• تزریق

نحوه انجام تزریق داخل جلدی( ID ):

ارسال شده در: هومینو | ۰

محل تزریق را از نظر وجود هر گونه زخم، خراش یا تغییر رنگ

پوست ساعد بررسی کنید.

بیمار را در وضعیت مناسب قرار دهید : از او بخواهید آرنج خود را

باز کرده، ساعد را روی یک سطح صاف قراردهد.

محل تزریق را مشخص کرده با پنبه الکل یا مواد ضد عفونی کننده بدون

رنگ بصورت دورانی از مرکز تا حدود ۵ سانتیمتر پاک کنید و ۳۰

ثانیه جهت خشک شدن الکل صبر نمایید.

پنبه الکل را بین انگشتان سوم و چهارم دست آزاد نگهدارید.

در پوش سوزن را توسط کشیدن آن مستقیماً بطرف بالا بردارید.

سرنگ را بین شست و انگشت وسط بصورتی نگهدارید که شیب سر

سوزن رو به بالا باشد (در سرنگ هایی که یک شیب دارند).

توسط شست یا سایر انگشتان دست آزاد پوست روی ساعد بیمار را بکشید.

از تماس مجدد دست به محلی که با الکل و یا مواد ضد عفونی کننده،

ضدعفونی شده است خودداری کنید.

    سوزن را به آرامی با زاویه ۱۰ تا ۱۵ درجه آنقدر وارد کنید تا به مقاومت

برخورد نمایید. سوزن باید به میزان ۳میلی متر وارد جلد شود (انتهای سوزن

ممکن است از سطح پوست قابل مشاهده باشد)

    نیازی به کشیدن پیستون سرنگ وجود ندارد.

    تزریق آرام دارو را تا زمانی ادامه دهید که احساس مقاومت نسبت به

تزریق دارو بوجود آید. در صورتیکه مقاومتی احساس نکردید، زاویه سوزن

را مجدداً اصلاح کنید، زیرا سوزن عمیق تر فرورفته است (حداکثر نیم میلی متر).

    در طول تزریق داخل جلدی (ID) باید برجستگی کوچکی روی سطح پوست ایجاد شود
    سوزن را در حالی خارج کنید که پنبه الکل روی ناحیه قرار دارد.

    دور ناحیه تزریق را با خودکار حلقه بکشید .

    سوزن را در جعبه مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده ( نیدل باکس) بیندازید .

    دستها را بر اساس سیاست و رویه بهداشت دست شسته و یا ازمحلول

ویژه با پایه الکلی استفاده نمایید.

    ناحیه تزریق، مقدار و نوع ماده تست، تاریخ و زمان آن را ثبت کنید.

    ناحیه را از نظر بروز واکنشهای حساسیتی، درد حاد، سوزش، بی حسی

یا خارش بررسی کنید.

    در مواردی که جهت آلرژی تست انجام شده است پس از ۱۰الی ۳۰ دقیقه

پاسخ بیمار به تزریق را مورد بررسی قرار دهید.

  • سرم

سرم قندی نمکی

ارسال شده در: هومینو | ۰

این ســرم کــه حاوی ســدیم کلرایــد درصد ۹.۰ و دکســتروز ۵ درصد

اســت بــرای تامیــن آب و الکترولیت های موردنیــاز تجویز می شود.

#مورد_مصرف: وضعیت هایی مانند گاســتروانتریت(زخم معده)، تامیــن

آب و الکترولیت ها، تامین انــرژی در حال استراحت گوارشی و مسمومیت کاربرد دارد
این سرم به علت داشتن کلرور سدیم می تواند فشارخون را افزایش بدهد

 مورد مصرف: وضعیت هایی مانند گاســتروانتریت، تامیــن آب و الکترولیت ها، تامین

انــرژی در حال استراحت گوارشی. در مســمومیت ها به علت دارا بودن مواد قندی

دیورز بیمار را تشدید کرده و کلرور سدیم موجود در آن می تواند الکترولیت ها و سدیم

از دست رفته را جبران کند.
این سرم به علت داشتن کلرور سدیم می تواند فشارخون را افزایش بدهد.

 احتیاط و منع مصرف: این ســرم در بیماران دچار ادم، بیمــاران تحت درمــان با کور

تیکوســترئید، بیماران دچار دیابت ممنوع است.

نحوه تهیه نرمال سالین (سرم قندی نمکی) خانگی

این راه حل سخت نیست که آماده شود. موارد زیر را لازم است:
یک بطری دارای یک درب یا یک بطری شیشه ای تمیز.
یک قابلمه درب دار. 
قرص نمک. 
سپس مراحل زیر را دنبال کنید:
نیم قاشق چایخوری نمک. نمک بدون ید و یک فنجان آب را به قابلمه ریخته و درب آن را بگذارید.
درب را روی آن نگه دارید و مخلوط برای حدود ۱۵ دقیقه جوش می دهیم.
اجازه دهید قابلمه به مدت چند دقیقه خنک تا به دمای اطاق برسد.
نرمال سالین را به دقت از قابلمه به داخل بطری یا شیشه بریزید و درپوش آن را قرار دهید.

  • سرم

سرم ژلاتین تعدیل یافته (هماکسل )

ارسال شده در: هومینو | ۰

گروه درمانی این سرم ، حجیم کننده پلاسما می باشد. این محلول حجیم کننده پلاسما در موارد

شوک ناشی از کاهش حجم خون به علت خونریزی ، سوختگی ، التهاب لوزالمعده ، از دست رفتن

آب و الکترولیتها در اثر استفراغ و اسهال مداوم ، بیماریهای غده فوق کلیوی و کلیه ها و اغمای

دیابتی مصرف می شود.

این سرم محلول حامل برای انسولین است و مورد منع مصرف کامل این دارو گزارش نشده است.

برانول ( آنژیوکت ):

انواع گوناگونی دارد مانند آبی، صورتی، سبز، قهوه ای و خاکستری. نحوه تزریق برانول مانند تزریق

وریدی است.

نکاتی در مورد نحو? آماده کردن داروها و سرمها :

شستشوی دستها قبل از آماده کردن و دادن هر نوع داروی

تزریقی و خوراکی انجام شود.

از نگهداری هرگونه داروی تزریقی در داخل سرنگ حتی در زمان

کوتاه و در یخچال اکیداً خودداری گردد

هر نوع داروی تزریقی مورد استفاده جهت بیمار باید صرفاً در بالین

بیمار در زمان تزریق آماده گردد و از حل نمودن دارو در اتاق

کار باید جداً اجتناب شود.

هر نوع داروی تزریقی باید فقط بوسیل? سرنگ مجزا کشیده شده یا

حل گردد و در موقع کشیدن دارو به داخل سرنگ دقت شود که

دست با بدن? پیستون تماس پیدا نکند.

استفاده از سرنگ مشترک جهت آماده کردن یا حل کردن چند نوع

داروی مختلف یا مشابه اکیداً ممنوع می باشد.

جهت جلوگیری از آلودگی میکروبی، در مورد ویالهای تزریقی به شکل

وریدی باید با یک سرنگ دارو حل شده و با سرنگی دیگر دارو

به بیمار تزریق گردد.

به نحوه و شرایط نگهداری دارو پس از حل شدن طبق دستور کارخان?

سازنده بدقت توجه و عمل شود.

داروهایی که پس از حل شدن براساس دستور کارخان? سازنده مجاز به

نگهداری می باشند حتماً روی آنها تاریخ و ساعت درج شود.

شرایط نگهداری داروها از قبیل حفظ دمای مناسب ، محافظت از نور و …

بطور دقیق رعایت شود.

چنانچه تجویز برخی از داروها نیاز به ملاحظات خاص نظیر محافظت

مسیر تزریق از نور ، کنترل علائم حیاتی و … دارد حتماً اقدامات

لازم انجام گردد.

درب لاستیکی ویالهای تزریقی و محل وارد کردن ست سرم در سرمها

به هیچ وجه استریل نمی باشد و باید با محلول ضدعفونی کنند?

مناسب قبل از استفاده کردن ضد عفونی شود.

