدود ۹۰ سال می‌گذرد

تاریخ آن با تکامل روان‌شناسی مرضی آمیخته است و گذشته آن به زمان انسان اولیه می‌رسد. بشر اولیه امراض

روانی پدیده‌ای ماورءالطبیعه می‌دانست. روشهای درمان اینگونه بیماران که تصور می‌شد دچار جن زدگی و ارواح

خبیثه شده باشند عبارت بود از سوراخ کردن جمجمه به منظور آزاد کردن روح پلید و به زنجیر بستن، تنبیه جسمی

و سوزاندن و انواع شکنجه‌های دیگر. در اواخر قرن هجده در فرانسه پزشکی به نام فیلیپ پنیل رئیس بزرگترین

بیمارستان روانی فرانسه شد. او با اصلاحات نوع دوستانه به درمان روانی کمک کرد.
در قرن نوزدهم مسمزیسم بوجود آمد. مسمز فردی بود که با استفاده از هیپنوتیزم به درمان بیماران روانی پرداخت.
عوامل موثر در پیدایش روان‌شناسی بالینی
پیدایش و تکامل روان‌شناسی بالینی پیشرفت در ماهیت هوش و اندازه گیری آن ، تفاوتهای فردی ، روان شناسی

کودک نیز نقش داشته‌اند. حد فاصل میان روان‌شناسی بالینی و روان‌شناسی کودک از بعضی جهات بسیار

نامشخص است. زیرا روان شناسی بالینی در اصل به سبب علاقه به مسائل کودکان عقب افتاده بوجود آمد.

پیدایش ابزارها و آزمونهای روانی نیز در تکامل روان شناسی بالینی نقش اساسی داشته‌اند.
روان شناسی بالینی در ایران
در جریان تاریخ نود ساله روان شناسی بالینی در دنیا ، ایران تاریخچه سی ساله‌ای دارد. اولین درس در این
رشته از روان شناسی در سال ۱۳۴۴ شمسی در گروه روانشناسی دانشگاه تهران تدریس شد و اولین کتاب
در این زمینه به نام روان شناسی بالینی تالیف سعید شاملو در سال ۱۳۴۵ شمسی از طرف دانشگاه تهران
منتشر شد. نخستین کلینیک روان شناسی در سال ۱۳۴۶ و در دانشگاه تهان تحت عنوان مرکز مشاوره و راهنمایی
ایجاد شد. در این مرکز برای اولین بار کار سیستمی مرکب از یک روان شناس بالینی که سرپرست مرکز نیز بود،
یک روانپزشک و یک مددکار اجتماعی به بررسی مسائل روانی دانشجویان پرداختند و با همکاری هم در تشخیص
و درمان نابهنجاریهای رفتاری آنها اهتمام ورزیدند. رشته روان شناسی بالینی عمدتا در اوئل دهه سال ۱۳۵۰شمسی

زمانی رسمیت یافت که در گروه روانپزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران واقع در بیمارستان روزبه برنامه‌ای

به نام فوق لیسانس روان شناسی بالینی ایجاد شد. در ایران از اوایل دهه ۱۳۵۰ اولین دوره کارشناسی ارشد

روانشناسی بالینی در بیمارستان روزبه گشایش یافت (شاملو ۱۳۷۰، ص ۲۳).از سال ۱۳۶۵ و به دنبال تعطیلی

دوره فوق انستیتو روانپزشکی تهران عهده دار آن شد و در ۱۳۸۰ انجمن علمی روانشناسی بالینی ایران در آن

دایرشد. اولین دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی ایران در ۱۳۸۱ از انستیتو فارغ التحصیل شد (احمدرضامحمدپور، ۱۳۸۳،

خبرنامه انجمن علمی روانشناسی بالینی ایران ص، ۱۲-۲۲).اولین فارغ التحصیل دکترای روان‌شناسی بالینی ایران و از

اولین گروه دانشجویان ورودی کشور در این دوره دکتر نورمحمد بخشانی( خبرنامه انجمن علمی روان‌شناسی بالینی ایران

۱۲-۲۲ مجله اندیشه و رفتار ۱۳۸۱) دانشیار فعلی گروه روانپزشکی و روان‌شناسی بالینی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان است.
ویژگیهای روان شناسی بالینی
وظایف روان شناسی بالینی متنوع و مختلف است و به موسسه‌ای که روان شناسی در آن کار می‌کند و همچنین

به نوع تحصیلات و تعلیمات عملی که داشته است بستگی دارد. برای مثال وظایف روان شناسی بالینی در بیمارستان

روانی ممکن است منحصر به تشخیص بیماری از طریق تست باشد یا به روان درمانی بپردازد یا مشغول تحقیقات شود

و یا تعلیم عده ای را به عهده بگیرد. روان شناس بالینی ممکن است در مدارس ، مراکز مشاوره کودکان ، زندانها ،

بیمارستانها ، دانشگاهها ، پرورشگاهها ، کودکستانها ، وزارت کار ، کارخانه‌ها و انواع دیگر موسسات انجام وظیفه کند. 
انواع روان شناسی بالینی
چهار نوع روان شناسی بالینی وجود دارد: دسته‌ای که برای درمان بیماری با روانپزشکان و روانکاوان اشتراک

مساعی می‌کنند و بیشتر به کشف ماهیت بیماری و طرز معالجه یک فرد خاص توجه می‌کنند. دسته بعد روان شناسانی

که وقت خود را بطور عمده صرف اندازه گیری خصوصیات افراد بوسیله تستهای روان شناسی می‌کنند. دسته دیگر فعالیتهای

دسته اول و دوم را بطور مساوی انجام می‌دهند یعنی هم به تشخیص و هم به درمان می‌پردازند. دسته آخر روان

شناسانی هستند که به تحقیق و آزمایش خصوصیات بیماران روانی علاقه دارند و از طریق تجربی برای کشف علل ،

علائم و طرق درمان می‌کوشند. روان شناسان معتقدند که آگاهی از تمام این روشها برای آماده ساختن روان شناسی

بالینی ضروری است و روان شناسی بدون آشنایی با آنها نمی‌تواند به نحو موثری انجام وظیفه نماید.  
تشخیص در روان شناسی بالینی 
روان شناسان بالینی از روشهای مختلف برای تشخیص اختلالات استفاده می‌کنند. از جمله این روشها مشاهده

رفتار بیمار ، مصاحبه کلینیکی ، آزمونهای روانی ، بررسی تاریخچه فردی و … است. 
درمان در روان شناسی بالینی روشهای مختلف درمانی در روان شناسی بالینی وجود دارد که روان شناسانی با
توجه به رویکرد نظری که در روان شناسی دارند یکی از آنها بکار می‌برند. مثل شناخت درمانی ، رفتار درمانی ، روانکاوی و …
برخی از روان شناسان بالینی دیدگاه التقاطی دارند و از تمام شیوه‌های درمانی بهره می‌برند  روان‌شناسی بالینی
شاخه‌ای از علم روانشناسی است که به بحث در زمینه اختلالات روانی و تشخیص آنها و درمان می‌پردازد. از عمر
روان‌شناسی به شکل علمی و منظم فقط حدود یک قرن می‌گذرد. ولی رشد آن در چند سال اخیر اعجاب آور بوده
است. این رشته هم مانند علوم دیگر فرمان با ازدیاد روزافزون دانش رشته‌های تخصصی بوجود آمد و امروزه در امریکا
حدود ۳۰ – ۲۰ بخش دارد و هر بخش علاقه و مهارت خاصی را عرضه می‌کند. ولی در ۲۰ سال اخیر هیچ یک از
رشته‌های روان شناسی به اندازه روان‌شناسی بالینی پیشرفت نکرده است و تعداد افرادی که در این بخش
تحقیق می‌کنند از رشته‌های دیگر روان‌شناسی به مراتب بیشترند.
  • سالمند

پرستار سالمند زمین خوردن و ترغیب به ورزش سالمند

ارسال شده در: هومینو | ۰

افتادن ، رایج ترین و همچنین خطرناک ترین اتفاق در میان سالمندان

است که پرستار سالمند زمین خوردن را باید همیشه در نظر بگیرد و ریسک

این اتفاق را به حداقل برساند . به کار بردن مجموعه ای از نکات زیر توسط مراقب

سالمند می تواند باعث پیش گیری از رخ دادن این اتفاق گردد:

نگهدار سالمند زمین خوردن ، باید فرش های کوچک را از سر راه بردارد. همچنین باید تمامی فرش ها

را توسط چسب فرش به زمین بچسباند تا گوشه های آن با ایجاد برآمدگی  مانعی ایجاد

نکنند. مراقب سالمند زمین حوردن ، باید کنترل کند که تمامی سیم ها و کابل های برق در جای خود

و روی برد الکترونیکی هستند و هیچ کدام در محل عبور قرار ندارند.

برای راحتی رفت و آمد بهتر است که نگهدار سالمند لوازم خانگی اضافه از سر راه ها بردارد.

نرده راه پله ها و دستگیره هایی برای کمک به در حمام و دستشویی باید نصب شود. مراقب

نیز باید از وجود و سلامت این دستگیره ها و نرده ها اطمینان حاصل کند.

مراقب  زمین خوردن باید همیشه کنترل کند که هیچ برآمدگی و یا وسیله ای در مسیر عبور سالمند

نباشد.نور در اتاق ها، راهرو ها، حمام و دستشویی ها باید به اندازه کافی و مناسب باشد. همچنین باید

در همه جای خانه چراغ خواب وجود داشته باشد. بررسی این موارد نیز به عهده نگهدار سالمند است.

