• زایمان

وضعیت شما پس از زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰
بدن شما پیش از زایمان تغییرات زیادی کرده بود و

پس از زایمان نیز تغییراتی را تجربه خواهید کرد.

برخی از این تغییرات جسمی پس از زایمان می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

دردناکی پستان‏ها: با شروع تولید شیر، پستان‌ها ممکن است

به مدت چند روز متورم، سفت و دردناک باشند یا در قسمت

نوک پستان‏‌ها نیز احساس درد کنید.

هموروئید یا بواسیر: هموروئید یا واریسی شدن و تورم

وریدهای ناحیۀ مقعد پس از دوران بارداری و زایمان عارضه‌ای شایع است.

یبوست: گاهی مدفوع کردن تا چند روز پس از زایمان 

ممکن است دشوار باشد که دلیل این مسئله می‌تواند هموروئید،

اپیزیوتومی یا درد ماهیچه‌های ناحیۀ مقعد باشد.

گُر گرفتن و عرق سرد: سازگار شدن بدن با تغییر سطح

هورمون‌ها و جریان خون ممکن است باعث شود که لحظه‌ای

از گرما عرق کنید و لحظۀ بعدی از سرما زیر پتو بروید.

بی‌اختیاری ادرار و مدفوع: کشیده شدن ماهیچه‌ها در زمان زایمان،

به خصوص اگر زایمانی طولانی داشته‌اید، ممکن است باعث

 خروج چند قطره ادرار یا دفع مقداری مدفوع هنگام خندیدن

یا عطسه کردن شود.

درد پس از زایمان: انقباضات رحم تا چند روز بعد از زایمان برای

برگشتن آن به اندازۀ قبلی ادامه دارد. این انقباضات معمولاً هنگام

 شیر خوردن نوزاد بیشتر می‌شود.

ترشحات رحم یا نفاس: بلافاصله پس از زایمان، ترشحات خونی

و خونریزی طبیعی خواهید داشت که از خونریزی عادی عادت

ماهانه شدیدتر است. با گذشت زمان، این ترشحات به رنگ سفید

یا زرد متمایل و در حدود دو ماه کاملاً قطع می‌شود.

درد در ناحیۀ محل پارگی یا اپیزیوتومی؛ Episiotomy: 

اپیزیوتومی ایجاد یک برش در ناحیۀ بین واژن و مقعدتوسط پزشک

برای کمکبه خارج کردن نوزاد یا پیشگیری از پارگی این ناحیه در

زمان زایمان است.در صورت انجام اپیزیوتومی یاپارگی ناحیۀ بین واژن

و مقعد هنگام زایمان، بخیه‌های این ناحیه ممکن است باعث ایجاد مشکل

در راه رفتن و نشستن شود. در زمان بهبود نیز ممکن است هنگام

سرفه یا عطسه کردن احساس درد داشته باشید.

از لحاظ روانی نیز ممکن است روزها یا هفته‌های پس از زایمان،

 زودرنج یا بدخلق باشید یا به راحتی به گریه بیفتید. نشانه‌های بالا

در بیشتر زنان پس از زایمان بروز می‌کنند و ممکن است با تغییرات

فیزیکی که شامل تغییر سطح هورمون‌ها و خستگی است و سازگار

شدن از لحاظ عاطفی با مسئولیت‏‌های مراقبت از نوزاد تازه از راه

رسیده مرتبط باشد. در صورت ادامه پیدا کردن این مشکلات به پزشک

خود اطلاع دهید، زیرا ممکن است به افسردگی پس از زایمان دچار شده

باشید که مسئله‌ای جدی است و در ایران، حدود ۱۵ درصد از زنان پس از زایمان به آن دچار می‌شوند.

  • مامایی

معاینات پزشکی سه ماهۀ اول بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

تست بارداری خانگی و معاینات پزشکی شما مثبت شده و لازم است که یک وقت برای ملاقات

با پزشک بگیرید. اگر هنوز پزشک مورد نظر خود را پیدا نکرده‌اید، باید در

هر صورت به یک پزشک زنان مراجعه کنید تا مراقبت‌های بارداری را شروع کنید.

جلسات ویزیت در سه ماهۀ اول بسیار شبیه هم است و پزشک به بررسی

وضعیت عمومی شما خواهد پرداخت و آزمایش‌هایی را برای شما تجویز خواهد کرد.

در این مطلب با ‌اتفاق‌هایی که در جلسات ویزیت پزشک در سه ماهۀ اول

رخ خواهد داد، بیشتر آشنا ‌خواهید شد.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • اولین جلسۀ معاینات بارداری

  • معاینات و آزمایش‌های سه ماهۀ اول

  • ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مشاوره در مورد خودمراقبتی در سه ماهۀ اول

اولین جلسۀ معاینات بارداری

اگرچه بهتر است به محض مثبت شدن نتیجۀ بارداری به پزشک مراجعه کنید،

اما معمولاً زنان بعد از گذشت یک تا دو ماه از بارداری متوجه آن می‌شوند.

به محض تشخیص احتمال بارداری یا اگر نتیجۀ آزمایش خانگی شما مثبت شد،

بهتر است در فاصله هفته‌های شش تا ۱۰ برای انجام اولین ملاقات با پزشک

برای شروع مراقبت‌های دوران بارداری برنامه‌ریزی کنید. در اولین جلسه،

پزشک ممکن است ابتدا برای تأیید حاملگی، آزمایش‌های خون برای شما تجویز کند.

در صورت تأیید باردار بودن شما، پزشک با پرسیدن سوال‌هایی اقدام به

تعیین سن بارداری، زمان زایمان و در نهایت تکمیل پروندۀ سلامتتان خواهد کرد.

سوال‌هایی که پزشک برای تکمیل پروندۀ بهداشتی مادر می‌پرسد ممکن است ‌

شامل موارد زیر باشد:

سوال‌هایی در مورد سلامت و بهداشت زنان: پزشک در مورد نظم و طول

دورۀ عادت ماهانه و اولین روز آخرین عادت ماهانه از شما می‌پرسد. همچنین

در مورد عفونت‌ها یا بیماری‌های آمیزشی احتمالی و همچنین جزئیات

بارداری‌های پیشین مادر سوال‌هایی می‌کند.

سوابق پزشکی و بیماری‌های مزمن: پزشک برای تکمیل پروندۀ سلامت مادر

در مورد بیماری‌های مزمنی که مادر ممکن است به آنها مبتلا باشد مانند دیابت

یا فشار خون و روش‌های درمان قبلی می‌پرسد. همچنین سابقۀ جراحی یا

بستری شدن در بیمارستان یا حساسیت‌های دارویی مادر را از او خواهد پرسید.

سبک زندگی مادر: برای اطلاع از سبک زندگی مادر و خطرهای احتمالی

مرتبط با آن سوال‌هایی را در مورد مصرف دخانیات، الکل و مواد مخدر می‌کند.

همچنین ممکن است در مورد سابقۀ وجود آزار جنسی در گذشته یا خشونت

خانگی از مادر سوال کند. بهتر است صادقانه به سوال‌های پزشک پاسخ بدهید

تا او بتواند بهترین راهکارها را برای سلامت بارداری شما انجام دهد.

سوابق پزشکی خانوادگی: از آنجا که برخی از مشکل‌ها می‌تواند ارثی باشد،

لازم است پزشک اطلاعاتی در مورد سوابق مشکلات پزشکی خانوادۀ شما

را در اختیار داشته باشد. اگر سابقۀ سقط، تولد نوزاد با نقص‌های ژنتیک یا

زایمان زودرس در خانواده دارید، به پزشک اطلاع دهید. همچنین در صورت

وجود سابقۀ بیماری مزمن مانند دیابت در خانواده، لازم است پزشک بداند و

آن را در پروندۀ سلامت شما ثبت کند.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پزشک در اولین جلسه با معاینۀ مادر وضعیت تیروئید، ریه، پستان، سلامت

دهان و دندان شما را بررسی خواهد کرد. همچنین با معاینۀ واژن و لگن و معاینات پزشکی

وضعیت سلامت مادر را تحت نظر قرار می‌دهد. در ادامه پزشک فشار خون،

قد و وزن مادر را اندازه می‌گیرد و نمایۀ تودۀ بدنی یا همان bmi مادر را مشخص می‌کند.

پزشک ممکن است از اولین جلسه‌، مصرف برخی از مکمل‌ها به خصوص

فولیک اسید را برای مادر تجویز کند. مادر باردار باید هر روز، دُز مشخصی

فولیک اسید مصرف کند. در انتهای جلسۀ اول، معمولاً پزشک در مورد سایر

جلسه‌ها و کارها و روش‌هایی که برای مراقبت از بارداری شما انجام خواهد داد

به شما توضیح می‌دهد. همچنین ممکن است آزمایش‌های تکمیلی برای بررسی

میزان ایمنی بدن شما و همچنین بررسی سلامتتان درخواست کند تا در جلسات

بعدی نتایج آنها بررسی شود.

معاینات و آزمایش‌های سه ماهۀ اول

در سه ماهۀ اول بهتر است مادر هر ماه، حداقل یک ملاقات با پزشک داشته باشد.

در این جلسات، پزشک آزمایش‌هایی را بررسی می‌کند که در ملاقات‌های قبلی

درخواست داده است و تصمیم‌های لازم را خواهد گرفت. آزمایش‌هایی که

پزشک ممکن است در سه ماهۀ اول برای شما لازم بداند شامل موارد زیر است:

آزمایش خون: پرشک در اولین جلسۀ معاینات بارداری، احتمالاً یک آزمایش

خون کامل برای شما درخواست خواهد کرد. نتایج این آزمایش خون می‌تواند

به پزشک در بررسی وضعیت سلامت شما کمک زیادی کند. پزشک معمولاً در

این آزمایش خون، گروه خونی، rh خون و وضعیت آنتی‌بادی‌های rh را بررسی می‌کند.

همچنین آزمایش خون کامل cbc به پزشک در بررسی کم‌خونی یا عفونت احتمالی

در بدن شما کمک خواهد کرد. پزشک ممکن است در آزمایش خون، تقاضای بررسی

میزان ایمنی بدن شما نسبت به بیماری‌ای مانند سرخجه و هپاتیت b را درخواست کند.