  • دگزامتازون

چند نکته درباره دگزامتازون

ارسال شده در: هومینو | ۰

دگزامتازون یا آنطور که بعضا گفته می شود دگزا، یکی از داروهایی است که در اشکال

مختلف خود (شربت، قرص، قطره، آمپول و پماد و محلولها) یکی از پرکاربردترین داروهاست

و در نتیجه ابهامات و سوالات هم پیرامون آن زیاد است.

۱- دگزامتازون چه تاثیری در اشتها و چاق کردن دارد؟
پاسخ: دگزامتازون اشتها را زیاد می کند. علاوه بر آن از طریق ایجاد تورم در بدن شما را چاق

می کند. در حقیقت یکی از عوارض استفاده زیاد از کورتون ها ایجاد تورم تدریجی در بدن و

افزایش میزان چربی است که باعث پف کردن فرد شده و یا علامتی به نام ماه رخ! (یعنی گرد و پف کرده شدن صورت) می شود.

در نتیجه بیمار احساس میکند که چاق و قوی بنیه شده است. اماحقیقت این است که تمام کورتون ها

در استفاده مکرر باعث تحلیل رفتن عضلات وپوکی استخوان می شوند.

در حقیقت دگزا متازون بدن شما را رسما به یک پفک تبدیل میکند.

۲-من هر وقت سرما می خورم تا دگزا نزنم خوب نمیشوم. چرا؟
پاسخ: اثر دگزامتازون در سرماخوردگیهای رایج بیشتر علامتی است. یعنی باعث سرکوب واکنشهای

ایمنی میشود و در نتیجه علائم بیماری را میپوشاند. این قضیه در سرماخوردگی های ویروسی چندان

اشکالی ایجاد نمی کند، اما در سرماخوردگیهای همراه با عفونت باکتریایی (مثلا انواع تب دار یا همراه

با گلودرد چرکی) با سرکوب ایمنی بدن، برای باکتریهای فرصتی را برای سازماندهی نیروها و تکثیر فراهم

میکند و در نتیجه ممکن است چند روز بعد منجر به شعله ور شدن بیماری و حتی ایجاد عفونتهای

شدید تنفسی شود

۳- آیا دگزامتازون می تواند در دوپینگ و تقویت استفاده شود؟
پاسخ: کورتونها می توانند نوعی حالت خوش آنی در فرد ایجاد کنند که به euphoria موسوم است.

همچنین باعث تغییرات آنی در میزان قند خون میشوند و بصورت کوتاه مدت ممکن است برخی توانایی های

جسمانی را افزایش دهند. البته این داروها در دراز مدت هم باعث پوکی استخوان و هم ضعف ایمنی

بدن میشوند بنابراین مصرف مکرر آن حتی به قصد دوپینگ اثرات معکوس خواهد داشت.

نکته: دگزامتازون جزو داروهای ممنوع دوپینگ است.

۴-آیا مصرف دگزامتازون در دوران حاملگی مجاز است؟
پاسخ: دگزامتازون از نظر مصرف در حاملگی جزو گروه c است. یعنی نه جزو داروهای بی خطر است

و نه جزو داروهای خطرناک. در صورت صلاحدید پزشک در برخی موارد میتوان با قبول برخی عوارض جانبی

از این دارو استفاده کرد. مصرف خودسرانه بویژه در حاملگی کاملا ممنوع است. زیرا ممکن است باعث

سرکوب غده فوق کلیه در جنین شود.

۵-من مدتهاست که با تجویز پزشک برای تسکین برخی دردهای مفصلی خود از دگزا متازون استفاده

میکنم. الان احساس میکنم حال بهتری دارم. آیا میتوانم دارو را قطع کنم؟

پاسخ: یک اصل کلی در استفاده دراز مدت از کورتون داریم. میزان مصرف کورتون به تدریج زیاد میشود

و موقع قطع کردن دارو هم اینکار تدریجا صورت میگیرد. قطع تدریجی بصورت افزایش فواصل مصرف و

کم کردن میزان داروی مصرف در هربار استفاده است. هیچگاه مقدار زیادی از کورتون را ناگهان مصرف

نکنید یا ناگهان قطع نکنید.

موارد مصرف اساسی دگزامتازون:
۱- ضد التهاب (بخصوص در بیماریهای روماتیسمی-حساسیتهای موضعی یا عمومی-کنترل عوارض بعد از جراحیهای دندان و…)
۲-کاهش ادم مغزی یا ریوی
۳-در درمان برخی اختلالات غده فوق کلیوی
عوارض شایع و مهم مصرف کورتون:
در مصرف بصورت موضعی (به شکل پماد و قطره یا محلول): تحلیل رفتن پوست در استفاده دراز مدت،

لکه افتادن روی پوست و خشکی پوست، تشدید عفونتهای قارچی

در مصرف سیستمیک (خوراکی یا تزریقی): سرخوشی، عوارض گوارشی، تشدید عفونت ها، بیخوابی، پوکی

استخوان (در مصرف طولانی)، ضعف ایمنی ، اختلالات هورمونی (نظیر پرمویی، اختلال عادت ماهانه) اتساع

شکم و گرد شدن صورت، اختلال آنزیمهای کبدی، تحلیل عضلانی، چرب شدن پوست و تشدید آکنه، تغییرات

روحی (نظیر سرخوشی بیش از حد یا تحریک پذیری عصبی)

  • تزریق

تزریق چیست و انواع تزریق کدام است ؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریق چیست ؟

تَزریق یا انژکسیون در پزشکی به معنی روشی جهت وارد کردن داروهای مایع (آمپول)

یا واکسن به داخل بدن با استفاده از سرنگ و سرسوزن تیز است.

انواع تزریق کدام است ؟

 زیر جلدی (S.C):

بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت هم بند شل غنی از بافت چربی با خونرسانی

کم بوده وبه همین دلیل معمولا سرعت جذب دارو در آن طولانی تر از عضله است (۲۰ تا ۳۰

دقیقه در مقابل ۵ تا ۱۰ دقیقه در تزریقات عضلانی) البته برخی از داروها سرعت جذبشان

از بافت زیر جلدی برابر با عضله است (نظیر هپارین ) .

برای تزریقات S.C معمولا از سرنگهای ۲ میلی لیتر یا کمتر و سر سوزن نمره ۲۴ تا ۲۶ و

با طول ۱٫۵ سانتیمتر استفاده می شود . تزریقات S.C را می توان در هر نقطه ای انجام داد (نظیر بی حسی های موضعی ).

ولی محلهای رایج قسمت فوقانی خارجی بازو , جلوی ران , روی شکم و روی کتف ها می باشد .

همانند تزریقات عضلانی بایستی در S.C نیز قبل از تزریق آسپیراسیون انجام شود (بجز در مورد هپارین) .

روش کار بدین ترتیب است که چینی از پوست محل با انگشتان یک دست گرفته و بلند شده

و سپس سوزن با زاویه ۴۵ تا ۹۰ در جه زیر جلد وارد و پس از آسپراسیون  می شود

حدود ۲ میلی لیتر است و نبایستی بیش از ۵ میلی لیتر تزریق شود .

 داخل جلدی:

از تزریقات داخل جلدی (Intradermal) برای تست های آلرژیک , برخی از واکسیناسیونها و نیز

بررسی پاسخ سیستم ایمنی (anergy screen) استفاده می شود و معمولا سرنگهای یک میلی لیتر

مدرج (نظیر سرنگ توبرکولین) با سر سوزنهای نمره ۲۵ تا ۲۷ بکار برده می شود و اکثرا در سطح

فلکسور ساعد (حدود ۱۰ سانتیمتر پایینتر از شیار آرنج ) انجام می شود .

کار بدین ترتیب است که پوست محل با الکل پاک شده و سپس سوزن با زاویه ۱۵ درجه و به میزان

۲ تا ۳ میلیمتر داخل درم شده  به آرامی تزریق

می شود که به صورت یک عدس برآمده می شود .

در پایان بدون ماساژ سوزن خارج می شود و یک دایره به قطر یک سانتیمتر دور آن کشیده

و ساعت و تاریخ تست نوشته می شود .

نکته – در تمامی تزریقاتی که سوزن به طور مایل وارد پوست می شود بایستی سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد .

