• پانسمان

پانسمان آلژینات چیست، موارد و نحوه استفاده

ارسال شده در: هومینو | ۰
پانسمان آلژینات زیست تخریب پذیر، حداقل پنجاه سال پیش از جلبک دریایی

ساخته شده است و آلژینات موجود در بازار از سال ۱۹۸۳ در دسترس است.

پانسمان آلژینات اغلب در زخم هایی با ترشحات زیاد مورد استفاده قرار می گیرد،

آلژینات هایی که برای تولید این پانسمان استفاده می شود از انواع جلبک های دریایی

در سراسر جهان بدست آمده اند. با توجه به استفاده کمتر، این نوع پانسمان در مقایسه

با سایر پانسمان های مدرن در مطالعات پزشکی شناخته شده نیستند.

پانسمان آلژینات چگونه به روند درمان زخم کمک می کند؟

هنگام استفاده از پانسمان آلژینات در یک زخم با ترشحات سنگین، یون کلسیم پانسمان با یونهای سدیم در مایع زخم ایجاد واکنش می کنند. این واکنش باعث می شود فیبر موجود در پانسمان متورم شده و بخشی از آن به ژل تبدیل شود. میزان تورم پانسمان آلژینات به ترکیب شیمیایی محصول و منبع گیاهی بستگی دارد.

زخم های مشخص شده برای پانسمان آلژینات

آلژینات ها را می توان در شرایط مختلف زخم استفاده کرد. پانسمان آلژینات برای زخم های خمیده که ترشحات زیادی نیز دارند، پوشش مرطوبی برای جلوگیری از خشک شدن زخم ایجاد می کند و به زخم اجازه می دهند تا سریع تر بهبود یابد. انواع زخم رایج که در آن آلژینات پانسمان می تواند اعمال شود عبارتند از:

در اغلب موارد پانسمان های آلژینات می توانند برای ۵-۷ روز بدون تعویض باقی بمانند مگر اینکه ظرفیت جذب ترشحات کامل شده باشد. در زخم های عفونی بستر زخم باید روزانه بررسی شود.

مراحل استفاده از پانسمان آلژینات

به طور کلی استفاده از پانسمان آلژینات فرآیند ساده ای است که بهترین شیوه مراقبت از زخم را دنبال می کند:

  • برای تمیز کردن زخم از سالین (یا پاک کننده زخم) استفاده کنید.
  • زخم را با پد خشک کنید.
  • پانسمان آلژینات را روی زخم قرار دهید.
  • در صورت لزوم یک پانسمان ثانویه را روی آلژینات قرار دهید تا آن را در محل خود نگهداری کند و مایع اضافی را جذب کند.
  • روزانه پانسمان را بازبینی کنید، محل زخم های عفونی را هر روز بررسی کنید.
  • پانسمان را هر روز ۵-۷ روز یا هنگامی که از لبه ها یا پانسمان ثانویه نشت کرده باشد، تعویض نمایید.
  • هنگام برداشتن پانسمان آلژینات، برای ایجاد رطوبت و جلوگیری از آسیب دیدگی (بستر زخم/بافت گرانولیشن) ابتدا پانسمان را با محلول سالین مرطوب کنید.
  • اگر پانسمان به زخم چسبیده باشد، از محلول سالین برای شستشو استفاده کنید
  • پانسمان

مراحل بانداژ یک زخم

ارسال شده در: هومینو | ۰

باند یک نوار پارچه ای از جنس گاز است. بستن گازها با باند رابانداژ Bandage میگویند.

برای بانداژ میتوان از باند نخی یا باند

کشی استفاده کرد. بانداژ باید به اندازه ای سفت بسته شود که فشار

ملایمی را بر روی گازها وارد کند. بانداژ نباید سفت بسته شود چون

میتواند بر روی عروق و اعصاب اندام فشار وارد کرده و به آنها آسیب

برساند. در صورتی که بانداژ سفت باشد بعد از چند دقیقه قسمتی از اندام

که پایینتر از آن است متورم، کبود یا رنگ پریده میشود. در این صورت

باید بانداژ باز شده و مجددا شل تر بسته شود.

