• سرم

سرم مایع ۳

ارسال شده در: هومینو | ۰
سرم آمینو اسید

گروه درمانی این سرم تغذیه تزریقی و ماده کالری‌زا می‌باشد. اشکال دارویی

آن به صورت آمینو اسید ۵ درصد و ۱۰ درصد است. ترکیبات آن شامل اسیدهای

آمینه ضروری و غیر ضروری، نیتروژن و الکترولیتها می‌باشد. موارد مصرف

به صورت زیر می‌باشد. آنسفالوپاتی کبدی در بیماران مبتلا به سیروز یا هپاتیت،

تغذیه حمایتی، تکمیل و حفظ پروتئین بدن از راه تزریق وریدی برای تامین متابولیسم

طبیعی و در مواردی که جذب معده‌ای – روده‌ای مختل باشد. مصرف همزمان اسیدهای

آمینه با تتراسیکلین ممکن اثرات حفظ کننده پروتئینها را کاهش دهد.

سرم کربوهیدراتید

کربوهیدراتها منابع کالری هستند و گروه درمانی این سرم تامین کننده نیاز غذایی می‌باشد.

در درمان موقتی نارسایی گردش خون و شوک، زمانی که سایر فرآورده‌های افزاینده

حجم پلاسما در دسترس نباشد، در ادم مغزی، بیماری کلیوی استفاده می‌شود.

مواد این سرم به سرعت متابولیزه شده و منبع کالری و مایعات در بیمارانی که قادر

به مصرف کافی آنها از دهان نیستند، می‌باشد. مصرف این سرم ممکن است منجر

به کاهش ویتامینهای گروه B شود، این سرم در کومای دیابتی منع مصرف دارد.

سرم اینترالیپید

گروه درمانی این سرم، محلول غذایی برای تغذیه تام وریدی می‌باشد.

این دارو که از روغن لوبیای سویا یا آفتابگردان تهیه می‌شود، مخلوطی

از تری‌گلیسریدهای خنثی و عمدتا اسیدهای چرب است. این فرآورده‌ها پس

از متابولیزه شده به عنوان منبع انرژی در بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد.

همچنین افزایش تولید گرما، کاهش کسر تنفسی و افزایش مصرف اکسیژن را

موجب می‌شود. این دارو در موارد کمبود اسیدهای چرب استفاده می‌شود.

سرم مانیتول

این دارو در درمان خیز مغزی برای کاهش فشار داخل جمجمه در مواردی که

سایر اقدامات موفقیت آمیز نبوده‌اند برای کاهش فشار داخل چشم یا برای آماده

کردن بیمار برای جراحی داخل چشم، برای تسریع دفع ادراری مواد سالیسیلات،

باربیتورات و لیتیم و جلوگیری از آسیب کلیوی ناشی از این داروها و برای

اندازه‌گیری سرعت فیلتراسیون گلومرولی کلیه‌ها استفاده می‌شود. این دارو اسمولاریته

پلاسمای خون را بالا برده و در نتیجه موجب افزایش جریان آب از بافتها به داخل

مایع میان بافتی می‌شود. این سرم موجب افزایش دفع ادرار می‌شود.

  • سرم

سرم مایع ۲

ارسال شده در: هومینو | ۰
سرم کلرید سدیم

گروه درمانی این سرم، الکترولیت است و ترکیبات آن شامل سدیم

و کلراید و PH محلول ۷ – ۴.۵ می‌باشد. این سرم برای جایگزینی

مایعات و الکترولیت در صورت کم بودن سدیم به دلیل از دست

رفتن الکترولیتها بکار می‌رود. در بیمارانی که قادر به مصرف

مایعات و غذا از راه دهان نیستند محلولهای هیپرتونیک به صورت

تزریق وریدی همراه با محلولهای قندی مصرف می‌شود.

تزریق وریدی این سرم به عنوان حلال بعضی داروها بکار می‌رود.

نرمال سالین به سرم کلرید سدیم نه دهم درصد گفته میشود.

سرم رینگر لاکتات

گروه درمانی این سرم الکترولیت و جانشین شونده پلاسما است.

این سرم چند الکترولیتی است و شامل سدیم، پتاسیم، کلسیم، کلر

و لاکتات می‌باشد. رینگر لاکتات یک محلول یونی است که

حجم خون را افزایش داده و تعادل آب و الکترولیتها را برقرار می‌سازد.

یون لاکتات موجود در این فرآورده که به سرعت به یون بی‌کربنات

متابولیزه می‌شود، در تنظیم تعادل اسید – باز دخالت دارد. این سرم

برای جایگزینی مایعات و الکترولیتهای از دست رفته، برقراری

تعادل مجدد آب و الکترولیت بدن به خصوص قبل و پس از جراحی

مصرف می‌شود.

سرم دکستران

گروه درمانی این سرم به عنوان جانشین شونده پلاسمای خون است.

ترکیبات آن شامل دکستروز یا کلرورسدیم می‌باشد. افزاینده سریع الاثر

حجم پلاسما، اثر کلوئیدی اسموتیک دارد که مایعات را از فضای بینابینی

به داخل عروق کشیده و باعث افزایش حجم خون می‌شود. “دکستران ۴۰”

چسبندگی اریتروسیتها را کم کرده و باعث کاهش چگالی خون می‌شود.

