تزریق

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریق خارج از رگ

تزریق خارج رگ یک دارو ممکن است منجر به درد، تاخیر در جذب،

و یا صدمه بافتی شود (در صورتی که pH ماده تزریق شده بسیار پایین

یا بسیار بالا باشد). چنانچه حجم تزریق شده زیاد بوده، و پوست برآمده

شده و ایسکمیک به نظر برسد؛ باید پروکایین۱% در ناحیه مورد نظر

تزریق شود. پروکایین یک گشاد کننده عروقی است. این دارو هم

خونرسانی به ناحیه و هم تخلیه سیاهرگی را افزایش داده و باعث بیرون

راندن دارو از بافت می گردد.

تزریق داخل سرخرگی

تزریق داخل سرخرگی، به ندرت اتفاق می افتد، اما بسیار خطرناک تر است.

بهترین اقدام پیشگیری و مطمئن شدن از ورود نیدل به داخل سرخرگ به

هنگام رگ گیری است. به یاد داشته باشید که سیاهرگ ها نسبت به سرخرگ ها

سطحی ترند. چنانچه موقع رگ گیری وارد سرخرگ بشوید، پمپاژ خون روشن

را به درون آنژیوکت خواهید دید. این حالت زمان وارد شدن به سیاهرگ دیده

نمی شود. تزریق داخل سرخرگ معمولاً باعث اسپاسم سرخرگ شده و نهایتاً

به علت گانگرن، سبب از دست رفتن عضو می گردد.

در موارد تزریق داخل سرخرگ، تشخیص وضعیت اهمیت فوق العاده ای دارد.

رنگ پوست و پر شدن مجدد مویرگی را مورد مشاهده قرار داده و نبض رادیال

را لمس کنید. پر شدن مجدد مویرگی (زمان لازم برای بازگشت رنگ قرمز

به نوک انگشتان پس از فشار دادن آن) انعکاسی از خونرسانی به بافت است.

اگر زمان پر شدن مجدد مویرگی کاهش یافته باشد؛ می توان گفت که خونرسانی

به اندام نیز کاهش یافته است.

درمان:

در موارد تزریق درون سرخرگ، داروها بیش از سرم ها مشکل سازند.نیدل را

درون سرخرگ رها کرده و به آرامی در حدود ۱۰ سی سی پروکایین ۱% را

از آن طریق تزریق کنید. پروکایین یک داروی گشاد کننده عروقی است. این دارو

اندکی خاصیت اسیدی دارد ( pH = 5) و لذا با داروهای قلیایی اگر به تازگی مصرف

شده باشند، تداخل ایجاد می کند. در ادامه درمان بیمار باید در بیمارستان بستری شده

و اغلب به یک بلاک کننده سمپاتیکی احتیاج خواهد داشت. Endarterectomy

و هپارینه کردن نیز ممکن است جهت جلوگیری از عوارض بعدی لازم باشد.

نکات مهم :
۱ – برای تزریق محلولهای روغنی معمولاً از سوزنهای ضخیم تر استفاده می شود

ضمناً هر چه میزان بافت چربی بر روی عضله بیشتر باشد از سوزن بلندتری باید

استفاده کرد و نیز برای شیرخواران و کودکان معمولا از سوزنهای ظریف تر و

کوتاهتر با شماره ۲۲- ۲۵ استفاده می شود .
۲ – در مواردی که دارو به سطح پوست صدمه وارد می کند قبل از تزریق لازم

است سوزن تعویض گردد چون سوزن جدید آغشته به دارو نخواهد بود.
۳ – تزریق عضلانی به روش z؛این روش معمولا در موارد ی که دارو بر

  • سرم

سرم ژلاتین تعدیل یافته (هماکسل )

ارسال شده در: هومینو | ۰

گروه درمانی این سرم ، حجیم کننده پلاسما می باشد. این محلول حجیم کننده پلاسما در موارد

شوک ناشی از کاهش حجم خون به علت خونریزی ، سوختگی ، التهاب لوزالمعده ، از دست رفتن

آب و الکترولیتها در اثر استفراغ و اسهال مداوم ، بیماریهای غده فوق کلیوی و کلیه ها و اغمای

دیابتی مصرف می شود.

این سرم محلول حامل برای انسولین است و مورد منع مصرف کامل این دارو گزارش نشده است.

برانول ( آنژیوکت ):

انواع گوناگونی دارد مانند آبی، صورتی، سبز، قهوه ای و خاکستری. نحوه تزریق برانول مانند تزریق

وریدی است.

نکاتی در مورد نحو? آماده کردن داروها و سرمها :

شستشوی دستها قبل از آماده کردن و دادن هر نوع داروی

تزریقی و خوراکی انجام شود.

از نگهداری هرگونه داروی تزریقی در داخل سرنگ حتی در زمان

کوتاه و در یخچال اکیداً خودداری گردد

هر نوع داروی تزریقی مورد استفاده جهت بیمار باید صرفاً در بالین

بیمار در زمان تزریق آماده گردد و از حل نمودن دارو در اتاق

کار باید جداً اجتناب شود.

هر نوع داروی تزریقی باید فقط بوسیل? سرنگ مجزا کشیده شده یا

حل گردد و در موقع کشیدن دارو به داخل سرنگ دقت شود که

دست با بدن? پیستون تماس پیدا نکند.

استفاده از سرنگ مشترک جهت آماده کردن یا حل کردن چند نوع

داروی مختلف یا مشابه اکیداً ممنوع می باشد.

جهت جلوگیری از آلودگی میکروبی، در مورد ویالهای تزریقی به شکل

وریدی باید با یک سرنگ دارو حل شده و با سرنگی دیگر دارو

به بیمار تزریق گردد.

به نحوه و شرایط نگهداری دارو پس از حل شدن طبق دستور کارخان?

سازنده بدقت توجه و عمل شود.

داروهایی که پس از حل شدن براساس دستور کارخان? سازنده مجاز به

نگهداری می باشند حتماً روی آنها تاریخ و ساعت درج شود.

شرایط نگهداری داروها از قبیل حفظ دمای مناسب ، محافظت از نور و …

بطور دقیق رعایت شود.

چنانچه تجویز برخی از داروها نیاز به ملاحظات خاص نظیر محافظت

مسیر تزریق از نور ، کنترل علائم حیاتی و … دارد حتماً اقدامات

لازم انجام گردد.

درب لاستیکی ویالهای تزریقی و محل وارد کردن ست سرم در سرمها

به هیچ وجه استریل نمی باشد و باید با محلول ضدعفونی کنند?

مناسب قبل از استفاده کردن ضد عفونی شود.

  • تزریقات و پانسمان

ژل کیتوهیل پانسمان ترمیمی

ارسال شده در: هومینو | ۰

ژل کیتوهیل پانسمان ترمیمی بیولوژیک و مناسب تمام زخم های سطحی می باشد. این ژل یک ترمیم کننده بسیار قوی است که پوشش محافظ برروی زخم ایجاد کرده و سرعت ترمیم را افزایش می دهد.

