• تزریقات

راهنمای عملیاتی برای آماده نمودن تزریقات

ارسال شده در: هومینو | ۰

سه گام اساسی ذیل برای آماده نمودن تزریقات بردارید.

۱- فضایی که جهت آماده نمودن تزریقات مورد استفاده قرار می دهید را منظم نگاهدارید تا تمیزی آن به سهولت ممکن باشد.

۲- قبل از اقدام برای آماده سازی داروها و یا در زمانی که این فضا آلوده به خون و یا ترشحات بدن شده باشد ، آن را با الکل ۷۰ درصد) ایزوپروپیل الکل و یا اتانول( تمیز نموده و اجازه دهید تا کامال خشک شود.

۳ .کلیه وسایل مورد نیاز برای تزریقات را بچنید:

سرنگ و سر سوزن استریل یک بار مصرف

حالل نظیرآب مقطر و یا حالل های خاص

سواب پنبه الکل

ظروف ایمن برای دفع ایمن پسماندهای نوک تیز و برنده

:بهترین روش ها در انجام تزریقات:

۱-۲: اصول ایمنی کلی در انجام تزریقات:

۱-۱-۲: رعایت بهداشت دست:

بهداشت دست واژه ای کلی است که به شستشوی دست ها با آب و صابون

و یا با استفاده از ماده ضدعفونی ، محلول های ضدعفونی و یا ضدعفونی

قبل از جراحی  اطلاق می شود.

راهنمای عملی برای رعایت بهداشت دست:

قبل از آماده نمودن داروهای تزریقی و بعد از اتمام تزریق، قبل و بعد

از هر گونه تماس مستقیم با بیماران برای انجام اقدامات درمانی،  قبل

و بعد از پوشیدن و در آوردن  دستکش  بهداشت دست ها را رعایت فرمایید.

در صورت کثیفی و یا آلودگی دست ها با مایعات بدن و  خون ممکن

است مابین تزریقات نیز نیازمند رعایت بهداشت دست با آب و صابون

می باشید.

توجه نمایید در صورتی که پوست دست ارائه کننده خدمت ، بریده و

یا مبتلا به درماتیت باشد، از انجام تزریق برای بیمار اجتناب شود و

توصیه می شودکه زخم های کوچک پانسمان گردند.

۲-۱-۲: دستکش :

در ضمن ارائه اقدامات مراقبتی، تشخیصی و درمانی، در صورتی که

احتمال مواجهه با خون و یا فرآورده های خونی می باشد الزامی است

کارکنان از دستکش لاتکس، بدون لاتکس  و یا تمیز کاملاً اندازه دست

خود استفاده نمایند. 

راهنمای عملی استفاده از دستکش:

در زمانی که احتمال تماس مستقیم با خون و یا سایر مایعات و

ترشحات بدن و بزاق (بالقوه عفونی بیماران)، وجود دارد از

دستکش یک بار مصرف غیر استریل که کاملا ً اندازه دستتان می باشد

، استفاده نمایید.

در زمان انجام تزریق وریدی  و یا خون گیری

در صورتی که پوست دست فرد ارائه دهنده خدمت به دلیل ابتلاء

به اگزما و یا خشکی و ترک خوردگی سالم نیست.

در صورتی که پوست بیماربه دلیل ابتلاء به اگزما و یا سوختگی

و یا عفونت سالم نیست.

لیکن از آن جا که پوشیدن دستکش هیچ گونه حفاظتی در قبال

needle-stick  و یا سایر زخم های سوراخ کننده[۱] که به دلیل

فرو رفتن اشیاء نوک تیز و برنده رخ می دهند، ایجاد نمی نماید،

در صورت سلامت کامل پوست دست فرد ارائه کننده خدمت در زمان

انجام تزریقات معمول داخل پوستی و زیر جلدی و عضلانی ، و

بیمارپوشیدن دستکش توصیه نمی شود. (نهایت احتیاط در جابجایی

و کار با اشیاء نوک تیز و برنده نظیر سرسوزن ها و اسکالپل توصیه می شود.)


  • تزریق

تزریق عضلانی دیکلوفناک و فلج ناشی ازآن

ارسال شده در: هومینو | ۰
عارضه ناشی از تزریق عضلانی دیکلوفناک

هشدار
تزریق عضلانی دیکلوفناک و فلج ناشی ازآن

دیکلوفناک سدیم یک داروی ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) بوده

که به منظور رفع التهاب ودرد استفاده می شود. متاسفانه اخیراً آمار نگران

کننده ای از عوارض ناشی از تزریق عضلانی این دارو بخصوص درکودکان

به مرکز ثبت و بررسی عوارض داروها گزارش شده است، که لازم می دانیم

موارد ذیل را هرچه سریعتر به اطلاع همکاران محترم برسانیم:
۱-     عوارض گزارش شده ناشی از تزریق عضلانی دیکلوفناک عبارتند از:
فلج پا ( ۲۱ مورد بویژه در کودکان)، نکروز، آبسه، درد، تورم وکبودی در محل تزریق،

که در برخی موارد منجر به بستری شدن، عمل جراحی و انجام فیزیوتراپی گردیده است.

بروز این تعداد از عوارض طی یک محدوده زمانی کوتاه، قابل تامل

و نگران کننده است..
۲-      با توجه به اطلاعات موجود در کلیه کتب معتبر، تزریق این دارو درکودکان

زیر ۱۳ سال به هیچ عنوان توصیه نمی شود.
۳-     تزریق عضلانی این دارو به عنوان ضد تب در کودکان از موارد ثابت شده

مصرف این دارو نیست.
۴-      تزریق عضلانی این دارو در بزرگسالان در درمان مواردی مانند ureteric colic و

درد بعد از جراحی توصیه می گردد.
۵-   به منظور کاهش آسیبهای بافتی ناشی از تزریق عضلانی این دارو در بزرگسالان،

لازم است تزریق بصورت عمیق در عضله سرینی صورت گیرد. بدیهی است دقت در

نحوه تزریق می تواند بطور قابل توجهی از شدت عوارض موضعی این دارو بکاهد.
از آنجایی که مصرف فرم تزریقی دیکلوفناک در کشور ما بطور غیر قابل قبولی زیاد است،

توصیه می شود که جز در موارد کاملاً ضروری از مصرف این دارو

بخصوص در کودکان خودداری گردد.