این سرم در درمان کمکی شوک ناشی از خونریزی، سوختگی و جراحی

بکار رفته و مقدار تجویز دارو بستگی به میزان مایعات از دست رفته و

غلظت خون دارد. دکستران در موارد ادم ریوی و در بیماران کلیوی نباید مصرف شود.

سرم ژلاتین تعدیل یافته (هماکسل)

گروه درمانی این سرم، حجیم کننده پلاسما می‌باشد. این محلول حجیم کننده

پلاسما در موارد شوک ناشی از کاهش حجم خون به علت خونریزی،

سوختگی، التهاب لوزالمعده، از دست رفتن آب و الکترولیتها در اثر استفراغ

و اسهال مداوم، بیماریهای غده فوق کلیوی و کلیه‌ها و اغمای دیابتی مصرف می‌شود.

این سرم محلول حامل برای انسولین است و مورد منع مصرف کامل این دارو گزارش نشده است.

  • سرم

سرم مایع

ارسال شده در: هومینو | ۰

سرمها محلولهای مایع نگهدارنده یا کریستالوئیدی حاوی الکترولیت، آب و نیازهای سلولی هستند که از طریق سیاهرگها تجویز میشوند.

سرمها اصولا به چهار گروه کلی تقسیم بندی میشوند:

۱. محلولهای کریستالوئید جهت جبران کاهش مایعات یا الکترولیتها مانند سرم رینگر، رینگرلاکتات، سرم نرمال سالین، سرم قندی نمکی و سرم قندی

۲. محلولهای کلوئید جهت جبران کاهش حجم داخل عروقی مانند دکستران و هماکسل

۳. محلولهای غذایی (جایگزینی تغذیه وریدی) مانند سرم آمینو اسیدی و سرم اینترالیپیدی

۴. محلولهای با کاربرد درمانی خاص مانند سرم مانیتول

محلولهای کریستالوئید ممکن است جهت جانشین کردن الکترولیتها و آب از دست رفته از طریق اسهال و استفراغ بکار روند. مصرف بیش از حد آنها سبب تجمع سدیم و حجم آب اضافی در بدن، ادم ریوی و نارسایی قلب می‌شود. محلولهای هیپرتونیک در درمان مسمومیت با آب و افزایش حجم آب خالص بکار می‌روند.

محتویات

  • تزریقات و پانسمان

فوبیا آمپول/ کسانی که از آمپول می ترسند، بخوانند

ارسال شده در: هومینو | ۰

۱- وقتی در سالن انتظار برای آمپول زدن هستید سعی کنید

فکرتان را به چیز دیگری منحرف کنید. یک بازی، کتاب یا

موزیک با خودتان داشته باشید، چیزی که بتواند حواس شما

را پرت کند و یادتان برود که در اتاق انتظار برای زدن آمپول نشسته‌اید.

۲- تمرکز کنید و نفس‌هایی عمیق و آرام بکشید. هوا را کامل به داخل

شکمتان وارد کنید. تنفس عمیق می‌تواند به ریلکس‌تر شدن شما کمک کند

و تمرکز کردن روی چیزی جز آمپول باعث می‌شود حواستان از

آن موضوع پرت شود. ۳- عمداً روی یک چیز در آن اتاق تمرکز کنید.

یک تابلو، پوستر یا علامت روی دیوار پیدا کنید و روی آن تمرکز کنید.

به جزئیات آن خوب دقت کنید: اگر روی یک تابلو تمرکز کرده‌اید،

مثلاً تعداد گل‌های موجود در باغ نقاشی شده درون تابلو را بشمارید

یا هر چیز دیگری که در تابلو وجود دارد. به پیامی که در پوستر

تبلیغاتی موجود در اتاق داده شده توجه کنید. درهرحال باید بتوانید

روی چیز دیگری به غیر از آمپول تمرکز کنید. ۴- سرفه کنید.

  • تزریق پنی سیلین

عوارض تزریق پنی سیلین

ارسال شده در: هومینو | ۰

حساسیت به پنی‌سیلین تزریقی معمولا با احساس خارش، گزگز، کهیر و طعم فلزی

در دهان آغاز می‌شود و در نهایت باعث تنگی نفس، بیهوشی و در صورت عدم توجه،

باعث مرگ می‌شود.اگر یک بیمار به داروی دیگری حساس است، زمینه حساسیت

در او وجود دارد و ممکن است به پنی سیلین نیز حساس باشد. در بیماری های آلرژیک

مانند آسم نیز احتمال شدیدتر بودن واکنش حساسیتی بیشتر است.حساسیت به آمپول

پنی سیلین معمولا به صورت عوارض پوستی مانند اگزما، ضایعات جلدی و انواع

حساسیت های پوستی بروز پیدا می کند و عوارض دیگر مانند عوارض کبدی، انواع کم خونی حاد،

تشنج، کاهش سیستم ایمنی نسبت به عفونت ها و اختلالات و نارسایی های انعقاد خون بروز پیدا می کند.

