• پانسمان

مراحل بانداژ یک زخم

ارسال شده در: هومینو | ۰

باند یک نوار پارچه ای از جنس گاز است. بستن گازها با باند رابانداژ Bandage میگویند.

برای بانداژ میتوان از باند نخی یا باند

کشی استفاده کرد. بانداژ باید به اندازه ای سفت بسته شود که فشار

ملایمی را بر روی گازها وارد کند. بانداژ نباید سفت بسته شود چون

میتواند بر روی عروق و اعصاب اندام فشار وارد کرده و به آنها آسیب

برساند. در صورتی که بانداژ سفت باشد بعد از چند دقیقه قسمتی از اندام

که پایینتر از آن است متورم، کبود یا رنگ پریده میشود. در این صورت

باید بانداژ باز شده و مجددا شل تر بسته شود.

پس از اتمام بانداژ باید بیمار را به پزشک رساند تا درمان نهایی به توسط وی انجام شود.

نکات مهم در مورد پانسمان

پانسمان باید استریل یا خیلی تمیز باشد.

پانسمان باید جذب کننده باشد، زیرا اگر عرق پوست نتواند بخار شود پوست

اطراف زخم مرطوب خواهد ماند و محیط مناسبی برای رشد باکتریها بوجود

می‌آید که از بهبود زخم جلوگیری کرده و یا آن ذا به تعویق می‌اندازد.

قبل از پانسمان دست ها را کاملاَ با آب و صابون بشویید و خشک نمایید.

در صورت امکان دست ها را با الکل سفید ضد عفونی کنید.
برای پانسمان از دستکش و ماسک استفاده نمایید.

به هنگام پانسمان از صحبت کردن ، عطسه و سرفه اجتناب نمایید.

در هنگام تمیز کردن زخم باید عمل پاک سازی و ضد عفونی را از مرکز زخم

به اطراف با حرکات دورانی انجام داد.

v هرگز در صحنه حادثه زخم را نشویید، چرا که باعث افزایش خطر عفونت

و تشدید خونریزی می شود.

قبل از بستن زخم خونریزی باید به طور کامل کنترل شود.

اگر پس از قرار دادن گاز یا پد استریل بر روی زخم ،خونریزی از آن به بیرون

نفوذ کرد،هرگز آن را بر ندارید ، بلکه گاز دیگری بر روی آن قرار دهید.زیرا

موجب خونریزی مجدد می شود. اگر خون‌ به‌ داخل‌ پانسمان‌ دوم‌ هم‌ نشت‌ کرد،

هر دو پانسمان‌ را کاملاً بردارید و با گذاشتن‌ یک‌ پانسمان‌ تازه‌ به‌ جای‌ آنها،

محل‌ خونریزی‌ را تحت‌ فشار قرار دهید.

پانسمان باید تمام زخم را بپوشاند.

پانسمان‌ را مستقیماً بر روی‌ زخم‌ قرار بدهید؛ هرگز آن‌ را از کنار به‌ روی‌ زخم‌ نکشید.

  • تزریق

نحوه انجام تزریق زیر جلدی: ( SC )

ارسال شده در: هومینو | ۰

    ناحیه مناسب برای تزریق را بر اساس ترجیح بیمار، خصوصیات دارو

و قابل رؤیت بودن ناحیه انتخاب کنید.

    در درمانهای طویل مدت(مثل انسولین درمانی) محل تزریق را مرتباً تغییر دهید.

    محل تزریق را از نظر وجود توده، حساسیت، ادم و یا هر نوع آسیب دیگر لمس کنید.
    به بیمار کمک کنید در وضعیت مناسب قرار گرفته، بر اساس محل تزریق،

بازو، پا، یا شکم خود را شل کند.

    محل را با پنبه الکل یا مواد ضد عفونی کننده بدون رنگ تمیز کنید. پنبه

را در مرکز قرار داده سپس بصورت دورانی تا حدود ۵ سانتیمتر اطراف

را ضد عفونی کنید. (حداقل ۳۰ ثانیه جهت خشک شدن محل صبرنمایید).

    پنبه را بین دو انگشتان سوم و چهارم دست آزاد قرار دهید.

    درپوش را بردارید .

    پوست ناحیه را به نرمی بین انگشت شست و سایر انگشتان جمع کنید.

    سرنگ را مانند قلم به دست گرفته، سوزن آنرا سریعاً با زاویه ۴۵ تا ۹۰ درجه

(حداکثر ۲ تا ۵ سانتی متر) ، وارد بافت زیر جلد نمایید (در مواقعی که سر سوزن

طول حدود۴، ۶ یا ۸ میلی متر دارد به صورت عمودی توصیه شده است)

    پوست را رها کرده، پیستون سرنگ را به آرامی عقب بکشید. در صورت

کشیدن پیستون سرنگ و ورود خون به داخل سرنگ، سوزن را خارج کرده،

دارو را دور بریزید و مجدداً داروی دیگری را به همان نحو آماده کنید.

    هنگام تزریق SCهپارین، نباید عمل کشیدن پیستون سرنگ انجام گیرد.

