• پرستاری

شکستگی استخوان مفصل ران در سالمندان

ارسال شده در: هومینو | ۰

شکستگی استخوان مفصل ران در سالمندان یا هیپ بسیار شایع است. خطر این شکستگی در سنین

۵۰ سالگی، ۱۵.۸% تخمین زده می شود. شکستگی هیپ در سالمندان باعث افزایش مرگ و میر

و کاهش عملکرد می‌گردد، از همین رو این افراد نیاز بسیار جدی به نگهداری و مراقبت دارند که تنها

یک پرستار سالمند در منزل می‌تواند آن را ارائه دهد.

شکستگی در اثر سقوط و افتادن در میان سالمندان مبتلا به پوکی استخوان بیشتر دیده می شود

و اغلب باعث اختلال در راه رفتن و بستری شدن سالمند در بیمارستان می‌گردد. البته علاوه بر پوکی استخوان در سالمند،

عوامل دیگری نظیر ضعف عضلات چهار سر ران، ضعف عمومی ناشی از سن و شرایطی که باعث کاهش

خون‌رسانی به مغز شده (مانند: کم خونی، بیماری‌های قلبی عروقی و …) در زمین خوردن نقش دارند.

تظاهرات بالینی شکستگی استخوان مفصل ران در سالمندان

علائم با توجه به اینکه شکستگی در چه بخشی از مفصل ران اتفاق افتاده، می تواند متفاوت باشد:

  • کوتاه شدن پا
  • نزدیک شدن پا به خط وسط بدن
  • چرخش پا به سمت خارج
  • درد در ناحیه هیپ و کشاله¬ ی ران یا سطح داخل زانو
  •   خون مردگی وسیع

درمان

هدف از درمان شکستگی های هیپ ثابت کردن شکستگی، راه افتادن هر چه سریع تر بیمار و

کاهش عوارض جانبی ناشی از بی تحرکی است. شکستگی های گردنِ استخوان ران (فِمور) معمولا

در طی ۲۴ ساعت اول به صورت اورژانسی تحت درمان و جااندازی قرار می گیرند؛ چراکه قطع طولانی

مدت خون رسانی به سر استخوان فمور باعث از بین رفتن استخوان و نیاز به یک پروتز جایگزین می شود.

بعد از بیهوشی به صورت عمومی یا بی حسی نخاعی، شکستگی هیپ جا انداخته می شود.

این کار به وسیله ی میخ، میخ و پلاک، پین های متعدد یا وسایل پیچشی فشارنده ثابت و فیکس می گردد.

بخش عمده ای از بهبودی و بازیابی توان حرکتی در سالمندان دچار شکستگی هیپ، مربوط به مراقبت های

علمی و تخصصی بعد از عمل جراحی است. پرستار سالمند در منزل می تواند کمک بزرگی در جهت

بهبود سالمند و بازگشت عملکرد های فیزیکی حرکتی وی داشته باشد.

مراقبت های بعد جراحی

تغییر وضعیت بیمار

بعد از عمل، مفصل ران باید در وضعیت خنثی قرار بگیرد تا از وارد آمدن فشار به محل فیکساسیون جلوگیری

گردد. بیمار بهتر است بر روی پای غیر مبتلا (سالم) چرخانده شود. هنگام چرخاندن بیمار، پرستار سالمند

برای جلوگیری از چرخش پا به سمت داخل و حفظ پا در وضعیت طبیعی، یک بالش را بین دو پای بیمار قرار می دهد.

ارتقای ورزش در سالمندان

سالمند دچارِ شکستگی تا مدتی بعد از عمل جراحی، محدودیت در تحمل وزن بر روی پای مبتلا (غیرسالم)

دارد. برای کاهش عوارض بی حرکتی، بیمار باید به صورت مداوم همه ی مفاصل خود را به غیر از مفصل هیپ

و زانو، حرکت دهد. پرستار سالمند بیمار را تشویق می کند که با استفاده از دستگیره های بالای تخت

خود را بالا بکشد و از این طریق عضلات بازو و شانه را تقویت کند. این کار راه رفتن با وسایل کمک حرکتی را نیز آسان می‌نماید.

خطر عفونت 

محل برش جراحی مکانی برای ورود میکروارگانیسمها است. طبق دستور پزشک، پانسمان باید به صورت

مرتب تعویض گردد. رعایت کردن نکات استریل در جلوگیری از عفونت، نقش به سزایی دارد و باعث شده

که زخم زودتر جوش بخورد و بهبود یابد. علائمی چون قرمزی، ترشح و التهاب نشان دهنده ی عفونت در

محل زخم است که نیازمند مراجعه به پزشک می باشد.

کنترل عوارض احتمالی ناشی از شکستگی استخوان ران در سالمندان

سالمندان مبتلا به پوکی استخوان که سابقه ی شکستگی در اثر سقوط را دارند، به علت استرس ناشی

از یک حادثه ی دیگر بی حرکتی را در پیش می گیرند. بی حرکتی در این گونه بیماران باعث بروز عوارض ثانویه

چون زخم بستر، عفونت ریوی، تشکیل لخته (DVT) و کاهش توانایی تطابق با سایر مشکلات بهداشتی می شود.

بیماران مبتلا به شکستگی هیپ تمایل دارند که در یک وضعیت باقی بمانند که این خود باعث ایجاد

زخم بستر می گردد. پرستار سالمند برای جلوگیری از این زخم ها هر دو ساعت وضعیت سالمند را

تغییر می‌دهد و با استفاده از تشکهای مواج سعی می‌کند تا امکان این عارضه را کاهش دهد.

پرستار برای جلوگیری از آمبولی (DVT)، بیمار را به استفاده از مایعات و انجام ورزش های مچ پا و پا تشویق

می نماید. پوشیدن جوراب های ضد آمبولی نیز تاثیر به سزایی در جلوگیری از این مشکل دارند.

پرستار با آموزش ورزش های تنفسی و سرفه ی موثر، به بیمار در جهت پیشگیری از عفونت و دیگر مشکلات تنفسی کمک می¬کند.
ما برآنیم که با کمک پرستار سالمند در منزل، بزرگان و عزیزانمان را به زندگی عادی و عاری از نیاز به دیگران برگردانیم.

  • پرستاری

نکاتی برای مراقبت های پرستاری در بیماران قلبی

ارسال شده در: بدون گروه, هومینو | ۰

خانواده های زیادی با بیماران با مشکل قلبی درگیر هستند که این تعداد رو به افزایش است. پرستاران و کسانی که مسئول مراقبت از چنین بیمارانی هستند، وظیفه سنگینی دارند و استرس این کار زیاد می باشد. پزشک می تواند بیمار و پرستار بیمار را برای مراقبت در منزل و مدیریت مشکلات قلبی راهنمایی کند. در اینجا نکاتی را برای مراقبت های پرستاری در بیماران قلبی بیان می کنیم:

 