ماده موثره: N-acetyl -D- Glucosamine 
 ویژگی و مزایا:
افزایش سرعت ترمیم زخم
کاهش اسکار ( جای زخم)
دارای خاصیت آنتی باکتریال
غیر سمی، غیر آلرژیک
(طبق آزمایشات انجام شده بر روی ژل کیتوهیل این محصول اثر بخش بر روی ویروس پولیو و هرپس سیمپلکس می باشد.)
موارد استفاده:
انواع زخم های سطحی:
بریدگی و خراشیدگی
زخم دیابتیک
سوختگی های درجه اول و آفتاب سوختگی
ترمیم کننده بند ناف نوزادان و ختنه
 موارد اورژانس و کمک های اولیه
روش استفاده:
 ۱- زخم را با محلول سیلوسپت ضدعفونی کرده و از خشک کردن آن خودداری نمایید .
  ۲- سپس کمی ژل در محل زخم قرار دهید.این عمل را چندین بار تکرار کنید.
 ۳- محل زخم را با کیتوپد بپوشانید و با کیتوترانس فیکس کنید.

  • سرم

سرم مایع

ارسال شده در: هومینو | ۰

سرمها محلولهای مایع نگهدارنده یا کریستالوئیدی حاوی الکترولیت، آب و نیازهای سلولی هستند که از طریق سیاهرگها تجویز میشوند.

سرمها اصولا به چهار گروه کلی تقسیم بندی میشوند:

۱. محلولهای کریستالوئید جهت جبران کاهش مایعات یا الکترولیتها مانند سرم رینگر، رینگرلاکتات، سرم نرمال سالین، سرم قندی نمکی و سرم قندی

۲. محلولهای کلوئید جهت جبران کاهش حجم داخل عروقی مانند دکستران و هماکسل

۳. محلولهای غذایی (جایگزینی تغذیه وریدی) مانند سرم آمینو اسیدی و سرم اینترالیپیدی

۴. محلولهای با کاربرد درمانی خاص مانند سرم مانیتول

محلولهای کریستالوئید ممکن است جهت جانشین کردن الکترولیتها و آب از دست رفته از طریق اسهال و استفراغ بکار روند. مصرف بیش از حد آنها سبب تجمع سدیم و حجم آب اضافی در بدن، ادم ریوی و نارسایی قلب می‌شود. محلولهای هیپرتونیک در درمان مسمومیت با آب و افزایش حجم آب خالص بکار می‌روند.

محتویات

  • تزریقات و پانسمان

فوبیا آمپول/ کسانی که از آمپول می ترسند، بخوانند

ارسال شده در: هومینو | ۰

۱- وقتی در سالن انتظار برای آمپول زدن هستید سعی کنید

فکرتان را به چیز دیگری منحرف کنید. یک بازی، کتاب یا

موزیک با خودتان داشته باشید، چیزی که بتواند حواس شما

را پرت کند و یادتان برود که در اتاق انتظار برای زدن آمپول نشسته‌اید.

۲- تمرکز کنید و نفس‌هایی عمیق و آرام بکشید. هوا را کامل به داخل

شکمتان وارد کنید. تنفس عمیق می‌تواند به ریلکس‌تر شدن شما کمک کند

و تمرکز کردن روی چیزی جز آمپول باعث می‌شود حواستان از

آن موضوع پرت شود. ۳- عمداً روی یک چیز در آن اتاق تمرکز کنید.

یک تابلو، پوستر یا علامت روی دیوار پیدا کنید و روی آن تمرکز کنید.

به جزئیات آن خوب دقت کنید: اگر روی یک تابلو تمرکز کرده‌اید،

مثلاً تعداد گل‌های موجود در باغ نقاشی شده درون تابلو را بشمارید

یا هر چیز دیگری که در تابلو وجود دارد. به پیامی که در پوستر

تبلیغاتی موجود در اتاق داده شده توجه کنید. درهرحال باید بتوانید

روی چیز دیگری به غیر از آمپول تمرکز کنید. ۴- سرفه کنید.

  • تزریقات

نکاتی که پرستار هنگام تزریقات باید رعایت کند

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریقات یکی از روش های رایج در تجویز داروها و اجرای نمونه گیری ها محسوب

می شود که در صورت  رعایت نکردن  استانداردهای ایمنی،

خطراتی را برای هر دو طرف دارد

بر اساس تحقیقات بعمل آمده سالانه حدود ۱۶ بیلیون تزریق در کشورهای در حال

توسعه انجام میشود که حداقل ۵۰ درصد آن غیرایمن می باشد. خطر تزریقات غیر

ایمن یک تهدید جدی است و استفاده نامناسب از سرنگها و سوزن ها می تواند باعث

انتقال عفونت و تهدید زندگی گردد. برای مثال هپاتیت C و B HIV می توانند در اثر تزریق غیر ایمن منتقل گردد.

. تهیه امکانات و شرایط کافی برای اجرای سیاست مربوط به تزریقات ضروری بوده و بایستی:

-۱ تمام وسایل مورد نیاز مناسب از قبیل سرنگها، سر سوز نها، جعبه ها و …… همواره فراهم باشد.

-۲ بایستی سیستم تهیه وسایل مورد نظر طوری طراحی شود که همواره این وسایل در دسترس باشد

-۳ سرنگهای یکبار مصرف در سایزهای مختلف بایستی به میزان حداقل مصرف یک ماه موجود باشد.

-۴ تهیه جعبه های ایمنی مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده به تعداد کافی برای تمام واحدها تهیه گردد.

همچنین کنترل و نظارت بر استفاده از سرنگها، سر سوزن ها و اجرای سیاست مربوطه به صورت

برنامه ریزی شده یک اقدام حیاتی بشمار می آید که بایستی بطور مستمر انجام گردد و

ضمن تهیه فهرست کنترل مناسب کیفیت اجرای سیاست ثبت و امکان ارتقاء فرآیند را فراهم آورد.

راهنمای کشیدن دارو از آمپول و ویال:

اقدامات اولیه :

دستها بر اساس سیاست و رویه بهداشت دست شستو شده و یا از ژل مخصوص استفاده نمائید.

دستکش بپوشید (در زمان وجود آلودگی از قبیل خون و ترشحات بدن بیمار پوشیدن دستکش ضروری است).

نکته: دستکش ها بایستی پس از انجام تزریق برای هر بیمار تعویض گردد.

وسایل لازم را آماده کنید (سرنگ و سوزن با اندازه مناسب نوع تزریق، پنبه الکل، دستکش یکبار مصرف،

آمپول یا ویال دارو، کاردکس داروئی).

    تاریخچه دارویی و سوابق حساسیت بیمار را کنترل کنید.

کاردکس داروئی را از نظر نام دارو، مقدار تجویز، تاریخ، زمان تزریق و راه و روش تزریق با دستور پزشک

تطبیق دهید (این کار بایستی در هر بار تزریق انجام شود).