 عضلانی:

رایجترین نوع تزریق آمپول به بیمار معمولاً به شیوه تزریق ماهیچه‌ای است. هنگامیکه دارو جذب

گوارشی ندارد یا به آن آسیب می‌زند یا پس از جذب در کبد به مقدار زیاد تخریب می‌شود مجبور به استفاده از روش تزریق هستیم.

در بین روش‌های مختلف تزریق چنانچه مقدار دارو زیاد باشد و یا بافت‌های سطحی را تحریک کند

و یا احتیاج به جذب سریعتر باشد آن را داخل ماهیچه تزریق می‌کنند .

نحوه تزریق آمپول

معمولاً سرنگ ۲ – ۵ میلی لیتری بکار می‌رود. شماره و طول سوزن بسته به نوع ماهیچه؛

محل تزریق یا میزان بافت چربی که ماهیچه مورد نظر را پوشانیده‌است و سن بیمار متفاوت می‌باشد.

برای تزریق در ماهیچه سرینی (گلوتئال) معمولاً از سوزن شماره ۲۰ – ۲ استفاده می‌شود و

برای تزریق در ماهیچه دالی معمولاً از سوزن شماره ۲۳ – ۲۵ استفاده می‌شود .

محل تزریق آمپول

الف-ناحیه پشت سرینی (دورسوگلوتئال) برروی ماهیچه‌های ضخیم باسن:
محل تزریق در این ماهیچه معمولاً قسمت فوقانی خارجی یا ربع فوقانی خارجی باسن در

حدود ۵-۸ سانتی متر پایین تر از کرست ایلیاک خواهد بود که به دو روش مشخص می‌گردد.

یک لب باسن را با خطوط فرضی به چهار قسمت تقسیم کنید در این هنگام شما با لمس

کرست ایلیاک از انتخاب محل صحیح تزریق که به اندازه کافی بالا می‌باشد مطمئن شده‌اید.

انتخاب محل تزریق بدون لمس کرست ایلیاک روش مطمنی نخواهد بود.این عضله در کودکان

کم تر از ۲ سال به دلیل عدم تحرک کافی مکان مناسبی جهت تزریق نمی‌باشد و احتمال

آسیب به اعصاب سیاتیک این نواحی وجود دارد.

ب- ناحیه ونتروگلوتئال بر روی ماهیچه سرینی متوسط:

برای تعیین محل  برروی این ماهیچه در بیمار می‌باید کف دست خود را بر روی تروکانتر

بزرگ قراردهید به طوری که انگشتان وی متوجه سر بیمار باشد. معمولاً دست راست برای

ران چپ به کار رفته و از دست چپ برای ران راست استفاده می‌شود.

انگشت سبابه بر روی بر جستگی فوقانی قدامی استخوان نشیمنگاهی قرار گرفته و انگشت

میانی دست به طرف عقب کشیده شود به طوری که لبه کرست ایلیوم را لمس کنید سپس

با انگشت خود به باسن آن فشار می‌آورد.

محل  در این حالت مرکز مثلثی خواهد بود که با انگشت سبابه؛ میانی و لبه کرست

ایلیاک تشکیل شده‌است. این محل برای کودکان و بزرگسالان قابل استفاده می‌باشد.

بیمارمی تواند در وضعیت به پشت خوابیده قرارگیرد در این حالت بهتر است زانوها و لگن خم

شده باشد تا ماهیچه مربوطه شل شود حجم قابل تزریق ۱ – ۵ میلی لیتر می‌باشد.

ج- ماهیچه پهن داخلی (وستوس لترالیس):

ثلث این ماهیچه محل مناسبی برای تزریق خواهد بود که با تقسیم فاصله بین تروکانتر بزرگ

و برجستگی خارجی زانو به سه قسمت و انتخاب ثلث میانی آن به دست می‌آید. این محل

برای کودکان و بزرگسالان مورد استفاده می‌باشد بیمار می‌تواند در وضعیت خوابیده به پشت یا نشسته قرار گیرد.

د- ماهیچه دالی:

سطح خارجی این ماهیچه اغلب برای تزریق واکسن استفاده می‌شود.

  • تزریق

آموزش کامل انواع تزریق ۲

ارسال شده در: هومینو | ۰

سوزن ها : NEEDLES

ذر تزریق سوزن ها در بسته بندی جدا وجود ندارند که بتوان سوزن مورد نظر را انتخاب کرد.

بعضی سوزن ها همراه با سرنگ استاندارد بصورت بسته بندی شده موجود نیست .

مثل سرنگ های انسولین و تویرکولین. جنس بیشتر سوزن ها STainless است .

اگرچه بعضی از کاتترهای وریدی پلاستیکی هستند. سوزن ها یکبار مصرف هستند

به جز آنهایی که ازsteel فولاد جراحی ساخته می شوند که به سرنگ های شیشه ای متصل می شوند.

هر سوزن سه قسمت دارد:

۱ـHUb یا قسمتی که به سرنگ متصل است.

۲ـ shaft یا تنه سوزن که به قسمت Hub متصل می شود

۳ـ BeVel نوک تیز سوزن .

پرستار ممکن است برای متصل کردن سوزن به سرنگ ، Hubرا دردست بگیرد تا

مطمئن شود به سرنگ وصل شده است . با وجود این قسمت تنه و نوک سوزن

در همه حال استریل باقی می ماند.

هر سوزن سه ویژگی دارد:

۱ـ نوک تیز سوزن       ۲ـ طول تنه سوزن          ۳ـ شماره سوزن یا قطر

سوزن هائی که BeVel آنها کوتاه است برای تزریقات وریدی مناسب هستند چون

که این سوزن ها در مجاورت دیواره داخلی ورید با آسانی بسته نمی شوند.

سوزن هایی BeVel,s بلندتری دارند تیز تر هستند که در تزریقات زیر جلدی و

عضلانی برای مریض ناراحتی کمتری ایجاد می کنند.

طول سوزن ها از  اینچ تا ۵ اینچ متغیر است اگر چه بیشتر سوزن هائی که توسط

پرستار کاربرد دارد. وزن هایی با طول ۵/۱اینچ است. پرستار بر حسب اندازه و وزن

مریض و نوع بافتی که مایع باید در آن تزریق شود نوع سوزن را انتخاب می کند.

در بچه ها و افراد لاغر سوزن های کوتاه تر به کار برده می شود.

پرستار از سوزن های بلند معمولا «۱تا۵/۱اینچ » برای تزریقات عضلانی و

از سوزن های کوتاه معمولاً   تا    اینچ برای تزریقات زیر جلدی استفاده می کند.

انتخاب نوع سوزن بر حسب قطر با شماره سوزن ، بسته به غلظت مایعی دارد

که قرار است تزریق شود یک سوزن با شماره ۱۸ـ۱۶برای تزریق خون و فرآورده های

آن مناسب است. سوزن درشت. در تزریق خون و فرآورده های آن به خاطر این است

که صدمه کمتری به گلبولهای قرمزی می رسد. برای تزریقات عضلانی از سوزن های

شماره ۲۳ـ۲۰استفاده می شود که باز بستگی به غلظت ماده تزریقی دارد. تزریقات

زیر جلدی احتیاج به سوزن هایی با قطر کمتری دارند (مثلا سوزن شماره۲۵ )، و برای

تزریق داخل جلدی سوزن ریزتری مثل سوزن شماره ۱۶ احتیاج است.

آماده کردن داروهای تزریقـی:

۱ـ آمپول ها یا پوکه ها: آمپول ها شامل دوزهای انفرادی دارویی به شکل مایع هستند

و به اندازه های مختلف موجود هستند. حجم آنها از ۱سی سی تا۱۰ سی سی و یا

بیشتر را شامل می شوند یک آمپول معمولا از یک شیشه شفاف که به یک قسمت

تنگ بنام گردن محدود شده و برای کشیدن مایع آمپول این قسمت باید جدا شود.

