• یائسگی

افسردگی یائسگی یا پساقاعدگی

ارسال شده در: هومینو | ۰
  1. گرگرفتگی
  2. اختلالات خواب
  3. اضطراب و افسردگی
  4. خشکی واژن

در مجموع درمانهای پساقاعدگی به دو دسته پزشکی و غیر پزشکی تقسیم می‌شوند

و در انتخاب درمان سن، بیماری‌های مزمن و وضعیت فردی نقش مهمی دارند. درمان‌های

غیر پزشکی شامل رژیم غذایی، ورزش، حمایت اطرافیان، فعالیت‌های اجتماعی و روان

درمانی می‌شود. هورمون تراپی درمان پزشکی علایم پساقاعدگی یا پساقاعدگی زودرس است.

رژیم غذایی: سیب زمینی شیرین، جعفری، رازیانه و ریشه رازیانه، سویا و شیر سویا،

عدس، نخود، غلات، فیبر، میوه‌جات و سبزیجات، ومایعات می‌توانند باعث کاهش علائم

پساقاعدگی مخصوصا گرگرفتگی بشوند. کم کردن نمک و کافئین باعث کاهش گرگرفتگی

می‌شود. قطع سیگار و الکل هم اثر مشابهی دارد. علاوه بر آن مشاهده شده است که

در افراد گیاهخوار پساقاعدگی دیرتر و با علایم کمتری اتفاق می‌افتد.

ورزش: فعالیت بدنی مثل پیاده‌روی تند، یوگا، ورزش‌های هوازی و…  باعث افزایش تخمک

فعال و به تاخیر انداختن پساقاعدگی می‌شود و علائم و پساقاعدگی را کاهش می‌دهد.

حمایت اطرافیان: جلسات دورهمی با افراد همسن می‌تواند نقش موثری در بهبود روحیه

و کاهش اضطراب و افسردگی در افرادی که با پساقاعدگی مواجه هستند داشته باشد.

علاوه بر آن پارتنر نقش بسیار مهمی در کنترل علائم و بهبود آنها دارد. یک پارتنر آگاه می‌تواند

نقش اطمینان بخش و حامی داشته باشد و از وقوع اضطراب و افسردگی بیشتر جلوگیری کند.

به طور مثال خشکی واژن که در پساقاعدگی رخ می‌دهد به معنی اختلال در میل و کارکرد

جنسی نیست و با استفاده از مواد روان‌کننده، می تواند برطرف شود. در صورتی‌که اگر پارتنر

جنسی آگاهی کافی نداشته باشد ممکن است این مسئله منجر به اختلال در ارتباط

جنسی و عاطفی و افزایش افسردگی و اضطراب شود.

فعالیت‌های اجتماعی: دوران پساقاعدگی دوران مناسبی برای افزایش فعالیت اجتماعی

و اقتصادی است. افراد در این دوران معمولا مشغولیت‌های کمتری در خانه و در ارتباط با

اعضای خانواده مخصوصا فرزندان دارند. این دوران زمان مناسبی برای یادگیری مهارت‌های

جدید و حتی یادگرفتن یک زبان جدید است. از طرفی حضور در اجتماع و فعالیت بیشتر

باعث حفظ شادابی روحی و کاهش اضطراب و افسردگی می‌شود.

روان درمانی:

اگر حمایت کافی از طرف پارتنر و یا بقیه نزدیکان وجود ندارد، یک مشاور آگاه

می‌تواند حمایت کافی را با چند جلسه روانکاوی و روان‌درمانی فراهم کند.

هورمون‌تراپی:

بسیاری از علائم پساقاعدگی ناشی از کاهش استروژن هستند. هورمون درمانی

با استروژن و پروژسترون می‌تواند تعادل هورمونی از دست رفته را به بدن برگرداند و علائم

پساقاعدگی را کاهش دهد. با نظر پزشک متخصص هورمون درمانی برای افراد زیر ۶۰ سال

و در پساقاعدگی زودرس توصیه می‌شود. به هاطر داشته باشید هورمون‌درمانی در ده سال

اول پساقاعدگی موثر است و اگر دیرتر از ده سال بعد شروع شود اثربخشی کافی ندارد.

  • ارتباط پساقاعدگی و پوکی استخوان چیست؟

نبود استروژن باعث کاهش تراکم استخوان می‌شود. ورزش خطر ابتلا به پوکی استخوان

را در پساقاعدگی کاهش می‌دهد. اگر در خانواده سابقه پوکی استخوان دارید باید تراکم

استخوان سنجیده شود و میزان کلسیم و ویتامین D بدن هم بررسی شود. در صورت لزوم،

در دوران پساقاعدگی مصرف مکمل ویتامین D و کلسیم تحت نظر پزشک توصیه می‌شود.

  • آیا راهی برای پیش‌بینی وقوع پساقاعدگی وجود دارد؟

بله، البته قطعا نمی‌توان وقوع پساقاعدگی را مشخص کرد ولی می‌توان در ارتباط با احتمال

وقوع آن حدسیاتی زد. با اندازه گیری سطح FSH و AMH می‌توان حدسیاتی در ارتباط با وقوع

پساقاعدگی زد. از طرفی زمان شروع پساقاعدگی و احتمال بروز پساقاعدگی زودرس به عوامل

ارثی بستگی دارند. اگر مادر و یا بستگان درجه یک دچار پساقاعدگی زودرس شده باشند احتمال وقوع آن بالا می‌رود.

  • آیا راهی برای به تاخیر انداختن پساقاعدگی وجود دارد؟

ورزش می‌تواند پساقاعدگی را به تاخیر بیاندازد. علاوه بر آن قرص‌های هورمونی ضد بارداری

اگر منعی برای مصرف نداشته باشند می‌توانند در وقوع پساقاعدگی تاخیر ایجاد کنند. درمان

اصلی برای به تاخیر انداختن پساقاعدگی مخصوصا در کسانی که به پساقاعدگی زودرس دچار

شده‌اند و یا به دلایل پزشکی رحم و تخمدان‌هایشان را از بدن خارج کرده‌اند هورمون‌درمانی زیر

نظر پزشک است.

  • سالمند

تکنیک تنفس عمیق برای کنترل استرس و اضطراب در سالمندان

ارسال شده در: هومینو | ۰

تنفس عمیق موثرترین راه کار برای کاهش استرس سالمندان

پژوهشگران علوم پزشکی در آکادمی آمریکایی پزشکان خانواده می گویند:
تنفس عمیق موثرترین راه کار برای کاهش استرس در سالمندان  است.

در تکنیک تنفس عمیق لازم است که روی یک سطح صاف به پشت دراز بکشید

یک دست خود را روی معده و دست دیگر را روی قفسه سینه خود قرار دهید.

در این وضعیت به آرامی نفس بکشید و مطمئن شوید که در حین تنفس معده

اندکی بالا بیاید. پس از فرو بردن هوا یا عمل دم نفس خود را یک تا دو ثانیه نگه دارید.

سپس عمل بازدم را به آرامی انجام داده و اجازه دهید معده پایین برود. این تکنیک

را تکرار کنید تا کم کم آرامش بر شما غلبه کند.

استرس ذهن باعث فعال شدن سیستم عصبی سمپاتیک (Sympathetic) می‌شود

و به بدن شما سیگنال‌هایی می‌فرستد که باعث عکس‌العمل‌های استرسی شدید

خواهند شد. حین این عکس‌العمل، هورمون‌های استرس آزاد می‌شوند و شما علائم

فیزیکی را تجربه می‌کنید؛ علائمی مثل ضربان قلب شدید، نفس نفس زدن، سریع

نفس کشیدن و گرفتگی عروق.

تمرین نفس کشیدن عمیق می‌تواند به فعال کردن سیستم عصبی پاراسماتیک (Parasympathetic)

که وظیفه کنترل عکس‌العمل و آرام شدن را دارد، کمک کند. چندین نوع مختلف از تمرین

نفس کشیدن عمیق وجود دارد که شامل diaphragmatic breathing، abdominal breathing، belly breathing و

paced respiration می‌شود. هدف از نفس کشیدن عمیق تمرکز بر روی نفس کشیدن

و چگونگی ‌آن است که باعث می‌شود تنفس عمیق‌تر و آهسته‌تر شود. وقتی که شما

یک نفس عمیق از طریق بینی می‌کشید و تمام حجم ریه خود را پر می‌کنید و بعد شمرده

و آرام بازدم می‌کنید ضربان قلب شما آرام می‌شود و به شما کمک می‌کند تا احساس آرامش کنید.