منبع :معاونت غذا و دارو

  • پانسمان

نکات مورد توجه در پانسمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

پانسمان :هنگام شستن ،پنبه ازیک قسمت زخم به قسمت دیگر کشیده نشود

وهروجه پنبه فقط یکبار با زخم تماس پیدا کند(بصورت چرخشی)

وارد کردن کمی فشار به محل در هنگام ضدعفونی کردن جهت خروج

ترشحات احتمالی درناحیه زیر زخم لازم است به میزانی که به نسوج آسیب وارد نشود.

در صورت چسبیدن گازبه زخم باسرم فیزیولوژی آن را خیس کنید زیرا

درغیر اینصورت بابرداشتن گاز نسوج تازه ترمیم شده نیزبا آن برداشته می شود.

درصورتیکه نسوج زیر جلدی درمعرض دید بود بعداز استفاده ازبتادین،

رنگ بتادین را با سرم فیزیولوژی برای جلوگیری ازتحریک نسوج توسط

ید داخل بتادین و نیز مسمومیت ناشی ازجذب ید ازبین ببرید.

محل آلوده به عفونت درآخرین مرحله شسته می شود.

هنگام شستن زخم به شیب زخم توجه کنید تاازبرگشت مایع روی قسمت ضدعفونی

شده جلوگیری کنید.

پانسمان :لایه اول گاز برای محافظت اززخم،لایه دوم جذب ترشحات ،لایه سوم جهت

حفظ زیبایی ظاهر می باشد.

  • تزریق پنی سیلین

تزریق پنی سیلین و مواردی که باید در رابطه با آن بدانید

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریق پنی سیلین و عوارض آن

تزریق پنی سیلین برای درمان عفونتهای باکتریایی بدن صورت می گیرد. پنی‌ سیلین‌ها

گروهی از داروهای آنتی‌بیوتیک هستند که در برابر ارگانیسم‌های آسیب‌پذیر به خصوص

باکتریهای گرم مثبت به کار می‌روند. پنی‌ سیلین‌ها اولین گروه از دسته آنتی ‌بیوتیکهای

بتالاکتام هستند. این دارو را می‌توان هم به شکل خوراکی و هم به شکل تزریقی مصرف کرد

و با توجه به مقدار ماده موثره به کار رفته در آن و ترکیبش با مواد دیگر در انواع و اشکال

مختلفی وجود دارد؛ برای مثال در مورد پنی‌ سیلین تزریقی می‌توان به پنی‌ سیلین۸۰۰ هزار،

پنی ‌سیلین ۶.۳.۳ و پنی ‌سیلین یک میلیون و ۲۰۰ اشاره کرد. یکی از تفاوت‌های عمده

این پنی‌سیلین‌ها در مدت زمان اثرگذاری‌شان است؛ برای مثال پنی‌ سیلین ۶.۳.۳ و A یک

میلیون و ۲۰۰ به گونه‌ای فرموله شده‌اند که به صورت آهسته اثر داشته و یا به عبارت دیگر

در طولانی مدت متابولیزه شوند؛ بنابراین اثر پنی‌سیلین یک میلیون و ۲۰۰ برای ۲ هفته تا

یک ماه باقی می‌ماند اما پنی‌سیلین ۸۰۰ هزار در همان ۱۲ تا ۲۴ ساعت اولیه تاثیر می‌گذارد.

طیف اثر پنی‌ سیلین محدود است اما هنوز برای درمان عفونت های ناشی از میکروارگانیسم های زیر مورد استفاده قرار می گیرد:
۱. استرپتوکوک، شامل پنوموککهای حساس (۳۰-۳۵٪)
۲. مننگوکوک
۳. باسیلهای گرم مثبت حساس (کلوستریدیا، اکتینومایسس)
۴. اسپیروکت شامل عامل ایجاد سیفلیس
۵. انواع استافیلوککی که بتالاکتاماز تولید نمی‌کنند.
۶. بیهوازیها به جز انواع تولید کننده بتالاکتاماز همچون باکترویید فراژیلیس

لزوم انجام تست حساسیت قبل از تزریق پنی سیلین

آمپول پنی سیلین از آنتی بیوتیک هایی است که باعث ایجاد واکنش حساسیتی شدید به

نام شوک آلرژیک در برخی افراد می شود. به همین علت متخصصان تاکید می کنند که آمپول

پنی سیلین حتما باید در یک مرکز درمانی تزریق شود و از تزریق آن در منزل باید بشدت خودداری شود.

همچنین پیش از تزریق آن ضروری است که تست پوستی انجام شود تا اگر بدن حساسیت نشان داد،

از تزریق آن خودداری شود.

برای اجتناب از بروز واکنش آنافیلاکسی هنگام تزریق پنی‌سیلین که می‌تواند کشنده باشد

توصیه می‌شود عدم حساسیت سریع بیمار به دارو تست شود. نحوه تست به این گونه است

که با چکاندن یک قطره از محلول پنی سیلین در داخل چشم این کار را انجام می دهند و

چند دقیقه صبر می کنند تا ببینند علایم قرمزی چشم و سوزش رخ می دهد یا نه اگر این

علائم دیده نشد فرد نسبت به پنی سیلین حساسیت نداشته در غیر این صورت و بروز موارد

فوق فرد نسبت به پنی سیلین حساسیت دارد. آنافیلاکسی جدی‌ترین عارضه دارو است

که در ۰٫۵ درصد بیماران روی می‌دهد. مرگ برآمده از آنافیلاکسی در ۰٫۰۰۲ درصد بیماران

(یک در پنجاه هزار) به چشم می‌خورد. در هر صورت عمل تست دارو برای کسانی که اولین

بار پنیسیلین مصرف می‌کنند الزامی است.

