• بارداری

عادت‌های اجباری دوران بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

هر روز غلت زدن برای بیرون آمدن از تخت، نالیدن هنگام بلند شدن و طی یک روز،

بارها به دستشویی رفتن برای هیچ‌کس جالب نیست. ممکن است چون باردار هستید،

دیگران در مترو یا اتوبوس صندلی خود را به شما تعارف کنند ولی این در حالی است

که شما با هموروئید و سوزش معده دست و پنجه نرم می‌کنید. همۀ این موارد برای

خسته کردن هیجان‌زده‌ترین مادران هم کافی است. هرچند نوسانات روحی در بارداری

 طبیعی است، اما احساس خستگی مزمن و بی‌حالی به خصوص در میان زنانی که از

سندرم پیش از عادت ماهانه رنج می‌بردند، می‌تواند علامت‌های افسردگی باشد. 

اگر خسته شدن از بارداری در حال تبدیل شدن به افسردگی یا اضطراب است، به گونه‌ای

که تأثیر بدی روی شما می‌گذارد، باید با پزشکتان صحبت کنید. به افسردگی پس از

زایمان معمولاً توجه بیشتری می‌شود ولی با این وجود، حداقل ۱۰ درصد از زنان هنگام

بارداری دچار افسردگی دوره‌ای می‌شوند. خوشبختانه در بیشتر موارد، افسردگی بارداری

به کمک مشاور یا در صورت لزوم با داروهای ضدافسردگی بهبود می‌یابد.

لذت بردن از لحظه‌های بارداری

با دوستانتان قرار ناهار بگذارید

فضا و محیط زندگی خود را مرتب کنید

خودتان را به یک ماساژ مهمان کنید

برای صرفه‌جویی در وقتتان برنامه‌ریزی کنید

به همسر خود نزدیک‌تر شوید

به دنیای داستان و تخیلات فرار کنید

  • تخمک

آزمایش اندازه گیری ذخیره تخمک

ارسال شده در: هومینو | ۰

تخمک:با انداز ه گیری هورمون آنتی مولرین یا AMH میتوان

به ذخیره ی تخمکهای باقیمانده پی برد.

توجه داشته باشید که میزان این هورمون با افزایش سن کم میشود

که علامتی ازکاهش تخمکهای باقیمانده است. بعد از ۴۰ سالگی

بسیار کم شده و بعد از یائستگی به مقادیر غیر قابل اندازه گیری میرسد.

خانمهای عادی نیازی به اندازه گیری این هورمون ندارند و

علامتی از ناباروری نیست. صرفا در خانمهایی که تحت درمان

ناباروری قرار میگیرند از نظر پاسخ به درمان با ارزش است.

خانمها با مقدار مشخصی از ذخیره تخمدانی به دنیا می آیند و

در طول زمان فقط مصرف کننده ی تخمکهای موجود هستند.

تخمک سازی جدید در بدن یک خانم اتفاق نمی افتد و یائستگی

به معنی به اتمام رسیدن ذخیره تخمک هاست

  • مامایی

مراقبت‌های لازم پس از زایمان طبیعی در خانه

ارسال شده در: هومینو | ۰

روزهای بعد از زایمان ، روزهای شیرینی است. نه ماه انتظار به پایان رسیده و خانوادۀ

شما با حضور یک نوزاد، کمی متفاوت شده است. در این روزها معمولاً یکی از اعضای

خانواده یا دوستان در کنار مادر می‌ماند و از او مراقبت می‌کند. همچنین دوستان و فامیل

برای احوال‌پرسی و تبریک به منزل شما می‌آیند. یادتان باشد در این روزها، با وجود

شلوغ بودن دور و اطراف از خودتان غافل نشوید. همچنین اعضای خانواده و مهمان‌ها ممکن

است از روی خیرخواهی، توصیه‌هایی به شما بکنند که بهتر است نظرها و توصیه‌‌های اطرافیان 

را قبل از اطمینان از صحت علمی آن انجام دهید. در این مطلب می‌توانید با مراقبت‌های بهداشتی

پس از زایمان، خودمراقبتی‌های لازم در خانه و موارد نیازمند تماس با پزشک

پس از زایمان آشنا شوید.

مراقبت‌های بهداشتی

مراقبت‌های بهداشتی اهمیت بسیار زیادی پس از زایمان دارد. با استفاده از موارد زیر

می‌توانید بعد از زایمان طبیعی، مراقبت‌های لازم را برای نگهداری از زخم بخیۀ پرینه؛

در صورت وجود و همین‌طور کنترل خونریزی انجام دهید:

بخیه: در زایمان طبیعی ممکن است ناحیۀ پرینه را تا حدود دو سانتی‌متر برای خروج نوزاد

باز کنند و بعد بخیه بزنند. این بخیه به اندازۀ بخیۀ سزارین، عمیق نیست و به همین دلیل

در مدت زمان کوتاهی جوش می‌خورد. اگر بتوانید به خوبی از زخم خود محافظت کنید،

می‌توانید انتظار داشته باشید که با گذشت حدود یک هفته تا ۱۰ روز، دیگر خبری از

بخیه و زخم نباشد. نکات زیر می‌تواند برای نگهداری از این بخیه‌ها در روزهای پس از زایمان مفید باشد:

  • روی بخیه‌هایتان ننشینید.
  • برای جلوگیری از باز شدن بخیه‌ها، بهتر است تا خوب شدن زخم، روی یک بالش طبی حلقوی بنشینید.
  • بهتر است از توالت ایرانی استفاده کنید.
  • بعد از دستشویی، زخم را با آب ولرم بشویید و سپس با باد سشوار آن را خشک کنید.
  • اگر نخواستید از سشوار استفاده کنید، هر بار از یک حولۀ تمیز و نرم استفاده کنید.
  • روزانه چند دقیقه در محلول آب و بتادین در لگنی کاملاً تمیز بنشینید.
  • ساعاتی در روز بدون لباس زیر دراز بکشید تا زخمتان هوا بخورد.
  • در روزهای اول زیاد روی پاهایتان نایستید.
  • زخم را دستکاری نکنید و بدون اجازۀ پزشک روی آن پماد، کرم یا لوسیون نزنید.

خونریزی: خونریزی پس از زایمان، در هر دو نوع زایمان طبیعی و سزارین وجود خواهد داشت،

اما معمولاً در زایمان طبیعی بیشتر از سزارین است و احتمالاً شما بعد از یک زایمان طبیعی

مدت زمان بیشتری لکه‌بینی و خونریزی دارید. همچنین در صورت داشتن بخیه در ناحیۀ پرینه،

مراقبت‌های لازم در مورد خونریزی پس از زایمان طبیعی نیاز به رعایت و توجه بیشتری دارد.