نکات و فرآیند پرستاری در بیماران قلبی

  • در موقع مراقبت های پرستاری در بیماران قلبی ، باید با متخصص تفذیه صحبت کرده و
  • برنامه غذایی برای وی آماده کنید.
  • در پرستاری در منزل از بیمار قلبی سعی کنید گوشت بدون چربی مثل مرغ و ماهی
  • در غذای آن ها استفاده کنید.
  • تغذیه بیماران با مشکل قلبی باید پروتئین و میوه و بزیجات در هر وعده باشد.
  • آن ها نباید پنیر ، چیپس و سیب زمینی سرخ کرده مصرف کنند.
  • این بیماران باید کمتر غذاهای بسته بندی شده مصرف کنند زیرا مواد افزودنی دارد و
  • برای آن ها ضرر دارد.
  • بیمار با مشکل قلبی باید فعالیت‌های بدنی انجام دهد. چنین بیمارانی هرچه فعالیت بیشتری
  • انجام دهند، برای سلامتی قلبی و عروقی آن ها بهتر است.
  • حدود ۳۰ دقیقه ورزش روزانه یا ۲٫۵ ساعت در هفته برای ورزش بیمار در نظر بگیرید.
  • تمرینات ایروبیک و ورزش‌های سنگین باید بین روز های هفته تقسیم شود.
  • برای مراقبت و پرستاری از سالمند مبتلا به بیماری قلبی، بهتر است که همراه او ورزش کنید
  • تا روحیه او بهتر شود و به ورزش کردن علاقه مند شود.
  • در هنگام مراقبت های پرستاری در بیماران قلبی ، شما باید بیمار را تشویق کنید تا
  • خودش داروهایش را به طور منظم مصرف کند و شما تنها نظارت داشته باشید.
  • برای مراقبت های پرستاری در بیماران قلبی ، می توانید برای درمان بیمار از جعبه
  • قرص استفاده کنید زیرا کمتر ممکن است اشتباه پیش بیاید.
  • پرستار بیمار باید با بیمار به ملاقات پزشک برود و نکات مهم و توصیه های دکتر را یادداشت کند.
  • ممکن است بیمار نتواند از پزشک سوال بپرسد در اینصورت مراقب بیمار می تواند از پزشک سوالات را بپرسد.

بیماران قلبی چه نشانه هایی دارند؟

  • سرگیجه
  • ناراحتی قفسه سینه
  • تورم پاها
  • بی‌میل بودن برای ملاقات با پزشک
  • باید به علایمی مثل فیبریلاسیون دهلیزی توجه کنید.علایمی مثل خستگی یا تنگی نفس به این معنی است
  • که فیبریلاسیون دهلیزی توسط داروها کنترل نمی‌شودو باید به پزشک مراجعه کرد.

معرفی شغل پرستاری

ارسال شده در: هومینو | ۰

پرستار باید مهارت ارتباطی خوب، اخلاق مناسب، درک بالا و صبر زیادی داشته باشد.

همچنین باید بتواند فشارهای کاری را تحمل کرده و آرامش خود را تحت هر شرایطی حفظ کند.

باید دلسوز و مهربان بوده و با بیماران همدردی کند.

ساعت کاری پرستار به صورت تمام وقت است.

البته گاهی باید به صورت شیفتی در شبها و روزهای تعطیل هم سرکار باشد.

محل کار او نیز در بیمارستان ها، کلینیک ها، سایر مراکز درمانی و گاهی

مراکز نگهداری سالمندان و کودکان می باشد.شرایط محیط کار پرستاران با هم

متفاوت است. به عنوان مثال پرستاری که در بخش کودکان بیمارستان کار می کند

با پرستاری که در بخش اورژانس مشغول به کار است، بسیار متفاوت است.

در ادامه اطلاعات کاملی در مورد وظایف، دانش و مهارت مورد نیاز، تحصیلات لازم

و نحوه ورود به شغل، بازار کار و فرصت های شغلی و میزان درآمد پرستار و برخی

از پرستاران معروف ارائه می شود.

وظایف پرستار
  • ثبت مشخصات بیمار در پرونده های پزشکی او و گزارشات پرستاری
  • بررسی منظم وضعیت بیماران از جمله گرفتن دمای بدن، اندازه گیری فشار
  • خون و کنترل وضعیت تنفسی آنها
  • کمک به پزشکان و سایر تیم درمان
  • دادن داروی بیماران مطابق با دستور پزشک
  • انجام تزریقات، تزریق خون، تمیز کردن و پانسمان زخم ها
  • استفاده از تجهیزات و دستگاه های پیشرفته پزشکی
  • احترام به بیماران و رعایت حقوق آنها
  • همکاری با بخش های مختلف بیمارستان
  • آرام سازی محیط فیزیکی، کنترل دما و نور، سر و صدای محیط و سایر عوامل محیطی و تامین شرایط استراحت به آرامش بیمار
  • کنترل و نظارت بر کار واحد پرستاری و برنامه ریزی شیفت های کاری (از وظایف سرپرستار)
 دانش‌ها و مهارت‌های مورد نیاز پرستار
  • مهارت ارتباطی خوب
  • شنونده خوبی بودن
  • علاقه و تمایل قلبی برای کمک به دیگران
  • کار تیمی همراه با استفاده از قدرت ابتکار خود
  • توان ذهنی و جسمی مناسب
  • مهارت های عملی خوب
  • صبر و همدردی
  • توانایی جلب اعتماد بیماران
  • توانایی تصمیم گیری درست و سریع در شرایط بحرانی
  • توانایی حفظ آرامش هنگام فشار کاری زیاد
  • مهارت مدیریت زمان و سازماندهی
  • مهربان و دلسوز بودن

 

  • پرستار

ریسک ابتلای پرستاران به HIV بالاست

ارسال شده در: هومینو | ۰
معاون فرهنگی و اجتماعی سازمان نظام پرستاری با انتقاد از اینکه نیروهای بهداشتی و درمانی
مشغول به کار فاقد پرونده بهداشتی هستند، نسبت به ریسک بالای ابتلای پرستارن به HIV
به دلیل فشار کاری و کمبود امکانات پیشگیرانه در بیمارستان ها هشدار داد.

پرستارن پرونده بهداشتی بیماری های ناشی از کار ندارند
« نیروهای بهداشتی و درمانی مشغول به کار باید پرونده ای داشته باشند تا از
نظر بیماری های ناشی از شغل مثل ایدز،هپاتیت و سل بررسی شوند اما
متاسفانه چنین پرونده ای وجود ندارد.»

ریسک ابتلای پرستاران به HIV بالاست
معاون فرهنگی و اجتماعی سازمان نظام پرستاری افزود:« بیماران مبتلا به HIV/ADIS دو دسته هستند.
عده ای از مبتلایان از ابتلای خود اطلاع دارند و شناخته شده هستند اما گروهی دیگر علیرغم ا
ینکه حامل این ویروس هستند اما از ابتلای خود به این بیماری اطلاعی ندارند
در هر دو صورت ریسک ابتلای پرستاران مواجه به این بیماران بالاست بخصوص از
طریق مبتلایانی که شناخته شده نیستند.»

فشار کاری مانعی برای رعایت نکات ایمنی 
وی با اشاره به ابتلای یکی از پرستاران به بیماری سل در حین خدمت گفت:
« پرستاران در شرایط اورژانس به دلیل اینکه جان بیماران در خطر است بدون رعایت نکات ایمنی، به درمان بیمار
مشغول می شود و اگر بیمار به HIV مبتلا باشد در صورت تماس با خون بیمار، پرستار نیز مبتلا می شود.»

« پرستاران به دلیل اینکه بیشترین تماس را از نظر کیفی یا کمی با عوامل بیماری زای پرخطر یا بیماران مبتلا

به HIV و دیگر بیماری های عفونی دارند، بیشتر در معرض خطرهستند.
از نظر کمی احتمال این وجود دارد که بیمار مبتلا به HIV/ADIS اختلال سطح هوشیاری یا اختلال روانی
داشته باشد. مثلا زمانی که پرستار به درمان وی مشغول است و می خواهد از وی خون بگیرد
ممکن است دستش را بکشد لذا پرستار در معرض خطر قرار می گیرد.»

جراحت پرستاران با سرسوزن های آلوده
عضو شورای عالی نظام پرستاری با اشاره به مجروح شدن پرستاران بوسیله سرسوزن سرنگ ها
گفت:« جا دارد به بخش عفونی بیمارستان امام خمینی (ره) که بیشتر بیمارانی که در آنجا بستری می شوند
ممکن است مبتلا به ایدز و یا هپاتیت باشند، اشاره کنم که بارها پرستاران ما در این بخش مورد گزش سرنگ
های آلوده قرار گرفته اند و کمتر پرستاری است که در بخش عفونی
این بیمارستان بوسیله سرسوزن ها مجروح نشده باشد. »

شریفی مقدم ادامه داد:« البته در بخش های عفونی بیماران مبتلا تابلو دارند که شاید خطر کمتر

پرستاران را تهدید کند اما خطری که بیشتر پرستاران را تهدید می کند بیمارانی هستند
که تابلوی مشخصی ندارند و تحت عنوان داخلی، تصادفی ، جراحی قلب، آپاندیسیت مراجعه می کنند
و پرستاران به دلیل کمبود نیرو و فشار کاری احتیاط لازم را رعایت نمی کنند و در معرض خطر قرار می گیرند.»