اقدامات لازم در شوک انافیلاکسی نسبت به  پنی سیلین

اقدامات اولیه برای نجات جان بیمار مبتلا به شوک حساسیتی پس از تزریق پنی سیلین

یا دیگر داروهایی که شوک آلرژیک می دهد، شامل اقدامات اصول احیا می شود.

اقداماتی که بر اساس آن مجرای تنفسی بیمار را باز و اقدام به تنفس مصنوعی به وی می کنند.

در چنین شرایطی ابتدا باید اکسیژن خالص با غلظت بالا را به مصدوم رساند و

سپس اقدام به درمان شوک کرد. اگر مصدوم بیهوش نیست، باید او را به حالت

طاقباز یا به پهلو خواباند.

اولین داروی تزریقی برای درمان شوک حساسیتی، آمپول اپی نفرین است که به

صورت زیر جلدی تزریق می شود. داروهای بعدی عبارتند از آمپول های آنتی هیستامین

که داخل رگ تزریق می شود. داروهای گشاد کننده راه های هوایی نیز در چنین شرایطی

باید مورد استفاده قرار بگیرد.

تست  پنی‌ سیلین برای چه کسانی ضروری است؟

در گذشته دستورالعملی درباره پنی‌ سیلین ابلاغ شد که می گفت برای افراد زیر

شش ‌سال و یا نوجوانان زیر ۱۴ سال به‌دلیل اینکه هنوز سیستم ایمنی بدنشان کاملا

مجهز نشده و تکامل نیافته است و واکنش شدیدی نخواهند داشت، می‌توان تست

پنی‌سیلین را انجام نداد.

اما در حال حاضر گفته می شود برای همه افرادی که لازم است تزریق پنی‌ سیلین داشته باشند،

حتما باید تست انجام داد، حتی اگر قبلا پنی‌سیلین تزریق کرده باشند. فقط کودکان زیر

شش ‌سال از این قضیه مستثنی هستند و نیازی به تست کردن نیست.

بهترین روش تست 

بهترین روش برای تست حساسیت به پنی سیلین روش تست خراش پوستی skin prick test است.

در این روش ابتدا خراش های ظریفی روی پوست داده می شود. سپس مقداری از ماده مورد

بررسی (مثلا پنی سیلین) را روی خراش ایجاد شده می گذارند.

کسی که حتی یک‌بار و به شکل بسیار ضعیف هم به پنی ‌سیلین حساسیت نشان داده باشد،

نباید این دارو را تزریق کند و نباید حتی تست آن را انجام دهد.

در صورتی که علائم حساسیت به شکل قرمزی پوست، خارش و تورم در اطراف خراش ایجاد شود،

حساسیت مثبت گزارش می شود. تست های این چنینی معمولا در مراکز آلرژی و با مقاصد

ریشه یابی حساسیت بیمار انجام می شوند.

یک روش دیگر برای انجام تست حساسیت به پنی سیلین، تست داخل پوستی است.

در این روش با استفاده از سرنگ انسولین، مقدار مشخصی از محلول تست پنی سیلین را

در سطح جلویی ساعد به صورت داخل جلدی تزریق می کنند .پس از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در

صورت عدم ایجاد کهیر و ورم و قرمزی پوست، و با نظارت پزشک تست منفی خواهد بود.

این روش در اکثر مراکز درمانی انجام می شود.

بهتر است بدانید که اگر فردی به ماده ای حساسیت داشته باشد، شدت علائم حساسیت هیچ ارتباطی

با مقدار ماده دریافتی ندارد و حتی سر سوزنی از آن ماده هم می تواند باعث واکنش مرگ آور شود.

 برای چه کسانی ممنوع است؟

کسی که حتی یک‌بار و به شکل بسیار ضعیف هم به پنی‌سیلین حساسیت نشان داده باشد،

نباید این دارو را استفاده کند و نباید حتی تست آن را انجام دهند. برای این افراد می‌توان

از داروهای جایگزین و مشابه استفاده کرد.

به‌علاوه کسی که قبلا نسبت به پنی‌سیلین حساسیت نشان داده است، به برخی داروهای

دیگر که ساختاری مشابه پنی‌سیلین دارند هم ممکن است حساسیت نشان دهد.

 همیشه موثر نیست!

پنی سیلین بیشتر برای درمان عفونت های فوقانی مثل بیماری های تنفسی و سرماخوردگی،

گلودرد چرکی و عفونت راه های هوایی فوقانی مثل حنجره، حلق و بینی تجویز می شود.

متاسفانه در برخی موارد پنی سیلین نابجا تجویز میشود و بیش از ۹۵ درصد بیماری ها

به دلایل ویروسی ایجاد شده اند که پنی سیلین در درمان آنها نقشی ندارد. بهترین درمان

برای بیماریهای ویروسی گذر زمان است و رعایت توصیه های عمومی، بهتر است بدانید

پنی سیلین هیچ نقشی در تسریع درمان شما ندارد و حتی ممکن است مشکلاتی را هم برای شما ایجاد کند.

