• تزریق و پانسمان

آموزش پانسمان زخم و نحوه تعویض صحیح پانسمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

زخم ها و پانسمان براساس شدت جراحت و نوع آسیب دیدگی انواع مختلفی دارند،

که بسیاری از زخم ها را برای جلوگیری از ورود میکروب ها به بدن و عفونت زخم،

مهار خونریزی و همچنین تسریع بهبودی باید پانسمان کرد. از این رو در ادامه

این مطلب، به ارائه نحوه صحیح پانسمان زخم می پردازیم.

نحوه پانسمان زخم

به هنگام ایجاد جراحت در سطح پوست، برای التیام و درمان سریع زخم،

کنترل خونریزی ناشی از جراحت و به خصوص برای پیشگیری از عفونت زخم باید،

زخم را ضدعفونی و پانسمان کرد(جراحت ممکن است، به صورت های مختلفی

همچون بریدگی، سوختگی، خراشیدگی، قطع عضو و موارد دیگر ایجاد گردد).

عفونت زخم موجب عفونت دستگاه لنفاوی می شود، که بسیار خطرناک است،

دستگاه لنفاوی متشکل از گره های لنفاوی می باشد، که به جذب آب میان بافتی،

جذب و انتقال چربی، همچنین به سیستم دفاعی بدن کمک می کند. بنابراین با

تشخیص زخم و روش صحیح پانسمان می توان از بروز این مشکلات پیشگیری کرد.

اما پیش از اقدام به ضدعفونی کردن و پانسمان زخم بهتر است، با وسایل

پانسمان و انواع زخم آشنا شوید.

وسایل پانسمان:

بسته به شدت جراحت یا زخم و نوع زخم وسایل لازم برای پانسمان هر نوع زخم

می تواند متفاوت باشد. اما به طور کلی وسایل پانسمان شامل گاز استریل،

دستکش معاینه استریل،  نوار بانداژ، پنبه آغشته به الکل، پاک کننده چسپ،

سرم نمکی استریل نرمال، آنتی بیوتیک مخصصوص زخم یا پماد ترمیم کننده،

چسپ، قیچی و کیسه زباله می باشد.

انواع زخم:

بریدگی، ساییدگی یا خراشیدگی، پاره شدگی، سوراخ شدگی، کنده شدگی، سوختگی و

همچنین قطع عضو از انواع زخم می باشد. که بسته به نوع جراحت می توان، اقدامات

زیر را برای پانسمان زخم انجام داد. البته در صورت شدت جراحت، شخص آسیب دیده

حتما باید به مراکز درمانی و اورژانس مراجعه نماید.

برای متوقف کردن(مهار) خونریزی باید به وسیله یک گاز استریل لبه های زخم ایجاد

شده را به هم نزدیک کنید، تا با تحت فشار قرار گرفتن زخم، خونریزی متوقف شود.

پس از مهار خونریزی، پنبه ای را به محلول ضد عفونی کننده آغشته کنید و تنها باید

اطرف جراحت ایجاد شده را از داخل به خارج ضدعفونی نمایید.

پس از ضدعفونی کردن زخم، گاز استریل را را به نحوی بر روی جراحت قرار دهید،

که اطراف آن نیز با گاز استریل پوشانده شود(برای عفونی نشدن زخم بی هیچ وجه

محل گاز استریل را جابه جا نکنید و برای جابه جای باید گاز استریل را تعویض نماید).

چنانچه به هنگام پانسمان خون به گاز استریل نفوذ کرد، نباید فورا آن را تعویض کنید،

بلکه باید برای مهار خون تعداد بیشتری گاز استریل را روی پوشش زخم(گاز استریل گذاشته شده روی زخم) قرار دهید.

برای ثابت ماندن گاز استریل بر روی پوست، از چسپ مخصوص پانسمان استفاده کنید و آنگاه روی آن را بانداژ کنید.

نکات مهم برای پانسمان:

  • بتادین حاوی ید می باشد، بنابراین برای ضدعفونی کردن زخم های باز نباید از آن استفاده کنید،
  • زیرا باعث ایجاد حساسیت می گردد.
  • به دلیل غیر استریل بودن اکثر پنبه ها، نباید از پنبه برای پوشاندن زخم ها استفاده کنید.
  • از مصرف خودسرانه پماد آنتی بیوتیک مخصوص زخم اجتناب کنید و تنها در صورت تجویز
  • پزشک می توانید، آن را مورد استفاده قرار دهید، زیرا موجب تعویق ترمیم بافت آسیب دیده می شود
  • و همچنین جلوی خون گیری بافت اطراف جراحت را می گیرد.
  • برای درمان سریع زخم، از بین رفتن بوی زخم و مهار سریع خونریزی می توانید، از عسل استفاده کنید.
  • زیرا عسل دارای خاصیت ضد باکتریال می باشد، بنابراین از عسل می توان برای پانسمان زخم ها
  • نظیر زخم های پوستی، سوختگی، آکنه، اگزما و… استفاده کرد.
  • تزریقات

تزریقات و طریقه تست انواع پنی سیلین

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریقات و طریقه تست انواع پنی سیلین پروکایین ۴۰۰۰۰۰ G -1 پنی سیلین آب مقطر رقیق

