• کبودی و درمان

کبودی های بی دلیل و ناگهانی بدن نشانه چه هستند؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

کبودی گاه و بیگاه بدن ، بعد از یک ضربه ی محکم یا افتادن روی زمین، امری طبیعی است،

اما وقتی بدن بی دلیل کبود می شود چه؟ چرا این اتفاق می افتد و آیا این مسأله نگران کننده است؟

در ادامه می خواهیم ببینیم علت کبودی های بی دلیل و مکرر بدن چیست.

۱- وزنه زدن، بلند کردن وسایل سنگین

وزنه زدن نقشی فرعی در ظاهر شدن کبودی بر روی بدن دارد. در حقیقت، این عروق خونی شما هستند

که ضعیفند، به همین دلیل فعالیت بدنی روی آن ها تأثیر می گذارد. با این حال، فعایت بدنی بیش از اندازه

می تواند به سالم ترین مویرگ ها هم صدمه بزند. برای مثال، وزنه زدن بدون آمادگی لازم می تواند خطرناک باشد.

در کودکان هم چنین کبودی هایی به دلیل سنگین بودن کیف مدرسه ی آن ها بسیار شایع است.

عقیده بر این است که چنین کبودی هایی چندان خطرناک نیستند اما این مسأله نشان دهنده ی تکرار

عامل بروز کبودی است.

۲- مصرف دارو

مصرف بعضی داروها که بر روی خون تأثیر می گذارند ممکن است منجر به کبودی هایی شود که می توانند

بی خطر یا بسیار خطرناک باشند. اغلب اوقات، داروهای ضد افسردگی، مسکن ها، داروهای ضد التهاب،

داروهای حاوی آهن یا ضد آسم ها، ایجاد کبودی می کنند.

شایع ترین دارویی که خون را رقیق و ایجاد کبودی می کند آسپیرین است.

اگر متوجه شده اید که میان داروهایی که مصرف می کنید و التهاب پوست تان ارتباط وجود دارد، باید به پزشک

مراجعه کنید، چون ممکن است لازم باشد برای جلوگیری از خونریزی داخلی مصرف داروهایتان را قطع کنید.

۳- بیماری های خونی

بیماری های خونی و عروقی می توانند منجر به کبودی شوند. واریس، بیماری فون ویلبراند (نوعی اختلال خونی ارثی)،

ترومبوسیتوپنی (اختلال در پلاکت های خون) یا سرطان خون، اغلب در اثر بروز مشکلی در جریان خون به وجود می آیند.

حتما به پزشک مراجعه کنید، به ویژه اگر علائم دیگری هم دارید مثل درد یا متورم شدن پاها، خونریزی لثه،

خال های مویرگی روی بدن یا خون دماغ شدن.

۴- کمبود مواد مغذی

بعضی از کبودی ها نشان دهنده ی کمبود مواد مغذی در بدن هستند.

برای مثال ویتامین ب ۱۲ در تولید خون نقش دارد، کار انعقاد خون بر عهده ی ویتامین ک است و ویتامین سی

نقشی اساسی در ساخت بافت های جدید دارد و بدون آن، رگ ها بسیار ضعیف می شوند.

یک ویتامین مهم دیگر ویتامین پ است. بدون آن، ساخت ماده ی کلاژن در بدن غیر ممکن است، بنابراین رگ

ها نازک می شوند و پوست صدمه می بیند.

تعادل سطح آهن برای بدن بسیار ضروری است. کم یا زیاد بودن این ماده، به مویرگ ها صدمه می زند.

اما نباید در مصرف ویتامین ها شتاب زده عمل کنید. ابتدا لازم است آزمایش بدهید تا متوجه شوید کمبود

کدام مواد مغذی را دارید، بعد رژیم غذایی تان را بهبود ببخشید.

منابع ویتامین پ، چای سبز، سیب، کدو حلوایی و سیر هستند. ویتامین ک در موز، تخم مرغ، آجیل و ماهی

های چرب یافت می شود. ویتامین ب ۱۲ هم در جگر، ماهی، پنیر و کاهو وجود دارد.

۵- عدم تعادل هورمونی

نوسانات هورمونی یکی از عمده ترین دلایل بروز کبودی است. وقتی سطح استروژن یا همان هورمون جنسی

زنانه در بدن کم باشد، کبودی ها ظاهر می شوند.

یائسگی، مصرف داروهای هورمونی و بارداری، از دلایل این امر هستند. کمبود هورمون استروژن، عروق خونی را

به میزان چشمگیری تضعیف می کند و دیواره های مویرگ ها به راحتی صدمه می بیند.

۶- تغییرات ناشی از افزایش سن

یکی از دلایل ایجاد کبودی، روند طبیعی افزایش سن یا در حقیقت، فرسودگی مویرگ ها است. با بالا رفتن سن،

سیستم عروقی بدن تضعیف می شود و بافت ها قابلیت ارتجاعی خود را از دست می دهند.

کبودی های ناشی از افزایش سن عمدتا روی پاها ظاهر می شوند. کوچک ترین فشاری می تواند منجر

به بروز این کبودی ها شود.

۷- دیابت

وقتی صحبت از بیماری دیابت می شود، خون و قند اولین چیزی است که در ذهن ما تداعی می شود.

ابن بیماری اثری منفی بر فرآیند گردش خون دارد، بنابراین کبودی بدن بسیار امکان پذیر است. همچنین

کبودی ها می توانند یکی از علائم دیابت در مراحل اولیه ی این بیماری باشند.

دیگر نشانه های بیماری دیابت عبارتند از احساس تشنگی در اغلب اوقات، دیر ترمیم شدن زخم ها،

زود خسته شدن، تاری دید و لکه های سفید بر روی پوست.

کدام کبودی ها خطرناک و کدام یک بی خطرند؟

در اغلب مواقع، بلافاصله بعد از صدمه دیدن، کبودی هایی به رنگ قرمز بر روی بدن ظاهر می شود.

این در حقیقت رنگ خون در زیر پوست است. بعد از مدتی، بدن شروع به تجزیه ی این خون می کند

و کبودی ها به رنگ سیاه، آبی و حتی بنفش در می آیند. ظرف ۵ تا ۱۰ روز، ناحیه ی آسیب دیده باید

زرد یا سبز رنگ شود. در مرحله ی آخر، بعد از ۱۰ تا ۱۴ روز از زمان صدمه دیدن، کبودی به رنگ قهوه ای

در می آید و بعد از آن، روشن تر و روشن تر می شود.

معمولا کبودی ها ظرف ۲ هفته بعد از آسیب، به طور کامل از بین می روند. اگر متوجه شدید کبودی

هایتان تغییر رنگی جز موارد ذکر شده دارند یا بعد از گذشت ۲ هفته هنوز از بین نرفته اند، حتما به پزشک مراجعه کنید.

  • تزریقات

تزریق عضلانی

ارسال شده در: هومینو | ۰

اندیکاسیون های تزریق عضلانی :

جذب سریع دارو
• داروهایی که نمی توان به صورت وریدی تزریق کرد
• تجویز داروهایی که با آنزیم های گوارشی ایجاد تداخل می کنند


کنترااندیکاسیون ها :

اختلالات انعقادی
• ادم یا ورم اندام ها یا محل تزریق
• شوک
• مصرف داروهای ترومبولیتیک
بیماری های انسدادی عروق محیطی
• سکته قلبی یا MI

اصول کار :

قبل از شروع به کار وسایل مورد نیاز خود را آماده کنید تا در حین کار به مشکلی برنخورید.

وسایل مورد نیاز شامل سرنگ و سرسوزن ، دارویی که قرار است تزریق عضلانی شود ، پنبه الکلی ، دستکش یک بار مصرف و رسیور
طول سوزن به عمق تزریق ، جثه بیمار ، مقدار چربی زیر پوست پوشاننده محلی که قرار است تزریق صورت گیرد
و غلظت محلول بستگی دارد. ( برای تزریق سوسپانسیون ها و محلول های غلیظ از سرسوزن های بزرگتر استفاده میشود )

انتخاب محل تزریق :

انتخاب محل تزریق بستگی به وضعیت بیمار و هدف تزریق دارد. محل تزریق نبایستی ادماتو ، ملتهب ،

دارای خال گوشتی ، علائم مادرزادی و ضایعات دیگر باشد.

تزریق در عضله ونتروگلوتئال :
کف دست خود را روی تروکانتر بزرگ استخوان ران قرار دهید ، به طوری که انگشت شست به طرف کشاله ران

و سایر انگشتان به صورت کاملا باز از هم به طرف بالا قرار گیرند به طوری که انگشت اشاره روی خار
خاصره قدامی – فوقانی استخوان ایلیاک قرار گیرد. محل تزریق  عضلانی در ناحیه است که بین انشگت شست و
اشاره قرار می گیرد.

تزریق در محل دورسوگلوتئال :

خار فوقانی – خلفی ایلیاک را به وسیله خطی به تروکانتر بزرگ استخوان ران وصل کنید ، محل دورسوگلوتئال
در سمت طرفی و فوقانی قسمت وسط این خط قرار می گیرد. روش دیگر این است که ناحیه گلوتئال
را به چهار قسمت تقسیم کنید و سپس در ربع فوقانی خارجی در حدود ۵-۷ سانتی متر پایین تر از ستیغ ایلیاک
تزریق کنید. در این روش تزریق در داخل عضلات گلوتئال ( گلوتئوس مینیموس ، مدیوس و گوشه فوقانی
خارجی عضله گلوتئوس ماکسیموس ) انجام می شود.
نکته : برای تزریق عضلانی در کودکان به این نکته توجه کنید که حتما یک سال از
به راه افتادن کودک گذشته باشد.
تزریق در عضله واستوس لترالیس :
بهترین محل برای ترزیق در این عضله قسمت میانی طرفی ران عضلانی است. این عضله مناسب ترین محل برای تزریق
در کودکان و نوزادان است ، زیرا نسبت به سایر عضلات تکامل یافته تر است و در عین حال عروق و اعصاب بزرگ نیز ندارد.
نکته : در نوزادان گاهی از عضله رکتوس فموریس استفاده می شود که در بزرگسالان استفاده از آن ممنوع است.
تزریق در عضله دلتوئید :

از عضله دلتوئید برای تزریق با حجم حداکثر ۲ میلی متر استفاده می شود. تزریق در ۲.۵ تا ۵ سانتی متر
( حدودا ۲ یا ۳ انگشت ) پایین تر از زائده آکرومیون انجام می شود.
  • تزریق

تزریق داخل عضلانی در کودکان

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریق داخل عضلانی   

محل تزریق داخل عضلانی  با توجه به سن کودک، میزان توده عضلانی و غلظت و

حجم دارو تعیین می شود. 

