• تزریقات

آزمایش خون در خانه

ارسال شده در: هومینو | ۰

MCH در آزمایش خون مقدار غلظت هموگلوبین خون را نشان می‌دهد و به  فهمیدن اختلال های

خونی کمک می کند. میزان متفاوت mch ممکن است نشانه های زیادی به همراه داشته باشد که

لازم است فرد مداوا گردد. پزشکان مرتبا برای چک کردن وضعیت جسمی فرد بیمار تست کلی خون

را تجویز می کنند. یکی از مواردی که در آزمایش خون بررسی می‌شود mch می‌باشد.

MCH چیست؟

Mch مخفف عبارت (mean corpuscular hemoglobin) بوده که به معنی اندازه گیری غلظت خون می‌باشد.

منظور از سطوح mch متوسط هموگلوبین موجود در گلبول قرمز است. هموگلوبین یک پروتوئین در خون

بوده که اجازه می‌دهد سلول های قرمز اکسیژن را به سلول ها و بافت های بدن انتقال دهند.

با این که اندازه mch خیلی کوچک بوده ولی سطح mch متوسط سطح هموگلوبینی است که در هر

گلبول قرمز می‌باشد. Mchc متوسط وزن هموگلوبینی را ایجاد می کند که طبق حجم گلبول های قرمز

تشخیص داده می‌شود؛ mch و mchc برای نشان دادن سلامت هموگلوبین خون هستند.

سطح mch

مقدار طبیعی سطح mch در افراد بالغ در هر سلول تقریبا ۲۷ تا ۳۳ پیکوگرم است. پایین ترین سطح

mch ای که یک فرد می‌تواند داشته باشد تقریبا ۲۶ پیکوگرم در هر سلول و بالاترین سطح تقریبا ۳۴

پیکوگرم در هر سلول می‌باشد که همه این ها متوسط غلظت را نشان می‌دهد. البته این اعداد می‌تواند

طبق دستگاهی که آزمایش خون را می گیرد تغییر نماید. مقدار طبیعی سطح mch در کودکان خردسال با افراد بالغ تفاوت دارد.

علل سطح پایین mch

انواع بیماری های کم خونی سبب کم شدن مقدار mch می‌شود. برای نمونه آنمی یا کم خونی از نوع

میکروسیت هنگامی رخ می‌دهد که سلول های خونی بسیار کوچک شده اند و نمی توانند به اندازه ای

که لازم است هموگلوبین را حمل کنند و در خود نگه دارند که امکان دارد این موضوع به دلیل سوء تغذیه یا کمبود غذا باشد.

بعضی مواقع هم باعث بوجود آمدن مریضی های کم خونی (آنمی) می گردند، حتی در مواقعی که

شخص از لحاظ تغذیه مشکلی نداشته باشد. مقدار کم بودن آهن در خون امکان دارد سبب کم شدن

میزان mch شود. بدن شخص از آهن برای ساخت هموگلوبین کمک می‌گیرد. در صورتی که ذخیره آهن

بدن کم باشد، کم خونی و کمبود آهن باعث کم شدن میزان mch می شود. این نوع آنمی اکثرا در

اشخاص گیاه خوار و همچنین اشخاصی که از لحاظ تغذیه وضعیت خوبی ندارند رخ می‌دهد.

امکان دارد افرادی با وضعیت های متفاوت نیز دچار کاهش میزان mch گردند. مریضی سلیاک می‌تواند

سبب کم شدن جذب آهن از طریق بدن شخص گردد و شرایط را جهت حفظ میزان سطح آهن در مقدار طبیعی سخت کند.

افرادی که به خاطر مشکلات دستگاه گوارش عمل جراحی کرده اند نیز ممکن است دچار اختلال در جذب آهن

شوند. بانوان به دلیل پریود شدن ممکن است دچار آنمی شوند، چرا که زنان در زمان عادت ماهانه آهن زیادتری را دفع می‌کنند.

افرادی که کمبود ویتامین دارند مخصوصا کمبود زیر مجموعه ای از ویتامین B مثل فولات و ویتامین B12 امکان

دارد سطح mch بدنشان کم شود؛ و یا حتی امکان کم بودن ویتامین در بدن باعث زیاد شدن میزان mch گردد.

پزشکان معالج در صورت دیدن چنین وضعیتی اکثرا تست های بیشتری را درخواست می‌کنند و با تفسیر

جواب های آزمایش های گرفته شده، راحت تر می‌توانند تشخیص دهند.

نشانه های سطح پایین mch

در بیشتر مردم وقتی میزان mch بدنشان کم است هیچ نشانه ای در بدن فرد ظاهر نمی‌شود. هنگامی که

میزان پایین بودن mch ادامه دار شود یا خیلی افت نماید علائم آغاز می‌شود. ابن علائم عبارتند از:

  • نفس تنگی
  • تحلیل شدن بنیه
  • خستگی بیش از حد
  • سرگیجه
  • همیشه احساس ضعف داشتن

پایین بودن مقدار سطح mch بر روی پوست نیز تاثیر گذار است. شخصی که میزان سطح mch بدنش کم است

امکان دارد پوستش کبود یا رنگ پریده گردد. در صورتی که هر کدام از نشانه های بالا را در خود مشاهده کردید سریعا به پزشک مراجعه کنید.