عواملی که در حساسیت به پنی سیلین نقش دارد معطوف به سن افراد می شود و بر این اساس،

این نوع حساسیت بین دوازده تا چهل و نه سالگی بیشترین شیوع را دارد. به بیان دیگر،

احتمال بروز شوک حساسیتیناشی از تزریق پنی سیلین در سنین زیر ۱۲ سال بسیار کم است.

به همین دلیل، انجام تست پوستی پیش از تزریق پنی سیلین در سنین زیر ۱۲ سال در صورت

وجود نداشتن سابقه آلرژی در فرد و خانواده وی لازم نیست.

دوز تزریق پنی سیلین برای بیماریهای مختلف

الف) عفونتهای حساس خفیف تا متوسط. بزرگسالان: مقدار ۵۰۰-۱۲۵ میلی گرم (۸۰۰۰۰۰-۲۰۰۰۰۰ واحد)

هر شش ساعت مصرف می‌ شود.
کودکان: مقدار mg/kg/day 5/62-15 (واحد ۹۰۰۰۰-۲۵۰۰۰) در مقادیر منقسم هر ۸-۶ ساعت مصرف می‌ شود.
ب) ژنژیویت نکروزه اولسراتیو :
بزرگسالان : mg 500 خوراکی هر ۸-۶ ساعت.
پ) پیشگیری از عفونتهای پنوموکوکی :
بزرگسالان : mg 250 خوراکی دو بار در روز.
کودکان زیر ۵ سال: mg 125 خوراکی دو بار در روز.
ت) پیشگیری از تب روماتیسمی یا عود کرده:
بزرگسالان و کودکان بالای ۱۲ سال: mg 250-125 دو بار در روز.
ث) مواجهه (یا احتمال مواجهه ) با باسیلوس آنتراسیس:
بزرگسالان: mg/kg 5/7 خوراکی هر ۶ ساعت.
کودکان زیر ۹ سال: mg/kg/day 50 خوراکی به صورت منقسم هر ۶ ساعت.

 

  • تزریق و پانسمان

آموزش پانسمان زخم و نحوه تعویض صحیح پانسمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

زخم ها و پانسمان براساس شدت جراحت و نوع آسیب دیدگی انواع مختلفی دارند،

که بسیاری از زخم ها را برای جلوگیری از ورود میکروب ها به بدن و عفونت زخم،

مهار خونریزی و همچنین تسریع بهبودی باید پانسمان کرد. از این رو در ادامه

این مطلب، به ارائه نحوه صحیح پانسمان زخم می پردازیم.

نحوه پانسمان زخم

به هنگام ایجاد جراحت در سطح پوست، برای التیام و درمان سریع زخم،

کنترل خونریزی ناشی از جراحت و به خصوص برای پیشگیری از عفونت زخم باید،

زخم را ضدعفونی و پانسمان کرد(جراحت ممکن است، به صورت های مختلفی

همچون بریدگی، سوختگی، خراشیدگی، قطع عضو و موارد دیگر ایجاد گردد).

عفونت زخم موجب عفونت دستگاه لنفاوی می شود، که بسیار خطرناک است،

دستگاه لنفاوی متشکل از گره های لنفاوی می باشد، که به جذب آب میان بافتی،

جذب و انتقال چربی، همچنین به سیستم دفاعی بدن کمک می کند. بنابراین با

تشخیص زخم و روش صحیح پانسمان می توان از بروز این مشکلات پیشگیری کرد.

اما پیش از اقدام به ضدعفونی کردن و پانسمان زخم بهتر است، با وسایل

پانسمان و انواع زخم آشنا شوید.

وسایل پانسمان:

بسته به شدت جراحت یا زخم و نوع زخم وسایل لازم برای پانسمان هر نوع زخم

می تواند متفاوت باشد. اما به طور کلی وسایل پانسمان شامل گاز استریل،

دستکش معاینه استریل،  نوار بانداژ، پنبه آغشته به الکل، پاک کننده چسپ،

سرم نمکی استریل نرمال، آنتی بیوتیک مخصصوص زخم یا پماد ترمیم کننده،

چسپ، قیچی و کیسه زباله می باشد.

انواع زخم:

بریدگی، ساییدگی یا خراشیدگی، پاره شدگی، سوراخ شدگی، کنده شدگی، سوختگی و

همچنین قطع عضو از انواع زخم می باشد. که بسته به نوع جراحت می توان، اقدامات

زیر را برای پانسمان زخم انجام داد. البته در صورت شدت جراحت، شخص آسیب دیده

حتما باید به مراکز درمانی و اورژانس مراجعه نماید.

برای متوقف کردن(مهار) خونریزی باید به وسیله یک گاز استریل لبه های زخم ایجاد

شده را به هم نزدیک کنید، تا با تحت فشار قرار گرفتن زخم، خونریزی متوقف شود.

پس از مهار خونریزی، پنبه ای را به محلول ضد عفونی کننده آغشته کنید و تنها باید

اطرف جراحت ایجاد شده را از داخل به خارج ضدعفونی نمایید.

پس از ضدعفونی کردن زخم، گاز استریل را را به نحوی بر روی جراحت قرار دهید،

که اطراف آن نیز با گاز استریل پوشانده شود(برای عفونی نشدن زخم بی هیچ وجه

محل گاز استریل را جابه جا نکنید و برای جابه جای باید گاز استریل را تعویض نماید).