    سوزن را در حالیکه پنبه الکل روی ناحیه قرار دارد خارج کنید و پنبه

الکل را با فشار آرام برای چند ثانیه روی ناحیه نگه دارید.

    ناحیه تزریق را به آرامی ماساژ دهید (مگر بعد از تزریق هپارین و

انسولین که بایستی در محل تزریق به آرامی فشار دهید، از ماساژ این ناحیه خودداری نمایید).

    از تماس مجدد دست به محلی که با الکل ویا مواد ضد عفونی کننده

بی رنگ ضدعفونی شده است خودداری کنید.

    سوزن را در جعبه مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده ( نیدل باکس) بیندازید .

    دستکشها را در آورده ، دستها را بر اساس سیاست و رویه بهداشت دست

شسته و یا از ژل مخصوص استفاده نمایید.

    مقدار تجویز دارو، ناحیه تزریق، ساعت و تاریخ آن را ثبت نمایید.

    ناحیه را از وجود واکنشهای حساسیتی، درد حاد، سوزش، بی حسی

یا خارش بررسی کنید.

    پس از ۱۰ الی ۳۰ دقیقه عوارض جانبی تزریق را در بیمار مورد

بررسی قرار دهید.

    در تزریقات مکرر هر تزریق حداقل ۲ سانتی متر از تزریق

قبلی فاصله داشته باشد.

  • قند خون

افت قندخون

ارسال شده در: هومینو | ۰
مصرف پاپ کورن ازافت قندخون ناگهانی جلوگیری میکندوانتخاب
سالمی برای افزایش سطح انرژی روزانه است یک میان وعده مناسب

سرشار ازکربوهیدرات های پیچیده وفیبر است وبسیار کم کالری

هنگام افت قندخون چه باید کرد؟

پیش از هر چیز ۱۵ گرم کربوهیدرات زوداثر میل کنید، می‌توانید این

کربوهیدرات را از خوراکی‌های زیر دریافت کنید:

  • ۳ تا ۴ قرص گلوکز
  • ژل گلوکز
  • ۴ تا ۶ عدد آب‌نبات دارای قند
  • نیم فنجان آب‌میوه
  • یک فنجان شیر بدون چربی
  • نیم فنجان نوشیدنی دارای قند
  • ۱ قاشق غذاخوری عسل (زیر زبان‌تان بگذارید تا زودتر جذب خون شود)

۱۵ دقیقه پس از میل‌ کردن خوارکی قنددار، سطح قند خون‌تان را

اندازه بگیرید. اگر قند خون‌تان هنوز کمتر از ۷۰ میلی‌گرم در
دسی‌لیتر است، یک وعده‌ی دیگر از خوراکی‌های نام‌برده میل کنید.
این روند را تکرار کنید تا سطح قندخون‌ تان به‌حالت طبیعی برسد.
  • سرم

سرم ژلاتین تعدیل یافته (هماکسل )

ارسال شده در: هومینو | ۰

گروه درمانی این سرم ، حجیم کننده پلاسما می باشد. این محلول حجیم کننده پلاسما در موارد

شوک ناشی از کاهش حجم خون به علت خونریزی ، سوختگی ، التهاب لوزالمعده ، از دست رفتن

آب و الکترولیتها در اثر استفراغ و اسهال مداوم ، بیماریهای غده فوق کلیوی و کلیه ها و اغمای

دیابتی مصرف می شود.

این سرم محلول حامل برای انسولین است و مورد منع مصرف کامل این دارو گزارش نشده است.

برانول ( آنژیوکت ):

انواع گوناگونی دارد مانند آبی، صورتی، سبز، قهوه ای و خاکستری. نحوه تزریق برانول مانند تزریق

وریدی است.

نکاتی در مورد نحو? آماده کردن داروها و سرمها :

شستشوی دستها قبل از آماده کردن و دادن هر نوع داروی

تزریقی و خوراکی انجام شود.

از نگهداری هرگونه داروی تزریقی در داخل سرنگ حتی در زمان

کوتاه و در یخچال اکیداً خودداری گردد

هر نوع داروی تزریقی مورد استفاده جهت بیمار باید صرفاً در بالین

بیمار در زمان تزریق آماده گردد و از حل نمودن دارو در اتاق

کار باید جداً اجتناب شود.

هر نوع داروی تزریقی باید فقط بوسیل? سرنگ مجزا کشیده شده یا

حل گردد و در موقع کشیدن دارو به داخل سرنگ دقت شود که

دست با بدن? پیستون تماس پیدا نکند.

استفاده از سرنگ مشترک جهت آماده کردن یا حل کردن چند نوع

داروی مختلف یا مشابه اکیداً ممنوع می باشد.

جهت جلوگیری از آلودگی میکروبی، در مورد ویالهای تزریقی به شکل

وریدی باید با یک سرنگ دارو حل شده و با سرنگی دیگر دارو

به بیمار تزریق گردد.

به نحوه و شرایط نگهداری دارو پس از حل شدن طبق دستور کارخان?

