• فیزیوتراپی

درمان اسکولیوز یا انحراف ستون فقرات با فیزیوتراپی و ورزش

ارسال شده در: هومینو | ۰

حرکات اصلاحی انحراف ستون فقرات با فیزیوتراپی و ورزش

فیزیوتراپی انحراف ستون فقرات و حرکات اصلاحی اسکولیوز

و برنامه توانی بخشی آن دارای نقش با اهمیت در درمان این مشکل

می باشد. بطور قدیمی، اکثر جراحان اعتقاد داشتند روش های فیزیوتراپی

در مورد اسکولیوز جواب نمی دهد. این تصور درباره روش های

عمومی فیزیوتراپی و تمرین های حرکتی مورد استفاده برای متوقف کردن

اسکولیوز ایدیوپاتیک صحیح است، ولی در بقیه موارد روش های فیزیوتراپی

مفید می باشد. به هر حال، پیشرفت در برنامه های خاص مورد استفاده

برای درمان این مشکل، توانسته یک نقش جدید در رویکردهای توان بخشی

در حوزه درمان اسکولیوز ایجاد نماید. در ادامه بعضی از برنامه های حرکتی

سودمند برای موارد ابتلا به اسکولیوز توضیح داده شده است.

۱- حرکت تیلت لگنی

به پشت دراز کشیده و زانوی خود را خم نمایید. در این حالت کف پاهای

شما باید بر روی زمین قرار داشته باشد. کمر خود را سفت کرده و عضلات

شکم و باسن را بر روی زمین صاف کنید. این وضعیت را برای ۵ ثانیه حفظ

کرده و بطور عادی تنفس نمایید. این وضعیت را ۱۰ بار در هر حرکت و این

حرکت را  ۲ مرتبه انجام دهید. این تمرین باید یک بار در روز انجام شود.

۲- حرکت گربه- شتر

بر روی دست ها و زانوها قرار گرفته و شکم خود را سفت کنید. در این حالت

سر شما باید صاف و در راستای بدن باشد (شکل ۱). یک نفس عمیق کشیده و

بخش پایین ستون فقرات خود را بلند کنید. به این ترتیب پشت شما خم شده

و گردن ریلکس می شود (شکل ۲). با خارج کردن نفس از سینه، ناحیه پایین

ستون فقرات به سمت زمین حرکت می کند و کمی رو به بالا به نظر می رسد.

در حالتی که عضلات شکمی خود را سفت نگه داشته اید، به موقعیت اولیه باز گردید.

این وضعیت را ۱۰ بار در هر حرکت و این حرکت را  ۲ مرتبه انجام دهید.

این تمرین باید یک بار در روز انجام شود.

۳- حرکت پرس شکمی با دو پا

به روی پشت با زانوهای خم دراز کشیده و کف پای خود را بر روی زمین قرار دهید (شکل ۱).

در این حالت ناحیه کمر می بایست در حالت عادی قرار گرفته باشد. پاهای خود را یک به یک

از زمین بلند کنید و به صورتی بگیرید که زانوها و ران ها با یکدیگر زاویه ۹۰ درجه پیدا کند (شکل ۲ و ۳).

دست های خود را بر روی زانوها به صورتی فشار دهید که زانوها به سمت دست ها کشیده شده

و عضلات شکمی درگیر شوند (شکل ۴). دست های خود را صاف نگه دارید! این وضعیت

را به مدت سه بار نفس کشیدن عمیق حفظ نمایید. این وضعیت را ۱۰ بار در هر حرکت

و این حرکت را  ۲ مرتبه انجام دهید. این تمرین باید یک بار در روز انجام شود.

۴- حرکت حفظ تعادل با یک پا (در صورت امکان، این حرکت را در جلوی آینه انجام دهید

تا به این ترتیب از صاف بودن ستون فقرات خود مطمئن گردید)

با چشمان باز، یکی از زانوهای خود را بالا آورده و خم نمایید. در این حالت می بایست

تعادل بدن بر روی یک پا حفظ شود. در ابتدا می توان از دست ها برای حفظ تعادل استفاده کرد.

برای مثل می توان دست ها را به پشت یک صندلی، میز، یا بر روی دیوار قرار داد

. با افزایش توانایی حفظ تعادل، دست خود را بر روی تکیه گاه قرار نداده و در کنار بدن نگه دارید.

در ادامه می توانید با قرار دادن دست ها به صورت ضرب دری بر روی سینه یا بستن چشم ها حرکت

را دشوار تر نمایید. این وضعیت را برای ۱۰ تا ۲۰ ثانیه حفظ کرده و سپس با پای مقابل تکرار نمایید.

این حرکت را ۵ بار و برای یک مرتبه تکرار کنید. این حرکت می بایست یک بار در روز انجام شود.

۵- حرکت قوری چای (در صورت امکان حرکت را در جلوی آینه انجام دهید تا از قرارگیری مناسب ستون فقرات خود مطمئن گردید)

خم شدن به چپ

بر روی زانوهای خود بنشینید. دست چپ خود را بر روی شانه چپ و دست راست

خود را بر روی زمین قرار دهید. به سمت باسن راست خود به صورتی خم شوید که

احساس کشیدگی در سمت راست کمر خود داشته باشید. این وضعیت را برای ۲۰ ثانیه

حفظ کرده و ۵ بار تکرار نمایید.

خم شدن به راست

بر روی زانوهای خود بنشینید. دست راست خود را بر روی شانه راست و دست چپ

خود را بر روی زمین قرار دهید. به سمت باسن چپ خود به صورتی خم شوید که

احساس کشیدگی در سمت چپ کمر خود داشته باشید. این وضعیت را برای ۲۰ ثانیه حفظ کرده و ۵ بار تکرار نمایید.