اگر دچار ابریزش بینی و گلودرد ساده همراه با تب خفیف شدید، پنج تا هفت روز استراحت کنید

و تا می توانید غذاهای سالم و مقوی بخورید و خودتان را ببندید به مایعات.

 

  • تزریق پنی سیلین

تزریق پنی سیلین و مواردی که باید در رابطه با آن بدانید

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریق پنی سیلین و عوارض آن

تزریق پنی سیلین برای درمان عفونتهای باکتریایی بدن صورت می گیرد. پنی‌ سیلین‌ها

گروهی از داروهای آنتی‌بیوتیک هستند که در برابر ارگانیسم‌های آسیب‌پذیر به خصوص

باکتریهای گرم مثبت به کار می‌روند. پنی‌ سیلین‌ها اولین گروه از دسته آنتی ‌بیوتیکهای

بتالاکتام هستند. این دارو را می‌توان هم به شکل خوراکی و هم به شکل تزریقی مصرف کرد

و با توجه به مقدار ماده موثره به کار رفته در آن و ترکیبش با مواد دیگر در انواع و اشکال

مختلفی وجود دارد؛ برای مثال در مورد پنی‌ سیلین تزریقی می‌توان به پنی‌ سیلین۸۰۰ هزار،

پنی ‌سیلین ۶.۳.۳ و پنی ‌سیلین یک میلیون و ۲۰۰ اشاره کرد. یکی از تفاوت‌های عمده

این پنی‌سیلین‌ها در مدت زمان اثرگذاری‌شان است؛ برای مثال پنی‌ سیلین ۶.۳.۳ و A یک

میلیون و ۲۰۰ به گونه‌ای فرموله شده‌اند که به صورت آهسته اثر داشته و یا به عبارت دیگر

در طولانی مدت متابولیزه شوند؛ بنابراین اثر پنی‌سیلین یک میلیون و ۲۰۰ برای ۲ هفته تا

یک ماه باقی می‌ماند اما پنی‌سیلین ۸۰۰ هزار در همان ۱۲ تا ۲۴ ساعت اولیه تاثیر می‌گذارد.

طیف اثر پنی‌ سیلین محدود است اما هنوز برای درمان عفونت های ناشی از میکروارگانیسم های زیر مورد استفاده قرار می گیرد:
۱. استرپتوکوک، شامل پنوموککهای حساس (۳۰-۳۵٪)
۲. مننگوکوک
۳. باسیلهای گرم مثبت حساس (کلوستریدیا، اکتینومایسس)
۴. اسپیروکت شامل عامل ایجاد سیفلیس
۵. انواع استافیلوککی که بتالاکتاماز تولید نمی‌کنند.
۶. بیهوازیها به جز انواع تولید کننده بتالاکتاماز همچون باکترویید فراژیلیس

لزوم انجام تست حساسیت قبل از تزریق پنی سیلین

آمپول پنی سیلین از آنتی بیوتیک هایی است که باعث ایجاد واکنش حساسیتی شدید به

نام شوک آلرژیک در برخی افراد می شود. به همین علت متخصصان تاکید می کنند که آمپول

پنی سیلین حتما باید در یک مرکز درمانی تزریق شود و از تزریق آن در منزل باید بشدت خودداری شود.

همچنین پیش از تزریق آن ضروری است که تست پوستی انجام شود تا اگر بدن حساسیت نشان داد،

از تزریق آن خودداری شود.

برای اجتناب از بروز واکنش آنافیلاکسی هنگام تزریق پنی‌سیلین که می‌تواند کشنده باشد

توصیه می‌شود عدم حساسیت سریع بیمار به دارو تست شود. نحوه تست به این گونه است

که با چکاندن یک قطره از محلول پنی سیلین در داخل چشم این کار را انجام می دهند و

چند دقیقه صبر می کنند تا ببینند علایم قرمزی چشم و سوزش رخ می دهد یا نه اگر این

علائم دیده نشد فرد نسبت به پنی سیلین حساسیت نداشته در غیر این صورت و بروز موارد

فوق فرد نسبت به پنی سیلین حساسیت دارد. آنافیلاکسی جدی‌ترین عارضه دارو است

که در ۰٫۵ درصد بیماران روی می‌دهد. مرگ برآمده از آنافیلاکسی در ۰٫۰۰۲ درصد بیماران

(یک در پنجاه هزار) به چشم می‌خورد. در هر صورت عمل تست دارو برای کسانی که اولین

بار پنیسیلین مصرف می‌کنند الزامی است.

عواملی که در حساسیت به پنی سیلین نقش دارد معطوف به سن افراد می شود و بر این اساس،

این نوع حساسیت بین دوازده تا چهل و نه سالگی بیشترین شیوع را دارد. به بیان دیگر،

احتمال بروز شوک حساسیتیناشی از تزریق پنی سیلین در سنین زیر ۱۲ سال بسیار کم است.

به همین دلیل، انجام تست پوستی پیش از تزریق پنی سیلین در سنین زیر ۱۲ سال در صورت

وجود نداشتن سابقه آلرژی در فرد و خانواده وی لازم نیست.