پس از اتمام بانداژ باید بیمار را به پزشک رساند تا درمان نهایی به توسط وی انجام شود.

نکات مهم در مورد پانسمان

پانسمان باید استریل یا خیلی تمیز باشد.

پانسمان باید جذب کننده باشد، زیرا اگر عرق پوست نتواند بخار شود پوست

اطراف زخم مرطوب خواهد ماند و محیط مناسبی برای رشد باکتریها بوجود

می‌آید که از بهبود زخم جلوگیری کرده و یا آن ذا به تعویق می‌اندازد.

قبل از پانسمان دست ها را کاملاَ با آب و صابون بشویید و خشک نمایید.

در صورت امکان دست ها را با الکل سفید ضد عفونی کنید.
برای پانسمان از دستکش و ماسک استفاده نمایید.

به هنگام پانسمان از صحبت کردن ، عطسه و سرفه اجتناب نمایید.

در هنگام تمیز کردن زخم باید عمل پاک سازی و ضد عفونی را از مرکز زخم

به اطراف با حرکات دورانی انجام داد.

v هرگز در صحنه حادثه زخم را نشویید، چرا که باعث افزایش خطر عفونت

و تشدید خونریزی می شود.

قبل از بستن زخم خونریزی باید به طور کامل کنترل شود.

اگر پس از قرار دادن گاز یا پد استریل بر روی زخم ،خونریزی از آن به بیرون

نفوذ کرد،هرگز آن را بر ندارید ، بلکه گاز دیگری بر روی آن قرار دهید.زیرا

موجب خونریزی مجدد می شود. اگر خون‌ به‌ داخل‌ پانسمان‌ دوم‌ هم‌ نشت‌ کرد،

هر دو پانسمان‌ را کاملاً بردارید و با گذاشتن‌ یک‌ پانسمان‌ تازه‌ به‌ جای‌ آنها،

محل‌ خونریزی‌ را تحت‌ فشار قرار دهید.

پانسمان باید تمام زخم را بپوشاند.

پانسمان‌ را مستقیماً بر روی‌ زخم‌ قرار بدهید؛ هرگز آن‌ را از کنار به‌ روی‌ زخم‌ نکشید.

  • تزریقات

آموزش تزریقات

ارسال شده در: هومینو | ۰
آموزش تزریقات
آموزش تزریقات
آموزش تزریقات

برای انجام تزریقات عضلانی فرد باید مهارت و تخصص کافی داشته باشد. آمپول زدن اگر درست انجام نشود می‌تواند خطرات زیادی به همراه داشته باشد از هوا گرفتن سرنگ گرفته تا شکستن سوزن در بدن.

آموزش تزریقات
آموزش تزریقات
آموزش تزریقات عضلانی به خود و دیگران به صورت تصویری

 بسیار مهم است از مهارت فردی که قرار است برایتان آمپول بزند مطمئن شوید. اما گاهی انسان در شرایطی گرفتار می‌شود که شاید دسترسی به فرد دیگری وجود نداشته باشد. یا موقعیتی پیش بیاید که شما به تزریق آمپول به بیمار بتوانید سلامتی را به او هدیه کنید. پس لازم است این مهارت را بیاموزید.

آموزش تزریقات- آماده شدن

•مطمئن شوید که آمپول باید حتما تزریق شود.
•درست بودن دارو و اندازه سرنگ را چک کنید. همچنین تاریخ انقضای آنها را هم کنترل کنید.
•دست‌های خود را با آب ولرم و صابون تمیز بشویید و با دستمال کاغذی (نه حوله) خشک کنید.
•نور اتاق باید کامل باشد. از بیمار بخواهید دراز بکشید و عضلاتش را شل کند.
•دستکش یک‌بار مصرف بدست کنید. با کمی الکل آنها را استرلیزه کنید.
•پنبه را به الکل آغشته کنید.