۶- حرکت خم شدن به پهلو

خم شدن به چپ

دست چپ خود را بر روی دیوار قرار داده و لگن خود را به سمت چپ خم نمایید.

خم شدن به راست

دست راست خود را بر روی دیوار قرار داده و لگن خود را به سمت راست خم نمایید.

در کنار دیوار قرار گرفته و دست خود را در حالت خم بر روی دیوار بگذارید. دست دیگر شما

می بایست مطابق تصویر در کنار بدن قرار داشته باشد. به سمت دیوار با حرکت دادن ناحیه

لگن (و نه شانه ها) بدن خود را خم نمایید. انجام این کار می تواند باعث حرکت انتقالی

در ناحیه لگن شود. این وضعیت را ۱۰ بار در هر حرکت و این حرکت را  ۲ مرتبه انجام دهید.

این تمرین باید یک بار در روز انجام شود.

  • آرنج

آناتومی استخوان های مفصل آرنج

ارسال شده در: هومینو | ۰

مفصل آرنج محل تلاقی سه استخوان است. در بالا استخوان بازو یا هومروس Humerus

قرار دارد و در پایین دو استخوان ساعد در کنار آن قرار می‌گیرند.

استخوان زند زبرین یا رادیوس Radius در قسمت خارج یعنی در طرفی که شست دست

قرار گرفته است و استخوان زند زیرین یا اولنا Ulna در سمت داخل یعنی در طرفی که

انگشت کوچک دست قرار گرفته است.

انتهای پایینی استخوان بازو در محل مفصل آرنج کاملاً حجیم شده و برجستگی پیدا می‌کند.

می‌توان این برجستگی انتهایی را به دو ناحیه کلی تقسیم کرد.

قسمت خارجی این برجستگی را کندیل خارجی Lateral condyle و قسمت داخلی آن را

کندیل داخلی Medial condyle میگویند. چسبیده به قسمت داخلی کندیل داخلی یک

برجستگی دیگر وجود دارد که به آن اپی کندیل داخلی Medial epicondyle میگویند.

بین کندیل خارجی و داخلی، شکل استخوان تغییر کرده و به شکل یک قرقره درمیاید.

این ساختمان را قرقره یا تروکلئا Troclea میگویند. سطح قدام و زیر و خلف قرقره پوشیده

از غضروف مفصلی است و با قسمت بالایی استخوان زند زیرین یا اولنا مفصل می‌شود.

قسمتی از استخوان اولنا که با تروکلئا مفصل می‌شود را فرورفتگی یا ناچ سمی لونار

Semilunar notch میگویند. سطح جلویی و پایینی کندیل خارجی کمی برجسته‌تر بوده و

پوشیده از غضروف است. این قسمت را کاپیتلوم Capitulum میگویند و با سر استخوان

رادیوس مفصل می‌شود.

بالای کاپیتلوم در سمت جلو، یک فرورفتگی به نام حفره رادیال یا رادیال فوسا Radial fossa

وجود دارد که وقتی مفصل آرنج کاملاً خم می‌شود سر استخوان رادیوس در آن قرار می‌گیرد.

در بالای کاپیتلوم در سمت جلو یک فرورفتگی به نام کورونویید فوسا Coronoid fossa وجود

دارد که وقتی مفصل آرنج کاملاً خم می‌شود زائده کورونویید Coronoid process در آن قرار می‌گیرد.

در بالای تروکلئا در سمت پشت یک فرورفتگی عمیق به نام فوسای اولکرانون Olecranon fossa

وجود دارد که وقتی آرنج کاملاً صاف می‌شود زائده اولکرانون Olecranon process در آن قرار می‌گیرد.

قسمت بالایی استخوان زند زیرین یا اولنا به شکل حرف F است. این شکل خاص فضایی

موجب می‌شود تا یک نیم دایره استخوانی در بالاترین قسمت استخوان اولنا به وجود آید.

این نیم دایره را ناچ سمی لونار یا ناچ تروکلئار میگویند.

ناچ سمی لونار در کنار قرقره استخوان بازو قرار گرفته و یک مفصل لولایی به نام مفصل

هومرواولنار Humeroulnar را درست می‌کند. سطح داخلی یا مقعر این نیم دایره پوشیده

از غضروف مفصلی است.

این نیم دایره دو لبه بالایی و پایینی دارد. لبه بالایی آن که بزرگ‌تر است را اولکرانون

Olecranon و زائده پایینی آن‌را که در کورونویید Coronoid میگویند.

سمت بالایی استخوان زند بالایی یا رادیوس یک برجستگی دارد که به آن سر استخوان

رادیوس میگویند. محل اتصال سر استخوان رادیوس به تنه آن را گردن رادیوس میگویند.

سر استخوان رادیوس به شکل یک دیسک دایره‌ای بوده و پوشیده از غضروف مفصلی است.

سطح بالایی این دیسک مقعر است.

سطح مقعر سر استخوان رادیوس در کنار سطح محدب کاپیتلوم استخوان بازو قرار گرفته

و مفصل هومرورادیال Humeroradial را درست می‌کند.

در کناره خارجی نیم دایره سمی لونار یک فرورفتگی مقعر وجود دارد که سر دیسکی شکل

استخوان رادیوس در کنار آن قرار گرفته و مفصل دیگری را به نام مفصل رادیواولنار بالایی

Proximal radioulnar joint را درست می‌کند.