 

  • سالمند-ها

بدخلقی‌های افراد سالخورده

ارسال شده در: هومینو | ۰

به افراد سالخورده کمک کنید کار کنند این کار باعث می‌شود بیشتر قدردانتان باشند.
گاهی‌اوقات کمک به آنها در کارهایشان مهارت‌های تازه‌ای به شما یاد خواهد داد. بعنوان مثال، کمک به باغبانی
حیاط خانه و کاشت گیاهان و گل‌های مختلف، باعث شادی و سرزندگی هر دو شما خواهد شد.
همه ما با بالا رفتن سنمان تغییر می‌کنیم. از نوزادی تا نوجوانی، و در آخر بزرگسالی. گفته می‌شود وقتی
افراد بزرگسال پیرتر می‌شوند، کم‌کم به دوران کودکی خود برمی‌گردند و در آخر به اندازه یک نوزاد، ناتوان و
نیازمند کمک دیگران می‌شوند. اگر قرار باشد از والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ پیرمان  و افراد سالخورده مراقبت کنیم، گاهی کنترل
احساساتمان بسیار سخت می‌شود. درست است که آنها بسیار عاقل و دانا هستند اما خیلی‌وقت‌ها ممکن است
لجوج و یک‌دنده شوند.

به همین دلیل، می‌خواهیم راهنمایی‌تان کنیم که در چنین مواقعی بهترین و درست‌ترین رفتار را داشته باشید.

مراحل

۱. آرامشتان را حفظ کنید. بله، درست است که هر دو شما بزرگسال هستید و ممکن است بخواهید
دعوا راه بیندازید، اما باید بدانید که با عصبانیت همه چیز بدتر خواهد شد. فرد پیرتر خیلی بیشتر از شما
سردرگم است و شاید هم فقط به دنبال جلب توجه‌تان باشد. وقتی آدم‌ها پیر می‌شوند احساس تنهایی
بیشتری می‌کنند زیرا افراد جوان دور و برشان بیشتر از هم‌سن و سالانشان هستند.

وقتی احساس می‌کنید که فضای حاکم به سمت دعوا و مشاجره می‌رود، آرامشتان را حفظ کنید.

گاهی اوقات ممکن است فکر کنید با چنین رفتاری آنها احساس خواهند کرد که به حرف‌هایشان
گوش نداده‌اید و همین باعث خواهد شد که به طرزی بی ادبانه به آنها پاسخ دهید. متاسفانه افراد
سالخورده ممکن است برای جلب توجه شما یا از بین بردن تنهایی خودشان، از قصد بخواهند
دعوا راه بیندازند. در چنین مواقعی، آرام بمانید.

۲. وقتی با آنها حرف می‌زنید، لبخند بزنید. لبخند زدن به آنها و حفظ ارتباط چشمی نشان می‌دهد

که خوب به حرف‌هایشان گوش می‌کنید. حتی اگر لبخندتان مصنوعی باشد، نیاز آنها به توجه از
جانب شما را راضی خواهد کرد.

۳. با آنها حرف بزنید. درمورد گذشته‌شان با آنها حرف بزنید اما اجازه ندهید وارد داستان‌های منفی و ناراحت‌کننده

گذشته‌شان شوند چون این باعث استرس و فشار بیشتر در آنها خواهد شد. درمورد مدرسه رفتنشان،
محل زندگی قدیمی‌شان، سرگرمی یا جوانی‌شان از آنها بپرسید.

۴. کمکشان کنید کار کنند. این کار باعث می‌شود بیشتر قدردانتان باشند. گاهی‌اوقات کمک به آنها در کارهایشان

مهارت‌های تازه‌ای به شما یاد خواهد داد. بعنوان مثال، کمک به باغبانی حیاط خانه و کاشت گیاهان و گل‌های مختلف،
باعث شادی و سرزندگی هر دو شما خواهد شد.

۵. آنها را به جاهای مختلف بیرون از خانه ببرید. برای یک فرد مسن خیلی سخت است که بیشتر از ۵ ساعت

در خانه بماند، ممکن است خیلی فعال به نظر نرسند اما افسردگی در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد.
ازاینرو آنها را از خانه بیرون ببرید تا کمی پیاده‌روی کنند. اینکار باعث می‌شود ذهن هر دو شما آزاد شود.

۶. در آغوششان بگیرید. بغل کردن یکی از بهترین داروهاست. آدم‌ها برای لمس کردن ساخته شده‌اند.

افراد سالخورده‌ای که احساسات منفی دارند کسانی هستند که به ندرت در آغوش دیگران گرفته می‌شوند.
ازاینرو، اگر می‌بینید عصبانی یا ناراحت هستند، بنشانیدشان و یا یک بغل گرم غافلگیرشان کنید.
با اینکار حالتی را در آنها خواهید دید که قبلاً ندیده بودید. اگر مقاومت کردند، در جایتان بمانید اما خیلی سفت
در آغوششان نگیرید زیرا ممکن است به آنها صدمه بزند. بالاخره نرم خواهند شد.

۷. بخندانیدشان. خنده تنها راهی است که کمک می‌کند زندگی به نظرشان لذت‌بخش برسد. کاری کنید

که بخندند. همانطور که از قدیم هم گفته‌اند، واقعاً خنده بر هر درد بی‌درمان دواست.
یک فیلم کمدی برایشان بگذارید تماشا کنند یا برایشان لطیفه تعریف کنید.

۸. تنهایشان بگذارید. اگر همه این روش‌ها با شکست روبه‌رو شد، از آنها فاصله بگیرید. ممکن است

به دلایل دیگری عصبانیتشان را سر شما خالی کرده باشند. همچنین اگر دیدید بطور مداوم شما
را بخاطر همه‌چیز متهم می‌کنند، بهترین روش این است که از آنها فاصله بگیرید زیرا اگر اطرافشان باشید
ممکن است از شما سوءاستفاده کنند که برای سلامت ذهنی شما اصلاً خوب نیست.

نکات
• صبور بودن لازمه برخورد با افراد سالخورده است. مغز جوان‌ها بسیار سریع‌تر از پیرها کار می‌کند.
• اگر به اختلافی برخوردید، خیلی راحت بگویید، «خیلی متاسفم که با هم هم‌عقیده نبودیم.

میشه دست از جنگیدن برداریم؟» درست است که شجاعت می‌خواهد اما ارزشش را دارد.

• آدم‌های پیر دوست دارند همیشه تجربه‌هایی که به دردشان خورده است را در اختیار دیگران بگذارند.

اما همیشه هم عمل کردن به آن توصیه‌ها درست نیست. فقط کافی است که به حرف‌هایشان گوش دهید و
راه خودتان را بروید.

• وقتی فرد پیر علاقه‌ای به حرف زدن نشان می‌دهد. بگذارید کمی به حال خود باشند.

مطمئناً بعد از مدتی بهتر شده و خودشان برمی‌گردند.

هشدارها
• بیشتر به ملاقات افراد سالخورده بروید. الان در سنی هستند که تنها شده‌اند و

نیاز به انرژی دارند که شما به آنها می‌دهید.
  • سالمند

حمام کردن بیمار و سالمند مبتلا به دمانس چگونه است؟

ارسال شده در: بدون گروه | ۰

مراقبت از سالمند

حتی فکر حمام کردن بیمار مبتلا به دمانس در مراحل اول و بعضاً میانی بیماری، مو بر تن

مراقب راست می کند! مشاجره لفظی، گریه و زاری بیمار، و درگیری به ظاهر غیر قابل اجتناب،

یک روز آرام را به سمت فاجعه می برد. متاسفانه به دلیل عصبانیت مراقب، نمونه های

بسیاری هم از فحاشی، درگیری فیزیکی، و آزار سالمند گزارش شده است.

لزوم حمام کردن از دید مراقب

بهداشت فردی بسیار مهم است. مراقبین می دانند که حمام نکردن، عامل بوجود آورنده انواع

مشکلات مراقبتی از جمله حساسیت های پوستی، عفونت های مجاری ادراری، بوی بد بیمار

و مانند آن است. در اثر حمام نکردن، کیفیت زندگی بیمار پایین می آید و بار مراقبت را بشدت

افزایش می دهد. با توجه به این دلایل، مراقب معمولاً با همه ی مشکلات حمام کردن بیمار

کنار می آید.

دلایل حمام نکردن از دید بیمار

نقطه نظر بیماران مبتلا به دمانس با دید پرستار کاملاً متفاوت است. قدم های منطقی مورد

نیاز برای حمام کردن از جمله برنامه ریزی، آماده کردن وسایل، و ترتیب انجام مراحل عمل

حمام کردن، بتدریج از توان بیمار خارج می شود. کاری که قبلاً برای او بسیار دلچسب و آرامش

بخش بود و بدون فکر کردن انجام میداد، به کاری زائد و پردردسر تبدل می گردد. به دلیل اینکه

منطق معمولاً با دمانس سازگاری ندارد، پس سعی برای قانع کردن بیمار کاری بیهوده است.