کمبود امکانات پیشگیرانه در بیمارستان ها 
« علاوه بر فشار کاری و نداشتن فرصت برای رعایت احتیاط های کامل، عدم وجود امکانات پیشگیرانه
مثل دستکش های مخصوص ، ماسک ، گان و وسایل ایمنی استعداد ابتلای
پرستاران به HIV، هپاتیت و سل را بالا می برد.»
« متاسفانه دستکش های مخصوص به دلیل گرانی کمتر در اختیار پرستارانی که در بخش های عفونی
خدمت می کنند قرار می گیرد و سرسوزن هایی که قبلا برای تزریق به بیمار استفاده شده است پرستار را تهدید می کند
بنابراین باید امکانات ایمنی لازم در اختیار پرستار قرار گیرد و از همه مهم تر باید نیروهای استاندارد وجود داشته
باشد تا پرستار تحت فشار کاری نباشد. هرچه نیروی استاندارد کمتر باشد احتمال
خطر ابتلا به بیماری های خطرناک در پرستاران بیشتر است.»

آماری از میزان ابتلای پرستاران به HIV نداریم
وی با بیان اینکه آماری از میزان ابتلای پرستاران به HIV در دست نیست، گفت:
« پرستارانی که مورد گزش سوزن قرار می گیرند تحت یکسری دارودرمانی قرار می گیرد
و دیگر سرانجام آن را نمی دانیم که آیا به HIV مبتلا شده است یا خیر.
به دلیل اینکه اکثر پرستاران خانم هستند و اگر هم به فرض مبتلا به ایدز شده باشند بنا به
دلایل خانوادگی و شرایط اجتماعی و فرهنگی حاکم بر جامعه ممکن است آن را بیان نکنند
چرا که ممکن است در آینده زندگی آنها تاثیرگذار باشد.»

طرح حمایت از پرستاران آسیب دیده شغلی به تاریخ پیوست
۷۵ درصد پرستاران دچار مشکلات ناشی از شغل می شوند

معاون فرهنگی و اجتماعی سازمان نظام پرستاری در پاسخ به اینکه سرانجام “طرح حمایت از پرستاران آسیب دیده شغلی” به کجا رسید، گفت:« به دلیل هزینه بر بودن متاسفانه این طرح تصویب نشد در حالی که طبق آمارها بیش از ۷۵ درصد پرستاران با سنوات شغلی ۱۲ سال دچار مشکلات ناشی از شغل می شوند. »

وی ادامه داد:« گفته می شود سرطان ربطی به شغل پرستاری ندارد اما تحقیقات نشان می دهد آمار ابتلا به سرطان پستان در پرستاران زن شب کار بیشتر است همچنین سرطان پروستات در میان پرستاران مرد شب کار شایع تر است.»

تهدید سلامتی پرستاران شاغل در بخش شیمی درمانی

شریفی مقدم با اشاره به تهدید سلامتی پرستاران شاغل در بخش شیمی درمانی و مواردی از ابتلا به سرطان در پرستارانی که در این بخش مشغول به خدمت بوده اند، گفت:« متاسفانه این دسته از پرستاران هیچ حمایتی نشده اند و طرح حمایت از پرستاران آسیب دیده شغلی -به تاریخ پیوسته و اقدامی خاصی برای آن نشده است.»

وی در پایان اظهار امیدواری کرد:« با توجه به آسیب های پرستارن و اینکه در معرض بیماری ها و عوامل بیماری زای خطرناکی مثل ایدز و هپاتیت و سل هستند امیدواریم توجه بیشتری به این قشر صورت گیرد بخصوص تامین نیروی انسانی می تواند در کاهش اسیب های ناشی از فشار کاری کمک کننده باشد.»

 

  • روانشتاس و مشاوره

مشاوره آنلاین |با حس حسادت کودکم چه کنم؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

مشاوره کودک و روانشناسی 

حسودیِ مقطعی، موضوعی طبیعی است و حتی ممکن است سبب افزایش انگیزه ما برای ادامه

مسیر به سمت اهدافمان شود. اما اگر شما با دیدن تصاویر لباس‌ها، کارها و یا ماشینها در اینستاگرام

احساس ناراحتی می‌کنید، یا اگر صرفاً حسودی سبب ایجاد کلنجارهای درونی و مشکلاتی با شریک

زندگی‌تان شده، احتمالاً باید این مسئله را جدی بگیرید. مهار کردن این احساس ممکن است سخت باشند،

اما نکته مهم این است که به حرکت روبه جلو ادامه داده و احساس امنیت و اعتماد به نفس خود را حفظ کنیم.

ابتدا حسادتتان را شناخته و سپس موضوعی دیگری برای تمرکز پیدا کرده و شخصیتتان را بهبود ببخشید.

کنترل حسادت در کوتاه مدت:

  1. وقتی احساس حسادت کردید، چند نفس عمیق بکشید.

ممکن است نامزدتان را ببینید که با یک دختر دیگر صحبت می‌کند، یا متوجه شوید که دوستتان دقیقاً همان

ماشینی که شما قصد خریدش را داشتید خریده است. به جای از دست دادن کنترل خود، سعی کنید به

مدت پنج ثانیه عمل دم را از بینی‌تان انجام داده و سپس به آرامی از راه دهان هوا را خارج نمایید. اینکار

را تا زمان کسب آرامش کامل انجام دهید.

اگر می‌خواهید دلیل ناراحتی‌تان و مشکل را بیان کنید، اینکار را هنگامی که آرام هستید انجام دهید. برای

مثال اگر دوست‌ پسرتان را دیدید که با دختری صحبت می‌کند، ابتدا آرامش خود را حفظ کرده و سپس به

هردوی آنها سلام کنید. شاید او فقط یک دوست معمولی و یا همکلاسی باشد.

پس یادمان باشد، وقتی احساس حسادت کردیم، سعی کنیم آرامش خود را دوباره هرچه زودتر کسب کنیم.

  1. از شبکه‌های اجتماعی دوری کنید.

پست‌ها و عکس‌های این شبکه‌ها معمولاً پر از آدم‌هایی است که بخش‌هایی از زندگی‌شان را به نمایش

می‌گذارند که باعث حسودی شما می‌شود. اما ممکن است شما ندانید آن دختری که همیشه از گل‌هایی

که دوست پسرش برایش می‌خرد عکس می‌گذارد؛ واقعاً در رابطه‌اش خوشحال است یا نه؟! معمولاً افراد

فقط آن بخش «روشن و خوشحال» از زندگی‌شان را به نمایش می‌گذارند؛ پس طی زمانی که با حسادت‌تان

دست و پنجه نرم می‌کنید، از شبکه‌های اجتماعی دوری کنید.

اگر به هر دلیلِ کاری، ارتباط با دوستان و غیره نمی‌توانید به کلی از شبکه‌های اجتماعی دوری کنید؛ حداقل

آن افرادی را که به آنها حسودی می‌کنید Unfollow و یا Unfriend کنید. با اینکار یکی از منابع تغذیه حسادتتان را از بین می‌برید.

  1. از عیب‌جویی و «تیکه انداختن» پرهیز کنید.