سازنده بدقت توجه و عمل شود.

داروهایی که پس از حل شدن براساس دستور کارخان? سازنده مجاز به

نگهداری می باشند حتماً روی آنها تاریخ و ساعت درج شود.

شرایط نگهداری داروها از قبیل حفظ دمای مناسب ، محافظت از نور و …

بطور دقیق رعایت شود.

چنانچه تجویز برخی از داروها نیاز به ملاحظات خاص نظیر محافظت

مسیر تزریق از نور ، کنترل علائم حیاتی و … دارد حتماً اقدامات

لازم انجام گردد.

درب لاستیکی ویالهای تزریقی و محل وارد کردن ست سرم در سرمها

به هیچ وجه استریل نمی باشد و باید با محلول ضدعفونی کنند?

مناسب قبل از استفاده کردن ضد عفونی شود.

  • پانسمان

درمان زخم با پانسمان های نوین زخم

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمان زخم پانسمان های نوین زخم بر این اهداف اصلی تمرکز دارند:

  • حفظ دمای پایدار در اطراف زخم
  • تسهیل جریان اکسیژن
  • محافظت از زخم در برابر عوامل عفونت زا
  • حذف بافت مرده ی زخم و فراهم کردن شرایط مناسب برای رشد سلول های جدید
  • تسکین درد در طول تعویض پانسمان

به عنوان مثال، پانسمان فیلم به طوری طراحی شده است که بدون

چسبیدن به زخم بر روی آن پایبند بماند. پانسمان فیلم با ایجاد کردن

یک محیط مرطوب به پیشگیری از ایجاد بافت نکروزه کمک می کند.

پانسمان آلژینات که مشتق شده از جلبک های دریایی است به شکل های

مختلفی برای پوشش دادن زخم ها و به دام انداختن باکتری ها مورد استفاده

قرار می گیرد. هیدروژل ها برای مرطوب نگه داشتن زخم های خشک

طراحی شده اند و برای زخم های عمیق بسیار مفید هستند. پانسمان های

هیدروکلوئیدی حاوی مواد هیدروفیلی مانند ژلاتین و سلولز هستند که مایعات،

خاک و باکتری ها را جذب می کنند و جرم ژل حفاظتی تشکیل می دهند.

  • تزریق پنی سیلین

عوارض تزریق پنی سیلین

ارسال شده در: هومینو | ۰

حساسیت به پنی‌سیلین تزریقی معمولا با احساس خارش، گزگز، کهیر و طعم فلزی

در دهان آغاز می‌شود و در نهایت باعث تنگی نفس، بیهوشی و در صورت عدم توجه،

باعث مرگ می‌شود.اگر یک بیمار به داروی دیگری حساس است، زمینه حساسیت

در او وجود دارد و ممکن است به پنی سیلین نیز حساس باشد. در بیماری های آلرژیک

مانند آسم نیز احتمال شدیدتر بودن واکنش حساسیتی بیشتر است.حساسیت به آمپول

پنی سیلین معمولا به صورت عوارض پوستی مانند اگزما، ضایعات جلدی و انواع

حساسیت های پوستی بروز پیدا می کند و عوارض دیگر مانند عوارض کبدی، انواع کم خونی حاد،

تشنج، کاهش سیستم ایمنی نسبت به عفونت ها و اختلالات و نارسایی های انعقاد خون بروز پیدا می کند.

اقدامات لازم در شوک انافیلاکسی نسبت به  پنی سیلین

اقدامات اولیه برای نجات جان بیمار مبتلا به شوک حساسیتی پس از تزریق پنی سیلین

یا دیگر داروهایی که شوک آلرژیک می دهد، شامل اقدامات اصول احیا می شود.

اقداماتی که بر اساس آن مجرای تنفسی بیمار را باز و اقدام به تنفس مصنوعی به وی می کنند.

در چنین شرایطی ابتدا باید اکسیژن خالص با غلظت بالا را به مصدوم رساند و

سپس اقدام به درمان شوک کرد. اگر مصدوم بیهوش نیست، باید او را به حالت

طاقباز یا به پهلو خواباند.

اولین داروی تزریقی برای درمان شوک حساسیتی، آمپول اپی نفرین است که به

صورت زیر جلدی تزریق می شود. داروهای بعدی عبارتند از آمپول های آنتی هیستامین

که داخل رگ تزریق می شود. داروهای گشاد کننده راه های هوایی نیز در چنین شرایطی

باید مورد استفاده قرار بگیرد.

تست  پنی‌ سیلین برای چه کسانی ضروری است؟

در گذشته دستورالعملی درباره پنی‌ سیلین ابلاغ شد که می گفت برای افراد زیر

شش ‌سال و یا نوجوانان زیر ۱۴ سال به‌دلیل اینکه هنوز سیستم ایمنی بدنشان کاملا

مجهز نشده و تکامل نیافته است و واکنش شدیدی نخواهند داشت، می‌توان تست

پنی‌سیلین را انجام نداد.