چگونه یک پرستار سالمند می تواند سالمند را به ورزش کردن ترغیب کند؟

ورزش و فعالیت های بدنی باعث سلامتی قلب ، عضلات و مفاصل شده یک خواب راحت در هنگام شب

را برای به همراه دارد. پس پرستار  زمین خوردن سالخورده را نباید امری عادی طلقی

نماید و باید به دنبال روش هایی باشد تا  را (در حد امکان و توان ) فعال نگه دارد. اما بهتر است

که پیش از این کار، مراقب سالمند با پزشک معالج  در مورد حدود این فعالیت ها مشورت کند.

نگهدار با در نظر گرفتن نکات زیر می تواند  تحت مراقبتش را برای داشتن یک زندگی فعال

تشویق کند: مراقب  می تواند یک برنامه منظم برای پیاده روی روزانه باتنظیم کند.

(پیاده روی برای خود مراقب نیز مفید خواهد بود!)نگهدار می تواند اجازه دهد تا

در بعضی کارهای خانه مانند گردگیری، آبیاری گیاهان و یا کارهای کوچک دیگر (در حد توان ) به او کمک کند.

اگر سالمند قادر به جابجا شدن نیست، مراقب سالمند باید ورزش های بسیار ساده را برای او در نظر

بگیرد، مانند به جلو یا عقب انداختن یک توپ سبک.اگر راه رفتن برای  مشکل است، نگهدار

می تواند به جای پیاده روی، دوچرخه ثابت را برای سالمند در نظر بگیرد. ورزش کردن با دوچرخه

ثابت، فشار کمتری را به زانو ها و سایر مفاصل وارد می کند.

بدن سالمند، به خصوص در هوای گرم، باید هیدراته بماند و دچار کم آبی نشود. نگهدار باید این

موضوع را تحت نظر داشته باشد و در طول ورزش، مرتب به آب یا آب میوه تعارف کند تا سالمند دچار احساس تشنگی نشود.

  • پرستار کودک

مراقبت از کودک در برابر عفونت

ارسال شده در: هومینو | ۰

 و بعد از این‌که کودک شما از بیمارستان مرخص می‌شود، طبیعی است

که شما می‌خواهید عضو جدید خانواده را به دوستان و آشنایان معرفی

کنید. همچنین می‌خواهید او را در برابر خطر مبتلا شدن به ویروس از

بازدیدکننده حفظ نمایید. علاوه بر این نوزادان با ورود به اجتماع نیز

در معرض خطر قرار می‌گیرند.

تصمیم‌گیری برای مراقبت بهتر از کودک بسیار دشوار می‌باشد و همیشه نمی‌توان

پاسخ راحتی برای آن پیدا کرد. به طور کلی هر چه کودک با افراد بیشتری در

ارتباط باشد خطر گرفتن ویروس و دچار شدن به بیماری بیشتر می‌باشد.عفونت‌های

نوزادان به دلایل مختلفی می‌توانند بسیار جدی باشند. اولاً نوزادان سیستم ایمنی

کاملی ندارند، بنابراین آن‌ها بیشتر به بیماری‌های عفونی حساس هستند. همچنین

هنگامی که یک کودک به یک عفونت دچار می‌شود بسیار خطرناک‌تر از زمانی است

که یک فرد بالغ به آن عفونت دچار می‌شود. هنگامی که تب دچار

می‌شود، می‌تواند یک خطر جدی باشد زیرا تب ممکن است نشان‌دهنده عفونت

خطرناک باشد. حتی اگر کودک به ظاهر شرایط خوبی داشته باشد، هنگامی که

سن آن بین ۴ تا ۶ هفته باشد و تب داشته باشد شرایط اورژانسی می‌باشد.
این موضوع بسیار مهم است که شما بتوانید کودک خود را در برابر عفونت حفظ کنید.

اما این بدان معنا نیست که هیچ‌گاه نباید کودک خود را به بازدید بقیه ببرید یا از عموم

دوری کنید. ولی هنگامی که کودک را در مکان‌های عمومی می‌بریم باید به یک سری نکات مهم توجه کنیم:
سعی کنید کودک خود را از تماس با افرادی که ویروس دارند و نشانه‌هایی از قبیل

تب، سرفه، گلودرد، اسهال یا استفراغ را دارند دورنگه دارید. توجه داشته باشید

که حتی اگر آن فرد دارای عفونت چند روزی باشد که خوب شده باشد، بازهم خطر

ابتلا به عفونت دارد و باید در مراقبت از کودک در برابر عفونت کوشا باشید.
بازدیدکنندگان همیشه قبل از تماس با کودک باید دست‌های خود را بشویند. شستن

دست از مهم‌ترین نکات در مراقبت از کودک در برابر عفونت می‌باشد است که می‌توانیم

برای جلوگیری از گسترش عفونت درون کودکان انجام دهیم.
نوزادان و کودکانی که در ارتباط با جوانان و کودکان دیگر در مهدکودک یا مدرسه هستند،

خطر بیشتری آن‌ها را تهدید می‌کند و باید از نزدیک شدن به آن‌ها خودداری کنند.

در موارد خاص مثل کودکانی که خواهران یا برادران کوچک دارند باید دقت کنیم که

هنگامی که برادر یا خواهر زمانی که می‌خواهد به نوزاد نزدیک شود حتماً دست خود را شسته باشند.
دقت کنید که سلامت نوزاد شما مهم‌ترین چیز است. حتی اگر با کسی احساس

راحتی ندارید و خجالت می‌کشید بازهم مهم‌ترین چیز سلامت کودک شماست و

باید به او بگویید که اگر می‌خواهد به کودک شما نزدیک شود اصول بهداشتی را

رعایت نماید و باید در  خود بسیار کوشا باشید.
سعی کنید در چند هفته‌ی ابتدایی تولد نوزاد، تا جایی که امکان دارد از رفت آمده‌ای

بیرون خود کم کنید. این بدان معنی نیست که شما به هیچ عنوان نمی‌توانید کودک

خود را جایی ببرید. مثلاً کودک نیاز دارد که به دکتر برود همچنین مکان یا افراد مهمی

نیز هستند که شما حتماً باید پیش آن‌ها بروید. فقط دقت کنید که این رفت و آمد ها

را تا جایی که امکان دارد و ضرورت ندارد کم کنید. مگر در شرایطی که احساس می‌کنید

کارتان مهم و ضروری است.
علاوه بر این‌که کودک شما با چه افرادی در تماس است، یکسری نکات دیگر هستند

که باید برای کاهش خطر ابتلا به بیماری و مراقبت از کودک باید به آن‌ها توجه کنیم:
شیر مادر یکی از بهترین و مغزی ترین ها برای نوزاد می‌باشد زیرا خطر ابتلا به عفونت

در کودک شما را کاهش می‌دهد. اگر باردار هستید  در راه دارید، در مورد

ضرورت استفاده از شیر با پزشک خود مشورت کنید.
والدین، خواهر، برادر و مراقبان باید هر سال واکسن آنفولانزا بزنند. نوزادان تا ۶ ماهگی

واکسن آنفولانزا نمی‌زنند. حفاظت از کسانی که با کودک شما زندگی می‌کنند، به

محافظت از نوزاد شما کمک می‌کند.
 زنان باردار باید در هر دوره بارداری در مقابل ویروس سیاه‌سرفه واکسینه شوند. سیاه‌سرفه

ویروسی است که باعث ایجاد سرفه می‌شود که می‌تواند یک عفونت کشنده برای نوزادان

باشد. در مراقبت  در برابر عفونت باید توجه داشته باشیم که تمام مراقبان نوزاد نیز خود باید ایمن بمانند.
به یاد داشته باشید قبل از مراقبت ، دست‌ها را بشویید تا میزان عفونت را کاهش دهید.
اطمینان حاصل نمایید که کودک شما نیز تمام واکسن‌هایش را دریافت می‌کند. ایمن‌سازی

فرزندتان به مراقبت از او در برابر عفونت‌های قابل پیشگیری، کمک می‌کند.
چنانچه تجربه و یا وقت کافی در مورد مراقبت از کودک و سلامت بهداشتی او ندارید می‌توانید

بسته به نیاز خود با کارشناسان ما مشورت کنید و از نظراتشان استفاده لازم را به عمل‌آورید

و در صورت نیاز از مراقب کودک یا مادریار برای نگهداری از کودک خود استفاده نمایید.
درنهایت، تنها شما و خانواده‌تان می‌توانید تصمیم بگیرید که چه افراد و تجربیاتی برای شما و
نوزادتان مهم است. اگرچه این تصمیمات آسان نیستند اما امیدواریم با خواندن این مطلب، تصمیم‌گیری
کمی برایتان راحت‌تر شده باشد و در مراقبت از کودکتان مثمر ثمر واقع شود.
  • فیزیوتراپی

فیزیوتراپی برای چه بیمارانی مفید است؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

فیزیوتراپی یکی از زیرشاخه های توانبخشی می باشد که به افراد آسیب دیده و

ناتوان کمک می کند تا بر مشکلات خود فائق آیند و بتوانند کارهای روزمره خود را انجام دهند.

فیزیوتراپی شیوه ای از درمان بیماری ها  و اختلالات عصبی، ماهیچه ای و اسکلتی است که
با استفاده از تجهیزات مکانیکی، گرما یا برق و با استفاده از وسایل کمک توانبخشی مانند
واکر و عصا، شیوه های درمان توان بخشی را بر روی افراد پیاده می کند.