علل سطح بالای mch

معمولا بالا بودن سطح mch از علائم کم خونی (آنمی) از نوع ماکروسیت می‌باشد. این شرایط وقتی اتفاق

می افتد که سلول های خونی خیلی بزرگ باشند که معمولا این مسئله بخاطر ذخیره نا مناسب ویتامین B12 یا اسید فولیک است.

بالا بودن میزان mch به علل زیر اتفاق می افتد:

  • امراض کبدی
  • پر کاری تیروئید
  • خوردن الکل
  • عوارض بعضی از سرطان ها
  • عوارض بعضی از عفونت ها
  • استفاده خیلی زیاد از داروهای استروئیدی (کورتون)

 نشانه های سطح بالای mch

علائم اشخاصی که به دلیل کم خونی (آنمی) سطح mch بدنشان زیاد می‌شود تقریبا الگوی خاصی دارد.

اول امکان دارد فرد به این علائم دقت نکند، ولی این نشانه ها ممکن است با گذشت زمان بدتر شوند. این نشانه ها عبارتند از:

  • احساس خستگی
  • رنگ پریدگی
  • زیاد شدن ضربان قلب
  • ضعیف و شکننده شدن ناخن ها
  • تمرکز نداشتن
  • سر درگمی و از دست دادن حافظه

افرادی که به بیماری آنمی ماکروسیت مبتلا هستند امکان دارد که دچار مشکل گوارشی شوند؛ از این نشانه ها

می‌توان به از دست دادن اشتها، کم شدن وزن و اسهال اشاره کرد. اگر هر یک از این علائم را در خود دیدید سریعا به پزشک مراجعه کنید.

 

معالجه عدم تعادل mch

درمان سطح غیر معمول mch در هر فرد متفاوت می‌باشد. معالجه سطح غیر معمول mch به دلیل غیر طبیعی

بودن سطح mch ارتباط دارد. پزشک می‌تواند برای معالجه سطح بالای mch، ویتامین B12 و اسید فولیک و رژیم

غذایی تجویز کند و بهتر است که این ویتامین ها را با رژیم غذایی متفاوتی استفاده کند، در اصل ویتامین B12

و اسید فولیک کمک می کند سطح mch بدن نرمال شود.

اکثر مواقع پایین بودن سطح mch به علت کمبود آهن می‌باشد که در آخر این کمبود آهن به آنمی منجر می‌شود.

تجویز پزشک معالج برای این بیماران آهن و ویتامین B6 می‌باشد. مصرف ویتامین C و فیبر در کنار مواد غذایی که

سرشار از آهن می‌باشند باعث زیاد شدن سطح mch می‌شود. هر چند اشخاصی که میزان mch بدنشان غیر

طبیعی می‌باشد لازم است که قبل از مصرف هر گونه دارو یا مواد غذایی از پزشک معالجشان مشورت بگیرند.

نتیجه گیری

بیشتر اشخاص با تغییر دادن رژیم غذایی خود می‌توانند میزان mch بدنشان را به حالت نرمال برسانند. ولی برای

برخی افراد که وضعیت خاصی دارند مثلا بدنشان نمی تواند آهن را جذب نماید امکان دارد پزشک معالج برای آن

ها تزریق آهن تجویز کند. بقیه اشخاص نیز امکان دارد احتیاج داشته باشند که به آن ها خون با میزان بالایی آهن

داده شود. افراد بیمار لازم است که در طول معالجه با پزشک خود صادق بوده تا سریع تر بهبود یابند.

شما می توانید به راحتی از طریق هومینو به صورت آنلاین آزمایش های مختلف را درخواست دهید. جهت درخواست  اینجا کلیک کنید

  • تزریق

 تزریقات داخل چشمی

ارسال شده در: هومینو | ۰
نکاتی در مورد  تزریقات داخل چشمی و مراقبت بعد از آن:

این توضیحات در مورد تزریق داخل چشمی مواد دارویی شامل اواستین، ای لیا و تریامسینولون می باشد.

١ اگر چشم شما در روز تزریق ، ملتهب و یا عفونی است، قبل از تزریق به پزشک خود اطلاع دهید.

٢ )مصرف داروهای ضد انعقاد  خون و ضد پلاکت مثل اسپیرین و کومارین معمولا  مغایرتی با

تزریق داخل چشمی ندارد، اما اگر این داروها را مصرف میکنید، حتماپزشک خود را از مصرف این داروها اگاه سازید

٣ ) از بکار بردن وسایل ارایشی در اطراف چشم در روز تزریق و تا چند روز بعداز ان دوری کنید.

۴ ) مصرف بسیاری از داروهای تزریقی داخل چشمی در زمان بارداری و شیردهی ممنوع است.

در صورت بارداری و یا شیردهی به پزشک خود اطلاع دهید

۵ ) در صورت داشتن هر نوع حساسیت دارویی، به پزشک خود اطلاع دهید

۶ ) تزریق داروهای داخل چشمی، در بیماران با سابقه سکته قلبی کمتر از سه ماه، سکته مغزی

 کمتر از سه ماه، فشارخون شدیدا بالای کنترل نشده و بیماری قلبی کنترلنشده با احتیاط انجام میشود.

 قبل از تزریق پزشک خود را از این بیماریها مطلع کنید.

۶ ) بعد از تزریق معمولا چشم پانسمان می شود و این پانسمان بمدت حداقل سه ساعت روی چشم می ماند.