دلایل حمام نکردن از دید بیمار به دو دسته فیزیکی و روانی تقسیم می شوند:

مشکلات فیزیکی حمام کردن
آیا حمام سرد است؟
آیا ریختن آب بر سر بیمار باعث ترس و وحشت او می شود؟
دوشهای تلفنی و سیار کم صدا تراز دوشهای دیواری هستند. آیا صدای بلند دوش بیمار را

ناراحت می کند؟
آیا زمین لیز است و بیمار از افتادن ترس دارد؟
استفاده از شیرهای مخلوط برای بیمار آسانتر است. آیا تنظیم حرارت آب برای او مشکل است؟
آیا بیمار از درد و ناراحتی دیگری رنج می برد؟

مشکلات روانی حمام کردن
آیا بیمار باور دارد که به تازگی حمام کرده و نیازی به تکرار آن ندارد؟
آیا به دلیل نگرانی در انجام درست مراحل حمام کردن، بیمار اضطراب دارد؟
آیا بیمار از تنهایی می ترسد؟
آیا بیمار به افسردگی دچار است و در نتیجه به انجام هیچ کاری تمایل ندارد؟
آیا درآوردن لباس در بیمار احساس آسیب پذیری ایجاد می کند؟
حمام کردن یک فعالیت کاملاً خصوصی است. آیا همراهی مراقب برای بیمار نا خوشایند است؟

حمام کردن را به عملی آرام بخش تبدیل کنید

حمام را آماده کنید. اطمینان حاصل کنید حمام گرم است. حرارت آب گرم منزل را طوری

تنظیم کنید که امکان سوختن پوست بیمار با آب داغ وجود نداشته باشد. وسایل خطرناک

مانند تیغ را از دسترس دور کنید. مقاله ایمن سازی منزل ۴ – حمام را مطالعه کنید.

بهترین زمان، یعنی زمانی که بیمار خسته نیست و بیشتر همکاری می کند را برای حمام

کردن انتخاب کنید. اگر بیمار اضطراب دارد و با حمام کردن و سالمند به شدت مخالف است، این کار

را به وقت دیگری موکول کنید.
هر قدم را قبل از انجام آن به آرامی به بیمار آگهی دهید. از جملات کوتاه و احترام آمیز

استفاده کنید. موزیک دلخواه او را برایش پخش کنید یا آهنگ های آشنا را با هم زمزمه کنید.

حوله یا وسیله دیگری را در دستان بیمار قرار دهید که به چیزی مشغول باشد. بیمار ممکن

است به دلیل نگرانی یا سردرگمی دست مراقب را بگیرد و انجام عمل حمام کردن مختل شود.
جایزه ای برای حمام کردن تعیین کنید مثلاً گردش با ماشین یا خوردنی مورد علاقه بیمار.
همه وسایل را از قبل آماده کنید تا مجبور نشوید بیمار را تنها بگذارید. توجه شما باید صد

درصد به امر حمام کردن بیمار معطوف باشد.

با بیمار به احترام رفتار کنید

به گفتگوی آرام، جملات کوتاه، و احترام آمیز مراقبی که آماده حمام کردن عزیزش است توجه نمایید:

« امروز روز حمام است. من حمام و وسایل را آماده کرده ام. آب گرمکن روشن است. بخاری

را روشن کرده ام. حوله و لباس و صابون آماده است. فقط من و شما را کم دارد. باید حمام

کنیم و بوی خوب بدهیم. امروز ناهار را بیرون می خوریم. در رستوران دلخواه شما. » پس از

گفتن هر جمله کمی مکث کنید تا بیمار کاملاً متوجه شود.

توجه داشته باشید که نظافت شخصی و حمام کردن  سالمند یک امر خصوصی است و ممکن است

انجام آن در حضور مراقب برای بیمار ناخوش آیند باشد. می توانید موقع درآوردن لباس و

حمام کردن، بیمار را کاملاً لخت نکرده و اندام او را با حوله ای بپوشانید.
اگر بیمار تمایل دارد با لباس وارد حمام شود به او سخت نگیرید. با خیس شدن لباس ها

می توانید به آرامی آنها را از تن او خارج کنید.
اگر بیمار توان انجام بعضی از مراحل حمام کردن را دارد، به استقلال او احترام بگذارید و اجازه

دهید خودش آنها را انجام دهد. برای راهنمایی می توانید از روش «به من نگاه کنید» استفاده نمایید.
از فرصت استفاده کرده تمام بدن بیمار را پس از حمام کردن کنترل کنید. جراحات پوستی، نقاط

قرمز که ممکن است شروع زخم بستر باشد، و حساسیت پوستی بویژه اگر بیمار به بی اختیاری

مبتلا است، باید مورد توجه دقیق قرار گیرد.
حوله را روی پوست بگذارید و بردارید و از کشیدن آن به پوست بیمار پرهیز کنید. پوست بیمار و سالمند

بسیار شکننده است و با کوچکترین کشش ممکن است پاره شود.
در زمان پوشاندن لباس، بیمار را در صندلی بنشانید. از کرم نرم کننده پوست و پودر بچه در محل هایی

که پوست او روی هم قرار می گیرد مانند زیر شکم و زیر سینه استفاده کنید.

اشتباهات پرستار سالمند که بخشودنی نیست

ارسال شده در: هومینو | ۰

اشتباهات پرستار سالمند

هر شخصی ممکن است در مواقعی در انجام وظایف خود دچار اشتباه و خطا شود.

از قدیم گفته‌اند انسان جایز الخطا است و نمی‌توان انتظار داشت همه کارها بدون

کوچک‌ترین نقصی انجام شود. اما بعضی خطاها و اشتباهات، بخصوص در کارهای

حساس مثل پرستاری از سالمندان و بیماران، می‌تواند منجر به ایجاد لطمات و آسیب‌های

جبران ناپذیر شود. بنابراین بسیار مهم است که نسبت به آنها حساسیت کافی به

خرج داده و در صورت رخ دادن آنها عکس العمل مناسب داشته باشید. در این مقاله

وب‌سایت هومینو  می‌خواهیم درباره این اشتباهات و روش برخورد با آنها صحبت کنیم.

تاخیر در حضور

این مشکل ممکن است هرازگاهی رخ دهد. همه ما گاهی دیر به محل کار خود می‌رسیم.

پرستار سالمند شما نیز از این قاعده مستثنی نیست. اما دو نکته را در نظر بگیرید. اول اینکه

تعداد موارد رخ داده باید بسیار کم بوده و پرستار این تاخیر را با شما در میان بگذارد. دوم

اینکه با توجه به حساسیت کار پرستار، این تاخیرها باید به نسبت سایر مشاغل بسیار

کمتر باشد.

توجه کنید که اگر این تاخیرها تبدیل به یک روال معمول شود؛ به زودی کنترل اوضاع از دست

شما خارج خواهد شد؛ و پرستار به جای آنکه موجب آسودگی شما شود؛ موجب نگرانی

و عصبی شدن شما خواهد شد.
بنابراین در این شرایط پیشنهاد می‌کنیم موضوع را به‌صورت جدی با پرستار و موسسه‌ای

که از طریق آن اقدام به جذب پرستار کرده‌اید در میان بگذارید؛ و در صورت اثربخش نبودن این

روش، به فکر شخص دیگری برای نگهداری از سالمند در منزل خود باشید.

بی‌نظمی در انجام مسئولیت‌ها

مسئولیت‌های تعیین شده برای پرستار سالمند ممکن است پیچیده نباشد؛ اما اجرای دقیق آن

از حساسیت بسیاری برخوردار است. بنابراین اشتباهات پرستار در این موضوع تا حد زیادی

بخشودنی نیست. وقت شناسی پرستار در انجام وظایفی مثل حمام کردن و سایر خدمات

بهداشتی، مصرف داروها، صرف غذا و موارد مشابه بسیار مهم است.

این مسئله به‌خصوص اگر سالمند شما دچار بیماری خاصی باشد؛ اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

گاهی تنها با فراموش شدن یک وعده دارو، ممکن است اتفاقات ناخوشایندی برای فرد رخ دهد؛

که هزینه‌های مادی و معنوی آن قابل جبران نخواهد بود.

بنابراین در این زمینه نیز اشتباهات احتمالی پرستار را جدی بگیرید. این موضوع حتی از مورد

مطرح شده ابتدایی، بسیار مهم‌تر است. چراکه خطرات بیشتری را متوجه زندگی سالمند می‌کند.

بنابراین در این شرایط با جدیت و حساسیت بیشتری تصمیم بگیرید؛ و مطمئن شوید تنها با یکبار

تذکر مشکل حل خواهد شد؛ و در غیر این صورت در اسرع وقت به تغییر پرستار مدنظر اهتمام ورزید.

بی‌حوصلگی و بداخلاقی

ممکن است این مسئله را یک اشتباه مشخص ندانید؛ اما این رفتار به تدریج موجب کاهش سطح

کیفی زندگی سالمند شما می‌شود. در راس تمام ویژگی‌های خوب یک پرستار، خوش اخلاقی

و صبور بودن است. پرستار سالمند شما بابت این مسئله و خدماتی که ارائه می‌کند دستمزد

می‌گیرد؛ بنابراین باید با حوصله تمام و روی خوش به ارائه خدمات بپردازد.

بنابراین بهتر است در این زمینه هر چند وقت یکبار از سالمند خود و در خلوت اطلاعاتی کسب کنید؛

و مطمئن شوید که از این نظر مشکلی با پرستار ندارد. گاهی سالمندان در این مورد کم حرف هستند

و همچنین به حقوق خود آگاه نیستند؛ بنابراین بهتر است تا جای ممکن این مسئله با حضورهای

ناگهانی و هر از گاه و بررسی وضعیت ارتباطی آنها، بررسی کنید. در نهایت استخدام یک پرستار

بی‌حوصله و بداخلاق، بدترین رویدادی است که ممکن است برای سالمند شما رخ دهد.