خط رنگی که اطراف گردن آمپول است محلی است که فاقد استفاده از تیغ اره و به آسانی

شکسته می شود. در صورتی که آمپول خط رنگی نداشته باشد پرستار باید از تیغ اره

استفاده کند، در هنگام کشیدن مایع آمپول پرستار باید دقت لازم را رعایت تکنیک آسپتیک

بکند و دقت نماید که نوک سوزن با سطح خارجی آمپول تماس پیدا نکند. کشیدن مایع

بداخل سرنگ به آسانی صورت می گیرد.

۲ـ ویال ها:  ویال ها ظرف های شیشه ای یک دوزی یا چند دوزی هستند. یک درپوش لاستیکی

در قسمت بالا دارند . این قسمت پلاستیکی قبل از مصرف بر میله یک روپوش فلزی پوشیده شده است

ویال ها ممکنست شکل جامد یا مایع دارو را دارا باشند. داروهایی که در صورت محلول ماندن

خواص خود را از دست می دهند بصورت پودر ویال قرار می گیرند. اتیکتهای ویال ها نوع حلال

و مقدار آنرا مشخص می کنند.

نرمال سالین و آب مقطر استریل حلالهایی  هستند که بطور معمول در حل کردن ویال ها استفاده

می شوند. بر خلاف آمپول ها که به آسانی در سرنگ کشیده می شوند ویال ها دارای سیستم

بوده که برای بهتر کشیدن مایع درون آن باید اول مقداری  هوا بداخل آن با سرنگ وارد نمود.

عدم وارد نمودن هوا به داخل ویال بعلت خلاء موجود بیرون کشیدن دارو را شکل می کند

برای آماده کردن داروهایی که بصورت پودرهستند پرستار حلال مورد نظر و مقدار آن را بر حسب

برچسب ویال تهیه کرده و بداخل آن تزریق می کنند. بعضی از پودرها به آسانی در حلال ،

حل می شوند ولی گاهی لازمست که برای بهتر حل شدن آن، سوزن را بیرون کشیده و آنرا کاملا مخلوط کرد.

عموما تکان دادن و چرخش ویال در حل کردن دارو مؤثر است. بعد از تهیه ویال های چند دوزی maltidose پرستار

برچسبی تهیه کرده که زمان تهیه و غلظت آن را در هر میلی لیتر روی آن مشخص می کنند .

ویال های چند دوزی معمولا احتیاج به نگهداری در یخچال دارند.

پرستار به چند طریق می تواند ناراحتی بیمار را کاهش دهد.

۱ـ انتخاب یک سوزن نوک تیز با طول و قطر مناسب.

۲ـ انتخاب محل مناسب تزریق و استفاده از مناطق آناتومیک مناسب.

۳ـ قبل از تزریق محل تزریق را یخ بگذارید تا ایجاد بی حسی موضعی کند و از شدت درد بکاهد.

۴ـ سوزن را به نرمی و سریع داخل بافت کنید.

۵ـ سرنگ را در حینی که سوزن در بافت است نگهدارید.

۶ـ برای کم کردن سفتی ، عضلات مریض را در وضعیت مناسب قرار دهید.

۷ـ توجه مریض را با صحبت کردن با او یا معطوف کردن فکرش به چیزهای خوش آیند از تزریق برگردانید.

۸ـ محل تزریق را بعد از تزریق برای چند ثانیه ماساژ دهید مگر ماساژ دادن ممنوع باشد

نکاتی در مورد نحوۀ آماده کردن داروها و سرمها:

۱- شستشوی دستها قبل از آماده کردن و دادن هر نوع داروی تزریقی و خوراکی انجام شود.

۲- از نگهداری هرگونه داروی تزریقی در داخل سرنگ حتی در زمان کوتاه و در یخچال اکیداً خودداری گردد.

۳- هر نوع داروی تزریقی مورد استفاده جهت بیمار باید صرفاً در بالین بیمار در زمان تزریق آماده گردد

و از حل نمودن دارو در اتاق کار باید جداً اجتناب شود.

۴- هر نوع داروی تزریقی باید فقط بوسیلۀ سرنگ مجزا کشیده شده یا حل گردد و

در موقع کشیدن دارو به داخل سرنگ دقت شود که دست با بدنۀ پیستون تماس پیدا نکند.

۵-  استفاده از سرنگ مشترک جهت آماده کردن یا حل کردن چند نوع داروی

مختلف یا مشابه اکیداً ممنوع   می باشد.

۶- جهت جلوگیری از آلودگی میکروبی، در مورد ویالهای تزریقی به شکل وریدی

باید با یک سرنگ دارو حل شده و با سرنگی دیگر دارو به بیمار تزریق گردد.

۷- به نحوه و شرایط نگهداری دارو پس از حل شدن طبق دستور کارخانۀ سازنده

بدقت توجه و عمل شود.

۸- داروهایی که پس از حل شدن براساس دستور کارخانۀ سازنده مجاز به نگهداری

می باشند حتماً روی آنها تاریخ و ساعت درج شود.

۹- شرایط نگهداری داروها از قبیل حفظ دمای مناسب ، محافظت از نور و …

بطور دقیق رعایت شود.

۱۰- چنانچه تجویز برخی از داروها نیاز به ملاحظات خاص نظیر محافظت مسیر تزریق از نور ،

کنترل علائم حیاتی و … دارد حتماً اقدامات لازم انجام گردد.

۱۱- درب لاستیکی ویالهای تزریقی و محل وارد کردن ست سرم در سرمها به هیچ وجه

استریل نمی باشد و باید با محلول ضدعفونی کنندۀ مناسب قبل از استفاده کردن ضد عفونی شود.

۱۲- از سوراخ کردن و زدن سوزن به محفظۀ پلاستیکی سرمهای تزریقی جهت افزایش

سرعت تزریق و جلوگیری از جمع شدگی محفظۀ پلاستیکی که موجب ورود هوای غیر

استریل محیط به محلول استریل داخل محفظه   می شود اکیداً اجتناب و از ستهای

سرم که مجهز به فیلتر می باشند جهت برطرف شدن این مشکل استفاده گردد.

۱۳- در مورد داروهای خوراکی به ویژه قرصها و کپسولها از تماس مستقیم دست با دارو

اجتناب شده و دارو با بسته بندی ایجاد شده توسط شرکت سازنده در اختیار بیمار قرار داده شود.

۱۴- از نگهداری مابقی قرصهای شکسته شده جهت استفاده مجدد به لحاظ پیشگیری

از هرگونه اشتباه و نیز آلوده شدن دارو خودداری شود.

۱۵- از استفادۀ هر نوع داروی خوراکی یا تزریقی که تغییر رنگ پیدا کرده حتی در صورت کمبود جداً خودداری گردد.

۱۶- در پروندۀ بیمار در صفحۀ گزارش پرستاری پس از تیک زدن دارو، نام فرد دهندۀ دارو حتماً نوشته شود.

  • عفونت خون

عفونت خون

ارسال شده در: هومینو | ۰

عفونت خون در پی ورود باکتری‌ها به جریان خون ایجاد می‌شود. با اینکه تعریف

پزشکی عفونت خون کمی متفاوت است، ولی این تعریف برای توصیف باکتریمی،

سپتی‌سمی و سپسیس نیز استفاده می‌شود. سپسیس نوعی عفونت خطرناک

است که ممکن است به مرگ منجر شود. عفونت خون در صورت عدم درمان به ‌موقع،

به‌سرعت به سپسیس تبدیل می‌شود. بنابراین تشخیص و درمان سریع عفونت خون

ضروری است. با این تفاسیر شناخت عواملی که منجر به بروز عفونت خون می‌شوند،

ضروری است و به شما کمک می‌کند از وقوع آن پیشگیری کنید.

علل بروز عفونت خون

عفونت خون زمانی ایجاد می‌شود که باکتریِ عامل عفونت در یکی از اعضای بدن‌،

وارد جریان خون شود. به حضور باکتری در خون باکتری می یا سپتی‌سمی گفته می‌شود.

با اینکه اصطلاحات سپتی‌سمی و سپسیس را معمولا با تعاریف مشابه به‌کار می‌برند،

ولی از لحاظ فنی این دو اصطلاح با یکدیگر تفاوت دارند. سپتی‌سمی به معنای وجود باکتری

در خون است که می‌تواند منجر به بروز سپسیس شود. سپسیس حالت شدید عفونت

خون است که اگر با درمان مناسب پاسخ داده نشود، زندگی فرد را تهدید خواهد کرد.

