• تزریقات

تزریق عضلانی

ارسال شده در: هومینو | ۰

اندیکاسیون های تزریق عضلانی :

جذب سریع دارو
• داروهایی که نمی توان به صورت وریدی تزریق کرد
• تجویز داروهایی که با آنزیم های گوارشی ایجاد تداخل می کنند


کنترااندیکاسیون ها :

اختلالات انعقادی
• ادم یا ورم اندام ها یا محل تزریق
• شوک
• مصرف داروهای ترومبولیتیک
بیماری های انسدادی عروق محیطی
• سکته قلبی یا MI

اصول کار :

قبل از شروع به کار وسایل مورد نیاز خود را آماده کنید تا در حین کار به مشکلی برنخورید.

وسایل مورد نیاز شامل سرنگ و سرسوزن ، دارویی که قرار است تزریق عضلانی شود ، پنبه الکلی ، دستکش یک بار مصرف و رسیور
طول سوزن به عمق تزریق ، جثه بیمار ، مقدار چربی زیر پوست پوشاننده محلی که قرار است تزریق صورت گیرد
و غلظت محلول بستگی دارد. ( برای تزریق سوسپانسیون ها و محلول های غلیظ از سرسوزن های بزرگتر استفاده میشود )

انتخاب محل تزریق :

انتخاب محل تزریق بستگی به وضعیت بیمار و هدف تزریق دارد. محل تزریق نبایستی ادماتو ، ملتهب ،

دارای خال گوشتی ، علائم مادرزادی و ضایعات دیگر باشد.

تزریق در عضله ونتروگلوتئال :
کف دست خود را روی تروکانتر بزرگ استخوان ران قرار دهید ، به طوری که انگشت شست به طرف کشاله ران

و سایر انگشتان به صورت کاملا باز از هم به طرف بالا قرار گیرند به طوری که انگشت اشاره روی خار
خاصره قدامی – فوقانی استخوان ایلیاک قرار گیرد. محل تزریق  عضلانی در ناحیه است که بین انشگت شست و
اشاره قرار می گیرد.

تزریق در محل دورسوگلوتئال :

خار فوقانی – خلفی ایلیاک را به وسیله خطی به تروکانتر بزرگ استخوان ران وصل کنید ، محل دورسوگلوتئال
در سمت طرفی و فوقانی قسمت وسط این خط قرار می گیرد. روش دیگر این است که ناحیه گلوتئال
را به چهار قسمت تقسیم کنید و سپس در ربع فوقانی خارجی در حدود ۵-۷ سانتی متر پایین تر از ستیغ ایلیاک
تزریق کنید. در این روش تزریق در داخل عضلات گلوتئال ( گلوتئوس مینیموس ، مدیوس و گوشه فوقانی
خارجی عضله گلوتئوس ماکسیموس ) انجام می شود.
نکته : برای تزریق عضلانی در کودکان به این نکته توجه کنید که حتما یک سال از
به راه افتادن کودک گذشته باشد.
تزریق در عضله واستوس لترالیس :
بهترین محل برای ترزیق در این عضله قسمت میانی طرفی ران عضلانی است. این عضله مناسب ترین محل برای تزریق
در کودکان و نوزادان است ، زیرا نسبت به سایر عضلات تکامل یافته تر است و در عین حال عروق و اعصاب بزرگ نیز ندارد.
نکته : در نوزادان گاهی از عضله رکتوس فموریس استفاده می شود که در بزرگسالان استفاده از آن ممنوع است.
تزریق در عضله دلتوئید :

از عضله دلتوئید برای تزریق با حجم حداکثر ۲ میلی متر استفاده می شود. تزریق در ۲.۵ تا ۵ سانتی متر
( حدودا ۲ یا ۳ انگشت ) پایین تر از زائده آکرومیون انجام می شود.
  • تزریق

آموزش تصویری تزریق عضلانی به خود و دیگران

ارسال شده در: بدون گروه | ۰

آمپول زدن برای بسیاری از افراد بسیار ترسناک است و تصور می‌کنند که درد زیادی

دارد. البته برخی از داروهای روغنی که باید آهسته به عضلات بدن تزریق شوند با

اندکی سوزش همراه هستند اما به صورت کلی، آمپول درد ندارد. فقط دلهره‌آور است.

برای انجام تزریقات عضلانی فرد باید مهارت و تخصص کافی داشته باشد. آمپول زدن

اگر درست انجام نشود می‌تواند خطرات زیادی به همراه داشته باشد از هوا گرفتن سرنگ

گرفته تا شکستن سوزن در بدن.

بنابراین بسیار مهم است از مهارت فردی که قرار است برایتان آمپول بزند مطمئن شوید.

اما گاهی انسان در شرایطی گرفتار می‌شود که شاید دسترسی به فرد دیگری وجود

نداشته باشد. یا موقعیتی پیش بیاید که شما به تزریق آمپول به بیمار بتوانید سلامتی را

به او هدیه کنید. پس لازم است این مهارت را بیاموزید.

ما در ادامه به صورت تصویری طریقه تزریق عضلانی را آموزش داده‌ایم. امید که مورد توجه

تان قرار بگیرد

آماده شدن

  • مطمئن شوید که آمپول باید حتما تزریق شود.
  • درست بودن دارو و اندازه سرنگ را چک کنید. همچنین تاریخ انقضای آنها را هم کنترل کنید.
  • دست‌های خود را با آب ولرم و صابون تمیز بشویید و با دستمال کاغذی (نه حوله) خشک کنید.
  • نور اتاق باید کامل باشد. از بیمار بخواهید دراز بکشید و عضلاتش را شل کند.
  • دستکش یک‌بار مصرف بدست کنید. با کمی الکل آنها را استرلیزه کنید.
  • پنبه را به الکل آغشته کنید.

روش صحیح تزریق آمپول

  • اگر دارو سرد است آن را گرم کنید.
  • سرنگ را از بسته آن خارج کنید.
  • آمپول را باز کنید و دارو را داخل سرنگ بکشید. اگر در آمپول چوب‌پننه‌ای بود و سوزنِ سرنگ
  • بدرستی داخل آن نمی‌رفت، حتما سوزن را عوض کنید زیرا ممکن است به اندازه کافی تیز
  • و درست نباشد.
  • اگر بنا به هر دلیلی نوک سوزن سرنگ را لمس کردید، حتما آن را عوض کنید.
  • پس از گذاشتن سوزن جدید روی سرنگ، هوای اضافه آن را خالی کنید.
  • یک علامت + روی باسن بیمار تصور کنید. سوزن سرنگ را در مرکز آن باید وارد کنید.
  • محل تزریق معمولا قسمت فوقانی خارجی یا ربع فوقانی خارجی باسن در حدود ۵-۸ سانتی
  • متر پایین تر از کرست ایلیاک است.
  • پیش از وارد کردن سوزن، پنبه الکی را در محل موردنظر بمالید.
  • سوزن را عمود بر بدن بزنید. یعنی باید حتما زاویه ۹۰ درجه داشته باشد.
  • با سرعت بالا، دو سوم سوزن را در عضله وارد کنید. یک سوم سوزن سرنگ باید بیرون بدن بماند.
  • به آرامی دارو را به بدن تزریق کنید.
  • با یک دست بدن را بگیرید و با دست دیگر سرنگ را وارد کنید. از تکان دادن سرنگ روی
  • بدن خودداری کنید.
  • پس از تمام شدن دارو، پنبه الکلی را در کنار سوزن بگذارید. به آرامی سوزن را بیرون بکشید.
  • پنبه را روی محل آمپول فشار دهید.
  • همه بخش‌های سرنگ را دور بیندازید.
  • دست‌های خود را بشویید.
  • آموزش تصویری تزریق آمپول به خود

  • برای تزریق آمپول به باسن خود باید از آینه کمک بگیرید. اما اگر این کار برایتان سخت بود،
  • سرنگ را روی ران پا بزنید.
  • برای این منظور، روی صندلی بنشینید.
  • با دست عضله را بگیرید و سپس سرنگ را وارد کنید.
  • تزریق

تزریق داخل عضلانی در کودکان

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریق داخل عضلانی   

محل تزریق داخل عضلانی  با توجه به سن کودک، میزان توده عضلانی و غلظت و

حجم دارو تعیین می شود. 

نوزادان ممکن است حجم بیشتر از ۰.۵ سی سی را در یک محل تحمل نکنند. در

حالی که کودکان بزرگتر یا خردسالان ممکن است یک سی سی را در هر جایی از

تحمل کنند. با رشد کودک می توان حجم های بیشتر را بکار برد.

دلیل منطقی: در داروهایی که حجم بیشتر دارند از عضله های بزرگ تر(حجیم تر)

استفاده می شود. از تزریق  در مناطقی با رگ های خونی و اعصاب بزرگ اجتناب

شود.

برای کودک شیرخوار عضله وستوس لترالیس مناسب می باشد ، فقط

بخش میانی و جانبی ران واجد شرایط است. یک سال پس از راه رفتن کودک می توان

از عضله سرینی (دورسوگلوتئال) جهت تزریق استفاده کرد. اما چون تکامل این عضله

ضعیف است، انتخاب آنها برای کودکان کمتراز ۵ سال مطلوب نیست.

 محل مناسب برای تزریق عضلانی در کودکان بزرگ تر و نوجوانان همانند بالغین

وستوس لترالیس، دلتوئید، و عضله ونتروگلوتئال می باشد. 

در هنگام تزریق باید فراهم کردن امنیت کودک حائز اهمیت می باشد. برای حفظ و

ثابت نگه داشتن کودک در حین تزریق می توان از محدود کننده ها استفاده کرد. ضمنا

وسایل مورد استفاده بایستی  ایمن، کم خطر باشند. این مسئله ایمنی را برای کودک

و پرستار فراهم می کند (انجمن سلامت و امنیت حرفه ای امریکا ۲۰۰۱).

 مکان های مورد نظر در تزریق عضلانی 

 الف-دلتوئید

  ب-وستوس لترالیس

  ج- دورسوگلوتئال

  د – ونترو گلوتئال

شکل  : عضله پهلویی ران محل مناسب تزریق داخل عضلانی در شیرخواران است.