امیدواریم با مطالعه موارد مطرح شده، بتوانید در انتخاب و کنترل پرستار مدنظر موفقیت بیشتری داشته

باشید. ما در هومینو این کار را برای شما ساده کرده‌ایم و با سنجش‌های دقیق استخدامی، نیروهایی

را در اختیار شما می‌گذاریم که بهترین کارایی، مسئولیت پذیری و رفتار را داشته باشند.

  • سالمند

تخریب قوای ادراکی در سالمند

ارسال شده در: هومینو | ۰

سالمند

روانشناسی – راهنمائی برای افراد مبتلا به زوال عقلی و پرستارانشان:

زوال عقلی بیماری می باشد که باعث می شود افراد حافظه خود و توانائی

یادگیری و صحبت با دیگران را از دست بدهند. بمرور زمان، شخص مبتلا به

زوال عقلی بصورت فزاینده ای دچار مشکلاتی در قوه تفکر، تصمیم گیری و

انجام امور روزمره خود خواهد گردید. دانشمندان و پزشکان بصورت دائم در مورد

این بیماری سالمند اطلاعات بدست می آورند.

فراگیرترین نوع زوال عقلی بر اثر از دست دادن سلول های مغزی ایجاد می شود.

انواع دیگر زوال عقلی در نتیجه آسیب به عروق خونی مغز بوجود می آیند. ضربه مغزی،

سکته مغزی یا تعدادی از سکته های مغزی کوچک در کنار هم، روی جریان خون در

مغز تاثیر گذاشته و می توانند نهایتاً منجر به شروع بیماری سالمند  زوال عقلی شوند.

مردم گاه گاه مسائلی را برای مدتی فراموش کرده و سپس آن را به خاطر می آورند

و افزایش بمرور این حالت با افزایش سن طبیعی می باشد. این را نمی توان زوال عقلی

دانست. افراد مبتلا به زوال عقلی نه تنها اطلاعات مهم را فراموش می کنند، بلکه دارای

قابلیت محدود در یادگیری و به یاد آوردن مسائل جدید و همینطور قدرت تصمیم گیری درست می باشند.

چه کسی به زوال عقلی مبتلا می شود؟

احتمال ابتلا به زوال عقلی با افزایش سن بیشتر می شود. اگر چه زوال عقلی بیشتر

در افرادی به سن ۶۵ سال یا بیشتر دیده می شود، ممکن است در سنین کمتر نیز شروع

شود. زوال عقلی یک بیماری سالمند است و نتیجه طبیعی از افزایش سن نمی باشد.

حدوداً ٨٪ از جمعیت بالا ۶۵ سال در کانادا دارای نوعی زوال عقلی بوده و ٣۵ ٪ کانادائی های

بالای ٨۵ سال دارای علائم زوال عقلی می باشند. تخمین زده می شود که احتمالاً در بریتیش

کلمبیا بین ۵١٠٠٠ تا ۶۴٠٠٠ نفر در حال حاضر به نوعی زوال عقلی مبتلا بوده و ۴٩ نفر از هر

١٠٠٠ مرد بالای ۶۵ سال دارای زوال عقلی می باشند در حالیکه ٧٠ نفر از هر ١٠٠٠ زن بالای

۶۵ سال دارای نوعی از این بیماری هستند.

از آنجائیکه این بیماری اغلب بیشتر در افرادی با سابقه خانوادگی بوجود می آید، چنین بنظر

می آید که زوال عقلی می تواند بیماری سالمند  ارثی باشد. با وجود این داشتن پدر یا مادری مبتلا به

زوال عقلی بدین معنی نیست که شما هم حتماً مبتلا خواهید شد. این بیماری واگیر دار نیست

و نمی تواند در نتیجه لمس یا استفاده مشترک وسیله ای با فردی مبتلا به زوال عقلی، منتقل شود.

شناسائی زوال عقلی

در صورت مشاهده بعضی از علائم زوال عقلی در خود یا عزیزانتان، ملاقات دکتر خانوادگی مهمترین

اقدام بعدی خواهد بود. دکتر شما در مورد نگرانی هایتان با شما صحبت نموده و از شما

سوالاتی برای جمع آوری اطلاعات بیشتر در مورد حافظه، توانائی در منطق و هر گونه مشکلات

احتمالی در قوه سخن گوئی یا انجام اعمال روزمره خواهد پرسید. این اطلاعات به دکتر شما

در تشخیص بیماری و عامل ایجاد این علائم در شما یا عزیزانتان، کمک خواهد کرد. بعضی از

عوامل ایجاد زوال عقلی را می توان بخوبی با درمان کنترل نمود. مانند:

• افسردگی

• تاثیرات سوء ناشی از تداخل داروهای مصرفی

• چرک

• بیماری های تیروئید یا قلب

• وابستگی به مشروبات الکلی

• تغذیه نامناسب: نداشتن غذا یا آشامیدنی کافی

شناسائی عوامل این عوارض در اسرع وقت بسیار مهم می باشد زیرا این امر به معنی اجرای

صحیح مراقبت، درمان و پشتیبانی بوده و به شما زمان کافی برای برنامه ریزی برای آینده می دهد.

تفاوت زوال عقلی و بیماری آلزهایمر (آلزایمر) چیست؟

بیماری آلزهایمر نوعی زوال عقلی می باشد. از میان انواع مختلف بیماری های زوال عقلی، آلزهایمر

رایج ترین و شناخته شده ترین آنهاست. در حدود ۶٠ ٪ تا ٧٠ ٪ از مبتلایان به زوال عقلی، بتنهایی

آلزهایمر داشته u1740 یا دارای ترکیب آن با انواع دیگر زوال عقلی مانند زوال عقلی عروقی (سکته مغزی کوچک)

می باشند. انواع دیگر زوال عقلی با شیوع کمتر که ممکن است به گوش شما خورده،Lewy Body Dementia

باشند عبارتند از: زوال عقلی لوی بادی بیماری پارکینسون و بیماری،Pick’s Disease بیماری پیکس Creutzfeldt-Jakob Disease کروتزفلدت-جی کاب

آیا زوال عقلی قابل درمان است؟

در حال حاضر درمانی برای زوال عقلی موجود نمی باشد. با این وجود داروهایی موجودند که می توانند

حال شما را بهتر کرده یا توسعه بیماری را در بعضی از افراد برای مدتی، اگرچه نه برای همیشه، کندتر

کنند. انواع داروهای دیگر می توانند در کنترل کردن اضطراب، افسردگی و مشکلات رفتاری کمک کنند. انواع

دیگر داروهای جدید در حال ایجاد هستند. قبل از گرفتن هر گونه تصمیم در مورد نوع درمان، مشورت با دکترتان

در مورد انتظاراتتان از درمان و خطرات و منافع احتمالی انواع درمان های مختلف، بسیار مهم می باشد.

پرستاران شخصی می توانند علائم و وضعیت عمومی و سلامتی را زیر نظر داشته و باید در تصمیم گیری

برای برنامه ریزی نوع درمان شرکت داده شوند.

جلوگیری از زوال عقلی

در حال حاضر هیچ مدرک علمی دال بر وجود راه جلوگیری از زوال عقلی وجود ندارد. با این وجود راه های

بسیاری هستند که شما می توانید انجام دهید تا حافظه خود را قوی نگاه داشته و توانائی انجام اعمال

روزمره را تقویت کرده و مستقل بمانید.

١. بیماری های مرتبط را به نحو صحیح کنترل کردن: اگر فشار خون بالا داشته، بیماری قند یا عوامل خطرآفرین

دیگری برای بیماری های عروقی دارید، مطمئناً به تجویزات پزشکی عمل کنید.

٢. از مصرف مشروبات الکلی یا مواد مخدر خود داری نمائید.

٣. ذهن خود را مشغول نگاه دارید: جدول کلمات حل کنید، روزنامه بخوانید، موسیقی بنوازید.

۴. فعالیت بدنی داشته باشید: راه پیمائی کنید، به کلاس رقص بروید، در سالن ورزشی عضو شوید، شنا و دوچرخه سواری کنید.

۵. رژیم غذائی صحیح داشته باشید: غذای سالم، مغذی با ویتامین کافی میل کنید.

زندگی با زوال عقلی

شخص مبتلا به زوال عقلی می تواند تا مدت زیادی بعد از ایجاد علائم اولیه بیماری، زندگی کند. بیشتر افراد

دارای زوال عقلی بعد از تشخیص بیماری سالمند به زندگی در خانه خود با کمک افراد خانواده، دوستان و پرستاران ادامه می دهند.

فعال ماندن و ادامه ارتباط با خانواده، دوستان و علاقه مندی های خود برای سلامت u1608 و رفاه شخص مبتلا

اهمیت دارند. با پیشرفت بیماری، پرستاری در خانه می تواند بیش از اندازه مشکل شود و شخص مبتلا احتمالاً

نیازمند انتقال به یک مرکز مراقبتی بلند مدت خواهد بود. این تصمیم باید بصورت مشترک توسط پرستاران شخصی

و دکتر خانواده گرفته شود.