با این‌حال هر گونه عفونت ناشی از باکتری، قارچ یا ویروس می‌تواند موجب بروز سپسیس

شود و نیازی نیست حتما عامل ایجاد این عفونت‌ها در جریان خون فرد وجود داشته باشد.

این دسته عفونت‌ها معمولا در ریه‌، شکم و دستگاه ادراری به‌وجود می‌آیند. سپسیس اغلب

در افرادی رخ می‌دهد که بستری شده‌اند، زیرا در این مواقع احتمال بروز عفونت‌ها بالاتر است.

عفونت خون به معنای ورود باکتری‌ای به جریان خون است که قبلا در جایی از بدن عفونت

ایجاد کرده است. بنابراین تا زمانی که یک عفونت اولیه رخ نداده باشد، سپسیس ایجاد نمی‌شود.

برخی از شایع‌ترین علل عفونت‌های منجر به سپسیس عبارتند از:

  • عفونت شکمی؛
  • عفونت ناشی از نیش آلوده‌ی حشرات؛
  • عفونت‌های ناشی از کاتتر (لوله‌‌ای نازک و منعطف) که برای کارهایی مانند دیالیز و شیمی‌درمانی استفاده می‌شوند؛
  • کشیدن دندان یا عفونت دندان؛
  • قرار گرفتن زخم ناشی از عمل‌های جراحی در معرض باکتری‌ها یا عوض نکردن به‌موقع بانداژ؛
  • قرار گرفتن زخم‌های باز در معرض محیط؛
  • عفونت‌های ناشی از باکتری‌های مقاوم به دارو؛
  • عفونت کلیه یا دستگاه ادراری؛
  • سینه‌ پهلو؛
  • عفونت‌های پوستی.

برخی افراد بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به سپسیس هستند. این افراد عبارتند از:

  • کسانی که دستگاه ایمنی ضعیفی دارند. مانند افراد مبتلا به ایدز یا سرطان خون؛
  • کودکان خردسال؛
  • افراد مسن؛
  • افرادی که از مواد مخدر داخل وریدی مانند هروئین استفاده می‌کنند؛
  • افرادی که بهداشت دندان را رعایت نمی‌کنند؛
  • کسانی که از کاتتر استفاده می‌کنند؛
  • افرادی که به‌تازگی عمل جراحی یا اعمال دندان‌پزشکی انجام داده‌اند؛
  • کسانی که در محل کارشان در معرض باکتری و ویروس‌های زیادی قرار دارند، مانند افرادی که در بیمارستان یا در فضای باز کار می‌کنند.

علائم عفونت خون عبارتند از:

  • لرز؛
  • تب شدید یا متوسط؛
  • ضعف؛
  • تنفس سریع؛
  • افزایش سرعت ضربان قلب یا تپش قلب؛
  • رنگ‌پریدگی مخصوصا در صورت.

برخی از علائم بالا می‌تواند ناشی از آنفولانزا یا سایر بیماری‌ها باشد. با این‌حال اگر در دوران نقاهت

به‌سر می‌برید یا به‌تازگی عمل جراحی داشته‌اید، بهتر است با مشاهده‌ی این علائم بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

برخی دیگر از علائم پیشرفته‌تر عفونت خون عبارتند از:

  • کنفوزیون (نوعی حالت گیجی و کاهش هوشیاری
  • خال‌های قرمز بر روی پوست که ممکن است بزرگ‌تر و شبیه کبودی ناشی از ضربات شود؛
  • عدم تولید یا تولید اندک ادرار؛
  • شوک (افت فشار خون
  • از کار افتادگی یا نارسایی اندام‌ها.
  • عفونت خون ممکن است موجب بروز سندرم زجر تنفسی یا شوک تنفسی شود. اگر این
  • وضعیت به‌خوبی درمان نشود، مرگ بیمار را به دنبال خواهد داشت.

تشخیص عفونت خون

تشخیص عفونت خون توسط خود فرد کار دشواری است، زیرا علائم آن با علائم بسیاری از بیماری‌های

دیگر یکسان است. بهترین روش برای تشخیص سپتی‌سمی مراجعه به پزشک است. پزشک قبل

از هر چیز شما را معاینه می‌کند. این معاینه شامل اندازه‌گیری دمای بدن و فشار خون است.

اگر پزشک‌ پس از معاینه به عفونت خون مشکوک باشد، آزمایشات دقیق‌تری برای پیدا کردن علائم

عفونت‌های باکتریایی انجام خواهد داد. سپتی‌سمی با آزمایش‌های زیر قابل تشخیص است:

در صورتی‌که باکتری موجب عفونت شده باشد، پزشک با شناسایی آن آنتی‌بیوتیک مناسب را برای درمان‌تان تجویز می‌کند.

روش‌های درمان عفونت خون

درمان سریع عفونت خون ضروری است، زیرا عفونت‌ می‌تواند به‌سرعت به بافت‌ها و دریچه‌های قلب

گسترش بیابد. در صورت بروز عفونت خون احتمالا نیاز است بیمار در بیمارستان بستری شود. در صورتی‌

که علائمی مانند شوک در فرد ایجاد شود، باید او را به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل کرد. علائم شوک عبارتند از:

  • رنگ‌پریدگی؛
  • ضربان تند ولی ضعیف؛
  • تنفس تند ولی کم‌عمق؛
  • سرگیجه و عدم هوشیاری؛
  • فشار خون پایین.
  • ممکن است برای ثبات فشار خون‌تان و کمک به رهایی از شر عفونت‌ها اکسیژن و مایعات به‌صورت وریدی
  • به شما تزریق شود. لخته شدن خون نگرانی دیگری است که در بیماران بی‌تحرک وجود دارد.

سپسیس معمولا با مصرف زیاد مایعات، تزریق داخل‌وریدی و آنتی‌بیوتیک‌هایی که باکتری‌های عامل عفونت

را هدف قرار می‌دهند، درمان می‌شود. گاهی اوقات برای کمک به تعادل فشار خون، مصرف موقت برخی

داروها نیاز است. این داروها وازوپرسور نام دارند. اگر سپسیس به قدری شدید باشد که موجب از کار افتادگی

چندین عضو شود، ممکن است هوا به کمک دستگاه وارد بدن بیمار شود. اگر سپسیس موجب از کار افتادگی

کلیه شود، بیمار باید به‌طور موقت تحت دیالیز قرار بگیرد.

بهبودی و چشم‌انداز درازمدت

عفونت خون می‌تواند منجر به مرگ بیمار شود. بر اساس اعلام مایو کلینیک (یکی از معتبرترین مراکز و

دانشگاه‌های علوم پزشکی جهان) مرگ ناشی از شوک سپتیک در نیمی از موارد ابتلا به این عارضه دیده

می‌شود و حتی در صورت درمان موفق، سپسیس می‌تواند آسیب‌های دائمی به همراه داشته باشد.

یکی از این مشکلات افزایش احتمال عفونت‌ها در آینده است.

هرقدر درمان پزشک‌تان را بهتر اجرا کنید، احتمال بهبودی کامل‌تان افزایش می‌یابد. درمان سریع و

تهاجمی در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان شانس رهایی از سپسیس را افزایش خواهد داد.

بسیاری از افراد بدون پیامدهای بعدی از سپسیس خفیف بهبود می‌یابند. با مراقبت‌های مناسب

ظرف مدت ۱ یا ۲ هفته حال‌ بیمار بهتر می‌شود.

اما اگر از سپسیس شدید نجات پیدا کنید، باز هم پیامد‌های خطرناک آن شما را تهدید خواهد کرد.

برخی از عوارض جانبی بلندمدت سپسیس عبارتند از:

افزایش احتمال بروز لخته‌های خونی؛

از کار افتادگی اعضا. ممکن است فرد برای ادامه‌ی زندگی به عمل جراحی یا اقداماتی نیاز داشته باشد؛

مرگ بافت یا قانقاریا؛ ممکن است نیاز باشد بافت یا اندام تحت تأثیر قطع شود.