بیمار را با پرسیدن نام او و مطابقت با اطلاعات مچ بند (در بیمار بستری) شناسایی کنید.

در اتاق را بسته و جهت حفظ حریم خصوصی بیمار از عدم تردد دیگران در زمان تزریق اطمینان حاصل کنید.

سرنگ را از نظر سالم بودن بسته بندی، نداشتن شکستگی و اشکالات احتمالی کنترل نمایند

مقدار تجویز دارو را از روی بر چسب آن خوانده، پس از محاسبه مقدار دارو بر اساس تجویز، آنرا با

سرنگ بکشید و هوای داخل سرنگ را خالی نمایید.

 محل مناسب برای تزریق را مشخص کرده ناحیه را از نظر خارش، التهاب، یا ورم

بررسی کنید.روی بدن بیمار را با گان یا ملافه بپوشانید.

در تزریقات IM، سر سوزن را تعویض کنید

در صورت داشتن تزریقات مکرر، در هر بار ناحیه را تغییر دهید.

پاسخهای کلامی و غیر کلامی بیمار را مانند تغییرات وضعیت بدن، نسبت به تزریق مورد مشاهده قرار دهید.

طرز آماده کردن آمپول :

١ – سر آمپول را پس از توجه به نقطه برش( علامتی روی خود آمپول است)توسط پنبه الکل با انگشتان خود گرفته و بشکنید.

٢ – سر سوزن را با دقت و بدون تماس با دیواره بیرونی آمپول وارد آمپول کرده تمام محتویات آنرا بکشید.

٣ – در صورت کشیده شدن حباب هوا بداخل سرنگ، آنرا بصورتی که سوزن آن به طرف بالا باشد گرفته

توسط چند ضربه آهسته با انگشتان دست به بدنه سرنگ، حبابها را در قسمت بالای آن جمع کنید .

سپس به آرامی با فشار دادن پیستون سرنگ، هوا را به بیرون تخلیه کنید.

۴- در مواردی که دارو در سرنگهای از قبل پر شده وآماده تزریق و PACK شده اند، هوای موجود آن را خالی نکنید.

طرز آماده کردن و یال:

١- درپوش فلزی روی ویال را جدا نمایید.

٢- سر ویال را با پنبه الکل ضدعفونی کنید.

٣- سرنگ را از پوشش خود خارج کرده به اندازه حجم دارویی که باید کشیده شود، هوا به داخل آن بکشید.

۴- سر سوزن را وارد ویال کرده، هوای درون سرنگ را به داخل ویال بفرستید.

۵- ویال را بصورت معکوس بین انگشتان دست گرفته، به آرامی پیستون سرنگ را بطرف خارج کشیده، دارو را آسپیره کنید.

۶- همیشه سر سوزن را زیر سطح مایع درون ویال نگهدارید تا همه دارو را بکشید.

٧- پس از خارج کردن سوزن، هوای باقیمانده درون سرنگ را تخلیه کرده، سر سوزن را تعویض کنید.

نحوه انجام تزریق داخل جلدی( ID ):

محل تزریق را از نظر وجود هر گونه زخم، خراش یا تغییر رنگ پوست ساعد بررسی کنید.

بیمار را در وضعیت مناسب قرار دهید : از او بخواهید آرنج خود را باز کرده، ساعد را روی یک سطح صاف قراردهد.

محل تزریق را مشخص کرده با پنبه الکل یا مواد ضد عفونی کننده بدون رنگ بصورت دورانی از مرکز تا

حدود ۵ سانتیمتر پاک کنید و ۳۰ ثانیه جهت خشک شدن الکل صبر نمایید.

پنبه الکل را بین انگشتان سوم و چهارم دست آزاد نگهدارید.

در پوش سوزن را توسط کشیدن آن مستقیماً بطرف بالا بردارید.

سرنگ را بین شست و انگشت وسط بصورتی نگهدارید که شیب سر سوزن رو به بالا

باشد (در سرنگ هایی که یک شیب دارند).

توسط شست یا سایر انگشتان دست آزاد پوست روی ساعد بیمار را بکشید.

از تماس مجدد دست به محلی که با الکل و یا مواد ضد عفونی کننده، ضدعفونی شده است خودداری کنید.

سوزن را به آرامی با زاویه ۱۰ تا ۱۵ درجه آنقدر وارد کنید تا به مقاومت برخورد نمایید. سوزن باید

به میزان ۳میلی متر وارد جلد شود (انتهای سوزن ممکن است از سطح پوست قابل مشاهده باشد)

نیازی به کشیدن پیستون سرنگ وجود ندارد.

تزریق آرام دارو را تا زمانی ادامه دهید که احساس مقاومت نسبت به تزریق دارو بوجود آید.

در صورتیکه مقاومتی احساس نکردید، زاویه سوزن را مجدداً اصلاح کنید، زیرا سوزن عمیق تر فرورفته است (حداکثر نیم میلی متر).

در طول تزریق داخل جلدی (ID) باید برجستگی کوچکی روی سطح پوست ایجاد شود

سوزن را در حالی خارج کنید که پنبه الکل روی ناحیه قرار دارد.

دور ناحیه تزریق را با خودکار حلقه بکشید .

سوزن را در جعبه مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده ( نیدل باکس) بیندازید .

دستها را بر اساس سیاست و رویه بهداشت دست شسته و یا ازمحلول ویژه با پایه الکلی تزریقات استفاده نمایید.

ناحیه تزریق، مقدار و نوع ماده تست، تاریخ و زمان آن را ثبت کنید.

ناحیه را از نظر بروز واکنشهای حساسیتی، درد حاد، سوزش تزریقات، بی حسی یا خارش بررسی کنید.

در مواردی که جهت آلرژی تست انجام شده است پس از ۱۰الی ۳۰ دقیقه پاسخ بیمار به تزریق را مورد بررسی قرار دهید.

  • سرم

نکاتی در مورد نحوه تزریق سرم و تزریق وریدی

ارسال شده در: هومینو | ۰

اغلب بیماران بستری در بخش های بیمارستان نیاز به تزریق سرم پیدا خواهند کرد.