برنامه ریزی

شما احتمالاً سوالاتی در مورد اینکه برای شما چه اتفاقی در شرف وقوع بوده دارید و ممکن است که نگران

آینده باشید. این سوالات شامل موارد زیر هستند:

١. آیا خانواده من موقعیت مرا درک خواهند کرد؟

٢. آیا باید از رانندگی خود داری نمایم؟

٣. آیا دارای وصیت نامه می باشم؟

۴. آیا وضعیت مالی من مرتب می باشد؟

با دکتر خانواده خود صحبت کنید. یادگیری در مورد زوال عقلی به افراد خانواده و پرستاران شخصی در هماهنگی

با تغییرات ناشی از آن کمک خواهد کرد. برای ارزیابی راه های موجود و پرسیدن سوالاتی که خود دارید،

با دکترتان قراری بگذارید.

بسیاری از افراد برای آینده برنامه های مالی بوجود خواهند آورد. برای مثال، دادن وکالت، ولی مهم است

که اینک برای نیازهای پزشکی خود در آینده برنامه ریزی کنید.

شما می توانید کسی را برای گرفتن تصمیمات پزشکی به جای خود با نوشتن توافق نامه ای انتخاب کنید.

شخص منتخب شما قانوناً می تواند به نیابت شما تصمیمات لازم پزشک را اتخاذ نماید. مهم است که این

تصمیمات را با دکتر خود در میان بگذارید تا وی بداند که چه تصمیماتی گرفته شده و شما شخصی را برای

تصمیم گیری به جای خود انتخاب نموده اید.

برای خانواده های افرادی که اخیراً مبتلا به زوال عقلی گشته اند

١. تا آنجا که می توانید بیاموزید.

٢. بیاد داشته باشید این بیماری سالمند بر توانائی های شخص مبتلا تاثیر گذار است.

٣. نگذارید شخص مبتلا از جلوی چشم شما دور شود.

۴. بدنبال راه های درمان بگردید.

۵. بیاد داشته باشید که در حال تجربه کردن حالات روحی مختلف می باشید.

۶. برای آینده برنامه ریزی کنید.

٧. بیاد داشته باشید که پرستاری آسان نخواهد بود.

٨. از دیگران کمک بخواهید.

٩. شبکه کمک بوجود بیاورید.

١٠ . بدانید که جامعه آلزهایمر برای کمک به افرادی که به انواع مختلف زوال عقلی مبتلا هستند و پرستارنشان، آماده می باشد.

  • سالمند

سالمندان و کمبود ویتامین ها در بدنشان

ارسال شده در: هومینو | ۰
سالمند افزایش خطر مرگ و میر سالمندان با کمبود مصرف ویتامین D

سطوح پایین ویتامین D، احتمال بروز مرگ و میر در بزرگسالان مسن را افزایش می‌دهد.

محققان با انجام بررسی‌های خود روی ۲‌هزار و ۵۳۸ سفیدپوست و سیاهپوست

آمریکایی در سنین ۷۹-۷۰ سالگی و جمع‌آوری نمونه خون آنها برای تعیین سطوح

ویتامین D و مطالعه وضعیت پزشکی آنها در هر شش ماه دریافتند که سطوح پایین

ویتامین D و سطوح بالای هورمون پاراتیروئید با افزایش میزان مرگ و میر در افراد

مسن همراه است.

محققان افزودند غلظت پایین ویتامین D کمتر از ۲۰ نانوگرام بر میلی‌لیتر در یک سوم

از افراد مورد مطالعه در این آزمایش، نزدیک به ۵۰ درصد میزان مرگ و میر سالمند را افزایش

داده است که در این میان مقادیر پایین ویتامین D به صورت کمتر از ۳۰ نانوگرم بر میلی

لیتر نیز با افزایش خطر قابل توجهی برای بروز مرگ و میر همراه بوده است.

داشتن تغذیه صحیح برای سلامت کلی و عمومی بدن مهم است و این مطالعه با تأکید

بر اهمیت ویتامین D در تغذیه به ویژه در زمان رشد بدن، بیان می‌کند که دریافت ویتامین D

آسان بوده و از طریق قرار دادن پوست در معرض نور آفتاب و یا از طریق دریافت رژیم

غذایی و مکمل‌های غذایی قابل تأمین است.

تحقیقات گذشته نیز مزایای قابل توجه نقش ویتامین D در بهبود سلامت سالمند  و پیشگیری سالمند از

بیماری‌ها را نشان داده است و کمبود آن را به طور مستقیم با بروز اشکال مختلفی از

سرطان‌ها و بیماری‌های قلبی – عروقی مرتبط دانسته است.

ویتامین B ممکن است شروع آلزایمر را به تاخیر بیندازد

به گزارش خبرگزاری فرانسه یک بررسی جدید نشان می‌دهد اضافه کردن مکمل‌های

ویتامین B به رژیم غذایی ممکن است سرعت کوچک شدن مغز در افراد سالمند دارای

نشانه‌های هشداردهنده این بیماری را به نصف برساند.

کوچک شدن مغز، که بخش طبیعی پیری است، در افراد مبتلا به نارسایی خفیف شناختی

(MCI)،عارضه‌ای که مقدمه بروز آلزایمر و سایر اشکال زوال عقل یا دمانس است،‌ سریع‌تر رخ می‌دهد.

 گروه دانشمندانی که در این تحقیق را انجام داده‌اند، معتقدند درمان با ویتامین می‌تواند

پیشرفت بیماری را تاخیر بیندازد یا متوقف کند،‌ اما تاکید کردند که تحقیق بیشتری برای

به آزمون گذاشتن این نظریه لازم است.

در این پژوهش که نتایج آن در ژورنال آنلاین “کتابخانه عمومی علوم” One منتشر شده

است، تحلیل‌رفتگی مغز در ۱۶۸ فرد داوطلب بالای ۷۰ سال که تشخیص MCI در آنها داده

شده بود، مورد بررسی قرار گرفت.

 در طول دوره دوساله بررسی،‌ نیمی از این افراد روزانه یک قرص حاوی دوزهای بالای

ویتامین‌های B شامل فولات، B6 و B12 مصرف می‌کردند. بقیه افراد یک قرص دارونما

بدون اجزای فعال دریافت می‌کردند.

این کارآزمایی، که پژوهشگران دانشگاه آکسفورد با همکاری پژوهشگران نروژی انجام شد،

نتایج قابل‌توجهی را به بار آورد.

به طورمیانگین در افرادی که ویتامین‌های B دریافت می‌‌کردند، سرعت تحلیل‌رفتن مغز تا

۳۰ درصد کاهش پیدا کرده بود. در برخی از موارد این کاهش تا حد ۵۳ درصد بود.

 دیوید اسمیث، یک از سرپرستان این تحقیق در بخش داروشناسی دانشگاه آکسفورد گفت:

“این نتایج بسیاری جالب‌توجه و تاثیرگذار بود. نتایج بیش از حدی بود که ما انتظار داشتیم.”

 “امید ما این است که این درمان ساده و بی‌خطر بروز بیماری آلزایمر را در بسیاری از افرادی

مبتلا به مشکلات خفیف حافظه‌،به تاخیر بیندازد.”

ربکا وود،‌رئیس ارشد سازمان خیریه انگلیسی بنیاد پژوهش آلزایمر که در تامین این هزینه

این تحقیق شرکت داشت، نیز گفت که نتایج آن “بسیار مهم” است.

 او افزود: “این یافته‌های قوی باید الهامبخش انجام کارآزمایی‌های گسترده‌تر برای پیگیری

افرادی شود که انتظار می‌رود مبتلا به آلزایمر شوند، و ما امیدواریم که موفقیت بیشتری

به دست آوریم.”

بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت تخمین زده می‌شود که ۳۷ میلیون نفر در سراسر

جهان با زوال عقل یا دمانس زندگی می‌کنند، و اکثریت این موارد ناشی از بیماری آلزایمر است.

علائم MCI شامل لغزش‌های حافظه و مشکلات گفتاری است که آنقدر جدی نیست که

بر زندگی روزانه فرد تاثیر بگذارد.اما نیمی از افرادی که به این عارضه مبتلا هستند در طول

پنج سال به زوال عقل مبتلا می‌شوند.

افرادی بالای ۶۰ سال غیرمبتلا به MCI به طور طبیعی با میزانی در حدود ۰.۵ درصد در

سال دچار کوچک شدن مغز می‌شوند.

کوچک شدن مغز در افراد مبتلا به MCI با سرعتی دو برابر این مقدار رخ می‌دهد و  افراد

مبتلا به آلزایمر ممکن است در هر سال ۲.۵ درصد حجم مغزشان را از دست بدهند.

این دانشمندان دوز ویتامین‌های B در این کارآزمایی بسیار بالاتر از حدی بود که در یک رژیم

غذایی طبیعی یا مکمل‌های معمول ویتامینی وجود دارد.

 اسمیت البته هشدار می‌دهد که مردم نباید عجله کنند و شروع به مصرف دوزهای بالای

ویتامین B کنند که اثرات درازمدت آنها نامعلوم است.