پیشگیری از عفونت خون

بهترین راه برای پیشگیری از عفونت خون، درمان و پیشگیری از بروز عفونت‌هاست. باید از زخم‌ها

با تمیز نگه‌داشتن و تعویض به‌موقع بانداژ مراقبت کرد تا دچار عفونت نشوند.

  • تزریق

آموزش کامل انواع تزریقات مرحله ۱

ارسال شده در: هومینو | ۰

ناتوانی پرستار در تزریقات صحیح دارو ممکن است نتایج منفی به بار آورد. اشتباه در انتخاب

محل مناسب تزریق از نظر منطقه آناتومیکی بدن ممکن است منجر به صدمه رسیدن به

عصب  و استخوان شود بسیاری از مدد جویان خصوصا کودکان از تزریق وحشت دارند اگر

پرستار فراموش کند قبل از تزریق دارو به داخل بافت سرنگ را آسپیره کند ممکن است دارو

وارد شریان یا ورید شود. تزریق حجم زیادی از دارو در یک محل ممکن است منجر به بروز درد زیاد یا صدمه بافتی گردد.

تزریقات: Administration of injection

یک روش رساندن دارو به بدن تزریقات است که حتما باید از تکنیکهای آسپتیک استفاده شود.

پرستار تزریقات را به ۴ طریق انجام می دهد:

۱ـ زیر جلدی    SC                   subcutaneous

۲ـ داخل عضلهIM                     intramuscular

۳ـ داخل جلدیID                        intradermal

۴ـ وریدی      IV                         intravenous

۵ـ تزریق بصورت پانسیون مانند پانسیون مایع نخاعی          SCF

برای اطمینان از اینکه دارو در محل مورد نظر تزریق شود هر کدام از روش های فوق احتیاج

به مهارتهای بخصوصی دارد. اثرات دارو در تزریقات بستگی به میزان جذب دارو به سرعت توسعه

می یابد و پرستار می تواند بدقت عکس العمل مریض را بعد از تزریق مشاهده کند.

انجام تزریقـات  Administering   injections:

هر راه تزریقی ، بسته به نوع بافتی که تزریق در آن صورت می گیرد بطور خاصی انجام می شود

ویژگیهای بافتها میزان جذب داروها و شروع اثر آنها را تحت تأثیر قرار می دهد و قبل

از تزریق یک دارو ، پرستار باید حجم دارو، خواص دارو (برای مثال مواد محرک ، غلظت) و موقعیت

آناتومیکی محل تزریق را بداند (مثلا وضعیت عروق و اعصاب بزرگ). عدم توانایی یک پرستار در انجام

تزریقات به نحو احسن، می تواند نتایج معکوس داشته باشد. انتخاب نامناسب محل تزریق ممکنست

باعث صدمه یا استخوانی در آن ناحیه شود اگر پرستار قبل از تزریق مایع داخل عضله را آسپیره نکند

امکان دارد که سوزن بطور تصادفی در شریان یاورید قرار گیرد و ایجاد اشکال نماید. تزریق حجم زیادی

از یک محلول باعث درد شدید ناحیه شده و ممکن است

به ضایعه بافتنی موضعی ختم شود. بسیاری از بیماران بخصوص بچه ها از تزریقات می ترسند .

بعضی از بیماران مزمن ممکنست روزانه چند تزریق دارا باشند .

تزریق زیرجلدی: (به انگلیسی: Subcutaneous injection) جهت تزریق بسیاری از داروها ازجمله

انسولین، مورفین و هروئین و نیز بعنوان روشی مخالف با تزریق داخل وریدی مورد استفاده قرار میگیرد.

بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت همبند غنی از بافت چربی با خونرسانی کم بوده وبه همین

دلیل معمولاً سرعت جذب دارو در آن طولانی تر از عضله است. هدف از تزریق زیر جلدی، جذب آرام دارو

و با حجم تزریق محدود میباشد. این روش جهت تزریق داروهایی بمانند انسولین که باید در بافت چربی

بطور تدریجی جذب شود، روش ایده‌آلی بوده که با کمترین درد، امکان تکرار چندین نوبت تزریق را فراهم میسازد.

از ماساژ دادن ناحیه، پس از تزریق انسولین یا هپارین باید خودداری شود چراکه باعث جذب سریعتر دارو شده

و باعث التهاب بافتی میگردد.

توضیح ۲: بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت همبند شل غنی از بافت چربی با خون‌رسانی

کم بوده و به همین دلیل معمولاً سرعت جذب دارو در آن طولانی‌تر از عضله است (۲۰ تا ۳۰ دقیقه

در مقابل ۵ تا ۱۰ دقیقه در تزریقات عضلانی) البته برخی از داروها سرعت جذبشان از بافت زیر جلدی

برابر با عضله است (نظیر هپارین). برای تزریقات S.C معمولاً از سرنگ‌های ۲ میلی‌لیتر یا کمتر و سرسوزن

نمره ۲۴ تا ۲۶ و با طول ۱٫۵ سانتیمتر استفاده می‌شود. تزریقات S.C را می‌توان در هر نقطه‌ای انجام داد

(نظیر بی‌حسی‌های موضعی) ولی محل‌های رایج قسمت فوقانی خارجی بازو، جلوی ران، روی شکم

و روی کتف‌ها می باشد.

همانند تزریقات عضلانی بایستی در S.C نیز قبل از تزریق آسپیراسیون انجام شود (به‌جز در مورد هپارین).

روش کار بدین ترتیب است که چینی از پوست محل با انگشتان یک دست گرفته و بلند شده و سپس سوزن

با زاویه ۴۵ تا ۹۰ در جه زیر جلد وارد و پس از آسپیراسیون تزریق می‌شود حداکثر گنجایش بافت زیر جلدی

در یک نقطه (بدون بروز درد شدید) حدود ۲ میلی‌لیتر است و نبایستی بیش از ۵ میلی‌لیتر تزریق شود.

مراحل تزریق زیرجلدی:

پوست بالا کشیده شود.

ورود سوزن به بافت سریع و تزریق آهسته انجام گیرد.

 تزریق ماهیچه‌ای(عضلانی):

رایجترین نوع تزریق آمپول به بیمار معمولاً به شیوه تزریق ماهیچه‌ای است. هنگامیکه دارو جذب

گوارشی ندارد یا به آن آسیب می‌زند یا پس از جذب در کبد به مقدار زیاد تخریب می‌شود مجبور

به استفاده از روش تزریق هستیم. در بین روش‌های مختلف تزریق چنانچه مقدار دارو زیاد باشد یا

بافت‌های سطحی را تحریک کند یا احتیاج به جذب سریعتر باشد آن را داخل ماهیچه تزریق می‌کنند.

نحوه تزریق عضلانی :

معمولاً سرنگ ۲-۵ میلی لیتری بکار می‌رود.

شماره و طول سوزن بسته به نوع ماهیچه؛ محل تزریق یا میزان بافت چربی که ماهیچه مورد نظر

را پوشانیده‌است و سن بیمار متفاوت می‌باشد. برای تزریق در ماهیچه سرینی (گلوتئال) معمولاً از

سوزن شماره ۲۰-۲۳ استفاده می‌شود و برای تزریق در ماهیچه دالی معمولاً از سوزن شماره ۲۳-۲۵ استفاده می‌شود.