تزریق دارو و تامین مایع و الکترولیت های مورد نیاز بدن بیمار یکی از دلایل مهم نیاز

بیماران به تزریق و دریافت سرم های درمانی است. به همین جهت یکی از مهمترین

مهارت های مورد نیاز پرستاران، مهارت تزریق سرم و یا بعبارتی مهارت برقراری انفوزیون

وریدی است. علاوه بر دانش کافی، کسب مهارت و تجربه در این زمینه جهت ارائه

مراقبت های پرستاری در بیمارستان ضروری می باشد. به همین دلیل در سایت “هومینو”

مجدداً روی این موضوع تاکید شده و این مطلب با عنوان نکاتی در مورد نحوه تزریق سرم منتشر می گردد:

قبل از شروع به کار به این نکات توجه کنید:

  • شستشوی دستها قبل از آماده کردن سرم الزامی است.
  • شرایط نگهداری سرم ها از قبیل حفظ دمای مناسب ، محافظت از نور و … بطور دقیق رعایت شود.
  • درب لاستیکی ویالهای تزریقی و محل وارد کردن ست سرم در سرمها به هیچ وجه
  • استریل نمی باشد و باید با محلول ضدعفونی کنندۀ مناسب قبل از استفاده کردن ضد عفونی شود.
  • از سوراخ کردن و زدن سوزن به محفظۀ پلاستیکی سرمهای تزریقی جهت افزایش سرعت
  • تزریق و جلوگیری از جمع شدگی محفظۀ پلاستیکی که موجب ورود هوای غیر استریل
  • محیط به محلول استریل داخل محفظه می شود اکیداً اجتناب و از ستهای سرم که مجهز
  • به فیلتر می باشند جهت برطرف شدن این مشکل استفاده گردد.
  • از استفاده از هر نوع سرم تزریقی که تغییر رنگ پیدا کرده حتی در صورت کمبود جداً خودداری گردد.
  • میزان سرم در ساعت و تعداد قطرات در دقیقه و ترکیبات اضافه شده به سرم و زمان شروع
  • و خاتمه و نام پرستار تنظیم کننده را بر روی برچسب سرم ثبت کنید.

تنظیم سرعت انفوزیون وریدی:

  • تنظیم سرعت انفوزیون به نوع ست انفوزیون و میزان و نوع مایع و دستور پزشک دارد.
  • در ماکروستها (ست سرم معمولی) معمولا قطره ساز قادر است ۲۰– ۱۵– ۱۰، قطره در
  • دقیقه را از خود عبور دهد، و در میکرو ستها قطره ساز حدود ۶۰ قطره در دقیقه از خود
  • عبور می دهد. فاکتور قطره بر روی بسته بندی ست انفوزیون توسط کارخانه مربوطه نوشته می شود.

۶۰ × ساعت انفوزیون ÷  فاکتورقطره × حجم کل مایع = قطره / دقیقه

مثال : محاسبه تعداد قطرات سرم در دقیقه در ۱۰۰۰ سی سی مایع در ۸ ساعت با ماکروست (ست معمولی) و میکروست به ترتیب به صورت زیر است.

درصورتیکه فاکتورقطره ۱۵ درنظرگرفته شود از روش سریع قطره ماکروست /دقیقه =حجم سرم به دقیقه /۴×زمان به ساعت ·        ۱۰۰۰×۱۵ ÷۸ ×۶۰ =۱۵۰۰۰ ÷ ۴۸۰= ۳۱ drops/min
درصورتیکه فاکتور قطره ۶۰ درنظرگرفته شود ازروش سریعقطره میکروست/دقیقه=حجم به cc / زمان به ساعت ·        ۱۰۰۰ × ۶۰ ÷ ۸ × ۶۰ = ۱۰۰۰ ÷  ۸ =۱۲۵ drops/min

فاکتورهای مؤثر بر سرعت انفوزیون:

ارتفاع ظرف مایع- پوزیشن عضو دارای کاتتر- گرفتگی لوله ست انفوزیون- گرفتگی و انسداد

سر کاتتر- محل قرار گرفتن کاتتر داخل وریدی – وجود هوا در ست تزریق- کم شدن فشار هوا در سطح مایع تزریقی

استفاده ازورید مناسب:

  • جهت انتخاب ورید مناسب باید به راحتی بیمار ، وضعیت قرار گرفتن و وسعت استفاده از
  • وسایل مهار کننده حرکات، توانایی نگهداری سوزن در ورید، نوع محلول ، صدمات و
  • عوارض احتمالی ناحیه تزریق توجه نمود.

وریدهای قابل دسترس برای تزریقات مایعات وریدی:

  • ورید های پشت دست و ساعد و ناحیه جلوی آرنج:

  • ورید های این ناحیه درشت و سطحی بوده و شریانها و وریدها کاملأ نزدیک به هم قرار گرفته اند.
  • در ۱۰ درصد افراد امکان دارد شریان نا بجایی در ناحیه آرنج وجود داشته باشد که ممکن است با ورید اشتباه شود.
  • در صورت امکان از وارد کردن سوزن در ناحیه مرکزی آرنج خودداری کنید. چون با کمترین خمیدگی
  • امکان جابجایی وجود دارد . در ضمن سفتی مفاصل یا درد ممکن است به علت بی حرکتی رخ دهد.
  • انشعابات ورید های سفالیک و بازیلیک توأم با کمان وریدی پشت دست در شیر خواران و کودکان
  • استفاده می شود. در شیر خواران استفاده از پنجمین ورید بین انگشتان توصیه شده است
  • که به دلیل وضعیت ثابت آن می باشد.

محلهای مناسب جهت انفوزیون وریدی در شیرخواران و نوزادان:

  • ورید های پشت پا :ورید های حاشیه جانبی و میانی پا نواحی مناسب برای تزریق مایعات در شیر خواران و کودکان است.
  • ورید بزرگ سافن در قوزک پا که بین قوزک داخلی و تاندون قدامی درشت نی قرار گرفته است.

در رگ گیری از کودکان و نوزادان باید از فرد دیگری جهت نگه داشتن اندام کمک بگیرید .

وریدهای سر چون فاقد دریچه های لانه کبوتری هستند، در شیر خواران کوچکتر از ۹ ماه بخصوص در نوزادان ،

مناسب هستند.        وریدهای اصلی سر که می تواند مورد استفاده قرار گیرند بر حسب اولویت شامل

پیشانی، گیجگاهی سطحی، پشت گوش، بالای چشمی، پشت سری و قسمت خلفی صورت هستند.

شریان و ورید بر اساس موارد زیر از یکدیگر تفاوت دارند:  

۱) ضربان را در شریان می توان حس نمود.

۲)ورید به صورت یک شیار در زیر پوست حس می شود

۳)شریان رگ سفت و قابل اتساع است.

فشردن بخشی از رگ با دو انگشت ، مسیر جریان خون را مشخص خواهد کرد. برداشتن انگشت

مسدود کننده رگ ، سبب پر شدن آن خواهد شد. مسیر خون در وریدها به طرف قلب و در

شریان ها به سمت اندام ها (دور شدن از قلب) می باشد.

توجه : از گذاشتن کاتتر نافی درنوزادان برای مایع درمانی  حتی الامکان خودداری شود .

توجه : ورید ، شریان واعصاب در بعضی از نقاط بسیار نزدیک به هم قرار گرفته اند ، که باید درهنگام

رگ گیری به این موضوع توجه شده ، تا از آسیب به اعصاب و شریان جلوگیری شود .