آموزش تزریقات- روش صحیح تزریق آمپول

•اگر دارو سرد است آن را گرم کنید.
•سرنگ را از بسته آن خارج کنید.
آمپول را باز کنید و دارو را داخل سرنگ بکشید. اگر در آمپول چوب‌پننه‌ای بود و سوزنِ سرنگ بدرستی داخل آن نمی‌رفت، حتما سوزن را عوض کنید زیرا ممکن است به اندازه کافی تیز و درست نباشد.
•اگر بنا به هر دلیلی نوک سوزن سرنگ را لمس کردید، حتما آن را عوض کنید.
•پس از گذاشتن سوزن جدید روی سرنگ، هوای اضافه آن را خالی کنید.
•یک علامت + روی باسن بیمار تصور کنید. سوزن سرنگ را در مرکز آن باید وارد کنید.
•محل تزریق معمولا قسمت فوقانی خارجی یا ربع فوقانی خارجی باسن در حدود ۵-۸ سانتی متر پایین تر از کرست ایلیاک است.

آموزش تزریقات
آموزش تزریقات

 
•پیش از وارد کردن سوزن، پنبه الکی را در محل موردنظر بمالید.
•سوزن را عمود بر بدن بزنید. یعنی باید حتما زاویه ۹۰ درجه داشته باشد.
•با سرعت بالا، دو سوم سوزن را در عضله وارد کنید. یک سوم سوزن سرنگ باید بیرون بدن بماند.
•به آرامی دارو را به بدن تزریق کنید.
•با یک دست بدن را بگیرید و با دست دیگر سرنگ را وارد کنید. از تکان دادن سرنگ روی بدن خودداری کنید.
•پس از تمام شدن دارو، پنبه الکلی را در کنار سوزن بگذارید. به آرامی سوزن را بیرون بکشید. پنبه را روی محل آمپول فشار دهید.
•همه بخش‌های سرنگ را دور بیندازید.
•دست‌های خود را بشویید.

آموزش تزریقات
آموزش تزریقات

•هرگز از یک سرنگ و از یک سوزن دو بار استفاده نکنید.
•همه وسایل تزریق را با الکل ضدعفونی کنید.

منبع :معاونت آموزشی جهاد دانشگاهی

  • تزریق

تزریق عضلانی دیکلوفناک و فلج ناشی ازآن

ارسال شده در: هومینو | ۰
عارضه ناشی از تزریق عضلانی دیکلوفناک

هشدار
تزریق عضلانی دیکلوفناک و فلج ناشی ازآن

دیکلوفناک سدیم یک داروی ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) بوده

که به منظور رفع التهاب ودرد استفاده می شود. متاسفانه اخیراً آمار نگران

کننده ای از عوارض ناشی از تزریق عضلانی این دارو بخصوص درکودکان

به مرکز ثبت و بررسی عوارض داروها گزارش شده است، که لازم می دانیم

موارد ذیل را هرچه سریعتر به اطلاع همکاران محترم برسانیم:
۱-     عوارض گزارش شده ناشی از تزریق عضلانی دیکلوفناک عبارتند از:
فلج پا ( ۲۱ مورد بویژه در کودکان)، نکروز، آبسه، درد، تورم وکبودی در محل تزریق،

که در برخی موارد منجر به بستری شدن، عمل جراحی و انجام فیزیوتراپی گردیده است.

بروز این تعداد از عوارض طی یک محدوده زمانی کوتاه، قابل تامل

و نگران کننده است..
۲-      با توجه به اطلاعات موجود در کلیه کتب معتبر، تزریق این دارو درکودکان

زیر ۱۳ سال به هیچ عنوان توصیه نمی شود.
۳-     تزریق عضلانی این دارو به عنوان ضد تب در کودکان از موارد ثابت شده

مصرف این دارو نیست.
۴-      تزریق عضلانی این دارو در بزرگسالان در درمان مواردی مانند ureteric colic و

درد بعد از جراحی توصیه می گردد.
۵-   به منظور کاهش آسیبهای بافتی ناشی از تزریق عضلانی این دارو در بزرگسالان،

لازم است تزریق بصورت عمیق در عضله سرینی صورت گیرد. بدیهی است دقت در

نحوه تزریق می تواند بطور قابل توجهی از شدت عوارض موضعی این دارو بکاهد.
از آنجایی که مصرف فرم تزریقی دیکلوفناک در کشور ما بطور غیر قابل قبولی زیاد است،

توصیه می شود که جز در موارد کاملاً ضروری از مصرف این دارو

بخصوص در کودکان خودداری گردد.