 

  • خدمات پزشکی

گرفتن رضایت برای درمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

از یک منطر قانونی واخلاقی ،بیماران حق دارند درباره مراقبت های پزشکی و درمان

که به آنها ارائه می شود،تصمیم بگیرند.با این که ممکن است یک بیمار

همانند شما یا من تصمیم نگیرد،ولی حق دارد تا خود تصمیم بگیرد. در

برخی مواردممکن است این تصمیم «بد » باشد،ولی محاکم از مدت ها قبل ،

با به رسمیت شناختن استقلال بیماران ،به آسانی حق تصمیم گیری را به

آنها داده اند،صرف نظر از این که تصمیمشان خوب یا بد باشد. هر گاه ممکن

باشد،مراقبت های پزشکی باید تنها بعد از این که بیمار رضایت داده باشد،

انجام شوند.رضایت با اطلاع قلبی ،مطلوب ترین شیوه ای است که تصمیم

گیری باید براساس آن انجام شود.«با اطلاع قلبی »یعنی بیمار از شرایط جاری

پزشکی وانتخاب های درمانی درک خوبی دارد.« رضایت» نشانه دادن اجازه ای

است که براساس آن ، مداخلات پزشکی انجام می شوند. بدین ترتیب ،رضایت

با اطلاع قلبی بدان معناست که بیمار ،خطرات ومنافع برنامه مراقبتی پیشنهاد

شده را که به شرایط ویژه وی مربوط می باشد وهمچنین عواقبی را که بر هر

یک از انتخاب های بیمار مترتب است ، درک می کند. رضایت ضمنی ،راهکاری

قانونی است که وقتی کابرد دارد که بیمار در یک وضعیت فوری وتهدید کننده

حیات قرار دارد ولی به هر دلیل قادر به بیان تمایلات خود درباره نحوه ارائه مراقبت های

پزشکی اورژانس نیست .برای اطمینان یافتن از این که بیمار از مراقبت های مناسب ،

به دلیل عدم توانایی در برقراری ارتباط محروم نمی شود، قانون در این شرایط ،

این گونه فرض می کند که بیمار به احتمال زیاد ، مایل است تا تهدید حیات از وی

بر طرف شده وبه زندگی ادامه دهد.این مفهوم ،پایه ای است که اساس آن تصوری

از رضایت ضمنی به دست می آید.

قوانین گود ساماریتان 

قوانین گود ساماریتان  ودیگر قوانین موجود در کشور ،نام خود را از مثل اخلاقی

انجیل عهد جدید گرفته اند. دراین داستان ، فردی دست از مراقبت از فرد دیگری که

بیمار بود، می کشد.از منظر اجتماعی ،این اصطلاح مربوط به دو گروه از مردم است

که باهم روابط دوستانه ای نداشته وبه طور معمول با یکدیگر دوستانه برخورد نمی کردند.

با این که دو گروه با یکدیگر دوستانه برخورد نمی کردند. ولی ساماریتان اقدام 

به مراقبت کرد. برای حفظ روح آن مثل اخلاقی و درمان ، قوانین ومقرارت گودسامار یتان تصویب

شدند تا مسؤ ولیت حقوقی محدودتری مت.جه کسانی شود که بدون سوء نیت ،به

مراقبت از یک بیمار یا فرد آسیب دیده ،با توجه به این که از نظر قانونی ،هیچ «وظیفه ای

برای اقدام » نیز نداشته اند،پرداخته اند. این قوانین بیشتر بر افرادی از جامعه متمرکز است

که مهارت های پزشکی ناچیزی دارند یا فاقد این مهارت ها هستند ویا برای دست اندار

کاران امر پزشکی که باز نشسته شده اند یا «سر خدمت نیستند».افراد عادی ودست

اندارکاران امر پزشکی که سر خدمت نیستند،هیچ وظیفه ای برای اقدام ندارند. این

کار آنها نیست ، حداقل در لحظه ای که با فرد دچار اورژانس پزشکی ، برخورد می کنند.

برای برخورداری از مصونیت حقوقی ناشی از قوانین ومقررات گودساماریتان شخصی که

مراقبت های اورژانسی را انجام می دهد،نباید هیچ وظیفه ای برای اقدام داشته باشدو

نباید هیچ کمکی در انجام مراقبت ها وهیچ امکانی برای انتقال به بیمارستان فراهم باشد.

در رابطه با کیفیت مراقبت های انجام شده ، بسیاری از قوانین و مقررات گودساماریتان از

اصول انسان با تدبیر یا انسان معقول استفاده می کنند،به این معنی که یک انسان با تدبیر

و معقول در صورت مواجهه با شرایط مشابه ،برای بیمار  و درمان چه می کرد. با این حال ،قوانین و

مقررات گود ساماریتان ، در قبال سهل انگاری های عمده ،به افراد مصونیت نمی دهند.

  • تزریق

نکات مهمی که در هنگام خونگیری و تزریق خون باید رعایت گردد

ارسال شده در: هومینو | ۰
برای خون گیری و یا تزریق خون لازم است که هویت بیمار تایید گردد .

زیرا در صورت تزریق اشتباهی خون به فرد دیگر ، به دلیل تفاوت گروه های

خونی می تواند موجب از دست رفتن جان بیمار گردد .

چنانچه بیمار هوشیار است قبل از نمونه گیری از خود فرد، نام،

نام*خانوادگی، و تاریخ تولد را پرسیده و مشخصات بیمار را با پرونده و

اطلاعات فرم درخواست خون مقایسه نمائید.

• در صورت وجود مچ بند ، مطابقت مچ بند، با اطلاعات پرونده و فرم

درخواست تکمیل شده خون انجام گیرد.

• چنانچه بیمار غیر هوشیار است(یا موارد اورژانس) باید طبق دستورالعملهای

داخلی درهربیمارستان شناسایی این بیماران تعریف شده باشد.

(به عنوان مثال می توان از یک نام مستعار و شماره پرونده بیمار جهت شناسایی استفاده نمود.)

۲- تهیه نمونه خون قبل از تزریق خون

• در زمان خونگیری چنانچه بیمار در حال دریافت مایعات تزریقی از یک

دست است، به منظور اجتناب از ترکیب نمونه با مایعات تزریقی بهتر است

از بازوی دیگر بیمار استفاده کرد و یا درصورت لزوم از پائین تر از محل تزریق،

نمونه را تهیه نمود.

در صورتی که مجبور هستید از محل تزریق یا نمونه را از رگی که سرم در

حال تزریق است تهیه کنید ۵ تا ۱۰ میلی لیتر خون دریافتی اولیه را دور ریخته

و نمونه جدید را جهت انجام آزمایش جمع آوری کنید

• نمونه خون همولیز حتی الامکان باید با نمونه صحیح جایگزین شود.

• نمونه قبل از تزریق نباید بیش از سه روز قبل از تزریق جمع آوری شوند

مگر مشخص باشد بیمار حامله نبوده و یا درخلال ۳ ماه قبل تزریق خون

نداشته است.

• اگربیماردر ۱۰روز گذشته تزریق خون داشته است نمونه قبل از تزریق

نباید بیش از یک روز قبل از تزریق جمع آوری شود.

• لازم به ذکر است برای غربالگری آنتی بادی و کراس مچ و تعیین گروه

خون و Rh، می توان از نمونه های لخته و یالوله ای که دارای EDTA است،

استفاده شود

• (از برچسب زدن قبلی لوله های چند بیمار (به عنوان مثال در ایستگاه پرستاری)

و سپس اقدام به نمونه گیری از بیماران شدیدا پرهیز گردد.)

۳- مواردی که باید حتما روی برچسب قید گردند :

• نام، نام خانوادگی بیمار

• تاریخ تولد

• شماره پرونده

 سایر موارد :

• تاریخ وساعت خونگیری

• نام یا نام مخفف فردی که نمونه*گیری کرده است.

• دو مورد آخر را می توان یا روی برگه در خواست آزمایش یا روی برچسب

لوله یادرسیستم کامپیوتری قید گردند

دستورالعمل مراقبت قبل از تزریق خون

الف : بررسی نمایید قبل از هر تزریق موارد زیر مهیا بوده و سپس اقدام

به تحویل گرفتن خون و فرآورده از بانک خون نمایید:

۱. انتخاب محل مناسب تزریق در بیمار-آماده بودن بیمارو پرستار جهت تزریق

۲. ست تزریق خون

۳. سر سوزن با سایز مناسب (در بالغین G 22-14) ومعمولا سایز

G 20 -18 استفاده

می شود. دربچه ها(G24-22)

۴. موجود بودن داروهایی از قبیل آنتی هیستامین-اپی نفرین

۵. محلول سدیم کلراید تزریقی

۶. کپسول اکسیژن

۷. دستگاه ساکشن

۸. بررسی شود آیا طبق تجویز پزشک معالج بیمار قبل از تزریق نیاز به

دریافت دارودارد یا خیر

 نکته : حداکثر فاصله زمانی بین تحویل گرفتن کیسه خون کامل و

گلبول قرمز از بانک خون تا تزریق ۳۰دقیقه می باشد.