فیزیوتراپ فردی است که این کار را انجام می دهد و ارتباط نزدیکی با پزشک دارد.

این وظیفه فیزیوتراپ است که با بررسی علایم بیماران و وضعیت سلامتی آنها، مشکل بیمار

را تشخیص داده و کار خود را آغاز کند.

فیزیوتراپیست برنامه های توان بخشی را بر روی بیماران در طی جلسات مختلف انجام می دهد

و روند پیشرفت بیمار در طی جلسات مختلف را بررسی می کند.

فیزیوتراپی نوعی درمان است که با صبر و حوصله آمیخته شده است.

بیمارانی که برای درمان و توانبخشی خود به فیزیوتراپ مراجعه می کنند، باید بدانند که درمان
آنها یک شبه صورت نمی گیرد و در طی یک مدت زمان، بهبودی خود را احساس خواهند کرد

بیماری ها و مشکلاتی که نیاز به فیزیوتراپی دارند

– افرادی که دچار صدمات دست و پا شده اند، مثل شکستگی استخوان، رگ به رگ شدن، و یا کبودی.

– بیمارانی که دچار سکته مغزی شده اند.

– بیمارانی که از انواع فلج ها رنج می برند.

– بیماری های قلب و عروق مانند سکته های قلبی، بیماری های قلبی مزمن

– بیماری های تنفسی مانند آسم، بیماری های مزمن ریوی، فیبروز کیستی

– بیماری های عصبی مانند ام اس، پارکینسون

– انواع کمردرد ها و آسیب به رباط، ورم مفاصل و پوکی استخوان، فلج مغزی و گردن درد

– پیوند کلیه

– درمان سرطان

  • پرستاری از کودک

مراقبت های بهداشتی از بند ناف در دوران نوزادی و شیرخوارگی

ارسال شده در: هومینو | ۰

مراقبت های بهداشتی در دوران نوزادی دورانی بسیار مهم و حساس در زندگی کودک است.

(پرستار کودک در منزل):

این دوران از تولد تا ۲۸ روز اول زندگی کودک را تشکیل می دهد.

بالاترین درصد مرگ و میر کودکان در سال اول زندگی و به ویژه در ماه اول تولد اتفاق می افتد.

این مرحله از زندگی کودک در واقع تطابق از زندگی داخل رحمی به زندگی خارج رحمی است.

بسیاری از دستگاه های بدن مانند قلب، کلیه، دستگاه عصبی و غیره.

دچار تغییرات و تحولاتی می شوند تا با شرایط جدید زندگی کودک تطابق یابند.

لذا نحوه ی مراقبت از اندام های طفل و نیز تغذیه و بهداشت کودک بسیار اهمیت دارد.

و در این میان نقش پرستار کودک به عنوان فردی آگاه در ارائه خدمات بهداشتی و دادن آگاهی های

لازم به جوانانی که به زودی نقش پدر و مادر را ایفا خواهند کرد از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

مراقبت از بند ناف

دورانی که جنین در رحم مادر قرار دارد، از طریق بند ناف که به جفت متصل است، تغذیه می شود.

بعد از تولد، این ارتباط قطع شده و نوزاد از طریق دهان تغذیه می شود.

در موقع زایمان، ماما یا پزشک اتصال بندناف و جفت را برای تمام شدن عمل زایمان قطع می کند.

در صورتی که بند ناف با اشیای آلوده یا ادرار و مدفوع تماس پیدا کند. میکروب های گوناگون از قسمت

بریده شده بند ناف، وارد خون نوزاد می شود.

که  این باعث بیماری های وخیم و خطرناکی، از قبیل کزاز و یا عفونت خون را به دنبال خواهد داشت.

امروزه بیشتر زایمان ها در مراکز درمانی انجام میگیرد و آلودگی بند ناف به ندرت اتفاق می افتد.

اما در نقاط دور افتاده بر اساس بعضی از سنت های غلط مواد غیر بهداشتی را روی ناف بریده شده می گذارند.

و از این طریق میکروب های فراوانی را وارد بدن کودک می کنند.

برای تمیز کردن بند ناف  از هیچ گونه ماده ای استفاده نشود، تجربه نشان داده با استفاده از این رشو بند ناف زودتر خشک شده و می افتد.

گاهی، چند ساعت بعد از زایمان، خونریزی یا نشت خون در محل بند ناف دیده می شود.

که امکان دارد علت آن محکم نبودن گیره ای باشد که با آن بند ناف را بسته اند.

در صورت بروز چنین حادثه ای،باید فوراً به پزشک  و مراقبت های بهداشتی  لازم را انجام داد.

تایم زمانی جدا شدن بند ناف در نوزادان متفاوت است، ولی معمولا حدود ۷ تا ۱۰ روز طول می کشد.

بند ناف تدریجاً خشک می شود و سپس خود به خود می افتد و نیازی به دستکاری نیست.

ممکن است در بعضی موارد بند ناف، زودتر و گاهی دیرتر جدا شود که هر دو حالت طبیعی و جای نگرانی نیست.

در بعضی از مواقع بند ناف به دلیل عدم رعایت بهداشت دچار عفونت می شود.

و اطراف ناف قرمز شده عفونت پیدا می کند، ممکن است قدری چرک در محل بند ناف جمع شده شود.

علت عفونت ناف، آلوده بودن وسیله ای است که با آن بند ناف را بریده اند و یا آلودگی ها و دستکاری های بعدی می باشد.

در چنین مواقعی، باید کودک را نزد پزشک برده، به توصیه های او عمل نمود.

زیرا گاهی همین عفونت های موضعی، تولید ناراحتی های عفونی شدید می کند.

پس از جدا شدن بند ناف، در محل اتصال آن با پوست بدن، پوسته ی نازک و حساسی به جا می ماند.

که به نام بند ناف مشهور است و چند روز و گاهی چند هفته طول می کشد تا بهبود یابد.

بهتر است تا زمانی که محل بند ناف التیام نیافته، کودک را در وان حمام داخل ننمود.

و اگر هنگام استحمام، جای بند ناف، خیس و یا مرطوب  شد،  آن را با پنبه ی استریل به خوبی خشک کرد.

پوشک نوزاد را باید طوری قرار داد که پایین تر از ناف قرار گیرد تا رطوبت پوشک به محل بند ناف سرایت نکند.

سکته مغزی

ارسال شده در: هومینو | ۰

سکته یا حادثه عروق مغزی، که امروزه به عنوان حمله مغزی از آن یاد می شود،

فقدان ناگهانی عملکرد مغز است که منجر به وقفه خونرسانی به بخشهایی از مغز می شود،

تقریبا این عارضه سومین علت مرگ در جهان به شمار می آید، شایعترین ریسک فاکتورهای

ابتلا به آن ‏HTN‏ (پرفشاری خون) و ‏DM‏ (دیابت) می باشد. درمان زود هنگام سبب می شود

نشانه های کمتری به وجود آید و فقدان عملکرد مغزی در سطح محدودتری پدید آید .

فرآیند پرستاری بیمار بهبود یافته از سکته :
مرحله حاد سکته ممکن است ۳-۱ روز طول بکشد این بیماران در
معرض چندین عارضه قرار دارند :

۱- عدم استقرار در وضعیتی مشخص همراه با مشکلات عضلانی و اسکلتی،

اشکال در بلع، اختلال در عملکرد مثانه و روده

۲- عدم توانایی در انجام امور مراقبت از خود

۳- از بین رفتن سلامت پوست بعد از اینکه سکته کلیه مراحل خود را طی کرد،

رسیدگی به بیمار متوجه آغاز سریع فعالیتهای توان بخشی برای کلیه نقایص

عصبی ایجاد شده می شود .

تشخیص های پرستاری :

۱-      اختلال در تحرکات فیزیکی (همی پلژی ، پارزی و عدم تعادل و هماهنگی)

۲-      درد (شانه دردناک) در ارتباط با همی پلژی و عدم استفاده از عضو

۳-      اختلال در مراقبت از خود (نظافت، توالت رفتن، جابجایی و تغذیه

۴-      تغییرات ادراکی حسی

۵-      دیس فاژی

۶-      بی اختیاری در ارتباط با شل شدن مثانه

۷-      تغییر در فرآیند مربوط به تفکر

۸-      اختلال در برقراری ارتباط کلامی

۹-      خطر بروز اختلال در سلامت پوست

(پلژی وپارزی و کاهش تحرک)

۱۰-   تغییر در فرآیندهای مربوط به خانواده در ارتباط با بیماری

نکته: اگر چه ناتوانی از روز وقوع سکته آغاز می شود این فرایند در دوران نقاهت تشدید

می یابد، شناخت بیمار قبل از سکته، از نظر توانائی ها، بیماری ها، وضعیت روحی،

وضعیت رفتاری و فعالیت­های روزانه بسیار مفید است .

مداخلات پرستاری :

بهبود وضعیت حرکت و پیشگیری از تغییر شکل مفاصل:

در بیماران همی پلژی وقتی بر عضلات ارادی کنترلی وجود نداشته باشد عضلات

خم کننده قوی نیروی خود را صرف کنترل برعضلات بازکننده می نمایند بازو تمایل دارد

به بدن نزدیکتر شده و به سمت داخل چرخش پیدا می کند، مچ پا در ناحیه قوزک تمایل

به گردش به خارج دارد، وپا نیز به طرف کف پا خمیده می شود، ‏

مداخلات پرستاری مربوطه شامل :

۱-      قراردادن اعضای خارجی در یک امتداد تا از آسیب اعصاب خصوصا اولناروپرونئال اجتناب شود،

بهتر است در طول شبانه روز از آتل خلفی استفاده شود تا وضعیت صحیح حین خواب نیز حفظ شود .