چنانچه به هنگام پانسمان خون به گاز استریل نفوذ کرد، نباید فورا آن را تعویض کنید،

بلکه باید برای مهار خون تعداد بیشتری گاز استریل را روی پوشش زخم(گاز استریل گذاشته شده روی زخم) قرار دهید.

برای ثابت ماندن گاز استریل بر روی پوست، از چسپ مخصوص پانسمان استفاده کنید و آنگاه روی آن را بانداژ کنید.

نکات مهم برای پانسمان:

  • بتادین حاوی ید می باشد، بنابراین برای ضدعفونی کردن زخم های باز نباید از آن استفاده کنید،
  • زیرا باعث ایجاد حساسیت می گردد.
  • به دلیل غیر استریل بودن اکثر پنبه ها، نباید از پنبه برای پوشاندن زخم ها استفاده کنید.
  • از مصرف خودسرانه پماد آنتی بیوتیک مخصوص زخم اجتناب کنید و تنها در صورت تجویز
  • پزشک می توانید، آن را مورد استفاده قرار دهید، زیرا موجب تعویق ترمیم بافت آسیب دیده می شود
  • و همچنین جلوی خون گیری بافت اطراف جراحت را می گیرد.
  • برای درمان سریع زخم، از بین رفتن بوی زخم و مهار سریع خونریزی می توانید، از عسل استفاده کنید.
  • زیرا عسل دارای خاصیت ضد باکتریال می باشد، بنابراین از عسل می توان برای پانسمان زخم ها
  • نظیر زخم های پوستی، سوختگی، آکنه، اگزما و… استفاده کرد.
  • تزریقات

تاریخچه سرنگ

ارسال شده در: هومینو | ۰

تاریخچه سرنگ :(۱۲۹ تا ۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح) جالینوس ، طبیب یونانی ، شکلی

ابتدایی از ‏سرنگ را ایجاد کرده بود که به یاری آن در هنگام تشریح مردگان می‌توانست
خون را به ‏رگ‌های مغزی تزریق کند.‏

قرن نهم میلادی : پزشکی عراقی- مصری به نام علی الموصلی از یک شیشه ‏استوانه‌ای

میان‌تهی برای ساکشن و برداشتن کاتاراکت استفاده کرد.‏

سال ۱۷۶۰ : اشکال ابتدایی تزریق درون وریدی و انفوزیون مایعات شروع شد.‏

سال ۱۸۴۴ : یک پزشک ایرلندی به نام دکتر فرانسیس رایند ، سوزن میان‌تهی را اختراع ‏کرد.‏

سال ۱۸۵۳ : در این سال دکتر الکساندر وود (متولد سال ۱۸۱۷) ، نوعی از سرنگ را که ‏می‌توانست

برای تزریقات زیرجلدی به کار رود اختراع کرد. دکتر وود از سال ۱۸۵۰ دبیری ‏کالج سلطنتی ادینبورگ

را برعهده داشت . وی با قرار دادن یک سوزن میان‌تهی در انتهای ‏یک پیستون فلزی توانست

شکلی تقریبا امروزی از سرنگ را اختراعکند .

وی در آن سال ‏در مجله پزشکی مقاله کوتاهی با این عنوان چاپ کرد: “روشی تازه برای درمان

نورالژی با ‏استفاده مستقیم از مخدرها در نقاط دردناک”. در این مقاله وی به این مطلب اشاره کرده

‏بود که شیوه وی می‌تواند برای تزریق سایر داروها هم مورد استفاده قرار بگیرد و منحصر ‏

به تزریق مخدرها نیست. ‏


الکساندر وود

درست در همین زمان و به طور جداگانه یک پزشک فرانسوس به نام دکتر چارلز پراواز ،

‏اختراع کاملا مشابهی انجام داد و توانست یک سرنگ فلزی ایجاد کند. وی از
اختراعش ‏برای درمان آنوریسم استفاده کرد. دکتر پراواز یک ارتوپد بود و گرچه به خاطر

اختراع ‏سرنگ مشهور شد ولی کارهای بسیار جالبی در درمان اسکولیوز و دررفتگی

مادرزادی ‏مفصل هیپ هم انجام داد.‏ سرنگ‌های واکسناسیون : مخترع سرنگ‌های

ویژه واکسناسیون شخصی به نام بنجامین ‏روبین بوده است.‏


چارلز پراواز

سال ۱۹۴۹ : در این سال سرنگ‌های یک بار مصرف به وسیله آرتور اسمیت اختراع شد.‏

سال ۱۹۵۴ : سرنگ‌های یک بار مصرف به تولید انبوه رسیدند و در این سال به وسیله

‏دکتر جوناس سالک برای تزریق واکسن پولیوی جدید سالک به یک میلیون کودک ‏آمریکایی

مورد استفاده قرار گرفتند. این سرنگ‌ها برای اولین بار شیشه‌ای بودند.‏

سال ۱۹۵۵ : شرکت ‏Roehr‏ ، سرنگ پلاستیکی یک بار مصرف تولید کرد.‏

سال ۱۹۵۶ : یک فارماکولوژیست نیوزیلندی به نام کولین مورداک ، امتیاز سرنگ‌های

‏پلاستیکی یک بار مصرف را به ثبت رساند.‏

سوزن‌های میکرو : سوزن‌ میکرو یک ابزار بدون درد جهت تزریق محسوب می‌شود.