  • الکتروتراپی

مزایای الکتروتراپی

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمان‌های الکتروتراپی مزایای زیر را به همراه دارند:

  • بهبود دامنه حرکتی مفصل (با القای کشش‌های متناوب در تارهای عضلانی منقبض و بافت‌های نرم کوتاه شده)
  • ترمیم بافت‌ها (بهبود جریان میکروسکوپی برای ترمیم زخم‌ها و بازیابی انسجام بافت‌های همبند)
  • ادم (تورم ناشی از مایع لنف) حاد و مزمن (تسریع روند جذب مایع لنف، تاثیر بر نفوذپذیری رگ‌ها و بهبود جریان لنف)
  • تاثیر بر بی اختیاری ادرار و مدفوع (تاثیر بر عضلات کف لگن و کاهش درد لگن و تقویت عضلات لگن)
  • برطرف شدن اسپاسم عضلانی
  • پیشگیری و یا قطع روند تحلیل رفتن عضلات بر اثر آسیب‌دیدگی
  • بهبود جریان و گردش خون موضعی
  • بازآموزی عضلات با استفاده از تحریک هدفمند
  • بهبود دامنه‌ی حرکتی
  • کنترل و کاهش درد (درد مزمن، درد پس از حادثه و درد حاد پس از جراحی)
  • پیشگیری از بروز ترومبوز ورید عمقی بعد از جراحی
  • بهبود روند ترمیم زخم‌ها
  • بهبود تاثیرگذاری داروهای تجویزی با استفاده از روش تزریق الکتریکی دارو (EMDA)

کاربرد الکتروتراپی در فیزیوتراپی

الکتروتراپی در درمان‌های فیزیوتراپی برای مقابله با طیف وسیعی از بیماری‌ها و مشکلات به کار می‌رود.

این روش درمانی ممکن است به تنهایی و به طور مستقل و یا به صورت ترکیبی و همراه با سایر روش‌های

درمانی مانند اولتراسوند به کار برود. برخی از بیماریها یا مشکلاتی که الکترورتاپی در درمان آن به کار می‌رود عبارتند از:

  • سیاتیک
  • فیبرومیالژیا
  • آرتروز
  • بورسیت
  • درد و تورم بعد از جراحی
  • TMD (اختلالات فکی)
  • عوارض ناشی از بیماری دیابت
  • آرنج تنیس‌بازان
  • سندرم تونل‌کارپال

درمان با تحریک الکتریکی، چگونه عمل می‌کند؟

دستگاه‌های مختلف الکتروتراپی ممکن است از شکل موج‌های مختلفی برای درمان استفاده کنند.

هر دستگاه مخصوص تحریک الکتریکی دارای الکترودهایی است که به ناحیه مورد نظر که قرار است

درمان شود، متصل می‌شوند. انرژی الکتریکی منتقل شده از طریق الکترود موجب انقباض عضلات می‌شود.

این انقباض عضلانی در واقع حرکت طبیعی بدن در هنگام فعالیت کردن را شبیه‌سازی می‌کند و بدین

ترتیب از تحلیل رفتن عضلات طی دوره بهبودی، جلوگیری می‌شود.

امواج مختلف مورد استفاده در الکتروتراپی

در الکتروتراپی از شکل موج‌های مختلفی برای تحریک الکتریکی استفاده می‌شود که هر یک از این امواج

ناحیه خاصی از بدن را هدف قرار می‌دهند تا انتقال انرژی را به شیوه‌ی خاصی انجام دهند. با کمک این

گستردگی و تنوع در نحوه‌ی اعمال انرژی الکتریکی و انتقال آن، می‌توان نیازهای مختلف درمانی بیماران

با شرایط مختلف را برطرف نمود.

تحریک کننده‌های الکتریکی عصب (TENS)

دستگاه TENS با مسدود کردن سیگنال‌های درد که به طرف مغز می‌روند، موجب تسکین درد می‌شود.

تحریک الکتریکی که توسط TENS انجام می‌شود موجب ترشح ماده‌ی اندورفین (مسکن طبیعی در بدن)

می‌شود و به همین خاطر این روش برای درمان درد کمر و درد گردن بسیار پرکاربرد است.

  • فیزیوتراپی

چه زمانی باید جراحی تعویض مفصل زانو انجام داد ؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

جراحی تعویض مفصل زانو

داروهای ضد التهاب و قرص های ضد درد مصرف کرده اید. حتی گلوکوزامین، سولفات

کندرویتین و مکمل های جایگزین برای استئوآرتریت را نیز مصرف کرده اید.

به زانوهای خود استراحت کافی دادهاید. راه رفتن با عصا را امتحان کرده اید. سراغ تزریق

کورتیزون و فیزیوتراپی رفته اید. حتی وزن خود را برای کاهش فشار کم کرده اید.

اما زانوی شما همچنان درد می کند و این درد شدید است. صبح ها قبل از خارج شدن

از تختخواب درد را احساس می کنید و یا شاید متورم باقی می ماند و شروع به خم شدن

کرده است. اگر هر کدام از علائم فوق برای شما آشنا هستند باید سراغ جراحی تعویض مفصل زانو بروید.

آیا می توان از تست فیزیکی برای بررسی نیاز به انجام جراحی تعویض مفصل زانو استفاده کرد ؟

زانو رایج ترین مفصل در بدن است که تعویض می شود. اما پزشک به راحتی تصمیم به

انجام این جراحی نمی گیرد. ابتدا سابقه پزشکی تان را کاملا بررسی می کنند، همه

چیز در مورد سلامت کلی و جزئیات مربوط به درد زانو و نحوه تاثیر آن بر زندگی.

همچنین پزشک با انجام یک تست فیزیکی می تواند وضعیت خطوط پا و میزان ثبات،

قدرت و حرکت در زانوها را بررسی کند.

چه آزمایش هایی برای کمک به تشخیص زمان تعویض مفصل زانو وجود دارند؟

بدین منظور پزشک به طور کامل فرد را بررسی می کند. رادیولوژی یکی از ابزارهای کلیدی ست.

به جراح درک بهتری از وضعیت زانو می دهدو همچنین MRI تصاویر دقیق تری از وضعیت استخوان ها و بافت های نرم اطراف زانو می دهد.

همچنین ممکن است از آزمایش خون برای شناسایی علت درد زانو استفاده کرد.