اما در حال حاضر گفته می شود برای همه افرادی که لازم است تزریق پنی‌ سیلین داشته باشند،

حتما باید تست انجام داد، حتی اگر قبلا پنی‌سیلین تزریق کرده باشند. فقط کودکان زیر

شش ‌سال از این قضیه مستثنی هستند و نیازی به تست کردن نیست.

بهترین روش تست 

بهترین روش برای تست حساسیت به پنی سیلین روش تست خراش پوستی skin prick test است.

در این روش ابتدا خراش های ظریفی روی پوست داده می شود. سپس مقداری از ماده مورد

بررسی (مثلا پنی سیلین) را روی خراش ایجاد شده می گذارند.

کسی که حتی یک‌بار و به شکل بسیار ضعیف هم به پنی ‌سیلین حساسیت نشان داده باشد،

نباید این دارو را تزریق کند و نباید حتی تست آن را انجام دهد.

در صورتی که علائم حساسیت به شکل قرمزی پوست، خارش و تورم در اطراف خراش ایجاد شود،

حساسیت مثبت گزارش می شود. تست های این چنینی معمولا در مراکز آلرژی و با مقاصد

ریشه یابی حساسیت بیمار انجام می شوند.

یک روش دیگر برای انجام تست حساسیت به پنی سیلین، تست داخل پوستی است.

در این روش با استفاده از سرنگ انسولین، مقدار مشخصی از محلول تست پنی سیلین را

در سطح جلویی ساعد به صورت داخل جلدی تزریق می کنند .پس از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در

صورت عدم ایجاد کهیر و ورم و قرمزی پوست، و با نظارت پزشک تست منفی خواهد بود.

این روش در اکثر مراکز درمانی انجام می شود.

بهتر است بدانید که اگر فردی به ماده ای حساسیت داشته باشد، شدت علائم حساسیت هیچ ارتباطی

با مقدار ماده دریافتی ندارد و حتی سر سوزنی از آن ماده هم می تواند باعث واکنش مرگ آور شود.

 برای چه کسانی ممنوع است؟

کسی که حتی یک‌بار و به شکل بسیار ضعیف هم به پنی‌سیلین حساسیت نشان داده باشد،

نباید این دارو را استفاده کند و نباید حتی تست آن را انجام دهند. برای این افراد می‌توان

از داروهای جایگزین و مشابه استفاده کرد.

به‌علاوه کسی که قبلا نسبت به پنی‌سیلین حساسیت نشان داده است، به برخی داروهای

دیگر که ساختاری مشابه پنی‌سیلین دارند هم ممکن است حساسیت نشان دهد.

 همیشه موثر نیست!

پنی سیلین بیشتر برای درمان عفونت های فوقانی مثل بیماری های تنفسی و سرماخوردگی،

گلودرد چرکی و عفونت راه های هوایی فوقانی مثل حنجره، حلق و بینی تجویز می شود.

متاسفانه در برخی موارد پنی سیلین نابجا تجویز میشود و بیش از ۹۵ درصد بیماری ها

به دلایل ویروسی ایجاد شده اند که پنی سیلین در درمان آنها نقشی ندارد. بهترین درمان

برای بیماریهای ویروسی گذر زمان است و رعایت توصیه های عمومی، بهتر است بدانید

پنی سیلین هیچ نقشی در تسریع درمان شما ندارد و حتی ممکن است مشکلاتی را هم برای شما ایجاد کند.

اگر دچار ابریزش بینی و گلودرد ساده همراه با تب خفیف شدید، پنج تا هفت روز استراحت کنید

و تا می توانید غذاهای سالم و مقوی بخورید و خودتان را ببندید به مایعات.

 

  • تزریق و پانسمان

آموزش پانسمان زخم و نحوه تعویض صحیح پانسمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

زخم ها و پانسمان براساس شدت جراحت و نوع آسیب دیدگی انواع مختلفی دارند،

که بسیاری از زخم ها را برای جلوگیری از ورود میکروب ها به بدن و عفونت زخم،

مهار خونریزی و همچنین تسریع بهبودی باید پانسمان کرد. از این رو در ادامه

این مطلب، به ارائه نحوه صحیح پانسمان زخم می پردازیم.

نحوه پانسمان زخم

به هنگام ایجاد جراحت در سطح پوست، برای التیام و درمان سریع زخم،

کنترل خونریزی ناشی از جراحت و به خصوص برای پیشگیری از عفونت زخم باید،

زخم را ضدعفونی و پانسمان کرد(جراحت ممکن است، به صورت های مختلفی

همچون بریدگی، سوختگی، خراشیدگی، قطع عضو و موارد دیگر ایجاد گردد).

عفونت زخم موجب عفونت دستگاه لنفاوی می شود، که بسیار خطرناک است،

دستگاه لنفاوی متشکل از گره های لنفاوی می باشد، که به جذب آب میان بافتی،

جذب و انتقال چربی، همچنین به سیستم دفاعی بدن کمک می کند. بنابراین با

تشخیص زخم و روش صحیح پانسمان می توان از بروز این مشکلات پیشگیری کرد.