کرده CC آب مقطر حل کرده ۱%از این محلول را با ۱ CC – پنی سیلین ۴۰۰۰۰۰ را با۴ تزریق کنید.

id و ۱%داخل جلد آب مقطر رقیق کرده و CC آب مقطر حل کرده و ۱% از این محلول

را با ۲ CC -2 پنی سیلین ۸۰۰۰۰۰ = با ۴ تزریق کنید. id %1 داخل جلد ( بنزاتین یا

پنادر طولانی اثر) ۱۲۰۰۰۰۰ G -3 پنی سیلین کریستال: G -4 پنی سیلین بصورت تزریق

عضلانی و وریدی می باشد.روش تست مانند پنادر می باشد ۶یعنی پنی سیلین

بنزاتین ۶۰۰۰۰۰ و ۳یعنی پنی سیلین (G -5 پنی سیلین ۶.۳.۳ پروکایین ۳۰۰۰۰۰ و

۳یعنی پنی سیلین کریستال ۳۰۰۰۰۰ می باشد. تزریقات خارج از رگ تزریقات  خارج رگ

یک دارو ممکن است منجر به درد، تاخیر در جذب، و یا صدمه بافتی شود تزریق داخل

سرخرگی تزریق داخل سرخرگی، به ندرت اتفاق می افتد، اما بسیار خطرناک تر است.

نقش آب در ساختار بدن موجودات • تا ۹۰ % وزن بدن تعداد زیادی از موجودات زنده را

آب تشکیل می دهد. • تا ۶۰ % وزن بدن انسان را آب تشکیل می دهد. • تا ۹۰ % ریه های

انسان را آب تشکیل می دهد. • و ۷۰ % مغز انسان را آب تشکیل می دهد  اهداف مایع درمانی

این چند روش اسطوار است ایجاد وحفظ تعادل مایع والکترولیت تجویز داروها وعوامل

شیمی درمانی انتقال خون وفراورده های خونی تجویز غذاهای تزریقی ومکمل های غذایی

انواع سرم ها وفراورده های آن آمینو اسیدها Dextran: دکستران  کربوهیدراتها.

روش کاربرد آنژیوکت و تزریقات

۱.برحسب اندازه رگ محل مورد مصرف اندازه مناسب آنژیوکت را انتخاب کنید

۲.در مورد آنژیوکت های بزرگ (کمتر از نمره ۱۵-۱۴) ابتدا محل پوست را بی حس نمایید

۳. تنه آنژیوکت را بین شست انگشتان دوم و سوم و چهارم نگه دارید به طوری که سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد

 

  • سرم

نکاتی در مورد نحوه تزریق سرم و تزریق وریدی

ارسال شده در: هومینو | ۰

اغلب بیماران بستری در بخش های بیمارستان نیاز به تزریق سرم پیدا خواهند کرد.

تزریق دارو و تامین مایع و الکترولیت های مورد نیاز بدن بیمار یکی از دلایل مهم نیاز

بیماران به تزریق و دریافت سرم های درمانی است. به همین جهت یکی از مهمترین

مهارت های مورد نیاز پرستاران، مهارت تزریق سرم و یا بعبارتی مهارت برقراری انفوزیون

وریدی است. علاوه بر دانش کافی، کسب مهارت و تجربه در این زمینه جهت ارائه

مراقبت های پرستاری در بیمارستان ضروری می باشد. به همین دلیل در سایت “هومینو”

مجدداً روی این موضوع تاکید شده و این مطلب با عنوان نکاتی در مورد نحوه تزریق سرم منتشر می گردد:

قبل از شروع به کار به این نکات توجه کنید:

  • شستشوی دستها قبل از آماده کردن سرم الزامی است.
  • شرایط نگهداری سرم ها از قبیل حفظ دمای مناسب ، محافظت از نور و … بطور دقیق رعایت شود.
  • درب لاستیکی ویالهای تزریقی و محل وارد کردن ست سرم در سرمها به هیچ وجه
  • استریل نمی باشد و باید با محلول ضدعفونی کنندۀ مناسب قبل از استفاده کردن ضد عفونی شود.
  • از سوراخ کردن و زدن سوزن به محفظۀ پلاستیکی سرمهای تزریقی جهت افزایش سرعت
  • تزریق و جلوگیری از جمع شدگی محفظۀ پلاستیکی که موجب ورود هوای غیر استریل
  • محیط به محلول استریل داخل محفظه می شود اکیداً اجتناب و از ستهای سرم که مجهز
  • به فیلتر می باشند جهت برطرف شدن این مشکل استفاده گردد.
  • از استفاده از هر نوع سرم تزریقی که تغییر رنگ پیدا کرده حتی در صورت کمبود جداً خودداری گردد.
  • میزان سرم در ساعت و تعداد قطرات در دقیقه و ترکیبات اضافه شده به سرم و زمان شروع
  • و خاتمه و نام پرستار تنظیم کننده را بر روی برچسب سرم ثبت کنید.

تنظیم سرعت انفوزیون وریدی:

  • تنظیم سرعت انفوزیون به نوع ست انفوزیون و میزان و نوع مایع و دستور پزشک دارد.
  • در ماکروستها (ست سرم معمولی) معمولا قطره ساز قادر است ۲۰– ۱۵– ۱۰، قطره در
  • دقیقه را از خود عبور دهد، و در میکرو ستها قطره ساز حدود ۶۰ قطره در دقیقه از خود
  • عبور می دهد. فاکتور قطره بر روی بسته بندی ست انفوزیون توسط کارخانه مربوطه نوشته می شود.