‌اگر شما روابط جنسی پرخطر داشته‌اید، پزشک می‌تواند در این آزمایش خون،

وجود بیماری‌های آمیزشی مانند هپاتیت یا hiv را بررسی کند. همچنین آزمایش

قند خون ناشتا می‌تواند به پزشک اطلاعاتی در مورد وضعیت قند خون شما بدهد.

اگر شما سابقۀ دیابت داشته باشید یا پره‌دیابتیک باشید، پزشک ممکن است آزمایش‌های

تکمیلی و دارو برایتان تجویز کند.

آزمایش ادرار: پزشک برای بررسی وضعیت سلامت و یافت هر نوع عفونت مجاری

ادرار به شما آزمایش کامل ادرار شامل آنالیز و کشت ادرار خواهد داد. پزشک وجود خون،

پروتئین و قند در ادرار شما را بررسی خواهد کرد و در صورت وجود قند در ادرار شما،

کارهای لازم برای تشخیص دیابت را انجام خواهد داد.

آزمایش‌های غربالگری: پزشک معمولاً در اولین جلسات معاینۀ پیش از بارداری

با شما در مورد آزمایش‌های غربالگری و به طور مشخص غربالگری سه ماهۀ اول

صحبت خواهد کرد. آزمایش‌های غربالگری برای تشخیص نقص‌های مادرزادی جنین

و اختلالات کروموزمی او استفاده می‌شود. انجام آزمایش‌های غربالگری به پزشک

و شما کمک می‌کند تا در صورت وجود هر نوع نقص مادرزادی بتوانید تصمیم

درستی بگیرید.

آزمایش‌های غربالگری سه ماهۀ اول می‌تواند احتمال وجود اختلالات کروموزومی

در جنین را نشان دهد. این آزمایش‌ها شامل یک سونوگرافی nt که میزان مایع

پشت گردن جنین را اندازه‌گیری می‌کند و یک آزمایش خون است که سطح هورمون

hcg سطح پروتئین a در پلاسمای مادر را بررسی می‌کند. این آزمایش‌ها

معمولاً بین هفته‌‌های ۱۱ تا پایان هفتۀ ۱۳ تجویز می‌شود. آزمایشگاه زنان باردار

را در دو گروه کم‌خطر و پرخطر قرار می‌دهد و پزشک با دریافت جواب این غربالگری،

در صورت احتمال وجود هر نوع اختلال کروموزومی، ممکن است تقاضای آزمایش‌های

تشخیصی بیشتری را بدهد یا ممکن است انجام آزمایش‌های غربالگری سه ماهۀ

دوم را به شما توصیه کند و بعد از آن در صورت لزوم آزمایش‌های تشخیصی تجویز شود.

به این شکل که اگر نتایج غربالگری شما را در گروه پرخطر قرار دهد، پزشک به

احتمال زیاد یکی از آزمایش‌هاینمونه‌گیری از پرزهای جفتی یا آمنیوسنتز را برای شما

درخواست می‌کند. اگر آزمایش‌های خون غربالگری سه ماهۀ اول، شما را در گروه کم

خطر قرار دهد ولی شما سونوگرافی nt را همزمان با این آزمایش‌ها انجام نداده باشید،

پزشک غربالگری سه ماهۀ دوم را در فاصلۀ هفته‌های ۱۵ تا ۱۷ برای شما درخواست می‌کند.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مشاوره در مورد خودمراقبتی در سه ماهۀ اول

پزشک احتمالاً در معاینات پزشکی در سه ماهۀ اول دربارۀ تغذیۀ صحیح، غذاهایی که

نباید بخورید، افزایش وزن، ویتامین‌های لازم برای دوران بارداری و مشکلات شایع در

اوایل بارداری، توضیحاتی را به شما خواهد داد و علائم هشداردهنده‌ای را به شما گوشزد

خواهد کرد ‌که نیاز به مراجعۀ فوری به پزشک دارد. این توضیحات به شما کمک خواهد کرد

که بتوانید نقش مفیدی در مراقبت از سلامت خود و کودکتان بازی کنید. شما می‌توانید

نگرانی‌ها و سوال‌های خود را که در بین هر جلسۀ ویزیت برای شما پیش آمده است،

یادداشت کنید و در ملاقات با پزشک از او بپرسید. پزشک به شما کمک خواهد کرد تا

از میزان نگرانی‌هایتان کم کنید. او همچنین ممکن است واکسن آنفلوانزا را در صورت

شروع فصل پاییز به شما پیشنهاد بدهد.

  • مامایی

هفتهٔ اول بعد از زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

زایمان و یک هفته لعد از آن

آمدنتان همراه نوزاد به خانه، برای شما و همسرتان یک لحظۀ زیبا و به‌یادماندنی است.

شما مادر و همسرتان پدر شده‌اید. اولین روز حضور نوزاد در خانه برای شما احساس خوشایند،

وصف‌ناپذیر و شاید در ابتدا عجیب باشد. یادتان باشد شما تنها نیستید و همسرتان در

این روزهای پیچیدهٔ همزمان پر از شیرینی و اضطراب در کنار شماست. در این مطلب

می‌توانید با شروع زندگی با نوزاد در بدو ورودش به خانه آشنا شوید.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • زندگی و احساسات والدین
  • رشد و زندگی نوزاد

زندگی و احساسات والدین

زندگی جدید شما از این هفته شروع می‌شود و واقعیت مادر و پدر شدن شما طی این هفته

خود را نشان می‌دهد. شما یک نوزاد دارید که مسئولیت نگهداری و مراقبتش با شما و همسرتان است.

او با شما به خانه آمده و برای تغذیه وخوابیدن کافی به شما وابسته است. همچنین او به

عشق و محبت شما و همسرتان نیاز دارد. بدون شک شما در مورد کارهایی که باید بکنید

و وظایف مادری خود کتاب خوانده‌اید و تحقیق کرده‌اید، اما سعی نکنید هنر مراقبت از یک نوزاد

را یک‌دفعه یاد بگیرید و تجربه کنید. سخت نگیرید و قدم به قدم پیش بروید، زیرا نوزادتان بیشتر

از آنچه فکر می‌کنید پیش شما می‌ماند. به همان اندازه‌ای که شما و همسرتان در حال عادت

کردن به او هستید، او هم در حال عادت کردن به شماست. شکل‌گیری رابطۀ شما هم مانند

تمام روابط خوب دیگر، فقط نیاز به کمی زمان دارد.

همچنین یادتان نرود که اولین مراقبت پزشکی پس از زایمان شما در روز اول تا سوم پس از

ترخیص زایمان است که طی آن لازم است پزشک شرایط جسمی و روحی شما را بررسی و معاینه کند.

رشد و زندگی نوزاد

از آنجا که نوزادتان تا همین اواخر در رحم شما جمع شده بود، ممکن است برای مدت کمی به

همان حالت مچاله و جمع‌شده باقی بماند. بازوها و پاهای او به طور کامل باز نمی‌شود و حتی

ممکن است با پاهایی پرانتزی به نظر برسد. نگران نباشید، دست و پای نوزاد شما به تدریج

از هم باز خواهد شد و وقتی به شش ماهگی رسید، این خمیدگی‌ها به طور کامل از بین خواهد رفت.

در این فاصله، نوزاد که در حال تطبیق با زندگی خارج از محدودۀ امن و گرم رحم است،

احتمالاً از پیچیده شدن در یک پتوی سبک لذت خواهد برد. به شرطی که شما نحوۀ درست قنداق‌پیچ کردن نوزاد را بلد باشید.

 

  • مامای همراه

وضعیت‌های قرارگیری کودک هنگام زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

در اواخر بارداری و هنگام زایمان ، معمولاً پزشک وضعیت قرارگیری کودک را تعیین می‌کند. در شرایط طبیعی همزمان

با آماده شدن بدن شما ، کودک وارد بخش پایین‌تری از رحم می‌شود و در وضعیت مناسبی

برای تولد قرار می‌گیرد. در این مطلب شما با وضعیت‌های قرارگیری کودک هنگام زایمان بیشتر

آشنا خواهید شد.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • وضعیت عادی کودک برای تولد
  • وضعیت‌های قرار‌گیری مشکل‌ساز

وضعیت عادی کودک برای تولد

بهترین وضعیت کودک ، زمانی است که به صورت طولی در کانال زایمانی قرار گرفته و سر

او اولین عضوی است که وارد لگن خواهد شد و از کانال زایمان خارج می‌شود. در این وضعیت، سر او

رو به پایین و صورت او به سمت پشت مادر قرار گرفته است، درحالی‌که چانه در داخل قفسۀ سینه او

جمع شده و برای ورود به لگن با پشت سر آماده است. این حالت را زایمان سفالیک (Cephalic) می‌نامند.

اغلب نوزادان در اولین زایمان مادران، از هفتۀ ۳۶ به بعد در این وضعیت قرار می‌گیرند و در زایمان چندم

مادران، کودک در نزدیکی در وضعیت سفالیک قرار خواهند گرفت.

وضعیت‌های قرار‌گیری مشکل‌ساز

برخی وضعیت‌های قرارگیری می‌تواند هم برای مادر و هم برای کودک مشکل‌ساز باشد. در این موارد،

به روش سزارین مطمئن‌ترین روش برای مادر و کودک است ولی این احتمال نیز وجود دارد که فرزند

شما پیش از زایمان بچرخد و در وضعیت صحیح قرار گیرد. وضعیت‌های قرارگیری کودک که ممکن است

مشکل‌ساز شود شامل موارد زیر است:

اکسی‌پوت پوستریور یا پس سرَی خلفی (Occiput): سر کودک به سمت پایین قرار دارد ولی

صورت او به سمت شکم مادر است و مثل این است که نگاه کودک به سمت سقف است. چنین

وضعیتی را پس سَری خلفی یا اکسی‌پوت پوستریور می‌نامند. قرارگیری در این وضعیت می‌تواند

باعث دردناک و طولانی شدن زایمان شود. در برخی موارد، مادرانی که لگن مناسبی دارند و زایمان

اول آنها نیز نیست، بدون بروز مشکلی کودک را به دنیا می‌آورند.