نوزادان ممکن است حجم بیشتر از ۰.۵ سی سی را در یک محل تحمل نکنند. در

حالی که کودکان بزرگتر یا خردسالان ممکن است یک سی سی را در هر جایی از

تحمل کنند. با رشد کودک می توان حجم های بیشتر را بکار برد.

دلیل منطقی: در داروهایی که حجم بیشتر دارند از عضله های بزرگ تر(حجیم تر)

استفاده می شود. از تزریق  در مناطقی با رگ های خونی و اعصاب بزرگ اجتناب

شود.

برای کودک شیرخوار عضله وستوس لترالیس مناسب می باشد ، فقط

بخش میانی و جانبی ران واجد شرایط است. یک سال پس از راه رفتن کودک می توان

از عضله سرینی (دورسوگلوتئال) جهت تزریق استفاده کرد. اما چون تکامل این عضله

ضعیف است، انتخاب آنها برای کودکان کمتراز ۵ سال مطلوب نیست.

 محل مناسب برای تزریق عضلانی در کودکان بزرگ تر و نوجوانان همانند بالغین

وستوس لترالیس، دلتوئید، و عضله ونتروگلوتئال می باشد. 

در هنگام تزریق باید فراهم کردن امنیت کودک حائز اهمیت می باشد. برای حفظ و

ثابت نگه داشتن کودک در حین تزریق می توان از محدود کننده ها استفاده کرد. ضمنا

وسایل مورد استفاده بایستی  ایمن، کم خطر باشند. این مسئله ایمنی را برای کودک

و پرستار فراهم می کند (انجمن سلامت و امنیت حرفه ای امریکا ۲۰۰۱).

 مکان های مورد نظر در تزریق عضلانی 

 الف-دلتوئید

  ب-وستوس لترالیس

  ج- دورسوگلوتئال

  د – ونترو گلوتئال

شکل  : عضله پهلویی ران محل مناسب تزریق داخل عضلانی در شیرخواران است.

مهارت  . نحوه تزریق عضلانی 

آمادگی:

 ۱. انتخاب سرنگ با توجه به حجم دارویی که توصیه شده است. سر سوزن باید

به اندازه کافی طویل باشد که به بافت زیر جلدی و داخل عضله نفوذ کند. استفاده

از سر سوزن با طول ۱-۰.۵ اینچ (اندازه ۲۵-۲۱) در شیرخواران و کودکان توصیه

می شود.

۲-۱. انتخاب محل تزریق 

تجهیزات:  * سرنگ حاوی دارو    * الکل برای تمیز کردن     * باند کوچک     *گاز با سوآپ پنبه

روش: به شیوه استریل

۱- پرستار دیگری هنگام تزریق داروی عضلانی جهت نگه داشتن کودک حضور داشته باشد (شکل ۵-۷) .   

دلیل منطقی: احتیاطات حین تزریق سبب به حداقل رساندن آسیب به کودک شده و

باعث می شود که به نحو صحیح و مطمئن انجام شود.

۲- دستکش بپوشید.

    ۳- انتخاب محل: از پنبه الکل به صورت حرکت چرخشی دایره ای محل را تمیز نمائید.

۴- عضله را بین شصت و سایر انگشتان ثابت نگه دارید.

۵- درپوش پلاستیکی سر سوزن را بردارید و سوزن را با زاویه ۹۰ درجه سریع وارد عضله نمائید.

۶- سرنگ را آسپیره کنید (پیستون را به عقب بکشید).

 دلیل منطقی: وقتی که طول سرسوزن بلند است و با زاویه ۹۰ درجه تزریق شود باعث

می شود که سوزن وارد عضله شود، سپس به جهت اطمینان از عدم ورود سوزن به داخل

رگ، پیستون سرنگ را  به عقب  بکشید (سرنگ را آسپیره کنید).

۶- اگر خون آسپیره نشد دارو را تزریق کنید. سپس سر سوزن را از عضله بیرون بکشید و

ناحیه را با یک گاز یا پنبه الکلی ماساژ دهید سپس کودک را در یک وضعیت راحت قرار دهید.

در صورت وجود قطره خون در ناحیه می توان یک گاز کوچک در ناحیه قرار داد  و یا ناحیه را با گاز کوچک  تمیز کرد .

۷- از گذاشتن مجدد سرپوش سرنگ خودداری نمایید و بر اساس استاندارد های حفاظتی

توصیه شده بیمارستان، سوزن را در محفظه های مقاوم در برابر سوراخ شدن قرار دهید. 

شکل ۵-۷: پاها و بازوهای کودک به وسیله پدر و پرستار محدود شود  به نحوی که تزریق

با ایمنی انجام شود.

رشد و تکامل: در  هنگام آماده کردن برای تزریق عضلانی، به سن، سطح رشد و تکامل کودک

توجه شود. کودکان و نوپایان مطمئنا به توضیحات کم و سرپایی نیاز خواهد داشت. اغلب کودکان

پیش دبستانی و سن مدرسه می توانند دلیل تزریق را بفهمند. آنچه که آنها هنگام انجام رویه

تجربه خواهد کرد، توضیح دهید از جمله “من در حال تمیز کردن بازوی شما با الکل هستم. این

باعث خنک شدن پوست می شود اما صدمه نمی زند”. همچنین می توان از انحراف فکری

موقع تزریق کردن استفاده کرد مثلا وقتی من تزریق کردم با هم تا ۱۰ بشماریم، باشه. حالا

یک، دو، سه،…” و در پایان تزریق از کودکان برای رفتارشان تشکر و تعریف  کنیم. مثلا “می دانم

شما ترسیده بودید اما توانستید به ما کمک کنید که تزریق را سریع انجام دهیم.”

تزریق زیر جلدی: محل تزریق زیر جلدی به سن کودک بستگی دارد، معمولا در نوزادان،کودکان

نوپا از قسمت پشتی  فوقانی بازو یا جلویی ران استفاده می شود.

مهارت ۳-۷. طریقه تزریق زیر جلدی

۱. تعیین اندازه سرنگ به حجم و دوز دارویی که تجویز شده بستگی دارد. سر سوزن باید

فقط طول کافی برای سوراخ کردن بافت زیر جلدی داشته باشد که زیر پوست و سطح چربی

بالاتر از عضله وارد شود سر سوزن با طول ۳.۸ تا ۵۸ اینچ (۲۶-۲۵ شماره) برای کودکان و بچه ها توصیه شده است.

۲. محل مناسب انتخاب شود.

لوازم و تجهیزات:   *. سرنگ پر شده با دارو    *. پد گازی یا توپه کتانی    *. باندکشی کوچک       

* الکل برای تمیز کردن     

شیوه : استریل

۱. یک پرستار یا همراه یا والدین، نوزاد را موقع تزریق نگه دارند.

۲. دستکش بپوشید.

۳. محل مناسب را انتخاب کنید و با استفاده از الکل به صورت حرکت چرخشی از مرکز به اطراف

محل را تمیز نمایید 

۴- پوست را بین انگشت شست و اشاره جمع کنید.

۵-در پوش سرنگ را بردارید. سر سوزن را سریع و با یک زاویه ۴۵ درجه وارد پوست نمایید. پوست

را رها کنید و پیستون سرنگ را به طرف عقب بکشید.

دلیل  منطقی: استفاده از زاویه ۴۵ درجه در تزریق زیر جلدی نسبتا از ورود  دارو به داخل

عضله جلوگیری می کند.

۶. دارو را در صورت عدم مشاهده خون در سرنگ تزریق کنید. سپس سوزن را با همان

زاویه ورودی خارج نمایید. ناحیه را با یک پد گازی یا سواپ پنبه (الکلی شده) ماساژ دهید

و کودک را به یک وضعیت راحت قرار دهید. اگر یک قطره خون دیده شد یک باند کوچک

روی ناحیه قرار دهید.

۷. از گذاشتن درپوش سوزن خودداری نمایید و طبق استاندارد محافظتی توصیه شده

سوزن را در ظروف مقاوم  قرار دهید. 

داروی وریدی: اصول تزریق داروی داخل وریدی در کودکان شبیه بزرگسالان است. توصیه های

خاص جهت تزریق داروی داخل وریدی در این قسمت بیان شده است. مسیر داخل

رگ را از نظر بازبودن بررسی نمایید. تعداد زیادی از داروها حلال های ویژه ای دارند.

بعضی از دارو ها فقط با محلول های ویژه مثل نرمال سالین سازگار هستند.  برخی

دیگر از داروها بایستی به آهستگی انفوزیون بشوند. در حالی که بعضی داروها

می توانند سریعا تزریق شوند.

 از استاندارد های تزریق دارویی و دستورالعمل بیمارستان خود در مورد تزریق سریع

کمتر از ۱۰ دقیقه و تزریق متناوب دارو مطلع باشید. از عدم تداخل داروها هنگام

از یک مسیر وریدی  اطمینان حاصل نمایید و در بین تزریق دو دارو مسیر را شستشو دهید. 

توصیه های خاص:  توصیه می شود دارو های داخل وریدی شیرخواران و کودکان  را

در یک محفظه کنترل حجم مثل میکروست، رقیق شده و توسط پمپ الکترونیکی برای

تزریق صحیح و دقیق قرار دهید. در صورت کنترل دقیق جذب و دفع بهتر است برای

انفوزیون دارو از پمپ سرنگی استفاده شود. بایستی  پمپ با توجه به حجم مایع و

میزان انفوزیون تنظیم شود. با استفاده از پمپ می توان از انفوزیون همه دارو به داخل

ورید اطمینان حاصل نمود. از آنجا که مقداری از دارو در بخش انتهایی کاتتر باقی می ماند

بهتر است مسیر را پس از اتمام جریان انفوزیون شستشو داد تا بدین ترتیب همه دارو

به داخل ورید انفوزیون شود.

  • تزریقات

پرستار سالمند – آموزش تزریق انسولین برای پرستار سالمند در منزل

ارسال شده در: هومینو | ۰

قابل توجه پرستار سالمند انسولین هورمونی است که از لوزالمعده ترشح می شود.

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد گروهی از افراد مبتلا به دیابت ممکن است

به تزریق انسولین نیاز داشته باشند.چرا که در بدن آن ها، انسولین به مقدار کافی تولید

نمی شود یا به خوبی عمل نمی کند.

کارکرد انسولین در بدن چیست؟

پرستار سالمند بداند انسولین کلیدی است که قفل در سلول ها را به روی قند باز کرده

و باعث ورود قند به درون سلول ها و تولید انرژی می شود.

در صورتی که گلوکز (قند) به هر دلیلی نتواند وارد سلول های بدن شود،

قند موجود در جریان خون زیاد می شود و اصطلاحا می گوییم که قند خون بالاست.

کدام بیماران دیابتی به تزریق انسولین نیاز دارند؟

بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشند که در بدن این افراد انسولین ساخته نمی شود

و یا به مقدار کم ترشح می شود لذا برای این دسته از بیماران تزریق انسولین ضروری است.