نکات مهمی که جهت موضع تزریق وریدی رعایت می شود:

  • برای اینکه ورید گرفته شده به خوبی وظایف خود را انجام دهد باید محل به خوبی محافظت شود
  • که برای این منظور اندام مورد نظر باید در وضعیت آناتومیک خنثی قرار داده شود.
  • این عمل توسط آتل های پوشیده از نوارهای محافظ انجام می شود.
  • برای جلوگیری از صدمه به پوست به دنبال برداشتن چسب هایی که زده شده است
  • بهتر است بین چسب و پوست یک مانع مانند گاز استریل و یا ورقهای شفاف در محل ورود سوزن گذاشته شود.
  • برای این که هر چه زودتر انفیلتراسیون (نشت مایع از عروق ) محل کاتتر (آنژیوکت) مشخص شود،
  • نباید بیشتر از یک اینچ ( ۲/۵) سانتی متر از اطراف کاتتر روی پوست پوشیده باشد. استفاده از
  • پوششهای پلاستیکی شفاف ایده آل است .
  • تعدادی از انگشتان و فضاهای بین انگشتی باید باز باشند تا از نظر خون گیری ، انتها ها قابل مشاهده باشد.
  • انگشت شست هیچگاه نباید ثابت شود چون خطر کوتاه شدگی یا محدودیت حرکت بعدی وجود دارد.
  • بسته به منطقه آنژیوکت ، باید محل های پایین تر بررسی شود. مثلأ نواحی پشت گوش در ناحیه سر ،
  • پشت دست و یا قسمت های تحتانی اندام باید از نظر ادم بررسی شوند.

صدمات و عوارض تزریقات وریدی مایعات:

  • سوزن ممکن است به دیواره مقابل رگ در ناحیه ورود رخنه کرده و سبب هماتوم
  • یا نشت مایع در بافت های اطراف شود.
  • سلول های نکروزه یا لخته قادر است سوزن را مسدود سازد و چنانچه توسط سرنگ
  • با فشار تزریق شود می تواند سبب آمبولی شود.
  • به علت صدمه ناشی از ورود سوزن امکان وازواسپاسم وجود دارد.
  • امکان شکستگی آنژیوکتی که قابلیت انعطاف کافی ندارد وجود دارد.
  • تحقیقات نشان داده است که باقی ماندن آنژیوکت کمتر از ۴۸ ساعت هیچ گونه کشت
  • مثبتی در بر نداشته است. اما وجود این مسأله پس از ۴۸ ساعت ۵۲% بوده است .
  • انواع گوناگونی از باکتری کشت شده شامل : استافیلوکوک طلایی، کلبسیلا، آنتروکوک
  • و استافیلوکوک آرئوس است.
  • ترومبوفلبیت
  • تزریق غیر عمد در شریان
  • ایسکمی و گانگرن اندام های تحتانی که ناشی از تزریق در ورید سافن و یک صدمه مهلک است ،
  • می تواند ناشی از اسپاسم رفلکسی ورید و انتشار آن در شریان باشد.
  • چنانچه حدود ۱۰ میلی لیتر هوا وارد جریان خون شود، آمبولی هوای کشنده رخ خواهد داد.
  • چنانچه ست عاری از هر گونه محلول باشد امکان کشیدن هوا به درون سیستم وجود دارد.
  • ترک خوردگی ست یا شیشه و یا پلاستیک حاوی سرم می تواند امکان ورود هوا را به داخل
  • جریان خون به وجود آورد و باید قبل از تزریق وریدی هوا را از ست خارج کرد.
  • عفونت باکتریال ناشی از آلودگی محلولهایی که چند ساعت پیش از مصرف باز شده است وجود دارد .
  • اکثر محلول ها محیط کشت مناسب می باشند. شیشه یا کیسه حاوی سرم را که باز شده
  • و صرفأ با گاز استریل پوشیده شده است نباید مصرف کرد.
  • محلول ها نیز به طور متفاوت بافت رگ را تحریک می کنند.که شامل:محلولهای هیپر تونیک ،
  • کلرور کلسیم و محلول های قلیایی می باشند.

وقفه در جریان مایع

  • به محض ایجاد وقفه ، به گیره توجه فرمایید . امکان بسته بودن آن وجود دارد.
  • به پیچ خوردگی ست و بسته شدن فیلتر هوا توجه فرمایید.
  • بافت اطراف سوزن را بررسی نمایید . ورم،آسیب دیدگی رگ و نشت مایع از احتمالات است.
  • در این موارد باید سوزن را درآورده و از ناحیه دیگر تزریق نمود.
  • به ادم اطراف سوزن توجه داشته باشید .در صورت عدم وجود ادم، امکان انسداد سوزن توسط
  • لخته وجود دارد. در این موقعیت نباید سرنگ را وصل کرده و فشاری برای وارد ساختن لخته
  • در رگ انجام داد. فشردن ست سبب آزاد شدن لخته شده که قادر خواهد بود در مویرگ های
  • ریه جایگزین شده و انفارکتوس ریه را سبب شود.

فلبیت و ترومبوفلبیت

  • فلبیت : به التهاب ورید گفته می شود.
  • ترومبو فلبیتدر صورتی که ورید دچار التهاب همراه با  لخته خون باشد ترومبو فلبیت گفته می شود .

عواملی که می توانند باعث فلبیت شوند شامل :

  • اندازه و طول و جنس کاتتر داخل وریدی
  • نوع و PH محلول تزریق شده
  • اندازه و محل قرار داشتن ورید مورد استفاده
  • سرعت گردش خون در ورید مورد نظرگردش خون در ورید
  • زخم

انواع زخم ها

ارسال شده در: هومینو | ۰

در تعریف زخم می توان گفت که، زخم باز یک جراحت در پوست هست که موجب

نمایان شدن بخش های زیر پوست و به طور معمول باعث خونریزی خارجی می شود.

این زخم ها در هر وسعتی که باشند عفونی شده و میکروب ها می توانند خیلی راحت

به قسمت های زیر پوست نفوذ کرده و بیشتر شوند. در نتیجه باید روی زخم ها به خوبی

تمیز و پوشیده شود و پوشش آن هم ثابت باشد.پوشاندن زخم در جلوگیری از خونریزی،

جلوگیری از آلودگی و جذب خون و ترشحات زخم کمک می کند و باعث التیام سریع زخم می گردد.

انواع زخم های باز

زخم ها مختلف هستند که بنا بر نوع زخم اقدامات مربوط به آن تفاوت دارد.

خراشیدگی یا ساییدگی

این نوع زخم در اثر ساییده شدن لایه بالایی پوست بوجود می آید. به خاطر این که بیشتر

اعصاب این لایه آسیب می بینند، زخم دردناک می شود ولی خونریزی قابل توجه نیست.

خراشیدگی اگر زیاد باشد یا ذرات خاک و اجسام خارجی در آن فرو رفته باشد در این صورت

زخم خطرناک است.

اقدامات برای این زخم ها :

در صورتی که جسم خارجی به طور سطحی در پوست فرو رفته باشد، زخم را به آرامی

با آب و صابون بشویید با با بتادین ضدعفونی و پانسمان کنید.