دوز تزریق پنی سیلین برای بیماریهای مختلف

الف) عفونتهای حساس خفیف تا متوسط. بزرگسالان: مقدار ۵۰۰-۱۲۵ میلی گرم (۸۰۰۰۰۰-۲۰۰۰۰۰ واحد)

هر شش ساعت مصرف می‌ شود.
کودکان: مقدار mg/kg/day 5/62-15 (واحد ۹۰۰۰۰-۲۵۰۰۰) در مقادیر منقسم هر ۸-۶ ساعت مصرف می‌ شود.
ب) ژنژیویت نکروزه اولسراتیو :
بزرگسالان : mg 500 خوراکی هر ۸-۶ ساعت.
پ) پیشگیری از عفونتهای پنوموکوکی :
بزرگسالان : mg 250 خوراکی دو بار در روز.
کودکان زیر ۵ سال: mg 125 خوراکی دو بار در روز.
ت) پیشگیری از تب روماتیسمی یا عود کرده:
بزرگسالان و کودکان بالای ۱۲ سال: mg 250-125 دو بار در روز.
ث) مواجهه (یا احتمال مواجهه ) با باسیلوس آنتراسیس:
بزرگسالان: mg/kg 5/7 خوراکی هر ۶ ساعت.
کودکان زیر ۹ سال: mg/kg/day 50 خوراکی به صورت منقسم هر ۶ ساعت.

 

  • تزریق و پانسمان

انواع تزریقات

ارسال شده در: هومینو | ۰

انواع تزریقات

۱. تزریقات زیر پوستی:

این نوع تزریق در لایه چربی زیرین پوست انجام می شود که یک بافت با خونرسانی

کم بوده بنابراین سرعت جذب در آن طولانی تر از عضله خواهد بود.تزریق بسیاری

از داروها مانند انسولین، مورفین و هروئین از این قبیل محسوب می شود.

۲. تزریق عضلانی:

تزریقات در عضلات انجام می شود. برخی دارو ها مانند پنی سیلین یا ویتیامین ها در

نشیمن گاه و برخی دیگر از داروها مثل واکسن ها درعضلات دیگر نظیر عضله بازو

یا عضله ران تزریق میگردند

۳. تزریقات اینترادرمال یا تزریق داخل پوستی :

به داخل غشای میانی پوست یا وارد می شود، این مسیر طولانی ترین زمان جذب را

در مقایسه باتزریقات زیرپوستی و تزریق عضلانی را دارد. در نتیجه برای آزمایش های

تشخیص حساسیت، مثل آزمایش توبرکولین و آلرژی، و بیهوشی موضعی استفاده

می شود و معمولا دردناک نیز هست.

۴. تزریقات وریدی:

این نوع تزریق توسط یک سوزن یا لوله بطور مستقیم داخل رگ شما وارد می شود.

۵. تزریقات نخاعی:

این نوع تزریق برای یک درمان کامل تر تسکین درد یا برای تشخیص علت درد کمر استفاده می شود.

تزریق عضلانی دارو : تزریق آمپول معمولا در عضله ناحیه نشیمنگاه صورت میگیرد مثل پنی سیلین یا آمپولهای ویتیامین.

برخی داروهای دیگر نظیر واکسنها در عضلات دیگر نظیر عضله بازو یا عضله ران تزریق میگردند.

تزریق زیرجلدی دارو : این نوع تزریقات معمولا در بازو ، ران ، شکم و پشت صورت میگیرد.

معمولا انسولین و داروهای رقیق کننده خون مثل هپارین و انوکساپارین یا داروهای محرک

خونسازی به این طریق تزریق میگردند.

تزریق وریدی آمپول : بصورت تزریق مستقیم آمپول به داخل ورید (سیاهرگ) میباشد.

بسیاری از آمپول ها نظیر آنتی بیوتیکها

تزریق موضعی آمپول مثل تزریق داخل مفاصل یا تاندونها : مثل تزریق داروهائی که

بطور عام موسوم به “کورتون” میباشند

  • تزریق و پانسمان

راه‌های کاهش درد تزریق آمپول

ارسال شده در: هومینو | ۰

تحقیقات نشان داده است اگر هنگام تزریق، مایع تزریق گرم شود یا فرد

به بدن خود نگاه کند و یا به صدای پرندگان گوش دهد، کمتر درد تزریق

را احساس می کند.


تزریق آمپول
نگاه کردن به بدن، درد تزریق را کمتر می کند
تحقیقی علمی حاکی از آن است افرادی که از تزریق آمپول می ترسند، اگر به

جای این که یک سمت دیگر را نگاه کنند، به بدن خود، مثلا بازوی خود نگاه کنند،

کمتر درد را احساس می کنند.

محققان دانشگاه UCL در لندن و دانشگاه Milan در ایتالیا، دست هجده داوطلب

را با دستگاهی کوچک گرم و گرم‌تر کردند تا جایی که برای آن ها دردناک شده بود.

نتایج به دست آمده از تحقیقات در این دانشگاه، حاکی است که داوطلبان وقتی

می توانستند ببینند که چه اتفاقی در حال رخ دادن است، قادر بودند درد بیشتری

را تحمل کنند. حتی درشت نمایی دست توسط آینه های مخصوص، تحمل درد داوطلبان را بیشتر کرد.