آنچه که باید در مورد جراحی تعویض مفصل زانو بدانیم

اگر پزشک به این نتیجه برسد که تعویض مفصل زانو تنها راه درمانی باقیمانده است، می توانید

در مورد میزان تاثیر آن، عوارض احتمالی و آنچه بعد از جراحی انتظار داشت، اطلاعات به دست آورید.

اگر اضافه وزن دارید، باید وزن خود را کاهش دهید.

جراح ممکن است به این نتیجه برسد که تعویض مفصل زانو انتخاب مناسبی برای فرد نیست.

در این صورت دیگر روش های درمانی مانند جراحی آرتروسکوپی، روشهای محافظت از مفصل

یا تعویض جزئی زانو ممکن است مناسب تر باشند.

  • الکتروتراپی

الکتروتراپی با دستگاه فیزیوتراپی TENS

ارسال شده در: هومینو | ۰

یا تحریک الکتریکی اعصاب بدن از طریق پوست ، یک نوع از درمان های با فیزیوتراپی  الکتروتراپی میباشد .

در این روش توسط یک دستگاه مخصوص جریان الکتریکی از طریق پوست به عصب های بدن

فرستاده می شود و آن ها را تحریک می کند و در نتیجه این تحریک عصبی ،اندورفین و هورمون های

ضد درد در بدن ترشح می شود و به روشی طبیعی و موثر دردهای مزمن بدن تسکین میابد.

واژه TENS در واقع بیانگر طیف وسیعی از تکنیک های تحریک عصبی از طریق پوست می باشد ،

اما کاربرد آن در فیزیوتراپی برای تسکین درد های مزمنی است که به درمان دارویی پاسخ نداده اند.

این روش برای درمان چه بیماری هایی استفاده می شود ؟

از روش الکتروتراپی با دستگاه TENS برای درمان طیف وسیعی از درد های حاد و مزمن استفاده می شود .

از جمله کمر درد ، سیاتیک ، آرتروز ، روماتیسم ، فیبرومیالژیا ( درد و گزگز در تمام بدن ) ، درد آرنج ، درد گردن ،

زانو درد ، درد های قاعدگی ، درد های نوروپاتی (درد های ناشی از آسیب به اعصاب یا نخاع مانند ام اس ) ،

ساییدگی مهره های گردن (آرتروز گردن) ، درد های سرطانی و درد زایمان.

الکترود های دستگاه در نزدیکی محل درد قرار داده می شوند . به طور مثال در صورت درد کمر، الکترود

ها در دور تا دور محل درد کمر قرار داده می شوند و جریان به عصب های آن ناحیه فرستاده می شود .

مزایای الکتروتراپی با دستگاه TENS

بزرگترین مزیت TENS این است که برای تسکین درد از مکانیسم های طبیعی خود بدن استفاده می کند

و به همین خاطر عوارض جانبی آن بسیار کم است. در روش های دارو درمانی نیز برای تسکین درد از مواد

شیمیایی استفاده می شود و سیستم ساز و کار بدن و متابولیسم آن تغییر میابد و طبیعتا این کار عوارض

جانبی زیادی را به همراه دارد. در واقع مهمترین دلیل به کار گرفتن الکتروتراپی در فیزیوتراپی  ، تسکین درد های

مزمن بدون مواجهه با عوارض جانبی و واکنش های بدن به مواد شیمیایی و داروهای مسکن است.

دستگاه TENS دارای قابلیت تنظیم فرکانس در یک دامنه مشخص است بنابراین فیزیوتراپ می تواند با

توجه به فیزیولوژیک بدن هر شخص و طوری که بدن او به تحریک عصبی پاسخ می دهد ، دستگاه را تنظیم کند.

مدل های جدید تر دستگاه های TENS در ابعاد بسیار کوچکی ساخته شده اند و استفاده از آنها بسیار ساده است

و بیماران می توانند پس از تجویز فیزیوتراپ و دریافت اطلاعات و دستوالعمل های لازم از این دستگاه

در محیط خانه استفاده کنند.

الکتروتراپی با دستگاه TENS معمولا ، برای رسیدن به بهترین نتایج ، همراه با دیگر روش های درمانی فیزیوتراپی

به کار گرفته می شود. نتایج روش های سرما درمانی ، گرما درمانی ، حرکات اصلاحی کششی و قدرتی

در صورت همراه شدن با به کارگیری روش الکتروتراپی با دستگاه TENS نتایج ایده آل تری خواهند داشت.

درمان با دستگاه TENS چه احساسی دارد ؟

در زمان درمان با دستگاه TENS بیمار کمی احساس گزگز و ارتعاش خفیف در بدن خود دارد . بعضی افراد

ممکن است بگویند که احساس سوزش یا سوزن سوزن شدن دارند که در صورتی که این احساس ادامه

پیدا کند نشان دهنده این است که استفاده از TENS برای شخص مورد نظر مناسب نیست ، اما در اکثر اوقات

این حس کم کم محو می شود و در ادامه بیمار احساس راحتی میکند.

نتایج درمان

بستگی به شدت دردی که بیمار دارد و مدت زمانی که این درد را داشته است ( حاد یا مزمن بودن درد) ،

زمان رسیدن به نتایج نیز متفاوت است و ممکن است نتایج الکتروتراپی سریعا مشاهده نشوند و ممکن

است نتایج بعد از چند روز مشخص شود و یا رسیدن به نتیجه چند هفته طول بکشد. رسیدن به نتایج

درمان همچنین به میزان مقاومت پوست بیمار ( در برابر جریان الکتریکی) ، نوع دردی که بیمار داشته است

و مکانیسم طبیعی کنترل درد در بدن بیمار بستگی دارد.