مهارت  . نحوه تزریق عضلانی 

آمادگی:

 ۱. انتخاب سرنگ با توجه به حجم دارویی که توصیه شده است. سر سوزن باید

به اندازه کافی طویل باشد که به بافت زیر جلدی و داخل عضله نفوذ کند. استفاده

از سر سوزن با طول ۱-۰.۵ اینچ (اندازه ۲۵-۲۱) در شیرخواران و کودکان توصیه

می شود.

۲-۱. انتخاب محل تزریق 

تجهیزات:  * سرنگ حاوی دارو    * الکل برای تمیز کردن     * باند کوچک     *گاز با سوآپ پنبه

روش: به شیوه استریل

۱- پرستار دیگری هنگام تزریق داروی عضلانی جهت نگه داشتن کودک حضور داشته باشد (شکل ۵-۷) .   

دلیل منطقی: احتیاطات حین تزریق سبب به حداقل رساندن آسیب به کودک شده و

باعث می شود که به نحو صحیح و مطمئن انجام شود.

۲- دستکش بپوشید.

    ۳- انتخاب محل: از پنبه الکل به صورت حرکت چرخشی دایره ای محل را تمیز نمائید.

۴- عضله را بین شصت و سایر انگشتان ثابت نگه دارید.

۵- درپوش پلاستیکی سر سوزن را بردارید و سوزن را با زاویه ۹۰ درجه سریع وارد عضله نمائید.

۶- سرنگ را آسپیره کنید (پیستون را به عقب بکشید).

 دلیل منطقی: وقتی که طول سرسوزن بلند است و با زاویه ۹۰ درجه تزریق شود باعث

می شود که سوزن وارد عضله شود، سپس به جهت اطمینان از عدم ورود سوزن به داخل

رگ، پیستون سرنگ را  به عقب  بکشید (سرنگ را آسپیره کنید).

۶- اگر خون آسپیره نشد دارو را تزریق کنید. سپس سر سوزن را از عضله بیرون بکشید و

ناحیه را با یک گاز یا پنبه الکلی ماساژ دهید سپس کودک را در یک وضعیت راحت قرار دهید.

در صورت وجود قطره خون در ناحیه می توان یک گاز کوچک در ناحیه قرار داد  و یا ناحیه را با گاز کوچک  تمیز کرد .

۷- از گذاشتن مجدد سرپوش سرنگ خودداری نمایید و بر اساس استاندارد های حفاظتی

توصیه شده بیمارستان، سوزن را در محفظه های مقاوم در برابر سوراخ شدن قرار دهید. 

شکل ۵-۷: پاها و بازوهای کودک به وسیله پدر و پرستار محدود شود  به نحوی که تزریق

با ایمنی انجام شود.

رشد و تکامل: در  هنگام آماده کردن برای تزریق عضلانی، به سن، سطح رشد و تکامل کودک

توجه شود. کودکان و نوپایان مطمئنا به توضیحات کم و سرپایی نیاز خواهد داشت. اغلب کودکان

پیش دبستانی و سن مدرسه می توانند دلیل تزریق را بفهمند. آنچه که آنها هنگام انجام رویه

تجربه خواهد کرد، توضیح دهید از جمله “من در حال تمیز کردن بازوی شما با الکل هستم. این

باعث خنک شدن پوست می شود اما صدمه نمی زند”. همچنین می توان از انحراف فکری

موقع تزریق کردن استفاده کرد مثلا وقتی من تزریق کردم با هم تا ۱۰ بشماریم، باشه. حالا

یک، دو، سه،…” و در پایان تزریق از کودکان برای رفتارشان تشکر و تعریف  کنیم. مثلا “می دانم

شما ترسیده بودید اما توانستید به ما کمک کنید که تزریق را سریع انجام دهیم.”

تزریق زیر جلدی: محل تزریق زیر جلدی به سن کودک بستگی دارد، معمولا در نوزادان،کودکان

نوپا از قسمت پشتی  فوقانی بازو یا جلویی ران استفاده می شود.

مهارت ۳-۷. طریقه تزریق زیر جلدی

۱. تعیین اندازه سرنگ به حجم و دوز دارویی که تجویز شده بستگی دارد. سر سوزن باید

فقط طول کافی برای سوراخ کردن بافت زیر جلدی داشته باشد که زیر پوست و سطح چربی

بالاتر از عضله وارد شود سر سوزن با طول ۳.۸ تا ۵۸ اینچ (۲۶-۲۵ شماره) برای کودکان و بچه ها توصیه شده است.

۲. محل مناسب انتخاب شود.

لوازم و تجهیزات:   *. سرنگ پر شده با دارو    *. پد گازی یا توپه کتانی    *. باندکشی کوچک       

* الکل برای تمیز کردن     

شیوه : استریل

۱. یک پرستار یا همراه یا والدین، نوزاد را موقع تزریق نگه دارند.

۲. دستکش بپوشید.

۳. محل مناسب را انتخاب کنید و با استفاده از الکل به صورت حرکت چرخشی از مرکز به اطراف

محل را تمیز نمایید 

۴- پوست را بین انگشت شست و اشاره جمع کنید.

۵-در پوش سرنگ را بردارید. سر سوزن را سریع و با یک زاویه ۴۵ درجه وارد پوست نمایید. پوست

را رها کنید و پیستون سرنگ را به طرف عقب بکشید.

دلیل  منطقی: استفاده از زاویه ۴۵ درجه در تزریق زیر جلدی نسبتا از ورود  دارو به داخل

عضله جلوگیری می کند.

۶. دارو را در صورت عدم مشاهده خون در سرنگ تزریق کنید. سپس سوزن را با همان

زاویه ورودی خارج نمایید. ناحیه را با یک پد گازی یا سواپ پنبه (الکلی شده) ماساژ دهید

و کودک را به یک وضعیت راحت قرار دهید. اگر یک قطره خون دیده شد یک باند کوچک

روی ناحیه قرار دهید.

۷. از گذاشتن درپوش سوزن خودداری نمایید و طبق استاندارد محافظتی توصیه شده

سوزن را در ظروف مقاوم  قرار دهید. 

داروی وریدی: اصول تزریق داروی داخل وریدی در کودکان شبیه بزرگسالان است. توصیه های

خاص جهت تزریق داروی داخل وریدی در این قسمت بیان شده است. مسیر داخل

رگ را از نظر بازبودن بررسی نمایید. تعداد زیادی از داروها حلال های ویژه ای دارند.

بعضی از دارو ها فقط با محلول های ویژه مثل نرمال سالین سازگار هستند.  برخی

دیگر از داروها بایستی به آهستگی انفوزیون بشوند. در حالی که بعضی داروها

می توانند سریعا تزریق شوند.

 از استاندارد های تزریق دارویی و دستورالعمل بیمارستان خود در مورد تزریق سریع

کمتر از ۱۰ دقیقه و تزریق متناوب دارو مطلع باشید. از عدم تداخل داروها هنگام

از یک مسیر وریدی  اطمینان حاصل نمایید و در بین تزریق دو دارو مسیر را شستشو دهید. 

توصیه های خاص:  توصیه می شود دارو های داخل وریدی شیرخواران و کودکان  را

در یک محفظه کنترل حجم مثل میکروست، رقیق شده و توسط پمپ الکترونیکی برای

تزریق صحیح و دقیق قرار دهید. در صورت کنترل دقیق جذب و دفع بهتر است برای

انفوزیون دارو از پمپ سرنگی استفاده شود. بایستی  پمپ با توجه به حجم مایع و

میزان انفوزیون تنظیم شود. با استفاده از پمپ می توان از انفوزیون همه دارو به داخل

ورید اطمینان حاصل نمود. از آنجا که مقداری از دارو در بخش انتهایی کاتتر باقی می ماند

بهتر است مسیر را پس از اتمام جریان انفوزیون شستشو داد تا بدین ترتیب همه دارو

به داخل ورید انفوزیون شود.

  • تزریقات

پرستار سالمند – آموزش تزریق انسولین برای پرستار سالمند در منزل

ارسال شده در: هومینو | ۰

قابل توجه پرستار سالمند انسولین هورمونی است که از لوزالمعده ترشح می شود.

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد گروهی از افراد مبتلا به دیابت ممکن است

به تزریق انسولین نیاز داشته باشند.چرا که در بدن آن ها، انسولین به مقدار کافی تولید

نمی شود یا به خوبی عمل نمی کند.

کارکرد انسولین در بدن چیست؟

پرستار سالمند بداند انسولین کلیدی است که قفل در سلول ها را به روی قند باز کرده

و باعث ورود قند به درون سلول ها و تولید انرژی می شود.

در صورتی که گلوکز (قند) به هر دلیلی نتواند وارد سلول های بدن شود،

قند موجود در جریان خون زیاد می شود و اصطلاحا می گوییم که قند خون بالاست.

کدام بیماران دیابتی به تزریق انسولین نیاز دارند؟

بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشند که در بدن این افراد انسولین ساخته نمی شود

و یا به مقدار کم ترشح می شود لذا برای این دسته از بیماران تزریق انسولین ضروری است.

انسولین مانند یک کلید، قفل در سلول ها را به روی قند باز کرده

و باعث ورود قند به درون آنها می شود.

بعضی از بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد که این بیماران اگر در شرایط تنش زا مثل

عفونت، بیماری های حاد، جراحی و درمان با داروهایی مانند کورتون قرار داشته باشند

ممکن است نیاز به تزریق انسولین پیدا کنند.

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد افراد مبتلا به دیابت نوع دو که قند خونشان

با داروهای خوراکی پایین آورنده قند خون و برنامه غذایی مهار نمی شود ناگزیرند که انسولین تزریق کنند.

گاهی اوقات ترکیب انسولین و داروهای خوراکی به بیماران مبتلا به دیابت نوع دو تجویز می شود.