فرانک بریچ (Frank breech): در وضعیت فرانک بریچ، باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار می‌گیرد.

به طوری که مفاصل ران‌ها خم می‌شوند و زانوها در امتداد و به صورت مستقیم قرار گرفته و خم نشده‌اند.

در چنین وضعیتی، ابتدا باسن کودک خارج می‌شود.

بریچ کامل (Complete breech): در وضعیت بریچ کامل، باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار دارد،

مفاصل ران‌ها و زانوها، هر دو خم شده‌اند و کف پا کنار باسن قرار دارد و مثل سایر زایمان‌های بریچ،

این وضعیت نیز احتمال حلقه شدن بند ناف به دور سر کودک در دهانۀ رحم را افزایش می‌دهد

و در صورت زایمان به روش طبیعی باعث آسیب دیدن نوزاد می‌شود.

بریچ فوتلینگ (Footling breech): گاهی یک یا هر دو پای کودک به سمت کانال زایمان قرار می‌گیرند

و اول یک یا هر دو پا خارج می‌شوند. این وضعیت قرارگیری کودک را بریچ ناکامل یا فوتلینگ می‌نامند.

در این وضعیت احتمال سُر خوردنبندناف به درون دهانه رحم افزایش می‌یابد که باعث قطع خون‌رسانی به کودک می‌شود.

قرارگیری به صورت عرضی: در این حالت، کودک در عرض رحم قرار گرفته است به شکلی که

احتمالاً شانه ابتدا وارد لگن می‌شود. در اغلب موارد وقتی جنین با وضعیتی غیر از سفالیک وارد

کانال زایمان می‌شود، روش سزارین بهترین راه برای زایمان است.

  • بارداری

صدای قلب جنین از چه زمانی شنیده می‌شود؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

جنین

به گزارش خبرنگار حوزه کلینیک گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان؛

 رشد جنین به سرعت پس از ایجاد سلول اولیه آغاز می‌شود.

معمولاً در هفته‌های اول و دوم تشکیل نطفه، مادر متوجه بارداری خود نمی‌شود و علامت خاصی ندارد.

در هفته سوم بارداری سلول های جنسی مرد و زن در یکی از لوله‌های فالوپ یکی

می‌شوند و سلول اولیه به نام zygote زیگوت را تشکیل می‌دهند.

اگر بیش از یک سلول جنسی ماده آزاد و بارور شود امکان دارد چندین زیگوت تشکیل

شود، این سلول دارای ۴۶ کروموزوم است که ۲۳ عدد از آن‌ها متعلق به پدر و ۲۳ عدد

متعلق به مادر است و باعث ایجاد خصوصیاتی، چون تعیین جنسیت کودک، رنگ چشم،

موها، نوع شخصیت و سطح هوش کودک می‌شود.

به زودی پس از لقاح سلول زیگوت به سوی رحم حرکت می‌کند و از همان زمان تقسیم

سلولی آغاز می‌شود تا سلول‌هایی شبیه به تمشک تشکیل شود.

در هفته چهارم به محض رسیدن زیگوت به رحم تقسیمات سلولی افزایش پیدا می‌کند

و جنین به دیواره رحم می‌چسبد تا از آن محافظت کند. این دیواره تا زمان تشکیل جفت

نقش تغذیه کننده زیگوت را نیز برعهده دارد.

هفته پنجم آغاز دوره جنینی است و در این زمان اعضای بدن شامل مغز، نخاع، قلب

و سایر اندام‌های کودک شروع به تشکیل شدن می‌کنند.

جنین در این مرحله از سه لایه تشکیل شده است لایه بالایی، اکستروم و لایه بیرونی

که در اصل تبدیل به لایه خارجی پوست بدن کودک، سیستم عصبی مرکزی و محیطی،

چشم، گوش‌ها و بسیاری دیگر از بافت‌ها و اندام‌های بدن می‌شود.

قلب کودک و سیستم گردش خون در لایه میانی سلول، مزودرم تشکیل می‌شود، این لایه

همچنین به عنوان پایه‌ای برای شکل گیری استخوان ها، عضلات، کلیه‌ها و حتی سیستم

تولید مثلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در پایان هفته پنجم نوزاد به اندازه نوک یک قلم است.

هفته ششم هفته‌ای است که نخستین بار قلب کودک شروع به تپش می‌کند.

در این هفته، رشد کودک سریع می‌شود و لوله‌های عصبی موجود در بدن او بسته می‌شوند

و قلب جنین تکمیل و شروع به پمپاژ خون می‌کند.

در این مرحله ویژگی‌های پایه‌ای صورت ظاهر می‌شود از جمله گوش و اجزای داخلی آن

تشکیل می‌شوند و فک کودک نیز تکمیل می‌شود.

جنین در این زمان خم شده و به شکل حرف انگلیسی C در می‌آید و جوانه‌های کوچک

دست و پا‌ها شروع به رشد می‌کنند.

کارشناسان در عین حال اذعان دارند شنیدن صدای ضربان قلب جنین درمادران باردار متفاوت

است و به عوامل متعددی بستگی دارد، برخی از مادران توسط دستگاه سونوگرافی در حدود

هفته ۳ یا ۴ بارداری صدای ضربان قلب جنین خود را می‌شنوند و برخی دیگر هم در اوایل هفته

ششم بارداری صدای ضربان قلب جنین را توسط دستگاه سونوگرافی می‌شنوند.

در هفته هفتم بارداری مغز جنین تکمیل می‌شود و چهره او به سرعت به فرم طبیعی نزدیک

می‌شود. عنبیه چشم‌ها تشکیل می‌شود و دست و پا‌ها به رشد خود ادامه می‌دهند،

دراین زمان جنین به اندازه پاک کن نوک مداد است.

در هفته هشتم چشم‌های کودک قابل مشاهده و انگشتان دست و پا، لاله گوش، لب بالا و

بینی تشکیل شده است. بدن جنین دراین مرحله شروع به صاف شدن می‌کند.

جنین در این زمان ابعادی در حدود ۱۱ الی ۱۴ میلی متر دارد.

در هفته نهم بارداری، انگشتان پا تشکیل می‌شوند و استخوان‌ها رشد می‌کنند، مفصل آرنج

تشکیل می‌شود و روند تکمیل پلک و گوش‌های جنین همچنان ادامه دارد.

در این زمان جنین ۲۰ میلی متر طول دارد.

درهفته ده بارداری گردن جنین شروع به رشد می‌کند

در هفته‌های بعدی رشد اعضای بدن کودک همچنان ادامه دارد تا در هفته شانزدهم بارداری

سرنوزاد کاملاً از گردن فاصله می‌گیرد و پلک‌ها برای محافظت از چشم جنین تکمیل شده است.

درهفته یازده بارداری اندام‌های تناسلی کودک تشکیل می‌شود و جنسیت او قابل تشخیص می‌شود.

کودک در این زمان ۵۰ میلی متر و وزن او هشت گرم است، دراین هفته گلبول‌های قرمز

در کبد کودک تشکیل می‌شوند و گردش خون به خوبی انجام می‌شود.

در این زمان تکامل کودک انجام شده و تا ماه‌های آخر بارداری رشد کامل سایر اعضای بدن انجام می‌شود.

منبع: mayoclinic

  • مامایی

آزمایش غربالگری دیابت بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

غربالگری دیابت بین هفته‌های ۲۴ و ۲۸ بارداری انجام می‌شود. آزمایش غربالگری گلوکز

که آزمایش چالش گلوکز یا gct نیز نامیده می‌شود، به منظور بررسی دیابت بارداری تجویز

خواهد شد. در این مطلب می‌توانید با دلایل و چگونگی انجام این آزمایش، همچنین نتایج

و احساس شما پس از انجام آزمایش غربالگری دیابت آشنا شوید.

دلایل انجام آزمایش چالش گلوکز

در زمان بارداری مقاومت به انسولین افزایش می‌یابد و دیابت بارداری زمانی ایجاد می‌شود

که سطح قند خون یک زن بدون دیابت، در دوران بارداری افزایش می‌یابد. دیابت بارداری خطر

ابتلا به مسمومیت بارداری یا پره‌اکلامپسی، افسردگی و نیاز به سزارین را افزایش می‌دهد.

نوزادان متولدشده از مادران مبتلا به دیابت نیز در معرض خطر ماکروزومی یا بزرگی بیش از حد،

افت قند خون پس از تولد و زردی هستند. دیابت بارداری در صورت درمان نشدن می‌تواند

موجب مرگ داخل رحمی جنین نیز بشود. از آنجا که بیماری دیابت بارداری به ندرت علائمی

را بروز می‌دهد، تنها راه برای تشخیص آن انجام آزمایش است. آزمایش چالش گلوکز مانند هر

آزمایش غربالگری دیگری به تشخیص بیماری منجر نمی‌شود، بلکه برای شناسایی هرچه بیشتر

زنانی طراحی شده که ممکن است به دلیل مشکلاتی نیاز به آزمایش‌های بیشتر داشته باشند،

بنابراین نتیجۀ مثبت این آزمایش به این معنا نیست که فرد به دیابت بارداری مبتلاست.

اگر پاسخ آزمایش غربالگری شما مثبت باشد، نیاز به انجام آزمایش تحمل گلوکز دهانی یا o-gtt

دارید که آزمایشی طولانی‌تر و قطعی‌تر است و با اطمینان نشان می‌دهد که آیا شما مبتلا به دیابت

بارداری هستید یا خیر. اگر آزمایش ادرار که به طور معمول انجام می‌شود، نشان‌دهندۀ وجود

مقداری قند اضافی باشد یا ریسک بالایی برای ابتلا به دیابت داشته باشید، ممکن است پزشک

از شما بخواهد پیش از هفتۀ ۲۴ بارداری، غربالگری انجام دهید. اگر نتایج آزمایش طبیعی باشد،

غربالگری در هفته‌های ۲۴ تا ۲۸ بارداری نیز تکرار خواهد شد. البته اگر پیش از بارداری ابتلا به دیابت

تشخیص داده شود، نیاز به غربالگری وجود ندارد. در عوض باید با کمک پزشک خود برای کنترل این

وضعیت در دوران بارداری تلاش کنید.