۲-      تغییر وضعیت بدن هر ۲ ساعت، اما مدت زمانی که به سمت قسمت بی حس می خوابد

باید کمتر باشد چون منجر به بروز اختلال حسی بیشتر می شود .

۳-      استفاده از ورزشهای ‏Passive‏ و پیشگیری از تشکیل لخته و آمبوی ریوی

بهبود فعالیت های مراقبت از خود :

به محض اینکه مددجو توانست بنشیند، باید وی را به انجام بهداشت و نظافت

شخصی تشویق نمود، (شانه زدن موها، مسواک زدن، استحمام و خوردن)که

می توان این فعالیتها را با یک دست انجام داد. مثلا در مورد لباس پوشیدن اگر

در وضعیت نیمه نشسته انجام شود راحت تر است چون انجام حرکات جبرانی بیمار

حین لباس پوشیدن که منجر به خستگی و پیچ خوردن عضلات بین دنده ای می شود

کاهش می یابد .رسیدگی به مشکلات حسی – ادراکی ایجاد شده :به بیماری که

میدان بینایی وی کاهش یافته، باید از سمتی که ادراک بینایی سالم دارد نزدیک شد،

و باید به وی آموزش داد که سر خود را در جهت میدان بینایی آسیب دیده ، بچرخاند،

زیاد کردن نور طبیعی یا مصنوعی و تهیه عینک در افزایش میدان بینایی اهمیت دارد .

کنترل دیس فاژی (اشکال در بلع) :

با توجه به اختلال عملکرد زبان دهان کام حلق و حنجره این بیماران باید از نظر بروز

حملات سرفه جمع شدن غذا در یک طرف دهان یا بازگرداندن مایعات از راه بینی

حین بلع کنترل شوند، این بیماران به شدت در معرض خطر آسپیراسیون پنومونی

دهیدره شدن و سوء تغذیه می باشند. بعد از کنترل رفلکس بلع رژیم مایعات غلیظ

یا پوره آغاز می شود .

نکته: جهت پیشگیری از آسپیراسیون مددجو را در وضعیت قائم نگه دارید .

کنترل عملکرد مثانه و روده :

بعد از بروز ‏CVA‏، مددجو دچار بی اختیاری زودگذر می شود چون مثانه تونوس خود را

از دست می دهد، با استفاده از روش استریل اقدام به سونداژ متناوب می شود .

نکته: بی اختیاری دائم ادراری نشاندهنده آسیب دو طرفه مغز است .

بیماران ممکن است دچار مشکلاتی در کنترل روده یا یبوست شوند که یبوست شایعتر

می باشد در صورت عدم ممنوعیت رژیم پرفیبر و مصرف مایعات (۲ تا ۳ لیتر روزانه) توصیه

می شود و برای عمل دفع ساعت معینی (معمولا بعد از صبحانه) در نظر گرفته شود .

بهبود فرآیند تفکر :

بعد از بروز سکته احتمال نقایص شناختی رفتاری و هیجانی بالا می رود که باید

در یک برنامه آموزشی مدون جهت پرورش قابلیتهای شناختی ادراکی تصویرسازی

جهت جبران ناتوانی های ایجاد شده مورد استفاده قرار گیرد .

نکته: پرستار نقش حمایتی را برعهده دارد وی به تدریج با استفاده از فیدبک های مثبت و

ارائه رفتاری امیدوارکننده به مددجو روحیه داده و وی را به انجام فعالیتهای مربوطه

تشویق می کند همزمان نیز پیشرفت وی را کنترل می نماید .

بهبود نحوه برقراری ارتباط :

در بعضی موارد، از عوارض سکته می توان به آفازی (اختلال در تکلم، درک گفتگو و بیان منظور)

اشاره کرد و اکثر بیمارانی که دچار پلژی سمت راست می شوند به دلیل ‏اینکه منطقه تکلم

(بروکا) در نیمکره چپ واقع شده است دچار مشکلات تکلم نیز می شوند گفتار درمانی

می تواند دراین بیماران موثر باشد .

حفظ سلامت پوست :

در بیماری که دچار سکته شده است به دلیل تغییر حسی و عدم توانایی در واکنش نسبت

به فشار و ناراحتی در چرخیدن یا حرکت خطر شکنندگی بافت را به همراه دارد ، تغییر وضعیت

هر ۲ ساعت فشار وارده به پوست را کاهش می دهد پوست باید تمیز و خشک باشد

ماساژ ملایم پوست سالم (قرمز نباشد) و تغذیه مناسب به حفظ سلامت آن کمک می کند.‏

بهبود روش های مقابله خانواده با بیماری :

اعضای خانواده مددجو، نقش بسیار مهمی در حمایت و مشورت با وی دارند.

خانواده نیازمند است بداند که فعالیتهای توان بخشی ممکن است مدتها طول بکشد،

پرستار باید تأثیر اجتماعی مراقبت در بیمار را بر خانواده بشناسد، خانواده را با خلقیات جدید

مددجو آشنا کند و در مورد نحوه برخورد صحیح با مددجو به آنها آموزش دهد .

  • تقویت حافظه سالمند

یازده روش برای تقویت حافظه در سالمندان

ارسال شده در: هومینو | ۰

تقویت حافظه در سالمندان

هریک از ما ممکن است چیزهایی را فراموش کنیم. هر چند همه سالمندان  دچار ضعف حافظه

نمی شوند، اما به طور کلی با افزایش سن، احتمال فراموشکاری بیشتر است. این فراموشکاری

بیشتر مربوط به وقایع متأخر است. در دیدارها ما چیزهایی را که مربوط به گذشته های دور است،

خوب به خاطر می آوریم، اما اتفاقاتی را که اخیراً رخ داده، فراموش می کنیم. به طور مثال خاطرات

دوران جوانی  را به یاد می آوریم، اما یادمان نمی آید که یک ساعت پیش که به خانه برگشتیم،

کلید را کجا گذاشتیم. گاهی این فراموشکاری مشکلاتی برای ما یا خانواده مان ایجاد می کند.

به عنوان مثال، پیغام مهمی را فراموش می کنیم یا یادمان می رود، قبض آب یا برق را پرداخت

کنیم. حال ببینیم چگونه می توانیم مشکلات ناشی از فراموشکاری را کاهش دهیم؟

 هیچگاه خودسرانه دارو مصرف نکنید. اما اگر دارویی توسط پزشک برای شما تجویز شده است،
در مصرف درست و به موقع دارو دقت کنید. برای این که زمان مصرف یادتان نرود، از جعبه تقسیم دارو استفاده کنید.

تقویت حافظه

در درجه اول از سؤال کردن و گفتن این که «موضوعی را فراموش کرده اید» نترسید و خجالت

نکشید. اگر نمی توانید مانند گذشته، چیزهایی را به یاد بیاورید، تقصیر شما نیست. بیایید

به جای ناراحتی از این وضع، به راه هایی که حافظه شما را تقویت می کند  و یا مانع کم شدن

حافظه می شود ، توجه کنید.در این جا ما به نمونه هایی از این راه ها اشاره می کنیم؛

البته خود شما هم ممکن است از راه های دیگر برای یادآوری بهتر مطالب استفاده کنید.

*چیزهایی را که همیشه از آن استفاده می کنید مثل عینک  یا کلید در یک جای مشخص

بگذارید به عنوان مثال داخل یک کاسه بزرگ در اتاق نشیمن.

* هر روز به اخبار رادیو یا تلویزیون گوش دهید. سعی کنید هر روز یک مطلب جدید

یاد بگیرید. کتاب یا روزنامه مطالعه کنید.

* در جمع دوستان یا خانواده، خاطرات گذشته را تعریف کنید. می توانید آلبوم عکس های

قدیمی را برای یادآوری نام افراد و خاطرات گذشته نگاه کنید.

* خاطرات خود را بنویسید.

* بازی های فکری مثل شطرنج انجام دهید.

* با دوستانتان مشاعره کنید.

* جدول حل کنید.

* مطالبی را که ممکن است فراموش کنید، یادداشت نمایید. برای این کار یک تقویم جیبی

بردارید. تمام تاریخ های مهم مثل روز تولد نوه تان، سالگردها، روزی که نوبت دکتر دارید، روز

آخر مهلت پرداخت قبوض و … را در آن بنویسید. در انتهای تقویم، شماره تلفن های اقوام

و دوستان را بنویسید. این تقویم را همیشه، حتی موقع خارج شدن از منزل همراه داشته باشید.

* یک دفترچه یادداشت در کنار تلفن بگذارید. هر بار که کسی تلفن می زند، اگر پیغامی دارد

یا کاری از شما می خواهد، بلافاصله یادداشت کنید. این کار کمک می کند که پیام های تلفنی را فراموش نکنید.