افراد مبتلا به دیابت بارداری

پرستار سالمند بداند در حال حاضر مصرف دارو های خوراکی پایین آورنده قند خون در

زمان بارداری توصیه نمی شود. و اگر پرهیز غذایی به تنهایی قادر به مهار قند خون خانم

باردار مبتلا به دیابت نباشد تزریق انسولین اجتناب ناپذیر است.

اشکال مختلف انسولین کدامند؟

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشندرایج ترین انواع انسولین موجود در ایران انسولین NPH و رگولار هستند.

ویژگی های از این دو نوع انسولینی که پرستار سالمند باید بدانند:

انسولین رگولار

کوتاه اثر

شفاف (بیرنگ)

زمان شروع اثر: ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پس از تزریق زیر جلدی

زمان اوج اثر: ۴ تا ۵ ساعت بعد از تزریق

طول مدت اثر: ۶ تا ۸ ساعت

انسولین NPH

متوسط الاثر

کدر (شیری)

زمان شروع اثر: ۶۰ تا ۹۰ دقیقه پس از تزریق

زمان اوج اثر: ۴ تا ۱۲ ساعت بعد از تزریق

طول مدت اثر: ۱۶ تا ۲۴ ساعت

انواع جدید انسولین که مراقب سالمند باید آن را بشناسند:

لیسپروپرستار سالمند توجه داشته باشد این انسولین کوتاه اثر، برای مهار افزایش

نگهانی قند خون بعد از غذا مصرف می شود. این انسولین از ۱۵ دقیقه مانده به مصرف

غذا تا مدت کوتاهی بعد از غذا قابل تزریق است.

آسپارتپرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد این انسولین هم، قند خون بعد

از غذا را مثل انسولین لیسپرو تنظیم می کند، ولی زودتر به اوج می رسد و طول اثر کمتری دارد.

گلارژینمراقب سالمند در منزل  توجه داشته باشد این انسولین طولانی اثر بوده

و آهسته جذب می شود، سطح آن در طول ۲۴ ساعت نسبتا ثابت است و روزانه یک

بار تزریق آن کافی است و کمتر از انواع دیگر باعث افت قند خون می شود.

مراقب سالمند توجه داشته باشند که انسولین استنشاقی و خوراکی هنوز وارد بازار مصرف نشده اند.

ویال های انسولین سالم چه ویژگی هایی دارند؟

نکته بسیار مهمی که پرستار سالمند در منزل باید حتما به آن توجه داشته باشند:

  • ویال انسولین رگولار سالم، کاملا شفاف و یک دست به نظر می رسد.
  • ویال انسولین NPH سالم، پس از یک تکان ملایم و غلتاندن کف دست، یک دست به نظر می رسد.
نشانه های ویال انسولین غیر قابل استفاده کدامند؟

نکات مهمی که حتما پرستار سالمند باید به آن توجه داشته باشد:

پس از یک تکان ملایم انسولین در ته ویال معلق است.

انسولین دانه دانه به نظر می رشد و یک نواختی خود را از دست داده است.

انسولین داخل ویال یخ زده است.

شیوه نگه داری انسولین چگونه است؟

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد برای نگهداری ویال های انسولین، رعایت نکات زیر توصیه می شود:

ویال انسولین خود را در معرض سرما و گرمای شدید قرار ندهید.

انسولین را دور از نور مستقیم خورشید قرار دهید.

هرگز ویال های انسولین را داخل فریزر، جایخی قرار ندهید.

مراقب سالمند بداند که انسولین یخ زده قابل استفاده نیست.

در ماه های خیلی گرم و خیلی سرد سال، انسولین خود را در داخل خودرو در بسته رها نکنید.

نکته هایی که پرستار سالمند و پرستار سامند در منزل رعایت کنند

مراقب سالمند در منزل توجه داشته باشد در صورتی که قصد خروج از منزل را دارید و هوا بیش

از حد گرم و یا سرد است، ویال های انسولین خود را در کیف های مخصوص عایق حرارتی قرار دهید.

انسولین ذخیره را در قسمت در یخچال قرار دهید.

پرستار سالمند در منزل توجه کند که انسولین هایی را که برای مصرف فعلی باز کرده در دمای

اتاق و دور از رطوبت، سرما و گرما نگه دارد.

پرستار سالمند دقت داشته باشد که اثر ویال های انسولین مصرفی که درپوش آنها برداشته شده

و خارج از یخچال نگه داری می شوند، پس از ۲۱ روز کم می شود.

مراقب سالمند در منزل توجه داشته باشد که تزریق انسولین سرد دردناک است. پس در صورتی

که انسولین مصرفی سالمند  را در یخچال نگه می دارید ۳۰ دقیقه قبل از تزریق آن را از یخچال خارج

کنید تا هم دمای اتاق شود.

قبل از تزریق انسولین رعایت چه نکاتی الزامی است؟

نکات زیر را پرستار سالمند در منزل باید رعایت کنند:

مراقب سالمند در منزل در هنگام خرید و استفاده از ویال انسولین به تاریخ انقضای آن توجه نمایند.

پرستار سالمند از تکان شدید ویال انسولین بپرهیزد چرا که اثر دارو را کاهش می دهد.

مراقب سالمند توجه کند که  قبل از استفاده از انسولین لازم است که ویال انسولین را از نظر

وجود ذرات خارجی و یخ زدگی بررسی نمایید.

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد که انسولین تا آخرین قطره مصرف شفاف و یک دست باشد.

پرستار سالمند توجه داشته باشد که انسولین NPH پس از یک تکان ملایم باید یک دست و شیری

شود در غی این صورت قابل استفاده نیست.

مراقب سالمند در منزل توجه داشته باشد که انسولین را ۳۰-۲۰ دقیقه قبل از مصرف غذا تزریق نمایید.

مراقب سالمند توجه کند که فواصل تزریق انسولین در یک عضو را رعایت کند.

پرستار سالمند بداند که فاصله هر تزریق با تزریق قبلی باید ۱/۵-۱ سانتی متر باشد.

پرستار سالمند در صورتی که از پنبه الکلی استفاده می کند، آنقدر صبر کند تا پوست خشک شود.

پرستار سالمند در منزل در صورتی که از یک نوع انسولین داخل سرنگ کشیده، می تواند انسولین

داخل سرنگ را تا یک هفته داخل یخچال نگه دارد.

سرنگ انسولین چه ویژگی هایی دارد؟

می دانیم که ابزار تزریق دارو ها به بدن، وسیله ای به نام سرنگ است. حتما تاکنون پرستار سالمند در منزل

سرنگ های مختلفی از نظر شکل، اندازه، خطوط، اعداد و اعلائم روی آنها دیده اند.

پرستار سالمند در منزل باید بداند که سرنگ تزریق انسولین با سرنگ تزریق دارو های دیگر فرق دارد.

تصویر یک سرنگ انسولین را در شکل زیر می بینید.

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد همانطور که در شکل نشان داده شده است یک سرنگ انسولین

از اجزای مختلفی تشکیل شده است. پیستون، سر پیستون، سر سوزن و درپوش قسمت های تشکیل دهنده سرنگ هستند.

پرستار سالمند فواصل تزریق در یک عضو را رعایت کند. فصله هر تزریق با تزریق قبلی باید ۱/۵-۱ سانتی متر باشد.

سرنگ انسولین چه ویژگی هایی دارد؟

پرستار سالمند خوب به سرنگ انسولین دقت کند. خطوطی روی بدنه سرنگ انسولین وجود دارد. رو به روی

هر خط بزرگ یک عدد وجود دارد. مثلا عدد ۱۰ نشان دهنده ۱۰ واحد انسولین و عدد ۲۰ نشانگر ۲۰ واحد انسولین است.

پرستار سالمند توجه داشته باشد خطوط ریزتر که بین اعداد وجود دارد، هرکدام نشان دهنده ۲ واحد انسولین

است. برای مثال برای کشیدن ۱۲ واحد انسولین باید پیستون را روی اولین خط کوچک بالای عدد ۱۰ قرار دهید.

پرستار سالمند توجه داشته باشد که برای تزریق انسولین فقط باید از سرنگ مخصوص تزریق انسولین استفاده کرد.

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد از هر سرنگ انسولین می توان حداکثر تا ۲۰ بار استفاده نمود،

اما با کنده شدن سر سوزن، عمل تزریق دردناک خواهد شد.

سرنگ انسولین چه ویژگی هایی دارد؟

به دلیل ورود سوزن به بدن، پرستار سالمند بداند که هر سرنگ اختصاصا برای یک شخص استفاده می شود و استفاده

از سرنگ یک بیمار دیابتی برای بیمار دیگر ممنوع است، حتی اگر آن بیمار را بشناسیم یا از اعضای خانواده بیمار باشد

زیرا خطر انتقال عفونت های ویروسی از طریق خون وجود دارد.

پرستار سالمند اگر مجدد از یک سرنگ انسولین استفاده کردچند بار پیستون را با فشار به عقب و جلو ببرید

تا انسولینی که داخل سوزن می ماند خارج شود.سپس مجددا اقدام به کشیدن انسولین کنید.

پرستار سالمند در منزل در مواردی که چند بار از سرنگ استفاده می شود نباید سر سوزن با الکل پاک شود و نیازی به نگه داری سرنگ در یخچال نیست.

استفاده از سرنگ یک بیمار دیابتی، برای بیماری دیگر ممنوع است.

نکات مهم برای تزریق انسولین

مراقب سالمند در منزل توجه داشته باشد که روش مناسب تزریق انسولین با استفاده از سرنگ و به صورت زیرجلدی است.

نواحی مختلفی برای تززریق انسولین وجود دارند. پرستار سالمند تزریق انسولین را باید به صورت چرخشی انجام دهد.

پرستار سالمند به این امر توجه داشته باشد که ورزش سرعت جذب انسولین را در نواحی تزریق افزایش می دهد

و در صورت تزریق در اندام های ی که در ورزش فعالیت دارند احتمال بروز افت قند بیشتر می شود.

نواحی مجاز برای تزریق انسولین کدامند؟

نواحی مختلفی در بدن وجود دارد، که پرستار سالمند می تواند برای تزریق انسولین از آنها استفاده کند.