۶۰ × ساعت انفوزیون ÷  فاکتورقطره × حجم کل مایع = قطره / دقیقه

مثال : محاسبه تعداد قطرات سرم در دقیقه در ۱۰۰۰ سی سی مایع در ۸ ساعت با ماکروست (ست معمولی) و میکروست به ترتیب به صورت زیر است.

درصورتیکه فاکتورقطره ۱۵ درنظرگرفته شود از روش سریع قطره ماکروست /دقیقه =حجم سرم به دقیقه /۴×زمان به ساعت ·        ۱۰۰۰×۱۵ ÷۸ ×۶۰ =۱۵۰۰۰ ÷ ۴۸۰= ۳۱ drops/min
درصورتیکه فاکتور قطره ۶۰ درنظرگرفته شود ازروش سریعقطره میکروست/دقیقه=حجم به cc / زمان به ساعت ·        ۱۰۰۰ × ۶۰ ÷ ۸ × ۶۰ = ۱۰۰۰ ÷  ۸ =۱۲۵ drops/min

فاکتورهای مؤثر بر سرعت انفوزیون:

ارتفاع ظرف مایع- پوزیشن عضو دارای کاتتر- گرفتگی لوله ست انفوزیون- گرفتگی و انسداد

سر کاتتر- محل قرار گرفتن کاتتر داخل وریدی – وجود هوا در ست تزریق- کم شدن فشار هوا در سطح مایع تزریقی

استفاده ازورید مناسب:

  • جهت انتخاب ورید مناسب باید به راحتی بیمار ، وضعیت قرار گرفتن و وسعت استفاده از
  • وسایل مهار کننده حرکات، توانایی نگهداری سوزن در ورید، نوع محلول ، صدمات و
  • عوارض احتمالی ناحیه تزریق توجه نمود.

وریدهای قابل دسترس برای تزریقات مایعات وریدی:

  • ورید های پشت دست و ساعد و ناحیه جلوی آرنج:

  • ورید های این ناحیه درشت و سطحی بوده و شریانها و وریدها کاملأ نزدیک به هم قرار گرفته اند.
  • در ۱۰ درصد افراد امکان دارد شریان نا بجایی در ناحیه آرنج وجود داشته باشد که ممکن است با ورید اشتباه شود.
  • در صورت امکان از وارد کردن سوزن در ناحیه مرکزی آرنج خودداری کنید. چون با کمترین خمیدگی
  • امکان جابجایی وجود دارد . در ضمن سفتی مفاصل یا درد ممکن است به علت بی حرکتی رخ دهد.
  • انشعابات ورید های سفالیک و بازیلیک توأم با کمان وریدی پشت دست در شیر خواران و کودکان
  • استفاده می شود. در شیر خواران استفاده از پنجمین ورید بین انگشتان توصیه شده است
  • که به دلیل وضعیت ثابت آن می باشد.

محلهای مناسب جهت انفوزیون وریدی در شیرخواران و نوزادان:

  • ورید های پشت پا :ورید های حاشیه جانبی و میانی پا نواحی مناسب برای تزریق مایعات در شیر خواران و کودکان است.
  • ورید بزرگ سافن در قوزک پا که بین قوزک داخلی و تاندون قدامی درشت نی قرار گرفته است.

در رگ گیری از کودکان و نوزادان باید از فرد دیگری جهت نگه داشتن اندام کمک بگیرید .

وریدهای سر چون فاقد دریچه های لانه کبوتری هستند، در شیر خواران کوچکتر از ۹ ماه بخصوص در نوزادان ،

مناسب هستند.        وریدهای اصلی سر که می تواند مورد استفاده قرار گیرند بر حسب اولویت شامل

پیشانی، گیجگاهی سطحی، پشت گوش، بالای چشمی، پشت سری و قسمت خلفی صورت هستند.

شریان و ورید بر اساس موارد زیر از یکدیگر تفاوت دارند:  

۱) ضربان را در شریان می توان حس نمود.

۲)ورید به صورت یک شیار در زیر پوست حس می شود

۳)شریان رگ سفت و قابل اتساع است.

فشردن بخشی از رگ با دو انگشت ، مسیر جریان خون را مشخص خواهد کرد. برداشتن انگشت

مسدود کننده رگ ، سبب پر شدن آن خواهد شد. مسیر خون در وریدها به طرف قلب و در

شریان ها به سمت اندام ها (دور شدن از قلب) می باشد.

توجه : از گذاشتن کاتتر نافی درنوزادان برای مایع درمانی  حتی الامکان خودداری شود .

توجه : ورید ، شریان واعصاب در بعضی از نقاط بسیار نزدیک به هم قرار گرفته اند ، که باید درهنگام

رگ گیری به این موضوع توجه شده ، تا از آسیب به اعصاب و شریان جلوگیری شود .