وقتی احساس حسادت می‌کنید، ممکن است روی افراد «اسم و لقب» گذاشته و یا دستاوردهای آنان را

دست بیندازید. هرچند، اینکار فقط عدم احساس امنیت شما را نشان می‌دهد و باعث می‌شود اطرافیان

شما نیز احساس بدی داشته باشند. به جای «منفی بودن»، اینگونه حرف‌ها را در درلتان نگه دارید و حتی گاهاً به تمجید آنها بپردازید.

برای مثال وقتی دوست دخترتان راجع به همکار جدیدش با شما صحبت می‌کند، به جای آنکه بگویید

«اوه، پس پسر خیلی باهوشیه! حالا می‌خوای باهاش بری بیرون؟!» به شریک زندگی‌تان این احساس

را بدهید که می‌تواند بدون ترس از بی‌ادبی و یا «تیکه» حرف‌هایش را به شما بزند.

  1. اگر فردی که به او حسودی می‌کنید به شما نزدیک است، احساستان را به او بگویید.

اگر به خواهر یا برادر، دوست صمیمی و یا «شریک زندگی» تان (که چندسالی است باهم هستید!) حسودی می‌کنید،

این موضوع را به آنها بگویید. برداشتن این بار سنگین از دوشتان می‌تواند به شما کمک کند که از احساسات

منفی دور شده و افکارتان را «پاکیزه» نمایید.

برای مثال، می‌توانید بگویید: «آجی! میدونم که چندوقته باهات بد رفتار کردم. اما وقتی تو تونستی دانشگاه

تهران قبول شی و من نتوستم، اذیت شدم. من بهت حسودی می‌کنم چون به نظرم تو داری رؤیای منو زندگی

می‌کنی. میدونم تقصیر تو نیست؛ ولی کاش این احساس رو نداشتم.»

  1. بر چیزهای مشترکی که با فردی که به او حسودی می‌کنید دارید تمرکز کنید.

حسادتتان را با دیدن شباهت‌های‌تان کمتر کنید. هرچقدر بیشتر نقاط مشترک پیدا کنید، دلیل کمتری برای حسادت می‌بینید.

مثلاً، ممکن است به همسایه‌تان، چون ماشین خوبی دارد، حسودی کنید. اما به یاد داشته باشید که هردوی

شما در یک محله زندگی می‌کنید و احتمالاً خانه‌های مشابهی هم دارید. حتی ممکن است به مدرسه مشترکی

رفته باشید و یا دوستان مشترک زیادی داشته باشید.

توجه‌تان را دور کنید.

  1. منبع حسادتتان را بیابید.

فهمیدن دلیل اینکه «چرا حسودی می‌کنید» می‌تواند به شما برای کنارآمدن و حل کردن این حس

کمک کند. آیا به خاطر اعتماد به نفس کم و یا احساس عدم امنیت است؟ آیا قبلاً  تجربه خیانت

را داشته‌اید؟ یا اینکه استانداردهای غیرمنطقی را برای رابطه خود درنظر می‌گیرید؟ وقتی منبع

این احساس را پیدا کردید، بر یافتن راه‌های حل کردن و یا ارتقا و بهبود مشکل‌تان تمرکز کنید.

نوشتن «روزنوشت» و داشتن دفتر خاطرات می‌تواند به شما برای یافتن سرچشمه حسادتتان

کمک کند. کمک گرفتن از درمانگر نیز می‌تواند برای یافتن منبع و حل آن مفید باشد.

  1. کسانی که عملکرد خوبی دارند را ستایش کنید.

تنفر از کسی به خاطر موفقیت‌هایش، شما را به اهدافتان نزدیک‌تر نمی‌کند. وقتی می‌بینید کسانی

کارهایی که شما دوست دارید انجام بدهید را انجام می‌دهند، به آنها تبریک بگویید و موفقیت‌شان

را گرامی بدارید. این نشان از احترام و انسانیت شماست.

برای مثال، اگر دوستتان شغل خوبی دارد به او بگویید: «مجید! به نظر میاد کارت خیلی خوبه.

و انگار همیشه ترفیع و اضافه حقوق می‌گیری. تو واقعاً داری خوب پیش میری! نکته‌ یا رمز موفقیتی داری بگی؟»

یا شاید در این اواخر دوست پسرتان سعی دارد رفتار مهربانانه‌تری داشته باشد، او و تلاشش را

گرامی بدارید و به او بگویید که چقدر اینکار برایتان اهمیت دارد.

  1. بر توانایی‌های خود تمرکز کنید.

به جای آنکه به دنبال این باشید که دیگران چه می‌کنند، بر خودتان تمرکز کنید! زمانی را برای لیست

کردن و یا فکر کردن درباره حداقل سه چیزی که در آن خوب هستید، کنار بگذارید. اینها می‌توانند

طیفی از برنامه ریزی خوب تا آشپزی و تا شنونده خوب بودن و سخت کوش بودن را شامل شود.

امروز یک کار را که مربوط به یکی از توانایی‌هایتان است انجام دهید؛ برای مثال غذایی خوشمزه درست کنید.

  1. لیستی از چیزهایی که شکرگزار وجودشان هستید تهیه کنید.

هرروزی که از خواب بلند می‌شوید، خودش یک نعمت و فرصت بزرگ

است. به یاد داشته باشید، که در هرروز راجع به یکی از چیزهایی که

شکرگزارشان هستید فکرکنید. اینکار باعث کاهش احساس حسادت می‌شود،

چراکه نسبت به چیزهایی که دارید آگاه‌تر شده و ممنون آنها خواهید بود.

شاید مادر شما بسیار دوست داشتنی و حمایت کننده است، یا شاید

در مدرسه یا دانشگاهیخوب قبول شده‌اید که تا چندوقت دیگر شروع

می‌شود. شکرگزار وجود چنین نعمت‌هایی باشید.

  1. به طور روزانه مدیتیشن کنید.

مدیتیشن ذهن شما را خالی و پاک می‌کند و به شما کمک می‌کند بر آنچه که اهمیت دارد

تمرکز کنید. افکار حسادتتان ممکن است به طور روزانه فضای ذهنی شمارا اشغال کنند، اما

سعی کنید هرروز برای ده دقیقه در یک محل، بدون مزاحمت و با آرامش بنشینید تا از شر

این افکار خلاص شوید. در طی این مدت بر نحوه تنفس و احساس بدنتان تمرکز کنید.

اگر با مدیتیشن آشنایی ندارید، می‌توانید از مطالب موجود در اینترنت و یا اپلیکیشن‌های Simple Habit یا Calm کمک بگیرید.

  1. به جیب خود نگاه کنید!

ممکن است دوست ثروتمندی داشته باشید که همیشه از شما می‌خواهد به رستوران‌های

«باکلاس» و سفرهای گران‌ قیمت بروید. این جریان ممکن است باعث ایجاد احساس حسادت

در شما شود. به جای آنکه اجازه دهید این حس شما را کنترل کند، زمام امور را به دست بگیرید.

رستوران‌ها را شما انتخاب کنید و اگر از پس هزینه‌های سفری برنمی‌آیید، از رفتن صرف نظر کنید.

به جای آن، برنامه تفریحی در نزدیکی محل زندگی خودتان ترتیب بدهید.

می‌توانید بگویید: «امین من از غذا خوردن تو رستوران‌های پنج ستاره با تو لذت می‌برم، اما راستش

رو بخوای، یکم از عهده جیبم خارجه! اگه هنوزم می‌خوای هفته‌ای یه بار باهم بریم رستوران، من پایه‌ام؛

اما باید اجازه بدی بیشتر وقتا من انتخاب کنم کجا بریم. امیدوارم متوجه باشی.»

  1. روزانه زمانی را شاد باشید و به فعالیت‌های شاد بپردازید تا حواستان پرت شود.

اگر درحال خوش گذراندن باشید، دیگر نمی‌توانید به حسادتتان فکر کنید. هرروز برنامه‌ای شاد

و مفرح برای انجام دادن درنظر بگیرید؛ مثل دیدن برنامه تلویزیونی مورد علاقه‌تان، خوردن بستنی،

و یا خرید. زندگی کوتاه است، پس از هرروز آن بیشترین استفاده را ببرید.