به‌طورکلی برخی از مراقبت‌های لازم برای خونریزی پس از زایمان شامل موارد زیر است:

  • از نوار بهداشتی ساده و بزرگ؛ بدون پودر جاذب یا رویۀ مشبک استفاده کنید.

  • هرگز از تامپون استفاده نکنید.
  • لباس زیر تنگ به همراه نوار بهداشتی، از رسیدن هوا به زخم جلوگیری و روند خوب شدن زخم را کند می‌کند.
  • نوار یا پد بهداشتی خود را هر دو تا چهار ساعت یک بار عوض کنید.
  • در صورت وجود زخم، از تجمع خون روی زخم این ناحیه جلوگیری کنید.

همچنین اگر تب یا لرز داشتید یا خونریزی و ترشحات واژن شما بدبو بود ممکن است دچار یکی از

عفونت‌های پس از زایمان‌شده باشید که لازم است با پزشک تماس بگیرید. همچنین در صورت

کاهش پیدا نکردن خونریزی یا ادامۀ خونریزی به رنگ قرمز روشن بعد از هفتۀ اول زایمان،

با ماما یا پزشکتان تماس بگیرید.

استفاده از شکم‌بند

زمان جمع شدن شکم پس از زایمان، یکی از سوال‌های رایج مادران است که معمولاً به عنوان راه‌حل،

شکم‌بند به آنها معرفی می‌شود. شکم‌بندهای بعد از زایمان، به بازگشت شکم به حالت قبل از بارداری

و رفع کمردرد کمک می‌کند. این شکم‌بند‌ها در دو نوع است. نوع اول که به آن گِن گفته می‌شود،

شبیه یک شورت بلند است و از بالای زانو تا روی شکم کشیده می‌شود. از آنجا که این گن‌ها باعث

عرق کردن خواهد شد، توصیه می‌شود تا خوب شدن بخیه‌های پرینه، از آنها استفاده نکنید.

نوع دوم شکم‌بندها مانند کمربندی پهن دور شکم بسته می‌شود و از زیر شکم تا بالای آن را می‌پوشاند.

این نوع شکم‌بند را می‌توانید بعد از زایمان استفاده کنید، اما باید توجه داشته باشید که شکم‌بند

فقط اطراف شکم را بپوشاند و بیش از اندازه به شکم فشار وارد نکند.

تغذیۀ مناسب

شما احتمالاً انرژی زیادی صرف زایمان طبیعی کرده‌اید، اما لازم نیست تمام آن را با هم دریافت کنید.

روزهای اول پس از زایمان نباید غذاهای سنگین بخورید. خانوادۀ شما ممکن است به شما اصرار کنند

که گوشت زیاد یا غذای چرب بخورید. باید توجه داشته باشید که در روزهای پس از زایمان شما ممکن

است فعالیت کمتری داشته باشید، بنابراین امکان سوءهاضمه و یبوست وجود دارد و در صورت ابتلا

به یبوست، امکان آسیب دیدن بخیه‌ها نیز وجود خواهد داشت. پس سعی کنید در طول روز مواد غذایی

لازم و مفید را دریافت کنید. نکات زیر می‌تواند در داشتن یک تغذیۀ خوب به شما کمک کند:

  • مواد غذایی حاوی فیبر بالا مثل برنج قهوه‌ای، نان سبوس‌دار و سبزیجات بخورید.
  • دو بار در هفته ماهی قزل‌آلا یا سالمون بخورید.
  • انجیر خشک، برگۀ زردآلو یا هلو مصرف کنید.
  • میوه‌هایی مثل انواع توت‌ها و پرتقال را در میان‌وعده‌های خود قرار دهید.
  • برخلاف تصور، کاچی به دلیل چرب بودن غذای مناسبی برای روزهای بعد از زایمان نیست.
  • لبنیات کم‌چرب مصرف کنید.
  • مایعات زیاد و آب میوۀ خانگی بنوشید.
  • به سالاد و غذاها، روغن زیتون اضافه کنید.

فعالیت‌های خانه‌داری

مادرانی که طبیعی زایمان کرده‌اند، زودتر از مادران سزارینی بهبود می‌یابند و می‌توانند یک روز بعد از زایمان

راه بروند و فعالیت کنند. اما لازم است که به بدنتان فرصت کافی برای بهبود کامل را نیز بدهید و بلافاصله

پس از زایمان فعالیت‌های سنگینی را شروع نکنید. بعضی از مادران از قوی نشان دادن خود لذت می‌برند

و بعضی دیگر به دلیل وجود یک بچۀ دیگر، استراحت را از خودشان می‌گیرند. اما باید بدانید که پس از زایمان

لازم است استراحت کافی داشته باشید. برخی از مواردی که باید طی این روزها رعایت کنید شامل موارد زیر است:

  • اجسام خیلی سنگین را بلند نکنید.

  • از فعالیت‌های زیاد و خسته‌کننده پرهیز کنید.

  • خودتان را مجبور به آشپزی‌های طولانی نکنید.

  • مراقبت از دیگر کودکان را به کمک همسر یا شخص دیگری انجام دهید.

  • شما می‌توانید از اطرافیان برای پر کردن یخچال و آوردن وعده‌های غذایی درخواست کمک کنید.

  • مامایی

هفتهٔ اول بعد از زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

زایمان و یک هفته لعد از آن

آمدنتان همراه نوزاد به خانه، برای شما و همسرتان یک لحظۀ زیبا و به‌یادماندنی است.

شما مادر و همسرتان پدر شده‌اید. اولین روز حضور نوزاد در خانه برای شما احساس خوشایند،

وصف‌ناپذیر و شاید در ابتدا عجیب باشد. یادتان باشد شما تنها نیستید و همسرتان در

این روزهای پیچیدهٔ همزمان پر از شیرینی و اضطراب در کنار شماست. در این مطلب

می‌توانید با شروع زندگی با نوزاد در بدو ورودش به خانه آشنا شوید.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • زندگی و احساسات والدین
  • رشد و زندگی نوزاد

زندگی و احساسات والدین

زندگی جدید شما از این هفته شروع می‌شود و واقعیت مادر و پدر شدن شما طی این هفته

خود را نشان می‌دهد. شما یک نوزاد دارید که مسئولیت نگهداری و مراقبتش با شما و همسرتان است.