ب- تحویل گرفتن خون و فرآورده توسط بخش

۱. نحوه ارزیابی خون و فرآورده خون

اگرکیسه خون یا فرآورده دارای هر یک از شرایط زیر باشد باید به بانک

خون عودت داده شود.

 هر گونه نشت از کیسه

 رنگ غیر طبیعی(بنفش –ارغوانی … )

 همولیز

 وجود لخته

 گذشتن از تاریخ انقضاء فرآورده

 وجود کدورت

 وجود گاز در کیسه (کیسه باد کرده)

 برچسب ناسالم

• در صورت وجود هر کدام از موارد بالا پرستار باید از تحویل گرفتن خون

و فرآورده* خودداری کند و با تکمیل قسمت مربوطه در فرم مشخصات

خون ارسالی برای بیمار کیسه را عودت دهد.

۲. نوع فرآورده درخواستی

۳. گروه خون و Rh بیمار و کیسه خون

۴. شماره ویژه واحد اهدایی قید شده برروی کیسه خون با شماره

اهدا قید شده در فرم تحویل خون

ج- تایید هویت بیمار:

 قبل از تزریق از خود فرد، نام، نام*خانوادگی، و تاریخ تولد را پرسیده و

مشخصات بیمار را با پرونده و فرم درخواست تکمیل شده خون مقایسه نمائید.

 در صورت وجود مچ بند ، مطابقت مچ بند، با اطلاعات فرم درخواست

خون وفرم مشخصات کیسه خون وفرآورده ارسالی از بانک خون

 نکات ویژه ای که قبل از تزریق باید رعایت شوند

۱. هیچ نوع دارو نباید به کیسه فرآورده خون و یا ست تزریق خون اضافه گردد،

چه قبل از تزریق و چه در زمان دریافت خون. محلول رینگر نیزبه دلیل داشتن

کلسیم که می تواند با سیترات موجود در کیسه خون ایجاد لخته کند نباید داده شود.

محلول های دکستروز نیز باعث لیز گلبول های قرمز می شوند. چنانچه

هرکلوئید یا کریستالوئیدی برای بیمار لازم باشد باید ازیک رگ (IV Line) جداگانه

تزریق گردد (نرمال سالین تنها محلولی است که همراه با فرآورده خونی می*توان تجویز کرد).

۲. تمام فرآورده*های خون باید توسط یک ست تزریق خون که شامل

فیلترها۲۶۰-۱۷۰ میکرونی استاندارد است تزریق شود و تنها یک ست تزریق

خون به هر کیسه وصل گردد. پلاکت ها باید توسط ست مخصوص فرآورده*های

پلاکتی تزریق شوند و در ابتدا لازم است ست با نرمال سالین شستشو شود.

از فیلترهای میکروست هم می*توان برای فیلتر کردن حجم*های کم کنسانتره*های

پلاکتی، کرایو، انعقادی و لیوفیلیزه استفاده کرد. از فیلترهای کاهنده لکوسیت، جهت

جلوگیری از واکنش*های تب زا و آلوایمیونیزه شدن علیه HLA استفاده می شود.

۱. دستور پزشک را به دقت کنترل کنید.

۲. قبل از آغاز تزریق خون علائم حیاتی بیمار را کنترل کنید.

۳. در مورد هر گونه واکنش قبلی نسبت به تزریق خون از بیمار سؤال کنید.

۴. فرم رضایتنامه تزریق خون توسط بیمار یا همراه امضاء شود.

۵. برگ درخواست خون را با برچسب کیسه خون مطابقت داده و نام بیمار ،

شماره کیسه خون ، نوع گروه خونی و ارهاش و تاریخ انقضای خون را کنترل نمایید .

کنترل مواردمذکور توسط مسئول آزمایشگاه ، پرستار مسئول بیمار و یک نفر پرستار

دیگر صورت گرفته و لازم است فرم مخصوص تزریق خون توسط هر دو پرستار امضاء شود.

۶. خون را از نظر وجود لخته مشاهده کنید ، در صورت وجود لخته ، خون

را به بانک خون بازگردانید.

۷. خون باید در یخچال در دمای کنترل شده ۴ درجه سانتی گراد نگهداری شده

و حداکثر مدت مجاز نگهداری خون در دمای اتاق قبل از تزریق نیم ساعت می باشد.

همچنین حداکثر ظرف مدت ۲ ساعت باید تزریق انجام شود.

۸. در صورت نیاز به گرم کردن خون از گرمکن مخصوص استفاده شود ، روشهایی

چون استفاده از فن کوئل ، نگهداری در دست و … جایز نیست.

۹. دستهای خود را بشوئید و از دستکش یکبار مصرف استفاده کنید.

۱۰.وسایل لازم را بر بالین بیمار ببرید)ست خون فیلتردار ، فرآورده های خونی ،

رابط Y شکل ، سرم نرمال سالین تزریقی۹ /۰% و سرسوزن با آنژیوکت ۱۸ یا بالاتر و ……)

۸. توضیحات لازم را در مورد پروسیجر به بیمار بدهید.

۱۲.علائم واکنش آلرژیک به خون (خارش ، کهیر ، گرگرفتگی ، تنگی نفس ، تهوع ، تب و … )

را به بیمار آموزش دهید ، تا در صورت بروز شما را مطلع کند.

۱۳.تنها مایع وریدی مجاز جهت تزریق در حین ترانسفوزیون خون ، نرمال سالین ۹/۰% می باشد.
۱۴.در صورت تزریق نرمال سالین همراه با خون بطور همزمان از یک ورید از رابط Y شکل استفاده کنید.
۱۵.ست خون را هواگیری نموده به راه وریدی وصل کنید ، فیلتر محفظه قطره زن داخل خون قرار گیرد.
۱۶.قطرات را تنظیم کنید . ۱۵دقیقه اول قطرات آهسته و ۱۰ الی ۱۵ قطره در دقیقه بوده
در طول این مدت بیمار را کاملاً تحت نظر داشته باشید ، معمولاً اولین علائم حساسیت
در این زمان اتفاق می افتد . در صورت بروز هرگونه واکنش ، جریان خون سریعا
قطع شده و نرمال سالین تزریق شود.
۱۷.در صورت عدم واکنش نسبت به خون ، سرعت تزریق را بتدریج افزایش دهید.
۱۸.وضعیت بیمار را در طول ترانسفوزیون به دفعات کنترل نمایید.
۱۹. بعد از اتمام پروسیجر ، برچسب شماره کیسه خون را به برگه ثبت گزارشات پرستاری الصاق نمائید.

۲۰. بعد از اتمام خون ، مقداری سرم نرمال سالین۹/۰% تزریق و علائم حیاتی را کنترل نمائید.

۲۱. اطلاعات خود را در پرونده بیمار ثبت کنید (زمان شروع و اتمام ، مقدار و نوع فرآورده ،

علائم حیاتی بیمار ، میزان سرم تزریقی و نکات مورد ارزشیابی از قبیل تغییرات علائم حیاتی ،

وضعیت سلامت بیمار ، وجود واکنش های حساسیتی و مداخلات پزشکی و پرستاری در این خصوص)

 تکرار مهمترین وظایف پرستاری

۱- تایید هویت بیمار:

الف- قبل از تهیه نمونه خون جهت انجام آزمایشات قبل از تزریق و کارت شناسایی

ب- قبل از تزریق خون وفرآورده

۲- بررسیهای موردنظر در خصوص فرآورده تحویل گرفته شده از بانک خون بیمارستان

۳- بررسی دقیق مشخصات روی برچسب کیسه خون

۴- نگهداری صحیح خون و فرآورده ها تا زمان تزریق

۵- گرم کردن خون در صورت دستور پزشک

کنترل دقیق و شناسایی بیمار قبل از شروع تزریق خون و تطبیق آن با مشخصات

ثبت شده بر روی کیسه خون و فرم های درخواست خون

۶- تزریق صحیح خون

۷-آشنایی با عوارض واقدامات لازم در هنگام بروز عوارض ناشی از تزریق خون