یک ‏سوزن میکرو از ۴۰۰ سوزن سیلیکونی میکروسکوپی تشکیل شده است. شکل ابتدایی

‏این وسیله به وسیله ‏Mark Prausnitz‏ استاد مهندسی شیمی انستیتوی فن‌آوری ‏جورجیا و

یک مهندس الکترونیک به نام مارک الن اختراع شد.‏

  • دگزامتازون

چند نکته درباره دگزامتازون

ارسال شده در: هومینو | ۰

دگزامتازون یا آنطور که بعضا گفته می شود دگزا، یکی از داروهایی است که در اشکال

مختلف خود (شربت، قرص، قطره، آمپول و پماد و محلولها) یکی از پرکاربردترین داروهاست

و در نتیجه ابهامات و سوالات هم پیرامون آن زیاد است.

۱- دگزامتازون چه تاثیری در اشتها و چاق کردن دارد؟
پاسخ: دگزامتازون اشتها را زیاد می کند. علاوه بر آن از طریق ایجاد تورم در بدن شما را چاق

می کند. در حقیقت یکی از عوارض استفاده زیاد از کورتون ها ایجاد تورم تدریجی در بدن و

افزایش میزان چربی است که باعث پف کردن فرد شده و یا علامتی به نام ماه رخ! (یعنی گرد و پف کرده شدن صورت) می شود.

در نتیجه بیمار احساس میکند که چاق و قوی بنیه شده است. اماحقیقت این است که تمام کورتون ها

در استفاده مکرر باعث تحلیل رفتن عضلات وپوکی استخوان می شوند.

در حقیقت دگزا متازون بدن شما را رسما به یک پفک تبدیل میکند.

۲-من هر وقت سرما می خورم تا دگزا نزنم خوب نمیشوم. چرا؟
پاسخ: اثر دگزامتازون در سرماخوردگیهای رایج بیشتر علامتی است. یعنی باعث سرکوب واکنشهای

ایمنی میشود و در نتیجه علائم بیماری را میپوشاند. این قضیه در سرماخوردگی های ویروسی چندان

اشکالی ایجاد نمی کند، اما در سرماخوردگیهای همراه با عفونت باکتریایی (مثلا انواع تب دار یا همراه

با گلودرد چرکی) با سرکوب ایمنی بدن، برای باکتریهای فرصتی را برای سازماندهی نیروها و تکثیر فراهم

میکند و در نتیجه ممکن است چند روز بعد منجر به شعله ور شدن بیماری و حتی ایجاد عفونتهای

شدید تنفسی شود

۳- آیا دگزامتازون می تواند در دوپینگ و تقویت استفاده شود؟
پاسخ: کورتونها می توانند نوعی حالت خوش آنی در فرد ایجاد کنند که به euphoria موسوم است.

همچنین باعث تغییرات آنی در میزان قند خون میشوند و بصورت کوتاه مدت ممکن است برخی توانایی های

جسمانی را افزایش دهند. البته این داروها در دراز مدت هم باعث پوکی استخوان و هم ضعف ایمنی

بدن میشوند بنابراین مصرف مکرر آن حتی به قصد دوپینگ اثرات معکوس خواهد داشت.

نکته: دگزامتازون جزو داروهای ممنوع دوپینگ است.

۴-آیا مصرف دگزامتازون در دوران حاملگی مجاز است؟
پاسخ: دگزامتازون از نظر مصرف در حاملگی جزو گروه c است. یعنی نه جزو داروهای بی خطر است

و نه جزو داروهای خطرناک. در صورت صلاحدید پزشک در برخی موارد میتوان با قبول برخی عوارض جانبی

از این دارو استفاده کرد. مصرف خودسرانه بویژه در حاملگی کاملا ممنوع است. زیرا ممکن است باعث

سرکوب غده فوق کلیه در جنین شود.

۵-من مدتهاست که با تجویز پزشک برای تسکین برخی دردهای مفصلی خود از دگزا متازون استفاده

میکنم. الان احساس میکنم حال بهتری دارم. آیا میتوانم دارو را قطع کنم؟

پاسخ: یک اصل کلی در استفاده دراز مدت از کورتون داریم. میزان مصرف کورتون به تدریج زیاد میشود

و موقع قطع کردن دارو هم اینکار تدریجا صورت میگیرد. قطع تدریجی بصورت افزایش فواصل مصرف و

کم کردن میزان داروی مصرف در هربار استفاده است. هیچگاه مقدار زیادی از کورتون را ناگهان مصرف

نکنید یا ناگهان قطع نکنید.

موارد مصرف اساسی دگزامتازون:
۱- ضد التهاب (بخصوص در بیماریهای روماتیسمی-حساسیتهای موضعی یا عمومی-کنترل عوارض بعد از جراحیهای دندان و…)
۲-کاهش ادم مغزی یا ریوی
۳-در درمان برخی اختلالات غده فوق کلیوی
عوارض شایع و مهم مصرف کورتون:
در مصرف بصورت موضعی (به شکل پماد و قطره یا محلول): تحلیل رفتن پوست در استفاده دراز مدت،

لکه افتادن روی پوست و خشکی پوست، تشدید عفونتهای قارچی

در مصرف سیستمیک (خوراکی یا تزریقی): سرخوشی، عوارض گوارشی، تشدید عفونت ها، بیخوابی، پوکی

استخوان (در مصرف طولانی)، ضعف ایمنی ، اختلالات هورمونی (نظیر پرمویی، اختلال عادت ماهانه) اتساع

شکم و گرد شدن صورت، اختلال آنزیمهای کبدی، تحلیل عضلانی، چرب شدن پوست و تشدید آکنه، تغییرات

روحی (نظیر سرخوشی بیش از حد یا تحریک پذیری عصبی)

  • تزریقات

نکاتی که پرستار هنگام تزریقات باید رعایت کند

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریقات یکی از روش های رایج در تجویز داروها و اجرای نمونه گیری ها محسوب

می شود که در صورت  رعایت نکردن  استانداردهای ایمنی،

خطراتی را برای هر دو طرف دارد

بر اساس تحقیقات بعمل آمده سالانه حدود ۱۶ بیلیون تزریق در کشورهای در حال

توسعه انجام میشود که حداقل ۵۰ درصد آن غیرایمن می باشد. خطر تزریقات غیر

ایمن یک تهدید جدی است و استفاده نامناسب از سرنگها و سوزن ها می تواند باعث

انتقال عفونت و تهدید زندگی گردد. برای مثال هپاتیت C و B HIV می توانند در اثر تزریق غیر ایمن منتقل گردد.