* هیچ گاه خودسرانه دارو مصرف نکنید. اما اگر دارویی توسط پزشک برای شما تجویز شده

است، در مصرف درست و به موقع دارو دقت کنید. برای این که زمان مصرف یادتان نرود، از

جعبه تقسیم دارو استفاده کنید. این جعبه را می توانید از داروخانه محل تهیه کنید. هر روز

صبح داروهایتان را داخل جعبه بیندازید. وقتی که به جعبه نگاه کنید، یادتان می آید کدام

دارو را نخورده اید. همیشه جعبه را در جایی بگذارید که در معرض دید شما باشد ولی

کودکان به آن دسترسی نداشته باشند.

* تغذیه مناسب  برای حفظ قدرت حافظه  لازم است. برای این کار قند، چربی و نمک کمی

مصرف کنید، ولی مصرف میوه و سبزی های تازه را بیشتر کنید.

توجه

در موارد زیر لازم است به پزشک مراجعه کنید

– اگر اسامی افراد را دائماً فراموش می کنید.

– اگر فکر می کنید حافظه تان روزبه روز کمتر می شود.

– اگر فراموش کردن کارها باعث شده است که نتوانید به تنهایی کارهایتان را انجام دهید.

بیشتر بخوانیم:

سالمند چه شکلی بخوابد که سالم باشد؟

مراقبت از بیمار مبتلا به پارکینسون

علت پا درد در سالمندان

منبع : همشهری – آفتاب

  • سالمند

سالمند چه شکلی بخوابد که سالم باشد؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

سالمندان زیادی با درد پایین کمر درگیر هستند و هنگام بیدار شدن از خواب احساس درد بیشتری

در پایین کمر خود دارند. یکی از عوامل شایع درد در پایین کمر سالمندان نحوه ی خوابیدن آن هاست.

با خوابیدن به نحو صحیح حتی می توان کمر درد سالمندی را از بین برد.

با درد پایین کمر درگیر هستید؟ شما تنها نیستید. مطالعات جهانی نشان می دهد که علت اصلی

ناتوانی در سراسر جهان درد پایین کمر است. جالب توجه تر این است که بیشتر دردهای کمر علت

جدی پزشکی مانند سرطان یا آرتریت را ندارد و اغلب به خاطر استرس یا فشار ایجاد شده در

موقعیت های بد، حالات عجیب موقع خواب و سایر عادات سبک زندگی ایجاد می شود.

در اینجا بهترین حالت های خوابیدن در صورتی که مبتلا به درد پایین کمر هستید و همچنین

برخی کارهای دیگر که موقع استراحت در شب می توانید انجام دهید را به شما معرفی می کنیم:

۱. خوابیدن به یک پهلو با یک بالش بین زانوها

بهترین حالت های خوابیدن ,دردهای کمر

بهترین حالت های خوابیدن در صورتی که مبتلا به درد پایین کمر هستید

اگر خوابیدن به پشت احساس ناراحت کننده ای برایتان دارد، سعی کنید به یک سمت بخوابید:

– اجازه دهید شانه راست یا چپ تان روی تشک در راستا با سایر قسمت های بدنتان باشد.

– یک بالش بین زانوهای تان قرار دهید.

– اگر بین کمر و تشک فاصله وجود دارد می توانید از یک بالش کوچک زیر کمرتان برای حمایت استفاده کنید.

چه از یک بالش یا دو بالش استفاده کنید، باید همیشه به یک سمت بخوابید، درغیر این صورت باعث

مشکلاتی از قبیل عدم تعادل عضلانی و حتی کژپشتی یا اسکولیوز (scoliosis، انحراف جانبی ستون

مهره‌ها (به راست یا چپ)، می‌تواند به علت ناهنجاری مادرزادی (مثلاً نوروفیبروماتوز) یا اسکولیوز

اکتسابی (مثلاً بیماری راشیتیسم) ایجاد شود)، خواهد شد.

این حالت چطور به شما کمک می کند؟

به یک سمت خوابیدن به تنهایی نمی تواند حال شما را بهتر کند. ترفند آن استفاده از بالش بین دو زانوهاست.

بالش می تواند باسن، لگن و ستون فقرات شما را در تراز بهتری حفظ نماید.

۲. خوابیدن به پهلو به حالت جنینی

بهترین حالت های خوابیدن ,دردهای کمر

درد پایین کمر

اگر فتق دیسک کمر (herniated disk) دارید، شاید دلتان بخواهد خوابیدن به یک پهلو در حالت جنینی را امتحان کنید:

– به پشت بخوابید و سپس به آرامی به یک پهلو بچرخید.

– زانوهایتان را به سمت قفسه سینه تا بزنید و بالا تنه را به آرامی به سمت زانوها متمایل کنید.

– یادتان باشد که هر از گاهی پهلویتان را عوض کنید تا از هر گونه عدم تعادل جلوگیری شود.

این حالت چطور به شما کمک می کند؟

دیسک شما لایه ای نرم است که بین دو مهره در ستون فقرات شما قرار گرفته است. فتق زمانی رخ

می دهد که دیسک از محل خود خارج شده و باعث ایجاد درد عصبی تا ضعف می شود. زمانی که

بالاتنه را به حالت جنینی قرار می دهید، فضای بین مهره ها را باز می کنید.

۳. خوابیدن روی معده با قرار دادن یک بالش پایین شکم تان

بهترین حالت های خوابیدن ,دردهای کمر

بالش باید سر و گردن شما را پوشش داده و از قسمت فوقانی ستون فقرات حمایت کند

ممکن است شنیده باشید که خوابیدن روی شکم برای کمر دردتان مضر است. این مساله تا

حدی درست است، چون ممکن است فشار اضافی به گردنتان وارد کند. ولی اگر خود را در حالت

خواب روی شکم تان مشاهده کردید، نیازی نیست خودتان را مجبور به تغییر حالت نمایید. به جای آن:

– بالشی زیر لگن و پایین شکم خود قرار دهید تا بخشی از فشار وارد بر پشت را خنثی کند.

– بسته به احساسی که این موقعیت در شما ایجاد می کند، ممکن است بخواهید یک بالش زیر سرتان استفاده کنید یا نکنید.

این حالت چطور به شما کمک می کند؟

افرادی که بیماری خراب شدن دیسک بین مهره ای ( degenerative disk، خرابی یا دژنرسانس

حداقل یکی‌ از دیسک‌های بین‌مهره‌یی ستون‌فقرات. بیماری دژنراتیو دیسک درواقع بیماری مرتبـط با

سن و یـک بیماری پیری است) دارند، ممکن است بیشترین فایده از خوابیدن روی شکم به همراه بالش

را ببرند. این کار هر گونه فشاری که در فاصله بین دیسک ها وجود دارد را از بین می برد.

۴. خوابیدن به پشت با یک بالش زیر زانوها

برای برخی از افراد خوابیدن به پشت می تواند بهترین حالت برای از بین بردن درد کمر باشد:

– به پشت دراز بکشید.

– یک بالش زیر زانوهای تان گذاشته و ستون فقرات تان را در حالت طبیعی قرار دهید. بالش مهم

است، باعث می شود منحنی پایین کمرتان پر شود.

– شما می توانید یک حوله تا شده کوچک زیر کمرتان برای حمایت بیشتر قرار دهید.

این حالت چطور به شما کمک می کند؟

وقتی به پشت می خوابید، وزن شما به طور مساوی توزیع می شود. نه تنها این، بلکه در وسیع ترین

قسمت بدن گسترش پیدا می کند. در نتیجه فشار کمتری روی نقاط فشار احساس می کنید.

همچنین قادر به تنظیم دقیق ستون فقرات و اندام های داخلی خود هستید.

۵. خوابیدن به پشت در حالت خمیده

بهترین حالت های خوابیدن ,دردهای کمر

انتخاب تشک مناسب هم مهم است

آیا وقتی روی کاناپه چرت می زنید، احساس راحتی می کنید؟ اگرچه خوابیدن روی کاناپه ممکن است

بهترین انتخاب برای درد پشت نباشد، ولی این حالت اگر لغزش مهره ( spondylolisthesis، به رانده

شدن یک مهرهٔ به طرف جلو بر روی مهرهٔ زیرین، لغزش مُهره یا مهره‌رانش می‌گویند) داشته باشید،

برایتان مفید است. روی خرید یک تخت قابل تنظیم سرمایه گذاری کنید، تا بتوانید با بهترین تراز و پشتیبانی بخوابید.

این حالت چطور به شما کمک می کند؟

لغزش مهره ای شرایطی است که یکی از مهره های شما روی مهره زیرین خود قرار می گیرد.

خوابیدن در حالت خمیده ممکن است برایتان مفید باشد، چون بین ران و بالاتنه شما زاویه ایجاد

می کند. این زاویه باعث کاهش فشار روی ستون فقرات می شود.

به یاد داشته باشید: کلید در تراز بندی است

صرف نظر از حالتی که انتخاب می کنید، حفظ تراز بندی درست ستون فقرات تان مهم ترین بخش

معادله است. به خصوص روی هماهنگ کردن گوش، شانه ها و باسن تمرکز داشته باشید. ممکن

است متوجه فاصله بین بدنتان و تخت شده باشید که ماهیچه ها و ستون فقرات تان را تحت تاثیر

قرار می دهد. می توانید این فشار را با استفاده از بالش برای پر کردن فاصله ها، کاهش دهید.

هنگام چرخیدن در تخت باید مراقب باشید. در حین چرخیدن و حرکت کردن ممکن است تراز بدن

تان را به هم بزنید. همیشه تمام بدن تان را با هم حرکت دهید، ستون فقرات را محکم و کشیده

نگه دارید. حتی ممکن است آوردن زانو به سمت سینه باعث راحتی بیشتر هنگام چرخیدن شما شود.