بریدگی

بریدگی زخمی است که لبه های صاف دارد و مثل بریدگی جراحی یا بریدگی با لبه کاغذ است.

این نوع زخم سوزش زیادی دارد و شدت خونریزی در این زخم بسته به عمق بریدگی،

محل و اندازه زخم ها تفاوت دارد.

اقدامات در این زخم :

در زخم هایی که با بریدگی و پاره شدگی هستند اولویت با کنترل خونریزی توسط فشار مستقیم است.

لبه های زخم را به هم نزدیک کنید. عضو آسیب دیده را بی حرکت و کمی بالاتر از سطح قلب قرارداده

تا درد و خونریزی کمتر شود. اگر جسم خارجی در زخم باقی مانده باشد آن را جارج نکنید.

زخم را ضد عفونی و پانسمان کرده و مصدوم را یکی از نزدیکترین درمانگاه برسانید.

کنده شدگی

در این نوع زخم بخشی از پوست یا عضله از بدن جدا یا آویخته می شود.

اقدامات برای این زخم :

روی زخم را تمیز و از خونریزی جلوگیری کنید در صورتی که پوست یا قسمتی از عضله آویزان

باشد آن را به محل اولیه خود برگردانده و رویش را ببندید و به پزشک مراجعه نمایید.

سوراخ شدگی

نوعی زخم عمیق  است که در اثر وارد شدن یک جسم نوک تیز ایجاد می شود. این نوع جراحت

همیشه موجب خونریزی شدید نمی شود اما اگر آسیب در سوراخ شدگی های شکم و قفسه

سینه باشد احتمال خونریزی های شدید و مرگ زیاد است.

اقدامات لازم برای این زخم:

در ابتدا آسیب بگذارید چند لحظه ای خونریزی جریان داشته باشد تا میکروب های داخل زخم همراه

با خونریزی خارج شوند. بعد محل زخم را ضدعفونی کرده و در اگر جسم خارجی در آن فرو رفته باشد،

آن را خارج کنید، بخاطر اینکه با خارج شدن جسم خارجی خونریزی بیشتر می شود. در نتیجه جسم

را با پانسمال ثابت نگه دارید و زخمی را به بیمارستان انتقال دهید.

قطع عضو

از شدیدترین  نوع زخم ها و خونریزی ها قطع عضو است که بیشتر به خاطر یک جسم برنده صنعتی آلوده بوجود می آید.

اقدامات برای این زخم:

عضوی که زخمی شده و خونریزی می کند را با وارد کردن فشار مستقیم و بالا نگه داشتن آن قسمت

قطع کنید. برای مراقبت از عضو قطع شده آن را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید و سر آن را هم در

یک گاز استریل یا دستمال تمیز پیچانده و سپس درون یک کیسه پلاستیکی قرار داده و سر آن را گره بزنید.

بعد کیسه محتوای عضو قطع شده را داخل کیسه قرار داده و کیسه و مصدوم را به نزدیک ترین بیمارستان منتقل کنید.

  • تزریق

آموزش کامل انواع تزریق ۲

ارسال شده در: هومینو | ۰

سوزن ها : NEEDLES

ذر تزریق سوزن ها در بسته بندی جدا وجود ندارند که بتوان سوزن مورد نظر را انتخاب کرد.

بعضی سوزن ها همراه با سرنگ استاندارد بصورت بسته بندی شده موجود نیست .

مثل سرنگ های انسولین و تویرکولین. جنس بیشتر سوزن ها STainless است .

اگرچه بعضی از کاتترهای وریدی پلاستیکی هستند. سوزن ها یکبار مصرف هستند

به جز آنهایی که ازsteel فولاد جراحی ساخته می شوند که به سرنگ های شیشه ای متصل می شوند.

هر سوزن سه قسمت دارد:

۱ـHUb یا قسمتی که به سرنگ متصل است.

۲ـ shaft یا تنه سوزن که به قسمت Hub متصل می شود

۳ـ BeVel نوک تیز سوزن .

پرستار ممکن است برای متصل کردن سوزن به سرنگ ، Hubرا دردست بگیرد تا

مطمئن شود به سرنگ وصل شده است . با وجود این قسمت تنه و نوک سوزن

در همه حال استریل باقی می ماند.

هر سوزن سه ویژگی دارد:

۱ـ نوک تیز سوزن       ۲ـ طول تنه سوزن          ۳ـ شماره سوزن یا قطر

سوزن هائی که BeVel آنها کوتاه است برای تزریقات وریدی مناسب هستند چون

که این سوزن ها در مجاورت دیواره داخلی ورید با آسانی بسته نمی شوند.

سوزن هایی BeVel,s بلندتری دارند تیز تر هستند که در تزریقات زیر جلدی و

عضلانی برای مریض ناراحتی کمتری ایجاد می کنند.

طول سوزن ها از  اینچ تا ۵ اینچ متغیر است اگر چه بیشتر سوزن هائی که توسط

پرستار کاربرد دارد. وزن هایی با طول ۵/۱اینچ است. پرستار بر حسب اندازه و وزن

مریض و نوع بافتی که مایع باید در آن تزریق شود نوع سوزن را انتخاب می کند.

در بچه ها و افراد لاغر سوزن های کوتاه تر به کار برده می شود.

پرستار از سوزن های بلند معمولا «۱تا۵/۱اینچ » برای تزریقات عضلانی و

از سوزن های کوتاه معمولاً   تا    اینچ برای تزریقات زیر جلدی استفاده می کند.

انتخاب نوع سوزن بر حسب قطر با شماره سوزن ، بسته به غلظت مایعی دارد

که قرار است تزریق شود یک سوزن با شماره ۱۸ـ۱۶برای تزریق خون و فرآورده های

آن مناسب است. سوزن درشت. در تزریق خون و فرآورده های آن به خاطر این است

که صدمه کمتری به گلبولهای قرمزی می رسد. برای تزریقات عضلانی از سوزن های

شماره ۲۳ـ۲۰استفاده می شود که باز بستگی به غلظت ماده تزریقی دارد. تزریقات

زیر جلدی احتیاج به سوزن هایی با قطر کمتری دارند (مثلا سوزن شماره۲۵ )، و برای

تزریق داخل جلدی سوزن ریزتری مثل سوزن شماره ۱۶ احتیاج است.

آماده کردن داروهای تزریقـی:

۱ـ آمپول ها یا پوکه ها: آمپول ها شامل دوزهای انفرادی دارویی به شکل مایع هستند

و به اندازه های مختلف موجود هستند. حجم آنها از ۱سی سی تا۱۰ سی سی و یا

بیشتر را شامل می شوند یک آمپول معمولا از یک شیشه شفاف که به یک قسمت

تنگ بنام گردن محدود شده و برای کشیدن مایع آمپول این قسمت باید جدا شود.