 اگر دید چشم دیگر شما مناسب نیست، بهتر است فردی راهمراه داشته باشید

٧ )  برای احساس راحتی بیشتر، پانسمان را حدودا یک تا سه ساعت بعد از تزریق روی چشم نگهدارید.

٨ ) بعد از برداشتن پانسمان، قطره های تجویز شده را در چشم بریزید.

معمولا قطره کلرامفنیکل یا سیپروفلوکساسین، هر شش ساعت تا پنج روز تجویز می شود.

٩ ) از وارد کردن اب به چشم  و شنا بمدت چند روز خودداری کنید. شستن سر وصورت و

 استحمام بشرطیکه اب وارد چشم نشود ، بعد از ٢۴ ساعت مجاز است.

اگرهنگام استحمام و یا شستن صورت ، چشمهایتان را ببندید،  معمولا اب وارد چشم نمیشود.

١٠ ) ممکن است تا چند ساعت  بدنبال تزریق، دید مناسب نداشته باشید.
بهمین دلیل تا برگشت دید مناسب از انجام کارهای دقیق بینایی مثل رانندگی، خلبانی و
 کارهاییکه ماهیت پرخطر دارند بپرهیزید.
١١ ) بهتر است که روز اول بعد از تزریق در جای تمیز باشید و از دود ، گرد و خاک ، باد و بخارآب دوری کنید.
١٢ ) ازورزش و  فعالیت شدید بدنی، بلند کردن اجسام سنگین و خم شدن بپرهیزید.
١٣ ) انجام کارهای معمولی و دفتری، مطالعه و تماشا کردن تلویزیون مجاز است.
١۴ ) علائم زیر اهمیت کمی داشته و دلیل مراجعه به پزشک نیست:
احساس درد یا تحریک مختصر در قسمت تزریق. که معمولا چند
ساعت تا یک یا دو روز طول میکشد
قرمزی یا تورم در محل تزریق که معمولا در قسمت خارجی چشم است.
دیدن نقاط و با سایه های متحرک بدنبال تزریق که معمولا ناشی از ذرات هوا یا خونریزی
مختصر است و نعمولا چند ساعت تا یک یا  دو روز طول میکشد.
ممکن است بیمار در ساعات اول بعد از تزریق، دیدش به خوبی قبل
 از تزریق نباشد که این مسئله گذراست.
١۵ ) عوارض و علائم مهم بدنبال تزریقات داخل چشمی:
    درد شدید
  کاهش دید پیش رونده
  تورم شدید پلکها
 قرمزی شدید و پیش رونده
در صورت بروز هر کدام از علایم بالا سریعا به چشم پزشک خود و
 یا اگر در دسترس نیست ، به چشم پزشک دیگر مراجعه کنید
  • تزريق دارو
  • تزريق دارو

تزریق و دانستنیهای آن

ارسال شده در: هومینو | ۰

 

استعمال داروها از راههای مختلفی انجام می گیرد . انتخاب راه مصرف ، بستگی کامل به نوع و مقدار و همچنین زمان اثر دارو دارد .

در مواردی که میسر باشد اکثرا راه خوراکی دارو ترجیح داده می شود .

نکات مصرف داروها:

شامل ۵ مورد به نام است که شامل

-۱داروی صحیح- ۲ بیمار صحیح -۳ زمان صحیح- ۴ روش صحیح- ۵ داروی صحیح

مواردی که از داروی تزریقی استفاده می شود:

اورژانس، بیهوشی، تاثیر اسید معده روی دارو، بیمار روانی، کودکان.

انواع سرنگ :

قسمت های سرنگ شامل ، مخزن، پیستون، پخ که قسمت اوریب نیدل است و سبب می شود که نیدل راحتتر وارد پوست شود.

سایزهای طول نیدل از ۵/ تا ۲ اینچ است که بر اساس محل تزریق متفاوت است. سایز قطر نیدل

نیز بر اساس ویسکوزیته دارو متفاوت است و هرچه ویسکوزیته بیشتر باشد قطر نیدل نیز بیشتر

است تا بیمار کمتر درد بکشد.

انواع سرنگ ها شامل ۲ سی سی که بیشتر برای روغنی ها استفاده می شود، ۵ سی سی، ۱۰

 سی سی که برای داخل وریدی استفاده می شود و ۲۰ سی سی که برای گاواژ استفاده می شود.

فرآورده های تزریق:

۱-آمپول: دو دسته اند:

الف -رقیق: با نیدل کشیده می شوند.

ب- روغنی: بدون نیدل کشیده می شوند.

نکته: تنها آمپول روغنی که رقیق است و با نیدل می توان کشید دیازپام است.

برای کشیدن آمپول های پودری بر حسب نوع آن آب مقطر کشیده و مخلوط می کنیم.

۲- ویال: برای کشیدن ویال ابتدا درپوش پلاستیکی را ضدعفونی کرده و سپس متناسب با مقدار

دارویی که لازم است هوا وارد ویال می کنیم و سپس دارو را می کشیم.

نحوه تزریق آمپول های ویال دار:

۳ سی سی آب مقطر + ۱سی سی لیدوکائین. : الف. پنادور یا ۱۲۰۰۰۰۰

۲ سی سی آب مقطر+ ۵/ سی سی لیدوکائین. / ب. پنی سیلین بنزاتین: ۵

برای کودکان ۲سی سی آب مقطر+ ۱سی سی لیدوکائین.