. تهیه امکانات و شرایط کافی برای اجرای سیاست مربوط به تزریقات ضروری بوده و بایستی:

-۱ تمام وسایل مورد نیاز مناسب از قبیل سرنگها، سر سوز نها، جعبه ها و …… همواره فراهم باشد.

-۲ بایستی سیستم تهیه وسایل مورد نظر طوری طراحی شود که همواره این وسایل در دسترس باشد

-۳ سرنگهای یکبار مصرف در سایزهای مختلف بایستی به میزان حداقل مصرف یک ماه موجود باشد.

-۴ تهیه جعبه های ایمنی مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده به تعداد کافی برای تمام واحدها تهیه گردد.

همچنین کنترل و نظارت بر استفاده از سرنگها، سر سوزن ها و اجرای سیاست مربوطه به صورت

برنامه ریزی شده یک اقدام حیاتی بشمار می آید که بایستی بطور مستمر انجام گردد و

ضمن تهیه فهرست کنترل مناسب کیفیت اجرای سیاست ثبت و امکان ارتقاء فرآیند را فراهم آورد.

راهنمای کشیدن دارو از آمپول و ویال:

اقدامات اولیه :

دستها بر اساس سیاست و رویه بهداشت دست شستو شده و یا از ژل مخصوص استفاده نمائید.

دستکش بپوشید (در زمان وجود آلودگی از قبیل خون و ترشحات بدن بیمار پوشیدن دستکش ضروری است).

نکته: دستکش ها بایستی پس از انجام تزریق برای هر بیمار تعویض گردد.

وسایل لازم را آماده کنید (سرنگ و سوزن با اندازه مناسب نوع تزریق، پنبه الکل، دستکش یکبار مصرف،

آمپول یا ویال دارو، کاردکس داروئی).

    تاریخچه دارویی و سوابق حساسیت بیمار را کنترل کنید.

کاردکس داروئی را از نظر نام دارو، مقدار تجویز، تاریخ، زمان تزریق و راه و روش تزریق با دستور پزشک

تطبیق دهید (این کار بایستی در هر بار تزریق انجام شود).

بیمار را با پرسیدن نام او و مطابقت با اطلاعات مچ بند (در بیمار بستری) شناسایی کنید.

در اتاق را بسته و جهت حفظ حریم خصوصی بیمار از عدم تردد دیگران در زمان تزریق اطمینان حاصل کنید.

سرنگ را از نظر سالم بودن بسته بندی، نداشتن شکستگی و اشکالات احتمالی کنترل نمایند

مقدار تجویز دارو را از روی بر چسب آن خوانده، پس از محاسبه مقدار دارو بر اساس تجویز، آنرا با

سرنگ بکشید و هوای داخل سرنگ را خالی نمایید.

 محل مناسب برای تزریق را مشخص کرده ناحیه را از نظر خارش، التهاب، یا ورم

بررسی کنید.روی بدن بیمار را با گان یا ملافه بپوشانید.

در تزریقات IM، سر سوزن را تعویض کنید

در صورت داشتن تزریقات مکرر، در هر بار ناحیه را تغییر دهید.

پاسخهای کلامی و غیر کلامی بیمار را مانند تغییرات وضعیت بدن، نسبت به تزریق مورد مشاهده قرار دهید.

طرز آماده کردن آمپول :

١ – سر آمپول را پس از توجه به نقطه برش( علامتی روی خود آمپول است)توسط پنبه الکل با انگشتان خود گرفته و بشکنید.

٢ – سر سوزن را با دقت و بدون تماس با دیواره بیرونی آمپول وارد آمپول کرده تمام محتویات آنرا بکشید.

٣ – در صورت کشیده شدن حباب هوا بداخل سرنگ، آنرا بصورتی که سوزن آن به طرف بالا باشد گرفته

توسط چند ضربه آهسته با انگشتان دست به بدنه سرنگ، حبابها را در قسمت بالای آن جمع کنید .

سپس به آرامی با فشار دادن پیستون سرنگ، هوا را به بیرون تخلیه کنید.

۴- در مواردی که دارو در سرنگهای از قبل پر شده وآماده تزریق و PACK شده اند، هوای موجود آن را خالی نکنید.

طرز آماده کردن و یال:

١- درپوش فلزی روی ویال را جدا نمایید.

٢- سر ویال را با پنبه الکل ضدعفونی کنید.

٣- سرنگ را از پوشش خود خارج کرده به اندازه حجم دارویی که باید کشیده شود، هوا به داخل آن بکشید.

۴- سر سوزن را وارد ویال کرده، هوای درون سرنگ را به داخل ویال بفرستید.

۵- ویال را بصورت معکوس بین انگشتان دست گرفته، به آرامی پیستون سرنگ را بطرف خارج کشیده، دارو را آسپیره کنید.

۶- همیشه سر سوزن را زیر سطح مایع درون ویال نگهدارید تا همه دارو را بکشید.

٧- پس از خارج کردن سوزن، هوای باقیمانده درون سرنگ را تخلیه کرده، سر سوزن را تعویض کنید.

نحوه انجام تزریق داخل جلدی( ID ):

محل تزریق را از نظر وجود هر گونه زخم، خراش یا تغییر رنگ پوست ساعد بررسی کنید.