از یک بالش چه انتظاری دارید

بالش باید سر و گردن شما را پوشش داده و از قسمت فوقانی ستون فقرات حمایت کند. اگر به پشت

می خوابید، بالشتان باید کاملا فضای بین گردن و تشک را پر کند. اگر به پهلو می خوابید، از بالشی

ضخیم تر استفاده کنید که سرتان را در راستای بدنتان نگه دارد. هر کاری که می کنید، بالش را زیر شانه هایتان قرار ندهید.

برای کسانی که به پشت می خوابند:

شاید بهتر باشد از بالش های باریک تر استفاده کنید که، حاشیه اضافه در قسمت پایین

برای حمایت از گردن داشته باشند.

**فوم حافظه (Memory foam) یکی از بهترین موادی است که می توان در بالش استفاده کرد

که خود به قالب گردن تان در می آورد. بالش آبی هم گزینه دیگری است که، به خوبی از تمام قسمت ها حمایت می کند.

** Memory foam : مواد پلی اورتان که به فشار و درجه حرارت حساس هستند و بیشتر

در تشک ها مورد استفاده قرار می گیرند و به راحتی شکل بدن فرد را به خود می گیرند.

برای کسانی که به شکم می خوابند:

باید تا حد ممکن از بالش خیلی نازک استفاده کنید، یا اصلا از بالش استفاده نکنید. در حقیقت،

اگر دوست دارید به شکم بخوابید بهتر است سعی کنید به پهلو بخوابید و یک بالش بلند را در

این حالت بغل کنید. این بالش فشاری در خلاف جهت شکم تان به بدن وارد کرده و کمک می کند که بدنتان را تراز بندی کنید.

برای کسانی که به پهلو می خوابند:

شما بهتر است به دنبال یک بالش سفت باشید. بهتر از آن بالشی است که پهن باشد

تا بتواند فاصله بین گوش و شانه شما را پر کند. فراموش نکنید که یک بالش سفت هم بین

زانوهای تان قرار دهید یا حتی از یک حوله لوله شده می توانید برای این منظور استفاده کنید.

بعد از به خاطر سپردن این توصیه ها، بهتر است بدانید که هر ۱۸ ماه بالش تان را عوض کنید.

این بالش های محافظ می تواند بسیار خوب عمل کنند، ولی فراموش نکنید که بالش ها عوامل

حساسیت زای زیادی مانند گرد و غبار و قارچ را در خود جمع می کنند.

از یک تشک چه انتظاری دارید

انتخاب تشک مناسب هم مهم است. پزشکان سابقا تشک های ارتوپدی خیلی سفت

را به افرادی که کمر درد داشتند، توصیه می کردند. ولی بهتر است این کار را نکنید. نظر

سنی های اخیر نشانداده اند، افرادی که از تشک های خیلی سفت استفاده می کنند،

کیفیت خواب کمی دارند. محققان می گویند، تشک خیلی نرم هم تاثیر زیادی برای تراز

بندی صحیح بدن ندارد.

اگر می خواهید روی خرید تشکی جدید سرمایه گذاری کنید، از تشک های سفت یا نیمه

سفت که انعطاف پذیر یا فومی باشند، استفاده کنید. حتی می توانید با اضافه کردن یک

لایه memory foam روی تشک تان کیفیت انعطاف تشک خود را بهبود بخشید. متاسفانه

حتی موقع خرید و تست چند دقیقه ای هم نمی توانید متوجه راحتی و مناسب بودن تشک

شوید. بعضی شرکت ها اجازه می دهند مدت زمانی خاص از تشک استفاده کنید و در

صورت عدم رضایت آن را برگردانید.

این تشک را در حال حاضر در بازار پیدا نمی کنید؟ می توانید با قرار دادن یک تخته چوبی

ارزان در زیر تشک تان، باعث سفت تر شدن آن شوید. یا این که تشک تان را کف اتاق بیندازید

تا کمتر حرکت کند و برای درد کمرتان بهتر باشد.

دیگر نکات بهداشتی خواب

در اینجا نکات دیگری برای خواب بهتر و کاهش درد کمر برای شما داریم:

– برای خواب تان برنامه ریزی کنید: مقاومت در مقابل خواب، اگر هر شب تغییراتی در

الگوی آن داشته باشید، ممکن است مشکل باشد. مقید بودن به یک زمان منظم برای

خوابیدن و بیدارشدن می تواند به بدن شما یک الگوی خواب طبیعی بدهد. هدف داشتن

حداقل ۸ ساعت خواب، برای هرشب است.

– با برنامه ریزی برای خواب مشکل دارید؟ تلاش کنید تا یک ترتیب شبانه برای خود بگذارید.

این کار را ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از آماده کردن رختخواب تان شروع کنید. دو فعالیت تسکین دهنده

که به شما کمک می کنند تا ذهنتان را آرام کنید، انتخاب نمایید. پیشنهاد ما دوش گرفتن،

یوگا یا انتخاب سرگرمی های آرامش بخشی مانند کتاب خواندن و بافتنی است.

– نوشیدنی های کافئین دار مانند قهوه و یا هرچیز شبیه به آن را ننوشید: آخرین فنجان

قهوه خود را قبل از بعدازظهر میل کنید.

– تمرینات سخت ورزشی را صبح یا ساعات اولیه بعدازظهر انجام دهید: انجام هر کار

سختی قبل از اینکه به رختخواب بروید، ممکن است سطح آدرنالین و دمای بدن شما

را بالا ببرد که این دو فاکتور خوابیدن را سخت می کنند.

منبع:salamatnews.com

۹ توصیه برای پرستاران بیماران آلزایمری

ارسال شده در: هومینو | ۰
بیماری آلزایمر بدون هیچ درمان قطعی و یا راه پیشگیری، نوع ناتوان کننده ای از زوال عقل به
شمار می رود که ۴.۵ میلیون آمریکایی را به خود مبتلا کرده است. پرستاران، قهرمانان گمنام حقیقی
این بیماری هستند. ۱۵ میلیون مراقبت کننده بیماران آلزایمری، همه ساله ۱۷ میلیارد ساعت مراقبت های
بدون دستمزد را ارائه می دهند. در صورتی که مسئول نگه داری از یک بیمار آلزایمری هستید، درک کنید
که این کار نیازمند به تعهدی عظیم و ۲۴ ساعته است و با گذر زمان بار مسئولیت شما افزایش پیدا می کند.
۹ نکته برای مدیریت مسئولیت و همچنین مراقبت از خودتان در این شرایط عبارتند از:

۱- شروع کار: برقراری ارتباط

برقراری ارتباط می تواند فرایندی خسته کننده برای طرفین درگیر بیماری باشد.

افراد مبتلا به آلزایمر اغلب برای پیدا کردن واژه مناسب دچار مشکل شده و به
دشواری اندیشه های خود را بروز می دهند. حتی ممکن است در فهمیدن سخنان شما
نیز دچار مشکل شوند. به طور کامل توجه فرد را به خود جلب نمایید و در تمامی مدت زمان
مکالمه ارتباط چشمی را حفظ کنید. بدون پریدن وسط حرف بیمار، اجازه دهید هر آنچه را
که می خواهد بگوید؛ در صورتی که حرفهای آنها با عقل جور در نیامد به احساسات آنها توجه کنید.
با صدا کردن نام بیمار توجه او را به خود جلب کرده و آرام و شمرده صحبت کنید.
هر بار تنها یک سوال مطرح کنید و برای دریافت پاسخ شکیبا باشید. طرز برخورد مثبت
خود را در حین مکالمه حفظ کنید.

۲- فعالیت های برنامه ریزی شده

برنامه ریزی و زمان بندی برای بیمار آلزایمری می تواند امری طاقت فرسا باشد؛ اما بنا به دلایلی

از اهمیت بسزایی برخوردار است. این فعالیت ها بیماران را از نظر فیزیکی و ذهنی فعال نگه می دارند
و باید امیدوار بود که به زندگی آنها ساختار و معنا بخشند. فعالیت ها بایستی همه روزه در زمان مشابه
برنامه ریزی شوند تا یک روند روزانه ثابت ایجاد کنند. برخی از ایده ها برای فعالیت ها
عبارتند از: قدم زدن، گوش دادن به آهنگ، بازی با کارت یا حیوانات خانگی؛ بیماران آلزایمری
به خوبی نسبت به این حیوانات عکس العمل نشان می دهند. در فعالیت انتخاب شده مشارکت
داشته باشید و همواره باعث دلگرمی بیمار شوید. بیمار را مجبور به انجام دادن کارهای دشوار و سخت نکنید.

۳- آماده سازی وعده غذایی منظم

وعده های غذایی سرشار از مواد مغذی به صورت منظم، حالت روحی و میزان انرژی بیمار آلزایمری

را بهبود خواهد بخشید، اما خوراندن این وعده های غذایی می تواند یک کار سخت باشد.
هرچند راه هایی وجود دارد که می تواند استرس حاکم در این زمان ها را برای هر دو طرف کاهش دهد.
اولا همانند فعالیت های برنامه ریزی شده، زمانهای معینی را برای صبحانه، ناهار و شام تنظیم کنید.
افراد مبتلا به آلزایمر خیلی ساده دچار پریشانی و سراسیمگی می شوند لذا میز غذا را تا حد امکان
ساده در نظر بگیرید؛ می توانید این کار را با حذف مواد غیر ضروری و تنها استفاده از ظروف نقره ای
مورد نیاز برای سرو غذا انجام دهید. سعی کنید تا از محافظ بشقاب یا ظروف نقره ای با دسته های بزرگ و
با طراحی ویژه استفاده نکنید. این امر باعث شلوغی میز غذا می شود. از لیوانهای پلاستیکی
بدون نشت برای نوشیدنی ها استفاده کنید. بیمار ممکن است غذا را سریعا ببلعد، از اینرو اطمینان حاصل کنید
که غذا چندان داغ نباشد. برای جلوگیری از گیج شدن بیمار، در هر وعده تنها ۱ یا ۲ غذا سرو نمایید.
غذاهایی که خوردن آنها با دست آسان است را نیز مد نظر قرار دهید.