دانشمندان می گویند فهم بهتر این که مغز چگونه به درد واکنش نشان می دهد،

ممکن است دستیابی به درمان های جدید برای دردهای مزمن را آسان کند.
پروفسور هوگارد، استاد رشته علوم عصب شناسی در دانشگاه یو سی ال لندن، می گوید:
«ما متوجه شدیم که وقتی دست داوطلبان را به مرور گرم و گرمتر می کردیم اگر آن ها

می توانستند دست خود را در آینه ببینند، تا سه درجه سانتیگراد بیشتر می توانستند

حرارت را تحمل کنند، اما وقتی راه دیدن دست در آینه را می بستیم، تحمل درد آن ها کم می شد.

هنگام تزریق آمپول به کودک، همیشه والدین به او می گویند یک طرف دیگر را نگاه کند،

اما در این تحقیق جدید متوجه شدیم در حالی که سوزن وارد بدن می شود، فقط نگاه کردن

به بدن، میزان درد را کم می کند. پس توصیه من به مردم این است که هنگام تزریق سرنگ

چه برای دارو و چه برای گرفتن خون به بازوی خود نگاه کنند، البته از دیدن ورود سوزن

به بدن اجتناب کنند.»
در یک آزمایش دیگر، محققان برای این که داوطلبان دست خود را بزرگتر ببینند،

جلوی آن آینه های مقعر قرار دادند و متوجه شدند که داوطلبان توانستند درد بیشتری را تحمل کنند.
در مقابل، وقتی محققان از آینه های محدب استفاده کردند و داوطلبان دست خود

را کوچک تر می دیدند، نتوانستند درد قبلی را تحمل کنند.

محققان گفتند میزان درد به طور مستقیم با مقداری که فرد بدنش را می دیده، ارتباط

داشته است و این موضوع به آن ها کمک می کند که بهتر جنبه عصب شناسی درد را درک کنند.
گرم کردن مایع تزریق قبل از تزریق می تواند موجب کاهش درد شود

صدای پرندگان درد تزریق را کاهش می دهد

صدای پرندگان نیز می‌تواند ناامیدی و ترس از تزریق آمپول را در کودکان کاهش داده و در درمان بیماری آن ‌ها موثر باشد.

یک پروژه تحقیقاتی در بیمارستان آلدرهی در لیورپول نشان داده است صدای پرندگان

می‌تواند در کاهش درد موثر باشد. این تحقیقات نشان می‌‌ دهد کودکانی که صدای پرندگان

را می ‌شنوند کم ‌تر در طی مراحل درمان دچار نا‌امیدی می ‌شوند.

به نظر می ‌رسد صدای آرام‌بخش پرندگان می ‌تواند روی قسمت ‌هایی از مغز که مسئولیت

کنترل احساسات را دارند، تاثیرگذار باشد و به این ترتیب بیماران نسبت به درد و

درمان‌ های پزشکی، حساسیت کم‌تری پیدا می ‌کنند.

تعدادی دیگر از محققان نیز معتقدند صدای پرندگان باعث می ‌شود سرعت بهبود

بیماری افزایش پیدا کرده و مراحل درمان سریع‌تر طی شود.
یکی از محققین گفت: ما متوجه شدیم آوردن حیات وحش و نماد‌های آن به بیمارستان ‌ها

فواید بسیاری برای بیماران به همراه دارد. در طی این تحقیقات، ما از صدای پرندگان

برای آرامش ‌بخشیدن به کودکانی استفاده کردیم که قرار بود چند ساعت بعد تحت

عمل جراحی قرار بگیرند و نتایج بسیار خوبی هم گرفتیم.
حتی تعدادی از بیماران از ما درخواست کردند سی ‌دی ‌هایی از صدای پرندگان را

در اختیار آن‌ ها قرار دهیم تا آن ‌ها بتوانند در خانه‌ های خود به آن ‌ها گوش دهند.

این تحقیقات، قدم تازه‌ای برای استفاده از هنر و طبیعت در پزشکی به حساب می ‌آید.
تحقیقی علمی حاکی از آن است افرادی که از تزریق آمپول می ترسند، اگر به جای این

که یک سمت دیگر را نگاه کنند، به بدن خود، مثلا بازوی خود نگاه کنند، کمتر درد را احساس می کنند

گرما درد تزریق را کم می کند

یک مطالعه جدید نشان می دهد، گرم کردن داوری بیهوشی قبل از تزریق می تواند

به میزان قابل توجهی موجب کاهش درد شود.

بیهوشی های موضعی به منظور کاهش درد صورت می گیرد، در حالی که اعتقاد

عموم بر این است که روند تزریق، دردناک است.

محققان دانشگاه ” تورنتو” در کانادا اثبات کردند که گرم شدن داروی شیمیایی بیهوشی

قبل از انجام تزریق موجب کاهش درد خواهد شد، صرف نظر از این که تزریق زیر

پوستی یا داخل پوستی به میزان کم یا زیاد باشد.

بنا به گفته محققان، این گرم کردن می تواند توسط آب گرم، گرم‌کننده‌های مایع،

گرم‌کننده‌های غذای کودکان یا گرم‌کننده سرنگ باشد. همچنین برخی پزشکان اورژانس

از گرمای دست‌شان برای تزریق گرم استفاده می کنند.