اما پیش از اقدام به ضدعفونی کردن و پانسمان زخم بهتر است، با وسایل

پانسمان و انواع زخم آشنا شوید.

وسایل پانسمان:

بسته به شدت جراحت یا زخم و نوع زخم وسایل لازم برای پانسمان هر نوع زخم

می تواند متفاوت باشد. اما به طور کلی وسایل پانسمان شامل گاز استریل،

دستکش معاینه استریل،  نوار بانداژ، پنبه آغشته به الکل، پاک کننده چسپ،

سرم نمکی استریل نرمال، آنتی بیوتیک مخصصوص زخم یا پماد ترمیم کننده،

چسپ، قیچی و کیسه زباله می باشد.

انواع زخم:

بریدگی، ساییدگی یا خراشیدگی، پاره شدگی، سوراخ شدگی، کنده شدگی، سوختگی و

همچنین قطع عضو از انواع زخم می باشد. که بسته به نوع جراحت می توان، اقدامات

زیر را برای پانسمان زخم انجام داد. البته در صورت شدت جراحت، شخص آسیب دیده

حتما باید به مراکز درمانی و اورژانس مراجعه نماید.

برای متوقف کردن(مهار) خونریزی باید به وسیله یک گاز استریل لبه های زخم ایجاد

شده را به هم نزدیک کنید، تا با تحت فشار قرار گرفتن زخم، خونریزی متوقف شود.

پس از مهار خونریزی، پنبه ای را به محلول ضد عفونی کننده آغشته کنید و تنها باید

اطرف جراحت ایجاد شده را از داخل به خارج ضدعفونی نمایید.

پس از ضدعفونی کردن زخم، گاز استریل را را به نحوی بر روی جراحت قرار دهید،

که اطراف آن نیز با گاز استریل پوشانده شود(برای عفونی نشدن زخم بی هیچ وجه

محل گاز استریل را جابه جا نکنید و برای جابه جای باید گاز استریل را تعویض نماید).

چنانچه به هنگام پانسمان خون به گاز استریل نفوذ کرد، نباید فورا آن را تعویض کنید،

بلکه باید برای مهار خون تعداد بیشتری گاز استریل را روی پوشش زخم(گاز استریل گذاشته شده روی زخم) قرار دهید.

برای ثابت ماندن گاز استریل بر روی پوست، از چسپ مخصوص پانسمان استفاده کنید و آنگاه روی آن را بانداژ کنید.

نکات مهم برای پانسمان:

  • بتادین حاوی ید می باشد، بنابراین برای ضدعفونی کردن زخم های باز نباید از آن استفاده کنید،
  • زیرا باعث ایجاد حساسیت می گردد.
  • به دلیل غیر استریل بودن اکثر پنبه ها، نباید از پنبه برای پوشاندن زخم ها استفاده کنید.
  • از مصرف خودسرانه پماد آنتی بیوتیک مخصوص زخم اجتناب کنید و تنها در صورت تجویز
  • پزشک می توانید، آن را مورد استفاده قرار دهید، زیرا موجب تعویق ترمیم بافت آسیب دیده می شود
  • و همچنین جلوی خون گیری بافت اطراف جراحت را می گیرد.
  • برای درمان سریع زخم، از بین رفتن بوی زخم و مهار سریع خونریزی می توانید، از عسل استفاده کنید.
  • زیرا عسل دارای خاصیت ضد باکتریال می باشد، بنابراین از عسل می توان برای پانسمان زخم ها
  • نظیر زخم های پوستی، سوختگی، آکنه، اگزما و… استفاده کرد.
  • تزریقات

تاریخچه سرنگ

ارسال شده در: هومینو | ۰

تاریخچه سرنگ :(۱۲۹ تا ۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح) جالینوس ، طبیب یونانی ، شکلی

ابتدایی از ‏سرنگ را ایجاد کرده بود که به یاری آن در هنگام تشریح مردگان می‌توانست
خون را به ‏رگ‌های مغزی تزریق کند.‏

قرن نهم میلادی : پزشکی عراقی- مصری به نام علی الموصلی از یک شیشه ‏استوانه‌ای

میان‌تهی برای ساکشن و برداشتن کاتاراکت استفاده کرد.‏

سال ۱۷۶۰ : اشکال ابتدایی تزریق درون وریدی و انفوزیون مایعات شروع شد.‏

سال ۱۸۴۴ : یک پزشک ایرلندی به نام دکتر فرانسیس رایند ، سوزن میان‌تهی را اختراع ‏کرد.‏

سال ۱۸۵۳ : در این سال دکتر الکساندر وود (متولد سال ۱۸۱۷) ، نوعی از سرنگ را که ‏می‌توانست

برای تزریقات زیرجلدی به کار رود اختراع کرد. دکتر وود از سال ۱۸۵۰ دبیری ‏کالج سلطنتی ادینبورگ

را برعهده داشت . وی با قرار دادن یک سوزن میان‌تهی در انتهای ‏یک پیستون فلزی توانست

شکلی تقریبا امروزی از سرنگ را اختراعکند .