منبع :معاونت غذا و دارو

  • پانسمان

طریقه بانداژ دست و پا

ارسال شده در: هومینو | ۰

آیا تا به حال هنگام بانداژ یک زخم ،دچار مشکل شده‌اید؟

آیا می‌دانید نحوه باندپیچی هر عضو متفاوت بوده و برای

جلوگیری از باز شدن بانداژ نیاز به آموزش و مهارت لازم دارید؟

بانداژ ساعد

از یک باند کناربافت ۵‌/‌۷ سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدای

باند را روی مچ دست قرار داده و ۲ بار دور مچ بچرخانید

تا سر باند ثابت بماند. باند را از پایین به بالا به طرف آرنج

به صورت اریب به طوری که هر دور باند دوسوم از دور

قبلی را بپوشاند، ببندید. در انتها باند را در بالای ساعد با

چسب یا سنجاق ثابت کنید. بانداژ ساق پا نیز به همین روش است.

توجه

بانداژ باید به صورت اریب بسته شود. پیچش حلقوی باند به دور

عضو می‌تواند عروق خونی را مسدود کند. اگر باند را از بالا

به پایین عضو ببندید بانداژ شل و پانسمان در معرض عوامل

میکروبی قرار خواهد گرفت، بنابراین همیشه باند پیچی را از

قسمت باریک‌تر عضو شروع کنید.

بانداژ آرنج

از یک باند کنار بافت ۷.۵ سانتی‌متری استفاده کنید. آرنج را

خم نموده و در وضعیت مناسب حال خود قرار دهید. ابتدای باند

را روی آرنج قرار داده و ۲ بار دور آرنج بچرخانید تا سر باند

ثابت بماند. ادامه باند را یک دور به صورت اریب به دور بازو

بپیچانید. سپس باند را از روی آرنج رد کرده و یک دور اریب

به دور ساعد بپیچانید. این روش را تا زمانی که سطح پانسمان

پوشیده شود ادامه دهید. در آخر انتهای باند را بالای بازو ثابت

کنید. بانداژ زانو نیز به همین روش بسته می‌شود با این تفاوت که

سایز باند زانو باید ۱۰ یا ۱۵ سانتی متری‌ باشد.

بانداژ کف دست

از یک باند کنار بافت ۵ سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدا سر باند را

زیر یا روی مچ دست قرار دهید و ۲ بار دور مچ بچرخانید تا

سر باند ثابت بماند. ادامه باند را از روی دست به طرف انگشت کوچک

و سپس زیر انگشتان برده و از بین ۲ انگشت شست و سبابه رد کنید.

بعد آن را از روی دست به صورت اریب به بالا برده و دور مچ دست

بچرخانید. به این کار ادامه دهید تا پانسمان به خوبی پوشانده شود.

در آخر انتهای باند را روی مچ ثابت کنید. بانداژ کف پا نیز

به همین روش است.

بانداژ جداگانه انگشتان دست

از یک باند کنار بافت ۲.۵ سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدا سر باند را

زیر مچ قرار داده و ۲ بار دور مچ بچرخانید تا سر باند ثابت بماند.

ادامه باند را از روی دست عبور داده و به سمت نوک انگشت مورد

نظر حرکت دهید. باند را از نوک انگشت به سمت پایین انگشت به

صورت اریب بانداژ کرده و در ادامه باند را مجدد از روی دست

عبور دهید و در قسمت مچ ثابت کنید. بانداژ انگشتان پا نیز به همین روش است.

منبع :بیتوته

  • تزریق

نحوه انجام تزریق زیر جلدی: ( SC )

ارسال شده در: هومینو | ۰

    ناحیه مناسب برای تزریق را بر اساس ترجیح بیمار، خصوصیات دارو

و قابل رؤیت بودن ناحیه انتخاب کنید.

    در درمانهای طویل مدت(مثل انسولین درمانی) محل تزریق را مرتباً تغییر دهید.