به گفته پزشکان، بیماران معمولاً از دیدن سوزن وحشت دارند، اما انجام کاری ساده

مانند رساندن دمای مایع تزریق به دمای بدن می تواند این درد را قابل تحمل‌تر کند.

منبع :سلامت نیوز

  • تزریقات

تزریقات و طریقه تست انواع پنی سیلین

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریقات و طریقه تست انواع پنی سیلین پروکایین ۴۰۰۰۰۰ G -1 پنی سیلین آب مقطر رقیق

کرده CC آب مقطر حل کرده ۱%از این محلول را با ۱ CC – پنی سیلین ۴۰۰۰۰۰ را با۴ تزریق کنید.

id و ۱%داخل جلد آب مقطر رقیق کرده و CC آب مقطر حل کرده و ۱% از این محلول

را با ۲ CC -2 پنی سیلین ۸۰۰۰۰۰ = با ۴ تزریق کنید. id %1 داخل جلد ( بنزاتین یا

پنادر طولانی اثر) ۱۲۰۰۰۰۰ G -3 پنی سیلین کریستال: G -4 پنی سیلین بصورت تزریق

عضلانی و وریدی می باشد.روش تست مانند پنادر می باشد ۶یعنی پنی سیلین

بنزاتین ۶۰۰۰۰۰ و ۳یعنی پنی سیلین (G -5 پنی سیلین ۶.۳.۳ پروکایین ۳۰۰۰۰۰ و

۳یعنی پنی سیلین کریستال ۳۰۰۰۰۰ می باشد. تزریقات خارج از رگ تزریقات  خارج رگ

یک دارو ممکن است منجر به درد، تاخیر در جذب، و یا صدمه بافتی شود تزریق داخل

سرخرگی تزریق داخل سرخرگی، به ندرت اتفاق می افتد، اما بسیار خطرناک تر است.

نقش آب در ساختار بدن موجودات • تا ۹۰ % وزن بدن تعداد زیادی از موجودات زنده را

آب تشکیل می دهد. • تا ۶۰ % وزن بدن انسان را آب تشکیل می دهد. • تا ۹۰ % ریه های

انسان را آب تشکیل می دهد. • و ۷۰ % مغز انسان را آب تشکیل می دهد  اهداف مایع درمانی

این چند روش اسطوار است ایجاد وحفظ تعادل مایع والکترولیت تجویز داروها وعوامل

شیمی درمانی انتقال خون وفراورده های خونی تجویز غذاهای تزریقی ومکمل های غذایی

انواع سرم ها وفراورده های آن آمینو اسیدها Dextran: دکستران  کربوهیدراتها.

روش کاربرد آنژیوکت و تزریقات

۱.برحسب اندازه رگ محل مورد مصرف اندازه مناسب آنژیوکت را انتخاب کنید

۲.در مورد آنژیوکت های بزرگ (کمتر از نمره ۱۵-۱۴) ابتدا محل پوست را بی حس نمایید

۳. تنه آنژیوکت را بین شست انگشتان دوم و سوم و چهارم نگه دارید به طوری که سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد

 

  • تزریق

تزریق چیست و انواع تزریق کدام است ؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریق چیست ؟

تَزریق یا انژکسیون در پزشکی به معنی روشی جهت وارد کردن داروهای مایع (آمپول)

یا واکسن به داخل بدن با استفاده از سرنگ و سرسوزن تیز است.

انواع تزریق کدام است ؟

 زیر جلدی (S.C):

بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت هم بند شل غنی از بافت چربی با خونرسانی

کم بوده وبه همین دلیل معمولا سرعت جذب دارو در آن طولانی تر از عضله است (۲۰ تا ۳۰

دقیقه در مقابل ۵ تا ۱۰ دقیقه در تزریقات عضلانی) البته برخی از داروها سرعت جذبشان

از بافت زیر جلدی برابر با عضله است (نظیر هپارین ) .

برای تزریقات S.C معمولا از سرنگهای ۲ میلی لیتر یا کمتر و سر سوزن نمره ۲۴ تا ۲۶ و

با طول ۱٫۵ سانتیمتر استفاده می شود . تزریقات S.C را می توان در هر نقطه ای انجام داد (نظیر بی حسی های موضعی ).

ولی محلهای رایج قسمت فوقانی خارجی بازو , جلوی ران , روی شکم و روی کتف ها می باشد .

همانند تزریقات عضلانی بایستی در S.C نیز قبل از تزریق آسپیراسیون انجام شود (بجز در مورد هپارین) .

روش کار بدین ترتیب است که چینی از پوست محل با انگشتان یک دست گرفته و بلند شده

و سپس سوزن با زاویه ۴۵ تا ۹۰ در جه زیر جلد وارد و پس از آسپراسیون  می شود

حدود ۲ میلی لیتر است و نبایستی بیش از ۵ میلی لیتر تزریق شود .