بیمار را در وضعیت مناسب قرار دهید : از او بخواهید آرنج خود را باز کرده، ساعد را روی یک سطح صاف قراردهد.

محل تزریق را مشخص کرده با پنبه الکل یا مواد ضد عفونی کننده بدون رنگ بصورت دورانی از مرکز تا

حدود ۵ سانتیمتر پاک کنید و ۳۰ ثانیه جهت خشک شدن الکل صبر نمایید.

پنبه الکل را بین انگشتان سوم و چهارم دست آزاد نگهدارید.

در پوش سوزن را توسط کشیدن آن مستقیماً بطرف بالا بردارید.

سرنگ را بین شست و انگشت وسط بصورتی نگهدارید که شیب سر سوزن رو به بالا

باشد (در سرنگ هایی که یک شیب دارند).

توسط شست یا سایر انگشتان دست آزاد پوست روی ساعد بیمار را بکشید.

از تماس مجدد دست به محلی که با الکل و یا مواد ضد عفونی کننده، ضدعفونی شده است خودداری کنید.

سوزن را به آرامی با زاویه ۱۰ تا ۱۵ درجه آنقدر وارد کنید تا به مقاومت برخورد نمایید. سوزن باید

به میزان ۳میلی متر وارد جلد شود (انتهای سوزن ممکن است از سطح پوست قابل مشاهده باشد)

نیازی به کشیدن پیستون سرنگ وجود ندارد.

تزریق آرام دارو را تا زمانی ادامه دهید که احساس مقاومت نسبت به تزریق دارو بوجود آید.

در صورتیکه مقاومتی احساس نکردید، زاویه سوزن را مجدداً اصلاح کنید، زیرا سوزن عمیق تر فرورفته است (حداکثر نیم میلی متر).

در طول تزریق داخل جلدی (ID) باید برجستگی کوچکی روی سطح پوست ایجاد شود

سوزن را در حالی خارج کنید که پنبه الکل روی ناحیه قرار دارد.

دور ناحیه تزریق را با خودکار حلقه بکشید .

سوزن را در جعبه مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده ( نیدل باکس) بیندازید .

دستها را بر اساس سیاست و رویه بهداشت دست شسته و یا ازمحلول ویژه با پایه الکلی تزریقات استفاده نمایید.

ناحیه تزریق، مقدار و نوع ماده تست، تاریخ و زمان آن را ثبت کنید.

ناحیه را از نظر بروز واکنشهای حساسیتی، درد حاد، سوزش تزریقات، بی حسی یا خارش بررسی کنید.

در مواردی که جهت آلرژی تست انجام شده است پس از ۱۰الی ۳۰ دقیقه پاسخ بیمار به تزریق را مورد بررسی قرار دهید.

  • تزریقات

تزریقات و طریقه تست انواع پنی سیلین

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریقات و طریقه تست انواع پنی سیلین پروکایین ۴۰۰۰۰۰ G -1 پنی سیلین آب مقطر رقیق

کرده CC آب مقطر حل کرده ۱%از این محلول را با ۱ CC – پنی سیلین ۴۰۰۰۰۰ را با۴ تزریق کنید.

id و ۱%داخل جلد آب مقطر رقیق کرده و CC آب مقطر حل کرده و ۱% از این محلول

را با ۲ CC -2 پنی سیلین ۸۰۰۰۰۰ = با ۴ تزریق کنید. id %1 داخل جلد ( بنزاتین یا

پنادر طولانی اثر) ۱۲۰۰۰۰۰ G -3 پنی سیلین کریستال: G -4 پنی سیلین بصورت تزریق

عضلانی و وریدی می باشد.روش تست مانند پنادر می باشد ۶یعنی پنی سیلین

بنزاتین ۶۰۰۰۰۰ و ۳یعنی پنی سیلین (G -5 پنی سیلین ۶.۳.۳ پروکایین ۳۰۰۰۰۰ و

۳یعنی پنی سیلین کریستال ۳۰۰۰۰۰ می باشد. تزریقات خارج از رگ تزریقات  خارج رگ

یک دارو ممکن است منجر به درد، تاخیر در جذب، و یا صدمه بافتی شود تزریق داخل

سرخرگی تزریق داخل سرخرگی، به ندرت اتفاق می افتد، اما بسیار خطرناک تر است.

نقش آب در ساختار بدن موجودات • تا ۹۰ % وزن بدن تعداد زیادی از موجودات زنده را

آب تشکیل می دهد. • تا ۶۰ % وزن بدن انسان را آب تشکیل می دهد. • تا ۹۰ % ریه های

انسان را آب تشکیل می دهد. • و ۷۰ % مغز انسان را آب تشکیل می دهد  اهداف مایع درمانی

این چند روش اسطوار است ایجاد وحفظ تعادل مایع والکترولیت تجویز داروها وعوامل

شیمی درمانی انتقال خون وفراورده های خونی تجویز غذاهای تزریقی ومکمل های غذایی

انواع سرم ها وفراورده های آن آمینو اسیدها Dextran: دکستران  کربوهیدراتها.