بهبود شرایط زندگی خود

  1. اهداف کوتاه و بلند مدت.

از حسادتتان به عنوان محرکی برای تبدیل شدن به بهترینِ خودتان استفاده کنید. براساس آن

چیزهایی که در زندگی می‌خواهید، کارهایی را برای رسیدن به هدف به صورت پله پله برای

خود تعریف کنید. اهدافی دست یافتنی را برای پنج روز آینده و همچنین چیزهایی را برای تمرکز

برای پنج سال آینده درنظر بگیرید.

مثلاً، ممکن است شما در زندگی‌تان کاری پردرآمد بخواهید. به عنوان هدف کوتاه مدت، می‌توانید

گرفتن نمره کامل را در تمام درس‌ها درنظر بگیرید. هدف بلند مدت می‌تواند گرفتن بورسیه تحصیلی باشد.

  1. برای خود برنامه‌های مفرح ترتیب دهید.

شاید دلیل احساس حسادت شما این است که انگار «دیگران فقط شاد هستند». برای خودتان

کمی شادی ایجاد کنید. آخرهفته‌ای شاد برای خود و همسرتان در نظر بگیرید؛ به پارک بروید، و

یا به قدم زدن بپردازید. هرکاری که باعث شادی شما می‌شود را انجام دهید.

  1. به سلامتی خود اهمیت دهید.

اگر بر سلامتی خود تمرکز کنید، زمان کمتری را برای اهمیت دادن به کارهای دیگران خواهید

داشت. اعتماد به نفس خود را با حداقل هفته‌ای سه بار ورزش افزایش دهید. با خوردن سبزیجات،

میوه و گوشت سفید تغذیه‌ای سالم داشته باشید. سعی کنید هر شب هشت ساعت بخوابید. مقدار زیادی آب هم بنوشید.

  1. اطراف‌تان را پر از انسان‌های مثبت کنید.

شاید احساس حسادت شما به خاطر گذراندن وقت با دوستانی است که از قصد می‌خواهند

حسادت شما را برانگیزند. این موضوع، مطمئناً جالب نیست. به جای آنکه کنار آنهمه احساس

منفی باشید، زمان بیشتری را با دوستان مهربان، صادق و «خاکی» خود بگذرانید.

فردی مثبت ‌نگر همواره حامی، صادق، مهربان و یاری دهنده خواهد بود؛ از طرف دیگر یک

شخصیت منفی همیشه توهین و انتقاد کرده و انرژی شما را می‌گیرد.

  1. برای بهبود وضعیت حسادتتان، ملاقات با مشاور را درنظر داشته باشید.

اگر احساس حسادتتان به قدری شدید است که دیگر نمی‌توانید از زندگی لذت ببرید، شاید

زمان آن رسیده باشد که از یک متخصص کمک بخواهید. متخصصان و درمانگران زیادی هستند

که برای کمک به افرادی تربیت شده‌اند که درگیر احساساتی همچون حسادت و «ناکافی بودن» هستند.

به یاد داشته باشید، هیچ اشکالی در کمک خواستن وکمک گرفتن وجود ندارد! زجر

کشیدن در سکوت خیلی بدتر از کمک گرفتن از دیگران است.

  • پرستار سالمند

پرستار سالمند بیماری های روانی سالمندان کنترل و بهبود شرایط

ارسال شده در: هومینو | ۰

پرستار سالمند بیماری های روانی سالمندان

بیماری‌های روانی در جمعیت سالمندان خیلی دیر تشخیص داده می‌شوند،

مورد بدرفتاری قرار می‌گیرند و اغلب در هاله‌ای از تصورات افسانه‌ای و سوءتفاهم‌ها قرار دارند که در نهایت،

همه‌ی این موارد، موجب آزار سالمندان می‌شود. علاوه بر این، مراقبت از چنین سالمندانی نیز با دشواری‌هایی روبروست.

نیاز به پرستار سالمند آموزش‌دیده، فقدان درک درستی از این بیماری‌ها و کمبود امکانات لازم برای ارتقای توانایی‌های پرستار سالمندی

که این حرفه مشغول است از جمله مشکلاتی است که در این زمینه وجود دارد.

در این یادداشت، مرور مختصری داریم بر این بیماری‌ها و همچنین مشکلات درمان آن

و نقشی که یک پرستار سالمند بیماری های روانی می‌تواند در بهبود این وضعیت داشته باشد.

همه می‌دانیم که هرچه بر سن‌مان افزوده می‌شود، بدن‌مان بیشتر تحت تأثیر گذشت

زمان آسیب‌پذیرتر می‌شود: آسیب‌های ناشی از ورزش به سرعت عود می‌یابند و بدن را ناتوان می‌کنند،

ویژگی‌های ژنتیکی می‌توانند موجب حمله‌های بی‌رحمانه‌ای شوند (به عنوان نمونه حمله قلبی)

و طول عمر بدنی ما تحت تأثیر کم‌تحرکی بدن و گاه سوءرفتار با بدن هرچه بیشتر آسیب می‌بیند

(فقدان تحرک و تمرین، رژیم غذایی ضعیف و…). با این حال،

با همه‌ی تاکیداتی که بر سلامتی جسمانی می‌شود، توجه اندکی به وضعیت سلامتی روانی ما می‌شود.

در امریکا سالمندان تنها ۷ درصد از خدمات روان‌پزشکی بالینی را، از جمله خدمات پرستار سالمند،

دریافت می‌کنند، ۶  درصد از خدمات اجتماعات بهداشت روانی،

و ۹ درصد از مراقبت‌های خصوصی روان‌پزشکی استفاده می‌کنند.

تخمین زده می‌شود که بین ۱۸ تا ۲۵ درصد از سالمندان به مراقبت‌های بهداشتی روانی نیاز دارند.

این مراقبت‌ها عمدتاً برای افسردگی، اضطراب، اختلالات روانی، سازگاری با پیری و اسکیزوفرنی هستند.

علارغم اهمیتی که خدمات پرستار سالمند  در این زمینه دارد اما تعداد اندکی از سالمندان

مبتلا به این بیماری‌ها از خدمت یک پرستار سالمند بیماری های روانی حرفه‌ای برخوردارند.

بر همین اساس، به نظر می‌رسد که تعداد اندکی از سالمندان مراقبت‌ها و معالجه‌های مناسبی برای این بیماری‌های روانی دریافت می‌کنند.

همچنین واقعیت ترسناک دیگری نیز وجود دارد و آن نرخ خودکشی سالمندان است،

چیزی در حدود ۲۱ درصد که بالاترین نرخ در میان همه گروه‌های سنی در آمریکا است.

هر روز، ۱۷ نفر از سالمندان خودکشی می‌کنند.

پر واضح است که ما جمعیت سالمندانی داریم که برای مسائل و بیماری‌های روانی‌شان نیاز به کمک دارند،

و هرچه بر جمعیت سالمندان ما افزوده می‌شود (که نرخ رشد بیشتری در سال‌های اخیر داشته است) نیاز به چنین مراقبت‌هایی هم بیشتر می‌شود.

با این حال، چنین مراقبت‌هایی ممکن است به علت فقدان پرستار سالمند واجد شرایط و توانا رشد چندانی نداشته باشد.

درواقع، نرخ رشد سالمندان و بیماری‌های روانی با نرخ رشد آموزش و تربیت پرستار سالمند یکی نیست و نرخ رشد

بیماری‌ها بسیار بیشتر از نرخ رشد تربیت پرستار سالمند و

همچنین استفاده از پرستار سالمند بیماری های روانی در مراقبت از سالمندان است.

بر اساس پیش‌بینی‌ها، در تأمین پرستار سالمند متخصص بیماری روانی سالمندان با مشکل مواجه خواهیم بود.