وی در آن سال ‏در مجله پزشکی مقاله کوتاهی با این عنوان چاپ کرد: “روشی تازه برای درمان

نورالژی با ‏استفاده مستقیم از مخدرها در نقاط دردناک”. در این مقاله وی به این مطلب اشاره کرده

‏بود که شیوه وی می‌تواند برای تزریق سایر داروها هم مورد استفاده قرار بگیرد و منحصر ‏

به تزریق مخدرها نیست. ‏


الکساندر وود

درست در همین زمان و به طور جداگانه یک پزشک فرانسوس به نام دکتر چارلز پراواز ،

‏اختراع کاملا مشابهی انجام داد و توانست یک سرنگ فلزی ایجاد کند. وی از
اختراعش ‏برای درمان آنوریسم استفاده کرد. دکتر پراواز یک ارتوپد بود و گرچه به خاطر

اختراع ‏سرنگ مشهور شد ولی کارهای بسیار جالبی در درمان اسکولیوز و دررفتگی

مادرزادی ‏مفصل هیپ هم انجام داد.‏ سرنگ‌های واکسناسیون : مخترع سرنگ‌های

ویژه واکسناسیون شخصی به نام بنجامین ‏روبین بوده است.‏


چارلز پراواز

سال ۱۹۴۹ : در این سال سرنگ‌های یک بار مصرف به وسیله آرتور اسمیت اختراع شد.‏

سال ۱۹۵۴ : سرنگ‌های یک بار مصرف به تولید انبوه رسیدند و در این سال به وسیله

‏دکتر جوناس سالک برای تزریق واکسن پولیوی جدید سالک به یک میلیون کودک ‏آمریکایی

مورد استفاده قرار گرفتند. این سرنگ‌ها برای اولین بار شیشه‌ای بودند.‏

سال ۱۹۵۵ : شرکت ‏Roehr‏ ، سرنگ پلاستیکی یک بار مصرف تولید کرد.‏

سال ۱۹۵۶ : یک فارماکولوژیست نیوزیلندی به نام کولین مورداک ، امتیاز سرنگ‌های

‏پلاستیکی یک بار مصرف را به ثبت رساند.‏

سوزن‌های میکرو : سوزن‌ میکرو یک ابزار بدون درد جهت تزریق محسوب می‌شود.

یک ‏سوزن میکرو از ۴۰۰ سوزن سیلیکونی میکروسکوپی تشکیل شده است. شکل ابتدایی

‏این وسیله به وسیله ‏Mark Prausnitz‏ استاد مهندسی شیمی انستیتوی فن‌آوری ‏جورجیا و

یک مهندس الکترونیک به نام مارک الن اختراع شد.‏

  • دگزامتازون

چند نکته درباره دگزامتازون

ارسال شده در: هومینو | ۰

دگزامتازون یا آنطور که بعضا گفته می شود دگزا، یکی از داروهایی است که در اشکال

مختلف خود (شربت، قرص، قطره، آمپول و پماد و محلولها) یکی از پرکاربردترین داروهاست

و در نتیجه ابهامات و سوالات هم پیرامون آن زیاد است.

۱- دگزامتازون چه تاثیری در اشتها و چاق کردن دارد؟
پاسخ: دگزامتازون اشتها را زیاد می کند. علاوه بر آن از طریق ایجاد تورم در بدن شما را چاق

می کند. در حقیقت یکی از عوارض استفاده زیاد از کورتون ها ایجاد تورم تدریجی در بدن و

افزایش میزان چربی است که باعث پف کردن فرد شده و یا علامتی به نام ماه رخ! (یعنی گرد و پف کرده شدن صورت) می شود.

در نتیجه بیمار احساس میکند که چاق و قوی بنیه شده است. اماحقیقت این است که تمام کورتون ها

در استفاده مکرر باعث تحلیل رفتن عضلات وپوکی استخوان می شوند.

در حقیقت دگزا متازون بدن شما را رسما به یک پفک تبدیل میکند.

۲-من هر وقت سرما می خورم تا دگزا نزنم خوب نمیشوم. چرا؟
پاسخ: اثر دگزامتازون در سرماخوردگیهای رایج بیشتر علامتی است. یعنی باعث سرکوب واکنشهای

ایمنی میشود و در نتیجه علائم بیماری را میپوشاند. این قضیه در سرماخوردگی های ویروسی چندان

اشکالی ایجاد نمی کند، اما در سرماخوردگیهای همراه با عفونت باکتریایی (مثلا انواع تب دار یا همراه

با گلودرد چرکی) با سرکوب ایمنی بدن، برای باکتریهای فرصتی را برای سازماندهی نیروها و تکثیر فراهم

میکند و در نتیجه ممکن است چند روز بعد منجر به شعله ور شدن بیماری و حتی ایجاد عفونتهای

شدید تنفسی شود

۳- آیا دگزامتازون می تواند در دوپینگ و تقویت استفاده شود؟
پاسخ: کورتونها می توانند نوعی حالت خوش آنی در فرد ایجاد کنند که به euphoria موسوم است.