۲سی سی آب مقطر. : پ. پنی سیلین ۸۰۰

۱ سی سی آب مقطر : ج. پنیسیلین ۴۰۰

د. سفتریاکسون:در صورتی که عضلانی تزریق شود ۲سی سی آب مقطر+ ۱سی سی لیدوکائین.

در صورتی که وریدی تزریق شود ۱۰ سی سی آب مقطر استفاده می شود و تزریق لیدو کائین

در تزریق وریدی و داخل سرم ممنوع است.

سفتریاکسون نباید به هیچ وجه اخل سرم رینگر تزریق کرد.

انواع تزریقات شامل:

الف. تزریق داخل جلدی :

در تزریق داخل پوستی ، دارو بین لایه های پوست تزریق می شود و این روش بیشتر در موارد

تست های پوستی مثل واکسن ب ث ژ و تست پنی سیلین به کار برده می شود .

نکته: در تزریق مورفین سرعت جذب کمتر از است ولی طول اثر آن بیشتر است .

خصوصیات محل تزریق:

۱-    فاقد پیگمانتاسیون و مو باشد

۲-    سطح کاملا صاف باشد . بنابراین بهترین محل تزریق ساعد است.

محلول تزریقی ، ۵/ سی سی داروی مورد نظر + ۳ سی سی آب مقطر است .

نحوه تزریق:

پس از ضدعفونی کردن دست را زیر ساعد گرفته و پوست را کاملا می کشیم

سپس سرنگ را با زاویه ۱۵ درجه وارد پوست می کنیم به صورتی که سر نیدل داخل پوست مشخص است.

چنانچه تزریق صحیح باشد برآمدگی کوچکی در محل ایجاد می شود و اگر نه تزریق اشتباه بوده

است.

محل تزریق را نشانه گذاری می کنیم و پس از ۱۵ تا ۳۰ دقیقه اگر راش و سایر علایم حساسیت

ایجاد نشد فرد حساس نیست.

نکته: در این تزریقات آسپیره نمی کنیم و محل را گرم نمی کنیم و ماساژ نمی دهیم.

ب. تزریق زیرپوستی :

در این روش دارو در فضای چربی زیرپوست بازو و یا سطح داخلی ران تزریق می گردد .

در مواردی که بایستی سرعت جذب دارو کم باشد مانند انسولین و واکسن ها استفاده می شود .

محل های تزریق:

قسمت خارجی دور بازو، جلوی ران پاها و جلوی شکم(قطر ۱۵ سانتی متر دور ناف)

در افراد انسولینی باید محل تزریق به صورت چرخشی باشد.

نحوه تزریق: پس از ضد عفونی کردن عضله را کاملا می گیریم تا بالا بیاید سپس با زاویه بین ۴۵ تا ۹۰ درجه نیدل را وارد کرده سپس آسپیره و تزریق می کنیم و پس از تزریق جهت جلوگیری از کبود شدن محل را گرم کرده و ماساژ می دهیم.

از این روش برای تزریق داروهای انسولین، هپارین و سوپرفکت( جهت درمان ناباروری) استفاده

می شود که همه آن ها با سرنگ انسولین تزریق می شوند .

نکته: تنها در هپارین نبایستی آسپره، ماساژ و گرم کنیم .

ج- تزریق داخل عضلانی :

شایعترین روش تزریق است. دارو از این طریق زودتر از راه زیرپوستی جذب می شود . زیرا در

عضلات عروق بیشتری وجود دارد. در صورتی که بخواهند اثر دارو سریعتر ظاهر شود و ضمناً نتوان

آن را از راه وریدی تزریق نمود از راه عضلانی تزریق می شود .

خصوصیات محل تزریق: در عضله نباید عصب و رگ باشد و توده عضلانی مناسب وجود داشته باشد.

محل های تزریق:

۱-عضله سرینی پشتی:

شایعترین عضله است. بایستی در ربع خارجی تزریق کرد. حجم این عضله ۳ تا ۵ سی سی است و

چنانچه حجم دارو زیاد باشد مانند روباکسین دارو را در دو قسمت در دو طرف تزریق می کنیم.

در اطفال چون حجم این عضله کم است داخل ران تزریق می شود.

۲-سرینی جلویی( جلوی ران)  :

در افرادی که نتوان در سرینی پشتی تزریق کرد استفاده می شود. زانو را به ۳ بخش تقسیم می

کنیم و در قسمت میانی خارجی تزریق می کنیم. این روش در اطفال استفاده می شود ( کودکان

زیر یکسال ).

۳-عضله دلتوئید : حجم آن حداکثر ۱ سی سی است.
۴- مستقیم رانی :

محل آن وسط ران است و چون خطر آن بیشتر از دیگر تزریقات است آخرین محل جهت تزریق

داخل عضلانی است.

۵-  رکتال:

در کودکان استفاده می شود که سرنگ بدون نیدل مستقیم داخل رکتوم تزریق می شود .

نحوه تزریق :

پس از ضدعفونی کردن محل چنانچه فرد چاق باشد پوست را می کشیم و اگر لاغر باشد عضله را

جمع کرده سپس با زاویه ۹۰ درجه به صورت دالتی سرنگ را وارد می کنیم. حدود۰ .۵ سی سی

نیدل را خارج نگه می داریم) جهت فیکس کردن و جلوگیری از شکستن نیدل ( سپس سرنگ را

فیکس کرده و آسپیره می کنیم و پس از تزریق در همان جهتی که وارد کرده ایم سرنگ را خارج

می کنیم.