نکات مهمی که جهت موضع تزریق وریدی رعایت می شود:

  • برای اینکه ورید گرفته شده به خوبی وظایف خود را انجام دهد باید محل به خوبی محافظت شود
  • که برای این منظور اندام مورد نظر باید در وضعیت آناتومیک خنثی قرار داده شود.
  • این عمل توسط آتل های پوشیده از نوارهای محافظ انجام می شود.
  • برای جلوگیری از صدمه به پوست به دنبال برداشتن چسب هایی که زده شده است
  • بهتر است بین چسب و پوست یک مانع مانند گاز استریل و یا ورقهای شفاف در محل ورود سوزن گذاشته شود.
  • برای این که هر چه زودتر انفیلتراسیون (نشت مایع از عروق ) محل کاتتر (آنژیوکت) مشخص شود،
  • نباید بیشتر از یک اینچ ( ۲/۵) سانتی متر از اطراف کاتتر روی پوست پوشیده باشد. استفاده از
  • پوششهای پلاستیکی شفاف ایده آل است .
  • تعدادی از انگشتان و فضاهای بین انگشتی باید باز باشند تا از نظر خون گیری ، انتها ها قابل مشاهده باشد.
  • انگشت شست هیچگاه نباید ثابت شود چون خطر کوتاه شدگی یا محدودیت حرکت بعدی وجود دارد.
  • بسته به منطقه آنژیوکت ، باید محل های پایین تر بررسی شود. مثلأ نواحی پشت گوش در ناحیه سر ،
  • پشت دست و یا قسمت های تحتانی اندام باید از نظر ادم بررسی شوند.

صدمات و عوارض تزریقات وریدی مایعات:

  • سوزن ممکن است به دیواره مقابل رگ در ناحیه ورود رخنه کرده و سبب هماتوم
  • یا نشت مایع در بافت های اطراف شود.
  • سلول های نکروزه یا لخته قادر است سوزن را مسدود سازد و چنانچه توسط سرنگ
  • با فشار تزریق شود می تواند سبب آمبولی شود.
  • به علت صدمه ناشی از ورود سوزن امکان وازواسپاسم وجود دارد.
  • امکان شکستگی آنژیوکتی که قابلیت انعطاف کافی ندارد وجود دارد.
  • تحقیقات نشان داده است که باقی ماندن آنژیوکت کمتر از ۴۸ ساعت هیچ گونه کشت
  • مثبتی در بر نداشته است. اما وجود این مسأله پس از ۴۸ ساعت ۵۲% بوده است .
  • انواع گوناگونی از باکتری کشت شده شامل : استافیلوکوک طلایی، کلبسیلا، آنتروکوک
  • و استافیلوکوک آرئوس است.
  • ترومبوفلبیت
  • تزریق غیر عمد در شریان
  • ایسکمی و گانگرن اندام های تحتانی که ناشی از تزریق در ورید سافن و یک صدمه مهلک است ،
  • می تواند ناشی از اسپاسم رفلکسی ورید و انتشار آن در شریان باشد.
  • چنانچه حدود ۱۰ میلی لیتر هوا وارد جریان خون شود، آمبولی هوای کشنده رخ خواهد داد.
  • چنانچه ست عاری از هر گونه محلول باشد امکان کشیدن هوا به درون سیستم وجود دارد.
  • ترک خوردگی ست یا شیشه و یا پلاستیک حاوی سرم می تواند امکان ورود هوا را به داخل
  • جریان خون به وجود آورد و باید قبل از تزریق وریدی هوا را از ست خارج کرد.
  • عفونت باکتریال ناشی از آلودگی محلولهایی که چند ساعت پیش از مصرف باز شده است وجود دارد .
  • اکثر محلول ها محیط کشت مناسب می باشند. شیشه یا کیسه حاوی سرم را که باز شده
  • و صرفأ با گاز استریل پوشیده شده است نباید مصرف کرد.
  • محلول ها نیز به طور متفاوت بافت رگ را تحریک می کنند.که شامل:محلولهای هیپر تونیک ،
  • کلرور کلسیم و محلول های قلیایی می باشند.

وقفه در جریان مایع

  • به محض ایجاد وقفه ، به گیره توجه فرمایید . امکان بسته بودن آن وجود دارد.
  • به پیچ خوردگی ست و بسته شدن فیلتر هوا توجه فرمایید.
  • بافت اطراف سوزن را بررسی نمایید . ورم،آسیب دیدگی رگ و نشت مایع از احتمالات است.
  • در این موارد باید سوزن را درآورده و از ناحیه دیگر تزریق نمود.
  • به ادم اطراف سوزن توجه داشته باشید .در صورت عدم وجود ادم، امکان انسداد سوزن توسط
  • لخته وجود دارد. در این موقعیت نباید سرنگ را وصل کرده و فشاری برای وارد ساختن لخته
  • در رگ انجام داد. فشردن ست سبب آزاد شدن لخته شده که قادر خواهد بود در مویرگ های
  • ریه جایگزین شده و انفارکتوس ریه را سبب شود.

فلبیت و ترومبوفلبیت

  • فلبیت : به التهاب ورید گفته می شود.
  • ترومبو فلبیتدر صورتی که ورید دچار التهاب همراه با  لخته خون باشد ترومبو فلبیت گفته می شود .