چگونگی انجام آزمایش چالش گلوکز

هنگام مراجعه برای انجام آزمایش، یک محلول قند به فرد داده می‌شود که محتوی ۵۰ گرم گلوکز

حل‌شده در ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلی‌لیتر آب است. این محلول طعمی شبیه به نوشابۀ خیلی شیرین دارد

و باید در مدت پنج دقیقه آن را سریع بنوشید. یک ساعت بعد برای بررسی سطح قند خون، یک نمونه

خون از شما گرفته می‌شود. این آزمایش مشخص می‌کند که بدن شما چگونه قند را به شکلی مؤثر

فرآوری می‌کند. نتیجۀ آزمایش باید طی چند روز آماده شود. این آزمایش را می‌توان در شرایط غیرناشتا

و در هر ساعت از روز، بدون توجه به آخرین وعدۀ غذایی انجام داد. در مدت انجام آزمایش، شما

باید در حالت نشسته قرار داشته باشید و از فعالیت بدنی شدید، نوشیدن چای یا قهوه و خوردن مواد

غذایی خودداری کنید. در صورت بروز عوارضی مانند تهوع باید در حالت خوابیده قرار بگیرید؛ اگر استفراغ

کردید، نتایج دیگر قابل اطمینان نیست و آزمایش نباید ادامه یابد. اگر مقدار قند اندازه‌گیری‌شده کمتر

از ۱۴۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باشد، مشکلی محسوب نمی‌شود اما درصورتی‌که بیشتر از این مقدار باشد،

مرحلۀ دوم آزمایش انجام می‌شود که آزمایش تحمل گلوکز است.

چگونگی انجام آزمایش تحمل گلوکز

در آزمایش تحمل گلوکز فرد باید حداقل هشت ساعت ناشتا باشد. معمولاً از فرد خواسته می‌شود که

شب قبل از آزمایش دیروقت شام میل کند و بعد از آن ممکن است گفته شود از خوردن و نوشیدن هر

چیز به جز مقدار کمی آب خودداری کند، در نتیجه بهتر است صبح روز بعد، پیش از هر کاری این آزمایش

انجام شود. در روز آزمایش ابتدا یک نمونه خون برای اندازه‌گیری قند خون ناشتا گرفته می‌شود و پس

از آن محلولی حاوی ۱۰۰ گرم گلوکز خوراکی به فرد داده می‌شود. در این زمان طی سه ساعت، سه

نمونه خون به صورت هر ساعت یک بار، از بازو گرفته می‌شود تا خون مورد آزمایش قرار گیرد. از آنجا که

این آزمایش سه ساعت به طول می‌انجامد، حتماً نیاز به چیزی خواهید داشت تا سرتان را با آن گرم کنید،

زیرا در زمان تهیۀ نمونه خون باید در اتاق انتظار بنشینید. همچنین یک خوردنی همراه داشته باشید،

زیرا بعد از دریافت آخرین نمونه، احتمالاً گرسنه خواهید بود.

بعد از اعلام نتیجۀ آزمایش، درصورتی‌که حداقل دو مورد از مقادیر اندازه‌گیری‌شده بیشتر از مقدار استاندارد

باشد، پزشک تشخیص قطعی دیابت بارداری می‌دهد و اقدام‌های لازم را برای شما انجام خواهد داد. توجه

کنید که در برخی موارد، پزشکان به جای آزمایش چالش گلوکز، از ابتدا آزمایش تحمل گلوکز دو ساعته را در

خواست می‌کنند. این آزمایش مانند آزمایش تحمل گلوکز سه ساعته است، با این تفاوت که محلول گلوکز

خوراکی حاوی ۷۵ گرم گلوکز است و نمونه‌ها در مدت دو ساعت گرفته می‌شود. این نوع غربالگری در یک

مرحله انجام می‌شود و نتیجۀ آن قطعی است.

حس بیماری بعد از انجام این آزمایش

برخی از خانم‌های باردار پس از نوشیدن محلول گلوکز، حالت تهوع پیدا می‌کنند و حتی گاهی استفراغ می‌کنند.

درصورتی‌که آزمایش چالش گلوکز دارید، ممکن است خوردن چیزی چند ساعت قبل از آزمایش غربالگری در رفع

این حالت به شما کمک کند. اگر کمی پس از نوشیدن محلول دچار حالت تهوع شده‌اید باید یک روز دیگر دوباره

مراجعه و آزمایش را تکرار کنید. حالت تهوع در طول آزمایش تحمل گلوکز سه ساعته شایع‌تر است، چون محلول

مورد استفاده برای این آزمایش می‌تواند دو برابر شیرین‌تر یا حاوی دو برابر مایعات بیشتری از محلول مورد

استفاده در آزمایش غربالگری باشد و شما باید آن را با معدۀ خالی بنوشید.

بررسی نتایج آزمایش قند خون

پزشکان از استانداردهای مختلفی برای تعیین بالا یا پایین بودن سطح قند خون شما استفاده می‌کنند. در آزمایش

چالش گلوکز اگر سطح قند خون شما پس از آزمایش بیشتر از ۱۴۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باشد، جواب آزمایش

مثبت است و نیاز به آزمایش تشخیصی قطعی تحمل گلوکز خواهد بود. در تست تحمل گلوکز سه ساعته، اگر

حداقل دو مورد از موارد اندازه‌گیری در ساعت‌های مختلف آزمایش بیشتر از مقادیر استاندارد آن باشد، پزشک

تشخیص قطعی دیابت بارداری خواهد داد. مقادیر استاندارد برای قند خون در آزمایش تحمل گلوکز سه ساعته

به شرح زیر است:

  • قند خون ناشتا کمتر از ۹۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر
  • قند خون یک ساعته کمتر از ۱۸۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر
  • قند خون دو ساعته کمتر از ۱۵۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر
  • قند خون سه ساعته کمتر از ۱۴۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر

در روش یک مرحله‌ای یا آزمایش تحمل گلوکز دو ساعته این مقادیر به شرح زیر است:

  • قند خون ناشتا کمتر از ۹۲ میلی‌گرم در دسی‌لیتر
  • قند خون یک ‌ساعته کمتر از ۱۸۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر
  • قند خون دو ساعته کمتر از ۱۵۳ میلی‌گرم در دسی‌لیتر

درصورتی‌که پزشک تشخیص دیابت بارداری بدهد، احتمالاً از فرد خواهد خواست که با رعایت یک برنامۀ غذایی

مناسب، وضعیت سلامت خود را کنترل کند. دیابت بارداری معمولاً تا زمانی که باردار هستید ادامه می‌یابد، اما

برخی از خانم‌ها که در دوران بارداری به دیابت مبتلا می‌شوند، پس از زایمان نیز دچار آن خواهند بود، بنابراین

شش تا هشت هفته بعد از زایمان نیز انجام آزمایش ضروری است.

  • بارداری

عفونت‌های مجاری ادرار در بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

با شنیدن عبارت عفونت مجاری ادرار در بارداری ، ممکن است به عفونت مثانه و علائم همراه

آن مانند نیاز مکرر و ضروری برای ادرار کردن و احساس سوزش هنگام ادرار فکر کنید،

ولی این تمام ماجرا نیست. در این مطلب با نشانه‌ها، راه‌های پیشگیری و درمان

عفونت‌های مجاری ادرار آشنا خواهید شد.

انواع عفونت ادراری

عفونت مجاری ادرار ممکن است در هر یک از بخش‌های مجاری ادرار ایجاد شود.

مجاری ادرار شامل کلیه‌هاست که ادرار در آنها ساخته می‌شود و مسیرهایی که

ادرار را از کلیه به مثانه منتقل می‌کند و از آنجا به مجاری دفع ادرار که ادرار را از مثانه

به محل دفع آن هدایت می‌کند. به‌طورکلی عفونت‌های مجاری ادرار توسط باکتری‌هایی

به وجود می‌آید که از طریق پوست، واژن یا مقعد شما وارد مجاری ادرار می‌شود.

چند نوع شایع عفونت ادراری وجود دارد:

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • انواع عفونت ادراری
  • علائم عفونت مثانه
  • علائم عفونت کلیه
  • عفونت ادراری بدون وجود علامت
  • درمان عفونت کلیه
  • احتمال افزایش ابتلا به عفونت مجاری ادرار
  • راه‌های جلوگیری از ابتلا به عفونت ادراری
  • عفونت مثانه: بیشتر مواقع، باکتری‌ها در مثانه متوقف و در همان محل تکثیر می‌شوند
  • که باعث التهاب و ایجاد علائم عفونت مثانه خواهد شد. التهاب مثانه یا سیستیت در
  • خانم‌های متاهل که رابطۀ جنسی دارند، بین سن ۲۰ تا ۵۰ سال نسبتاً شایع است.

    عفونت کلیه: باکتری‌ها ممکن است از مثانه به سمت یک یا هر دو کلیه حرکت کنند.

  • عفونت کلیه یا پیلونفریت؛Pyelonephritis، شایع‌ترین عارضۀ جدی پزشکی در دوران
  • بارداری است. این عفونت می‌تواند به جریان خون گسترش یابد و زندگی شخص را تهدید
  • کند. همچنین عفونت کلیه ممکن است عواقب جدی برای کودک داشته باشد. این
  • عارضه خطرزایمان زودرس و تولد نوزاد کم‌وزن را افزایش می‌دهد و همچنین ممکن
  • است باعث مرگ جنین یا تولد نوزاد مرده شود.

    عفونت بدون علامت: این امکان وجود دارد که باکتری‌ها در مجاری ادرار وجود داشته

  • باشند، اما هیچ نشانه‌ای از وجود آنها بروز نکند. این وضعیت به نام باکتریوری بدون
  • علامت شناخته می‌شود. تا زمانی که فرد باردار نباشد، این شرایط مشکلی را ایجاد
  • نمی‌کند و معمولاً خودبه‌خود از بین می‌رود. با این حال باکتریوری بدون علامتی که
  • معالجه نشود، در دوران بارداری خطر ابتلا به عفونت کلیه را به میزان قابل توجهی افزایش
  • می‌دهد و با زایمان زودرس و وزن کم نوزاد هنگام تولد همراه است. این امر یکی از دلایلی
  • است که به علت آن در دوران باردای باید به شکل منظم آزمایش ادرار انجام شود.