انسولین مانند یک کلید، قفل در سلول ها را به روی قند باز کرده

و باعث ورود قند به درون آنها می شود.

بعضی از بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد که این بیماران اگر در شرایط تنش زا مثل

عفونت، بیماری های حاد، جراحی و درمان با داروهایی مانند کورتون قرار داشته باشند

ممکن است نیاز به تزریق انسولین پیدا کنند.

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد افراد مبتلا به دیابت نوع دو که قند خونشان

با داروهای خوراکی پایین آورنده قند خون و برنامه غذایی مهار نمی شود ناگزیرند که انسولین تزریق کنند.

گاهی اوقات ترکیب انسولین و داروهای خوراکی به بیماران مبتلا به دیابت نوع دو تجویز می شود.

افراد مبتلا به دیابت بارداری

پرستار سالمند بداند در حال حاضر مصرف دارو های خوراکی پایین آورنده قند خون در

زمان بارداری توصیه نمی شود. و اگر پرهیز غذایی به تنهایی قادر به مهار قند خون خانم

باردار مبتلا به دیابت نباشد تزریق انسولین اجتناب ناپذیر است.

اشکال مختلف انسولین کدامند؟

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشندرایج ترین انواع انسولین موجود در ایران انسولین NPH و رگولار هستند.

ویژگی های از این دو نوع انسولینی که پرستار سالمند باید بدانند:

انسولین رگولار

کوتاه اثر

شفاف (بیرنگ)

زمان شروع اثر: ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پس از تزریق زیر جلدی

زمان اوج اثر: ۴ تا ۵ ساعت بعد از تزریق

طول مدت اثر: ۶ تا ۸ ساعت

انسولین NPH

متوسط الاثر

کدر (شیری)

زمان شروع اثر: ۶۰ تا ۹۰ دقیقه پس از تزریق

زمان اوج اثر: ۴ تا ۱۲ ساعت بعد از تزریق

طول مدت اثر: ۱۶ تا ۲۴ ساعت

انواع جدید انسولین که مراقب سالمند باید آن را بشناسند:

لیسپروپرستار سالمند توجه داشته باشد این انسولین کوتاه اثر، برای مهار افزایش

نگهانی قند خون بعد از غذا مصرف می شود. این انسولین از ۱۵ دقیقه مانده به مصرف

غذا تا مدت کوتاهی بعد از غذا قابل تزریق است.

آسپارتپرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد این انسولین هم، قند خون بعد

از غذا را مثل انسولین لیسپرو تنظیم می کند، ولی زودتر به اوج می رسد و طول اثر کمتری دارد.

گلارژینمراقب سالمند در منزل  توجه داشته باشد این انسولین طولانی اثر بوده

و آهسته جذب می شود، سطح آن در طول ۲۴ ساعت نسبتا ثابت است و روزانه یک

بار تزریق آن کافی است و کمتر از انواع دیگر باعث افت قند خون می شود.

مراقب سالمند توجه داشته باشند که انسولین استنشاقی و خوراکی هنوز وارد بازار مصرف نشده اند.

ویال های انسولین سالم چه ویژگی هایی دارند؟

نکته بسیار مهمی که پرستار سالمند در منزل باید حتما به آن توجه داشته باشند:

  • ویال انسولین رگولار سالم، کاملا شفاف و یک دست به نظر می رسد.
  • ویال انسولین NPH سالم، پس از یک تکان ملایم و غلتاندن کف دست، یک دست به نظر می رسد.
نشانه های ویال انسولین غیر قابل استفاده کدامند؟

نکات مهمی که حتما پرستار سالمند باید به آن توجه داشته باشد:

پس از یک تکان ملایم انسولین در ته ویال معلق است.

انسولین دانه دانه به نظر می رشد و یک نواختی خود را از دست داده است.

انسولین داخل ویال یخ زده است.

شیوه نگه داری انسولین چگونه است؟

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد برای نگهداری ویال های انسولین، رعایت نکات زیر توصیه می شود:

ویال انسولین خود را در معرض سرما و گرمای شدید قرار ندهید.

انسولین را دور از نور مستقیم خورشید قرار دهید.

هرگز ویال های انسولین را داخل فریزر، جایخی قرار ندهید.

مراقب سالمند بداند که انسولین یخ زده قابل استفاده نیست.

در ماه های خیلی گرم و خیلی سرد سال، انسولین خود را در داخل خودرو در بسته رها نکنید.

نکته هایی که پرستار سالمند و پرستار سامند در منزل رعایت کنند

مراقب سالمند در منزل توجه داشته باشد در صورتی که قصد خروج از منزل را دارید و هوا بیش

از حد گرم و یا سرد است، ویال های انسولین خود را در کیف های مخصوص عایق حرارتی قرار دهید.

انسولین ذخیره را در قسمت در یخچال قرار دهید.

پرستار سالمند در منزل توجه کند که انسولین هایی را که برای مصرف فعلی باز کرده در دمای

اتاق و دور از رطوبت، سرما و گرما نگه دارد.

پرستار سالمند دقت داشته باشد که اثر ویال های انسولین مصرفی که درپوش آنها برداشته شده

و خارج از یخچال نگه داری می شوند، پس از ۲۱ روز کم می شود.

مراقب سالمند در منزل توجه داشته باشد که تزریق انسولین سرد دردناک است. پس در صورتی

که انسولین مصرفی سالمند  را در یخچال نگه می دارید ۳۰ دقیقه قبل از تزریق آن را از یخچال خارج

کنید تا هم دمای اتاق شود.

قبل از تزریق انسولین رعایت چه نکاتی الزامی است؟

نکات زیر را پرستار سالمند در منزل باید رعایت کنند:

مراقب سالمند در منزل در هنگام خرید و استفاده از ویال انسولین به تاریخ انقضای آن توجه نمایند.

پرستار سالمند از تکان شدید ویال انسولین بپرهیزد چرا که اثر دارو را کاهش می دهد.

مراقب سالمند توجه کند که  قبل از استفاده از انسولین لازم است که ویال انسولین را از نظر

وجود ذرات خارجی و یخ زدگی بررسی نمایید.

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد که انسولین تا آخرین قطره مصرف شفاف و یک دست باشد.

پرستار سالمند توجه داشته باشد که انسولین NPH پس از یک تکان ملایم باید یک دست و شیری

شود در غی این صورت قابل استفاده نیست.

مراقب سالمند در منزل توجه داشته باشد که انسولین را ۳۰-۲۰ دقیقه قبل از مصرف غذا تزریق نمایید.

مراقب سالمند توجه کند که فواصل تزریق انسولین در یک عضو را رعایت کند.

پرستار سالمند بداند که فاصله هر تزریق با تزریق قبلی باید ۱/۵-۱ سانتی متر باشد.

پرستار سالمند در صورتی که از پنبه الکلی استفاده می کند، آنقدر صبر کند تا پوست خشک شود.

پرستار سالمند در منزل در صورتی که از یک نوع انسولین داخل سرنگ کشیده، می تواند انسولین

داخل سرنگ را تا یک هفته داخل یخچال نگه دارد.

سرنگ انسولین چه ویژگی هایی دارد؟

می دانیم که ابزار تزریق دارو ها به بدن، وسیله ای به نام سرنگ است. حتما تاکنون پرستار سالمند در منزل

سرنگ های مختلفی از نظر شکل، اندازه، خطوط، اعداد و اعلائم روی آنها دیده اند.

پرستار سالمند در منزل باید بداند که سرنگ تزریق انسولین با سرنگ تزریق دارو های دیگر فرق دارد.

تصویر یک سرنگ انسولین را در شکل زیر می بینید.

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد همانطور که در شکل نشان داده شده است یک سرنگ انسولین

از اجزای مختلفی تشکیل شده است. پیستون، سر پیستون، سر سوزن و درپوش قسمت های تشکیل دهنده سرنگ هستند.

پرستار سالمند فواصل تزریق در یک عضو را رعایت کند. فصله هر تزریق با تزریق قبلی باید ۱/۵-۱ سانتی متر باشد.

سرنگ انسولین چه ویژگی هایی دارد؟

پرستار سالمند خوب به سرنگ انسولین دقت کند. خطوطی روی بدنه سرنگ انسولین وجود دارد. رو به روی

هر خط بزرگ یک عدد وجود دارد. مثلا عدد ۱۰ نشان دهنده ۱۰ واحد انسولین و عدد ۲۰ نشانگر ۲۰ واحد انسولین است.

پرستار سالمند توجه داشته باشد خطوط ریزتر که بین اعداد وجود دارد، هرکدام نشان دهنده ۲ واحد انسولین

است. برای مثال برای کشیدن ۱۲ واحد انسولین باید پیستون را روی اولین خط کوچک بالای عدد ۱۰ قرار دهید.

پرستار سالمند توجه داشته باشد که برای تزریق انسولین فقط باید از سرنگ مخصوص تزریق انسولین استفاده کرد.

پرستار سالمند در منزل توجه داشته باشد از هر سرنگ انسولین می توان حداکثر تا ۲۰ بار استفاده نمود،

اما با کنده شدن سر سوزن، عمل تزریق دردناک خواهد شد.

سرنگ انسولین چه ویژگی هایی دارد؟

به دلیل ورود سوزن به بدن، پرستار سالمند بداند که هر سرنگ اختصاصا برای یک شخص استفاده می شود و استفاده

از سرنگ یک بیمار دیابتی برای بیمار دیگر ممنوع است، حتی اگر آن بیمار را بشناسیم یا از اعضای خانواده بیمار باشد

زیرا خطر انتقال عفونت های ویروسی از طریق خون وجود دارد.

پرستار سالمند اگر مجدد از یک سرنگ انسولین استفاده کردچند بار پیستون را با فشار به عقب و جلو ببرید

تا انسولینی که داخل سوزن می ماند خارج شود.سپس مجددا اقدام به کشیدن انسولین کنید.

پرستار سالمند در منزل در مواردی که چند بار از سرنگ استفاده می شود نباید سر سوزن با الکل پاک شود و نیازی به نگه داری سرنگ در یخچال نیست.

استفاده از سرنگ یک بیمار دیابتی، برای بیماری دیگر ممنوع است.

نکات مهم برای تزریق انسولین

مراقب سالمند در منزل توجه داشته باشد که روش مناسب تزریق انسولین با استفاده از سرنگ و به صورت زیرجلدی است.

نواحی مختلفی برای تززریق انسولین وجود دارند. پرستار سالمند تزریق انسولین را باید به صورت چرخشی انجام دهد.

پرستار سالمند به این امر توجه داشته باشد که ورزش سرعت جذب انسولین را در نواحی تزریق افزایش می دهد

و در صورت تزریق در اندام های ی که در ورزش فعالیت دارند احتمال بروز افت قند بیشتر می شود.