او با شما به خانه آمده و برای تغذیه وخوابیدن کافی به شما وابسته است. همچنین او به

عشق و محبت شما و همسرتان نیاز دارد. بدون شک شما در مورد کارهایی که باید بکنید

و وظایف مادری خود کتاب خوانده‌اید و تحقیق کرده‌اید، اما سعی نکنید هنر مراقبت از یک نوزاد

را یک‌دفعه یاد بگیرید و تجربه کنید. سخت نگیرید و قدم به قدم پیش بروید، زیرا نوزادتان بیشتر

از آنچه فکر می‌کنید پیش شما می‌ماند. به همان اندازه‌ای که شما و همسرتان در حال عادت

کردن به او هستید، او هم در حال عادت کردن به شماست. شکل‌گیری رابطۀ شما هم مانند

تمام روابط خوب دیگر، فقط نیاز به کمی زمان دارد.

همچنین یادتان نرود که اولین مراقبت پزشکی پس از زایمان شما در روز اول تا سوم پس از

ترخیص زایمان است که طی آن لازم است پزشک شرایط جسمی و روحی شما را بررسی و معاینه کند.

رشد و زندگی نوزاد

از آنجا که نوزادتان تا همین اواخر در رحم شما جمع شده بود، ممکن است برای مدت کمی به

همان حالت مچاله و جمع‌شده باقی بماند. بازوها و پاهای او به طور کامل باز نمی‌شود و حتی

ممکن است با پاهایی پرانتزی به نظر برسد. نگران نباشید، دست و پای نوزاد شما به تدریج

از هم باز خواهد شد و وقتی به شش ماهگی رسید، این خمیدگی‌ها به طور کامل از بین خواهد رفت.

در این فاصله، نوزاد که در حال تطبیق با زندگی خارج از محدودۀ امن و گرم رحم است،

احتمالاً از پیچیده شدن در یک پتوی سبک لذت خواهد برد. به شرطی که شما نحوۀ درست قنداق‌پیچ کردن نوزاد را بلد باشید.

 

  • مامای همراه

وضعیت‌های قرارگیری کودک هنگام زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

در اواخر بارداری و هنگام زایمان ، معمولاً پزشک وضعیت قرارگیری کودک را تعیین می‌کند. در شرایط طبیعی همزمان

با آماده شدن بدن شما ، کودک وارد بخش پایین‌تری از رحم می‌شود و در وضعیت مناسبی

برای تولد قرار می‌گیرد. در این مطلب شما با وضعیت‌های قرارگیری کودک هنگام زایمان بیشتر

آشنا خواهید شد.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • وضعیت عادی کودک برای تولد
  • وضعیت‌های قرار‌گیری مشکل‌ساز

وضعیت عادی کودک برای تولد

بهترین وضعیت کودک ، زمانی است که به صورت طولی در کانال زایمانی قرار گرفته و سر

او اولین عضوی است که وارد لگن خواهد شد و از کانال زایمان خارج می‌شود. در این وضعیت، سر او

رو به پایین و صورت او به سمت پشت مادر قرار گرفته است، درحالی‌که چانه در داخل قفسۀ سینه او

جمع شده و برای ورود به لگن با پشت سر آماده است. این حالت را زایمان سفالیک (Cephalic) می‌نامند.

اغلب نوزادان در اولین زایمان مادران، از هفتۀ ۳۶ به بعد در این وضعیت قرار می‌گیرند و در زایمان چندم

مادران، کودک در نزدیکی در وضعیت سفالیک قرار خواهند گرفت.

وضعیت‌های قرار‌گیری مشکل‌ساز

برخی وضعیت‌های قرارگیری می‌تواند هم برای مادر و هم برای کودک مشکل‌ساز باشد. در این موارد،

به روش سزارین مطمئن‌ترین روش برای مادر و کودک است ولی این احتمال نیز وجود دارد که فرزند

شما پیش از زایمان بچرخد و در وضعیت صحیح قرار گیرد. وضعیت‌های قرارگیری کودک که ممکن است

مشکل‌ساز شود شامل موارد زیر است:

اکسی‌پوت پوستریور یا پس سرَی خلفی (Occiput): سر کودک به سمت پایین قرار دارد ولی

صورت او به سمت شکم مادر است و مثل این است که نگاه کودک به سمت سقف است. چنین

وضعیتی را پس سَری خلفی یا اکسی‌پوت پوستریور می‌نامند. قرارگیری در این وضعیت می‌تواند

باعث دردناک و طولانی شدن زایمان شود. در برخی موارد، مادرانی که لگن مناسبی دارند و زایمان

اول آنها نیز نیست، بدون بروز مشکلی کودک را به دنیا می‌آورند.

فرانک بریچ (Frank breech): در وضعیت فرانک بریچ، باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار می‌گیرد.

به طوری که مفاصل ران‌ها خم می‌شوند و زانوها در امتداد و به صورت مستقیم قرار گرفته و خم نشده‌اند.

در چنین وضعیتی، ابتدا باسن کودک خارج می‌شود.

بریچ کامل (Complete breech): در وضعیت بریچ کامل، باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار دارد،

مفاصل ران‌ها و زانوها، هر دو خم شده‌اند و کف پا کنار باسن قرار دارد و مثل سایر زایمان‌های بریچ،

این وضعیت نیز احتمال حلقه شدن بند ناف به دور سر کودک در دهانۀ رحم را افزایش می‌دهد

و در صورت زایمان به روش طبیعی باعث آسیب دیدن نوزاد می‌شود.

بریچ فوتلینگ (Footling breech): گاهی یک یا هر دو پای کودک به سمت کانال زایمان قرار می‌گیرند

و اول یک یا هر دو پا خارج می‌شوند. این وضعیت قرارگیری کودک را بریچ ناکامل یا فوتلینگ می‌نامند.

در این وضعیت احتمال سُر خوردنبندناف به درون دهانه رحم افزایش می‌یابد که باعث قطع خون‌رسانی به کودک می‌شود.

قرارگیری به صورت عرضی: در این حالت، کودک در عرض رحم قرار گرفته است به شکلی که

احتمالاً شانه ابتدا وارد لگن می‌شود. در اغلب موارد وقتی جنین با وضعیتی غیر از سفالیک وارد

کانال زایمان می‌شود، روش سزارین بهترین راه برای زایمان است.

  • مامایی

انقباضات رحمی زایمان چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

هنگامی که زمان زایمان نزدیک می‌شود بدن مادر باردار شروع به ترشح هورمون هورمون

اکسی توسین و پروستاگلاندین می‌کند. ترشح این دو هورمون باعث تحریک رحم و باز

شدن دهانه آن می‌شود. در این زمان است که انقباض زایمان شکل می‌گیرد. دردهای

نیز ناشی از انقباضات ماهیچه‌های رحم و فشار روی دهانۀ رحم است. این انقباضات

که با درد همراه است علامتی است که نشان می‌دهد زمانش فرا رسیده است.