بسیاری از بیماران ظرف مدت کوتاهی نتایج مثبتی از درمان خود و بالا رفتن توان تحمل درد و سپس تسکین

درد و کاهش دادن میزان مصرف دارو را گزارش می دهند. البته ممکن است این اتفاق برای همه نیفتد اما

برخی از بیمارا مبتلا به درد های مزمن به طور کامل و دائم درمان می شوند و درد آن ها از بین می رود.

در حالی که بیمار با استفاده از روش الکتروتراپی با دستگاه TENS بهبود میاید می تواند رفته رفته میزان

فعالیت های خود را افزایش دهد ، میزان استفاده از الکتروتراپی نیز ممکن است به مرور کمتر شود

( با کمتر شدن زمان استفاده از الکتروتراپی ، یا کم شدن فرکانس یا کاهش جریان دستگاه).

عوارض

الکتروتراپی با دستگاه TENS روش ایمنی است و عوارض جانبی ندارد و تنها در موارد خاصی

ممکن است در محل اتصال الکترود ها به بدن ، پوست کمی ملتهب شود.

  • فیزیوتراپی

تمرینات بازتوانی سر و گردن

ارسال شده در: هومینو | ۰

تمرینات بازتوانی سر و گردن

تمرین  اول

مطابق  تصویر  سر  را  به آرامی  و  تا  حد  امکان به  طرف عقب ببری. پس  از  لحظه ای

مکث  سر را به طرف پائین  خم  نمایید. در  هر حرکت  لحظه ای  مکث  نموده  و  مجدداً

تمرین  را  تکرار کنید. دقت کنید که سر را به یکباره به طرف بالا و یا پائین حرکت ندهید.

تمرین دوم

مطابق  شکل  سر  را  به  طرف  راست و  چپ  طوری  حرکت  دهید که  گوش  شما

کاملا  به  طرف  شانه  نزدیک شو د. در هر حرکت  لحظه ای  مکث نموده و مجدداً تمرین را تکرار کنید.

تمرین سوم

مطابق  شکل سر را  تا جایی که ممکن است  ابتدا  به سمت راست  و  پس از لحظه ای  مکث به طرف

چپ بچرخانید. سعی کنید  چرخش  سر  را  تا جایی  ادامه  دهید که  بتوانید  شانه  خود را  ببینید.

توجه:

چنانچه در حین انجام  تمرینات  با  سرگیجه ،  تهوع  و  سردرد  مواجه شدید،  بلافاصله  تمرین

را قطع کنید و با پزشک خود در این رابطه  مشورت  نمایید. اگر در هنگام  انجام تمرینات  با

احساس سوزش یا حالتی  شبیه  به  برق گرفتگی  در ناحیه ستون فقرات یا دست و پای خود

موا جه شدید، تمرینات را متوقف کرده و  با  پزشک  معالج  خود مشورت  نمایید.

  

تمرینات  بازتوانی  شانه

تمرین  اول

به  پشت  بخوابید و  دست ها را  در امتداد  بدن قرار دهید.  مطابق  تصویر یک دست  را  در حالی که بازو

و آرنج  شما  در  یک  خط  مستقیم  قرار گرفته  بلند کنید و  طوری به طرف بالای سر حرکت دهید که  پشت

دست روی  زمین قرار گیرد. در این حالت پس از انجام دم و باز دم به حالت اول باز گردید. این  تمرین را

با  هر دست ۲  تا ۳ بار  تکرار  نمایید.

تمرین دوم

به پشت روی زمین بخوابید و دستها را در امتد ا د بدن طوری قرار دهید که کف دست ها  به طرف بالا باشد.

مطابق شکل، دست را  به آرامی به طرف خارج بدن و بالای سر حرکت دهید. در  این حالت قدری  مکث

نموده  و  سپس  به حالت  اولیه  باز گردی. این تمرین را  با هر دست ۲ تا ۳ بار تکرار نمایید.

تمرین سوم

به پشت  بخوابید و  دست را روی زمین طوری قرار دهید که  بازو  در  امتدا د شانه ها و  با ساعد زاویه قائمه

بساز د (کف دست به طرف پائین باشد).  حال مطابق تصویر ساعد را  بلند کنید  و  به  طرف بالای سرتان

طوری  هدایت نما یید که پشت  دست شما با تخت و یا تشک تماس بگیرد. در  این وضعیت قدری  مکث کنید

و  سپس  به حالت اول  باز  گردید. این حرکت  را ۲ تا ۳  بار  با  هر دو  دست تکرار کنید.

تمرین  چهارم

مطابق شکل  بایستید و  بازو  را  کمی به عقب هدایت کرده و ساعد دست خود را  به صورت کشیده

و  به طرف پائین قرار دهید. (حالتی  بخود بگیرید که گویی قصد دارید چیزی را  از جیب پشتی شلوار بیرون بیاورید)

در  این  وضعیت  قدری  مکث کنید  و  سپس  به حالت  اول  باز گردید. این حرکت را  بین ۲ تا  ۳  بار  با  هر دو  دست تکرار کنید.

تمرینات  بازتوانی  شانه (مراحل  مختلف  تمرینات شانه)

مرحله  اول  و  دوم

روی  تخت  دراز  بکشید  و  مطابق  تصویر دست ها  را  به  آهستگی  به  طرف بالای سر  هدایت

کنید. پس  از  لحظه ای  مکث  دست را  به  حالت  اولیه  و  در کنار  بدن  برگردانید.

مرحله سوم  و چهارم

بازو  را  مطابق  تصویر  به  صورتِ کشیده  به  طرف  بالا  هدایت کرده  تا  جایی که  بتوانید  شانه  را از

زمین جدا کنید. بعد از لحظه ای مکث، دست را  به  طرف پائین  بیاورید تا  شانه  به  حالت  اول بازگردد

و  در  امتداد  بدن  قرار  گیرد.