نواحی مجاز برای تزریق انسولین کدامند؟

نواحی مختلفی در بدن وجود دارد، که پرستار سالمند می تواند برای تزریق انسولین از آنها استفاده کند.

به تصاویر زیر دقت کنید قسمت های مختلفی چون ناحیه شکم،

قسمت بالایی و بیرونی بازو ها، قسمت بیرونی عضله ران و قسمت های بیرونی باسن برای تزریق انسولین مناسب هستند.

برای جلوگیری از آسیب محل تزریق، پرستار سالمند از تزریق مکرر انسولین در یک محل خودداری کنید.

پرستار سالمند باید بداند که:

انسولین را در نزدیکی مفاصل و استخوان ها تزریق نکنید.

پرستار سالمند توجه داشته باشد که سرعت جذب انسولین از محل های مختلف بدن متفاوت است.

پرستار سالمند توجه کند جذب انسولین در شکم سریع تر از بازو ها، در بازو ها سریع تر از ران و در ران سریع تر از باسن است.

نواحی مجاز تزریق

مراحل تزریق انسولین چگونه است؟

مراحل کشیدن انسولین داخل سرنگه که پرستار سالمند باید توجه کند:

ابتدا پرستار سالمند تمام وسایل مورد نیاز را فراهم نموده و در یک ظرف بگذارد.

این وسایل شامل ویال انسولین، سرنگ تزریق انسولین، یک گلوله پنبه خشک یا پنبه الکلی هستند.

سپس پرستار سالمند دستان خود را با آب ولرم و صابون بشوید و کاملا خشک کنید.

ویال های انسولین را از نظر وجود رسوبات، یخ زدگی و … بررسی نماید.

مراقب سالمند قبل از کشیدن، انسولین NPH به داخل سرنگ آن را بین دو دست خود بغلتاند تا یک دست شود.

هرگز ویال انسولین را به شدت تکان ندهید.

به همان میزانی

 

که انسولین نیاز دارید، هوا وارد ویال کنید.

 

حالا مراقب سالمند ویال را بردارد و میزان انسولین لازم را با کشیدن پیستون به عقب،وارد سرنگ کنید.

در صورتی که دو نوع انسولین تزریق می کنید، ابتدا انسولین رگولار (شفاف) را در سرنگ بکشید

و سپس انسولین NPH (کدر) وارد سرنگ نمایید.

 

پس از کشیدن انسولین به داخل سرنگ، سرنگ را رو به بالا نگه داشته و حباب های هوا را خارج کنید.

نحوه تزریق انسولین توسط پرستار سالمند دیابتی

از بین نواحی مختلف تزریق انسولین یک ناحیه را پرستار سالمند در منزل به صورت چرخشی انتخاب کند.

مراقب سالمند در منزل محل تزریق را با پنبه الکلی تمیز نموده و ۵ تا ۱۰ ثانیه صبر کنید تا الکل کاملا شک شود.

پرستار سالمند کمک به تزریق انسولین

پرستار سالمند با یک دست پوست ناحیه مورد نظر را صاف کرده

با دو انگشت قسمتی از آن را گرفته و بی حرکت نگه دارید.

مراقب سالمند با دست دیگر سرنگ را برداشته و همچون قلم در دست بگیرید. سر سوزن را وارد پوست کنید.

پرستار سالمند توجه داشته باشد که زاویه تزریق در افراد چاق و لاغر متفاوت است.

در افراد چاق در ناحیه پیشین ران ها و بازو ها ابتدا باید پوست بالا آورده شود و با زاویه ۹۰ درجه سر سوزن وارد گردد.

اما در افراد لاغر این زاویه در شکم و ران ۹۰ درجه است و در بازو ها ۴۵ درجه است.

تزریق انسولین توسط پرستار سالمند دیابتی

پرستار سالمند برای تزریق انسولین پیستون را تا آخر فشار دهد.

پرستار سالمند در منزل به طور مستقیم سوزن را از پوست خارج کند و یک گلوله پنبه را برای چند ثانیه روی موضع تزریق نگه دارد.

هومینو مفتخر است با اعزام نیروی آموزش دیده در جهت کنترل هر چه بهتر بیماری دیابت به شما خانواده های گرامی کمک نمایید.

لیفت صورت با تزریق بوتاکس , لیفت پوست گردن با تزریق ژل

ارسال شده در: هومینو | ۰

لیفت صورت با تزریق بوتاکس , لیفت پوست گردن با تزریق ژل :پوست صورت و گردن

را می توان یکی از حساس ترین پوست نسبت به دیگر قسمتهای پوست بدن نام برد . افزایش سن ,

قرار گرفتن در مقابل نور آفتاب , بیشتر شدنوزن و پتانسیل ذاتی برای تغییرات افزایشی قرار گرفته

است و با توقف شدن تولید کلاژن در همه ی لایه های پوستی , بافت زیرجلدی و یک عضله ی با

وسعت بیشتر که نام این عضله پاتیزما می باشد اتفاق می افتد . احتمال خشک و ظریف یا نازک

شدن پوست به دلیل متوقف شدن تولید کلاژن و اسید هیالورونیک, وجود دارد .

در نتیجه پوست به علت عواملی چون روش زندگی و گرانش به دلیل اینکه پوست حجم و مسبب

استحکامی خود را از دست داده تغییر می یابد . از دلایل مهم دیگر کاهش یافتن توانایی پوست در

ایمن نگه داشتن بدن , از دست رفتن بافت زیر جلدی و ضعیف تر شدن عضلات می باشد . با تولید

و پیدایش پرکننده های پوستی و تزریق بوتاکس , حجم و شکل دهی , لیفت وکشیده شدن پوست

صورت و گردن و ایجاد جلب توجه کردن ظاهر بدون اینکه نیازی به عمل جراحی داشته باشد می شود .

اصلی ترین مزایایی که این روش را غیر جراحی بودن می توان نامید , این است که در این روش نیازی

به دوره استراحت ونقاحت ندارد .

لیفت صورت توانایی این را دارد که علائم افزایش سن و کهنسالی را به میزان چشمگیری کاهش

دهد . این روش ( لیفت مایع صورت ) آخرین تکنیک برای لیفت کردن صورت بدون روش تهاجمی است

که می توان بااین روش به ظاهری با نشاط و جوان تر رسید و از طریق به کار بردن این روش بیشترین

مزایای لیفتینگ معمول را بدون اینکه به عمل جراحی نیاز داشته باشد فراهم کرده است و روند بهبودی

هر چه سریع تر انجام می گیرد . اگر با تزریق ژل و بوتاکس برای لیفتینگ صورت را یک تکنیک با تهاجم

کم برای رسیدن به نتیجه ی قابل توجه می دانید . اقدام بعدی شما باید مشورت کردن با یک پزشک

متخصص و مجرب باشد . پزشک با در نظر گرفتن اهداف و خواسته های شخصی و سوابقبیماری را

برای تعیین برنامه ی درمانی که با نیازهای خود فرد کمک می کند .

متقاضی درمان برای لیفت صورت و گردن

داشتن سن بالای ۱۸ و برخوردار بودن از سلامت عمومی برای کسانی که به دنبال روش های غیر

جراحی برای از بین بردن علائم کهنسالی و جوان تر شدن ظاهر خود هستند , و تمایل به استفاده

از لیفتینگ دارند می تواند الزامی باشد . گفتنی است که بانوان باردار و شیرده نباید این روش ها

را برای درمان انجام دهند . این مهم برای کسانی که سابقه بیماری های عصبی – عضلانی , زخم

های با عمق بیشتر , اختلالات پوستی و نداشتن تقارن چهره صدق می کند . و تزریق بوتاکس نمی تواند

برای این گروه راه حل مناسبی باشد . کسانی که مبتلا به آکنه هستند برای استفاده از تزریق

تصمیم گرفته اند باید در اولین اقدام بیماری قبلی ( آکنه ) رادرمان کرده . که در صورت درمان نکردن

این می تواند باعث خطر مبتلا به عفونت بعد از تزریقژل را افزایش دهد .

درمان غیر جراحی لیفت صورت و گردن

 

تزریق ژل

با از دست دادن حجم نواحی گوناگونی از گردن و صورت , از طریق ترزیق ژل می توان با استفاده از

روش لیفتینگ صورتآن را درمان کرد . ژل ها در مناطقی از پوست نفوذ می کنند که در اصطلاح به

آن ها زیر پوست می گویند و با نفوذ در مناطقی چون خطوط ماریونت , خطوط خنده, رشته های عصبی

دهان باعث از بین رفتن چروک ها شده و آن ها را پر می کند .که درمان برجسته کردن لب نیز به این

روش و با پرکننده های پوستی صورت می گیرد . و نهایتا مواد تزیق شده توسط بدن مصرف می شود .

در هر حال می توان گفت که این نتایج موقتی می باشند . ماندگاری نتایج تزریق بستگی به ناحیه ی

هدف , کیفیت پوست و سبک زندگی , زمینه ی ژنتیکی داشته و معمولا می توانند بین ۶ الی ۲۴ ماه ماندگاری داشته باشد .

ژل ها از مصنوعی تا طبیعی قابل جذب و غیر قابل جذب متغییر می باشند ولی بیشترین استفاده

از پرکننده های پوستی که رواج یافته اند عبارت اند از:

  • رستالین
  • رادیس
  • رستالین سیلک
  • رستالین لیفت

تشخیص اینکه کدام یک از ژل های بالا برای استفاده ی شما مناسب است پس از بررسی

کامل پوستتان توسط پزشک متخصص انجام می پذیرد .

تزریق بوتاکس  برای لیفت صورت

با آزاد ساختن عضله ها برای اصلاح شدن چین و چروک ها تزریق بوتاکسیک روش شناخته شده ای

می باشد . بدین ترتیب باور اینکه برای محکم شدن لیفتخط های چهره که توسط یک آزاد کننده ی عضلاتی

انجام می شود کمی عجیب به نظربیاید . ولی با درک چگونگی مصرف هدف دار بوتاکس در متغییر کردن

نقش بیناییدر گروهی از عضله ها را این عملکرد را شرح داد . بعضی از عضله ها چین و چروک موجود

در صورت را به طرف پایین می کشند ( پایین آورنده ) که این درحالی انجام می گیرد که بقیه عضله ها

چین و چروک را به طرف بالا می کشند (بالا برنده ) موجب ایجاد برقراری تعادل می شوند .

تزریق بوتاکس نیاز به چند دقیقه دارد . به استفاده از تزریق بیهوشی های موضعی لازم نیست وبه وسیله

یک سوزن بسیار ظریف موجود در مطب به عضله های مخصوص که با یک درد خفیف و جزئی همراه است

تزریق صورت می گیرد . معمولا برای مشاهده ی آثار تزریق حدودا ۳ یا یک هفته زمان نیاز است. ماندگاری

تاثیر به دسست آمده در افراد متفاوت بوده و بیشترین زمان ماندگاری می تواند از ۲ الی ۶ ماه باشد . در

حالی که زمان متوسط برای ماندگاری اثر ۳ الی ۴ ماه می باشد.