    محل تزریق را از نظر وجود توده، حساسیت، ادم و یا هر نوع آسیب دیگر لمس کنید.
    به بیمار کمک کنید در وضعیت مناسب قرار گرفته، بر اساس محل تزریق،

بازو، پا، یا شکم خود را شل کند.

    محل را با پنبه الکل یا مواد ضد عفونی کننده بدون رنگ تمیز کنید. پنبه

را در مرکز قرار داده سپس بصورت دورانی تا حدود ۵ سانتیمتر اطراف

را ضد عفونی کنید. (حداقل ۳۰ ثانیه جهت خشک شدن محل صبرنمایید).

    پنبه را بین دو انگشتان سوم و چهارم دست آزاد قرار دهید.

    درپوش را بردارید .

    پوست ناحیه را به نرمی بین انگشت شست و سایر انگشتان جمع کنید.

    سرنگ را مانند قلم به دست گرفته، سوزن آنرا سریعاً با زاویه ۴۵ تا ۹۰ درجه

(حداکثر ۲ تا ۵ سانتی متر) ، وارد بافت زیر جلد نمایید (در مواقعی که سر سوزن

طول حدود۴، ۶ یا ۸ میلی متر دارد به صورت عمودی توصیه شده است)

    پوست را رها کرده، پیستون سرنگ را به آرامی عقب بکشید. در صورت

کشیدن پیستون سرنگ و ورود خون به داخل سرنگ، سوزن را خارج کرده،

دارو را دور بریزید و مجدداً داروی دیگری را به همان نحو آماده کنید.

    هنگام تزریق SCهپارین، نباید عمل کشیدن پیستون سرنگ انجام گیرد.

    سوزن را در حالیکه پنبه الکل روی ناحیه قرار دارد خارج کنید و پنبه

الکل را با فشار آرام برای چند ثانیه روی ناحیه نگه دارید.

    ناحیه تزریق را به آرامی ماساژ دهید (مگر بعد از تزریق هپارین و

انسولین که بایستی در محل تزریق به آرامی فشار دهید، از ماساژ این ناحیه خودداری نمایید).

    از تماس مجدد دست به محلی که با الکل ویا مواد ضد عفونی کننده

بی رنگ ضدعفونی شده است خودداری کنید.

    سوزن را در جعبه مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده ( نیدل باکس) بیندازید .

    دستکشها را در آورده ، دستها را بر اساس سیاست و رویه بهداشت دست

شسته و یا از ژل مخصوص استفاده نمایید.

    مقدار تجویز دارو، ناحیه تزریق، ساعت و تاریخ آن را ثبت نمایید.

    ناحیه را از وجود واکنشهای حساسیتی، درد حاد، سوزش، بی حسی

یا خارش بررسی کنید.

    پس از ۱۰ الی ۳۰ دقیقه عوارض جانبی تزریق را در بیمار مورد

بررسی قرار دهید.

    در تزریقات مکرر هر تزریق حداقل ۲ سانتی متر از تزریق

قبلی فاصله داشته باشد.

  • پانسمان

هرگز روی زخمتان بتادین نریزید!

ارسال شده در: هومینو | ۰

بتادین برای تمیز کردن دور زخمتان استفاده می شود نه خود زخم!
بتادین خاصیت خورندگی دارد و ترمیم زخم شما را طولانی تر می کند

زخم ایجاد شده را چطور شستشو دهیم؟
همانطور که گفتیم هرگز برای شستشو زخم از بتادین اسفتاده نکنید

و از سرم برای شستشو زخم استفاده کنید،اگر سری به بیمارستان ها

زه باشید یا رفته باشید دیده اید که از بتادین برای شستشوی زخم استفاده

نمی کنند و آن را روی زخم نمیریزند بلکه تنها با سرم شستشو این کار انجام می دهند.

برخی از افراد فکر می کنند که بتادین را داخل زخم بریزند باعث می شود

میکروب های آن ازبین برود اما بتادین نه تنها که میکروب ها را ازبین

می برد بلکه سلول های داخل زخم را نیز ازبین می برد و مانع ترمیم بافت ها

شده و درمان زخم دیرتر انجام می شود و اگاه این کار که سلول های ترمیم

را ازبین می برد فضای را برای رشد میکروب ها در شریط جدید ایجاد می کند.