    علائم عفونت مثانه

    علائم عفونت مثانه یا سیستیت در زنان متفاوت است، اما علائم شایع و رایج آن

  • عبارت است از:
    • درد، ناراحتی یا سوزش هنگام دفع ادرار و احتمالاً هنگام نزدیکی جنسی
    • ناراحتی لگن یا درد پایین شکم و اغلب در بالای استخوان اندام تناسلی
    • نیاز شدید به ادرار و همچنین ناتوانی در کنترل ادرار، حتی با وجود ادرار بسیار کمی در مثانه

    همچنین ممکن است که ادرار بدبو یا کدر به نظر برسد یا در آن خون مشاهده شود.

  • ممکن است تب با درجۀ پایین ایجاد شود، اما بیشتر وقت‌ها دمای بدن طبیعی باقی
  • خواهد ماند. از آنجا که نیاز مکرر به دفع ادرار در دوران بارداری مشکل شایعی است،
  • تشخیص عفونت مثانه ممکن است کمی سخت باشد، به خصوص اگر سایر علائم
  • خفیف باشد. اگر فکر می‌کنید ممکن است دچار عفونت شده باشید با پزشک
  • خود تماس بگیرید تا نسبت به درخواست آزمایش ادرار اقدام کند.

    علائم عفونت کلیه

    اگر هر گونه علائم مربوط به عفونت کلیه مشاهده شود، بلافاصله نیاز به

  • دریافت مراقبت‌های پزشکی وجود دارد. این علائم اغلب به صورت ناگهانی ظاهر
  • می‌شود که عبارتند از:
    • تهوع و استفراغ
    • تب بالا و اغلب همراه با لرز یا عرق
    • درد در قسمت پایین و پشت یا پهلوها، زیر دنده‌ها در یک سمت یا هر دو سمت
    • بدن و احتمالاً در ناحیۀ شکم

    همچنین ممکن است در ادرار، خون یا چرک مشاهده شود و برخی علائم عفونت

  • مثانه نیز وجود داشته باشد.

    عفونت ادراری بدون وجود علامت

    عفونت بدون علامت، احتمال تولد کودک نارس و کم‌وزن را افزایش می‌دهد. اگر این

  • عفونت درمان نشود، احتمال ابتلا به عفونت کلیه در بارداری تا میزان قابل توجهی
  • افزایش می‌یابد. با این حال پس از درمان مناسب، این خطر به طور چشمگیری
  • کاهش می‌یاید. پزشک در اولین معاینۀ بارداری برای بررسی هر نوع عفونت و باکتری
  • در مجاری ادرار، صرف نظر از این که آیا نشانۀ عفونت وجود دارد یا خیر، آزمایش
  • ادرار کامل شامل کشت ادرار تجویز خواهد کرد. اگر نتیجۀ کشت ادرار منفی باشد،
  • احتمال این که فرد در دورۀ بارداری دچار عفونت ادراری شود نیز کم خواهد بود. اگر
  • نتیجۀ کشت ادرار مثبت باشد، درمان با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی بی‌خطر برای
  • دورۀ بارداری انجام خواهد شد.

    انتظار می‌رود مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها طی یک دورۀ کامل و معمولاً بعد از یک هفته

  • عفونت را برطرف کند. پس از دورۀ درمان برای اطمینان از برطرف شدن عفونت، آزمایش
  • دوباره انجام می‌شود. اگر عفونت برطرف نشده باشد، درمان با استفاده از یک آنتی‌بیوتیک
  • دیگر تکرار خواهد شد. تکرار آزمایش کشت ادرار باید در فواصل منظم در طول دوران
  • بارداری انجام شود تا این اطمینان حاصل شود که فرد دچار عفونت دیگری نشده باشد.
  • اگر عفونت تکرار شود، فرد مجدداً تحت درمان قرار می‌گیرد و به احتمال زیاد در تمام
  • دورۀ بارداری یک دُز کم از آنتی‌بیوتیک برای جلوگیری از بروز مجدد عفونت دریافت خواهد کرد.

    درمان عفونت کلیه

    اگر مادر باردار در دوران بارداری دچار عفونت کلیه شود، ممکن است لازم باشد در بیمارستان

  • بستری شود و آنتی‌بیوتیک وریدی دریافت کند. در این مدت مادر و جنین به دقت تحت مراقبت
  • پزشکی قرار می‌گیرند. دمای بدن، فشار خون، نبض، تنفس، توانایی تولید ادرار، ضربان قلب
  • کودک و هر نشانه‌ای از زایمان زودرس برخی از مواردی است که در این مدت تحت نظارت
  • قرار می‌گیرد. طول زمان بستری برای عفونت کلیه، با توجه به وضعیت فرد متفاوت است.
  • اگر پس از یک ارزیابی اولیه بین ۱۲ تا ۲۴ ساعت مشخص شود که عفونت خفیف وجود
  • دارد و پاسخ بدن فرد به درمان خوب بوده ‌است و نگرانی بابت زایمان زودرس نیز وجود نداشته
  • باشد، ممکن است پزشک اجازه دهد فرد از بیمارستان مرخص و ادامۀ درمان توسط آنتی‌بیوتیک
  • خوراکی انجام شود. از سوی دیگر اگر بیمار دچار عفونت شدید باشد، نیاز به بستری
  • شدن در بیمارستان برای درمان و نظارت بیشتر وجود خواهد داشت و تنها بعد از ۲۴ تا ۴۸
  • ساعت پس از این که درجۀ حرارت بدن به حالت طبیعی برسد و هیچ علائمی از عفونت
  • مشاهده نشود، امکان ترخیص از بیمارستان وجود خواهد داشت. پس از تکمیل درمان ممکن
  • است پزشک برای پیشگیری از عفونت دیگر، یک دورۀ آنتی‌بیوتیک با دز کم تجویز کند.

    احتمال افزایش ابتلا به عفونت مجاری ادرار

    بارداری ریسک ابتلا به عفونت کلیه را افزایش می‌دهد. دلیل این امر مقدار زیاد هورمون

  • پروژسترون است که باعث کاهش قدرت ماهیچه‌های میزنای می‌شود که ادرار را از کلیه
  • به مثانه منتقل می‌کند و این منجر به گشاد شدن آنها و در نتیجه کاهش جریان ادرار خواهد
  • شد. به علاوه با بزرگ شدن رحم به میزنای‌ها فشار وارد می‌شود و عبور ادرار از آنها با
  • سرعت و راحتی همیشگی صورت نمی‌گیرد. ماهیچه‌های مثانه نیز در دوران بارداری قدرت
  • خود را از دست می‌دهند. در این حالت، تخلیۀ کامل مثانه مشکل‌تر و مثانه مستعد ابتلا
  • به ریفلاکس می‌شود که در این شرایط مقداری ادرار به میزنای‌ها برمی‌گردد و به سمت
  • کلیه‌ها می‌رود. نتیجۀ چنین تغییراتی این است که زمان بیشتری طول می‌کشد تا ادرار
  • در طول مجاری ادرار حرکت کند، بنابراین باکتری‌ها دیرتر از بدن خارج می‌شوند و زمان
  • بیشتری برای تکثیر در مجاری ادرار پیدا می‌کنند و همچنین در اثر این تغییرات راحت‌تر به
  • سمت کلیه حرکت خواهند کرد. علاوه بر این، ادرار در دوران بارداری خاصیت اسیدی کمتری
  • دارد و از طرفی احتمال بیشتری وجود دارد که حاوی گلوکز باشد که هر دو مورد، فضا را برای
  • رشد باکتری‌ها مساعدتر می‌کند.

    راه‌های جلوگیری از ابتلا به عفونت ادراری

    اقدامات زیر می‌تواند در کاهش خطر ابتلا به عفونت‌های مجاری ادرار مؤثر باشد:

    • نوشیدن مقدار زیادی آب؛ حداقل ۸ لیوان در روز آب بنوشید.
    • وقتی نیاز به ادرار کردن دارید آن را نادیده نگیرید و سعی کنید موقع ادرار کردن مثانۀ
    • شما کاملاً خالی شود.
    • پس از دفع مدفوع، مقعد خود را از جلو به عقب پاک کنید تا از ورود باکتری‌های موجود
    • در مدفوع به مجرای ادرار جلوگیری شود.
    • ناحیۀ تناسلی خود را با استفاده از آب و صابون تمیز نگه دارید.
    • اندام تناسلی خود را قبل و بعد از نزدیکی جنسی تمیز کنید.
    • استفاده از محصولات بهداشتی مربوط به سلامت واژن مثل ژل، اسپری‌ها و صابون‌های
    • ضدباکتری قوی که ممکن است فضای مجاری ادرار و واژن را برای رشد باکتری‌ها مستعد کند
    • و همچنین استفاده از دوش واژینال در دوران بارداری توصیه نمی‌شود.
  • بارداری

فواید استفاده از شکم بند بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

شکم بند بارداری چیست؟

شکم بند بارداری یا کرست طبی برای حمایت از کمر و شکم در دوران بارداری طراحی

شده است.  انواع کرست های کشی که شکم و اطراف آنرا بخوبی نگهداری می کنند

و تدریجا با بزرگ شدن شکم کش بیایند بهترین نوع خود محسوب می شوند.

فواید استفاده از شکم بند بارداری:

گروهی از زنان باردار به علت ترس از فشاری که شکم بند بارداری ممکن است به

نوزاد داخل شکم آنها بیاورد از بستن آن خودداری میکنند  این لباس های انعطاف پذیر

مزایای زیادی برای زنان باردار دارد که عبارتند از : 

۱- باند شکم به کاهش درد کمک می کند:
درد پشت و مفصل در دوران بارداری ( کمردرد دوران بارداری) می تواند خسته کننده باشد

و در فعالیت های روزمره دشوار باشد. یک مطالعه در مجله اسپاین شیوع درد پشت و لگن

در دوران بارداری را بررسی می کند. آنها دریافتند که ۷۱ درصد زنان کمردرد و ۶۵ درصد کمر

بند لگنی را گزارش کردند. شکم بند یا گن در طول بارداری به حمایت از کمردرد کمک می کند

که ممکن است باعث کاهش درد شود.