لیفت نفرتیتی

لیفتینگ گردن نفریتییک راه حل جدید می باشد . به این طریق که در طول فک پایین وهم اینطور

در کنار گردن و در موازات عضله ای به نام پلاسما با قرار دادن تعدادی تزریق بوتاکس ظاهر فک را

درمان می کند که به ایجاد تعادل بین عضله های پایه ولیفتمنطقه ی گردن می شود .

شکل تعریف شده ی نمودار عضله نشان می دهد که گروه های عضلانی ناحیه ی مورد نظر لیفت

نفرتیتی و ناحیه های تزریق شده مورد نظر لیفت نفرتیتی می باشد . که این عضلات را می توان :

پلاتیسما , منتالیس , عضله ی اخم وعضله های پایین آورنده لب پایین نام برد . پلاتسیما به دلیل تاثیر

گذاری افزایش سن و پیری ناخواسته که نواری شدن گردن و گونه وفک را پایین می آورد شامل شد .

و مسئولیت افتادگی دهان گروه های عضلانی باقی مانده می باشند .

در مواقعی که این عضلات آزاد می شوند تاثیر زیادی در کشش عضلات صورت به سمت بالا را دارد

و باعث جوان تر شدن صورت و خط فک و گردن می شود . برای یک نتیجه ی ثابت درمان هر ۳ تا ۴ ماه

باید مجددا باید تکرار شود .

عوارض لیفت صورت با تزریق بوتاکس و ژل

عوارض لیفت صورت با تزریق بوتاکس و ژل :مقدار کم تورم , قرمزی , حساسیت وهمچنین

کبودی جزئی ,می تواند هر تزریقی به همراه داشته باشد . که این عوارض موقتی باید در مدت ۲۴ الی ۴۸ ساعت به طور کلی از بین بروند .

حساسیت های آلرژیک پس از درمان به وسیله پرکننده ها به ندرت یافت می شود این واکنش ها

می تواند ازقرمز شدن طولانی مدت , تورم , خارش و یا سفت شدن توده های پوستی شود که

وجود علایم این چنینی درناحیه ی هدف هر تزریقی ایجاد شود . در برخی موارد امکان اینکه این

عوارض به مدت چند ماهه تداوم پیدا کنند تقریبا نزدیک به صفر است . داشتن سابقه ی تاول

تبخالی در ناحیه ی هدف امکان دارد تزریق پرکننده موجب ظاهر شدن دوباره انجام گیرد . که در

این حالت ها توصیه می شود قبل از تزریق ازکرمهای تب خال استفاده کرده تا از احتمال مبتلا

شدن دوباره به تاول های تب خالی کاهش بیابد .

احتمال اینکه بیماران بعد از تزریق بوتاکس به افتادگی پلک دچار شوند بسیارکم می باشد که این

احتمال می تواند طی مدت ۲۱ روز کاملا برطرف گردد . این عوارض می تواند ازحرکت بوتاکس به اطراف

صورتبپذیرد. توصیه شده که ناحیه ی تزریق را به مدت ۱۲ ساعت مالش دهید و یا ساییده نشود و

به مدت ۳ الی ۴ ساعت نیاز به استراحت و دراز کشیدن دارد .

 

  • پانسمان

ویژگی های یک پانسمان ایده آل

ارسال شده در: هومینو | ۰

– بهترین شرایط را برای التیام زخم فراهم سازد.

شرایط مناسب التیام زخم :  زخمی که در مجاورت هوا قرار میگیرد دهیدراته و خشک می گردد و

برروی آن پوسته و دلمه تشکیل شده در نهایت بافت جوشگاه ایجاد میشود و جای زخم

باقی می ماند و بهبود آن به تاخیر می افتد.

پوسته روی زخم علاوه بر اینکه یک سد مکانیکی در برابر مهاجرت سلولهای اپیتلیال بوده

و آنها را به عمق زخم هدایت می کند،محل مناسبی برای رشد میکروارگانیسمها نیز می باشد.

برداشتن بافتهای مرده و نکروتیک اولین قدم برای شروع التیام است.

– زیر پانسمان محیط مرطوب حفظ شود. 

محیط مرطوب بهترین محیط برای ترمیم زخم است. 

– اجازه تبادل گازهایی مانند اکسیژن،دی اکسید کربن و بخار آب را بدهد.

نقش اکسیژن در فرایند ترمیم زخم مورد بحث پژوهشگران است.

سلولهای اپتلیال برای تقسیم و حرکت نیاز به اکسیژن دارند.

 اکسیژن به التیام زخم کمک می کند. 

 افزایش اکسیژن موضعی در ترمیم انواع زخمها تاثیر مثبت داشته و

کاهش آن سبب تاخیر در روند التیام می گردد.

– حرارت مناسب را حفظ نماید.

پانسمانها با جلوگیری از تبخیر ترشحات،زخم را از سرد شدن محافظت می کنند  

درجه حرارت ۳۷ درجه سانتی گراد بهترین حرارت برای تقسیم سلولی است  

– نسبت به میگروارگانیسم ها نفوذ ناپذیرباشد.

زخمهای که عفونت شدید دارند التیام نیافته و مرحله التهابی درآنها طولانی میشود. 

پانسمان باید هم از سمت بستر زخم و هم از خارج نسبت

به میکرو ارگانیسم ها نفوذناپذیر باشد.

– در زخم ذرات ریز و باقیمانده به جای نگذارد. 

بعضی از پانسمانها مانند گاز و پنبه در زخم ذرات و الیاف ریزی به جای می گذارند که

این ذرات بعنوان جسم خارجی محسوب شده و ممکن است باعث

بروز عفونت و یا واکنش بافتی گردند. 

– به زخم نچسبند. 

پانسمانهایی که به زخم می چسبند اغلب در هنگان برداشتن درد زیادی ایجاد کرده و

ممکن است قسمتی از بافت جدید را از زخم جدا کنند.

– ظرفیت جذب بالایی داشته باشد

پانسمان باید ترشحات اضافی و مضر،میگروارگنیسم ها و سلولهای مرده را بخوبی جذب

نماید.در مراحل ابتدایی ترمیم زخم و درفاز التهابی ترشحات زخم زیاد است و

پانسمان باید بدون نشت و اشباع سریع،ترشحات را کنترل کند.

– زخم را از آسیب مکانیکی محافظت کند.

یک پانسمان ایده آل باید زخم را از تروما، باکتری ،اشعه فوق بنفش و

سایر عوامل آزارنده حفظ نماید.

– نیاز به تعویض مکرر نداشته باشد.

با تعویض کمتر امکان بروز عفونت ثانویه کمتر شده ، در زمان رفه جویی و تغییرات

دمای زخم کمتر می شود. اگر چه مدت زمان باقی ماندن پانسمان بر روی زخم بستگی به

میزان ترشحات دارد ولی اگر این زمان طولانی شود بعضی از پانسمان های نچسب هم

ممکن است به زخم بچسبند. 

پانسمان های سنتی Traditional dressings

پانسمان های سنتی مانند گاز وپنبه که در کشور ما نیز خیلی رایجند  بسیاری از ویژگیهای

یک پانسمان ایده آل را ندارند. آنها ذرات وباقیمانده فبر والیاف خود را در زخم به جای می گذارند.

این پانسمان ها به بستر زخم چسبیده وآنرا خشک ودهیدراته می کنند و نیاز به تعویض

مکرر ومراقبت پرستاری ماهرانه دارند. 

 این پانسمان ها نبایستی مستقیماروی سطح مرطوب زخم گذاشته شوند و

استفاده از آنها محدود به شرایطی  است که زخم خشک وتمیز بوده ویا فقط بعنوان

پانسمان  ثانویه استفاده شوند (برای جذب اگزودا ویا برای محافظت وجدا سازی زخم ).

گازوازلینه از یک لایه گاز آغشته به پارافین زرد یا سفید ساخته شده است.

پارافین سطح زخم را پوشانده وبه سختی از روی زخم پاک می شود این پانسمان ها قدرت جذب

ترشحات را نداشته ونسبت به گازها نفوذ پذیری کمی دارند ارزان هستند وفقط برای زخم هاو

سوختگی های سطحی کاربرد داشته ونیاز به یک پانسمان ثانویه دارند. 

  • پانسمان

انواع پانسمان سوختگی

ارسال شده در: هومینو | ۰

علت سوختگی

همانطور که گفته شد سوختگی می تواند بنا بر دلایل زیادی از جمله منابع گرمایی، شیمیایی، الکتریکی و

تشعشعی ایجاد شود. اما سوختگی با آب گرم، وسایل داغ، مواد شیمیایی و برق جز رایج ترین علل سوختگی ها می باشند.

آسیب هایی که به دلیل سوختگی در خانه و یا محل کار ایجاد می شود معمولا به صورت اتفاقی رخ می دهند.

این منابع می‌تواند باعث به وجود آمدن صدمات تنفسی به مجاری تنفسی و یا شش ها شود که در ۶ درصد سوختگی ها رخ می‌دهد.

 

مراقبت از زخم

درمان سوختگی موضوع بسیار مهمی می باشد.

سوختگی های سطحی با کمک مسکن ها قابل درمان هستند، اما اگر سوختگی ها

شدید تر باشند برای درمان نیاز به مراکز درمانی سوختگی می باشد.

در درمان سوختگی ها نکته ای که حائز اهمیت است جلوگیری از عفونت زخم می باشد.

کمک به درمان زخم سوختگی:

با خنک کردن محل سوختگی درمدت ۳۰ دقیق می توان از شدن و میزان درد و سوزش سوختگی

تا جای ممکن جلوگیری کرد. البته بیشتر از این مدت می تواند سبب هیپوتر شود.

اگر سوختگی با مواد شیمیایی ایجاد گردد محل سوختگی را با آب زیاد شستشو دهید.

برای درمان می توانید این شستشو را با آب و صابون و از بین بردن بافت های مرده انجام دهید.

اگر سوختگی شما از نوع دوم باشد نیاز به بررسی در طی ۲ روز می باشد.

زیرا برای این نوع سوختگی ها در مورد پانسمان زخم و بستن زخم شواهد اندکی وجود دارد.

بهترین کار در سوختگی های درجه اول این است که آن ها را پانسمان نکنیم زیرا ممکن است طول درمان بهبودی را طولانی تر کند.