برای بیشتر زنان، انقباض در هفته چهلم بارداری آغار می‌شود. انقباضات زایمان

که قبل از هفته ۳۷ بارداری اتفاق می‌افتند ممکن است نشانه زایمان زودرس باشد.
انقباضات  قسمت بالایی رحم را فشار می‌دهد تا جنین را به قسمت پایینی و کانال

زایمان انتقال دهد. همچنین باز شدن دهانه رحم برای خروج بچه می‌شود.
احساس انقباض  حسی شبیه یک موج دارد. درد به آرامی آغاز می‌شود و به رفته

رفته بیشتر شده و به اوج خود می‌رسد و در نهایت از بین می‌رود. اگر شکم خود را در زمان

انقباض لمس کنید، سفت است.
یکی از علائم انقباضات زایمان فاصله زمانی بین آنهاست. این دردها ممکن است در ابتدا با

فاصله های ۵ دقیقه‌ای شروع شود و به مرور زمان فاصله بین آنها کمتر می‌شود. میزان درد

نیز به مرور بیشتر می‌شود.
علائم دیگری برای رسیدن زمان زایمان وجود دارد:

ممکن است لکه صورتی رنگ یا موکوس خونی ببینید.

احساس پایین آمدن بچه در شکمتان داشته باشید.

احساس چکیدن مایع از واژن یا پاره شدن کیسه آب.

چه زمانی انقباض زایمان شروع می‌شود؟

شروع انقباضات رحمی که زمان  را نشان می‌دهد در هر مادر بارداری متفاوت است.

این درد ها معمولا از پایان هفته ۳۷ شروع شده و ممکن است تا آخر هفته ۴۰ بارداری نیز ادامه

داشته باشد. انقباضات رحمی معمولا در دوران بارداری حس می‌شوند اما لزوما با درد همراه

نیستند. با توجه به سن بارداری خود، دو هفته پیش از زمان زایمان خود انتظار انقباضات زایمان

را داشته باشید. با توجه به ویژگی‌هایی که انقباضات و انقباضات دیگر دارند، تفاوت این

دو را تشخیص خواهید داد.

انقباضات برکستون هیکس یا انقباضات کاذب:

انقباضات برکستون هیکس یا انقباضات کاذب که به طور معمول در سه ماهه آخر بارداری احساس

می‌شوند، نوعی از انقباض هستند که به شما این حس را منتقل می‌کنند که زمان زایمان نزدیک

است. با اینکه این نوع از انقباضات همانند انقباضات واقعی زایمان به نظر می‌رسند اما باعث باز

شدن سرویکس و منجر به نمی‌شوند. این انقباضات که معمولا نامنظم هستند، بیشتر

بعد ازظهرها و زمانی که یک روز پر فعالیت داشته‌اید، به سراغتان می‌آیند. هرچه به زمان زایمان

نزدیک‌تر شوید، میزان این انقباضات بیشتر می‌شوند.
وقتی انقباض برکستون هیل را حس می‌کنید در شکم خود احساس سفتی خواهید داشت.

معمولا این انقباضات دردناک نیستند اما گاهی با درد نیز همراه می‌شوند.

علائم انقباضات برکستون هیکس:

انقباض‌هایی می‌آیند و می‌روند

انقباض‌هایی که شدت نمی‌گیرند و فواصلشان به هم نزدیک نمی‌شود

انقباضاتی که وقتی حالت بدن را تغییر می‌دهید یا مثانه تان خالی می‌شود از بین می‌رود.

 

  • مامای همراه

همراه زائو (Doula) یا ماما (Midwife): تفاوت چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

ماما : اگر شما برای اولین بار بارداری را تجربه می کنید احتمالا برایتان سوال است

که آیا دنبال یک ماما باشید یا پشتیبان مادر. تحت هدایت ماما و پشتیبان، شما از نظر

احساسی حمایت می شوید و می توانید پاسخ هر گونه سوال مربوط به بارداری، زایمان،

و مراقبت پس از زایمانتان را پیدا کنید. اگر در مورد اینکه باید پشتیبان یا ماما را انتخاب کنید

شک داردی، در اینجا به شما کمک خواهیم کرد.

پشتیبان یاهمراه زائو  کیست؟

پشتیبان در واقع کارشناسی است که برای کمک به مادر قبل، در طول و پس از زایمان

آموزش دیده است. نقش اصلی Doula درواقع مراقبت از آسایش و راحتی مادر است، در

حالی که دیگر کارکنان پزشکی روی هر دوی مادر و کودک تمرکز می کنند. شما می توانید

از Doula به عنوان مشاور یا آموزش دهنده در هنگام زایمان استفاده کنید.

Doula  چه می کند؟

یک Doula به شما کمک خواهد کرد:

  • بسیاری از زنان تصمیم می گیرند از حمایت Doula برای کمک به آنها در دوران بارداری و زایمان
  •  استفاده کنند. Doula به شما کمک می کند اطلاعات زیادی درمورد زایمان و بدنیا آمدن کودک
  • کسب کنید.
  • به شما نشان می دهد که آیا انقباضات شما واقعی هستند یا خیر.
  • راهنمایی doula برای زایمان به شما کمک می کند که به درستی تنفس کنید و تغییر
  • وضعیت دهید. او همچنین:
  • حمایت عاطفی و کمک به احساس امنیت را برایتان فراهم می کند.
  • در مواقعی که اضطراب یا ترس دارید، به شما در حفظ آرامش کمک می کند.
  • Doula پس از زایمان به شما کمک می کند تا از کار و مراقبت از نوزاد تازه بدنیا آمده آگاه شوید.
  • او همچنین در کارهای خانه و دیگر کودکانتان به شما کمک خواهد کرد.
  • Doula  پس از زایمان نیز به سلامت و مسائل پرستاری و فیزیکی شما توجه خواهد کرد.
  • او یکی از اولین افرادی است که می توانید برای سوال درمورد خودتان و کودکتان با او تماس بگیرید.
  • به شما کمک می کند با مشکلات کودک و اضطراب پس از زایمان مقابله کنید.

آموزش و مدرک Doula دولا

قبل از کار با مادران باردار، هر Doula باید گواهینامه بگیرد. معیارهای آموزش Doula در

کشورها و ایالت های مختلف متفاوت است.

چیزی که شما باید بدانید این است که اگر چه داشتن یک Doula  شما آرام  می کند، اما او

نمیتواند به اندازه ماما به شما کمک کند. Doulaها هیچ آموزش رسمی پزشکی ندارند و

نقش آنها تنها مشاور ای است.

Doula قادر نخواهد بود دارو و یا دیگر توصیه های پزشکی را در هر جنبه از کار برای شما داشته

باشد. او به عنوان مدافع شما عمل می کند و او آنجا است تا شما احساس بهتری داشته باشید

و مطمئن شوید که نظرات شما شنیده می شود.