به تصاویر زیر دقت کنید قسمت های مختلفی چون ناحیه شکم،

قسمت بالایی و بیرونی بازو ها، قسمت بیرونی عضله ران و قسمت های بیرونی باسن برای تزریق انسولین مناسب هستند.

برای جلوگیری از آسیب محل تزریق، پرستار سالمند از تزریق مکرر انسولین در یک محل خودداری کنید.

پرستار سالمند باید بداند که:

انسولین را در نزدیکی مفاصل و استخوان ها تزریق نکنید.

پرستار سالمند توجه داشته باشد که سرعت جذب انسولین از محل های مختلف بدن متفاوت است.

پرستار سالمند توجه کند جذب انسولین در شکم سریع تر از بازو ها، در بازو ها سریع تر از ران و در ران سریع تر از باسن است.

نواحی مجاز تزریق

مراحل تزریق انسولین چگونه است؟

مراحل کشیدن انسولین داخل سرنگه که پرستار سالمند باید توجه کند:

ابتدا پرستار سالمند تمام وسایل مورد نیاز را فراهم نموده و در یک ظرف بگذارد.

این وسایل شامل ویال انسولین، سرنگ تزریق انسولین، یک گلوله پنبه خشک یا پنبه الکلی هستند.

سپس پرستار سالمند دستان خود را با آب ولرم و صابون بشوید و کاملا خشک کنید.

ویال های انسولین را از نظر وجود رسوبات، یخ زدگی و … بررسی نماید.

مراقب سالمند قبل از کشیدن، انسولین NPH به داخل سرنگ آن را بین دو دست خود بغلتاند تا یک دست شود.

هرگز ویال انسولین را به شدت تکان ندهید.

به همان میزانی

 

که انسولین نیاز دارید، هوا وارد ویال کنید.

 

حالا مراقب سالمند ویال را بردارد و میزان انسولین لازم را با کشیدن پیستون به عقب،وارد سرنگ کنید.

در صورتی که دو نوع انسولین تزریق می کنید، ابتدا انسولین رگولار (شفاف) را در سرنگ بکشید

و سپس انسولین NPH (کدر) وارد سرنگ نمایید.

 

پس از کشیدن انسولین به داخل سرنگ، سرنگ را رو به بالا نگه داشته و حباب های هوا را خارج کنید.

نحوه تزریق انسولین توسط پرستار سالمند دیابتی

از بین نواحی مختلف تزریق انسولین یک ناحیه را پرستار سالمند در منزل به صورت چرخشی انتخاب کند.

مراقب سالمند در منزل محل تزریق را با پنبه الکلی تمیز نموده و ۵ تا ۱۰ ثانیه صبر کنید تا الکل کاملا شک شود.

پرستار سالمند کمک به تزریق انسولین

پرستار سالمند با یک دست پوست ناحیه مورد نظر را صاف کرده

با دو انگشت قسمتی از آن را گرفته و بی حرکت نگه دارید.

مراقب سالمند با دست دیگر سرنگ را برداشته و همچون قلم در دست بگیرید. سر سوزن را وارد پوست کنید.

پرستار سالمند توجه داشته باشد که زاویه تزریق در افراد چاق و لاغر متفاوت است.

در افراد چاق در ناحیه پیشین ران ها و بازو ها ابتدا باید پوست بالا آورده شود و با زاویه ۹۰ درجه سر سوزن وارد گردد.

اما در افراد لاغر این زاویه در شکم و ران ۹۰ درجه است و در بازو ها ۴۵ درجه است.

تزریق انسولین توسط پرستار سالمند دیابتی

پرستار سالمند برای تزریق انسولین پیستون را تا آخر فشار دهد.

پرستار سالمند در منزل به طور مستقیم سوزن را از پوست خارج کند و یک گلوله پنبه را برای چند ثانیه روی موضع تزریق نگه دارد.

هومینو مفتخر است با اعزام نیروی آموزش دیده در جهت کنترل هر چه بهتر بیماری دیابت به شما خانواده های گرامی کمک نمایید.

لیفت صورت با تزریق بوتاکس , لیفت پوست گردن با تزریق ژل

ارسال شده در: هومینو | ۰

لیفت صورت با تزریق بوتاکس , لیفت پوست گردن با تزریق ژل :پوست صورت و گردن

را می توان یکی از حساس ترین پوست نسبت به دیگر قسمتهای پوست بدن نام برد . افزایش سن ,

قرار گرفتن در مقابل نور آفتاب , بیشتر شدنوزن و پتانسیل ذاتی برای تغییرات افزایشی قرار گرفته

است و با توقف شدن تولید کلاژن در همه ی لایه های پوستی , بافت زیرجلدی و یک عضله ی با

وسعت بیشتر که نام این عضله پاتیزما می باشد اتفاق می افتد . احتمال خشک و ظریف یا نازک

شدن پوست به دلیل متوقف شدن تولید کلاژن و اسید هیالورونیک, وجود دارد .

در نتیجه پوست به علت عواملی چون روش زندگی و گرانش به دلیل اینکه پوست حجم و مسبب

استحکامی خود را از دست داده تغییر می یابد . از دلایل مهم دیگر کاهش یافتن توانایی پوست در

ایمن نگه داشتن بدن , از دست رفتن بافت زیر جلدی و ضعیف تر شدن عضلات می باشد . با تولید

و پیدایش پرکننده های پوستی و تزریق بوتاکس , حجم و شکل دهی , لیفت وکشیده شدن پوست

صورت و گردن و ایجاد جلب توجه کردن ظاهر بدون اینکه نیازی به عمل جراحی داشته باشد می شود .

اصلی ترین مزایایی که این روش را غیر جراحی بودن می توان نامید , این است که در این روش نیازی

به دوره استراحت ونقاحت ندارد .

لیفت صورت توانایی این را دارد که علائم افزایش سن و کهنسالی را به میزان چشمگیری کاهش

دهد . این روش ( لیفت مایع صورت ) آخرین تکنیک برای لیفت کردن صورت بدون روش تهاجمی است

که می توان بااین روش به ظاهری با نشاط و جوان تر رسید و از طریق به کار بردن این روش بیشترین

مزایای لیفتینگ معمول را بدون اینکه به عمل جراحی نیاز داشته باشد فراهم کرده است و روند بهبودی

هر چه سریع تر انجام می گیرد . اگر با تزریق ژل و بوتاکس برای لیفتینگ صورت را یک تکنیک با تهاجم

کم برای رسیدن به نتیجه ی قابل توجه می دانید . اقدام بعدی شما باید مشورت کردن با یک پزشک

متخصص و مجرب باشد . پزشک با در نظر گرفتن اهداف و خواسته های شخصی و سوابقبیماری را

برای تعیین برنامه ی درمانی که با نیازهای خود فرد کمک می کند .

متقاضی درمان برای لیفت صورت و گردن

داشتن سن بالای ۱۸ و برخوردار بودن از سلامت عمومی برای کسانی که به دنبال روش های غیر

جراحی برای از بین بردن علائم کهنسالی و جوان تر شدن ظاهر خود هستند , و تمایل به استفاده

از لیفتینگ دارند می تواند الزامی باشد . گفتنی است که بانوان باردار و شیرده نباید این روش ها

را برای درمان انجام دهند . این مهم برای کسانی که سابقه بیماری های عصبی – عضلانی , زخم

های با عمق بیشتر , اختلالات پوستی و نداشتن تقارن چهره صدق می کند . و تزریق بوتاکس نمی تواند

برای این گروه راه حل مناسبی باشد . کسانی که مبتلا به آکنه هستند برای استفاده از تزریق

تصمیم گرفته اند باید در اولین اقدام بیماری قبلی ( آکنه ) رادرمان کرده . که در صورت درمان نکردن

این می تواند باعث خطر مبتلا به عفونت بعد از تزریقژل را افزایش دهد .

درمان غیر جراحی لیفت صورت و گردن

 

تزریق ژل

با از دست دادن حجم نواحی گوناگونی از گردن و صورت , از طریق ترزیق ژل می توان با استفاده از

روش لیفتینگ صورتآن را درمان کرد . ژل ها در مناطقی از پوست نفوذ می کنند که در اصطلاح به

آن ها زیر پوست می گویند و با نفوذ در مناطقی چون خطوط ماریونت , خطوط خنده, رشته های عصبی

دهان باعث از بین رفتن چروک ها شده و آن ها را پر می کند .که درمان برجسته کردن لب نیز به این

روش و با پرکننده های پوستی صورت می گیرد . و نهایتا مواد تزیق شده توسط بدن مصرف می شود .

در هر حال می توان گفت که این نتایج موقتی می باشند . ماندگاری نتایج تزریق بستگی به ناحیه ی

هدف , کیفیت پوست و سبک زندگی , زمینه ی ژنتیکی داشته و معمولا می توانند بین ۶ الی ۲۴ ماه ماندگاری داشته باشد .

ژل ها از مصنوعی تا طبیعی قابل جذب و غیر قابل جذب متغییر می باشند ولی بیشترین استفاده

از پرکننده های پوستی که رواج یافته اند عبارت اند از:

  • رستالین
  • رادیس
  • رستالین سیلک
  • رستالین لیفت

تشخیص اینکه کدام یک از ژل های بالا برای استفاده ی شما مناسب است پس از بررسی

کامل پوستتان توسط پزشک متخصص انجام می پذیرد .

تزریق بوتاکس  برای لیفت صورت

با آزاد ساختن عضله ها برای اصلاح شدن چین و چروک ها تزریق بوتاکسیک روش شناخته شده ای

می باشد . بدین ترتیب باور اینکه برای محکم شدن لیفتخط های چهره که توسط یک آزاد کننده ی عضلاتی

انجام می شود کمی عجیب به نظربیاید . ولی با درک چگونگی مصرف هدف دار بوتاکس در متغییر کردن

نقش بیناییدر گروهی از عضله ها را این عملکرد را شرح داد . بعضی از عضله ها چین و چروک موجود

در صورت را به طرف پایین می کشند ( پایین آورنده ) که این درحالی انجام می گیرد که بقیه عضله ها

چین و چروک را به طرف بالا می کشند (بالا برنده ) موجب ایجاد برقراری تعادل می شوند .