  • نکات مهم در سوختگی:

    • در صورتی که سوختگی شما از نوع شدید می باشد استفاده از آب خالص و یا سرم های
    • نمکی برای شستشو و جلوگیری از عفونت موثر می باشد.
    • گاز استریل هم برای پوشاندن محل سوختگی می تواند مفید واقع شود.
    • برای پانسمان کردن محل سوختگی ابتدا دستان خود را تمیز نمایید و
    • در صورت امکان بهتر است از دستکش های استریل استفاده نمایید.
    • در سوختگی ها ایجاد عفونت یک مشکل شایع می باشد.
    • پس هرگز تاول های ایجاد شده را نترکانید چون این کار سبب ایجاد عفونت می شود.
    • سوختگی هایی که در درجه ۵ و ۶ هستند تنها باید توسط متخصین تشخیص داده شوند.
    • اگر سوختگی  از در درجه ۳ به بالا است حتما باید با کمک آمبولانس به بیمارستان مراجعه کنید.
    • برای درمان سوختگی ها و همچنین پانسمان سوختگی هیچ گاه از کرم ها و لوسیون ها استفاده نکنید،
    • انجام این کار متخصصین را برای درمان با مشکل مواجه می کند.
    در سوختگی های شدید مراقبت های پزشکی بیشتری برای درمان نیاز است و
  • درمان نمی تواند توسط خود شخص صورت گیرد. مراجعه به پزشک در سوختگی های شدید بسیار مهم می باشد.

انواع پانسمان سوختگی

یکی از عوامل موفقیت آمیز در درمان زخم ها مشخص کردن عامل پیدایش زخم می باشد بعد از تعیین عامل اصلی در ایجاد زخم می توانیم بنا بر آن روش های درمانی را انتخاب کنیم. علاوه بر مشخص کردن عامل اصلی در پیدایش زخم انتخاب پانسمان مناسب نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد.
پانسمان ها را می توان در دو دسته تقسیم کرد. پانسمان های مدرن و پانسمان های سنتی
پانسمان های سنتی معمولا دارای یک لایه غیر چسبناک در ناحیه تماس با زخم به عنوان یک لایه جاذب در اطراف زخم می باشند. اما پانسمان های مدرن می توانند شامل آلژینات، هیدروکلوئید، فوم، هیدروژل و فیلم ترانسپارنت باشند که می توانند بنا بر ویژگی هایی که دارند یک پانسمان ایده آل به شمار آیند.
یک پانسمان خوب پانسمانی است که زمانی که یک زخم رطوبت دارد و به طور کامل خشک نشده است، رطوبت آن را همانطور که هست حفظ نماید. البته در صورتی که زخمی خشک شده باشد باید یک پانسمان خوب بتواند آن را مرطوب نگه دارد و از خشک شدن آن جلوگیری کند.
  • پانسمان ها را می توان در سه دسته قرار دارد
    1. پانسمان هایی که رطوبت را به زخم می دهند.
    2. پانسمان هایی که سبب جذب اگزودا می شوند.
    3. پانسمان هایی که رطوبت زخم را در همان درجه ای که قرار دارد نگه می دارند.

پانسمان های جاذب

پانسمان های جاذب بیشتر برای زخم هایی که ترشح اگزودای زیادی دارند مورد استفاده قرار می گیرند. این پانسمان ها برای جذب و نگهداری آب از ظرفیت بالایی برخوردارند و در نتیجه برای تعویض نیاز به زمان بیشتری دارند. فوم ها و آلرژینات ها از بهترین پانسمان های جاذب می باشند.

پانسمان های رطوبت دهنده

در صورتی که زخمی خشک شده باشد و یا از قبل خشک باشد و بر زخم بافت های مرده و خشک پوشیده شده باشد باید حتما برای درمان زخم این بافت مرده را ترمیم کرد تا درمان زخم صورت گیرد. با مرطوب نگه داشتن زخم می توانیم به روند درمان زخم کمک فراوانی بکنیم. هیدروژل ها برای این نوع زخم ها مناسب می باشند.

آلرژیت ها

آلرژیت ها در دسته پانسمان های جاذب می باشند و در بین پانسمان های مدرن از قدرت جذب بالایی برخوردارند.

این پانسمان با سطح زخم در تماس می باشد و محیط مرطوب برای آن را فراهم می کند و

در صورت ترشحات زخم پوششی بد بو ایجاد می کند.

  • تزریقات

رگ گیری و نمونه گیری و رگ گیری وریدهای محیطی

ارسال شده در: هومینو | ۰

یکی از ساده ترین روشها برای  ورود و تزریق داروها و مایعات به داخل

جریان خون سیستمیک رگ گیری یا کانولاسیون وریدهای محیطی است.

(Peripheral intravenous cannulation) که بر حسب مورد ممکن است

از سر سوزنهای ساده , بال پروانه ای (Butterfly or scalp vein needle ) ,

آنژیو کت و غیره استفاده شود  که به همگی آنها کانول

(Cannula) گفته می شود .

به طور کلی از سر سوزنهای ساده به منظور نمونه گیری خون یا تزریقات لحظه ای و موقت و از آنژیوکت

برای مصارف طولانی مدت استفاده می شود . اسکالپ وین برای تمامی سنین و خصوصا کودکان مناسب

بوده و برای مصارف کوتاه مدت بکار می رود .

مناسب ترین محل برای رگ گیری اندام فوقانی است (دست و ساعد) . از پا به دلیل ریسک بالای

ترومبوفلبیت و دست و پاگیر بودن بندرت استفاده می شود  رگ گیری بهتر است

بر روی دست غیر غالب ودر دیستال انجام شود (تا در صورت عدم موفقیت قسمتهای پروگزیمال قابل استفاده باشد )و روی مفاصل نباشد.

تجهیزات مورد نیاز

۱- پنبه های آغشته به الکل و بتادین , گاز استریل و دستکش یکبار مصرف

۲- کانول وریدی (برحسب مورد , سرسوزن ساده یا اسکالپ وین , آنژیوکت و …)

۳- سرنگ ۳ میلی لیتر ودر سورت نیاز به آنستزی , لیدو کائین ۱%

۴- تورنیکه , نوار چسب ۱.۵ تا ۲.۵ سانتیمتری و در صورت لزوم تخته بازو (بیشتر برای اطفال)

# مقدمات کار

۱- ست سرم را به سرم وصل نموده وبا جاری ساختن محلول , ست سرم را هواگیری و آماده نمایید.

۲- تورنیکه را به بازو بسته ومحل مناسب برای رگ گیری را مشخص کنید .اگر رگ مشخص نباشد

, از بیمار بخواهید انگشتان خود را چند بار باز و بسته نماید و یا اینکه با نرمه انگشتان یکی دو

بار ضربه بروی محل رگ گیری مورد نظر بزنید ( موجب وازو اسپاسم و برجسته شدن رگ می شود ).

۳- پوست محل را با بتادین و سپس الکل تمیز و سپس ضد عفونی نمایید.

!!! توجه: الکل به تنهایی یک محلول ضد عفونی کامل نبوده ودر بیماران پر خطر حتما بایستی

محل با بتادین ضد عفونی شود و بدلیل ریسک آلودگی بهتر است در تمامی اعمال با خطر آلودگی دستکش به دست کنید.

!!! نکته : در بسیاری از بیماران (خصوصا افراد چاق و کودکان ) رگ ها قابل رؤیت نبوده و بایستی

از طریق لمس کرده( با نرمه نوک انگشتان سبابه و میانه ) شناسایی و مشخص شوند.

الف) روش بکار بردن اسکالپ وین

۱- اندازۀ مناسب سوزن را انتخاب کنید (در اکثر موارد نمره ۱۹ تا ۲۳)

۲- انگشت شصت دست (یا سبابه و میانه) غیر غالب رابر روی دیستال محل مورد نظر بگذارید

و با کشیدن پوست به طرف دیستال , پوست و رگ محل ورود سوزن را ثابت نگه دارید

۳- دو بال اسکالپ وین را دو لا کرده و بین انگشتان شصت و سبابه نگه دارید  و روکش سرسوزن را در آورید.

۴- در حالیکه سوراخ سوزن به طرف بالا است از فاصله نیم سانتیمتری محل ورود به داخل رگ با زاویه

۲۰تا ۳۰ در جه از سطح پوست , سوزن را از کنار (مماس بر) رگ وارد پوست نمایید 

و با کاهش زاویه و پس از طی مسافت ۰.۵ تا ۱ سانتیمتر در محاذات رگ سر سوزن را منحرف کرده و

به داخل رگ وارد کنید . پس از ورود به داخل رگ (راه یافتن خون به داخل کانول ) سوزن را به موازات

رگ گرفته (تقریبا مماس بر پوست ) و ان را تا یکی دو میلیمتر انتهایش به داخل رگ هدایت نمایید

. در صورت مهارت کافی می توان سوزن را به طور مستقیم وارد رگ نمود ولی معمولا رگ جابجا

شده و موفقیت آمیز نیست

۵- پس از ورود سر سوزن به داخل رگ ,تورنیکه را باز کنید و پس از استعمال یک پماد آنتی بیوتیک

بر روی محل ورود سرسوزن , با نوار چسب سرسوزن رادر محل خود ثابت نگه دارید

نکته – تکنیک رگ گیری با سرسوزن مستقیم (و نمونه گیری خون ) همانند اسکالپ وین

است و در پایان می توان  آن را ثابت نمود.

ب) روش کاربرد آنژیوکت

۱- بر حسب اندازه رگ محل و مورد مصرف , اندازه مناسب آنژیوکت را

انتخاب کنید (معمولا نمره ۱۶ تا ۲۰)(برای تزریق خون آنژیو کت

ریزتر از نمره ۱۸ مناسب نیست).

۲- در موارد آنژیوکت های بزرگ (کمتر از نمره ۱۵-۱۴) ابتدا پوست محل را بی حس نمایید.

۳- تنۀ آنژیوکت را بین شست و انگشتان دوم , سوم و چهارم نگه دارید

(به طوریکه سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد ).

۴- با شست دست دیگر دیستال ناحیه را به طرف دیستال بکشید

تا ورید ثابت و بی حرکت نگه داشته شود.

۵- همانند روش اسکالپ وین , آنژیوکت را با زاویه ۲۰تا۳۰ درجه

وارد پوست (و با کاهش زاویه )وارد رگ نمایید
۶- پس از ورود آنژیو کت به میزان ۰.۵ سانتیمتر داخل رگ و

مشاهده خروج خون , تورنیکه

را باز کنید و سپس در حالیکه سوزن را ثابت نگه داشته اید کانول

را به داخل رگ هدایت نمایید 

۷- با یک انگشت پروگزیمال رگ را فشار دهید و پس از در آوردن

سوزن ست سرم یا درپوش آنژیوکت را به آن وصل کنید.

۸- پماد آنتی بیوتیک موضعی بر روی سوراخ ورود کانول مالیده

و با نوار چسب آنژیوکت را به پوست ثابت کنید.

توجه – پس از خروج قسمتی از کانول هیچگاه سوزن را به داخل کانول نرانید .

زیرا ممکن است باعث کنده شدن قسمت دیستال کانول و در نتیجه آمبولی شود .