ماما کیست؟

بر خلاف Doula، که تنها نقش هدایتی و حمایتی دارد، نقش ماما بیشتر پزشکی است.

ماماها، می توانند مرد و زن باشند، از شغل پرستاری شروع می کنند و سپس باید برای

کارشان گواهینامه بگیرند.

ماما چه کاری انجام می دهد؟

ماماها متخصصین پزشکی هستند. آنها مجهز و واجد شرایط برای کمک به پزشکان در طول

زایمان هستند، اما در زایمان های خانگی خودشان به تنهایی نیز می توانند بچه را بدنیا بیاورند.

همانطور که می بینید، ماما یک حرفه ای بسیار مهارت است که دارای دانش پزشکی و عملی

در زایمان است. ماما برای کارهای زیر واجد شرایط است:

  • مراقبت مادر قبل از زایمان.
  • آماده شدن برای تحویل به بخش سزارین.
  • انجام سونوگرافی مادر.
  • CTG و سایر دستگاه های مورد استفاده برای نظارت بر مادر و نوزاد را کنترل می کند.
  • داروی ضد درد می دهد
  • اپیدورال می دهد
  • کودک را از طریق واژینال به دنیا می آورد.
  • اپیزیوتومی انجام می دهد و بخیه می زند و غیره

آموزش ماما و صدور گواهینامه ماما

همانطور که می بینید، وظایف ماما بسیار پیچیده تر و از نظر پزشکی دشوارتر از آنهایی است

که از  انجام می دهد.

ماما باید در هر زمان فرآیند زایمان بتواند ورود کند و به پزشک متخصص ملحق شود. با این حال،

ماما همانند یک متخصص زنان و زایمان نیست.

با این حال، ماماها، پزشکان، پرستاران و doula ها در طول زایمان به عنوان یک تیم کار می کنند.

به همین دلیل جای تعجب نیست که یک پزشک نظرات ماما را هم بپرسد و یا درخواست مشاوره و مراجعه کند.

آیا شما باید بین doula دولا و ماما انتخاب کنید؟

نه. شما می توانید انتخاب کنید که هر دو، هیچ کدام و یا فقط یکی از دو را داشته باشید.

برای شما مهم است که بدانید که ماماها و doula ها دو شغل کاملا متفاوت را انجام می دهند.

اغلب این سردرگمی ناشی از همپوشانی دانش و ارتباط نزدیک بین این دو قبل و بعد از زایمان است.

با این حال، مشاوره و تایید نظرات یکدیگر و واجد شرایط بودن برای انجام مراقبت های پزشکی /

پس از زایمان دو چیز متفاوت است. تفاوت بین ماما و doula را می توان در چند مورد خلاصه کرد:

ماما یک حرفه پزشکی است که تخصص آن شبیه به یک دکتر است.

Doula یک دستیار و یک مشاور است که تنها با هدف حمایت از مادر کار می کند.

در حالی که لازم نیست که در دوران زایمان و پس از زایمان doula را در کنار خود داشته باشید

اما داشتن ماما به دلایل متعدد مفید است. ماماها اغلب بیشتر از پزشکان در دسترس هستند

و خدماتشان  برای ویزیت و صحبت با شما رایگان است و  هر زمان که دچار نگرانی های پزشکی

هستید، می توانید آنها را ملاقات کرده و یا تماس بگیرید.

ماماها زمانی که پزشک در دسترس نیست در کنار شما هستند و می توانند سلامت شما و نوزاد

را بررسی کنند. در بسیاری از کشورها و بیمارستان ها پزشکان با چندین بیمار کار می کنند و

همیشه نمی توانید در آنجا به آنها دسترسی داشته باشید.

تعداد بسیار کمی از پزشکان در تمام مدت کار در کنار مادر قرار دارند که می تواند برای مدت طولانی

ادامه یابد. مامای شما می تواند در صورت عدم وجود پزشک کمک کند و در صورت نیاز به آنها

سریعا به آنها ارجاع دهد.

درک تفاوت بین دوولا و ماما به شما کمک خواهد کرد تا بهترین تصمیم را بگیرید. در هنگام برنامه

ریزی برای زایمان به موارد زیر توجه داشته باشید:

شما مجبور نیستید انتخاب کنید

شما می توانید هردوی ماما و doula را داشته باشید. اگر بخواهید یک تیم حمایتی در یکی از مهم ترین

روزهای زندگی خود داشته باشید، شایسته آن هستید که کارکنان امور بهداشتی را که به تمام

سوالات در مورد کار، ترس و وحشت شما پاسخ خواهند داد در اختیار داشته باشید.

به این معنا است اگر احساس می کنید که به آنها نیازی ندارید می توانید آنها را نداشته باشید.

داشتن ماما توصیه می شود زیرا آنها برای ارائه مراقبت های پزشکی بسیار واجد شرایط هستند.

با این حال، شما می توانید تصمیم بگیرید که آیا به doula نیاز دارید یا نه.

اگر از نظر احساسی و مشاوره های فردی دیگر نیاز به کمک نداشته باشید و خودتان بتوانید

کارهایتان را انجام دهید احتمالا به doula نیازی ندارید.

اطمینان حاصل کنید که تصمیمتان بر اساس آنچیزی است که خودتان می خواهید و راحتی

خودتان نه بر اساس نظرات دیگران.

  • ماما و doula باید برای شما مناسب باشد و با شما مچ باشند.
  • صرف نظر از مهارت آنها، هر دوی آنها باید نسبت به شما مهربان و با درک نسبت به شرایط باشند.
  • هر دو ماما و doula باید نسبت به انتخاب شما احترام بگذارند.

اگر گزینه ای برای انتخاب کارکنان خود دارید، نگران نباشید کسانی را که بی احترامی می کنند را

کنار بگذارید. به ویژه برای اپیدورال، تغذیه با شیر مادر، داروهای ضد درد، مراقبت بعد از زایمان و سایر

جنبه های دیگر. کارشناسان باید دیدگاه های خود را در مورد مناسب ترین گزینه ها به اشتراک بگذارند،

و البته به تصمیمات شما نیز احترام می گذارند.

شما همیشه می توانید نظر خود را تغییر دهید

شما همیشه می توانید آن دسته از کارشناسانی که بی احترامی کرده و یا  نگرش منفی نسبت به شما

دارند، را کنار بگذارید. نقش هر دو ماما و doula این است که به شما کمک کنند تا احساس اعتماد به نفس

و راحتی داشته باشید، نه اینکه ناامنی و ناراحتی را ایجاد کنند. اگر هر کدام از این دو به تصمیمات شما

درمورد تغذیه با شیر مادر احساس مخالفی داشته باشند، یا تمایل به مصرف داروهای اپیدورال، ضد درد

و یا هر جنبه دیگری از مراقبت پس از زایمان، شما حق دارید آنها را کنار بگذارید و فرد دیگری را انتخاب کنید.