  • سالمند

نقش تربیتی والدین در حفظ حرمت سالمند

ارسال شده در: هومینو | ۰

سالمند

در طول تاریخ افراد زیادی در دوران سالمند ی نبوغ خود را ظاهر ساخته اند،

مثلا گوته اثر جاودانه خود را در ۸۲ سالگی به اتمام رساند. سوفوکل نمایشنامه

ادیپ شهریار را در هفتاد سالگی کامل کرد و مهاتما گاندی در اواخر هفتاد

سالگی نهضت سیاسی جدیدی را به راه انداخت. اصطلاح پیر خردمند از

همین جریانات شکل گرفته است….

سالمند ی مرحله نهایی رشد برای بازنگری و روشن کردن و معنا بخشیدن به

چگونگی گذران زندگی گذشته است. ادامه رشد فرد در این دوره وقتی میسر

است که بتواند با واقع بینی و انعطاف پذیری خود را با تغییرات و فقدانها سازگار

سازد و این سالهای عمر خود را با احساس ارزشمندی و موثر بودن بگذراند.

آنچه از همه مهمتر است این است که فرد ماحصل و میوه زندگی خود در سالهای

گذشته را در این دوره زندگی، خواه در وجود فرزندان، خواه در روابط انسانی با

دیگران و یا در آثار تولیدی و خدمات فرهنگی، اجتماعی یا اقتصادی احساس کند

و زندگی خود را معنا دار ببیند.

افرادی که احساس خوبی از زندگی دارند یا قادرند شایستگی های خود را نشان

دهند و احساس قوی از خود داشته باشند، در دوره پیری نیز زندگی معنا دار تری

دارند و به احساس کمال انسانی خود دست می یابند.

زندگی سعادتمندانه در سالمند ی نیز مقدور است به شرط آنکه زندگی گذشته فرد

ثمربخش بوده باشد و به آخرین مرحله حیات خویش با نگرشی مثبت نگاه کنند. در چنین

صورتی بازنگری مکرر تجارب گذشته در غروب زندگی لذت بخش خواهد بود. در حالی

که در برخی از نقاط دنیا در مورد سالمند ی و دوران پیری نگرشی منفی وجود دارد، اما

در پاره ای از جوامع دنیا از جمله کشور خودمان سالمند از مقام و منزلت خاصی برخوردار

است. این نگرش در تصویری که در کتابهای آسمانی  از کهنسالان ارایه می کنند نیز

دیده می شود.

نوع نگرشی که افراد جامعه به سالمند ی دارند قطعا در سبک زندگی سالمند ان نیز

بسیار موثر است. این در حالی است که تغییرات اجتماعی و افزایش دانش عمومی،

آگاهی مردم را از فرآیند پیری بیشتر کرده است.

این روزها دیدن یک فرد ۷۵ ساله در پارکهای شهرمان، با لباسی ورزشی و در حال دویدن

دیگر عجیب نیست  در حالی که شاید پنجاه سال پیش چنین کاری با تعجب مردم همراه بود.

یا دیدن یک خانم مسن در نیمکت های دانشگاه شکلی غیر عادی داشت اما الان با چنین

شرایطی مواجه نیستیم.

پس همه این شواهد نشان می دهد که نوع نگاه ما به این دوره از زندگی، نحوه تعامل مان

با سالمندان، دخالت دادن آنها در نقشهای مختلف خانوادگی و اجتماعی، حفظ حرمتهای آنها

در کلیه شئونات زندگی و .. بر دیدگاه سایر اعضای خانواده و در ادامه در میان افراد جامعه

تاثیر بسزایی خواهد داشت.

با همه این ارزشهایی که در مورد دوران سالمندی مطرح شد، این دوران نیز می تواند با مشکلات

یا حتی افتی در زمینه جسمانی،  شناختی و اجتماعی همراه باشد که مناسب با این

تغییرات گاه شاهد خلق تنگ، بی حوصلگی و حتی گاه افسردگی در سالمندان خود هستیم

که همه این موارد دست در دست هم داده و تعامل با سالمند را دشوار می کند.

حال آنکه اگر مراقبان در توجه و رسیدگی به والدین سالمندشان دقت کافی را به خرج داده

و مهارت های مقابله ای لازم جهت مواجهه با مشکلات این سنین را داشته باشند قطعا الگویی

خوب برای فرزندان خود بوده و  از این طریق دوران سالمندی و کهنسالی خود را نیز بیمه می کنند.

جو خانوادگی و ارزشها و تاثیر آن بر تربیت فرزندان

جو خانوادگی فضای ارتباط عمومی خانه را به وجود می آورد که توسط والدین پایه گذاری

می شود. جو را می توان دامنه ای از گرمی تا سردی، همیاری تا رقابت، محبت آمیز تا

تنفر آمیز، محترمانه یا اهانت آمیز،آرام بخش یا پرتنش و ..دانست. جو خانوادگی الگویی

از روابط انسانی برای فرزندان است و به وسیله ارزش های خانوادگی پایه گذاری می شود.

ارزش خانوادگی به هر چیزی که برای والدین مهم باشد، اطلاق می شود. توجه داشته باشید

که اعضای خانواده مجبور نیستند بر سر موضوعی مورد اختلاف به توافق برسند بلکه

این مهم است که هر یک از آنان به طریقی برای آن ارزش قایل شود.

علیرضا و پروانه هر دو کارمند، خانواده دوست و بسیار عاطفی بوده  و در حال بزرگ کردن

بچه هایشان هستند. امین ۱۱ ساله و آرش ۱۵ سال دارد. والدین پروانه و علیرضا هر دو

سالخورده و ناتوان شده اند و برای انجام امورات مختلف زندگی شان نیازمند کمک و

حمایت اطرافیان هستند.

پروانه  و علیرضا هر دو برای اینکه بتوانند به امورات والدین خود رسیدگی کنند، دو روز

در هفته را صرف والدین شان می کنند و از طرف دیگر خود را موظف کرده اند که در اواخر

هر هفته یک شب را منزل والدین خود بمانند تا بتوانند توجه و رسیدگی بیشتر به آنها داشته باشند.

آنها هرگز دیگری را به خاطر توجه به والدینش شماتت نکرده و ارزش زیادی برای مراقبت

از سالمندان قایل هستند.علیرضا و پروانه معتقدند نحوه رفتار آنها با والدین سالمندشان

الگویی برای امین و آرش است و در نحوه سالمندی خود آنها نیز تاثیر گذار خواهد بود. از

آنجا که توجه و رسیدگی به والدین سالمند برای علیرضا و پروانه مهم است، این رسیدگی

برای آنها تبدیل به ارزش خانوادگی شده تا برای فرزندانشان هم درآینده مهم باشد.

زندگی سعادتمندانه در سالمندی مقدور است به شرط آنکه زندگی گذشته ثمربخش باشد‎

نقش الگوها

بچه ها ، بزرگسالان مهم زندگی خود را الگو قرار می دهند. آنان به رفتار افراد بالغ بسیار

توجه می کنند و از آن تقلید میکنند. ممکن است ما ارزشهای معینی را موعظه کنیم، ولی

اگر اعمال ما با کلمات مان هم خوانی نداشته باشد، آنچه بچه های ما به آن توجه می کنند، رفتار ماست.

فرزندان از والدین و بزرگسالان دیگر می آموزند حفظ احترام  یعنی چه. وقتی پدر و مادر

برای یکدیگر و  برای بزرگترهای فامیل و سالمندان ارزش و احترام قایل شوند فرزندانشان

مساوات را می آموزند. از عوامل تاثیر گذار روش های پدر و مادری کردن، باورهای روشنی

است که در فرزندان شکل می گیرد. چگونگی آموزش والدین به فرزندان الگویی از روابط

پدر و مادر و فرزند را به آنها می آموزد. اگر فرزندان در جوی از احترام و همیاری پشتیبانی

شوند، با احترام و همیاری به عنوان ارزشها همساز می شود و آن را در دیگر روابط شان به کار می برند.

فرزندان ارزشهای متعالی در زندگی شان را با مشاهده کردن اعمال و رفتار والدین یاد می گیرند.

بنابراین سعی کنید الگوی کامل و مناسبی از انجام ارزشهای مورد نظرتان باشید تا فرزند

شما با دیدن این ارزشها در وجود شما، به طرف آنها راغب شود.

در حقیقت والدین اولین معلم فرزندان هستند. والدین هستند که می توانند نقش الگوی

مثبت و منفی را برای فرزندان خود ایفا کرده و ارزشها را در زندگی فرزندان خود درونی کنند.

وقتی فرزند شما همواره شاهد و ناظراحترام، توجه و محبت بی دریغ شما به والدینتان باشد

و وقتی مشاهده می کند  که بین رفتار و گفتار شما در زمینه های انسان دوستانه فاصله ای

نیست، ناخودآگاه کردار شما را سرمشق خویش قرار داده و این ارزشهای اخلاقی را می آموزد.

پس سعی کنید در دوران سالمندی والدین تان الگویی خوب و شایسته برای فرزندانتان باشید

تا از این طریق بتوانید ارزشهای اخلاقی را در وجود فرزندانتان نهادینه کنید.