تزریق عضلانی باید به آهستگی صورت گیرد به خصوص دگزا متازون و آمپول های روغنی چون

تزریق ناگهانی سبب آبسه، تورم و قرمزی در محل تزریق می شود. پس از تزریق به خصوص در

داروهای روغنی، پنی سیلین و سفالوسپورین ها و داروهایی که حجم زیادی دارند جهت جلوگیری

از کبود شدن بایستی محل را گرم کرده و ماساژ داد.

  • تزريق

نکاتی در مورد نحوه تزریق سرم و تزریق وریدی

ارسال شده در: هومینو | ۰

قبل از شروع به کار به این نکات توجه کنید:
  • شستشوی دستها قبل از آماده کردن سرم الزامی است.
  • شرایط نگهداری سرم ها از قبیل حفظ دمای مناسب ،
  • محافظت از نور و … بطور دقیق رعایت شود.
  • درب لاستیکی ویالهای تزریقی و محل وارد کردن ست سرم در سرمها
  • به هیچ وجه استریل نمی باشد و باید با محلول ضدعفونی کنندۀ مناسب
  • قبل از استفاده کردن ضد عفونی شود.
  • از سوراخ کردن و زدن سوزن به محفظۀ پلاستیکی سرمهای تزریقی جهت افزایش
  • سرعت تزریق و جلوگیری از جمع شدگی محفظۀ پلاستیکی که موجب ورود هوای
  • غیر استریل محیط به محلول استریل داخل محفظه می شود اکیداً اجتناب و
  • از ستهای سرم که مجهز به فیلتر می باشند جهت برطرف شدن این مشکل استفاده گردد.
  • از استفاده از هر نوع سرم تزریقی که تغییر رنگ پیدا کرده حتی در صورت کمبود جداً خودداری گردد.
  • میزان سرم در ساعت و تعداد قطرات در دقیقه و ترکیبات اضافه شده به سرم و زمان شروع و
  • خاتمه و نام پرستار تنظیم کننده را بر روی برچسب سرم ثبت کنید.
تنظیم سرعت انفوزیون وریدی:
  • تنظیم سرعت انفوزیون به نوع ست انفوزیون و میزان و نوع مایع و دستور پزشک دارد.
  • در ماکروستها (ست سرم معمولی) معمولا قطره ساز قادر است ۲۰– ۱۵– ۱۰، قطره
  • در دقیقه را از خود عبور دهد، و در میکرو ستها قطره ساز حدود ۶۰ قطره در دقیقه
  • از خود عبور می دهد. فاکتور قطره بر روی بسته بندی ست انفوزیون توسط
  • کارخانه مربوطه نوشته می شود.
استفاده ازورید مناسب:
  • جهت انتخاب ورید مناسب باید به راحتی بیمار ، وضعیت قرار گرفتن و وسعت
  • استفاده از وسایل مهار کننده حرکات، توانایی نگهداری سوزن در ورید، نوع محلول ،
  • صدمات و عوارض احتمالی ناحیه تزریق توجه نمود.
  • ورید های پشت دست و ساعد و ناحیه جلوی آرنج:
  • ورید های این ناحیه درشت و سطحی بوده و شریانها و وریدها کاملأ نزدیک به
  • هم قرار گرفته اند.در ۱۰ درصد افراد امکان دارد شریان نا بجایی در ناحیه آرنج وجود
  • داشته باشد که ممکن است با ورید اشتباه شود.
  • در صورت امکان از وارد کردن سوزن در ناحیه مرکزی آرنج خودداری کنید.
  • چون با کمترین خمیدگی امکان جابجایی وجود دارد . در ضمن سفتی مفاصل یا درد
  • ممکن است به علت بی حرکتی رخ دهد.
  • انشعابات ورید های سفالیک و بازیلیک توأم با کمان وریدی پشت دست در
  • شیر خواران و کودکان استفاده می شود. در شیر خواران استفاده از پنجمین ورید بین انگشتان
  • توصیه شده است که به دلیل وضعیت ثابت آن می باشد.
محلهای مناسب جهت انفوزیون وریدی در شیرخواران و نوزادان:
  • ورید های پشت پا :ورید های حاشیه جانبی و میانی پا نواحی مناسب برای
  • تزریق مایعات در شیر خواران و کودکان است.
  • ورید بزرگ سافن در قوزک پا که بین قوزک داخلی و تاندون قدامی درشت نی قرار گرفته است.

در رگ گیری از کودکان و نوزادان باید از فرد دیگری جهت نگه داشتن اندام کمک بگیرید .

وریدهای سر چون فاقد دریچه های لانه کبوتری هستند، در شیر خواران کوچکتر از ۹ ماه

بخصوص در نوزادان ،مناسب هستند.

وریدهای اصلی سر که می تواند مورد استفاده قرار گیرند بر حسب اولویت شامل

پیشانی، گیجگاهی سطحی، پشت گوش، بالای چشمی، پشت سری و

قسمت خلفی صورت هستند.

شریان و ورید بر اساس موارد زیر از یکدیگر تفاوت دارند:

۱) ضربان را در شریان می توان حس نمود.

۲)ورید به صورت یک شیار در زیر پوست حس می شود

۳)شریان رگ سفت و قابل اتساع است.

فشردن بخشی از رگ با دو انگشت ، مسیر جریان خون را مشخص خواهد کرد.