خط رنگی که اطراف گردن آمپول است محلی است که فاقد استفاده از تیغ اره و به آسانی

شکسته می شود. در صورتی که آمپول خط رنگی نداشته باشد پرستار باید از تیغ اره

استفاده کند، در هنگام کشیدن مایع آمپول پرستار باید دقت لازم را رعایت تکنیک آسپتیک

بکند و دقت نماید که نوک سوزن با سطح خارجی آمپول تماس پیدا نکند. کشیدن مایع

بداخل سرنگ به آسانی صورت می گیرد.

۲ـ ویال ها:  ویال ها ظرف های شیشه ای یک دوزی یا چند دوزی هستند. یک درپوش لاستیکی

در قسمت بالا دارند . این قسمت پلاستیکی قبل از مصرف بر میله یک روپوش فلزی پوشیده شده است

ویال ها ممکنست شکل جامد یا مایع دارو را دارا باشند. داروهایی که در صورت محلول ماندن

خواص خود را از دست می دهند بصورت پودر ویال قرار می گیرند. اتیکتهای ویال ها نوع حلال

و مقدار آنرا مشخص می کنند.

نرمال سالین و آب مقطر استریل حلالهایی  هستند که بطور معمول در حل کردن ویال ها استفاده

می شوند. بر خلاف آمپول ها که به آسانی در سرنگ کشیده می شوند ویال ها دارای سیستم

بوده که برای بهتر کشیدن مایع درون آن باید اول مقداری  هوا بداخل آن با سرنگ وارد نمود.

عدم وارد نمودن هوا به داخل ویال بعلت خلاء موجود بیرون کشیدن دارو را شکل می کند

برای آماده کردن داروهایی که بصورت پودرهستند پرستار حلال مورد نظر و مقدار آن را بر حسب

برچسب ویال تهیه کرده و بداخل آن تزریق می کنند. بعضی از پودرها به آسانی در حلال ،

حل می شوند ولی گاهی لازمست که برای بهتر حل شدن آن، سوزن را بیرون کشیده و آنرا کاملا مخلوط کرد.

عموما تکان دادن و چرخش ویال در حل کردن دارو مؤثر است. بعد از تهیه ویال های چند دوزی maltidose پرستار

برچسبی تهیه کرده که زمان تهیه و غلظت آن را در هر میلی لیتر روی آن مشخص می کنند .

ویال های چند دوزی معمولا احتیاج به نگهداری در یخچال دارند.

پرستار به چند طریق می تواند ناراحتی بیمار را کاهش دهد.

۱ـ انتخاب یک سوزن نوک تیز با طول و قطر مناسب.

۲ـ انتخاب محل مناسب تزریق و استفاده از مناطق آناتومیک مناسب.

۳ـ قبل از تزریق محل تزریق را یخ بگذارید تا ایجاد بی حسی موضعی کند و از شدت درد بکاهد.

۴ـ سوزن را به نرمی و سریع داخل بافت کنید.

۵ـ سرنگ را در حینی که سوزن در بافت است نگهدارید.

۶ـ برای کم کردن سفتی ، عضلات مریض را در وضعیت مناسب قرار دهید.

۷ـ توجه مریض را با صحبت کردن با او یا معطوف کردن فکرش به چیزهای خوش آیند از تزریق برگردانید.

۸ـ محل تزریق را بعد از تزریق برای چند ثانیه ماساژ دهید مگر ماساژ دادن ممنوع باشد

نکاتی در مورد نحوۀ آماده کردن داروها و سرمها:

۱- شستشوی دستها قبل از آماده کردن و دادن هر نوع داروی تزریقی و خوراکی انجام شود.

۲- از نگهداری هرگونه داروی تزریقی در داخل سرنگ حتی در زمان کوتاه و در یخچال اکیداً خودداری گردد.

۳- هر نوع داروی تزریقی مورد استفاده جهت بیمار باید صرفاً در بالین بیمار در زمان تزریق آماده گردد

و از حل نمودن دارو در اتاق کار باید جداً اجتناب شود.

۴- هر نوع داروی تزریقی باید فقط بوسیلۀ سرنگ مجزا کشیده شده یا حل گردد و

در موقع کشیدن دارو به داخل سرنگ دقت شود که دست با بدنۀ پیستون تماس پیدا نکند.

۵-  استفاده از سرنگ مشترک جهت آماده کردن یا حل کردن چند نوع داروی

مختلف یا مشابه اکیداً ممنوع   می باشد.

۶- جهت جلوگیری از آلودگی میکروبی، در مورد ویالهای تزریقی به شکل وریدی

باید با یک سرنگ دارو حل شده و با سرنگی دیگر دارو به بیمار تزریق گردد.

۷- به نحوه و شرایط نگهداری دارو پس از حل شدن طبق دستور کارخانۀ سازنده

بدقت توجه و عمل شود.

۸- داروهایی که پس از حل شدن براساس دستور کارخانۀ سازنده مجاز به نگهداری

می باشند حتماً روی آنها تاریخ و ساعت درج شود.

۹- شرایط نگهداری داروها از قبیل حفظ دمای مناسب ، محافظت از نور و …

بطور دقیق رعایت شود.

۱۰- چنانچه تجویز برخی از داروها نیاز به ملاحظات خاص نظیر محافظت مسیر تزریق از نور ،

کنترل علائم حیاتی و … دارد حتماً اقدامات لازم انجام گردد.

۱۱- درب لاستیکی ویالهای تزریقی و محل وارد کردن ست سرم در سرمها به هیچ وجه

استریل نمی باشد و باید با محلول ضدعفونی کنندۀ مناسب قبل از استفاده کردن ضد عفونی شود.

۱۲- از سوراخ کردن و زدن سوزن به محفظۀ پلاستیکی سرمهای تزریقی جهت افزایش

سرعت تزریق و جلوگیری از جمع شدگی محفظۀ پلاستیکی که موجب ورود هوای غیر

استریل محیط به محلول استریل داخل محفظه   می شود اکیداً اجتناب و از ستهای

سرم که مجهز به فیلتر می باشند جهت برطرف شدن این مشکل استفاده گردد.

۱۳- در مورد داروهای خوراکی به ویژه قرصها و کپسولها از تماس مستقیم دست با دارو

اجتناب شده و دارو با بسته بندی ایجاد شده توسط شرکت سازنده در اختیار بیمار قرار داده شود.

۱۴- از نگهداری مابقی قرصهای شکسته شده جهت استفاده مجدد به لحاظ پیشگیری

از هرگونه اشتباه و نیز آلوده شدن دارو خودداری شود.

۱۵- از استفادۀ هر نوع داروی خوراکی یا تزریقی که تغییر رنگ پیدا کرده حتی در صورت کمبود جداً خودداری گردد.

۱۶- در پروندۀ بیمار در صفحۀ گزارش پرستاری پس از تیک زدن دارو، نام فرد دهندۀ دارو حتماً نوشته شود.