اگر در خانه هستید و زخمی بروی پوست ایجاد شده سعی کنید آن را با سرم

شستشو تمیز کنید و با باند گاز استریل زخم را پانسمان کنید تا از گزند هر

گونه آلودگی و ایجاد عفونت جلوگیری کرده باشد، البته بتادین را نیز در نواحی

اطراف زخم برای تمیز کردن آن استفاده کنید تا مراحل ضدعفونی را نیز اجرا کرده باشید.

تزریق

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریق خارج از رگ

تزریق خارج رگ یک دارو ممکن است منجر به درد، تاخیر در جذب،

و یا صدمه بافتی شود (در صورتی که pH ماده تزریق شده بسیار پایین

یا بسیار بالا باشد). چنانچه حجم تزریق شده زیاد بوده، و پوست برآمده

شده و ایسکمیک به نظر برسد؛ باید پروکایین۱% در ناحیه مورد نظر

تزریق شود. پروکایین یک گشاد کننده عروقی است. این دارو هم

خونرسانی به ناحیه و هم تخلیه سیاهرگی را افزایش داده و باعث بیرون

راندن دارو از بافت می گردد.

تزریق داخل سرخرگی

تزریق داخل سرخرگی، به ندرت اتفاق می افتد، اما بسیار خطرناک تر است.

بهترین اقدام پیشگیری و مطمئن شدن از ورود نیدل به داخل سرخرگ به

هنگام رگ گیری است. به یاد داشته باشید که سیاهرگ ها نسبت به سرخرگ ها

سطحی ترند. چنانچه موقع رگ گیری وارد سرخرگ بشوید، پمپاژ خون روشن

را به درون آنژیوکت خواهید دید. این حالت زمان وارد شدن به سیاهرگ دیده

نمی شود. تزریق داخل سرخرگ معمولاً باعث اسپاسم سرخرگ شده و نهایتاً

به علت گانگرن، سبب از دست رفتن عضو می گردد.

در موارد تزریق داخل سرخرگ، تشخیص وضعیت اهمیت فوق العاده ای دارد.

رنگ پوست و پر شدن مجدد مویرگی را مورد مشاهده قرار داده و نبض رادیال

را لمس کنید. پر شدن مجدد مویرگی (زمان لازم برای بازگشت رنگ قرمز

به نوک انگشتان پس از فشار دادن آن) انعکاسی از خونرسانی به بافت است.

اگر زمان پر شدن مجدد مویرگی کاهش یافته باشد؛ می توان گفت که خونرسانی

به اندام نیز کاهش یافته است.

درمان:

در موارد تزریق درون سرخرگ، داروها بیش از سرم ها مشکل سازند.نیدل را

درون سرخرگ رها کرده و به آرامی در حدود ۱۰ سی سی پروکایین ۱% را

از آن طریق تزریق کنید. پروکایین یک داروی گشاد کننده عروقی است. این دارو

اندکی خاصیت اسیدی دارد ( pH = 5) و لذا با داروهای قلیایی اگر به تازگی مصرف

شده باشند، تداخل ایجاد می کند. در ادامه درمان بیمار باید در بیمارستان بستری شده

و اغلب به یک بلاک کننده سمپاتیکی احتیاج خواهد داشت. Endarterectomy

و هپارینه کردن نیز ممکن است جهت جلوگیری از عوارض بعدی لازم باشد.

نکات مهم :
۱ – برای تزریق محلولهای روغنی معمولاً از سوزنهای ضخیم تر استفاده می شود

ضمناً هر چه میزان بافت چربی بر روی عضله بیشتر باشد از سوزن بلندتری باید

استفاده کرد و نیز برای شیرخواران و کودکان معمولا از سوزنهای ظریف تر و

کوتاهتر با شماره ۲۲- ۲۵ استفاده می شود .
۲ – در مواردی که دارو به سطح پوست صدمه وارد می کند قبل از تزریق لازم

است سوزن تعویض گردد چون سوزن جدید آغشته به دارو نخواهد بود.
۳ – تزریق عضلانی به روش z؛این روش معمولا در موارد ی که دارو بر

  • تزریقات و پانسمان

ژل کیتوهیل پانسمان ترمیمی

ارسال شده در: هومینو | ۰

ژل کیتوهیل پانسمان ترمیمی بیولوژیک و مناسب تمام زخم های سطحی می باشد. این ژل یک ترمیم کننده بسیار قوی است که پوشش محافظ برروی زخم ایجاد کرده و سرعت ترمیم را افزایش می دهد.