روش کاربرد آنژیوکت و تزریقات

۱.برحسب اندازه رگ محل مورد مصرف اندازه مناسب آنژیوکت را انتخاب کنید

۲.در مورد آنژیوکت های بزرگ (کمتر از نمره ۱۵-۱۴) ابتدا محل پوست را بی حس نمایید

۳. تنه آنژیوکت را بین شست انگشتان دوم و سوم و چهارم نگه دارید به طوری که سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد

 

  • تزریقات

در هنگام تزریقات و سرنگها پرستار باید به چه مواردی توجه کند

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریقات و سرنگها یکی از شیوه های رایج در تجویز داروها و اجرای نمونه گیری ها می باشد

که در صورت  رعایت نکردن  استانداردهای ایمنی، خطراتی را برای هر دو طرف دارد

بر اساس تحقیقات بعمل آمده سالانه حدود ۱۶ بیلیون تزریق در کشورهای در حال

توسعه انجام میشود که حداقل ۵۰ درصد آن غیرایمن می باشد. خطر تزریقات غیر

ایمن یک تهدید جدی است و استفاده نامناسب از سرنگها و سوزن ها می تواند باعث

انتقال عفونت و تهدید زندگی گردد. برای مثال هپاتیت C و B HIV می توانند در اثر تزریق غیر ایمن منتقل گردد.

تهیه امکانات و شرایط کافی برای اجرای سیاست مربوط به تزریقات ضروری بوده و بایستی:

-۱ تمام وسایل مورد نیاز مناسب از قبیل سرنگها، سر سوز نها، جعبه ها و …… همواره فراهم باشد.

-۲ بایستی سیستم تهیه وسایل مورد نظر طوری طراحی شود که همواره این وسایل در دسترس باشد

-۳ سرنگهای یکبار مصرف در سایزهای مختلف بایستی به میزان حداقل مصرف یک ماه موجود باشد.

-۴ تهیه جعبه های ایمنی مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده به تعداد کافی برای تمام واحدها تهیه گردد.

همچنین کنترل و نظارت بر استفاده از سرنگها، سر سوزن ها و اجرای سیاست مربوطه به صورت

برنامه ریزی شده یک اقدام حیاتی بشمار می آید که بایستی بطور مستمر انجام گردد و ضمن

تهیه فهرست کنترل مناسب کیفیت اجرای سیاست ثبت و امکان ارتقاء فرآیند را فراهم آورد.

راهنمای کشیدن دارو از آمپول و ویال: اقدامات اولیه : دستها بر اساس سیاست و رویه بهداشت

دست شستو شده و یا از ژل مخصوص استفاده نمائید. دستکش بپوشید (در زمان وجود آلودگی

از قبیل خون و ترشحات بدن بیمار پوشیدن دستکش ضروری است). نکته: دستکش ها بایستی

پس از انجام تزریق برای هر بیمار تعویض گردد. وسایل لازم را آماده کنید (سرنگ و سوزن با اندازه

مناسب نوع تزریق، پنبه الکل، دستکش یکبار مصرف، آمپول یا ویال دارو، کاردکس داروئی).

تاریخچه دارویی و سوابق حساسیت بیمار را کنترل کنید. کاردکس داروئی را از نظر نام دارو،

مقدار تجویز، تاریخ، زمان تزریق و سرنگها  راه و روش تزریق با دستور پزشک تطبیق دهید (این کار بایستی

در هر بار تزریق انجام شود). بیمار را با پرسیدن نام او و مطابقت با اطلاعات مچ بند (در بیمار بستری)

شناسایی کنید. در اتاق را بسته و جهت حفظ حریم خصوصی بیمار از عدم تردد دیگران در زمان

تزریق و سرنگها اطمینان حاصل کنید. سرنگ را از نظر سالم بودن بسته بندی، نداشتن شکستگی و اشکالات

احتمالی کنترل نمایند مقدار تجویز دارو را از روی بر چسب آن خوانده، پس از محاسبه مقدار دارو

بر اساس تجویز، آنرا با سرنگ بکشید و هوای داخل سرنگ را خالی نمایید. محل مناسب برای

تزریق و سرنگها را مشخص کرده ناحیه را از نظر خارش، التهاب، یا ورم بررسی کنید. روی بدن بیمار را با گان

یا ملافه بپوشانید. در تزریقات IM، سر سوزن را تعویض کنید در صورت داشتن تزریقات مکرر،

در هر بار ناحیه را تغییر دهید. پاسخهای کلامی و غیر کلامی بیمار را مانند تغییرات وضعیت بدن، نسبت

به تزریق مورد مشاهده قرار دهید. طرز آماده کردن آمپول :

١ – سر آمپول را پس از توجه به نقطه برش( علامتی روی خود آمپول است)توسط پنبه الکل با انگشتان خود گرفته و بشکنید.

٢ – سر سوزن را با دقت و بدون تماس با دیواره بیرونی آمپول وارد آمپول کرده تمام محتویات آنرا بکشید.

٣ – در صورت کشیده شدن حباب هوا بداخل سرنگ، آنرا بصورتی که سوزن آن به طرف بالا باشد

گرفته توسط چند ضربه آهسته با انگشتان دست به بدنه سرنگ، حبابها را در قسمت بالای آن جمع کنید .

سپس به آرامی با فشار دادن پیستون سرنگ، هوا را به بیرون تخلیه کنید. ۴- در مواردی که دارو در سرنگهای

از قبل پر شده وآماده تزریق و PACK شده اند، هوای موجود آن را خالی نکنید. طرز آماده کردن و یال:

١– درپوش فلزی روی ویال را جدا نمایید. ٢– سر ویال را با پنبه الکل ضدعفونی کنید.

٣– سرنگ را از پوشش خود خارج کرده به اندازه حجم دارویی که باید کشیده شود، هوا به داخل آن بکشید.

۴– سر سوزن را وارد ویال کرده، هوای درون سرنگ را به داخل ویال بفرستید.

۵– ویال را بصورت معکوس بین انگشتان دست گرفته، به آرامی پیستون سرنگ را بطرف خارج کشیده، دارو را آسپیره کنید.

۶– همیشه سر سوزن را زیر سطح مایع درون ویال نگهدارید تا همه دارو را بکشید. ٧– پس از خارج کردن سوزن،

هوای باقیمانده درون سرنگ را تخلیه کرده، سر سوزن را تعویض کنید.