تزریق بوتاکس نیاز به چند دقیقه دارد . به استفاده از تزریق بیهوشی های موضعی لازم نیست وبه وسیله

یک سوزن بسیار ظریف موجود در مطب به عضله های مخصوص که با یک درد خفیف و جزئی همراه است

تزریق صورت می گیرد . معمولا برای مشاهده ی آثار تزریق حدودا ۳ یا یک هفته زمان نیاز است. ماندگاری

تاثیر به دسست آمده در افراد متفاوت بوده و بیشترین زمان ماندگاری می تواند از ۲ الی ۶ ماه باشد . در

حالی که زمان متوسط برای ماندگاری اثر ۳ الی ۴ ماه می باشد.

لیفت نفرتیتی

لیفتینگ گردن نفریتییک راه حل جدید می باشد . به این طریق که در طول فک پایین وهم اینطور

در کنار گردن و در موازات عضله ای به نام پلاسما با قرار دادن تعدادی تزریق بوتاکس ظاهر فک را

درمان می کند که به ایجاد تعادل بین عضله های پایه ولیفتمنطقه ی گردن می شود .

شکل تعریف شده ی نمودار عضله نشان می دهد که گروه های عضلانی ناحیه ی مورد نظر لیفت

نفرتیتی و ناحیه های تزریق شده مورد نظر لیفت نفرتیتی می باشد . که این عضلات را می توان :

پلاتیسما , منتالیس , عضله ی اخم وعضله های پایین آورنده لب پایین نام برد . پلاتسیما به دلیل تاثیر

گذاری افزایش سن و پیری ناخواسته که نواری شدن گردن و گونه وفک را پایین می آورد شامل شد .

و مسئولیت افتادگی دهان گروه های عضلانی باقی مانده می باشند .

در مواقعی که این عضلات آزاد می شوند تاثیر زیادی در کشش عضلات صورت به سمت بالا را دارد

و باعث جوان تر شدن صورت و خط فک و گردن می شود . برای یک نتیجه ی ثابت درمان هر ۳ تا ۴ ماه

باید مجددا باید تکرار شود .

عوارض لیفت صورت با تزریق بوتاکس و ژل

عوارض لیفت صورت با تزریق بوتاکس و ژل :مقدار کم تورم , قرمزی , حساسیت وهمچنین

کبودی جزئی ,می تواند هر تزریقی به همراه داشته باشد . که این عوارض موقتی باید در مدت ۲۴ الی ۴۸ ساعت به طور کلی از بین بروند .

حساسیت های آلرژیک پس از درمان به وسیله پرکننده ها به ندرت یافت می شود این واکنش ها

می تواند ازقرمز شدن طولانی مدت , تورم , خارش و یا سفت شدن توده های پوستی شود که

وجود علایم این چنینی درناحیه ی هدف هر تزریقی ایجاد شود . در برخی موارد امکان اینکه این

عوارض به مدت چند ماهه تداوم پیدا کنند تقریبا نزدیک به صفر است . داشتن سابقه ی تاول

تبخالی در ناحیه ی هدف امکان دارد تزریق پرکننده موجب ظاهر شدن دوباره انجام گیرد . که در

این حالت ها توصیه می شود قبل از تزریق ازکرمهای تب خال استفاده کرده تا از احتمال مبتلا

شدن دوباره به تاول های تب خالی کاهش بیابد .

احتمال اینکه بیماران بعد از تزریق بوتاکس به افتادگی پلک دچار شوند بسیارکم می باشد که این

احتمال می تواند طی مدت ۲۱ روز کاملا برطرف گردد . این عوارض می تواند ازحرکت بوتاکس به اطراف

صورتبپذیرد. توصیه شده که ناحیه ی تزریق را به مدت ۱۲ ساعت مالش دهید و یا ساییده نشود و

به مدت ۳ الی ۴ ساعت نیاز به استراحت و دراز کشیدن دارد .

 

  • تزریقات

دگزامتازون خوب یا بد؟!

ارسال شده در: هومینو | ۰

حتما برای شما هم پیش آمده که دچار سرماخوردگی یا حساسیت شده باشید و در مراجعه

به پزشک و خرید داروها، ببینید که آمپول دگزامتازون هم برایتان تجویز شده است.

دگزامتازون یکی از پرمصرف‌ترین داروهای کشور است
دگزامتازون دارویی از دسته کورتیکواستروئیدها و به قول معروف «کورتون» است.
کورتون‌ها برای درمان بیماری‌های مختلفی تجویز می‌شوند که التهاب (تورم، قرمزی، درد)، بیماری‌های

پوستی، بیماری‌های خونی، بیماری‌های چشمی، بیماری‌های تیروئید، آلرژی و آسم، بیماری‌های خود

ایمنی مثل لوپوس و پمفیگوس، بیماری‌های غده فوق کلیوی، شوک آنافیلاکتیک (شوک ناشی از حساسیت)،

روماتیسم مفصلی و بعضی از انواع سرطان‌ها از آن جمله است.
اما در سال‌های اخیر مصرف دگزامتازون به طور بی‌رویه در ایران افزایش داشته است. براساس آمارهای

ارائه شده در سال گذشته دگزامتازون در صدر داروهای تجویزشده در کشور قرار داشته است. شاید دلیل

پرطرفدار بودن این دارو این باشد که در سال‌های گذشته، دگزامتازون به یکی از انواع داروهای دوپینگ

رایج در باشگاه‌های بدنسازی تبدیل شده است و باعث افزایش وزن کاذب می‌شود.
اما این افزایش وزن ایجاد شده حاصل تجمع آب و مایعات در بدن است و هیچ تاثیری در افزایش حجم

عضلات و توان ورزشکار ندارد وحتی مصرف منظم آن به کاهش توده عضلانی منجر می شود. از دیگر

موارد سوءمصرف داروی دگزامتازون می‌توان به استفاده از آن برای رفع علائم سرماخوردگی و حساسیت‌های

ساده و کاهش دردهای عضلانی اشاره کرد که تاثیری موقت در درمان آنها دارد.
در حقیقت استفاده از کورتون‌ها در درمان بیماری‌های ساده‌ای مثل سرماخوردگی شبیه به این است

که برای نابودی مگس و پشه‌های هجوم آورده به منزل‌تان از «بمب اتم» استفاده کنید؟ البته بمب اتم

قادر به نابودی حشرات موذی و رفع مشکل است اما تأثیرات بسیار هولناکی بر سلامت شما دارد.
پس توصیه جدی می شود برای رفع علائم سرماخوردگی از دگزامتازون و سایر کورتون‌ها استفاده نکنید،

چرا که این دارو با تضعیف سیستم ایمنی بدن، زمینه را برای تشدید بیماری‌های عفونی فراهم کرده

و طول مدت بیماری را افزایش می‌دهد.

عوارض جانبی

دگزامتازون هم مثل هر داروی دیگری اثرات و عوارض جانبی خود را دارد و این عوارض جدی است. باید

دگزامتازون راقاتل استخوان‌ها دانست، چرا که بزرگ‌ترین عارضه آن پیشگیری از رسوب کلسیم در استخوان و ایجاد پوکی استخوان است.
همچنین دگزامتازون روی سیستم گوارشی تاثیر می‌گذارد و باعث بروز مشکلاتی از قبیل نفخ، زخم‌های

مری و معده می‌شود. افزایش فشار چشم، آب مروارید و گلوگوم (آب سیاه) از عوارض دیگر مصرف زیاد

این داروست. مصرف بالای این دارو با تاثیر بر سیستم قلبی-عروقی، به افزایش قند خون و ایجاد فشار

مضاعف بر قلب و عروق منجر می‌شود و در نتایج آزمایشی اختلال ایجاد می‌کند.
توجه داشته باشید که این دارو و هم خانواده‌های آن باعث چاقی، اختلالات قاعدگی و پرمویی در خانم‌ها

هم می‌شود، بهتر است در صورت مشاهده مشکلاتی مثل تورم در صورت و قوزک پا و همچنین مدفوع سیاه،

قیری رنگ و عفونی که بیش از چند روز طول می‌کشد، پزشک خود را در جریان قرار دهید.
موارد منع مصرف
در صورتی که مبتلا به بیماری‌هایی مثل بیماری‌های زمینه‌ای مثل آبله مرغان، سرخک، بیماری‌های قارچی،

صرع، دیابت، سل، عفونت‌های چشمی، اختلالات تیروئیدی، بیماری‌های کبدی، بیماری‌های کلیوی، فشار داخل چشم،

بیماری‌های قلبی و فشار خون بالا، بیماری‌های گوارشی مثل زخم معده و اثنی‌عشر هستید، حتما پزشک

خود را در جریان قرار دهید تا در تجویز این دارو تجدید نظر کند.
توجه داشته باشید در صورت داشتن برنامه یا تصمیم برای عمل جراحی و حتی جراحی‌های دندانپزشکی

هم لازم است به پزشک اطلاع دهید، در دوران بارداری و شیردهی با توجه به عبور این دارو از جفت و ترشح

آن در شیر، مصرف دگزامتازون باید با نظر پزشک باشد.
اختلال دارویی با داروهای دیگر
اگر داروهای رقیق‌کننده خون مثل آسپرین و وارفارین، داروهای قلبی مثل دیگوگسین، قرص‌های ضدبارداری،

ریفامپین، داروهای ضدتشنج مثل فنوباربیتال و فنی‌تویین مصرف می‌کنید، نباید از دگزامتازون استفاده کنید.
مصرف دگزامتازون و رژیم غذایی مناسب
اگر پزشک برایتان دگزامتازون تجویز کرده است باید تغییراتی در رژیم غذایی ایجاد کنید. همزمان

با مصرف داروی دگزامتازون لازم است مصرف نمک را جدا کم کنید.
در عین حال توصیه می‌شود مصرف شیر و مواد غذایی حاوی پروتئین را افزایش دهید. از آنجا که این