عواملی که می توانند باعث فلبیت شوند شامل :

  • اندازه و طول و جنس کاتتر داخل وریدی
  • نوع و PH محلول تزریق شده
  • اندازه و محل قرار داشتن ورید مورد استفاده
  • سرعت گردش خون در ورید مورد نظرگردش خون در ورید
  • تزریق

آموزش کامل انواع تزریق ۲

ارسال شده در: هومینو | ۰

سوزن ها : NEEDLES

ذر تزریق سوزن ها در بسته بندی جدا وجود ندارند که بتوان سوزن مورد نظر را انتخاب کرد.

بعضی سوزن ها همراه با سرنگ استاندارد بصورت بسته بندی شده موجود نیست .

مثل سرنگ های انسولین و تویرکولین. جنس بیشتر سوزن ها STainless است .

اگرچه بعضی از کاتترهای وریدی پلاستیکی هستند. سوزن ها یکبار مصرف هستند

به جز آنهایی که ازsteel فولاد جراحی ساخته می شوند که به سرنگ های شیشه ای متصل می شوند.

هر سوزن سه قسمت دارد:

۱ـHUb یا قسمتی که به سرنگ متصل است.

۲ـ shaft یا تنه سوزن که به قسمت Hub متصل می شود

۳ـ BeVel نوک تیز سوزن .

پرستار ممکن است برای متصل کردن سوزن به سرنگ ، Hubرا دردست بگیرد تا

مطمئن شود به سرنگ وصل شده است . با وجود این قسمت تنه و نوک سوزن

در همه حال استریل باقی می ماند.

هر سوزن سه ویژگی دارد:

۱ـ نوک تیز سوزن       ۲ـ طول تنه سوزن          ۳ـ شماره سوزن یا قطر

سوزن هائی که BeVel آنها کوتاه است برای تزریقات وریدی مناسب هستند چون

که این سوزن ها در مجاورت دیواره داخلی ورید با آسانی بسته نمی شوند.

سوزن هایی BeVel,s بلندتری دارند تیز تر هستند که در تزریقات زیر جلدی و

عضلانی برای مریض ناراحتی کمتری ایجاد می کنند.

طول سوزن ها از  اینچ تا ۵ اینچ متغیر است اگر چه بیشتر سوزن هائی که توسط

پرستار کاربرد دارد. وزن هایی با طول ۵/۱اینچ است. پرستار بر حسب اندازه و وزن

مریض و نوع بافتی که مایع باید در آن تزریق شود نوع سوزن را انتخاب می کند.

در بچه ها و افراد لاغر سوزن های کوتاه تر به کار برده می شود.

پرستار از سوزن های بلند معمولا «۱تا۵/۱اینچ » برای تزریقات عضلانی و

از سوزن های کوتاه معمولاً   تا    اینچ برای تزریقات زیر جلدی استفاده می کند.

انتخاب نوع سوزن بر حسب قطر با شماره سوزن ، بسته به غلظت مایعی دارد

که قرار است تزریق شود یک سوزن با شماره ۱۸ـ۱۶برای تزریق خون و فرآورده های

آن مناسب است. سوزن درشت. در تزریق خون و فرآورده های آن به خاطر این است

که صدمه کمتری به گلبولهای قرمزی می رسد. برای تزریقات عضلانی از سوزن های

شماره ۲۳ـ۲۰استفاده می شود که باز بستگی به غلظت ماده تزریقی دارد. تزریقات

زیر جلدی احتیاج به سوزن هایی با قطر کمتری دارند (مثلا سوزن شماره۲۵ )، و برای

تزریق داخل جلدی سوزن ریزتری مثل سوزن شماره ۱۶ احتیاج است.

آماده کردن داروهای تزریقـی:

۱ـ آمپول ها یا پوکه ها: آمپول ها شامل دوزهای انفرادی دارویی به شکل مایع هستند

و به اندازه های مختلف موجود هستند. حجم آنها از ۱سی سی تا۱۰ سی سی و یا

بیشتر را شامل می شوند یک آمپول معمولا از یک شیشه شفاف که به یک قسمت

تنگ بنام گردن محدود شده و برای کشیدن مایع آمپول این قسمت باید جدا شود.

خط رنگی که اطراف گردن آمپول است محلی است که فاقد استفاده از تیغ اره و به آسانی

شکسته می شود. در صورتی که آمپول خط رنگی نداشته باشد پرستار باید از تیغ اره

استفاده کند، در هنگام کشیدن مایع آمپول پرستار باید دقت لازم را رعایت تکنیک آسپتیک

بکند و دقت نماید که نوک سوزن با سطح خارجی آمپول تماس پیدا نکند. کشیدن مایع

بداخل سرنگ به آسانی صورت می گیرد.

۲ـ ویال ها:  ویال ها ظرف های شیشه ای یک دوزی یا چند دوزی هستند. یک درپوش لاستیکی

در قسمت بالا دارند . این قسمت پلاستیکی قبل از مصرف بر میله یک روپوش فلزی پوشیده شده است

ویال ها ممکنست شکل جامد یا مایع دارو را دارا باشند. داروهایی که در صورت محلول ماندن

خواص خود را از دست می دهند بصورت پودر ویال قرار می گیرند. اتیکتهای ویال ها نوع حلال

و مقدار آنرا مشخص می کنند.