نتیجه

دانستن تفاوت بین ماما و doula به شما کمک خواهد کرد که بدانید که چه کارهایی می توانند برای شما

انجام دهند تا شما و نوزادتان در حین زایمان و پس از زایمان از شما حمایت کنند. شما می توانید تصمیم

بگیرید که کدام متخصص براساس نیازها، بودجه و منابع موجودتان مورد نیاز است. شاید مشخص کردن

کیفیت مناسب کارکنان پزشکی شما مهمتر از یک انتخاب است. لیستی از ویژگی های مورد نیاز در ماما

و doula را ذکر کنید و انتخاب خود را بر اساس آنها انجام دهید.

  • بارداری

صدای قلب جنین از چه زمانی شنیده می‌شود؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

جنین

به گزارش خبرنگار حوزه کلینیک گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان؛

 رشد جنین به سرعت پس از ایجاد سلول اولیه آغاز می‌شود.

معمولاً در هفته‌های اول و دوم تشکیل نطفه، مادر متوجه بارداری خود نمی‌شود و علامت خاصی ندارد.

در هفته سوم بارداری سلول های جنسی مرد و زن در یکی از لوله‌های فالوپ یکی

می‌شوند و سلول اولیه به نام zygote زیگوت را تشکیل می‌دهند.

اگر بیش از یک سلول جنسی ماده آزاد و بارور شود امکان دارد چندین زیگوت تشکیل

شود، این سلول دارای ۴۶ کروموزوم است که ۲۳ عدد از آن‌ها متعلق به پدر و ۲۳ عدد

متعلق به مادر است و باعث ایجاد خصوصیاتی، چون تعیین جنسیت کودک، رنگ چشم،

موها، نوع شخصیت و سطح هوش کودک می‌شود.

به زودی پس از لقاح سلول زیگوت به سوی رحم حرکت می‌کند و از همان زمان تقسیم

سلولی آغاز می‌شود تا سلول‌هایی شبیه به تمشک تشکیل شود.

در هفته چهارم به محض رسیدن زیگوت به رحم تقسیمات سلولی افزایش پیدا می‌کند

و جنین به دیواره رحم می‌چسبد تا از آن محافظت کند. این دیواره تا زمان تشکیل جفت

نقش تغذیه کننده زیگوت را نیز برعهده دارد.

هفته پنجم آغاز دوره جنینی است و در این زمان اعضای بدن شامل مغز، نخاع، قلب

و سایر اندام‌های کودک شروع به تشکیل شدن می‌کنند.

جنین در این مرحله از سه لایه تشکیل شده است لایه بالایی، اکستروم و لایه بیرونی

که در اصل تبدیل به لایه خارجی پوست بدن کودک، سیستم عصبی مرکزی و محیطی،

چشم، گوش‌ها و بسیاری دیگر از بافت‌ها و اندام‌های بدن می‌شود.

قلب کودک و سیستم گردش خون در لایه میانی سلول، مزودرم تشکیل می‌شود، این لایه

همچنین به عنوان پایه‌ای برای شکل گیری استخوان ها، عضلات، کلیه‌ها و حتی سیستم

تولید مثلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در پایان هفته پنجم نوزاد به اندازه نوک یک قلم است.

هفته ششم هفته‌ای است که نخستین بار قلب کودک شروع به تپش می‌کند.

در این هفته، رشد کودک سریع می‌شود و لوله‌های عصبی موجود در بدن او بسته می‌شوند

و قلب جنین تکمیل و شروع به پمپاژ خون می‌کند.

در این مرحله ویژگی‌های پایه‌ای صورت ظاهر می‌شود از جمله گوش و اجزای داخلی آن

تشکیل می‌شوند و فک کودک نیز تکمیل می‌شود.

جنین در این زمان خم شده و به شکل حرف انگلیسی C در می‌آید و جوانه‌های کوچک

دست و پا‌ها شروع به رشد می‌کنند.

کارشناسان در عین حال اذعان دارند شنیدن صدای ضربان قلب جنین درمادران باردار متفاوت

است و به عوامل متعددی بستگی دارد، برخی از مادران توسط دستگاه سونوگرافی در حدود

هفته ۳ یا ۴ بارداری صدای ضربان قلب جنین خود را می‌شنوند و برخی دیگر هم در اوایل هفته

ششم بارداری صدای ضربان قلب جنین را توسط دستگاه سونوگرافی می‌شنوند.

در هفته هفتم بارداری مغز جنین تکمیل می‌شود و چهره او به سرعت به فرم طبیعی نزدیک

می‌شود. عنبیه چشم‌ها تشکیل می‌شود و دست و پا‌ها به رشد خود ادامه می‌دهند،

دراین زمان جنین به اندازه پاک کن نوک مداد است.

در هفته هشتم چشم‌های کودک قابل مشاهده و انگشتان دست و پا، لاله گوش، لب بالا و

بینی تشکیل شده است. بدن جنین دراین مرحله شروع به صاف شدن می‌کند.

جنین در این زمان ابعادی در حدود ۱۱ الی ۱۴ میلی متر دارد.

در هفته نهم بارداری، انگشتان پا تشکیل می‌شوند و استخوان‌ها رشد می‌کنند، مفصل آرنج

تشکیل می‌شود و روند تکمیل پلک و گوش‌های جنین همچنان ادامه دارد.

در این زمان جنین ۲۰ میلی متر طول دارد.

درهفته ده بارداری گردن جنین شروع به رشد می‌کند

در هفته‌های بعدی رشد اعضای بدن کودک همچنان ادامه دارد تا در هفته شانزدهم بارداری

سرنوزاد کاملاً از گردن فاصله می‌گیرد و پلک‌ها برای محافظت از چشم جنین تکمیل شده است.

درهفته یازده بارداری اندام‌های تناسلی کودک تشکیل می‌شود و جنسیت او قابل تشخیص می‌شود.

کودک در این زمان ۵۰ میلی متر و وزن او هشت گرم است، دراین هفته گلبول‌های قرمز

در کبد کودک تشکیل می‌شوند و گردش خون به خوبی انجام می‌شود.

در این زمان تکامل کودک انجام شده و تا ماه‌های آخر بارداری رشد کامل سایر اعضای بدن انجام می‌شود.