دارو باعث بروز ناراحتی‌های معده می‌شود، بهتر است بعد از غذا یا همراه با شیر مصرف شود.
جای خالی نظارت بر تجویز بی‌رویه!
علاوه بر موارد ذکر شده لازم به توضیح است که با توجه به ممنوع بودن ارائه دگزامتازون و سایر کورتیکو

استروئیدها بدون نسخه پزشک به بیماران، گناه پرمصرف بودن این داروها در ایران مستقیم بر گردن جامعه

پزشکان کشورمان است. وزارت بهداشت به علت نظارت نداشتن نسخه‌های پزشکان عملا در صدمات وارد

شده به مردم به علت سوءمصرف دگزامتازون شریک است و علاوه بر آن به واسطه بروز قطعی عوارضی

مثل پوکی استخوان و انواع زخم‌های گوارشی متحمل هزینه‌های سنگین درمان چنین مشکلات جدی در جامعه خواهد شد.
نظارت ضعیف بر داروخانه‌ها و ارائه داروهای خطرناکی همچون دگزامتازون تزریقی، قطره‌های چشمی

بتامتازون و پمادهای کورتونی قوی همچون فنوسینولون بدون نسخه پزشک نیز از دیگر عوامل پرمصرفی

کورتون‌ها در ایران است.
در هر حال پرواضح است که خویشتنداری و نظارت مردمی می‌تواند در بسیاری از موارد مانعی جدی بر

سر راه برخی پزشکان بی‌توجه و داروخانه‌های بی‌انضباط ایجاد کند. به سلامت خود اهمیت بدهیم!

  • تزریقات

آزمایش خون در خانه

ارسال شده در: هومینو | ۰

MCH در آزمایش خون مقدار غلظت هموگلوبین خون را نشان می‌دهد و به  فهمیدن اختلال های

خونی کمک می کند. میزان متفاوت mch ممکن است نشانه های زیادی به همراه داشته باشد که

لازم است فرد مداوا گردد. پزشکان مرتبا برای چک کردن وضعیت جسمی فرد بیمار تست کلی خون

را تجویز می کنند. یکی از مواردی که در آزمایش خون بررسی می‌شود mch می‌باشد.

MCH چیست؟

Mch مخفف عبارت (mean corpuscular hemoglobin) بوده که به معنی اندازه گیری غلظت خون می‌باشد.

منظور از سطوح mch متوسط هموگلوبین موجود در گلبول قرمز است. هموگلوبین یک پروتوئین در خون

بوده که اجازه می‌دهد سلول های قرمز اکسیژن را به سلول ها و بافت های بدن انتقال دهند.

با این که اندازه mch خیلی کوچک بوده ولی سطح mch متوسط سطح هموگلوبینی است که در هر

گلبول قرمز می‌باشد. Mchc متوسط وزن هموگلوبینی را ایجاد می کند که طبق حجم گلبول های قرمز

تشخیص داده می‌شود؛ mch و mchc برای نشان دادن سلامت هموگلوبین خون هستند.

سطح mch

مقدار طبیعی سطح mch در افراد بالغ در هر سلول تقریبا ۲۷ تا ۳۳ پیکوگرم است. پایین ترین سطح

mch ای که یک فرد می‌تواند داشته باشد تقریبا ۲۶ پیکوگرم در هر سلول و بالاترین سطح تقریبا ۳۴

پیکوگرم در هر سلول می‌باشد که همه این ها متوسط غلظت را نشان می‌دهد. البته این اعداد می‌تواند

طبق دستگاهی که آزمایش خون را می گیرد تغییر نماید. مقدار طبیعی سطح mch در کودکان خردسال با افراد بالغ تفاوت دارد.

علل سطح پایین mch

انواع بیماری های کم خونی سبب کم شدن مقدار mch می‌شود. برای نمونه آنمی یا کم خونی از نوع

میکروسیت هنگامی رخ می‌دهد که سلول های خونی بسیار کوچک شده اند و نمی توانند به اندازه ای

که لازم است هموگلوبین را حمل کنند و در خود نگه دارند که امکان دارد این موضوع به دلیل سوء تغذیه یا کمبود غذا باشد.

بعضی مواقع هم باعث بوجود آمدن مریضی های کم خونی (آنمی) می گردند، حتی در مواقعی که

شخص از لحاظ تغذیه مشکلی نداشته باشد. مقدار کم بودن آهن در خون امکان دارد سبب کم شدن

میزان mch شود. بدن شخص از آهن برای ساخت هموگلوبین کمک می‌گیرد. در صورتی که ذخیره آهن

بدن کم باشد، کم خونی و کمبود آهن باعث کم شدن میزان mch می شود. این نوع آنمی اکثرا در

اشخاص گیاه خوار و همچنین اشخاصی که از لحاظ تغذیه وضعیت خوبی ندارند رخ می‌دهد.

امکان دارد افرادی با وضعیت های متفاوت نیز دچار کاهش میزان mch گردند. مریضی سلیاک می‌تواند

سبب کم شدن جذب آهن از طریق بدن شخص گردد و شرایط را جهت حفظ میزان سطح آهن در مقدار طبیعی سخت کند.

افرادی که به خاطر مشکلات دستگاه گوارش عمل جراحی کرده اند نیز ممکن است دچار اختلال در جذب آهن

شوند. بانوان به دلیل پریود شدن ممکن است دچار آنمی شوند، چرا که زنان در زمان عادت ماهانه آهن زیادتری را دفع می‌کنند.

افرادی که کمبود ویتامین دارند مخصوصا کمبود زیر مجموعه ای از ویتامین B مثل فولات و ویتامین B12 امکان

دارد سطح mch بدنشان کم شود؛ و یا حتی امکان کم بودن ویتامین در بدن باعث زیاد شدن میزان mch گردد.

پزشکان معالج در صورت دیدن چنین وضعیتی اکثرا تست های بیشتری را درخواست می‌کنند و با تفسیر

جواب های آزمایش های گرفته شده، راحت تر می‌توانند تشخیص دهند.

نشانه های سطح پایین mch

در بیشتر مردم وقتی میزان mch بدنشان کم است هیچ نشانه ای در بدن فرد ظاهر نمی‌شود. هنگامی که

میزان پایین بودن mch ادامه دار شود یا خیلی افت نماید علائم آغاز می‌شود. ابن علائم عبارتند از:

  • نفس تنگی
  • تحلیل شدن بنیه
  • خستگی بیش از حد
  • سرگیجه
  • همیشه احساس ضعف داشتن

پایین بودن مقدار سطح mch بر روی پوست نیز تاثیر گذار است. شخصی که میزان سطح mch بدنش کم است

امکان دارد پوستش کبود یا رنگ پریده گردد. در صورتی که هر کدام از نشانه های بالا را در خود مشاهده کردید سریعا به پزشک مراجعه کنید.

علل سطح بالای mch

معمولا بالا بودن سطح mch از علائم کم خونی (آنمی) از نوع ماکروسیت می‌باشد. این شرایط وقتی اتفاق

می افتد که سلول های خونی خیلی بزرگ باشند که معمولا این مسئله بخاطر ذخیره نا مناسب ویتامین B12 یا اسید فولیک است.

بالا بودن میزان mch به علل زیر اتفاق می افتد:

  • امراض کبدی
  • پر کاری تیروئید
  • خوردن الکل
  • عوارض بعضی از سرطان ها
  • عوارض بعضی از عفونت ها
  • استفاده خیلی زیاد از داروهای استروئیدی (کورتون)

 نشانه های سطح بالای mch

علائم اشخاصی که به دلیل کم خونی (آنمی) سطح mch بدنشان زیاد می‌شود تقریبا الگوی خاصی دارد.

اول امکان دارد فرد به این علائم دقت نکند، ولی این نشانه ها ممکن است با گذشت زمان بدتر شوند. این نشانه ها عبارتند از:

  • احساس خستگی
  • رنگ پریدگی
  • زیاد شدن ضربان قلب
  • ضعیف و شکننده شدن ناخن ها
  • تمرکز نداشتن
  • سر درگمی و از دست دادن حافظه

افرادی که به بیماری آنمی ماکروسیت مبتلا هستند امکان دارد که دچار مشکل گوارشی شوند؛ از این نشانه ها

می‌توان به از دست دادن اشتها، کم شدن وزن و اسهال اشاره کرد. اگر هر یک از این علائم را در خود دیدید سریعا به پزشک مراجعه کنید.

 

معالجه عدم تعادل mch

درمان سطح غیر معمول mch در هر فرد متفاوت می‌باشد. معالجه سطح غیر معمول mch به دلیل غیر طبیعی

بودن سطح mch ارتباط دارد. پزشک می‌تواند برای معالجه سطح بالای mch، ویتامین B12 و اسید فولیک و رژیم

غذایی تجویز کند و بهتر است که این ویتامین ها را با رژیم غذایی متفاوتی استفاده کند، در اصل ویتامین B12

و اسید فولیک کمک می کند سطح mch بدن نرمال شود.

اکثر مواقع پایین بودن سطح mch به علت کمبود آهن می‌باشد که در آخر این کمبود آهن به آنمی منجر می‌شود.

تجویز پزشک معالج برای این بیماران آهن و ویتامین B6 می‌باشد. مصرف ویتامین C و فیبر در کنار مواد غذایی که

سرشار از آهن می‌باشند باعث زیاد شدن سطح mch می‌شود. هر چند اشخاصی که میزان mch بدنشان غیر

طبیعی می‌باشد لازم است که قبل از مصرف هر گونه دارو یا مواد غذایی از پزشک معالجشان مشورت بگیرند.

نتیجه گیری

بیشتر اشخاص با تغییر دادن رژیم غذایی خود می‌توانند میزان mch بدنشان را به حالت نرمال برسانند. ولی برای

برخی افراد که وضعیت خاصی دارند مثلا بدنشان نمی تواند آهن را جذب نماید امکان دارد پزشک معالج برای آن

ها تزریق آهن تجویز کند. بقیه اشخاص نیز امکان دارد احتیاج داشته باشند که به آن ها خون با میزان بالایی آهن

داده شود. افراد بیمار لازم است که در طول معالجه با پزشک خود صادق بوده تا سریع تر بهبود یابند.