نرمال سالین و آب مقطر استریل حلالهایی  هستند که بطور معمول در حل کردن ویال ها استفاده

می شوند. بر خلاف آمپول ها که به آسانی در سرنگ کشیده می شوند ویال ها دارای سیستم

بوده که برای بهتر کشیدن مایع درون آن باید اول مقداری  هوا بداخل آن با سرنگ وارد نمود.

عدم وارد نمودن هوا به داخل ویال بعلت خلاء موجود بیرون کشیدن دارو را شکل می کند

برای آماده کردن داروهایی که بصورت پودرهستند پرستار حلال مورد نظر و مقدار آن را بر حسب

برچسب ویال تهیه کرده و بداخل آن تزریق می کنند. بعضی از پودرها به آسانی در حلال ،

حل می شوند ولی گاهی لازمست که برای بهتر حل شدن آن، سوزن را بیرون کشیده و آنرا کاملا مخلوط کرد.

عموما تکان دادن و چرخش ویال در حل کردن دارو مؤثر است. بعد از تهیه ویال های چند دوزی maltidose پرستار

برچسبی تهیه کرده که زمان تهیه و غلظت آن را در هر میلی لیتر روی آن مشخص می کنند .

ویال های چند دوزی معمولا احتیاج به نگهداری در یخچال دارند.

پرستار به چند طریق می تواند ناراحتی بیمار را کاهش دهد.

۱ـ انتخاب یک سوزن نوک تیز با طول و قطر مناسب.

۲ـ انتخاب محل مناسب تزریق و استفاده از مناطق آناتومیک مناسب.

۳ـ قبل از تزریق محل تزریق را یخ بگذارید تا ایجاد بی حسی موضعی کند و از شدت درد بکاهد.

۴ـ سوزن را به نرمی و سریع داخل بافت کنید.

۵ـ سرنگ را در حینی که سوزن در بافت است نگهدارید.

۶ـ برای کم کردن سفتی ، عضلات مریض را در وضعیت مناسب قرار دهید.

۷ـ توجه مریض را با صحبت کردن با او یا معطوف کردن فکرش به چیزهای خوش آیند از تزریق برگردانید.

۸ـ محل تزریق را بعد از تزریق برای چند ثانیه ماساژ دهید مگر ماساژ دادن ممنوع باشد

نکاتی در مورد نحوۀ آماده کردن داروها و سرمها:

۱- شستشوی دستها قبل از آماده کردن و دادن هر نوع داروی تزریقی و خوراکی انجام شود.

۲- از نگهداری هرگونه داروی تزریقی در داخل سرنگ حتی در زمان کوتاه و در یخچال اکیداً خودداری گردد.

۳- هر نوع داروی تزریقی مورد استفاده جهت بیمار باید صرفاً در بالین بیمار در زمان تزریق آماده گردد

و از حل نمودن دارو در اتاق کار باید جداً اجتناب شود.

۴- هر نوع داروی تزریقی باید فقط بوسیلۀ سرنگ مجزا کشیده شده یا حل گردد و

در موقع کشیدن دارو به داخل سرنگ دقت شود که دست با بدنۀ پیستون تماس پیدا نکند.

۵-  استفاده از سرنگ مشترک جهت آماده کردن یا حل کردن چند نوع داروی

مختلف یا مشابه اکیداً ممنوع   می باشد.

۶- جهت جلوگیری از آلودگی میکروبی، در مورد ویالهای تزریقی به شکل وریدی

باید با یک سرنگ دارو حل شده و با سرنگی دیگر دارو به بیمار تزریق گردد.

۷- به نحوه و شرایط نگهداری دارو پس از حل شدن طبق دستور کارخانۀ سازنده

بدقت توجه و عمل شود.

۸- داروهایی که پس از حل شدن براساس دستور کارخانۀ سازنده مجاز به نگهداری

می باشند حتماً روی آنها تاریخ و ساعت درج شود.

۹- شرایط نگهداری داروها از قبیل حفظ دمای مناسب ، محافظت از نور و …

بطور دقیق رعایت شود.

۱۰- چنانچه تجویز برخی از داروها نیاز به ملاحظات خاص نظیر محافظت مسیر تزریق از نور ،

کنترل علائم حیاتی و … دارد حتماً اقدامات لازم انجام گردد.

۱۱- درب لاستیکی ویالهای تزریقی و محل وارد کردن ست سرم در سرمها به هیچ وجه

استریل نمی باشد و باید با محلول ضدعفونی کنندۀ مناسب قبل از استفاده کردن ضد عفونی شود.

۱۲- از سوراخ کردن و زدن سوزن به محفظۀ پلاستیکی سرمهای تزریقی جهت افزایش

سرعت تزریق و جلوگیری از جمع شدگی محفظۀ پلاستیکی که موجب ورود هوای غیر

استریل محیط به محلول استریل داخل محفظه   می شود اکیداً اجتناب و از ستهای

سرم که مجهز به فیلتر می باشند جهت برطرف شدن این مشکل استفاده گردد.

۱۳- در مورد داروهای خوراکی به ویژه قرصها و کپسولها از تماس مستقیم دست با دارو

اجتناب شده و دارو با بسته بندی ایجاد شده توسط شرکت سازنده در اختیار بیمار قرار داده شود.

۱۴- از نگهداری مابقی قرصهای شکسته شده جهت استفاده مجدد به لحاظ پیشگیری

از هرگونه اشتباه و نیز آلوده شدن دارو خودداری شود.