برداشتن انگشت مسدود کننده رگ ، سبب پر شدن آن خواهد شد. مسیر خون در وریدها

به طرف قلب و در شریان ها به سمت اندام ها (دور شدن از قلب) می باشد.

توجه : از گذاشتن کاتتر نافی درنوزادان برای مایع درمانی  حتی الامکان خودداری شود .

توجه : ورید ، شریان واعصاب در بعضی از نقاط بسیار نزدیک به هم قرار گرفته اند ، که

باید درهنگام رگ گیری به این موضوع توجه شده ، تا از آسیب به اعصاب و شریان جلوگیری شود .

 

  • تزریقات

سرنگ ها:

ارسال شده در: هومینو | ۰

سرنگ وسیله ای برای تزریق مایعات به بدن و کشیدن مایعات مختلف از بدن می باشد سرنگ ها

انواع مختلف دارند یااز *** شیشه ای یا پلاستیکی و یااز فلز ساخته شده اند هر سرنگ شامل بدنه

مدرج است که به سر آن سوزن وصل می شود و یک پیستون دارد که بداخل بدنه می رود.معمولاً سر

سرنگها یک اندازه و استاندارد ساخته شده وبنابر این هر نوع سوزنی به آن وصل می شود پیستون

داخل سرنگ براحتی داخل بدنه حرکت می کند ودر هنگام کشیدن پیستون به خارج هوا و مایعات

به داخل سرنگ کشیده می شود و چنانچه به داخل بدنه فشار داده شود هوا ویا مایع خارج می گردد.

سوزن در اندازه های مختلف وجود دارد وشامل یک ساقه و یک دهانه است که دهانه به سرنگ وصل می شود
نوک سوزن بطور مورب بریده شده که فرو رفتن آن را آسان می کند.

هرچه شماره سوزن بیشتر شود از قطر سوزن کم می شود مثلا سوزن شماره ۲۳نازکتر از سوزن شماره ۲۰ است.

در صورتی که از ویال استفاده می کنید بطریق ذیل دارو را در سرنگ بکشید:

الف- حفاظ فلزی را که بر روی لاستیک سر ویال قرار گرفته را بر دارید.
ب- در صورت لزوم برای مخلوط شدن محتویات ویالی که حاوی داروی محلول می باشد آن را

در کف دست قرار داده به آرامی بچرخانید هرگز آن را به شدت تکان ندهید.
ج- لاستیک درب ویال را با ماده ضد عفونی کننده (الکل ۷۰%) تمیز کنید بدین منظور آن را به

طریق دورانی با پنبه آغشته به الکل تمیز کنید.
د- پوشش روی سوزن را بردارید در این مورد دقت کنید که آن را به طور مستقیم خارج کنید تا

از آلوده شدن سوزن جلوگیری شود سپس برابر حجم داروی محلولی که قرار است در سرنگ بکشید هوا در داخل سرنگ بکشید .
ه- با دقت سوزن را از مرکز لاستیک درب ویال وارد آن کنید.مراقب استریل بودن سوزن و سرنگ

باشید در کلیه موارد دست شما فقط می تواند با سطح خارجی بدنه سرنگ و دسته پیستون تماس حاصل کند.
و- درحالی که نوک سوزن خارج از محلول دارویی قرار گرفته است هوای داخل سرنگ را به داخل ویال تزریق کنید.
ز- ویال وارد نمایید و آن را هم سطح چشم خود بگیرید در حالی که سوزن در داخل محلول دارو

قرار دارد برابر حجم مورد نیاز در سرنگ بکشید.ح-سوزن را از داخل ویال خارج کنید و پوشش

رویی سوزن را بر روی آن قرار دهید همواره مراقب استریل بودن سوزن باشید.
ویال را دور انداخته ویا جهت استفاده های بعدی در محل مخصوص به خود قرار دهید.

در صورتی که از آمپول استفاده می کنید دارو را به طریق ذیل در سرنگ بکشید.:

*ت*- آمپول را برداشته به صورت دورانی بچرخانید به طوری که تمام محلول در قسمت پایین قرارگیرد

در صورت لزوم می توانید با وارد آوردن ضرباتی به قسمت فوقانی آمپول دارو را به قسمت پهن پایین پوکه منتقل کنید.
در صورتی که در گردن آمپول خط مشخص جهت شکستن آن وجود ندارد ابتدا با پنبه الکلی قسمت

گردن آمپول و تیغ اره را پاک کنید سپس در حالی که گردن آمپول بر پنبه الکلی تکیه دارد آن را با تیغ اره خراش دهید.
پنبه الکلی را در اطراف گردن آمپول قرار داده با فشار دست به طرف خارج سر آمپول را از بدنه جدا کنید.
پوشش روی سوزن را به طریقی که آموخته اید بر دارید.
سوزن را در آمپول قراردهید و مقداردارویی را که لازم دارید در سرنگ بکشید در صورتیکه به کل

محتویات آمپول احتیاج دارید با دقت کل محتوی را در سرنگ بکشید.
پوشش رویی سوزن را به روی آن قرار دهید مراقب استریل بودن سوزن و سرنگ باشید
آمپول مصرف شده را دور بیا ندازید.
ناحیه تزریق را برهنه کرده و با پنبه الکلی دقیقاً پوست را تمیز کنید برای این منظور میتوانید پنبه