۴- کمک به استحمام

حمام دادن فرد آلزایمری اغلب دشوارترین و خسته کننده ترین جنبه نگهداری از بیمار است.

بیمار می تواند در اثر این فرایند دچار اضطراب و نگرانی شود. در صورت بروز عکس العمل خاص
از طرف بیمار، آرامش خود را حفظ نمایید. واکنش های فیزیکی یا کلامی آنها را به دل نگیرید.
استحمام کامل می تواند عذاب آور باشد؛ در ضمن نیاز به تکرار روزانه این کار نیست.
۳ یا ۴ زمان معین در طول هفته برای آن در نظر بگیرید. حمام را با برداشتن اشیایی که
فرد می تواند بر روی آنها سُر بخورد، آماده نمایید. در صورت نیاز، دستگیره و صندلی وان
در حمام نصب کنید. صابون، شامپو و وسایل شستشو و استحمام می توانند موانع خطرناکی باشند،
از اینرو مکانی برای آنها به دور از صندلی تعبیه نمایید. از ترجیح بیمار در مورد حمام کامل
یا دوش گرفتن باخبر شده و مطمئن شوید دمای آب خیلی بالا نباشد. در صورتی که فرد نمی خواهد
لباس هایش را در آورد، حمام کردن یا دوش گرفتن را با لباس آغاز کنید تا در اثر خیس شدن لباس ها،
شاید بیمار تمایل به در آوردن آنها داشته باشد. بیمار را تشویق کنید تا در حد امکان کارها را
خود انجام دهد، اما برای کمک کردن در زمانهای ضروری تامل نکنید. هنگام خشک کردن،
بیمار را روی صندلی بنشانید و لباس های تازه وی را آماده کنید.

۵- مرتب کردن و ساده سازی کمد لباس بیماران

ظاهر مناسب می تواند یکی از راههای شاد کردن بیماران آلزایمری باشد و باعث شود

تا این افراد احساس بهتری نسبت به خود پیدا کنند. اگر کمد لباس یا کشوی آنها شلوغ باشد،
ممکن است دچار وحشت شوند. پس لباس های غیرضروری و کهنه را دور ریخته و باقی مانده ها
را مرتب کنید. لباس ها را به ترتیبی که باید پوشیده شوند، مرتب کنید. دستورالعمل های شفاهی
لباس پوشیدن را به کسی که دوستش دارید بگویید، اما اگر فرد قادر نباشد به تنهایی از پس این کار بر آید،
به وی کمک کنید. همواره بیمار را تشویق کنید.
به وی اجازه دهید هر آنچه دوست دارد بپوشد، حتی اگر با هم جور نباشند.

۶- نکات بهداشتی

افراد مبتلا به آلزایمر وظایف ساده خود را به راحتی فراموش می کنند؛ کارهای بهداشتی

مانند اصلاح کردن و مسواک زدن نیز از این امر مستثنا نیست. تیغ های معمولی به دلیل
خطر بریدگی توصیه نمی شوند. از تیغ های الکتریکی استفاده کرده و پس از چند بار مصرف
آن را تمیز کنید. بردن بیمار به آرایشگاه یا پیرایشگاه می تواند یک فکر خوب باشد؛ چرا که فعالیتی
هیجان انگیز است و به طور موقت وظایف مراقبتی شما را کاهش می دهد. اطمینان حاصل کنید
بیمار به طور مرتب مسواک می زند؛ این مورد برای سلامتی و بهداشت بسیار اهمیت دارد.
هرچند این احتمال وجود دارد که مجبور باشید در حین انجام این کار، همراه بیمار قدم بزنید
یا خود دندان های وی را با مسواک بشویید. در صورت امکان زمان بندی های معینی
برای معاینات دندانپزشکی در نظر بگیرید؛ دندانپزشک می تواند نکات بعدی را به شما پیشنهاد نماید.
برای تمامی جنبه های بهداشتی، بهتر است تا کارهای مربوط به خود را نزد بیمار انجام دهید
تا وی نیز از شما تقلید کند.

۷- مراقبت در مراحل آخر بیماری

با پیشرفت بیماری، مراقبت های روزانه افزایش یافته و چالش برانگیزتر خواهند شد.

مهربانی خود را نسبت به بیمار حفظ کنید حتی اگر علایم بیماری بسیار شدید باشد.
در صورت بستری شدن بیمار یا استفاده از ویلچر، ممکن است پوست وی کبود شده و
دچار پارگی شود و به راحتی عفونی گردد. با خشک نگه داشتن پوست بیمار از عفونت جلوگیری نمایید
و حالت خواب وی را هر چند ساعت یکبار تغییر دهید تا پوست قادر به نفس کشیدن باشد.
زیر مفاصل و مناطق استخوانی را با قرار دادن بالشت نرم نگه دارید.
ممکن است بیمار در دفع ادرار یا مدفوع دچار بی اختیاری شود؛
زمان و دفعات این کار را مورد نظارت قرار داده و زمان بندی وعده غذایی را با جدیت ادامه دهید.
بیماران مبتلا به آلزایمر اغلب دچار مشکلات بلع می شوند. اطمینان حاصل کنید
غذاها به راحتی قابل جویدنند و نوشیدنی ها نیز به راحتی قابل بلعیدن . با تمیز کردن دهان و
دندان بیمار به طور مرتب، از عفونت های کثیف جلوگیری نمایید و بریدگی ها را به سرعت
با پماد آنتی بیوتیکی درمان کنید. به یاد داشته باشید اگر درمان و نگه داری از بیمار رو به
سختی نهاد یا مدت زمان زیادی را طلبید، امکانات مراقبت ۲۴ ساعته همواره
یک گزینه محسوب می شود.

۸- مسائل ایمنی

امن نگه داشتن محیط خانه برای افراد مبتلا به آلزایمر امری بسیار حیاتی است.

مطمئن شوید کابل یا اشیای آزاد در کف زمین (که ممکن است بیمار به آنها گیر کند) وجود ندارد.
موارد خطرناک بالقوه مانند چاقوها، محصولات شوینده سمی و داروهای تجویزی را پنهان کرده و
یا در جایی مطمئن با امکان قفل کردن قرار دهید. ابزار خطرناک مانند چمن زن، اره و تجهیزات برقی
مانند مته و … را بیرون از خانه و در مکانی امن مانند آلونک نگه دارید. بیمار را درون خانه و به دور از
خطرات بیرونی حفظ کنید. برای این کار از قفل هایی در دو سمت درب خانه استفاده کنید.
تشخیص دهنده های دود و مونوکسید کربن نصب کرده و کپسول آتش نشانی نیز در دسترس داشته باشید.
اطمینان حاصل کنید تمامی فرش ها بر روی زمین محکمند.
فرش هایی را که امکان لغزیدن بر روی آنها وجود دارد، کنار بگذارید.
در صورتی که بیمار دچار محدودیت دید است، روشنایی مطلوب تمامی اتاق ها را تامین کنید.
سعی کنید اتاق ها شلوغ و بهم ریخته نباشند. به طور مرتب وزن و میزان سلامتی بیمار را مورد
بررسی قرار دهید. در صورت بروز هرگونه مشکل، تامل نکرده و کمک های پزشکی را دنبال کنید.
خدمات اورژانس پزشکی ۲۴ ساعته برای بیماران آلزایمری در دسترس بوده و پیشنهاد می شود.

۹- مراقبت از خود

مراقبت از بیمار مبتلا به آلزایمر از نظر فیزیکی و احساسی طاقت فرسا است.

مدیریت تمامی جنبه های زندگی یک فرد می تواند خسته کننده باشد واز این رو پرستاران زمان کافی
برای خود نخواهند داشت. اعضای خانواده نسبت به این واقعیت احساس اندوه و ناامیدی می کنند.
فردی که زمانی وی را دوست داشتند، اکنون همان آدم سابق نیست.
اطلاع از بیماری و حتی متخصص بودن در آن، می تواند کمک کند. در این صورت، نسبت به موقعیت ها
و یا رفتار خارج از انتظار، شکیباتر خواهید بود. منابع آنلاین فراوان مانند Med Help اطلاعاتی جامع در
مورد تمامی جنبه های آلزایمر فراهم کرده اند. می توانید راهنمایی ها و پشتیبانی های مورد
نیاز را از پزشکان یا مددکاران اجتماعی دریافت کنید. هرگز برای استراحت کردن و خلوت با خود احساس گناه نکنید.
ارتباط مرتب با اعضای خانواده به صورت حضوری یا تلفنی می تواند برای کنترل احساس تنهایی مفید باشد.
در صورتی که بستگانتان نزدیک شما زندگی می کنند، از آنها بخواهید تا به منزل شما رفت و آمد داشته باشند.
اگرچه انرژی زیادی را برای مراقبت از فردی دیگر صرف می کنید، اما خود را فراموش نکنید. فعالیت ورزشی
داشته باشید، به درستی غذا بخورید و معاینات پزشکی را به طور برنامه ریزی شده انجام دهید.
زمانهایی در نظر بگیرید تا کارهای مورد علاقه تان مانند دیدار دوستان یا سینما رفتن را انجام دهید.
در این صورت قادر خواهید بود تا با تنش فیزیکی واحساسی مربوط به مراقبت از یک بیمار آلزایمری
راحت تر کنار بیایید. در صورت احساس نیاز به صحبت کردن با مشاور یا سایر افراد در مورد موقعیت خود،
گروه های پشتیبان در سراسر کشور حضور دارند. ضمنا خطوط تماس ویژه از سوی انجمن آلزایمر پیشنهاد می شود.