۱۵- از استفادۀ هر نوع داروی خوراکی یا تزریقی که تغییر رنگ پیدا کرده حتی در صورت کمبود جداً خودداری گردد.

۱۶- در پروندۀ بیمار در صفحۀ گزارش پرستاری پس از تیک زدن دارو، نام فرد دهندۀ دارو حتماً نوشته شود.

  • تزریق

تزریق داخل عضلانی در کودکان

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریق داخل عضلانی   

محل تزریق داخل عضلانی  با توجه به سن کودک، میزان توده عضلانی و غلظت و

حجم دارو تعیین می شود. 

نوزادان ممکن است حجم بیشتر از ۰.۵ سی سی را در یک محل تحمل نکنند. در

حالی که کودکان بزرگتر یا خردسالان ممکن است یک سی سی را در هر جایی از

تحمل کنند. با رشد کودک می توان حجم های بیشتر را بکار برد.

دلیل منطقی: در داروهایی که حجم بیشتر دارند از عضله های بزرگ تر(حجیم تر)

استفاده می شود. از تزریق  در مناطقی با رگ های خونی و اعصاب بزرگ اجتناب

شود.

برای کودک شیرخوار عضله وستوس لترالیس مناسب می باشد ، فقط

بخش میانی و جانبی ران واجد شرایط است. یک سال پس از راه رفتن کودک می توان

از عضله سرینی (دورسوگلوتئال) جهت تزریق استفاده کرد. اما چون تکامل این عضله

ضعیف است، انتخاب آنها برای کودکان کمتراز ۵ سال مطلوب نیست.

 محل مناسب برای تزریق عضلانی در کودکان بزرگ تر و نوجوانان همانند بالغین

وستوس لترالیس، دلتوئید، و عضله ونتروگلوتئال می باشد. 

در هنگام تزریق باید فراهم کردن امنیت کودک حائز اهمیت می باشد. برای حفظ و

ثابت نگه داشتن کودک در حین تزریق می توان از محدود کننده ها استفاده کرد. ضمنا

وسایل مورد استفاده بایستی  ایمن، کم خطر باشند. این مسئله ایمنی را برای کودک

و پرستار فراهم می کند (انجمن سلامت و امنیت حرفه ای امریکا ۲۰۰۱).

 مکان های مورد نظر در تزریق عضلانی 

 الف-دلتوئید

  ب-وستوس لترالیس

  ج- دورسوگلوتئال

  د – ونترو گلوتئال

شکل  : عضله پهلویی ران محل مناسب تزریق داخل عضلانی در شیرخواران است.

مهارت  . نحوه تزریق عضلانی 

آمادگی:

 ۱. انتخاب سرنگ با توجه به حجم دارویی که توصیه شده است. سر سوزن باید

به اندازه کافی طویل باشد که به بافت زیر جلدی و داخل عضله نفوذ کند. استفاده

از سر سوزن با طول ۱-۰.۵ اینچ (اندازه ۲۵-۲۱) در شیرخواران و کودکان توصیه

می شود.

۲-۱. انتخاب محل تزریق 

تجهیزات:  * سرنگ حاوی دارو    * الکل برای تمیز کردن     * باند کوچک     *گاز با سوآپ پنبه

روش: به شیوه استریل

۱- پرستار دیگری هنگام تزریق داروی عضلانی جهت نگه داشتن کودک حضور داشته باشد (شکل ۵-۷) .   

دلیل منطقی: احتیاطات حین تزریق سبب به حداقل رساندن آسیب به کودک شده و

باعث می شود که به نحو صحیح و مطمئن انجام شود.

۲- دستکش بپوشید.

    ۳- انتخاب محل: از پنبه الکل به صورت حرکت چرخشی دایره ای محل را تمیز نمائید.

۴- عضله را بین شصت و سایر انگشتان ثابت نگه دارید.

۵- درپوش پلاستیکی سر سوزن را بردارید و سوزن را با زاویه ۹۰ درجه سریع وارد عضله نمائید.

۶- سرنگ را آسپیره کنید (پیستون را به عقب بکشید).

 دلیل منطقی: وقتی که طول سرسوزن بلند است و با زاویه ۹۰ درجه تزریق شود باعث

می شود که سوزن وارد عضله شود، سپس به جهت اطمینان از عدم ورود سوزن به داخل

رگ، پیستون سرنگ را  به عقب  بکشید (سرنگ را آسپیره کنید).

۶- اگر خون آسپیره نشد دارو را تزریق کنید. سپس سر سوزن را از عضله بیرون بکشید و

ناحیه را با یک گاز یا پنبه الکلی ماساژ دهید سپس کودک را در یک وضعیت راحت قرار دهید.

در صورت وجود قطره خون در ناحیه می توان یک گاز کوچک در ناحیه قرار داد  و یا ناحیه را با گاز کوچک  تمیز کرد .

۷- از گذاشتن مجدد سرپوش سرنگ خودداری نمایید و بر اساس استاندارد های حفاظتی

توصیه شده بیمارستان، سوزن را در محفظه های مقاوم در برابر سوراخ شدن قرار دهید. 

شکل ۵-۷: پاها و بازوهای کودک به وسیله پدر و پرستار محدود شود  به نحوی که تزریق

با ایمنی انجام شود.