شما می توانید به راحتی از طریق هومینو به صورت آنلاین آزمایش های مختلف را درخواست دهید. جهت درخواست  اینجا کلیک کنید

  • تزریقات

تزریقات عضلانی

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریقات عضلانی یکی از روش های تجویز و دریافت دارو در بیماران سرپائی و بستری در

بخش های بیمارستان بوده و پرستاران به واسطه خصوصیت حرفه ای خود مسئول انجام تزریقات عضلانی بیماران هستند.

از طرفی وارد شدن سوزن به بدن هرچند که ضروری باشد و تمام جوانب کار در نظر گرفته شود،

تجربه ای ناخوشایند در بیماران ایجاد کرده و این تجربه ناخوشایند منجر به عوارض و اقدامات دیگری

از طرف بیمار می شود که ممکن است به نفع بیمار و درمان بیماری وی نباشد.

آمار بالای تزریقات عضلانی در جهان بخصوص در بیماران سرپائی و پاراکلینیکی، لزوم بررسی و

اجرای روش های تزریق عضلانی بدون درد را ثابت می کند.

با اجرای این تکنیک می توانید تجربه تزریق عضلانی بدون درد را در بیمار ایجاد کنید.

مراحل اجرای این تکنیک به شرح زیر است:

  1. شستشوی مناسب دست:

دست های خود را از آلودگی ها پاک کنید تا هنگام تزریق عضلانی، آلودگی وارد بدن بیمار نشود.

به این منظور دست را با آب گرم و محلول شستشوی مناسب شسته تا ضمن اطمینان از پاکی آنها،

دستتان در تماس با بیمار سرد نباشد تا ایجاد تحریک و انقباض نکند. سپس دست ها را کاملاً خشک کنید.

  1. دارو (آمپول) را سه بار کنترل کنید:

الف- دستور پزشک و کارتکس

ب- هنگام برداشتن دارو از قفسه دارو ها و آماده کردن آن

ج- هنگام تزریق به بیمار

  1. انتخاب حلال مناسب:

برخی از داروها از قبل از تزریق نیاز به حل شدن با حلال مناسب دارند.

در حال حاضر در اکثر مراکز درمانی و بیمارستان های کشور، از آب مقطر به عنوان حلال ویال های پودری استفاده می گردد.

تزریق آب مقطر، خود باعث ایجاد درد می شود. پس بهتر است بجای آن از سرم نرمال سالین استفاده کنید.

  1. حل کردن مناسب دارو:

دارو (ویال های پودری) را با آسپیره و پوش کردن داخل ویال حل کنید تا کف و حباب ایجاد نکند و سعی کنید

هواگیری سرنگ را نیز داخل ویال انجام دهید تا از هدر رفتن و پاشیده شده دارو به اطراف پیشگیری شود.

اجازه دهید تا مقدار کمی هوا (سه دهم تا پنج دهم سی سی) در انتهای سرنگ باقی بماند.

از این حجم هوا برای تخلیه کامل دارو از فضای محل اتصال سرنگ به سرسوزن استفاده کنید.

  1. تعویض سر سوزن:

بعد از کشیدن دارو به داخل سرنگ و قبل از تزریق، سرسوزن را تعویض نمایید.

زیرا سر سوزن قبلی بعلت تماس با لبه ها کُند شده و جدار بیرونی آن به دارو آغشته است.

در غیر اینصورت درد بیشتری را به بیمار تحمیل خواهید کرد.

  1. توضیح مناسب به بیمار:

مانند هر اقدام و مراقبت پرستاری دیگر، قبل از شروع تزریق در مورد دارو، روش تجویز و تکنیک مورد

نظر به بیمار توضیح دهید و سعی کنید با اطمینان خاطر دادن به بیمار همکاری وی را در اجرای این تکنیک جلب نمائید.

  1. انتخاب عضله مناسب:

با اینکه می دانیم عضله باتکس افراد متوسط تا ۵ سی سی و عضله دلتوئید تا ۲ سی سی گنجایش دارد،

ولی در کودکان، افراد لاغر و با جثه ظریف به نسبت باید از این حجم کم کرد.

  1. وارد کردن مناسب سوزن:

نرم، سریع و پیوسته، با زاویه ۷۲ تا ۹۰ درجه وارد عضله شوید.

  1. سرعت تزریق آهسته:

هر یک سی سی دارو را در عرض ده ثانیه تزریق کنید.

  1. ثابت نگه داشتن سرسوزن در بدن بیمار

بعد از ورود انتهای سرسوزن را با دو انگشت اشاره و شست ثابت نگه دارید.

حرکت سوزن درون عضله خالی از درد نیست.

  1. قفل هوا Air luck

در تزریق عضلانی و در انتهای تزریق، سه دهم تا پنج دهم سی سی هوای باقیمانده را نیز پوش کنید.

این کار باعث رسیدن کل دارو به بدن شده از ماندن دارو در سرسوزن جلوگیری می کند و

فضای بیشتری برای جذب بهتر در اختیار دارو قرار می دهد.

  1. استفاده از تکنیک Z line

با کشیدن پوست حدوداً دو و نیم سانتی متر و سپس تزریق و بعد رها کردن پوست، مجرای ایجاد شده

در لایه های پوست در یک امتداد قرار نخواهد گرفت و این کار باعث می شود تا

دارو از بدن خارج نشود و کل حجم دستوری به بیمار برسد.

  1. ضدعفونی مناسب پوست:

حتما می دانید که ورود الکل به لایه های زیرین پوست ایجاد درد می کند.

بنابراین بگذارید تا الکلی که قبل از تزریق جهت ضدعفونی کردن پوست استفاده شده، خوب خشک شود.

  1. استراحت و آرامش کافی:

بعد از تزریق از بیمار بخواهید بلافاصله از روی تخت بلند نشود و اجازه دهد تا عضله از حالت استرس و اسپاسم خارج شده و بعد بلند شود. (حدود یک الی دو دقیقه)

  1. کمپرس گرم:

استفاده از کمپرس گرم، به افزایش خون رسانی در محل کمک کرده و باعث جذب بهتر و سریعتر دارو می شود.

  1. ماساژ ملایم:

یک گاز یا پنبه خشک روی محل تزریق عضلانی گذاشته و به آرامی ماساژ دهید.

  • تزریق

تزریق در عضلات

ارسال شده در: هومینو | ۰

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، در تزریق عضلانی ، دارو وارد عمق عضله می شود.

در این نوع تزریق می توان حداکثر ۵ میلی لیتر دارو تزریق کرد. از آنجایی که بافت عضلانی اعصاب حسی کمی دارد ،

تجویز داروهای تحریک کننده به صورت عضلانی درد کمتری ایجاد می کند.

اندیکاسیون های تزریق عضلانی :
• جذب سریع دارو
• داروهایی که نمی توان به صورت وریدی تزریق کرد
• تجویز داروهایی که با آنزیم های گوارشی ایجاد تداخل می کنند
کنترااندیکاسیون ها :
• اختلالات انعقادی
• ادم یا ورم اندام ها یا محل تزریق
• شوک
• مصرف داروهای ترومبولیتیک
• بیماری های انسدادی عروق محیطی
سکته قلبی یا MI
اصول کار :

قبل از شروع به کار وسایل مورد نیاز خود را آماده کنید تا در حین کار به مشکلی برنخورید.

وسایل مورد نیاز شامل سرنگ و سرسوزن ، دارویی که قرار است تزریق شود ، پنبه الکلی ،

دستکش یک بار مصرف و رسیور
طول سوزن به عمق تزریق ، جثه بیمار ، مقدار چربی زیر پوست پوشاننده محلی که قرار است

تزریق صورت گیرد و غلظت محلول بستگی دارد.

( برای تزریق سوسپانسیون ها و محلول های غلیظ از سرسوزن های بزرگتر استفاده میشود )

انتخاب محل تزریق :

انتخاب محل تزریق بستگی به وضعیت بیمار و هدف تزریق دارد. محل تزریق نبایستی

ادماتو ، ملتهب ، دارای خال گوشتی ، علائم مادرزادی و ضایعات دیگر باشد.

تزریق در عضله ونتروگلوتئال :

کف دست خود را روی تروکانتر بزرگ استخوان ران قرار دهید ، به طوری که انگشت شست

به طرف کشاله ران و سایر انگشتان به صورت کاملا باز از هم به طرف بالا قرار گیرند

به طوری که انگشت اشاره روی خار خاصره قدامی – فوقانی استخوان ایلیاک قرار گیرد.

محل تزریق در ناحیه است که بین انشگت شست و اشاره قرار می گیرد.

تزریق در محل دورسوگلوتئال :

خار فوقانی – خلفی ایلیاک را به وسیله خطی به تروکانتر بزرگ استخوان ران وصل کنید ،

محل دورسوگلوتئال در سمت طرفی و فوقانی قسمت وسط این خط قرار می گیرد.

روش دیگر این است که ناحیه گلوتئال را به چهار قسمت تقسیم کنید و سپس در ربع فوقانی

خارجی در حدود ۵-۷ سانتی متر پایین تر از ستیغ ایلیاک تزریق کنید.

در این روش تزریق در داخل عضلات گلوتئال ( گلوتئوس مینیموس ، مدیوس و گوشه فوقانی خارجی

عضله گلوتئوس ماکسیموس ) انجام می شود.

تزریق در عضله واستوس لترالیس :

بهترین محل برای ترزیق در این عضله قسمت میانی طرفی ران است.

این عضله مناسب ترین محل برای تزریق در کودکان و نوزادان است ، زیرا نسبت به سایر عضلات

تکامل یافته تر است و در عین حال عروق و اعصاب بزرگ نیز ندارد.

نکته : در نوزادان گاهی از عضله رکتوس فموریس استفاده می شود که در بزرگسالان

استفاده از آن ممنوع است.

تزریق در عضله سرشانه (دلتوئید ) :

از عضله دلتوئید برای تزریق با حجم حداکثر ۲ میلی متر استفاده می شود.