چرا که احتمال بروز بیماری‌هایی همچون آلزایمر به ازای هر پنج سال پس از شصت سالگی دو برابر می‌شود

و وقتی فرد به ۸۵ سالگی می‌رسد احتمال اینکه به آلزایمر دچار شود ۵۰ درصد خواهد بود.

در چنین شرایطی تربیت و آموزش پرستار سالمند نمی‌تواند

همراه با این افزایش درصد رشد کند و درنتیجه با کمبود پرستار سالمند بیماری های روانی مجرب برای مراقبت از سالمندان مواجهیم.

درمان بیماری‌های روانی جمعیت سالمندان مستلزم در نظر گرفتن عوامل متعددی است که برخی از آن‌ها را می‌توان این‌گونه لیست کرد:

  • سالمندان تمایلی برای مراقبت‌های پزشکی و پیگیری آن‌ها ندارند.
  • هر چه بر سن ما افزوده می‌شود،
  • بیماری‌های جسمانی و روانی در هم‌آمیخته‌تر می‌شوند و تشخیص برخی
  • از بیماری‌ها برای پزشکان عمومی سخت‌تر می‌شود.
  • خانواده‌های سالمندان اغلب عادت دارند تا بیماری‌های روانی را انکار کنند.
  • دسترسی به شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات مراقبتی و همچنین پرستار سالمند اغلب سخت و دشوار است.
  • داغ ننگ ناشی از برچسب خوردن بیماری روانی می‌تواند مانعی برای ورود پرستار سالمند به عرصه ارائه خدمات شود.

با در نظر گرفتن این عومل با دیگر عوامل آشکار و نهان،

جمعیت سالمندان ما شدیداً نیاز به خدمات پرستار سالمند دارد و در عین حال،

خدمات مراقبتی پرستار سالمند بیماری های روانی در کمترین حد خود برای سالمندان وجود دارد.

نقش یک پرستار سالمند، به عنوان یک پرستار بهداشتی، این است که چکاپ‌های منظم جسمانی و روانی برای سالمندان انجام دهد

تا هرگونه بیماری تشخیص داده شود تا راه‌های درمانی آن هرچه سریعتر مشخص شود.

پرستار سالمند قادر به متوقف کردن فرایند پیری و تأثیرات آن هم برای بدن و روان‌ افراد نیست،

اما پرستار سالمند می‌تواند بفهمد این فرایند چگونه کار می‌کند. و درنتیجه او می‌تواند به دیگران کمک کند

و به آن‌ها آموزش‌های لازم را درباره این فرایند به آن‌ها بدهد.

پرستار سالمند با این کمک‌ها و آموزش‌ها می‌تواند به فرایند بهبود و اصلاح مداوم سیستم‌های ارائه

خدمات مراقبتی کمک کند تا سالمندان تجربه‌ی سالم‌تر و درازمدت‌تری از زندگی‌شان داشته باشند.

  • پرستار سالمند

پرستار سالمند حال بیماری پارکینسون نکاتی برای نگهدار سالمند

ارسال شده در: هومینو | ۰

پرستار سالمند

بیش از ۱ میلیون نفر در آمریکا از بیماری پارکینسون رنج می برند و به پرستار

سالمند حال بیمار احتیاج دارند. چالش های زیادی برای پرستار سالمند بیمار

مبتلا به پارکینسون وجود خواهد داشت. پارکینسون بیماری است که به آرامی

در بدن رشد می کند و به آرامی برای عضلات و سایر اندام ها حرکتی مشکلاتی را به وجود می آورد.

اکثر افراد مبتلا به پارکینسون بیشتر از ۶۰ سال سن دارند اما این بیماری در افراد با سن حدود

۳۰ سال نیز دیده شده است. پرستار بیمار باید بداند که می تواند آسیب های ناشی از پارکینسون را کاهش دهد.

پرستار سالمند حال بیمار باید انتظار چه عوارض و عواقبی را داشته باشد؟

پرستار سالمند حال بیمار باید بداند که بیماری پارکینسون، سیستم حرکتی بدن را مختل می کند.

اگر چه که تنها ۲۰ درصد از افراد مبتلا به پارکینسون دچار آلزایمر نیز شده اند اما به صورت کلی،

پارکینسون می تواند به آلزایمر منجر شود.

از اولین علایمی که پرستار بیمار مبتلا به پارکینسون باید نسبت به آن آگاه باشد، لرزش در اندام هاست.

در طول زمان مشکلاتی در راه رفتن، خم شدن و حرکت دادن سر و دست ایجاد خواهد شد که پرستار بیمار باید نسبت به آنها نیز حساس باشد.

دیگر علایم ثانویه پارکینسون که پرستار بیمار باید نسبت به آنها نیز شناخت کافی داشته باشد می تواند

شامل اختلال در غذا خوردن و نوشتن باشد. پرستار سالمند بیمار باید همچنین بداند که خشکی

پوست، یبوست و بی اختیاری ادرار و حتی ازدیاد بزاق نیز از دیگر علایم است.

شناخت پرستار سالمند حال بیمار را بررسی نماید از نظر داروها :

یکی از چالش هایی که پرستار سالمند یا میانسال مبتلا به پارکینسون با آن روبروست، آشنایی با داروهای

این بیماری است. پرستار بیمار باید بداند که کدام یک از دارو ها برای کنترل مشکلات حرکتی بوده و کدام

یک برای درمان مشکلات روحی و روانی است. اگر بیمار با آلزایمر نیز درگیر شده است، ممکن است داروهای

دیگری لازم باشد که پرستار بیمار باید نسبت به آنها نیز شناخت پیدا کند. رعایت نکات زیر می تواند در

شناخت و مدیریت دارو ها برای پرستار سالمند بیمار مفید باشد:

  • بهتر است که پرستار بیمار دارو ها را در بسته یا قوطی خودش نگه داری کند.
  • پرستار بیمار باید لیستی از دارو ها، دوز، زمان و سایر ویژگی های دارو ها را داشته باشد تا علاوه
  • بر استفاده خودش از لیست، در صورت انتقال مسئولیت مراقبت به یک پرستار بیمار دیگر، پرستار بیمار جدید نیز نسبت به داروها شناخت کامل پیدا کند.
  •  پرستار بیمار باید اطلاعات کافی در مورد داروها به اعضای خانواده بدهد، به ویژه هنگامی که او تنها پرستار بیمار برای آن بیمار است.
  • سالمند

پرستار سالمند زمین خوردن سالمند و حوادث مرتبط با آن

ارسال شده در: هومینو | ۰

هر پرستار سالمند ی می داند که زمین خوردن برای یک سالمند تا چه اندازه
می تواند خطرناک باشد. پرستار سالمند زمین خوردن فرد سالخورده و آسیب

های جدی که در کمین است ، هنگامی که یک سالمند به زمین می افتد، عواقب

آن می تواند باعث تغییر زندگی او شود. نکته مهمی که شاید در افتادن سالمند

به مراتب از شکستن یک استخوان مهم تر باشد، شکستن روحیه اوست.

بسیاری از سالمندانی که به زمین می خورند، دیگر اعتماد به نفس اولیه را نخواهند داشت. پس زمین

خوردن سالمند خطر جدی است که پرستار سالمند باید نسبت به آن توجه ویژه داشته باشد.

پرستار سالمند برای کاهش احتمال زمین خوردن سالمند چه کارهایی می تواند انجام دهد؟

پرستار سالمند زمین خوردن سالمند :

پرستار سالمند باید دستگیره و میله هایی در کنار مکان هایی که سالمند به آنجا رفت و آمد دارد تعبیه کند.

همچنین، پرستار سالمند باید تمام وسایل اضافه را از مسیر عبوری سالمند جمع آوری کند و همیشه این

مسیر ها را خالی از لوازم و وسایل نگه دارد. فرش ها و گلیم های گوشه دار باید حتما برداشته شده و یا

کاملا به زمین بچسبند. اینها از مهمترین مواردی است که پرستار سالمند باید آنها را در نظر بگیرد.