 

  • فیزیوتراپی

فیزیوتراپی با هومینو|۱۲ نوع ماساژ که باید بشناسید و فواید هر کدام.

ارسال شده در: هومینو | ۰

۱.ماساژ سوئدی

ماساژ سوئدی نوعی ماساژ آرام کل بدن است و برای افرادی ایده آل است که به تازگی با ماساژ آشنا

می‌شوند ، تنش زیادی دارند و حساس به لمس هستند.ماساژ سوئدی می‌تواند به باز شدن گره‌های

عضلانی کمک کند و همچنین انتخاب خوبی برای زمانی است که شما می‌خواهید در طول ماساژ به

طور کامل استراحت کنید.این نوع ماساژ برای ماساژ در منزل هم مناسب است.

مدت زمان مناسب برای ماساژ سوئدی: ۹۰-۶۰ دقیقه است.

۲.ماساژ سنگ داغ

ماساژ سنگ داغ برای افرادی که دارای درد و تنش عضلانی هستند ایده آل است. این نوع از ماساژ درمانی

مشابه ماساژ سوئدی است، فقط فرد درمانگر ماساژ (تراپیست ماساژ) از سنگهای داغی که در کنار دستش

است برای ماساژ استفاده می‌کند.

ماساژ سنگ داغ می‌تواند به موارد زیر کمک کند:

  • تسکین تنش عضلانی
  • بهبود جریان خون
  • کاهش درد
  • ترویج آرامش
  • تسکین استرس

مدت زمان مناسب برای ماساژ سنگ داغ ۹۰ دقیقه است.

۳.ماساژ آروماتراپی

ماساژ آروماتراپی برای افرادی که تمایل دارند در ماساژ خود یک عنصر عاطفی داشته باشند گزینه مناسب است.

ماساژ‌های آروماتراپی با فشار نرم و ملایم و استفاده از روغن‌های ضروری ترکیب می‌شوند. معمولاً درمانگر ماساژ

تصمیم می‌گیرد که از چه روغن‌های استفاده کند، اما شما می‌توانید در صورت انتخاب آنها را اولویت بندی کنید.

این نوع ماساژ می‌تواند به موارد زیر کمک کند:

  • بالا بردن روحیه
  • کاهش استرس و اضطراب
  • کاهش علائم افسردگی
  • از بین بردن تنش عضلانی
  • تسکین درد

مدت زمان مناسب برای ماساژ آروماتراپی ۹۰-۶۰ دقیقه است.

۴.ماساژ بافت‌های عمیق

ماساژ بافت عمیق از فشار بیشتری نسبت به ماساژ سوئدی استفاده می‌کند. اگر شما مشکلات عضلانی

مزمن مانند درد، آسیب یا عدم تعادل داشته باشید، این نوع ماساژ گزینه‌ی خوبی است. این نوع ماساژ میتواند

به عنوان ماساژ درمانی انجام شود. این ماساژ می‌تواند به تسکین عضلات سفت، درد عضلانی مزمن و اضطراب کمک کند.

۵.ماساژ ورزشی

اگر شما از آسیب یک عضله به طور مکرر رنج می‌برید، مانند ناراحتی که ممکن است از انجام یک ورزش خاص

ایجاد شود، ماساژ ورزشی گزینه‌ی خوبی است. ماساژور میتوایند این نوع ماساژ را در منزل یا باشگاه انجام دهد.

همچنین اگر شما مستعد ابتلا به صدماتی هستید، این ماساژ گزینه‌ی خوبی است، زیرا می‌تواند برای جلوگیری از آسیب‌های ورزشی استفاده شود.

شما همچنین می‌توانید از ماساژ ورزشی برای افزایش انعطاف پذیری و عملکرد استفاده کنید. علاوه بر این، ماساژ

ورزشی می‌تواند برای از بین بردن درد، اضطراب و تنش عضلانی استفاده شود.

مدت زمان مناسب برای ماساژ ۹۰-۶۰ دقیقه است.

عضلات سفت، درد عضلانی مزمن و اضطراب کمک کند.

۶.ماساژ نقطه‌ای

ماساژ نقطه‌ای برای افرادی که دچار صدمات و درد مزمن یا مشکل و وضعیت خاصی هستند مناسب است. گاهی

اوقات مناطق سفت در بافت عضلانی که به عنوان نقاط تحریک شناخته می‌شوند، می‌توانند درد را در قسمت‌های

دیگر بدن ایجاد کنند. این نوع ماساژ می‌تواند با تمرکز بر کاهش نقاط ماشه، درد را کاهش دهد.

مدت زمان مناسب برای ماساژ: ۹۰-۶۰ دقیقه

۷.ماساژ رفلکسولوژی

برای افرادی که به دنبال استراحت و یا بازگرداندن سطح انرژی طبیعی خود هستند ماساژ رفلکسولوژی مناسب است،

ایده آل است. همچنین اگر شما راحت نیستید که تمام بدنتان لمس شود، این نوع ماساژ برایتان گزینه‌ی خوبی است.

رفلکسولوژی استفاده از فشار ملایم بر روی نقاط فشار مختلف بدن مانند پاها، دست‌ها و گوش‌ها می‌باشد. در ماساژ

رفلکسولوژی شما می‌توانید لباس‌های شل و راحت بپوشید تا دسترسی به پاهای شما راحت باشد.

مدت زمان مناسب برای ماساژ رفلکسولوژی ۶۰-۳۰ دقیقه است.

۸.ماساژ شیاتسو(Shiatsu)

ماساژ شیاتسو برای افرادی که می‌خواهند احساس آرامش و تسکین استرس، درد و تنش را از خود دورکنند،

مناسب است. این ماساژ نوعی ماساژ ژاپنی است که:

  • آرامش، احساس و فیزیکی را افزایش می‌دهد
  • به کاهش استرس، اضطراب و افسردگی کمک می‌کند
  • ممکن است سردرد را تسکین دهد
  • تنش عضلانی را کاهش می‌دهد

ماساژ شیاتسو برای تمام بدن میتواند انجام شود اما ماساژور ممکن است در مناطق خاصی از بدن تمرکز کند.در

طول ماساژ درمانگر برای ماساژ شما از دست ها،کف دست ها و شست خود برای ماساژ نقاط خاصی از بدن استفاده خواهد کرد.

مدت زمان مناسب برای ماساژ شیاتسو ۹۰-۶۰ دقیقه است.

۹. ماساژ تایلندی

ماساژ تایلندی برای افرادی که به ماساژ فعالتر نیاز دارند مناسب است. این نوع ماساژ می تواند

برای بهبودی درد و استرس کمک کند.

فواید مهم این نوع ماساژ :

  • انعطاف پذیری
  • جربان
  • سطح انرژی

در ماساژ تایلندی کل بدن با استفاده از حرکاتی شبیه به کشش یوگا درگیر می شود.ماساژور از کف دست

و انگشتان خود برای اعفال فشار قوی به بدن استفاده خواهد کرد.

مدت زمان ماساژ تایلندی ۶۰ تا ۹۰ دقیقه است.

۱۰- ماساژ بارداری

ماساژ پیش از قاعدگی می تواند یک راه امن برای زنان در طول حاملگی باشد.ماساژ می تواند در کاهش

درد حامگی،کاهش استرس و کاهش تنش عضلانی کمک کند.ماساژ بارداری بعلت نوع فشارش در ماساژ

شبیه ماساژ سوئدی است ماساژور در این نوع ماساژ در نواحی پشت،کمر و پاها تمرکز خواهد کرد.ماساژ بارداری یک از انواع ماساژ در منزل است.

زمان ماساژ بارداری بین ۴۵ تا ۶۰ دقیقه است.

۱۱- ماساژ زن و شوهر (Couple’s massage)

ماساژ زن و شوهر یک نوع ماساژ است که شما با شریک ،دوست و یا اعضای خانواده خود در همان اتاق

انجام می دهید. در این ماساژ شما و همسرتان در کنار هم در میز های جداگانه دراز می کشید و می توانید

حین ماساژ با هم صحبت کنید.

مدت زمان مناسب برای ماساژ زن و شوهر ۳۰-۱۰ دقیقه است.

۱۲- ماساژ صندلی

ماساژ صندلی برای افرادی که می خواهند یک ماساژ سریع داشته باشند. ماساژ صندلی بر گردن،شانه ها و

پشت شما تمرکز دارد. این ماساژ صندلی مخصوصی دارد که سینه در پشت صندلی قرار می گیرد که ماساژدهنده

راحت بتواند پشت شما را ماساژ دهد.

این نوع ماساژ هم معمولا ۱۰-۳۰ دقیقه است.