۲- شکم بند بارداری به شما اجازه می دهد که به راحتی در فعالیت های روزانه

شرکت کنید:
ورزش در دوران بارداری (نرمش های دوران بارداری و ۵ توصیه جدی ) مزایای سلامتی زیادی دارد.

یک مطالعه در بررسی های فعلی در پزشکی اسکلتی عضلانی نشان می دهد که ورزش های

روزانه تاثیر مثبتی بر سلامتی دارند.

ورزش، تنش و استقامت عضله را افزایش می دهد و میزان بروز فشار خون بالا، افسردگی و دیابت

را کاهش می دهد. بسیاری از زنان به دلیل درد و ناراحتی قادر به انجام تمرین یا ادامه کار

در دوران بارداری نیستند. استفاده از شکم بند بارداری می تواند به کاهش ناراحتی کمک کند

و مشارکت در فعالیت های روزمره را به همراه داشته باشد و منافع فیزیکی و مالی را به همراه داشته باشد.

۳- درد مفاصل ساکرویلیک (SI):
درد مفصلی SI اغلب در دوران بارداری ناشی از افزایش آرامن است که یک هورمون مناسب

نامیده می شود و باعث می شود که مفصل ران شل تر شود. این درد شدید و گاه دردناک در

قسمت پشتی مجاور سینه است. شکم بند بارداری  که از این منطقه پشتیبانی می کنند،

کمک می کنند که مفصل ثابت باشد و از درد در طول فعالیت جلوگیری می کند.

۴- نفس کشیدن را راحت میکند:
رحم را بدون اینکه به آن فشاری بیاورد از پایین به طرف بالا نگه داشته و نفس کشیدن را راحت می‌نماید.

۵- درد رباط گرد
این در طول سه ماهه دوم بارداری اتفاق می افتد و درد مزمن دیگری از بارداری است.

این درد به صورت خفیف به شدید در جلوی مفصل ران و زیر شکم اتفاق می افتد. این درد

به خاطر افزایش وزن و فشار روی رباط هایی که از بزرگ شدن رحم حمایت می کند اتفاق

می افتد، یک مشکل موقت اما گاهی غیر قابل تحمل است!

  –  شکم بند به توزیع وزن نوزاد در پشت و شکم کمک می کنند که ممکن است باعث

کاهش فشار روی رباط های گرد و کاهش درد شوند.
  –  شکم بند بارداری در طول فعالیت ها باعث فشرده سازی ملایمی می شوند.
  –  فشرده سازی ملایم شکم بند یا گن می تواند به حمایت از رحم و کاهش درد ناشی

از حرکت در فعالیت بدنی کمک کند. احتیاط: فشرده سازی بیش از حد در شکم می تواند

گردش خون را مختل کند و می تواند منجر به اثرات منفی بر فشار خون شود. همچنین

می تواند باعث سوزش معده و سوء هاضمه شود.
–   آنها نشانه های بیرونی برای حالت درست بدن را ارائه می دهند.
–  گن بارداری به بدن اجازه می دهد تا راحت تر به حالت مناسب برسد. با حمایت

از پشت و پهلو، باند های شکم موقعیت صحیح را تشخیص می دهند و از بروز بیش

از حد درد پشت جلوگیری می کنند. شکل ظاهری بارداری “به سمت عقب” به دلیل وزن

اضافی در جلوی بدن است که همراه با کشش و تضعیف عضلات اصلی هسته ای که

از ستون فقرات حمایت می کنند، دیده می شود.

۶- کاهش فشار بر روی عضلات
احساس فشار و سنگینی را کم کرده ، حرکت نوزاد را در داخل شکم آسان می‌نماید و

در حقیقت عمل عضلات پایین شکم را انجام می‌دهد و بدین ترتیب سبب استراحت عضلات می‌گردد.

 


تفاوت شکم بند بارداری با کمربند بارداری

تفاوت میان کمربند و شکم بند حاملگی چه عواملی هستند ؟
– مهمترین تفاوت میان کمربند و شکمبند نحوه طراحی آن می باشد. کمربند ها قسمت

پشتی آن بزرگتر از قسمت جلویی آنها هستند.
– همچنین شکم بند ها قسمت جلویی آنها بزرگت و مقاوم تر از پد پشتی می باشند

که موجب جلوگیری از بروز صدمات احتمالی به جنین می شود.
– از دیگر تفاوت میان آنها قسمت نوار کش و گنجایش شکم بند می باشد که از پشت

بسته می شود اما مدل های کمری از جلو نگهدارنده است.
– باید بدانیم که برخی مدل های شکم بند دارای پد های فنری حرفه ای برای کمر نیز

هستند و کار کمربند و شکم بند را با یکدیگر انجام می دهند.
– کمربند های بارداری با کمربند های لاغری نیز بسیار متفاوت هستند چرا که اندازه

مدل های حاملگی قابل تغییر می باشند.

نکات مهم در رابطه با استفاده از شکم بند بارداری: 
– قبل از استفاده از هر گونه شکم بند بارداری حتما با پزشک خود مشورت کنید
– حتما از برندی استفاده نمایید که مانع از ایجاد حساسیت پوستی برای شما باشد.
– در هنگام بستن شکم بند دقت کنید که شکم شما تحت فشار نباشد تا به جنین

آسیب رسانده نشود.
– از طرف دیگر شکم بند آن قدر هم آزاد نباشد که هیچ گونه نگهدارندگی نداشته باشد.
– با بزرگتر شدن سایز دور شکم، شکم بند را مناسب با دور شکم خود تنظیم کنید.
– شب‌ها هنگام خواب از بستن شکم‌بند بارداری خودداری نمایید.

  • بارداری

معاینات دوران بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

ملاقات‌های منظم با پزشک در دوران بارداری از اهمیت خاصی برخوردارند.

انجام منظم مراقبت‌های بارداری می‌تواند از بروز عوارض بارداری و زایمان به

شکل مؤثری پیشگیری کند. در این مطلب با تعداد جلسه‌های معاینات بارداری،

چگونگی این معاینات و نکاتی برای استفادۀ بهتر از زمان کوتاه ملاقات با پزشک آشنا خواهید شد.

​​​​​​​تعداد جلسات معاینه‌

تعداد جلساتی که برای معاینات پیش از زایمان باید به پزشک مراجعه کنید زیاد

است. به همین دلیل، لازم است در انتخاب پزشک دقت کنید تا درنهایت پزشکی

را انتخاب کنید که به او اعتماد دارید و در طول ملاقات‌هایتان در کنارش احساس

راحتی می‌کنید. حداقل جلسات ملاقات با پزشک که در دستورالعمل‌های وزارت

بهداشت برای یک بارداری عادی توصیه شده، حداقل هشت جلسه است. مراقبت

اول بهتر است بین هفته‌ها‌ی شش تا ۱۰ بارداری انجام شود. مراقبت دوم در فاصلۀ

هفته‌های ۱۶ تا ۲۰ بارداری، مراقبت سوم در هفته‌های ۲۶ تا ۳۰، مراقبت چهارم بین

هفته‌های ۳۱ تا ۳۴ و مراقبت پنجم در فاصلۀ هفته‌های ۳۵ تا ۳۷ باداری انجام شود.

مراقبت ششم، هفتم و هشتم به ترتیب در هفته‌های ۳۸، ۳۹ و ۴۰ انجام می‌شود.

بدیهی است که در صورت بروز عوارضی مثل فشار خون بالا یا وجود بیماری‌های مزمن

و با توجه به سابقۀ پزشکی شما، تعداد این ملاقات‌ها با پزشک افزایش می‌یابد، زیرا

داشتن سابقۀ مشکلات پزشکی یا مشکل جدیدی که در دوران بارداری برای شما ایجاد

شده، ممکن است باعث شود به جلسات معاینۀ بیشتری نیاز داشته باشید. در دوران

بارداری علاوه بر جلساتی که برای معاینات دوران بارداری به پزشک مراجعه می‌کنید،

ممکن است لازم باشد برای انجام آزمایش‌های خون، ادرار یا سونوگرافی و سایر آزمایش‌هایی

که ممکن است پزشک در این دوران برای شما تجویز کند به سایر مراکز خدمات درمانی

نیز مراجعه کنید.

چگونگی معاینات

در ابتدای جلسات معاینۀ بارداری، پزشک نتایج آزمایش‌هایی را مرور خواهد کرد که در

جلسات قبلی تجویز کرده و ممکن است سؤال‌هایی را برای بررسی وضعیت سلامت

مادر و جنین بپرسد. پزشک در این جلسات، معایناتی را با هدف بررسی پیشرفت بارداری

و کیفیت آن انجام خواهد داد. به طور معمول و بسته به هفتۀ بارداری، پزشک معاینات زیر

را انجام خواهد داد:

  • اندازه‌گیری وزن مادر و بررسی میزان وزن‌گیری
  • اندازه‌گیری فشار خون و معاینۀ دست و پاها برای هر گونه تورم
  • معاینۀ شکم برای بررسی هر گونه توده یا ضایعه و بررسی موقعیت جنین
  • اندازه‌گیری سایز رحم برای بررسی میزان پیشرفت بارداری؛ معمولاً بعد از سه ماهۀ دوم
  • گوش دادن به ضربان قلب جنین؛ معمولاً از سه ماهۀ دوم
  • معاینات لگنی و واژینال برای بررسی وضعیت دهانۀ رحم و ترشحات در هفته‌های پایانی بارداری

پزشک در این جلسات معمولاً آزمایش‌‌ها و سونوگرافی‌هایی را برای بررسی وضعیت سلامت

مادر و جنین تجویز خواهد کرد. همچنین در صورت وجود مشکلات احتمالی، ممکن است مادر

را برای پیگیری‌های بیشتر به متخصص دیگری معرفی کند. در انتهای جلسات نیز معمولاً پزشک

نتایج معاینات را با مادر در میان خواهد گذاشت. همچنین تغییراتی که تا زمان معاینۀ بعدی ممکن

است برای مادر اتفاق بیفتد را برای او شرح می‌دهد و علائم خطرناکی را گوشزد می‌کند که باید

در صورت مشاهدۀ آنها سریعاً به پزشک مراجعه کند. همچنین پزشک در مورد سبک زندگی مواردی

را یادآوری می‌کند. مواردی مثلاهمیت تغذیۀ سالم و دوری از سیگار، قلیان، الکل، مواد مخدر و در

کل مزایا و معایب آزمایش‌هایی را که می‌توانید انجام دهید، به شما اطلاع می‌دهد.