پرستار سالمند زمین خوردن کهولت سن:

این مورد شامل نظارت پرستار سالمند بر بینایی و شنوایی سالمند می شود. به این معنی که پرستار

سالمند همیشه مطمئن باشد که سالمند به خوبی می بیند و می شنود. در صورت نیاز سالمند به

عینک یا سمعک، پرستار سالمند باید همیشه از تمیز و سالم بودن آنها اطمینان حاصل کند.

همچنین، وجود نور کافی نیز مساله مهمی است که پرستار سالمند باید آن را نیز کنترل کند. نور کافی

در اتاق ها، راهرو ها سرویس بهداشتی و حمام و همچنین چراغ خواب برای دید در هنگام شب، نکاتی

است که پرستار سالمند باید به آنها توجه ویژه داشته باشد.

پرستار سالمند زمین خوردن سالمند مربوط به بیماری های سالمند:

سالمند در این مورد احتیاج به یک پرستار سالمند با تجربه خواهد داشت. بیماری رایج پوکی استخوان در

سالمندان به ویژه بانوان، یک بیماری دایمی است که وجود یکپرستار سالمند در کنار سالمند را حیاتی

می کند. این بیماری سبب می شود استخوان ها و مفاصل به شدت آسیب پذیر و شکننده شوند.

سالمندانی که از این بیماری رنج می برند، به مراقبت ویژه توسط یک پرستار سالمند متخصص نیاز خواهند

داشت. پرستار سالمند مبتلا به پوکی استخوان باید بتواند چگالی استخوان ها را اندازه گیری کرده و داروهای

سالمند را مدیریت کند. پرستار سالمند باید این نکته را در نظر داشته باشد که زمین خوردن سالمند مبتلا به

بیماری پوکی استخوان، به مراتب عواقب شدید تری خواهد داشت.

پرستار سالمند زمین خوردن سالمند ناشی از عوارض داروها:

با افزایش سن، مصرف داروها برای سالمندان افزایش می یابد. مصرف برخی از این داروها دارای عوارض جانبی

نظیر کاهش هوشیاری، گیجی و … است. پرستار سالمند باید به خوبی از عوارض داروهای مورد استفاده سالمند

آگاه باشد تا بتواند آنها را مدیریت کند.

پرستار سالمند باید اطمینان حاصل کند که سالمند بعد از مصرف داروهای دارای عوارض، تحت خطر افتادن و زمین

خوردن قرار نگیرد. همراهی و کمک کردن به سالمند برای جابجایی بعد از مصرف این داروها، نکته ای است که پرستار سالمند باید حتما آن را در نظر بگیرد.

  • پرستار کودک

نشانه های پرستار کودک خوب و یک پرستار کودک بد

ارسال شده در: هومینو | ۰

نشانه های پرستار کودک خوب ، اگر در حضور پرستار کودک ، اتفاقات ساده مانند افتادن بدون خطر و

آسیب کودک رخ نمی دهد و یا بسیار اندک است، این نشانه خوبی است. با وجود اینکه افتادن و زمین

خوردن کودک به خصوص هنگامی که به تازگی راه رفتن را آموخته اتفاق رایجی است، پرستار کودک نباید

اجازه بدهد که این اتفاق بیفتد. پرستار کودک باید به شدت نکات امنیتی را در مورد کودک رعایت کند

و مراقب سلامتی او باشد. فرقی نمی کند که پرستار کودک و کودک در خانه باشند یا در حیاط و یا

در پارک. یک پرستار کودک خوب همیشه تمام حواسش به کودک است به خوبی از او مراقبت می کند.

اما در مقابل یک پرستار کودک ضعیف و بد، در هنگام مراقبت از کودک سرگرم کارهای دیگر مانند تماشای

تلویزیون و صحبت کردن با دیگران می شود و در حضور او ممکن است اتفاقات ناگواری برای کودک رخ بدهد.

یک پرستار کودک خوب درخواست ها و برنامه ریزی های والدین را اجرا می کند اما برای حل مشکلات از

ابتکار و دانش خودش استفاده می کند. والدین ممکن است فکر کنند که بهترین شناخت را از کودکشان

دارند اما پرستار کودک در زمان مراقبت از کودک ممکن است نکات دیگری را مشاهده کند.

رفتار و نشانه های پرستار کودک خوب و بد ؟!

پرستار کودک خوب کورکورانه از دستورات پیروی نمی کند و اگر متوجه موضوع نگران کننده ای شود، به

منظور انجام بهترین مراقبت از کودک، آن را با والدین در میان خواهد گذاشت. در مقابل، یک پرستار کودک

بد، دستورات و برنامه های والدین را اجرا نمی کند.اگر کودک شما همیشه تمیز و خوشبو است، شما

یک پرستار کودک خوب را به کار گرفته اید. یک پرستار کودک خوب لباس های کودک را در زمان های

بازی و خوردن غذا عوض می کند و دست و صورت او را مرتبا می شوید. این موضوع نشان دهنده این

است که پرستار کودک تمام تلاشش را برای انجام بهترین مراقبت از کودک شما انجام می دهد.

اما یک پرستار کودک بد، توجهی به ظاهر و آراستگی کودک شما ندارد و اهمیتی به آن نمی دهد.نشانه های

پرستار کودک به وقت والدین احترام می گذارد، این نیز یک نشانه خوب است. احترام گذاشتن پرستار کودک

به وقت و کار والدین یک نکته بسیار مهم است. یک پرستار کودک خوب قبل از رفتن والدین می آید و بعد

از بازگشت والدین نیز خانه را ترک می کند. اما در مقابل، یک پرستار کودک بد، معمولا دیر به خانه می آید

و مکررا در خواست هایی برای مرخصی و یا زودتر ترک کردن خانه دارد.

 

  • پرستاری

پرستاری از بیماران سندروم داون

ارسال شده در: هومینو | ۰

پرستاری از بیماران سندروم داون

معمولاً کودکان مبتلا به سندروم داون به خاطر شرایطشان نیاز به خدمات و کمک از جانب دولت

و جامعه دارند. خیلی از افراد می‌توانند مهارت‌های خودمراقبتی را فرا بگیرند اما ممکن است

در حوزه‌های دیگر نیاز به کمک داشته باشند.

این‌ها شامل خدمات پرستاری و مراقبتی، جراحی، دارو درمانی، تن‌درمانی، کاردرمانی، گفتاردرمانی،

و بازیابی توانایی‌های از دست رفته هستند. همچنین ممکن است این افراد نیاز به وسایل

کمکی دیداری و شنیداری داشته باشند.

برخی افراد می‌توانند به طور مستقل زندگی کنند، اما برخی دیگر در خانه‌های گروهی یا

مراکزی زندگی می‌کنند که مختص مراقبت و پرستاری بلندمدت هستند. از آن‌جا که سندروم

داون یک ناتوانی در نظر گرفته می‌شود، این افراد طبق مصوبه‌ی قانونی ناتوانی‌ها در آمریکا،

یعنی قانون کمک به ناتوانی‌های رشدی و حقوق بشر، حقوق قانونی خود را دارند.

طبق این قانون، اِعمال تبعیض در مورد افراد دچار ناتوانی ممنوع است. همچنین این قانون از

حقوق افراد دچار ناتوانی حمایت می‌کند تا بتوانند به شغل، خدمات فدرال و خدمات اجتماعی

دسترسی داشته باشند. به علاوه، قانون تحصیل افراد ناتوان مبتنی بر این اصل است که همه‌ی

کودکان ناتوان چه در کلاس عادی یا برنامه‌های ویژه، خدمات آموزشی دریافت کنند.