منبع: mayoclinic

  • بارداری

اولین مراقبت پزشکی پس از ترخیص مادر

ارسال شده در: هومینو | ۰

زمان اولین ملاقات با پزشک پس از ترخیص مادر از بیمارستان، بین روز اول تا سوم پس از

زایمان است. همچنین اولین مراقبت مربوط به نوزاد بعد از ترخیص برای انجام آزمایشات

غربالگری ضروری او، بین روزهای سوم تا پنجم بعد از تولدش خواهد بود که می‌توانید برای

انجام آنها به نزدیک‌ترین مرکز بهداشت در محل سکونتتان مراجعه کنید. در طول اولین ملاقات،

پزشک در مورد مشکلاتتان پس از زایمان سؤال می‌کند و سپس شما را معاینه می‌کند.

همچنین راهنمایی‌ها و توصیه‌های لازم را به شما می‌دهد. در این مطلب می‌توانید با اولین

ملاقات با پزشکی خود پس از ترخیص زایمان، معاینات لازم در طول آن و مشاوره‌هایی

که پزشکتان به شما می‌دهد آشنا شوید.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • تشکیل و تکمیل پروندۀ پزشکی
  • معاینات جلسۀ اول
  • موضوعات آموزشی و مشاور‌ه‌ای

تشکیل و تکمیل پروندۀ پزشکی

پیش از این، شما یک ‌بار قبل از ترخیص از بیمارستان معاینه شده‌اید و احتمالاً یک پروندۀ

پزشکی برای شما تشکیل شده است که در آن مشخصات شما، نوع زایمان، سابقۀ بیماری

یا جراحی و مواردی نظیر این نوشته شده است. اگر در هر صورتی این پرونده وجود

نداشته باشد، پزشک تمامی موارد لازم را از شما سؤال می‌کند و یک پرونده تشکیل می‌دهد.

مواردی که معمولاً در اولین جلسۀ پس از زایمان از مادر می‌پرسند و پیگیری می‌کنند شامل موارد زیر است:

  • میزان خونریزی
  • وجود مشکلات ادراری
  • نشانه‌ای از وجود مشکل در اندام تناسلی
  • ابتلا به یبوست یا هموروئید
  • وضعیت روحی و روانی مادر
  • بیماری‌های زمینه‌ای قبلی مثل دیابت یا فشار خون
  • وضعیت شیردهی به نوزاد
  • شکایات رایج مادران پس از زایمان مثل التهاب یا درد سینه‌

شما نیز ممکن است سوالاتی در مورد برخی مسائل و مشکلات خاص پس از زایمانتان

داشته باشید، بهتر است سوالات خود را از قبل بنویسید تا هنگام ملاقات با پزشکتان، از او بپرسید.

معاینات جلسۀ اول

برای پیدا کردن علائم خطرساز و بررسی وجود برخی مشکلات، شما را معاینه می‌کنند. در این

معاینات اگر پزشکتان به مورد مشکوکی برخورد کند، احتمالاً درخواست انجام آزمایش‌های لازم و

مربوط را خواهد داد. برخی از موارد این معاینات شامل موارد زیر است:

  • بررسی تمام علائم حیاتی مثل فشار خون، نبض و دمای بدن
  • بررسی مخاطات برای تشخیص کم‌خونی یا آنمی
  • معاینۀ سینه‌ها
  • بررسی وضعیت شکم و رحم
  • معاینۀ محل بخیه‌ها در صورت وجود
  • وجود ورم در اندام‌ها

شما نیز برای صحبت کردن و پرسیدن در مورد موضوعی که پزشک به آن نپرداخته است

هرگز تردید نکنید. اگر علائم فیزیکی آزاردهنده‌ای دارید که او در موردش صحبتی نکرده است،

حتماً آنها را مطرح کنید.

موضوعات آموزشی و مشاور‌ه‌ای

پزشک یا مامایی که شما به آن مراجعه می‌کنید، برای جلوگیری از مشکلات بعدی آموزش‌هایی

به شما می‌دهد و در مورد مصرف دارو و انجام آزمایش نیز نکاتی را به شما ارائه می‌دهد که با

استفاده از آنها بتوانید از بروز برخی مشکلات احتمالی در آینده جلوگیری کنید. این موارد شامل موضوعات زیر است:

  • مصرف مکمل آهن و مولتی‌ویتامین تا سه ماه بعد از زایمان
  • چگونگی تغذیه و نکاتی در مورد رژیم غذایی
  • تداوم و نحوۀ صحیح شیردهی به نوزاد
  • بهداشت دهان و دندان
  • توصیه به انجام تست پاپ‌اسمیر در مراجعۀ بعدی و در صورت نیاز
  • شناسایی علائم خطر در مادر و نوزاد
  • شکایات رایج مادران پس از زایمان مثل ترک نوک سینه
  • نحوۀ کنترل روابط جنسی
  • تاریخ مراجعۀ بعدی

پس از این اولین ملاقات، لازم است بین روزهای ۱۰ تا ۱۵، برای انجام مراقبت دوم پس از زایمان

دوباره به پزشکتان مراجعه کنید. یادتان باشد قبل از این که اتاق پزشک را ترک کنید و از در بیرون

بروید، نگاهی به یادداشت‌های خود بیندازید تا مطمئن شوید که همۀ سوالاتتان بررسی شده است

و شما جواب سوال‌های خود را دارید، تا هنگام رسیدن به خانه دیگر نگران نباشید.

قبل از باردار شدن به این نکات توجه کنید

ارسال شده در: هومینو | ۰

باردار شدن برای همه خانم ها اتفاقی خاص و تجربه ای بی نظیر است که شیرینی آن

سختی های دوران بارداری را از بین میبرد . دوران قبل از باردار شدن برای حفظ

سلامت جنین بسیار مهم است . از این دوران رعایت نکاتی برای حفظ سلامتجنین آغاز میشود و

پدر و مادر میتوانند در سلامت جنین نقش داشته باشند . تغذیه و برنامه غذایی سالم و

اصولی برای داشتن یک نوزاد و فرزند سالم ، قبل از آغاز دوران بارداری آغاز می شود.

مرد و زن قبل از بارداری بایستی نکات مهم غذایی را رعایت کنند تا در طول رشد جنین مشکلاتی پیش نیاید.

داشتن یک خانواده سالم نیازمند رعایت نکات مهمی است که در ادامه برایتان ذکر میکنیم.باردار شدن

باردار شدن

مهمتریــن هــدف مراقبت پیش از بارداری افزایش بهبود کیفیت زندگی نوزاد و شــیرخوار با

پیشگیری اولیه است. بهبود ســلامت قبل از بارداری موجب افزایش ســلامت در دوران بارداری شــده

و در نتیجه پیش آگهی حاملگی را بهبود می بخشد.

شما از زمانی والد یک فرزند محسوب خواهید شد که وی هنوز به دنیا نیامده است.