استفادهٔ بهتر از زمان کوتاه وقت ملاقات با پزشک

جلسات معاینۀ کامل همراه با پاسخگویی به سؤالات و آموزش مادر حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.

اما گاهی ملاقات‌ها کوتاه‌تر خواهد بود و این باعث ناراحتی مادران می‌شود. در صورت کوتاه بودن زمان

این معاینات و نارضایتی شما، باید نگرانی‌های خود را با پزشک مطرح کنید، زیرا مراقبت از شما و

فرزندتان وظیفۀ اوست. برای رضایت بیشتر از جلسات معاینۀ بارداری می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

با پزشک واضح و شفاف صحبت کنید: پزشک شما نمی‌تواند ذهن شما را بخواند و با انجام

معاینات فیزیکی به افکار شما پی ببرد. پس هر نوع نگرانی را با او مطرح کنید. می‌توانید سؤال‌هایی

را که بعد از معاینۀ قبلی برای شما ایجاد شده است، یادداشت کنید و از پزشک خود بپرسید. غیر

از هر مشکل جسمی، اگر از لحاظ روحی نیز مشکلی دارید یا سؤالی دربارۀ تناسب اندام و تغذیۀ

خود دارید حتماً از پزشک خود بپرسید.

سؤالات غیرپزشکی را با پزشک مطرح نکنید: سؤالات غیرپزشکی خود را با منشی مطب یا

شخص مسئول دیگری مطرح کنید. سؤال‌هایی دربارۀ بیمه و آدرس مراکز مختلف را از پزشک خود

نکنید تا زمان بیشتری برای پرسیدن نکته‌های مهم‌تر داشته باشید.

روشنفکرانه عمل کنید: هنگام صحبت کردن با پزشک، تمام حرف‌های خود را به صراحت بزنید، اما

فراموش نکنید که به حرف‌های او نیز گوش بدهید و در صورت لزوم یادداشت بردارید.

به یاد داشته باشید که برخی روزها پزشک شما مشغله‌های بسیاری دارد. البته این موضوع به این

معنا نیست که او نباید به سؤال‌های شما پاسخ بدهد، بلکه اگر پزشک شما گاهی بیماران زیادی دارد

یا باید برای زایمان یکی از بیماران خود به بیمارستان برود، می‌توانید حرف‌های خود را در جلسۀ بعدی

ادامه دهید. ولی اگر پزشک شما همیشه پاسخ کاملی به شما نمی‌دهد یا همزمان با شما یک یا چند

بیمار را ویزیت می‌کند و به جای صحبت با خود شما، فقط به پرونده نگاه می‌کند،دلسوز شما نیست. بهتر

است پزشک خود را عوض کنید. شما و فرزندتان سزاوار توجهی بیش از این هستید.

  • بارداری

معاینات عمومی پیش از بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

انجام معاینات پیش از بارداری می‌تواند نقشی مهم و مؤثر در بارداری

راحت شما و همچنین سلامتجنین داشته باشد. انجام این معاینات این

فرصت را به پزشک می‌دهد که بدن شما را برای دوران بارداریآماده کند و

احتمال بروز مشکلات را در بارداری به حداقل برساند. همچنین تشکیل

پروندۀ سلامت شما پیش از بارداری می‌تواند به عنوان مرجعی مناسب

در دوران بارداری باشد. توصیه می‌شود معاینات

پیش از بارداری را شش ماه قبل از اقدام برای بارداری انجام دهید. در این مطلب با معاینات عمومی پیش از بارداری آشنا شوید.

تشکیل پروندۀ سلامت مادر

پزشک در اولین جلسۀ معاینات پیش از بارداری با دریافت اطلاعاتی در مورد شرح حال، مشخصات و

پرسیدن برخی سوال‌ها در مورد نسبت خویشاوندی زن و شوهر، سابقۀ بیماری‌های ژنتیک در خانواده،

سابقۀ مصرف دارو، الکل و مواد مخدر پروندۀ مادر را تکمیل می‌کند. اگر سابقۀ بارداری قبلی داشته

باشید، پزشکتان در مورد مشکلات احتمالی موجود در بارداری قبلی، سابقۀ سقط جنین، تولد

فرزند با نقص‌های ژنتیک و همچنین نوع زایمان قبلی شما سوال‌هایی خواهد پرسید. همچنین

 دربارۀ دوره‌های عادت ماهانه و روش‌هایپیشگیری شما نیز سوال‌هایی می‌پرسد. اگر تا به حال

زمان شروع و پایان دوره‌های عادت ماهانۀ خود را ثبت نمی‌کردید، الان زمان مناسبی برای

شروع این کار است.

سابقۀ انجام تست پاپ‌اسمیر و ابتلا به عفونت‌های آمیزشی شما نیز بخشی از پروندۀ سلامت

شما محسوب می‌شود. اغلب عفونت‌های آمیزشی خاموش، بدون علامت هستند که در صورت

درمان نشدن ممکن است منجر به التهاب لگن شود و بارداری یا باروری شما را تحت تأثیر قرار

خواهد داد. اگر شما یا همسرتان بیش از یک شریک جنسی یا سابقۀ رفتار پرخطر داشته‌اید،

انجام آزمایش‌هایی برای تشخیص بیماری‌های عفونتی آمیزشی الزامی خواهد بود. پزشک

سوابق ابتلا به بیماری‌های مزمن که می‌تواند در دوران بارداری مشکلی ایجاد کند نظیر آسم،

دیابت، فشار خون، اختلال انعقاد خون وبیماری تیروئید را نیز جویا خواهد شد. اگر بیماری مزمنی

دارید، می‌توانید آن را تحت کنترل درآورید یا به یک متخصص ارجاع ‌داده شوید. پیش از باردار شدن

و در دوران بارداری شاید لازم باشد نوع و دُز داروی مصرفی خود را برای درمان بیماری مزمنتان

تغییر دهید. البته تا زمانی که به شما توصیه نشده است، مصرف داروی تجویزی را برای درمان

بیماری قطع نکنید. پزشک همچنین از شما سابقۀ جراحی یا بستری شدن به هر دلیل یا

مشکلات مربوط به بیهوشی را نیز خواهد پرسید.

معاینات فیزیکی در مطب پزشک

در جلسات ویزیت پیش از بارداری، وضعیت فیزیکی شما با انجام معایناتی بررسی می‌شود و با

انجام این کار پروندۀ سلامت شما تکمیل خواهد شد. این معاینات شامل موارد زیر خواهد بود:

  • اندازه‌گیری قد، وزن، فشار خون و همچنین تعیین شاخص تودۀ بدنی یا BMI شما

  • معاینۀ واژن برای بررسی هر گونه توده، عفونت، تبخال یا ضایعه و همچنین بررسی هر گونه حساسیت به لمس و سایر مشکلات احتمالی

  • بررسی وضعیت ظاهری لگن برای تشخیص هر گونه مشکل لگنی

  • انجام تست پاپ‌اسمیر؛ در صورت انجام نشدن آن طی یک سال گذشته

  • بررسی قوام و اندازۀ غدۀ تیروئید با لمس آن

  • بررسی پوست برای وجود هر گونه بثورات پوستی

  • معاینۀ چشم از نظر زردی برای بررسی کم‌خونی احتمالی

  • معاینۀ شکم برای بررسی اندازۀ طحال و کبد

  • گوش دادن به صدای قلب و ریه برای بررسی هر گونه مشکل احتمالی

  • معاینۀ پستان برای بررسی هر نوع توده یا ترشحات پستان

بررسی داروهای مصرفی

پزشک از شما دربارۀ داروهای نسخه‌دار یا بدون نسخه، ویتامین‌ها، داروهای گیاهی و دیگر

مکمل‌های مصرفی خواهد پرسید. درست کردن لیستی از تمامی موارد فوق و دز مصرفی

و تعداد دفعات مصرف، فکر خوبی است. حتی می‌توانید قوطی دارو یا مادۀ مصرفی را همراه

خود به مطب ببرید. این اطلاعات کمک می‌کند تا اطمینان بیابید که شما در دوران بارداری

مادۀ مضری را مصرف نمی‌کنید یا دز مصرفی آن بیش از حد مجاز نیست. برای مثال دز بیش

از حد برخی ویتامین‌ها مثل ویتامین A می‌تواند برای جنین مضر باشد. اگر تا به حال

فولیک اسید مصرف نمی‌کردید، پزشک به شما توصیه خواهد کرد حداقل یک ماه پیش

از اقدام برای باردار شدن، روزانه ۴۰۰ میکروگرم فولیک اسید را به تنهایی یا به صورت

مولتی‌ویتامین مصرف کنید. مصرف فولیک اسید پیش از باردار شدن به طرز چشمگیری خطر

ابتلای جنین به نقص‌های مادرزادی لولۀ عصبی نظیر اسپینا بیفیدا را کاهش می‌دهد. با توجه

به اینکه درصد زیادی از بارداری‌ها بدون برنامه‌ریزی رخ می‌دهد، محققان توصیه می‌کنند تمام

زنانی که در سن بارداری هستند، روزانه ۴۰۰ میکروگرم فولیک اسید مصرف کنند.