 

مرحله پنجم و ششم

مطابق  تصویر، دست  را  به  صورت کشیده  به  طرف  بالای  سر  هدایت کنید. پس  از

لحظه ای مکث  مجدد  به  حالت  اول  برگردید  و  دست را  در  امتداد  بدن  قرار  دهید.

مرحله هفتم و هشتم

مطابق  تصویر در حالیکه  بازو  کشیده  و  در  امتداد  سطح  شانه  قرار  دارد،  به آهستگی

و  تا  جایی که  امکان پذیر است، به  طرف پائین حرکت دهید. پس از لحظه ای مکث کردن به

حالت اولیه بازگردید. سپس  بازو  را  به  طرف دیگر بدن حرکت دهید و شانه را  از  تخت خواب

جدا کنید. پس از لحظه ای مکث کردن به وضعیت اولیه بازگردید و  هر دو  دست را  به صورت کشیده  در کنار بدن قرار دهید.

توجه تمام  مراحل بازتوانی  این  تمرین  را  با  دست  دیگر  نیز  تکرار  نمایید.

  • درد

راه خلاصی از درد سرشانه

ارسال شده در: هومینو | ۰

 درد سرشانه

گرفتگی‌ها و  درد ناحیه سرشانه و دست‌ها معمولا بر اثر انجام مکرر

کاری ایجاد می‌شود که روی آن ناحیه فشار مداوم وارد می‌کند. معمولا به

این‌ گونه علائمی که در این نقطه از بدن بروز می‌کند، سندروم خروجی صدری

(TOS) گفته می‌شود.

درمان سندروم خروجی صدری معمولا با اندازه گیری‌های دقیق موفقیت‌آمیز خواهد بود،

به خصوص زمانی که این عارضه در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود.

درمان این سندروم شامل حرکات ورزشی مختلفی است که به طور مؤثر بافت‌های خروجی

صدری را متسع می‌کنند. این کار را با وزن دست‌ها یا بدون آن برای کشش خروجی به وضعیت

باز و کشیده انجام می‌دهند. افراد ورزش‌هایی را برای بالا بردن شانه‌های افتاده و نیز برای

آرام کردن عضلات اطراف خروجی صدری در خانه یا محل کار انجام می‌دهند. اغلب تغییرات

موثر و پیوسته وضیعتی همراه با فیزیوتراپی، ماساژ درمانی و انجام ورزش‌های خاص و استراحت

کافی کفایت می‌کند.

دوره بهبودی ممکن است طولانی باشد، ولی مجددا با عدم رعایت حالات بدنی، مجددا عود

می‌کند. درمان‌های سندروم خروجی صدری عبارت است از:

۱) درمان جسمانی : در این روش بیمار می‌آموزد که چگونه برای تقویت عضلات شانه و

باز شدن خروجی صدری حرکات ورزشی را انجام دهد و دامنه حرکات و حالات بدنی خود را

بهبود بخشد. این حرکات ورزشی، در طول زمان، فشار وارد بر عروق خونی و اعصاب را در

خروجی صدری برمی‌دارد.

۲) آرامش : روش ‌هایی که باعث آرامش شما می‌شوند، مانند تنفس عمیق، از کشیدگی

شانه‌ها جلوگیری کرده و به حفظ حالت جسمی در وضعیت ایده‌آل کمک می‌کند.

۳) داروها : پزشک از داروهای مسکن، آرام‌ کننده عضلات و داروهای ضد التهابی مانند

آسپیرین و ایبوپروفن برای کاهش التهاب و آرام کردن عضلات استفاده می‌کند.

۴) جراحی : چنانچه این نوع درمان‌ها موثر نبود و علائم همچنان باقی بود، و یا فرد با علائم

شدید آسیب عصبی، ضعف عضلانی شدید یا درد ناتوان‌ کننده مواجه شد، پزشک عمل جراحی

را توصیه می‌کند. در عمل جراحی، پزشک دنده اول بیمار را به منظور جلوگیری از گسترش آسیب

وارده به اعصاب و عروق خونی ناشی از فشردگی موجود و یا قسمتی از عضلات گردنی را برمی‌دارند.

۵) استفاده از یخ و گرما : یخ التهاب عضلات آسیب دیده را کاهش می‌دهد. گرما نیز با افزایش

گردش خون، به بهتر شدن زخم عضلات کمک می‌کند.

پیشگیری :

بهتر است برای جلوگیری از بروز این مشکل، از انجام یک سری کارها خودداری کنید؛ مثل حرکاتی

که بدن را برای طولانی مدت در یک وضعیت ثابت قرار می‌دهد. به عنوان مثال قرار دادن دست‌ها

در بالای سر به هنگام استراحت به مرور زمان می‌تواند باعث بروز سندروم خروجی صدری شود.

کاهش وزن نیز در افراد چاق، کمک زیادی به جلوگیری از بروز این مشکل می‌کند.

از خوابیدن روی شکم هم خودداری کنید و از برداشتن اجسام سنگین بپرهیزید.

حرکات نرمشی برای رهایی از گرفتگی

بعضی از حرکات نرمشی از جمله حرکات زیر می‌توانند به رفع گرفتگی کمک کنند. فراموش نکنید

با انجام حرکات کششی، عروق خونی و اعصاب از کشش و فشردگی رها می‌شوند.

۱) شانه‌ها را به سمت جلو و سپس به عقب برگردانید. سپس شانه‌ها را به عقب و بعد به جای

اول یعنی وسط برگردانید. شانه‌ها را بالا و سر جای خود برگردانید.

۲) گردن را بر خلاف قسمت آسیب دیده کج کرده و بکشید. در این حالت بازوی آسیب دیده

را پایین و به سمت عقب نگه دارید.

۳) بازو را به همراه انگشتان به پهلو بکشید و گردن را به سمت دیگر کج کنید و سر را به سمت

دیگر بچرخانید. در این حالت، در نقطه آسیب‌دیده، احساس کشش می‌کنید. این حرکات را باید تکرار کنید.