ماده موثره: N-acetyl -D- Glucosamine 
 ویژگی و مزایا:
افزایش سرعت ترمیم زخم
کاهش اسکار ( جای زخم)
دارای خاصیت آنتی باکتریال
غیر سمی، غیر آلرژیک
(طبق آزمایشات انجام شده بر روی ژل کیتوهیل این محصول اثر بخش بر روی ویروس پولیو و هرپس سیمپلکس می باشد.)
موارد استفاده:
انواع زخم های سطحی:
بریدگی و خراشیدگی
زخم دیابتیک
سوختگی های درجه اول و آفتاب سوختگی
ترمیم کننده بند ناف نوزادان و ختنه
 موارد اورژانس و کمک های اولیه
روش استفاده:
 ۱- زخم را با محلول سیلوسپت ضدعفونی کرده و از خشک کردن آن خودداری نمایید .
  ۲- سپس کمی ژل در محل زخم قرار دهید.این عمل را چندین بار تکرار کنید.
 ۳- محل زخم را با کیتوپد بپوشانید و با کیتوترانس فیکس کنید.

  • تزریق و پانسمان

انواع تزریقات

ارسال شده در: هومینو | ۰

انواع تزریقات

۱. تزریقات زیر پوستی:

این نوع تزریق در لایه چربی زیرین پوست انجام می شود که یک بافت با خونرسانی

کم بوده بنابراین سرعت جذب در آن طولانی تر از عضله خواهد بود.تزریق بسیاری

از داروها مانند انسولین، مورفین و هروئین از این قبیل محسوب می شود.

۲. تزریق عضلانی:

تزریقات در عضلات انجام می شود. برخی دارو ها مانند پنی سیلین یا ویتیامین ها در

نشیمن گاه و برخی دیگر از داروها مثل واکسن ها درعضلات دیگر نظیر عضله بازو

یا عضله ران تزریق میگردند

۳. تزریقات اینترادرمال یا تزریق داخل پوستی :

به داخل غشای میانی پوست یا وارد می شود، این مسیر طولانی ترین زمان جذب را

در مقایسه باتزریقات زیرپوستی و تزریق عضلانی را دارد. در نتیجه برای آزمایش های

تشخیص حساسیت، مثل آزمایش توبرکولین و آلرژی، و بیهوشی موضعی استفاده

می شود و معمولا دردناک نیز هست.

۴. تزریقات وریدی:

این نوع تزریق توسط یک سوزن یا لوله بطور مستقیم داخل رگ شما وارد می شود.

۵. تزریقات نخاعی:

این نوع تزریق برای یک درمان کامل تر تسکین درد یا برای تشخیص علت درد کمر استفاده می شود.

تزریق عضلانی دارو : تزریق آمپول معمولا در عضله ناحیه نشیمنگاه صورت میگیرد مثل پنی سیلین یا آمپولهای ویتیامین.

برخی داروهای دیگر نظیر واکسنها در عضلات دیگر نظیر عضله بازو یا عضله ران تزریق میگردند.

تزریق زیرجلدی دارو : این نوع تزریقات معمولا در بازو ، ران ، شکم و پشت صورت میگیرد.

معمولا انسولین و داروهای رقیق کننده خون مثل هپارین و انوکساپارین یا داروهای محرک

خونسازی به این طریق تزریق میگردند.

تزریق وریدی آمپول : بصورت تزریق مستقیم آمپول به داخل ورید (سیاهرگ) میباشد.

بسیاری از آمپول ها نظیر آنتی بیوتیکها

تزریق موضعی آمپول مثل تزریق داخل مفاصل یا تاندونها : مثل تزریق داروهائی که

بطور عام موسوم به “کورتون” میباشند