مراقب والدین تان باشید

–  افراد کهنسال عموماً تصور می کنند نظر و فکرشان برای هیچکس مهم و جذاب نیست

اما اگر شما به آنها اجازه حرف زدن داده به صحبتهای آنها توجه کنید، باعث می شود که

آنها از لحاظ خلق و خو آرام تر و نرم تر شوند.

– صبور باشید و با سعه صدر از کنار غرولندهای والدین مسن بگذرید . خودتان را کنترل کنید

و اگر کنترل شرایط برای تان سخت است موقعیت را ترک کرده و به خودتان تنفس دهید تا

آرامش قبلی تان را حفظ کنید، وقتی به آرامش لازم رسیدید ، با انرژی بیشتری می توانید

برگردید و کارتان را تکمیل کنید.

– زمانیکه والدین سالمندتان بداخلاقی می کنند به آنها لبخند بزنید، اگر لبخند زدن برای تان

دشوار است سریع بحث را عوض کنید و در نهایت اگر شرایط باز هم برای تان دشوار شد،

موقعیت را ترک کنید، از این طریق کنار آمدن با شرایط سخت را به فرزندتان بیاموزید.

– عادت کنید که با کلیه اعضای خانواده اعم از والدین سالمند و فرزندان و همسرتان، زیاد

صحبت کنید. در مورد همه چیز و همه شرایط(اعم از اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی)

صحبت کنید. صحبت کردن با اعضای خانواده در مورد موضوعات مختلف، باعث از بین رفتن

احساس تندخویی و بی کسی در سالمندان نیز می شود. این موضوع باعث می شود به

احساس خوبی دست یافته و حس کنند آنها نیز چیزهای خوبی برای سهیم شدن با گفتگوهای شما دارند.

– حفظ حرمتها در همه شرایط را فراموش نکنید. به خاطر داشته باشید که والدین شما

همیشه نیازمند توجه و رسیدگی شما نبوده اند، بلکه سالهای طولانی با تلاشهای بی دریغ

خود، شما را به این مرحله رساندند. بنابراین حفظ شان و شخصیت آنها و رعایت احترامشان وظیفه شماست.

 

منبع: تبیان

  • سالمند

۵ روش روحیه دادن به سالمندان

ارسال شده در: هومینو | ۰

سالمندان 

در این مقاله روش هایی مطرح شده که به کمک آنها می توان به سالمندان 

روحیه داد و آنها را به انجام کارهای مختلف تشویق کرد.

سالمندان بخش بزرگی از جوامع ما را تشکیل می دهند. عواملی همچون پیشرفت ها

و دستاوردهای پزشکی، بالا رفتن سطح کیفی زندگی و همچنین افزایش امید به زندگی

از جمله مواردی هستند که باعث شده تا جوانان نسل های قبل، امروزه حتی سنینی

بیش از ۸۰ سال را نیز به خود ببینند.

امروزه سالمندان بخش بزرگی از جوامع ما را تشکیل می دهند. عواملی همچون پیشرفت ها

و دستاوردهای پزشکی، بالا رفتن سطح کیفی زندگی و همچنین افزایش امید به زندگی

از جمله مواردی هستند که باعث شده تا جوانان نسل های قبل، امروزه حتی سنینی

بیش از ۸۰ سال را نیز به خود ببینند.

با این اوصاف، برای نسل جدید، زندگی کردن و ارتباط صحیح داشتن با سالمندان چالشی

مهم است که نیاز به آگاهی، ترفند و مهارت های درون فردی دارد. در این مقاله روش هایی

مطرح شده که به کمک آنها می توان به سالمندان روحیه داد و آنها را به انجام کارهای مختلف

تشویق کرد.

۱- چند هدف معقول تعیین کنید. 

برآورده شدن نیازهای اولیه: استقلال، ارتباط

برآورده شدن نیازهای ثانویه: همبستگی، احساس امنیت

جوانان و بزرگسالان برای انجام دادن ضرورت های زندگی شان مدام تشویق به هدف گزینی

می شوند. داشتن اهداف برای سالمندان نیز مفید است. هدفمند بودن به سالمندان انگیزه

داده و در آنها حسی آمیخته از مفید بودن و بالیدن به خود ایجاد می کند.

بنابراین داشتن اهداف روزانه مانند ورزش های ساده، انجام یک کاردستی کوچک که به

راحتی انجام شود، هدف های معقولی هستند که می توانند به سالمندان روحیه و انگیزه

ادامه زندگی دهند. در ضمن هنگام انجام این کارها، آنها را همراهی کنید و مراقب باشید

قدم های کوتاه برداشته و حین انجام کارها، از آنها تعریف کنید.

تایید و تشویق برای انجام کارهای ساده ممکن است برای جوانان چندان مفهومی نداشته

باشد اما برای سالمندان بسیار باارزش است.

۲- از آنها بخواهید خاطرات و تجربیات خود را با شما در میان گذارند. 

برآورده شدن نیازهای اولیه: ارتباط

برآورده شدن نیازهای ثانویه: مصاحبت، امنیت عاطفی

ممکن است برای برخی از افراد تصورش سخت باشد، اما سالمندان، زمانی جوان و پر از

انرژی، شور و عشق، جاه طلبی و رویا بودند. اگر به حرف های آنها گوش کنید، روزهای

جوانی شان پر از ماجراجویی، لحظات پرشور عشق بوده است که می توان از کتاب زندگی

شان، حکایت ها شنید.

اگر علاقه مند به شنیدن آن داستان ها باشید، آنها با شور و اشتیاق خاطرات شان را برای

تان تعریف می کنند و شکوه گذشته شان را به یاد می آورند. درضمن، اگر سالمندان خانواده تان

از خانه و کاشانه خود دور هستند و در جای دیگری زندگی می کنند، سعی کنید اطراف آنها

را با خاطرات مثبت مثل عکس ها، کارت پستال های، صنایع دستی، موسیقی، فیلم ها،

جوایز و افتخاراتی که در گذشته به دست آورده اند، پر کنید. اجازه دهید این خاطرات خوب،

زندگی آنها را غنی کرده و بگذارید در مورد آنها با شما گفتگو کنند. همیشه از گذشته و

خاطرات شان بپرسید و زمان هایی برای شنیدن به آنها اختصاص دهید.

علاوه بر این، سالمندان خانواده خود را تشویق کنید تا در مورد زندگی خود صحبت کرده و

خاطرات خود را به شکل زندگینامه، بنویسند. نوشتن خاطرات از لحاظ روانشناسی بسیار

مفید بوده و باعث می شود تا توانایی شناختی آنها تقویت شده و از لحاظ احساسی و اجتماعی

فعال باقی مانده و عزت نفس خود را حفظ کنند. همچنین سعی کنید در مورد جزئیات خاطرات

و زندگی آنها سوال پرسیده و آنها را وادار کنید از تجربیات خود با جزئیات بیشتری صحبت کنند.

درضمن، حین گفتگو به شرایط احساسی شان توجه کرده و با دقت به صورت و چشمان آنها نگاه کنید.

 

سالمندان خانواده خود را تشویق کنید تا در مورد زندگی خود صحبت کند

۳- آنها را به استفاده از فناوری های روز تشویق کنید. 
برآورده شدن نیازهای اولیه: همبستگی، ارتباط
برآورده شدن نیازهای ثانویه: استقلال، امنیت 

اینترنت و شبکه های اجتماعی، فرصت هایی عالی برای سالمندان فراهم می کنند.

آنها می توانند از طریق این فناوری ها با دوستان و اعضاء خانواده خود ارتباط داشته باشند.

همچنین خانواده ها و دوستان می توانند بدین ترتیب بدون استرس و فشار زیاد با

سالمندان، زود به زود، ارتباط برقرار کرده و از شرایط روحی، ذهنی و فیزیکی آنها باخبر شوند.

البته فراموش نکنید که تماس از طریق اینترنت هرگز نمی تواند جای ارتباط چهره

به چهره و روابط نزدیک را کاملا پرکند. اما به هر حال، بسیاری از سالمندان بدون

اینترنت و شبکه های اجتماعی، احساس دور افتادگی و تنهایی می کنند. مطالعات

نشان می دهد که زیرساخت های شبکه های اجتماعی که ابتدا بیشتر توسط جوانان

استفاده می شد؛ امروزه استفاده از آنها در میان سالمندان، به طور چشمگیری رو به

افزایش می باشد.

۴- کاری کنید که احساس سودمندی کنند. 

برآورده شدن نیازهای اولیه: ارتباط، استقلال

برآورده شدن نیازهای ثانویه: همبستگی، امنیت 

بسیاری از افراد سالمندی که قدرت شناختی شان هنوز فعال است، حتی با وجود

محدودیت های فیزیکی، همچنان دوست دارند که مفید باشند. بنابراین، موضوعات

و وظایفی که به آنها علاقه داشته و احساس راحتی می کنند را شناسایی کرده و

به آنها معرفی نمایید. مثلا، در مورد مشکلات و موارد زندگی خود با آنها مشورت کرده

و نظرشان را جویا شوید. یا اینکه در مورد تصمیم های مهم خود در زندگی با آنها صحبت

کرده و عقایدشان را بپرسید. یا اینکه برخی از کارها و یا وظایفی که برایشان ساده است

و از عهده آنها به خوبی برمی آیند را به آنها بسپارید.