!!! نکته :

· در صورتیکه کانول داخل رگ نباشد با شروع تزریق محلول ,بیمار احساس درد کرده و محل برآمده می شود .

· در افراد مسن رگ ها اسکلروتیک و سخت هستند و به سرعت پاره و به اصطلاح بومبه می شوند .

برای جلوگیری از این مساله از سوزنهای کمی کوچکتر استفاده کنید و تورنیکه را برای مدت طولانی نبندید.

· کانولهای وریدی نبایستی بیش از ۲ تا۳ روز در یک محل باقی بمانند.

ج) Scalp vein cannulation

یکی از روشهای بسیار خوب برای رگ گیری در کودکان کم سن وسال که امکان دستیابی به رگهای محیطی

اندام وجود ندارد(اکثرا کودکان کوچکتر از یکسال ) رگ گیری وریدهای سر (فرونتال,سوپرااوربیتال,فاسیال خلفی ,

تمپورال سطحی و خلف گوش ) بسیار آسان است که از آن میان ورید تمپورال سطحی از همه مناسبتر است .

وسائل مورد نیاز: همانند تکنیکهای دیگر رگ گیری محیطی , با این تفاوت که از اسکالپ وین نمره ۲۳ تا ۲۷ (معمولا ۲۲تا۲۴) استفاده می شود.

روش عمل  :

۱) موهای محل و اطراف آنرا به اندازه کافی بتراشید.

۲) با استفاده از الکل و بتادین موضع را تمیز و ضد عفونی نمایید.

۳) به کمک همکار سر کودک را کمی پایین تر از سطح قلب قرلر داده

و سر وی را بی حرکت نگه دارید.

۴) تورنیکه را دور سر ببندید.

۵) همانند تکنیک رگ گیری با اسکالپ وین سر سوزن را وارد پوست

و سپس رگ نمایید و تورنیکه را باز کنید

۶) چند میلی لیتر محلول تزریقی (نرمال سالین) به داخل کانول

تزریق کنید و پس از اطمینان از وجود

کانول دراخل رگ آن را با نوار چسب به پوست متصل و ثابت نماییذ

۷) برای جلوگیری ار در آمدن اتفاقی کانول , کودک را در حد

مورد نیاز محدود (restrain) کنید.

ج)نمونه گیری خون از ورید جوگولار خارجی

(اصول کلی نمونه گیری خون از سایر وریدهای محیطی و

چه در بالغین همانند این روش است).

یکی از روشهای ساده نمونه گیری خون در کودکان کم سن و

سال که امکان دسترسی به رگهای محیطی

اندان وجود ندارد (خصوصا کودکان دهیدراته یا چاق ویا کمتر

از یکسال ) گرفتن خون از ورید جوگولار خارجی

است و محل مناسب برای آن مسیر عبور رگ بر روی عضله

استرنوکلوئیدوماستوئید است.

وسایل مورد نیاز :

اسکالپ وین یا سرسوزن نمرۀ ۲۱ تا ۲۳ , سرنگ ۲ تا ۵ میلی

لیتر , پنبه های الکلی و بتادینه, گاز

استریل و لوله های مورد نیاز جمع آوری خون برای آزمایشات مربوطه

روش عمل :

۱) کودک را به صورت طاق باز قرار دهید , بطوری که شانه های وی در

لبه تخت قرار گیرد و سر به یک طرف چرخیده و ۱۵ تا۲۰ درجه به پایین خم شود .

۲) دستیار کودک را بی حرکت نگه دارد .

۳) محل مورد نظر را با بتادین ضد عفونی نموده و سپس با

پنبه آغشته به الکل پاک و با گاز خشک کنید.

۴) با تحریک (نظیر ضربه زدن به کف پا)کودک را به گریه بیاندازید

تا ورید ژوگولار خارجی پر و برجسته شود.

۵) به کمک یک دست سر کودک را بی حرکت نگه داشته و پوست دیستال

محل را کمی تحت کشش قرار دهید تا رگ ثابت شود.

۶) سر سوزن یا اسکالپ وین متصل به سرنگ را از کنار و به موازات رگ وارد

پوست و پس از mm 3-2 طی مسافت وارد رگ نمایید .

۷) حین ورود سر سوزن به داخل رگ سرنگ را تحت پونکسیون قرار دهید

تا در صورت ورود سر سوزن به داخل رگ مشخص شود.

Cool پس از وارد شدن سر سوزن به داخل رگ آن را ثابت

نگه داشته و به آهستگی مقدار خون مورد

نیاز را پونکسیون نمایید ودر پایان سر سوزن را در آورده و با

چسباندن پنبه آغشته به بتادین برروی

محل پونکسیون ,کودک را به حالت عادی باز گردانید.

  • تزریقات

سرنگ ها:

ارسال شده در: هومینو | ۰

سرنگ وسیله ای برای تزریق مایعات به بدن و کشیدن مایعات مختلف از بدن می باشد سرنگ ها

انواع مختلف دارند یااز *** شیشه ای یا پلاستیکی و یااز فلز ساخته شده اند هر سرنگ شامل بدنه

مدرج است که به سر آن سوزن وصل می شود و یک پیستون دارد که بداخل بدنه می رود.معمولاً سر

سرنگها یک اندازه و استاندارد ساخته شده وبنابر این هر نوع سوزنی به آن وصل می شود پیستون

داخل سرنگ براحتی داخل بدنه حرکت می کند ودر هنگام کشیدن پیستون به خارج هوا و مایعات

به داخل سرنگ کشیده می شود و چنانچه به داخل بدنه فشار داده شود هوا ویا مایع خارج می گردد.

سوزن در اندازه های مختلف وجود دارد وشامل یک ساقه و یک دهانه است که دهانه به سرنگ وصل می شود
نوک سوزن بطور مورب بریده شده که فرو رفتن آن را آسان می کند.

هرچه شماره سوزن بیشتر شود از قطر سوزن کم می شود مثلا سوزن شماره ۲۳نازکتر از سوزن شماره ۲۰ است.

در صورتی که از ویال استفاده می کنید بطریق ذیل دارو را در سرنگ بکشید:

الف- حفاظ فلزی را که بر روی لاستیک سر ویال قرار گرفته را بر دارید.
ب- در صورت لزوم برای مخلوط شدن محتویات ویالی که حاوی داروی محلول می باشد آن را

در کف دست قرار داده به آرامی بچرخانید هرگز آن را به شدت تکان ندهید.
ج- لاستیک درب ویال را با ماده ضد عفونی کننده (الکل ۷۰%) تمیز کنید بدین منظور آن را به

طریق دورانی با پنبه آغشته به الکل تمیز کنید.
د- پوشش روی سوزن را بردارید در این مورد دقت کنید که آن را به طور مستقیم خارج کنید تا

از آلوده شدن سوزن جلوگیری شود سپس برابر حجم داروی محلولی که قرار است در سرنگ بکشید هوا در داخل سرنگ بکشید .
ه- با دقت سوزن را از مرکز لاستیک درب ویال وارد آن کنید.مراقب استریل بودن سوزن و سرنگ

باشید در کلیه موارد دست شما فقط می تواند با سطح خارجی بدنه سرنگ و دسته پیستون تماس حاصل کند.
و- درحالی که نوک سوزن خارج از محلول دارویی قرار گرفته است هوای داخل سرنگ را به داخل ویال تزریق کنید.
ز- ویال وارد نمایید و آن را هم سطح چشم خود بگیرید در حالی که سوزن در داخل محلول دارو

قرار دارد برابر حجم مورد نیاز در سرنگ بکشید.ح-سوزن را از داخل ویال خارج کنید و پوشش

رویی سوزن را بر روی آن قرار دهید همواره مراقب استریل بودن سوزن باشید.
ویال را دور انداخته ویا جهت استفاده های بعدی در محل مخصوص به خود قرار دهید.

در صورتی که از آمپول استفاده می کنید دارو را به طریق ذیل در سرنگ بکشید.:

*ت*- آمپول را برداشته به صورت دورانی بچرخانید به طوری که تمام محلول در قسمت پایین قرارگیرد

در صورت لزوم می توانید با وارد آوردن ضرباتی به قسمت فوقانی آمپول دارو را به قسمت پهن پایین پوکه منتقل کنید.
در صورتی که در گردن آمپول خط مشخص جهت شکستن آن وجود ندارد ابتدا با پنبه الکلی قسمت

گردن آمپول و تیغ اره را پاک کنید سپس در حالی که گردن آمپول بر پنبه الکلی تکیه دارد آن را با تیغ اره خراش دهید.
پنبه الکلی را در اطراف گردن آمپول قرار داده با فشار دست به طرف خارج سر آمپول را از بدنه جدا کنید.
پوشش روی سوزن را به طریقی که آموخته اید بر دارید.
سوزن را در آمپول قراردهید و مقداردارویی را که لازم دارید در سرنگ بکشید در صورتیکه به کل

محتویات آمپول احتیاج دارید با دقت کل محتوی را در سرنگ بکشید.
پوشش رویی سوزن را به روی آن قرار دهید مراقب استریل بودن سوزن و سرنگ باشید
آمپول مصرف شده را دور بیا ندازید.
ناحیه تزریق را برهنه کرده و با پنبه الکلی دقیقاً پوست را تمیز کنید برای این منظور میتوانید پنبه

الکلی را در مرکز محل تزریق قرارداده سپس به صورت دورانی با فشار مختصری آن را به طرف خارج بچرخانید.
اجازه دهید که پوست خشک شود
پنبه الکلی را بین انگشت سوم . چهارم دست غیرفعال خود (معمولا دست چپ)برای استفاده بعدی قرار دهید
در حالی که منتظر خشک شدن پوست از ماده ضدعفونی کننده هستید پوشش روی سوزن
را بردارید برای این منظور به طریقی اقدام کنید که سوزن آلوده نشود
هوای موجود در سرنگ را کاملا خالی کنید تا قطره ای از دارو بر روی سطح مورب نوک سوزن

دیده شود چنانچه لازم است کل دارو به بدن وارد شود در حدود ۲میلی لیتر هوا در داخل سرنگ بگذارید
سرنگ را در دست راست خود بین انگشتان و شصت بگیرید.
با استفاده از دست دیگر پوست را کشیده یا فشار دهید انتخاب این روش بسته به محل تزریق و وضعیت پوست می تواند متفاوت باشد
با یک حرکت ثابت ؛آرام و سریع بسته به نوع تزریق و محل آن سوزن را وارد پوست کنید
سپس با دست چپ خود بدنه سرنگ را گرفته و دست راست خودرا به دسته پیستون منتقل کنید
با دست راست خود پیستون را به آهستگی به طرف خارج بکشید اگر خون وارد سرنگ شد

آن را به طریقی که در ذیل خواهید آموخت خارج کنید سوزن را دور انداخته تزریق دیگر آماده کنید
پنبه الکلی راکه بین انگشتا ن ۳ و۴دست چپ خود قرار داده بودید در اطراف محل تزریق قرار