این برنامه شامل برنامه‌های رفتاری، برنامه‌های مربوط به مشکلات بینایی و شنوایی، برنامه‌های

یادگیری، و ناتوانی‌های جسمی است. یک طرح آموزشی شخصی‌سازی‌شده هم ممکن است

در مورد کودک حاضر در محیط آموزشی به عنوان مکمل به کار رود تا این اطمینان حاصل شود که

این کودک متناسب با نیازهایش برنامه‌ی آموزشی دریافت کرده است.

مراقبت و پرستاری از بیماران سندروم داون و موانع آن

بیماران دچار ناتوانی‌هایی ذهنی مانند سندروم داون، بیش از عموم افراد دارای مسائل و مشکلات

مربوط به سلامتی هستند. ممکن است تفاوت و ناهمخوانی‌های بهداشتی نظیر مسکن، فقر، بیکاری،

مشکلات ارتباطی، خلقیات مربوط به رژیم غذایی نامناسب، ورزش کم، و دسترسی محدود به مراقبت‌های بهداشتی دیده شود.

بسیار مهم است که برای برآورده ساختن نیازهای افراد ناتوان، این بیماران و همچنین خانواده‌های آنان

را توانمند کرد. اگرچه، برخی نابرابری‌ها قابل اصلاح است، اما این تفاوت‌ها همچنان این افراد را در معرض

 مراقبت و پرستاری از بیمار به صورت ناکافی قرار می‌دهد.

برنامه‌ی Healthy people 2020 اثرات برنامه‌ی سلامت عمومی را نشان می‌دهد که شامل کاهش این موانع است.

این برنامه مداخلات مربوط به سلامت را پیرامون نیازهایی از افراد ناتوان هدف قرار می‌دهد که مربوط به کیفیت

زندگی و سلامت آن‌ها می‌شود و هدف آن هم کاهش و حذف هرچه بیش‌تر موانع نابرابری‌های مربوط به

سلامت است. این برنامه به متخصصان کمک می‌کند تا در مورد ناتوانی‌هایی که در افراد و موقعیت‌ها می‌بینند

طرح‌ریزی کنند. قانون مراقبت و پرستاری از بیماران سندروم داون برای کمک به کم‌کردن هرچه بیش‌تر نابرابری‌ها بسیار مهم است.

 پرستاری از بیماران سندروم داون

هنگام مراقبت و پرستاری بیمار سندروم داون مهم است که به خاطر داشته باشید این فرد احتمالاً با

مشکلات گفتاری، یادگیری، حرکتی و نیازهای خودمراقبتی درگیر است. تامین این نیازها به ویژه در خانه ممکن است بسیار هزینه‌بر باشد.

بیمار حق انتخاب دارد و باید با او با احترام رفتار شود. پس همیشه مراقب و پرستار در منزل باکیفیت

همراه با نگرش مثبت فراهم کنید. وقتی با کودکان کار می‌کنید و یا یک پرستار کودک سندروم داون

به یاد داشته باشید، که والدین احتمالاً بسیار اندوهگین هستند و مدام در حال مبارزه با این افکار هستند

که چطور مشکلات مربوط به این بیماری را مدیریت کنند.

خیلی مهم است که با منابعی مثل متخصصان مراقبت و پرستار کودک و گروه‌های مشاوره و منابع

علمی به افراد خانواده کمک کنید تا یاد بگیرند چطور باید با مشکلات کودک روبه‌رو شوند. اطمینان

حاصل کنید که دارید به پیشرفت استقلال و مهارت‌های خودمراقبتی مثل یادگیری غذا خوردن به صورت شخصی کمک می‌کنید.

حوزه‌هایی قابل توجه در پرستاری بیمار سندروم داون

  • مهارت‌های اجتماعی شدن
  • مهارت‌های کلامی
  • فعالیت‌های روزمره
  • بهداشت پیشگیرانه
  • رژیم غذایی، و رفتارها

هرچیزی که یک کودک نیاز به یادگیری آن دارد باید تقسیم به قسمت‌های کوچک‌تر شود تا بتوان به

کودک کمک کرد بتواند، این اطلاعات را دریافت و هضم کند.

اجتماعی شدن می‌تواند برای افراد مبتلا به سندروم داون مشکل باشد. در این زمینه، نقش

بازی کردن و تقویت مثبت می‌تواند بسیار تأثیرگذار باشد.به والدین یاد بدهید و آن‌ها را ترغیب

کنید تا به کودک رفتارهای مقبول اجتماعی مانند خداحافظی کردن، سلام کردن، واکنش نشان

دادن به اسمشان، و احترام به مهمانان را یاد بدهند. ممکن است خوب باشد که کودک را

در مواجهه با غریبه‌ها قرار دهید تا بتوانند به صورت عملی یاد بگیرند عزت نفس خود را افزایش دهند.

برنامه‌های پیش‌دبستانی مفید هستند و می‌توانند تعامل‌های اجتماعی را افزایش دهند.

آموزش خانواده بسیار مهم است. اگر نقص شناختی وجود داشته باشد، کودک یا بزرگسال

قادر به تشخیص نشانه‌ها و اشارات دیگران نیست. این موضوع می‌تواند برای خود بیمار و خانواده‌اش

بسیار ناامیدکننده باشد. یکی از راهبردها این است. نشانه‌ها را به صورت اغراق‌آمیز تمرین کنید

تا به بیمار کمک کنید رفتارهای دیگران را بشناسد و پاسخ مناسب بدهد. حافظه‌ی کوتاه‌مدت

هم ممکن است یکی از مشکلات باشد. باید دستورالعمل‌ها را خیلی ساده، با جملات کوتاه و

آهسته آهسته ارائه کنید.

به یاد داشته باشید که مهارت‌های کلامی ممکن است تأخیر بیش‌تری از مهارت‌های جسمی

داشته باشند. برای اطمینان از این‌که بیمار صحبت می‌کند، صداها را می‌شنود یا تفسیر می‌کند

باید بررسی کنید که آیا بیمار به درستی می‌شنود یا نه. شاید به وسایل کمکی نیاز باشد. گاهی

اوقات شاید نیاز باشد از یک تابلوی تصاویر استفاده کنید تا کودک بتواند احساسات و افکارش را بیان

کند.و شاید به کمک این تابلوی تصاویر، کودکان و بزرگسالان، زبان نشانه‌ها را یاد بگیرند.

موارد قابل توجه هنگام کار با بیماران سندروم داون

  • تحریک‌پذیری
  • بی‌توجهی به تماس
  • تماس چشمی غیرنرمال هنگام غذا دادن
  • مشکلات مربوط فعالیت‌های حرکتی درشت
  • کاهش توجه به نشانه‌های صوتی
  • یا مشکل در فعالیت‌های روزمره

اگر هر کدام از این موارد دچار تغییر شده‌اند باید پرستار بیمار را در جریان قرار داد.

از خانواده برای پیشگیری از دیگر مشکلات، مراقبت کنید. در مورد اصلاحات به عنوان بخشی از

برنامه‌های روزانه برای کمک به پرستار بیمار، صحبت کنید. برای مثال، ممکن است مفاصل نوزاد

یا کودک نوپا نرم باشد و بچه در آغوش والدین خم شود. والدین را ترغیب کنید کودک را سفت قنداق

کنند و برای مراقبت و نگهداری از سر و ستون فقرات کودک، او را نزدیک خود نگهدارند.

حواستان به مشکلات تنفسی ناشی از کاهش تونوس ماهیچه‌ای باشد. در صورتی که استخوان بینی

درست رشد نکرده باشد ممکن است منجر به تنفس ناکافی، خفگی یا خشکی دهان شود. همچنین

ممکن است کودک در معرض عفونت‌های تنفسی باشد. مطمئن شوید که در صورتی که نیاز باشد، والدین می‌دانند چطور باید مسیرهای بینی را ساکشن کنند.

اگر علاقمندید در مورد نکات قابل توجه در مورد تغذیه بیماران سندروم داون بدانید، باهومینو همراه باشید.