در این مجموعه مطالب، می کوشیم به پرسش ها و نگرانی های شما در این زمینه – از داشتن

یک زندگی سالم تا برخورداری از روابطی سالم – پاسخ بدهیم. اگر قصد بچه دار شدن دارید باید بیاموزید

برای خانواده جدیدتان از هم اینک برنامه ریزی کنید. در اینجا ما به ترتیب اولویت، به پیش

شرط های لازم برای بچه دار شدن می پردازیم.

پیش شرط های لازم قبل از باردار شدن

سلامت جنسی
برخورداری از سلامت جنسی بخش مهمی از فرآیند بارداری و به دنیا آوردن کودکی سالم محسوب می شود.

عفوت های قابل انتقال جنسی (STIs) عفونت هایی اند که در جریان روابط جنسی منتقل می شوند.

ممکن است فردی دارای چنین عفونت هایی باشد، اما خود از آن آگاه نباشد. اگر این عفونت ها درمان

نشده باقی بمانند، برخی انواع آن می توانند بارداری را دشوار کنند.

هر دو همسر باید آزمایشات منظمی در این باره بدهند. پیش از بارداری باید از مشاور پزشکی تان بخواهید

ترتیب انجام تست های مربوط به این نوع عفونت را برای تان بدهد. آگاه باشید عفونت های قابل

انتقال جنسی، قابل کنترل و بیشتر آنها قابل درمانند.

باردار شدن مهم ترین اتفاق در زندگی یک زوج است

زمانی که تصمیم گرفتید باردار شوید، باید روش های پیش گیری را کنار بگذارید.

اگر از تکنیک ها و ادواتی مانند کاندوم، اسپونج یا دیافراگم برای پیش گیری استفاده می کرده اید،

کافی است آنها را بلافاصله کنار بگذارید. اگر از IUD برای پیش گیری بهره می برده اید، باید بگذارید

یک دوره قاعدگی به طور کامل طی شود و سپس برای باردارشدن تلاش کنید.

اگر از روش های هورمونی مانند قرص، پچ یا حلقه برای پیش گیری استفاده می کرده اید، باید یک

دوره قاعدگی نرمال به طور کامل سپری شود. اگر از تکنیک Depo-Provera استفاده می کرده اید،

قبل از تلاش برای باردارشدن باید یک دوره ۶ تا ۹ ماهه سپری شود. زنانی که از روش های هورمونی

پیش گیری بهره می گرفته اند، باید قبل از تلاش برای بارداری از روشی غیر هورمونی استفاده کنند و

بعد از سپری شدن یک دوره قاعدگی، آن گاه برای باردارشدن اقدام کنند.

باردارشدن 
اقدامات اولیه:تصمیم گیری برای بچه دارشدن کار بزرگی است. شما باید مطمئن شوید هم

خودتان و هم همسرتان از سلامت جسمی و احساسی لازم برای این کار برخوردارید.

درباره نحوه تغذیه سالم و داشتن یک زندگی فعال به نکاتی که در بخش های قبلی اشاره شد مراجعه کنید.

وقتی شما و همسرتان به این نتیجه رسیدید که خانواده تان را گسترش دهید، حتما با

مشاور و متخصص لازم در این باره قرار ملاقات بگذارید. در دیدار با متخصص یا مشاور درباره این موارد صحبت کنید:
– سلامت عمومی تان؛
داروهایی که مصرف می کنید؛
– واکسن هایی که باید بزنید؛
– آزمایش تعیین عفونت های قابل انتقال جنسی.

همچنین بهتر است قبل از بارداری، دندان های تان را توسط یک دندان پزشک معاینه کنید.

مشکلات دندانی در دوره بارداری ممکن است هم بر مادر و هم بر نوزادی که در شکم دارد، تاثیر بگذارد.

باز هم تاکید می کنیم وقتی تصمیم به بچه دارشدن گرفتید، حتما باید روش های پیش گیری را به

گونه ای که گفته شد، متوقف کنید.

تخمک گذاری و لقاح 
برای باردارشدن، تخمک مادر و اسپرم پدر باید با هم تلاقی کنند. بهترین زمان برای این اتفاق وقتی است
که بدن زن تخمک گذاری می کند. این روند وقتی صورت می گیرد که تخمک توسط تخمدان در ابتدای لوله رحم رها
می شود و منتظر اسپرم می ماند. در بیشتر زنان این اتفاق ۱۴ روز پیش از آغاز دوره قاعدگی رخ می دهد.

به سه روش کلی می توان زمان تخمک گذاری را پیش بینی کرد:

۱. پی گیری الگوی قاعدگی
ساده ترین راه برای پیش بینی زمان تخمک گذاری، پی گیری تحولات قاعدگی است.
این کار را باید دو بار در ماه انجام دهید. نخستین روز شروع قاعدگی را در تقویم یادداشت کنید.
تعداد روزهای این دوره را از نخستین روز قاعدگی تا شروع نخستین روز قاعدگی دوره بعد حساب کنید.
حال با مشخص شدن تعداد روزها، وقتی ۱۴ روز به عقب برگردید، زمان تقریبی تخمک گذاری
شما مشخص می شود. این روز را برای هر دوره قاعدگی در تقویم علامت بزنید. زمان رهاشدن تخمک
به طور تقریبی دو روز قبل و دو روز بعد از این علامت خواهد بود و این مدت، بهترین زمان برای لقاح و بارداری است.
اگر قاعدگی نامنظمی دارید، با مشاور پزشکی خود صحبت کنید.

۲. خروج ترشحات رحمی از واژن

با رهاشدن تخمک، ترشحات خارج شده از واژن شفاف و چسبناک و البته دارای حجم زیادی است.

۳. دمای بدن تان را بررسی کنید

در زمان تخمک گذاری دمای بدن شما اندکی بالا می رود. هر روز و پیش از خروج از بستر، دمای بدن خود
را اندازه بگیرید و آن را یادداشت کنید. بعد از تخمک گذاری، دمای بدن شما به مدت یک هفته تا ده روز باید افزایش یابد.

برای باردارشدن نیازی به رابطه جنسی هرروزه نیست. این کار حتی می تواند غلظت اسپرم پدر را کاهش دهد.

متخصصین توصیه می کنند برای باردارشدن، یک روز درمیان ارتباط جنسی صورت گیرد.

زمانی که تخمک با اسپرم مواجه شد، لقاح صورت می گیرد. این اتفاق در لوله رحم رخ می دهد.

حال تخمک بارورشده یا همان جنین به سمت انتهای لوله رحم حرکت می کند و وارد فضای رحم می شود.
فرآیند لانه گزینی (جای گرفتن جنین در دیواره رحم) زمانی رخ می دهد که جنین به رحم می رسد و خودش
را به دیواره آن می چسباند. نقطه شروع و رشد فرزند شما از همین جاست.