  • تزریق

آموزش کامل انواع تزریقات مرحله ۱

ارسال شده در: هومینو | ۰

ناتوانی پرستار در تزریقات صحیح دارو ممکن است نتایج منفی به بار آورد. اشتباه در انتخاب

محل مناسب تزریق از نظر منطقه آناتومیکی بدن ممکن است منجر به صدمه رسیدن به

عصب  و استخوان شود بسیاری از مدد جویان خصوصا کودکان از تزریق وحشت دارند اگر

پرستار فراموش کند قبل از تزریق دارو به داخل بافت سرنگ را آسپیره کند ممکن است دارو

وارد شریان یا ورید شود. تزریق حجم زیادی از دارو در یک محل ممکن است منجر به بروز درد زیاد یا صدمه بافتی گردد.

تزریقات: Administration of injection

یک روش رساندن دارو به بدن تزریقات است که حتما باید از تکنیکهای آسپتیک استفاده شود.

پرستار تزریقات را به ۴ طریق انجام می دهد:

۱ـ زیر جلدی    SC                   subcutaneous

۲ـ داخل عضلهIM                     intramuscular

۳ـ داخل جلدیID                        intradermal

۴ـ وریدی      IV                         intravenous

۵ـ تزریق بصورت پانسیون مانند پانسیون مایع نخاعی          SCF

برای اطمینان از اینکه دارو در محل مورد نظر تزریق شود هر کدام از روش های فوق احتیاج

به مهارتهای بخصوصی دارد. اثرات دارو در تزریقات بستگی به میزان جذب دارو به سرعت توسعه

می یابد و پرستار می تواند بدقت عکس العمل مریض را بعد از تزریق مشاهده کند.

انجام تزریقـات  Administering   injections:

هر راه تزریقی ، بسته به نوع بافتی که تزریق در آن صورت می گیرد بطور خاصی انجام می شود

ویژگیهای بافتها میزان جذب داروها و شروع اثر آنها را تحت تأثیر قرار می دهد و قبل

از تزریق یک دارو ، پرستار باید حجم دارو، خواص دارو (برای مثال مواد محرک ، غلظت) و موقعیت

آناتومیکی محل تزریق را بداند (مثلا وضعیت عروق و اعصاب بزرگ). عدم توانایی یک پرستار در انجام

تزریقات به نحو احسن، می تواند نتایج معکوس داشته باشد. انتخاب نامناسب محل تزریق ممکنست

باعث صدمه یا استخوانی در آن ناحیه شود اگر پرستار قبل از تزریق مایع داخل عضله را آسپیره نکند

امکان دارد که سوزن بطور تصادفی در شریان یاورید قرار گیرد و ایجاد اشکال نماید. تزریق حجم زیادی

از یک محلول باعث درد شدید ناحیه شده و ممکن است

به ضایعه بافتنی موضعی ختم شود. بسیاری از بیماران بخصوص بچه ها از تزریقات می ترسند .

بعضی از بیماران مزمن ممکنست روزانه چند تزریق دارا باشند .

تزریق زیرجلدی: (به انگلیسی: Subcutaneous injection) جهت تزریق بسیاری از داروها ازجمله

انسولین، مورفین و هروئین و نیز بعنوان روشی مخالف با تزریق داخل وریدی مورد استفاده قرار میگیرد.

بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت همبند غنی از بافت چربی با خونرسانی کم بوده وبه همین

دلیل معمولاً سرعت جذب دارو در آن طولانی تر از عضله است. هدف از تزریق زیر جلدی، جذب آرام دارو

و با حجم تزریق محدود میباشد. این روش جهت تزریق داروهایی بمانند انسولین که باید در بافت چربی

بطور تدریجی جذب شود، روش ایده‌آلی بوده که با کمترین درد، امکان تکرار چندین نوبت تزریق را فراهم میسازد.

از ماساژ دادن ناحیه، پس از تزریق انسولین یا هپارین باید خودداری شود چراکه باعث جذب سریعتر دارو شده

و باعث التهاب بافتی میگردد.

توضیح ۲: بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت همبند شل غنی از بافت چربی با خون‌رسانی

کم بوده و به همین دلیل معمولاً سرعت جذب دارو در آن طولانی‌تر از عضله است (۲۰ تا ۳۰ دقیقه

در مقابل ۵ تا ۱۰ دقیقه در تزریقات عضلانی) البته برخی از داروها سرعت جذبشان از بافت زیر جلدی

برابر با عضله است (نظیر هپارین). برای تزریقات S.C معمولاً از سرنگ‌های ۲ میلی‌لیتر یا کمتر و سرسوزن

نمره ۲۴ تا ۲۶ و با طول ۱٫۵ سانتیمتر استفاده می‌شود. تزریقات S.C را می‌توان در هر نقطه‌ای انجام داد

(نظیر بی‌حسی‌های موضعی) ولی محل‌های رایج قسمت فوقانی خارجی بازو، جلوی ران، روی شکم

و روی کتف‌ها می باشد.

همانند تزریقات عضلانی بایستی در S.C نیز قبل از تزریق آسپیراسیون انجام شود (به‌جز در مورد هپارین).

روش کار بدین ترتیب است که چینی از پوست محل با انگشتان یک دست گرفته و بلند شده و سپس سوزن

با زاویه ۴۵ تا ۹۰ در جه زیر جلد وارد و پس از آسپیراسیون تزریق می‌شود حداکثر گنجایش بافت زیر جلدی

در یک نقطه (بدون بروز درد شدید) حدود ۲ میلی‌لیتر است و نبایستی بیش از ۵ میلی‌لیتر تزریق شود.

مراحل تزریق زیرجلدی:

پوست بالا کشیده شود.

ورود سوزن به بافت سریع و تزریق آهسته انجام گیرد.

 تزریق ماهیچه‌ای(عضلانی):

رایجترین نوع تزریق آمپول به بیمار معمولاً به شیوه تزریق ماهیچه‌ای است. هنگامیکه دارو جذب

گوارشی ندارد یا به آن آسیب می‌زند یا پس از جذب در کبد به مقدار زیاد تخریب می‌شود مجبور

به استفاده از روش تزریق هستیم. در بین روش‌های مختلف تزریق چنانچه مقدار دارو زیاد باشد یا

بافت‌های سطحی را تحریک کند یا احتیاج به جذب سریعتر باشد آن را داخل ماهیچه تزریق می‌کنند.

نحوه تزریق عضلانی :

معمولاً سرنگ ۲-۵ میلی لیتری بکار می‌رود.

شماره و طول سوزن بسته به نوع ماهیچه؛ محل تزریق یا میزان بافت چربی که ماهیچه مورد نظر

را پوشانیده‌است و سن بیمار متفاوت می‌باشد. برای تزریق در ماهیچه سرینی (گلوتئال) معمولاً از

سوزن شماره ۲۰-۲۳ استفاده می‌شود و برای تزریق در ماهیچه دالی معمولاً از سوزن شماره ۲۳-۲۵ استفاده می‌شود.