همچنین باعث تغییرات آنی در میزان قند خون میشوند و بصورت کوتاه مدت ممکن است برخی توانایی های

جسمانی را افزایش دهند. البته این داروها در دراز مدت هم باعث پوکی استخوان و هم ضعف ایمنی

بدن میشوند بنابراین مصرف مکرر آن حتی به قصد دوپینگ اثرات معکوس خواهد داشت.

نکته: دگزامتازون جزو داروهای ممنوع دوپینگ است.

۴-آیا مصرف دگزامتازون در دوران حاملگی مجاز است؟
پاسخ: دگزامتازون از نظر مصرف در حاملگی جزو گروه c است. یعنی نه جزو داروهای بی خطر است

و نه جزو داروهای خطرناک. در صورت صلاحدید پزشک در برخی موارد میتوان با قبول برخی عوارض جانبی

از این دارو استفاده کرد. مصرف خودسرانه بویژه در حاملگی کاملا ممنوع است. زیرا ممکن است باعث

سرکوب غده فوق کلیه در جنین شود.

۵-من مدتهاست که با تجویز پزشک برای تسکین برخی دردهای مفصلی خود از دگزا متازون استفاده

میکنم. الان احساس میکنم حال بهتری دارم. آیا میتوانم دارو را قطع کنم؟

پاسخ: یک اصل کلی در استفاده دراز مدت از کورتون داریم. میزان مصرف کورتون به تدریج زیاد میشود

و موقع قطع کردن دارو هم اینکار تدریجا صورت میگیرد. قطع تدریجی بصورت افزایش فواصل مصرف و

کم کردن میزان داروی مصرف در هربار استفاده است. هیچگاه مقدار زیادی از کورتون را ناگهان مصرف

نکنید یا ناگهان قطع نکنید.

موارد مصرف اساسی دگزامتازون:
۱- ضد التهاب (بخصوص در بیماریهای روماتیسمی-حساسیتهای موضعی یا عمومی-کنترل عوارض بعد از جراحیهای دندان و…)
۲-کاهش ادم مغزی یا ریوی
۳-در درمان برخی اختلالات غده فوق کلیوی
عوارض شایع و مهم مصرف کورتون:
در مصرف بصورت موضعی (به شکل پماد و قطره یا محلول): تحلیل رفتن پوست در استفاده دراز مدت،

لکه افتادن روی پوست و خشکی پوست، تشدید عفونتهای قارچی

در مصرف سیستمیک (خوراکی یا تزریقی): سرخوشی، عوارض گوارشی، تشدید عفونت ها، بیخوابی، پوکی

استخوان (در مصرف طولانی)، ضعف ایمنی ، اختلالات هورمونی (نظیر پرمویی، اختلال عادت ماهانه) اتساع

شکم و گرد شدن صورت، اختلال آنزیمهای کبدی، تحلیل عضلانی، چرب شدن پوست و تشدید آکنه، تغییرات

روحی (نظیر سرخوشی بیش از حد یا تحریک پذیری عصبی)

  • تزریق

تزریق چیست و انواع تزریق کدام است ؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریق چیست ؟

تَزریق یا انژکسیون در پزشکی به معنی روشی جهت وارد کردن داروهای مایع (آمپول)

یا واکسن به داخل بدن با استفاده از سرنگ و سرسوزن تیز است.

انواع تزریق کدام است ؟

 زیر جلدی (S.C):

بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت هم بند شل غنی از بافت چربی با خونرسانی

کم بوده وبه همین دلیل معمولا سرعت جذب دارو در آن طولانی تر از عضله است (۲۰ تا ۳۰

دقیقه در مقابل ۵ تا ۱۰ دقیقه در تزریقات عضلانی) البته برخی از داروها سرعت جذبشان

از بافت زیر جلدی برابر با عضله است (نظیر هپارین ) .

برای تزریقات S.C معمولا از سرنگهای ۲ میلی لیتر یا کمتر و سر سوزن نمره ۲۴ تا ۲۶ و

با طول ۱٫۵ سانتیمتر استفاده می شود . تزریقات S.C را می توان در هر نقطه ای انجام داد (نظیر بی حسی های موضعی ).

ولی محلهای رایج قسمت فوقانی خارجی بازو , جلوی ران , روی شکم و روی کتف ها می باشد .

همانند تزریقات عضلانی بایستی در S.C نیز قبل از تزریق آسپیراسیون انجام شود (بجز در مورد هپارین) .

روش کار بدین ترتیب است که چینی از پوست محل با انگشتان یک دست گرفته و بلند شده

و سپس سوزن با زاویه ۴۵ تا ۹۰ در جه زیر جلد وارد و پس از آسپراسیون  می شود

حدود ۲ میلی لیتر است و نبایستی بیش از ۵ میلی لیتر تزریق شود .