تزریق در ۲.۵ تا ۵ سانتی متر ( حدودا ۲ یا ۳ انگشت ) پایین تر از زائده آکرومیون انجام می شود.

نکته:

– قبل از وارد کردن سوزن از بیمار بخواهید خود را شل نماید و عضله محل با انگشتان دست

دیگر گرفته و کمی بر آمده شود.
– در برخی از موارد موقع تزریق ممکن است سر سوزن از کلاهک(hub) کنده شود .

لذا بهتر است کمی از سر سوزن در خارج از پوست باقی بماند .
– هر چه دارو آهسته تزریق شود درد و ریسک بعضی عوارض کمتر خواهد بود.
–  برای تزریق داروهای روغنی (نظیر برخی از ویتامین ها ) و کریستالی

(نظیر پنی سیلین) بهتر است از سر سوزن های بزرگتر استفاده شود .
–  ار آنجائیکه سوراخ سر سوزن یکطرفه است لذا در مواردیکه حجم دارو زیاد است

بهتر است در حین تزریق دارو  سر سوزن چرخانده شود.
–  گنجایش سریع عضله دلتوئید حداکثر ۲ml  و سرین حدود ۵ml است و تزریق بیش

از این میزان با درد و ناراحتی نسبتا شدید (و گاهی آبسه استریل) همراه خواهد بود و

در چنین مواردی (نظیر تزریق متوکاربامول)دارو بایستی بطور منقسم در دو طرف تزریق شود.
–  برخی از بیماران در موقع تزریق دجار شوک وازوواگال می شوند.

لذا در موقع تزریق بایستی بیمار دراز کشیده باشد.

عوارض تزریقات وریدی

عوارض تزریقات سیاهرگی عبارتند از: اینفیلتراسیون، هماتوم، آمبولی هوا، فلبیت، تزریق خارج از رگ،

و تزریق داخل سرخرگ. تزریق اشتباه درون سرخرگ از بقیه عوارض نادرتر اما به همان اندازه خطرناکتر است.

اینفیلتراسیون

نشت مایع یا دارو را به خارج از فضای داخل سیاهرگ – به بافتهای نرم اطراف – اینفیلتراسیون می گویند.

عموماً به علت جاگذاری نامناسب نیدل یا آنژیوکت در فضای خارج لومن رگ به وجود می آید.

از نظر بالینی با تورم بافت نرم اطراف محل تزریق، مشخص می شود. همچنین پوست، سرد، سفت، و

رنگ پریده می شود. اگر مایع نشت یافته اندک باشد، عواقب کمی را به دنبال دارد، اما داروهای خاصی هستند

که ولو به میزان بسیار اندک، برای بافتهای نرم اطراف صدمه زا خواهند بود.

هماتوم

هماتوم حالتی است که در اثر نشت خون از رگ به بافت های نرم اطراف به وجود می آید.

اگر آنژیوکت بیش از یک دیواره از یک رگ را پاره کند؛ و یا در صورتی که پس از در آوردن آنژیوکت روی

محل ورود آنژیوکت فشار وارد نشود این حالت ایجاد می شود. هماتوم با فشار مستقیم قابل کنترل

بوده و پس از یک دوره دو هفته ای خود به خود برطرف می شود.

آمبولی هوا

آمبولی هوا در اثر ورود مقادیر زیاد هوا به داخل سیاهرگ بیمار از طریق ست سرم به وجود می آید.

تیوب های ست سرم در حدود ۱۳ سی سی هوا را در خود نگه می دارند؛ هر بیمار می تواند

عموماً تا ۱cc/kg هوا را تحمل کند. بچه های کوچک در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

آمبولی هوا به آسانی با هواگیری ست های سرم قابل پیشگیری است. خوشبختانته این عارضه بسیار نادر است.

 

  • تزریق و پانسمان

پانسمان زخم

ارسال شده در: هومینو | ۰

زخم را چگونه پانسمان کنیم؟

جراحت سطح پوست و ایجاد یک زخم باز که باعث نمایان شدن قسمت های زیرین پوست میشود و

موجب خونریزی میشوند این نوع زخم ها در هر وسعتی به سرعت عفونی میشوند و

میکروب ها میتوانند به سرعت وارد لایه های عمقی تر پوست بشوند و گسترش یافته و

همچنین وارد گره های لنفاوی شده و از این مسیر تا سراسر بدن گسترش پیدا کنند

بنابراین تمام زخم را بدرستی ضد عفونی کنید و بپوشانید .

پوشاندن صحیح زخم به کنترل خونریزی، جلوگیری از آلودگی و جذب خون و ترشحات زخم کمک می‌کند

و موجب التیام سریع زخم می‌شود. آیا می‌دانید زخم‌های باز انواع مختلفی دارند و تشخیص نوع آن‌ها

در ارائه کمک‌های اولیه مناسب بسیار موثر است؟ با آرسینه همراه باشید.

انواع زخم باز
خراشیدگی یا ساییدگی: این زخم در اثر ساییده شدن لایه فوقانی پوست ایجاد می‌شود.
به دلیل آن‌که بیشتر اعصاب این لایه آسیب می‌بینند، زخم دردناک، ولی خونریزی قابل توجه نیست.
خراشیدگی اگر وسیع باشد یا ذرات خاک یا اجسام خارجی در آن فرورفته باشد، می‌تواند جدی و خطرناک باشد.
اقدامات: چنانچه جسم خارجی به طور سطحی در پوست فرورفته است، آن را به آرامی با آب و صابون
بشویید و زخم را با بتادین، ضدعفونی و پانسمان کنید.
بریدگی: زخمی است که لبه‌های صاف داشته و شبیه بریدگی جراحی یا بریدگی با لبه کاغذ است.
این زخم، سوزش زیادی داشته و شدت خونریزی در این نوع زخم، بسته به عمق بریدگی،
محل و اندازه زخم متفاوت است.
پاره‌شدگی: زخمی است عمیق که دارای لبه‌های ناصاف بوده و در اثر اجسام تیزی مانند شیشه
ایجاد می‌شود. در این جراحت، بافت‌های زیرین پوست آسیب دیده و احتمال خونریزی شدید زیاد است.
اقدامات: در بریدگی و پاره‌شدگی اولویت با کنترل خونریزی به وسیله فشار مستقیم است.
لبه‌های زخم را به هم نزدیک کنید. عضو را بی‌حرکت و کمی بالاتر از سطح قلب قرار داده
تا از درد و خونریزی آن کاسته شود. چنانچه جسم خارجی در زخم باقی مانده آن را
خارج نکنید. زخم را ضدعفونی و پانسمان کنید و مصدوم را به نزدیک‌ترین مرکز درمانی برسانید.
کنده‌شدگی: زخمی است که قسمتی از پوست یا عضله از بدن جدا یا آویخته شود.
اقدامات: سطح زخم را تمیز و جلوی خونریزی را بگیرید. اگر قسمتی از پوست یا عضله آویزان
شده آن را در محل اولیه خود قرار دهید و روی آن را ببندید و بلافاصله مصدوم را به مرکز درمانی برسانید.
سوراخ‌شدگی: زخمی عمیق که در اثر وارد شدن یک جسم نوک تیز ایجاد می‌شود.
این جراحت همیشه باعث خونریزی شدید نمی‌شود، ولی در سوراخ‌شدگی‌های شکم و قفسه سینه ،
احتمال خونریزی‌های شدید و مرگ زیاد است.
اقدامات: ابتدا اجازه دهید چند لحظه‌ای خونریزی جریان یابد تا میکروب‌های داخل زخم به همراه خون
خارج شوند. محل زخم را ضدعفونی کنید و در صورتی که جسم خارجی در آن فرورفته است،
آن را خارج نکنید، چرا که با خروج جسم بر شدت خونریزی افزوده می‌شود. بنابراین جسم را با
پانسمان ثابت کنید و مصدوم را به بیمارستان منتقل کنید.
قطع عضو: این جراحت شدیدترین نوع زخم‌های خونریزی دهنده است و اغلب به دلیل یک
جسم برنده صنعتی آلوده اتفاق می‌افتد.
اقدامات: خونریزی را با وارد کردن فشار مستقیم و بالا نگه داشتن عضو متوقف کنید.
برای مراقبت از عضو قطع شده، آن را در یک گاز استریل یا دستمال تمیز بپیچانید و بعد درون یک کیسه پلاستیکی
قرار دهید و سر آن را محکم گره بزنید. سپس کیسه حاوی عضو قطع شده را داخل یک کیسه یخ قرار دهید.
کیسه حامل عضو و مصدوم را به بیمارستان انتقال دهید.
روش صحیح پانسمان زخم باز

۱ ـ برای مهار بهتر خونریزی، لبه‌های زخم را به هم نزدیک کرده و با یک گاز استریل یا

دستمال تمیز، خونریزی را به وسیله فشار دادن کنترل کنید.

۲ ـ وقتی خونریزی کنترل شد، اطراف زخم را با پنبه آغشته به محلول ضدعفونی‌کننده از داخل به خارج تمیز کنید. عکس این کار و حرکت رفت و برگشت پنبه روی زخم موجب می‌شود که آلودگی اطراف زخم به داخل آن نفوذ و زخم را عفونی کند.

۳ ـ پس از استریل کامل زخم، یک قطعه گاز استریل روی زخم بگذارید، به طوری که روی زخم و اطراف آن را کاملا بپوشاند. پانسمان را دقیقا روی زخم قرار دهید و هرگز آن را جابه‌جا نکنید. در صورت جابه‌جا شدن پانسمان آن را عوض کنید. حرکت پانسمان می‌تواند میکروب‌های سطح پوست را به سمت زخم هدایت کند.

۴ ـ در صورتی که خون به پانسمان نفوذ کرد، هرگز پوشش روی زخم را برندارید. برای بند آوردن خونریزی، گاز یا دستمال بیشتری روی پوشش قبلی زخم قرار دهید.

۵ ـ گاز استریل را در ۴ طرف با چسب روی پوست ثابت و سپس بانداژ کنید.