الکلی را در مرکز محل تزریق قرارداده سپس به صورت دورانی با فشار مختصری آن را به طرف خارج بچرخانید.
اجازه دهید که پوست خشک شود
پنبه الکلی را بین انگشت سوم . چهارم دست غیرفعال خود (معمولا دست چپ)برای استفاده بعدی قرار دهید
در حالی که منتظر خشک شدن پوست از ماده ضدعفونی کننده هستید پوشش روی سوزن
را بردارید برای این منظور به طریقی اقدام کنید که سوزن آلوده نشود
هوای موجود در سرنگ را کاملا خالی کنید تا قطره ای از دارو بر روی سطح مورب نوک سوزن

دیده شود چنانچه لازم است کل دارو به بدن وارد شود در حدود ۲میلی لیتر هوا در داخل سرنگ بگذارید
سرنگ را در دست راست خود بین انگشتان و شصت بگیرید.
با استفاده از دست دیگر پوست را کشیده یا فشار دهید انتخاب این روش بسته به محل تزریق و وضعیت پوست می تواند متفاوت باشد
با یک حرکت ثابت ؛آرام و سریع بسته به نوع تزریق و محل آن سوزن را وارد پوست کنید
سپس با دست چپ خود بدنه سرنگ را گرفته و دست راست خودرا به دسته پیستون منتقل کنید
با دست راست خود پیستون را به آهستگی به طرف خارج بکشید اگر خون وارد سرنگ شد

آن را به طریقی که در ذیل خواهید آموخت خارج کنید سوزن را دور انداخته تزریق دیگر آماده کنید
پنبه الکلی راکه بین انگشتا ن ۳ و۴دست چپ خود قرار داده بودید در اطراف محل تزریق قرار

داده سوزن را به سرعت از داخل پوست در امتداد مسیر تزریق خارج کنید و پنبه الکلی را در محل خروج سوزن قرار دهید
پنبه الکلی را به آرامی در محل تزریق فشار دهید در صورت خونریزی فشار بیشتری به محل

تزریق وارد آورید تا خونریزی قطع بشود
پس از اتمام تزریق وسایل را به اطاق پانسمان ببریدپوشش سر سوزن را به روی آن قرار داده سوزن

و سرنگ و پنبه الکل را درون سطل زباله بیاندازیدبقیه وسایل را تمیز کرده در محل مخصوص به خود قرار دهید

محل تزریق :

الف-ناحیه درسوگلوتیال برروی عضلات ضخیم باسن

محل تزریق در این عضله معمولاً قسمت فوقانی خارجی یا ربع فوقانی خارجی باسن در حدود ۵-۸

سانتی متر پایین تر از کرست ایلیاک خواهد بود که به دو روش مشخص می گردد.
یک لب باسن را با خطوط فرضی به چهار قسمت تقسیم کنید در این هنگام شما با لمس کرست

ایلیاک از انتخاب محل صحیح تزریق که به اندازه کافی بالامی باشد مطمئن شده اید .انتخاب محل

تزریق بدون لمس کرست ایلیاک روش مطمنی نخواهد بود

عضله رکتوس فمورس ؛ در عضلات گروه چهار سر ران این محل در قسمت جلوی ران قرار گرفته است

این محل برای شیرخواران ؛ کودکان و بزرگسالان در مواردی که استفاده از محلهای دیگر مجاز نمی باشد مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

عضله دلتویید وسه سر بازو ؛ این عضله بر روی قسمت کناری فوقانی باسن قراردارد معمولاً برای

تزریق عضلانی بکار نمی آید برای تعیین محل تزریق بر روی عضله دلتویید لازم است لبه پایین

زایده اکرومیون لمس گردد همچنین قسمت میانی بازو که در مجاورت زیر بغل می باشد تعیین گردد

مثلثی که قاعده آن در امتداد زایده اکرومیون و رأس آن بر روی بازو به مجاورت زیر بغل می باشد

محل مناسب تزریق خواهد بود.که تقریباً ۵ سانتی متر پایین تر از زایده اکرومیون قراردارد همچنین

سر کناری عضله سه سر روی قسمت خلفی فوقانی بازو می تواند برای تزریق مورد استفاده قرار گیرد

محل مناسب حد وسط بین زایده اکرومیون و برجستگی استخوان آرنج می باشد این محل فقط

در مواقعی مورد استفاده قرار می گیرد که محلهای دیگر مجاز نباشد وضعیت نشسته یا خوابیده

می تواند برای این تزریق بکار گرفته شود و حجم قابل تزریق در عضله دلتویید ۲-۵/میلی لیتر می باشد.

برای تزریق محلولهای روغنی معمولاً از سوزنهای ضخیم تر استفاده می شود ضمناً هر چه میزان

بافت چربی بر روی عضله بیشتر باشد از سوزن بلندتری باید استفاده کرد
در مواردی که دارو به سطح پوست صدمه وارد می کند قبل از تزریق لازم است سوزن

تعویض گردد چون سوزن جدید آغشته به دارو نخواهد بود

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، تزریق عضلانی به روش z؛این روش معمولا در موارد ی

که دارو برای پوست مضر بوده و موجب تحریکات پوستی و بافت زیرجلدی را فراهم می آورد استفاده

می شود برای این منظور قبل از ورود به محل تزریق باید پوست محل تزریق در حدود ۵/۲-۵/۳به یک

طرف کشیده شودپس از تزریق لازم است به مدت ۱۰ ثانیه فرصت دادوسپس سوزن را خارج نمود

دراین مدت عضله شروع به جذب دارو نموده ضمناً دارو در عضله باقی مانده و راه خروج آن از عضله

به بافت زیرجلدی و پوست مسدود می گردد از انجام ماساژ محل تزریق در این روش بایستی اجتناب کرد

نکته خیلی مهم این که حتما سوزن را تا جایی که ۵ الی ۱۰ میلیمتر بیرون باشه داخل کنید چون

در غیر این صورت احتمال آبسه کردن زیاده .