۵- آنها را تشویق کنید تا مهارت های سازگاری با شرایط و انعطاف پذیری را تمرین کنند. 

برآورده شدن نیازهای اولیه: استقلال، امنیت

برآورده شدن نیازهای ثانویه: ارتباط

از آنجایی که توانایی های شناختی و تحرکات فیزیکی در افراد مسن کاهش می یابد،

انواع مهارت های مقابله و سازگاری با این شرایط را به آنها بیاموزید تا بتوانند کیفیت

زندگی شان را حفظ کنند. از این مهارت ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

* تعیین اهداف کوچک و قابل دسترسی

* خرد کردن اهداف به موارد کوچک تر و قدم های کوتاه برداشتن

* کمک به آنها که اهداف واقعی تری برای خود انتخاب کنند.

* اجازه دهید سالمندان خودشان در انتخاب کاری که می توانند انجام دهند، تصمیم بگیرند.

* به آنها برای رسیدن به اهداف شان، تا جایی که واقعا لازم است، کمک کنید.

بیشتر بخوانیم :

چرا نباید سالمندان را به خانه سالمند ببریم؟

نگهداری سالمند در منزل و توجه به رژیم غذایی و بهداشت سالمند در منزل

مشکل مردان سالمند

 

 

 

  • بارداری

معاینات دوران بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

ملاقات‌های منظم با پزشک در دوران بارداری از اهمیت خاصی برخوردارند.

انجام منظم مراقبت‌های بارداری می‌تواند از بروز عوارض بارداری و زایمان به

شکل مؤثری پیشگیری کند. در این مطلب با تعداد جلسه‌های معاینات بارداری،

چگونگی این معاینات و نکاتی برای استفادۀ بهتر از زمان کوتاه ملاقات با پزشک آشنا خواهید شد.

​​​​​​​تعداد جلسات معاینه‌

تعداد جلساتی که برای معاینات پیش از زایمان باید به پزشک مراجعه کنید زیاد

است. به همین دلیل، لازم است در انتخاب پزشک دقت کنید تا درنهایت پزشکی

را انتخاب کنید که به او اعتماد دارید و در طول ملاقات‌هایتان در کنارش احساس

راحتی می‌کنید. حداقل جلسات ملاقات با پزشک که در دستورالعمل‌های وزارت

بهداشت برای یک بارداری عادی توصیه شده، حداقل هشت جلسه است. مراقبت

اول بهتر است بین هفته‌ها‌ی شش تا ۱۰ بارداری انجام شود. مراقبت دوم در فاصلۀ

هفته‌های ۱۶ تا ۲۰ بارداری، مراقبت سوم در هفته‌های ۲۶ تا ۳۰، مراقبت چهارم بین

هفته‌های ۳۱ تا ۳۴ و مراقبت پنجم در فاصلۀ هفته‌های ۳۵ تا ۳۷ باداری انجام شود.

مراقبت ششم، هفتم و هشتم به ترتیب در هفته‌های ۳۸، ۳۹ و ۴۰ انجام می‌شود.

بدیهی است که در صورت بروز عوارضی مثل فشار خون بالا یا وجود بیماری‌های مزمن

و با توجه به سابقۀ پزشکی شما، تعداد این ملاقات‌ها با پزشک افزایش می‌یابد، زیرا

داشتن سابقۀ مشکلات پزشکی یا مشکل جدیدی که در دوران بارداری برای شما ایجاد

شده، ممکن است باعث شود به جلسات معاینۀ بیشتری نیاز داشته باشید. در دوران

بارداری علاوه بر جلساتی که برای معاینات دوران بارداری به پزشک مراجعه می‌کنید،

ممکن است لازم باشد برای انجام آزمایش‌های خون، ادرار یا سونوگرافی و سایر آزمایش‌هایی

که ممکن است پزشک در این دوران برای شما تجویز کند به سایر مراکز خدمات درمانی

نیز مراجعه کنید.

چگونگی معاینات

در ابتدای جلسات معاینۀ بارداری، پزشک نتایج آزمایش‌هایی را مرور خواهد کرد که در

جلسات قبلی تجویز کرده و ممکن است سؤال‌هایی را برای بررسی وضعیت سلامت

مادر و جنین بپرسد. پزشک در این جلسات، معایناتی را با هدف بررسی پیشرفت بارداری

و کیفیت آن انجام خواهد داد. به طور معمول و بسته به هفتۀ بارداری، پزشک معاینات زیر

را انجام خواهد داد:

  • اندازه‌گیری وزن مادر و بررسی میزان وزن‌گیری
  • اندازه‌گیری فشار خون و معاینۀ دست و پاها برای هر گونه تورم
  • معاینۀ شکم برای بررسی هر گونه توده یا ضایعه و بررسی موقعیت جنین
  • اندازه‌گیری سایز رحم برای بررسی میزان پیشرفت بارداری؛ معمولاً بعد از سه ماهۀ دوم
  • گوش دادن به ضربان قلب جنین؛ معمولاً از سه ماهۀ دوم
  • معاینات لگنی و واژینال برای بررسی وضعیت دهانۀ رحم و ترشحات در هفته‌های پایانی بارداری

پزشک در این جلسات معمولاً آزمایش‌‌ها و سونوگرافی‌هایی را برای بررسی وضعیت سلامت

مادر و جنین تجویز خواهد کرد. همچنین در صورت وجود مشکلات احتمالی، ممکن است مادر

را برای پیگیری‌های بیشتر به متخصص دیگری معرفی کند. در انتهای جلسات نیز معمولاً پزشک

نتایج معاینات را با مادر در میان خواهد گذاشت. همچنین تغییراتی که تا زمان معاینۀ بعدی ممکن

است برای مادر اتفاق بیفتد را برای او شرح می‌دهد و علائم خطرناکی را گوشزد می‌کند که باید

در صورت مشاهدۀ آنها سریعاً به پزشک مراجعه کند. همچنین پزشک در مورد سبک زندگی مواردی

را یادآوری می‌کند. مواردی مثلاهمیت تغذیۀ سالم و دوری از سیگار، قلیان، الکل، مواد مخدر و در

کل مزایا و معایب آزمایش‌هایی را که می‌توانید انجام دهید، به شما اطلاع می‌دهد.

استفادهٔ بهتر از زمان کوتاه وقت ملاقات با پزشک

جلسات معاینۀ کامل همراه با پاسخگویی به سؤالات و آموزش مادر حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.

اما گاهی ملاقات‌ها کوتاه‌تر خواهد بود و این باعث ناراحتی مادران می‌شود. در صورت کوتاه بودن زمان

این معاینات و نارضایتی شما، باید نگرانی‌های خود را با پزشک مطرح کنید، زیرا مراقبت از شما و

فرزندتان وظیفۀ اوست. برای رضایت بیشتر از جلسات معاینۀ بارداری می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

با پزشک واضح و شفاف صحبت کنید: پزشک شما نمی‌تواند ذهن شما را بخواند و با انجام

معاینات فیزیکی به افکار شما پی ببرد. پس هر نوع نگرانی را با او مطرح کنید. می‌توانید سؤال‌هایی

را که بعد از معاینۀ قبلی برای شما ایجاد شده است، یادداشت کنید و از پزشک خود بپرسید. غیر

از هر مشکل جسمی، اگر از لحاظ روحی نیز مشکلی دارید یا سؤالی دربارۀ تناسب اندام و تغذیۀ

خود دارید حتماً از پزشک خود بپرسید.

سؤالات غیرپزشکی را با پزشک مطرح نکنید: سؤالات غیرپزشکی خود را با منشی مطب یا

شخص مسئول دیگری مطرح کنید. سؤال‌هایی دربارۀ بیمه و آدرس مراکز مختلف را از پزشک خود

نکنید تا زمان بیشتری برای پرسیدن نکته‌های مهم‌تر داشته باشید.

روشنفکرانه عمل کنید: هنگام صحبت کردن با پزشک، تمام حرف‌های خود را به صراحت بزنید، اما

فراموش نکنید که به حرف‌های او نیز گوش بدهید و در صورت لزوم یادداشت بردارید.

به یاد داشته باشید که برخی روزها پزشک شما مشغله‌های بسیاری دارد. البته این موضوع به این

معنا نیست که او نباید به سؤال‌های شما پاسخ بدهد، بلکه اگر پزشک شما گاهی بیماران زیادی دارد

یا باید برای زایمان یکی از بیماران خود به بیمارستان برود، می‌توانید حرف‌های خود را در جلسۀ بعدی

ادامه دهید. ولی اگر پزشک شما همیشه پاسخ کاملی به شما نمی‌دهد یا همزمان با شما یک یا چند

بیمار را ویزیت می‌کند و به جای صحبت با خود شما، فقط به پرونده نگاه می‌کند،دلسوز شما نیست. بهتر

است پزشک خود را عوض کنید. شما و فرزندتان سزاوار توجهی بیش از این هستید.