آزمایش‌های پیش از بارداری

پزشک شما احتمالاً در جلسۀ اول، آزمایش‌هایی را برای شما تجویز خواهد کرد که در جلسۀ

بعدی نتایج آن را بررسی خواهد کرد. یکی از آزمایش‌هایی که در معاینات پیش از بارداری تجویز

می‌شود، آزمایش ادرار است. این آزمایش شامل آزمایش آنالیز ادرار UA و همچنین آزمایش

کشت ادرار UC است. آزمایش آنالیز ادرار برای بررسی مواد موجود در ادرار و همچنین بررسی

قند موجود در ادرار است. وجود قند در ادرار ممکن است نشانۀ بیماری دیابت باشد و نیاز به

انجام آزمایش‌های تکمیلی خواهد بود. همچنین آزمایش کشت ادرار برای بررسی هر گونه عفونت

احتمالی مجاری ادرار انجام خواهد شد. همچنین پزشک مجموعه‌ای از آزمایش‌های خون را

برای شما تجویز می‌کند تا وضعیت سلامت شما را با دقت بیشتری بررسی کنید. توجه داشته

باشید به این دلیل که این آزمایش‌ها شامل آزمایش قند خون ناشتا می‌شود، باید حداقل هشت

ساعت چیزی نخورده باشید. به همین دلیل، بهتر است صبح زود جهت انجام آزمایش مراجعه کنید.

احتمالاً موارد زیر در آزمایش خون شما بررسی خواهد شد:

شمارش خون کامل CBC: با بررسی نتایج این آزمایش که به بررسی کامل گلبول‌های خون

شما می‌پردازد، می‌توان متوجه هر گونه کم‌خونی یا مشکلات دیگری شد.

بررسی آنتی‌بادی‌ها: در این آزمایش با بررسی سطح آنتی‌بادی‌های ضدسرخجه و سرخک، ایمنی

شما در برابر این بیماری‌ها بررسی خواهد شد. همچنین ممکن است آزمایشی برای بررسی میزان

ایمنی شما در مقابل هپاتیت B و همچنین ایدز تجویز شود.

آزمایش تیروئید: با تجویز این آزمایش و بررسی نتایج آن می‌توان عملکرد تیروئید شما را بررسی کرد.

این آزمایش در تشخیص مشکلاتی از قبیل کم‌کاری و پرکاری تیروئید کمک خواهد کرد.

گروه خونی و Rh: پزشک از آزمایشگاه خواهد خواست که گروه خونی و Rh خون شما را مشخص کند.

این موضوع علاوه بر آنکه به تکمیل پروندۀ شما کمک می‌کند، با اعلام نتایج، درصورتی‌که Rh شما منفی

باشد و Rh همسر شما مثبت، اقدامات لازم در مورد احتمال اختلال خونی مادر و جنین در دوران بارداری انجام شود.

قند خون ناشتا: با بررسی نتایج این آزمایش، احتمال ابتلا به دیابت در شما بررسی می‌شود. درصورتی‌

که میزان قند خون ناشتای شما بیشتر از حد معمول باشد، ممکن است برای بررسی بیشتر، آزمایش

دیگری نیز درخواست داده شود. دیابت در صورت کنترل نشدن ممکن است باعث ایجاد مشکلات جدی در بارداری شود.

با توجه به اطلاعاتی که در مورد سوابق بیماری‌های ژنتیکی خود و همسرتان در اختیار پزشک قرار داده‌اید،

ممکن است در صورت علاقۀ خودتان، شما را جهت انجام مشاورۀ ژنتیک پیش از بارداری به

متخصص معرفی کند. آزمایش‌های ژنتیک پیش از بارداری توسط آزمایشگاه‌های خاصی انجام می‌شود.

بررسی سابقۀ واکسیناسیون

ابتلا به برخی بیماری‌ها در دوران بارداری می‌تواند فرزند شما را در معرض خطر ابتلا به نقص‌های

خطرناک مادرزادی یا عارضه‌های دیگری قرار دهد، درصورتی‌که کارت واکسیناسیون دارید، آن را برای

نشان دادن به پزشک خود همراه داشته باشید تا از به روز بودن واکسیناسیون شما اطمینان حاصل

شود. واکسن‌هایی که تزریق آنها توصیه می‌شود شامل موارد زیر است:

سرخجه: اگر مطمئن نیستید که این واکسن را تزریق کرده‌اید، با انجام آزمایشی، میزان ایمنی بدن

شما در برابر این بیماری سنجیده می‌شود و در صورت نیاز، تزریق این واکسن تجویز خواهد شد. پس

از تزریق واکسن سرخجه باید یک ماه صبر کنید و بعد برای بارداری اقدام کنید.

آبله‌مرغان: اگر قبلاً به آبله‌مرغان مبتلا نشده‌اید یا واکسن آن را تزریق نکرده‌اید، سطح ایمنی بدن

شما در برابر این بیماری مورد آزمایش قرار خواهد گرفت. تزریق واکسن آبله‌مرغان در دو نوبت و با فاصلۀ

چهار تا هشت هفته تزریق می‌شود و پس از تزریق واکسن آن باید یک ماه صبر کنید و سپس باردار شوید.

واکسن توأم؛ دیفتری و کزاز: این واکسن‌ها یک بار تزریق می‌شوند. اگر قبلاً این واکسن را

دریافت کرده‌اید نیازی به دریافت مجدد آن نیست. در طرح واکسیناسیون کشوری، معمولاً اکثر

افراد در برابر این بیماری‌ها واکسینه شده‌اند.

واکسن آنفلوانزا: اگر در فصل سرما هستید یا دوران بارداری شما در فصل سرما خواهد بود

یا در صورت شیوع آنفلوانزا، بهتر است واکسن آنفلوانزا را دریافت کنید. پزشک در مورد این

موضوع با شما مشورت خواهد کرد.

واکسن هپاتیت B: اگر قبلاً این واکسن را تزریق نکرده‌اید و نتایج آزمایش خون نشان دهد که

نسبت به این ویروس ایمنی ندارید، ممکن است تزریق واکسن هپاتیت B برای شما تجویز شود.

اگر قصد دارید به زودی یا در دوران بارداری خود به خارج از کشور سفر کنید، این مسئله را به

پزشک خود اطلاع دهید، زیرا ممکن است نیاز به تزریق واکسن دیگری داشته باشید و برخی

از واکسن‌ها برای زنان باردار مضر است.

بررسی وضعیت روحی و خانوادگی شما

پزشک شما دربارۀ سوابق بیماری‌های روانی مثل افسردگی، اضطراب یا اختلالات تغذیه از
شما خواهد پرسید. اگر برای درمان مشکلات روحی مانند اضطراب، افسردگی یا بی‌خوابی، در
حال درمان دارویی هستید، شاید نیاز به تغییر دادن داروها باشد. در ضمن تلاش برای باردار شدن
و بارداری به تنهایی می‌تواند باعث بروز تغییرات احساسی جدی در شما شود. اگر پزشکتان در
جریان وضعیت روحی شما باشد، می‌تواند در این رابطه به شما کمک کند. شاید از شما بپرسد
که آیا تا به حال در معرضخشونت خانگی بوده‌اید و آیا از طرف همسر خود مورد آزار قرار می‌گیرید.
خشونت می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد؛ خشونت فیزیکی مانند کتک زدن، سیلی و لگد زدن،
خشونت لفظی و روانی مانند تهدید کردن یا تحقیر و سرزنش یا کنترل کردن مداوم همه چیز،
خشونت جنسی یا ترکیبی از همۀ این موارد. سالانه تعداد زیادی از زنان در دنیا مورد خشونت
خانگی قرار می‌گیرند. با این وجود که بیان چنین موضوعاتی می‌تواند مشکل باشد، اما بسیار مهم
است که با پزشک خود صادق باشید، زیرا چنین مواردی در دوران بارداری می‌تواند خطرهای
جدی برای شما و جنین به دنبال داشته باشد. شما شاید به فرد یا نهاد مناسبی ارجاع داده
شوید که به رفع این مشکل کمک می‌کند مثل مشاور، خدمات حقوقی و اجتماعی، نهادهای
پیشگیری از خشونت خانوادگی و دیگر نهادهایی که از شما در برابر این مشکل مراقبت می‌کنند.

مشاوره در مورد سبک زندگی

پزشک با بررسی رژیم غذایی شما اطمینان حاصل می‌کند که مواد مغذی مورد نیاز بدن شما به

اندازۀ کافی تأمین می‌شود. اگر زیاد تحرک و فعالیت ندارید، او به شما توصیه خواهد کرد که یک

برنامۀ ورزشی را شروع کنید و اگر دارای اضافه وزن یا لاغرتر از حد طبیعی هستید، با برنامه‌ریزی

صحیح برای رسیدن شما به وزن مطلوب پیش از بارداری کمک می‌کند. تناسب اندام نه تنها به

باروری شما کمک خواهد کرد، بلکه می‌تواند در داشتن یک بارداری راحت و سالم نیز مفید باشد.

او به شما خواهد گفت که از مصرف چه غذاهایی باید خودداری کنید و چگونه از ابتلا به عفونت‌هایی

نظیر لیستریوز و توکسوپلاسموزپیشگیری کنید که باعث ایجاد مشکلاتی برای جنین در حال رشد

می‌شود. در ضمن باید از مصرف شیر یا پنیر غیرپاستوریزه، گوشت و تخم‌مرغ خام یا نیم‌پز خودداری

کنید. ممکن است به شما توصیه شود که مصرف قهوه، چای یا نوشابه را محدود کنید، زیرا طبق

برخی تحقیقات، میزان زیاد کافئین می‌تواند برای جنین مضر باشد.

در مورد مصرف سیگار، الکل و مواد مخدر نیز از شما سؤال خواهد شد، بهتر است پاسخ صادقانه

به پزشک بدهید تا بتواند برای سلامت شما و جنینتان پیشنهادهای درستی به شما بدهد. اگر برای

ترک اعتیاد به هر یک از این مواد یا هر نوع اعتیاد دیگر نیازمند کمک هستید با پزشک خود مشورت کنید

و از او بخواهید شما را به یک مشاور یا کلینیک تخصصی ارجاع دهد.همچنین ممکن است در مورد نوع

کار شما و میزان تماستان با برخی مواد سمی یا خطرناک از شما سؤال شود. اگر این احتمال وجود دارد

که در محل کار خود یا خانه در معرض آلودگی یا خطر خاصی قرار بگیرید و از این بابت نگران هستید، حتماً

این مسئله را با او مطرح کنید. همچنین راهنمایی‌های لازم را برای داشتن سبک زندگی سالم و مناسبی

برای بارداری به شما ارائه خواهد شد.