رشد و تکامل: در  هنگام آماده کردن برای تزریق عضلانی، به سن، سطح رشد و تکامل کودک

توجه شود. کودکان و نوپایان مطمئنا به توضیحات کم و سرپایی نیاز خواهد داشت. اغلب کودکان

پیش دبستانی و سن مدرسه می توانند دلیل تزریق را بفهمند. آنچه که آنها هنگام انجام رویه

تجربه خواهد کرد، توضیح دهید از جمله “من در حال تمیز کردن بازوی شما با الکل هستم. این

باعث خنک شدن پوست می شود اما صدمه نمی زند”. همچنین می توان از انحراف فکری

موقع تزریق کردن استفاده کرد مثلا وقتی من تزریق کردم با هم تا ۱۰ بشماریم، باشه. حالا

یک، دو، سه،…” و در پایان تزریق از کودکان برای رفتارشان تشکر و تعریف  کنیم. مثلا “می دانم

شما ترسیده بودید اما توانستید به ما کمک کنید که تزریق را سریع انجام دهیم.”

تزریق زیر جلدی: محل تزریق زیر جلدی به سن کودک بستگی دارد، معمولا در نوزادان،کودکان

نوپا از قسمت پشتی  فوقانی بازو یا جلویی ران استفاده می شود.

مهارت ۳-۷. طریقه تزریق زیر جلدی

۱. تعیین اندازه سرنگ به حجم و دوز دارویی که تجویز شده بستگی دارد. سر سوزن باید

فقط طول کافی برای سوراخ کردن بافت زیر جلدی داشته باشد که زیر پوست و سطح چربی

بالاتر از عضله وارد شود سر سوزن با طول ۳.۸ تا ۵۸ اینچ (۲۶-۲۵ شماره) برای کودکان و بچه ها توصیه شده است.

۲. محل مناسب انتخاب شود.

لوازم و تجهیزات:   *. سرنگ پر شده با دارو    *. پد گازی یا توپه کتانی    *. باندکشی کوچک       

* الکل برای تمیز کردن     

شیوه : استریل

۱. یک پرستار یا همراه یا والدین، نوزاد را موقع تزریق نگه دارند.

۲. دستکش بپوشید.

۳. محل مناسب را انتخاب کنید و با استفاده از الکل به صورت حرکت چرخشی از مرکز به اطراف

محل را تمیز نمایید 

۴- پوست را بین انگشت شست و اشاره جمع کنید.

۵-در پوش سرنگ را بردارید. سر سوزن را سریع و با یک زاویه ۴۵ درجه وارد پوست نمایید. پوست

را رها کنید و پیستون سرنگ را به طرف عقب بکشید.

دلیل  منطقی: استفاده از زاویه ۴۵ درجه در تزریق زیر جلدی نسبتا از ورود  دارو به داخل

عضله جلوگیری می کند.

۶. دارو را در صورت عدم مشاهده خون در سرنگ تزریق کنید. سپس سوزن را با همان

زاویه ورودی خارج نمایید. ناحیه را با یک پد گازی یا سواپ پنبه (الکلی شده) ماساژ دهید

و کودک را به یک وضعیت راحت قرار دهید. اگر یک قطره خون دیده شد یک باند کوچک

روی ناحیه قرار دهید.

۷. از گذاشتن درپوش سوزن خودداری نمایید و طبق استاندارد محافظتی توصیه شده

سوزن را در ظروف مقاوم  قرار دهید. 

داروی وریدی: اصول تزریق داروی داخل وریدی در کودکان شبیه بزرگسالان است. توصیه های

خاص جهت تزریق داروی داخل وریدی در این قسمت بیان شده است. مسیر داخل

رگ را از نظر بازبودن بررسی نمایید. تعداد زیادی از داروها حلال های ویژه ای دارند.

بعضی از دارو ها فقط با محلول های ویژه مثل نرمال سالین سازگار هستند.  برخی

دیگر از داروها بایستی به آهستگی انفوزیون بشوند. در حالی که بعضی داروها

می توانند سریعا تزریق شوند.

 از استاندارد های تزریق دارویی و دستورالعمل بیمارستان خود در مورد تزریق سریع

کمتر از ۱۰ دقیقه و تزریق متناوب دارو مطلع باشید. از عدم تداخل داروها هنگام

از یک مسیر وریدی  اطمینان حاصل نمایید و در بین تزریق دو دارو مسیر را شستشو دهید. 

توصیه های خاص:  توصیه می شود دارو های داخل وریدی شیرخواران و کودکان  را

در یک محفظه کنترل حجم مثل میکروست، رقیق شده و توسط پمپ الکترونیکی برای

تزریق صحیح و دقیق قرار دهید. در صورت کنترل دقیق جذب و دفع بهتر است برای

انفوزیون دارو از پمپ سرنگی استفاده شود. بایستی  پمپ با توجه به حجم مایع و

میزان انفوزیون تنظیم شود. با استفاده از پمپ می توان از انفوزیون همه دارو به داخل

ورید اطمینان حاصل نمود. از آنجا که مقداری از دارو در بخش انتهایی کاتتر باقی می ماند

بهتر است مسیر را پس از اتمام جریان انفوزیون شستشو داد تا بدین ترتیب همه دارو

به داخل ورید انفوزیون شود.