تزریق زیر جلدی (S.C)

بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت همبند شل غنی از بافت چربی با خونرسانی کم بوده

وبه همین دلیل معمولا سرعت جذب دارو در آن طولانی تر از عضله است (۲۰ تا ۳۰ دقیقه در مقابل

۵ تا ۱۰ دقیقه در تزریقات عضلانی) البته برخی از داروها سرعت جذبشان از بافت زیر جلدی برابر با

عضله است (نظیر هپارین ) . برای تزریقات S.C معمولا از سرنگهای ۲ میلی لیتر یا کمتر و سر سوزن

نمره ۲۴ تا ۲۶ و با طول ۱.۵ سانتیمتر استفاده می شود . تزریقات S.C را می توان در هر نقطه ای انجام داد

(نظیر بی حسی های موضعی ) ولی محلهای رایج قسمت فوقانی خارجی بازو ,جلوی ران , روی شکم

و روی کتف ها می باشد . همانند تزریقات عضلانی بایستی در S.C نیز قبل از تزریق آسپیراسیون انجام شود

(بجز در مورد هپارین) . روش کار بدین ترتیب است که چینی از پوست محل با انگشتان یک دست گرفته

و بلند شده و سپس سوزن با زاویه ۴۵ تا ۹۰ در جه زیر جلد وارد و پس از آسپراسیون تزریق می شود

(شکل ۸-۲Cool حداکثر گنجایش با فت زیر جلدی در یک نقطه (بدون بروز درد شدید )حدود ۲ میلی لیتر

است و نبایستی بیش از ۵ میلی لیتر تزریق شود .

تزریق داخل جلدی

از تزریقات داخل جلدی (Intradermal) برای تست های آلرژیک , برخی از واکسیناسیونها و نیز بررسی

پاسخ سیستم ایمنی (anergy screen) استفاده می شود و معمولا سرنگهای یک میلی لیتر مدرج

(نظیر سرنگ توبرکولین) با سر سوزنهای نمره ۲۵ تا ۲۷ بکار برده می شود و اکثرا در سطح فلکسور

ساعد (حدود ۱۰ سانتیمتر پایینتر از شیار آرنج ) انجام می شود . روش کار بدین ترتیب است که پوست

محل با الکل پاک شده و سپس سوزن با زاویه ۱۵ درجه و به میزان ۲ تا ۳ میلیمتر داخل درم شده

(شکل ۹-۲Cool و آنگاه دارو (معمولا ۰.۱ میلی لیتر) به آرامی تزریق می شود که به صورت یک عدس

برآمده می شود . در پایان بدون ماساژ سوزن خارج می شود و یک دایره به قطر یک سانتیمتر دور آن کشیده و ساعت و تاریخ تست نوشته می شود .

نکته – در تمامی تزریقاتی که سوزن به طور مایل وارد پوست می شود بایستی سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد .

رگ گیری

نمونه گیری و رگ گیری وریدهای محیطی

یکی از ساده ترین روشها برای ورود و تزریق داروها و مایعات به داخل جریان خون سیستمیک رگ گیری

یا کانولاسیون وریدهای محیطی است. (Peripheral intravenous cannulation) که بر حسب مورد

ممکن است از سر سوزنهای ساده , بال پروانه ای (Butterfly or scalp vein needle ) , آنژیو کت

و غیره استفاده شود (شکل ۱۰-۲Cool که به همگی آنها کانول (Cannula) گفته می شود .

به طور کلی از سر سوزنهای ساده به منظور نمونه گیری خون یا تزریقات لحظه ای و موقت و از آنژیوکت

برای مصارف طولانی مدت استفاده می شود . اسکالپ وین برای تمامی سنین و خصوصا کودکان مناسب بوده و برای مصارف کوتاه مدت بکار می رود .

مناسب ترین محل برای رگ گیری اندام فوقانی است (دست و ساعد) . از پا به دلیل ریسک بالای

ترومبوفلبیت و دست و پاگیر بودن بندرت استفاده می شود (شکل ۱۱-۲Cool. رگ گیری بهتر است بر روی

دست غیر غالب ودر دیستال انجام شود (تا در صورت عدم موفقیت قسمتهای پروگزیمال قابل استفاده باشد )و روی مفاصل نباشد.

تجهیزات مورد نیاز

۱- پنبه های آغشته به الکل و بتادین , گاز استریل و دستکش یکبار مصرف

۲- کانول وریدی (برحسب مورد , سرسوزن ساده یا اسکالپ وین , آنژیوکت و …)

۳- سرنگ ۳ میلی لیتر ودر سورت نیاز به آنستزی , لیدو کائین ۱%

۴- تورنیکه , نوار چسب ۱.۵ تا ۲.۵ سانتیمتری و در صورت لزوم تخته بازو (بیشتر برای اطفال)