 داخل جلدی:

از تزریقات داخل جلدی (Intradermal) برای تست های آلرژیک , برخی از واکسیناسیونها و نیز

بررسی پاسخ سیستم ایمنی (anergy screen) استفاده می شود و معمولا سرنگهای یک میلی لیتر

مدرج (نظیر سرنگ توبرکولین) با سر سوزنهای نمره ۲۵ تا ۲۷ بکار برده می شود و اکثرا در سطح

فلکسور ساعد (حدود ۱۰ سانتیمتر پایینتر از شیار آرنج ) انجام می شود .

کار بدین ترتیب است که پوست محل با الکل پاک شده و سپس سوزن با زاویه ۱۵ درجه و به میزان

۲ تا ۳ میلیمتر داخل درم شده  به آرامی تزریق

می شود که به صورت یک عدس برآمده می شود .

در پایان بدون ماساژ سوزن خارج می شود و یک دایره به قطر یک سانتیمتر دور آن کشیده

و ساعت و تاریخ تست نوشته می شود .

نکته – در تمامی تزریقاتی که سوزن به طور مایل وارد پوست می شود بایستی سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد .

 عضلانی:

رایجترین نوع تزریق آمپول به بیمار معمولاً به شیوه تزریق ماهیچه‌ای است. هنگامیکه دارو جذب

گوارشی ندارد یا به آن آسیب می‌زند یا پس از جذب در کبد به مقدار زیاد تخریب می‌شود مجبور به استفاده از روش تزریق هستیم.

در بین روش‌های مختلف تزریق چنانچه مقدار دارو زیاد باشد و یا بافت‌های سطحی را تحریک کند

و یا احتیاج به جذب سریعتر باشد آن را داخل ماهیچه تزریق می‌کنند .

نحوه تزریق آمپول

معمولاً سرنگ ۲ – ۵ میلی لیتری بکار می‌رود. شماره و طول سوزن بسته به نوع ماهیچه؛

محل تزریق یا میزان بافت چربی که ماهیچه مورد نظر را پوشانیده‌است و سن بیمار متفاوت می‌باشد.

برای تزریق در ماهیچه سرینی (گلوتئال) معمولاً از سوزن شماره ۲۰ – ۲ استفاده می‌شود و

برای تزریق در ماهیچه دالی معمولاً از سوزن شماره ۲۳ – ۲۵ استفاده می‌شود .

محل تزریق آمپول

الف-ناحیه پشت سرینی (دورسوگلوتئال) برروی ماهیچه‌های ضخیم باسن:
محل تزریق در این ماهیچه معمولاً قسمت فوقانی خارجی یا ربع فوقانی خارجی باسن در

حدود ۵-۸ سانتی متر پایین تر از کرست ایلیاک خواهد بود که به دو روش مشخص می‌گردد.

یک لب باسن را با خطوط فرضی به چهار قسمت تقسیم کنید در این هنگام شما با لمس

کرست ایلیاک از انتخاب محل صحیح تزریق که به اندازه کافی بالا می‌باشد مطمئن شده‌اید.

انتخاب محل تزریق بدون لمس کرست ایلیاک روش مطمنی نخواهد بود.این عضله در کودکان

کم تر از ۲ سال به دلیل عدم تحرک کافی مکان مناسبی جهت تزریق نمی‌باشد و احتمال

آسیب به اعصاب سیاتیک این نواحی وجود دارد.

ب- ناحیه ونتروگلوتئال بر روی ماهیچه سرینی متوسط:

برای تعیین محل  برروی این ماهیچه در بیمار می‌باید کف دست خود را بر روی تروکانتر

بزرگ قراردهید به طوری که انگشتان وی متوجه سر بیمار باشد. معمولاً دست راست برای

ران چپ به کار رفته و از دست چپ برای ران راست استفاده می‌شود.

انگشت سبابه بر روی بر جستگی فوقانی قدامی استخوان نشیمنگاهی قرار گرفته و انگشت

میانی دست به طرف عقب کشیده شود به طوری که لبه کرست ایلیوم را لمس کنید سپس

با انگشت خود به باسن آن فشار می‌آورد.

محل  در این حالت مرکز مثلثی خواهد بود که با انگشت سبابه؛ میانی و لبه کرست

ایلیاک تشکیل شده‌است. این محل برای کودکان و بزرگسالان قابل استفاده می‌باشد.

بیمارمی تواند در وضعیت به پشت خوابیده قرارگیرد در این حالت بهتر است زانوها و لگن خم

شده باشد تا ماهیچه مربوطه شل شود حجم قابل تزریق ۱ – ۵ میلی لیتر می‌باشد.

ج- ماهیچه پهن داخلی (وستوس لترالیس):

ثلث این ماهیچه محل مناسبی برای تزریق خواهد بود که با تقسیم فاصله بین تروکانتر بزرگ

و برجستگی خارجی زانو به سه قسمت و انتخاب ثلث میانی آن به دست می‌آید. این محل

برای کودکان و بزرگسالان مورد استفاده می‌باشد بیمار می‌تواند در وضعیت خوابیده به پشت یا نشسته قرار گیرد.

د- ماهیچه دالی:

سطح خارجی این ماهیچه اغلب برای تزریق واکسن استفاده می‌شود.