 داخل جلدی:

از تزریقات داخل جلدی (Intradermal) برای تست های آلرژیک , برخی از واکسیناسیونها و نیز

بررسی پاسخ سیستم ایمنی (anergy screen) استفاده می شود و معمولا سرنگهای یک میلی لیتر

مدرج (نظیر سرنگ توبرکولین) با سر سوزنهای نمره ۲۵ تا ۲۷ بکار برده می شود و اکثرا در سطح

فلکسور ساعد (حدود ۱۰ سانتیمتر پایینتر از شیار آرنج ) انجام می شود .

کار بدین ترتیب است که پوست محل با الکل پاک شده و سپس سوزن با زاویه ۱۵ درجه و به میزان

۲ تا ۳ میلیمتر داخل درم شده  به آرامی تزریق

می شود که به صورت یک عدس برآمده می شود .

در پایان بدون ماساژ سوزن خارج می شود و یک دایره به قطر یک سانتیمتر دور آن کشیده

و ساعت و تاریخ تست نوشته می شود .

نکته – در تمامی تزریقاتی که سوزن به طور مایل وارد پوست می شود بایستی سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد .

 عضلانی:

رایجترین نوع تزریق آمپول به بیمار معمولاً به شیوه تزریق ماهیچه‌ای است. هنگامیکه دارو جذب

گوارشی ندارد یا به آن آسیب می‌زند یا پس از جذب در کبد به مقدار زیاد تخریب می‌شود مجبور به استفاده از روش تزریق هستیم.

در بین روش‌های مختلف تزریق چنانچه مقدار دارو زیاد باشد و یا بافت‌های سطحی را تحریک کند

و یا احتیاج به جذب سریعتر باشد آن را داخل ماهیچه تزریق می‌کنند .

نحوه تزریق آمپول

معمولاً سرنگ ۲ – ۵ میلی لیتری بکار می‌رود. شماره و طول سوزن بسته به نوع ماهیچه؛

محل تزریق یا میزان بافت چربی که ماهیچه مورد نظر را پوشانیده‌است و سن بیمار متفاوت می‌باشد.

برای تزریق در ماهیچه سرینی (گلوتئال) معمولاً از سوزن شماره ۲۰ – ۲ استفاده می‌شود و

برای تزریق در ماهیچه دالی معمولاً از سوزن شماره ۲۳ – ۲۵ استفاده می‌شود .

محل تزریق آمپول

الف-ناحیه پشت سرینی (دورسوگلوتئال) برروی ماهیچه‌های ضخیم باسن:
محل تزریق در این ماهیچه معمولاً قسمت فوقانی خارجی یا ربع فوقانی خارجی باسن در

حدود ۵-۸ سانتی متر پایین تر از کرست ایلیاک خواهد بود که به دو روش مشخص می‌گردد.

یک لب باسن را با خطوط فرضی به چهار قسمت تقسیم کنید در این هنگام شما با لمس

کرست ایلیاک از انتخاب محل صحیح تزریق که به اندازه کافی بالا می‌باشد مطمئن شده‌اید.

انتخاب محل تزریق بدون لمس کرست ایلیاک روش مطمنی نخواهد بود.این عضله در کودکان

کم تر از ۲ سال به دلیل عدم تحرک کافی مکان مناسبی جهت تزریق نمی‌باشد و احتمال

آسیب به اعصاب سیاتیک این نواحی وجود دارد.

ب- ناحیه ونتروگلوتئال بر روی ماهیچه سرینی متوسط:

برای تعیین محل  برروی این ماهیچه در بیمار می‌باید کف دست خود را بر روی تروکانتر

بزرگ قراردهید به طوری که انگشتان وی متوجه سر بیمار باشد. معمولاً دست راست برای

ران چپ به کار رفته و از دست چپ برای ران راست استفاده می‌شود.

انگشت سبابه بر روی بر جستگی فوقانی قدامی استخوان نشیمنگاهی قرار گرفته و انگشت

میانی دست به طرف عقب کشیده شود به طوری که لبه کرست ایلیوم را لمس کنید سپس

با انگشت خود به باسن آن فشار می‌آورد.

محل  در این حالت مرکز مثلثی خواهد بود که با انگشت سبابه؛ میانی و لبه کرست

ایلیاک تشکیل شده‌است. این محل برای کودکان و بزرگسالان قابل استفاده می‌باشد.

بیمارمی تواند در وضعیت به پشت خوابیده قرارگیرد در این حالت بهتر است زانوها و لگن خم

شده باشد تا ماهیچه مربوطه شل شود حجم قابل تزریق ۱ – ۵ میلی لیتر می‌باشد.

ج- ماهیچه پهن داخلی (وستوس لترالیس):

ثلث این ماهیچه محل مناسبی برای تزریق خواهد بود که با تقسیم فاصله بین تروکانتر بزرگ

و برجستگی خارجی زانو به سه قسمت و انتخاب ثلث میانی آن به دست می‌آید. این محل

برای کودکان و بزرگسالان مورد استفاده می‌باشد بیمار می‌تواند در وضعیت خوابیده به پشت یا نشسته قرار گیرد.

د- ماهیچه دالی:

سطح خارجی این ماهیچه اغلب برای تزریق واکسن استفاده می‌شود.