داده سوزن را به سرعت از داخل پوست در امتداد مسیر تزریق خارج کنید و پنبه الکلی را در محل خروج سوزن قرار دهید
پنبه الکلی را به آرامی در محل تزریق فشار دهید در صورت خونریزی فشار بیشتری به محل

تزریق وارد آورید تا خونریزی قطع بشود
پس از اتمام تزریق وسایل را به اطاق پانسمان ببریدپوشش سر سوزن را به روی آن قرار داده سوزن

و سرنگ و پنبه الکل را درون سطل زباله بیاندازیدبقیه وسایل را تمیز کرده در محل مخصوص به خود قرار دهید

محل تزریق :

الف-ناحیه درسوگلوتیال برروی عضلات ضخیم باسن

محل تزریق در این عضله معمولاً قسمت فوقانی خارجی یا ربع فوقانی خارجی باسن در حدود ۵-۸

سانتی متر پایین تر از کرست ایلیاک خواهد بود که به دو روش مشخص می گردد.
یک لب باسن را با خطوط فرضی به چهار قسمت تقسیم کنید در این هنگام شما با لمس کرست

ایلیاک از انتخاب محل صحیح تزریق که به اندازه کافی بالامی باشد مطمئن شده اید .انتخاب محل

تزریق بدون لمس کرست ایلیاک روش مطمنی نخواهد بود

عضله رکتوس فمورس ؛ در عضلات گروه چهار سر ران این محل در قسمت جلوی ران قرار گرفته است

این محل برای شیرخواران ؛ کودکان و بزرگسالان در مواردی که استفاده از محلهای دیگر مجاز نمی باشد مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

عضله دلتویید وسه سر بازو ؛ این عضله بر روی قسمت کناری فوقانی باسن قراردارد معمولاً برای

تزریق عضلانی بکار نمی آید برای تعیین محل تزریق بر روی عضله دلتویید لازم است لبه پایین

زایده اکرومیون لمس گردد همچنین قسمت میانی بازو که در مجاورت زیر بغل می باشد تعیین گردد

مثلثی که قاعده آن در امتداد زایده اکرومیون و رأس آن بر روی بازو به مجاورت زیر بغل می باشد

محل مناسب تزریق خواهد بود.که تقریباً ۵ سانتی متر پایین تر از زایده اکرومیون قراردارد همچنین

سر کناری عضله سه سر روی قسمت خلفی فوقانی بازو می تواند برای تزریق مورد استفاده قرار گیرد

محل مناسب حد وسط بین زایده اکرومیون و برجستگی استخوان آرنج می باشد این محل فقط

در مواقعی مورد استفاده قرار می گیرد که محلهای دیگر مجاز نباشد وضعیت نشسته یا خوابیده

می تواند برای این تزریق بکار گرفته شود و حجم قابل تزریق در عضله دلتویید ۲-۵/میلی لیتر می باشد.

برای تزریق محلولهای روغنی معمولاً از سوزنهای ضخیم تر استفاده می شود ضمناً هر چه میزان

بافت چربی بر روی عضله بیشتر باشد از سوزن بلندتری باید استفاده کرد
در مواردی که دارو به سطح پوست صدمه وارد می کند قبل از تزریق لازم است سوزن

تعویض گردد چون سوزن جدید آغشته به دارو نخواهد بود

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، تزریق عضلانی به روش z؛این روش معمولا در موارد ی

که دارو برای پوست مضر بوده و موجب تحریکات پوستی و بافت زیرجلدی را فراهم می آورد استفاده

می شود برای این منظور قبل از ورود به محل تزریق باید پوست محل تزریق در حدود ۵/۲-۵/۳به یک

طرف کشیده شودپس از تزریق لازم است به مدت ۱۰ ثانیه فرصت دادوسپس سوزن را خارج نمود

دراین مدت عضله شروع به جذب دارو نموده ضمناً دارو در عضله باقی مانده و راه خروج آن از عضله

به بافت زیرجلدی و پوست مسدود می گردد از انجام ماساژ محل تزریق در این روش بایستی اجتناب کرد

نکته خیلی مهم این که حتما سوزن را تا جایی که ۵ الی ۱۰ میلیمتر بیرون باشه داخل کنید چون

در غیر این صورت احتمال آبسه کردن زیاده .

تزریق زیر جلدی (S.C)

بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت همبند شل غنی از بافت چربی با خونرسانی کم بوده

وبه همین دلیل معمولا سرعت جذب دارو در آن طولانی تر از عضله است (۲۰ تا ۳۰ دقیقه در مقابل

۵ تا ۱۰ دقیقه در تزریقات عضلانی) البته برخی از داروها سرعت جذبشان از بافت زیر جلدی برابر با

عضله است (نظیر هپارین ) . برای تزریقات S.C معمولا از سرنگهای ۲ میلی لیتر یا کمتر و سر سوزن

نمره ۲۴ تا ۲۶ و با طول ۱.۵ سانتیمتر استفاده می شود . تزریقات S.C را می توان در هر نقطه ای انجام داد

(نظیر بی حسی های موضعی ) ولی محلهای رایج قسمت فوقانی خارجی بازو ,جلوی ران , روی شکم

و روی کتف ها می باشد . همانند تزریقات عضلانی بایستی در S.C نیز قبل از تزریق آسپیراسیون انجام شود

(بجز در مورد هپارین) . روش کار بدین ترتیب است که چینی از پوست محل با انگشتان یک دست گرفته

و بلند شده و سپس سوزن با زاویه ۴۵ تا ۹۰ در جه زیر جلد وارد و پس از آسپراسیون تزریق می شود

(شکل ۸-۲Cool حداکثر گنجایش با فت زیر جلدی در یک نقطه (بدون بروز درد شدید )حدود ۲ میلی لیتر

است و نبایستی بیش از ۵ میلی لیتر تزریق شود .

تزریق داخل جلدی

از تزریقات داخل جلدی (Intradermal) برای تست های آلرژیک , برخی از واکسیناسیونها و نیز بررسی

پاسخ سیستم ایمنی (anergy screen) استفاده می شود و معمولا سرنگهای یک میلی لیتر مدرج

(نظیر سرنگ توبرکولین) با سر سوزنهای نمره ۲۵ تا ۲۷ بکار برده می شود و اکثرا در سطح فلکسور

ساعد (حدود ۱۰ سانتیمتر پایینتر از شیار آرنج ) انجام می شود . روش کار بدین ترتیب است که پوست

محل با الکل پاک شده و سپس سوزن با زاویه ۱۵ درجه و به میزان ۲ تا ۳ میلیمتر داخل درم شده

(شکل ۹-۲Cool و آنگاه دارو (معمولا ۰.۱ میلی لیتر) به آرامی تزریق می شود که به صورت یک عدس

برآمده می شود . در پایان بدون ماساژ سوزن خارج می شود و یک دایره به قطر یک سانتیمتر دور آن کشیده و ساعت و تاریخ تست نوشته می شود .

نکته – در تمامی تزریقاتی که سوزن به طور مایل وارد پوست می شود بایستی سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد .

رگ گیری

نمونه گیری و رگ گیری وریدهای محیطی

یکی از ساده ترین روشها برای ورود و تزریق داروها و مایعات به داخل جریان خون سیستمیک رگ گیری

یا کانولاسیون وریدهای محیطی است. (Peripheral intravenous cannulation) که بر حسب مورد

ممکن است از سر سوزنهای ساده , بال پروانه ای (Butterfly or scalp vein needle ) , آنژیو کت

و غیره استفاده شود (شکل ۱۰-۲Cool که به همگی آنها کانول (Cannula) گفته می شود .

به طور کلی از سر سوزنهای ساده به منظور نمونه گیری خون یا تزریقات لحظه ای و موقت و از آنژیوکت

برای مصارف طولانی مدت استفاده می شود . اسکالپ وین برای تمامی سنین و خصوصا کودکان مناسب بوده و برای مصارف کوتاه مدت بکار می رود .

مناسب ترین محل برای رگ گیری اندام فوقانی است (دست و ساعد) . از پا به دلیل ریسک بالای

ترومبوفلبیت و دست و پاگیر بودن بندرت استفاده می شود (شکل ۱۱-۲Cool. رگ گیری بهتر است بر روی

دست غیر غالب ودر دیستال انجام شود (تا در صورت عدم موفقیت قسمتهای پروگزیمال قابل استفاده باشد )و روی مفاصل نباشد.

تجهیزات مورد نیاز

۱- پنبه های آغشته به الکل و بتادین , گاز استریل و دستکش یکبار مصرف

۲- کانول وریدی (برحسب مورد , سرسوزن ساده یا اسکالپ وین , آنژیوکت و …)

۳- سرنگ ۳ میلی لیتر ودر سورت نیاز به آنستزی , لیدو کائین ۱%

۴- تورنیکه , نوار چسب ۱.۵ تا ۲.۵ سانتیمتری و در صورت لزوم تخته بازو (بیشتر برای اطفال)

آموزش تزریق صحیح

ارسال شده در: هومینو | ۰

آموزش تزریق صحیح به خود و بیماران و عوارض تزریق

در این مقاله قصد داریم به طور کامل در مورد آموزش تزریق به روش صحیح و

عوارض حاصل از تزریق اشتباه صحبت کنیم.

همان‌طور که می‌دانیم برای درمان بیماری ها یکی از راه های شایع در تجویز فراورده های دارویی، تزریق می باشد. هر روش تزریقی برای نوع بافتی که دارو در آن تزریق می‌شود، یکسان است .

مشخصات هر بافت میزان جذب دارو را معین می کند، پس قبل از تزریق، پرستار باید حجم داروی تجویزی، مشخصات و غلظت دارو و ساختمان آناتومیکی محل تزریق را بشناسند.

 

 

 

ناتوانی پرستار در تزریق صحیح دارو ممکن است نتایج منفی به بار آورد. اشتباه در انتخاب محل مناسب تزریق ازنظر منطقه آناتومیکی بدن ممکن است منجر به صدمه رسیدن به عصب و استخوان شود.

بسیاری از مدد جویان خصوصاً کودکان از تزریق وحشت دارند، اگر پرستار فراموش کند قبل از تزریق دارو به داخل بافت سرنگ را آسپیره کند ممکن است دارو وارد شریان یا ورید شود. تزریق حجم زیادی از دارو در یک محل ممکن است منجر به بروز درد زیاد یا صدمه بافتی گردد.

پرستار تزریق را به پنج طریق انجام میدهد:

۱ ـ زیر جلدی SC subcutaneous
۲ ـ داخل عضله IM intramuscular
۳ ـ  داخل جلدی  ID) intradermal)
۴ ـ وریدی IV) intravenous)
۵ ـ تزریق به‌صورت پانسیون مانند پانسیون مایع نخاعی SCF