در نهایت چنانچه سندروم خروجی صدری بدون درمان باقی بماند، می‌تواند باعث آسیب دائمی

اعصاب شود. بنابراین بهتر است روش‌های پیشگیری و درمان را انجام دهید.

  • ماساژ

ماساژ درمانی چیست و چه فوایدی دارد؟

ارسال شده در: هومینو | ۰
چگونه برای انجام ماساژدرمانی در منزل اقدام کنیم؟

پژوهشگران اثبات کرده‌اند که ماساژ بدن بر بسیاری از بیماری‌ها تأثیرات مثبت می‌گذارد.

برخی از این اثرات که توسط محققان به‌طور گسترده‌تری مورد مطالعه قرار گرفته است، عبارت‌اند از:

کمک به درمان و مدیریت علائم و عوارض در:

  • نقرس
  • رماتیسم‌ مفاصل
  • آرتروز
  • تحلیل و فساد عضلانی (دیستروفی)
  • پدیده‌ و بیماری‌ رینود
  • دیابت‌
  • فشار خون شدید و نارسایی احتقانی قلب

کاهش خطر بیماری‌های مزمن، از قبیل:

کاهش درد و افزایش عملکرد در بیماری‌های:

  • اختلالات حسی و حرکتی در انگشتان (تونل کارپ)
  • سیاتیک
  • سردردهای عصبی
  • واخوردگی گردن
  • کج شدگى تیره کمر از پهلو (اسکولیوز)
  • کجی گردن
  • پارگی‌های ماهیچه و تاندون
  • سندروم توراسیک اوت لت (تنگی فضای خروجی قفسه سینه است که موجب
  • فشار بر عروق و اعصاب ناحیه آگزیلاری می‌شود.)
  • واریس سیاه‌رگ‌ها
  • درد کمر و مشکلات دیگر مرتبط با بارداری
  • سندرم درد میوفاسیال
  • جراحت یا پوسیدگی عضلات (پیشگیری و درمان)
  • آسیب‌دیدگی ماهیچه (باعث نوسازی و احیا می‌شود)

ماساژ باعث می‌شود احساس و عملکردی بهتری داشته باشیم و مزایای زیر را در پی دارد:

  • جریان خون را افزایش می‌دهد.
  • سیستم دفاعی بدن را بهبود می‌بخشد.
  • عملکرد سیستم عصبی را ارتقا می‌دهد.
  • فشارخون را کاهش می‌دهد.
  • باعث تسکین درد و سفتی ماهیچه می‌شود.
  • موجب بالا رفتن روحیه، عملکرد مغز و بازده کاری می‌شود.
  • اثر مثبت بر روی بیماری‌هایی از قبیل فیبرومیالژیا، التهاب مفصل، دیابت و دردهای میگرنی سر دارد.

هومینو  با بهره گیری از ماساژورهای حرفه ای  با رویکرد درمان توسط ماساژ

آمادگی کامل جهت ارایه خدمات به شما در منزل را دارند.

  • فیزیوتراپی

متخصص ارتوپدی

ارسال شده در: هومینو | ۰

ارتوپدی چیست؟

ارتوپدی Orthopedics شاخه‌ای از جراحی است که در حیطه سیستم حرکتی بدن

فعالیت دارد. سیستم حرکتی شامل استخوان‌ها، مفاصل، عضلات و دیگر بافت‌هایی

است که در اندام های حرکتی وجود دارند.

کلمه ارتوپدی ریشه یونانی داشته و اولین بار آنرا آقای نیکولاس آندری Nicolas Andry

در سال ۱۷۴۱ میلادی از ادغام دو لغت ارتو Orthos به معنای صاف و مستقیم و لغت پدی

Paideion به معنای کودک و بچه درست کرد. علت این ترکیب آن بود که در ابتدا ارتوپدی

بدنبال صاف کردن اندام‌ها در بچه هایی بود که دست و پا یا ستون فقرات کج داشتند.

تصویر درخت کج بسته شده به یک تیرک نماد ارتوپدی است.

درخت نماد ارتوپدی

متخصص ارتوپد چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

متخصص ارتوپدی که به آن متخصص استخوان و مفاصل یا جراح استخوان و مفاصل

یا ارتوپد هم می‌گویند سعی می‌کند تا با استفاده از روش‌های جراحی و غیر‌جراحی

به درمان مشکلات سیستم حرکتی بدن اهتمام ورزد. مشکلاتی مانند:

  • آسیب‌های استخوان‌ها و مفاصل بدنبال ضرباتی مثل شکستگی، در رفتگی، کشیدگی
  • و رگ به رگ شدن، پاره شدن تاندون‌ها و رباط‌ها و …
  • آسیب‌های ورزشی
  • خراب شدن مفاصل بدن مثل آرتروز و ساییدگی مفصل
  • عفونت اندام‌ها
  • تومورهای استخوان و بافت‌های نرم اندام
  • بیماری‌های مادرزادی اندام‌ها
  • آسیب به منیسک و عصب
  • پوکی استخوان
  • تومورهای استخوان و مفصل
  • عفونت‌های استخوان و عفونت‌های مفصل
  • بیماری‌های مادرزادی استخوان و مفصل
  • تغییر شکل‌های استخوان و مفصل

اعمال جراحی ارتوپدی

درمان‌های مختلفی به توسط متخصصین ارتوپدی انجام می‌شود که شایع‌ترین آنها عبارتند از:

  • جااندازی بسته شکستگی استخوان و مفصل و سپس گچ‌گیری
  • جااندازی باز شکستگی‌های استخوان و مفصل و سپس بیحرکت کردن آن یا پیچ و پلاک یا میله داخل استخوانی
  • استئوتومی استخوان و تصحیح تغییر شکل‌های استخوان
  • درمان جراحی عفونت‌های استخوان و مفصل
  • بلند کردن و کوتاه کردن استخوان
  • قطع کردن استخوان و انجام جراحی آمپوتاسیون یا قطع عضو
  • اپی فیزیودز
  • نمونه برداری از استخوان و مفصل
  • خارج کردن تومورهای استخوانی و بافت نرم اندام
  • پیوند استخوان برای درمان جوش نخوردگی شکستگی ها
  • ترمیم آسیب های اعصاب اندام
  • اصلاح شکل مفصل با انجام استئوتومی یا آزاد کردن بافت نرم داخل و خارج مفصل
  • اصلاح دامنه حرکتی مفصل
  • بازسازی پارگی های رباط
  • ترمیم و بازسازی تاندو‌ن‌‌های اطراف مفصل
  • ترمیم یا دیگر اعمال جراحی روی منیسک
  • ترمیم آسیب‌های غضروف مفصل
  • خشک کردن و آرترودز مفصل
  • تعویض مفصل یا آرتروپلاستی

تحصیل رشته‌ی ارتوپدی

در ایران افرادی که مدرک دکترای پزشکی دارند با طی یک دوره تخصصی چهار ساله در دانشکده‌های

پزشکی مدرک تخصصی ارتوپدی را دریافت می‌کنند. دوره چهار ساله تخصصی ارتوپدی را دوره

رزیدنتی Residency میگویند و پزشکی که در حال طی این دوره است را رزیدنت Resident می‌نامند.

پس از طی این دوره چهار ساله از فرد رزیدنت امتحانی به نام بورد تخصصی ارتوپدی Orthopedic board

گرفته می‌شود و کسانی که در این امتحان قبول می‌شوند را صاحب بورد تخصصی می‌نامند.

به علت گسترش انفجارگونه علوم در همه شاخه‌ها من جمله ارتوپدی، پزشکی ارتوپدی به زیر

شاخه‌هایی تقسیم شده است و بسیاری از متخصصفیزیین ارتوپدی فعالیت کاری خود را به یک زیر شاخه

محدود کرده‌اند. آنها به این طریق سعی می‌کنند بیشترین تمرکز خود را در یک زمینه بگذارند تا علم

و تجربه بیشتری را در آن زمینه کسب کنند. این زیر شاخه ها عبارتند از:

البته همه زیر شاخه های تخصصی ذکر شده فقط محدود به ارتوپدی نیستند. بطور مثال متخصصین

جراحی عمومی هم یک زیر شاخه تخصصی بنام جراحی دست دارند و یا متخصصین جراحی اعصاب

هم اعمال جراحی ستون فقرات را انجام می‌دهند.

در بعضی از این زیر شاخه‌ها و در بعضی از کشورها دوره های تخصصی چند ماهه تا یک ساله‌ای وجود دارد

که به آنها فلوشیپ Fellowship میگویند. متخصصین ارتوپدی با گذراندن این دوره‌ها در دانشکده‌های پزشکی،

سعی می‌کنند مهارت‌های عملی خود را در درمان بیماری‌های یک زیر گروه تخصصی خاص بیشتر کنند.

  • فیزیوتراپ

۱۰ فایده مهم فیزیوتراپی برای بدن

ارسال شده در: هومینو | ۰

همزمان با روز جهانی فیزیوتراپی در هشتم سپتامبر شعار «برای فعالیت آماده شوید»

از سوی کنفدراسیون جهانی  به مناسبت این روز انتخاب شده است.

به گزارش سرویس سلامت خبرگزاری دانشجویان ایران ، روز جهانی فیزیوتراپی

فرصتی برای متخصصان این حوزه در تمامی جهان است تا به مردم در مورد نقش خود

در حفظ قدرت تحرک و استقلال مبتلایان به مشکلات فیزیکی اطلاع‌رسانی کنند.

تاکید شعار امسال روز جهانی فیزیوتراپی بر چگونگی کمک فیزیوتراپ‌ها به افرادی است

که در طولانی‌مدت از بیماری‌ها یا معلولیت‌ها رنج می‌برند تا این افراد بتوانند توانایی حرکتی

خود را به حداکثر برسانند.

زمانی که افراد به دردهای مزمن کمر مبتلا شوند تصور می‌کنند مراقبه (مدیتیشن) به آنان

کمک می‌کند اما پزشکان در این موارد انجام فیزیوتراپی را توصیه می‌کنند.

آیا فیزیوتراپی واقعا در درمان موثر است؟

فیزیوتراپ‌ها معتقدند فیزیوتراپی شیوه‌ای با میزان ریسک پایین و فوائد بسیار است که می‌توان

با استفاده از آن بسیاری از بیماری‌های مختلف را تشخیص داد و درمان کرد. فیزیوتراپی به تمامی

افراد در سنین مختلف که به دلیل مشکلات پزشکی، بیماری‌ها یا مجروحیت‌ها، توانایی عادی

خود در حرکت کردن را از دست می‌دهند کمک می‌کند و موجب می‌شود که بیمار به

سطح سابق توانایی جسمی خود بازگردد.

پزشکان اغلب در بروز اولین نشانه یک مشکل به بیمار توصیه می‌کنند فیزیوتراپی انجام داده

و محتاط‌ ترین و متعادل‌ترین گزینه بهترین است.

در این مقاله ۱۰ فایده مهم فیزیوتراپی برای بدن عنوان شده است:

– کاهش یا از بین بردن درد: درمان‌هایی از قبیل تحریک الکتریکی یا فراصوتی به تسکین درد

کمک می‌کنند و توان ماهیچه‌ها و عملکرد مفاصل را برای کاهش درد کمر بهبود می‌بخشند.

چنین درمان‌هایی همچنین از بازگشت مجدد درد جلوگیری می‌کنند.

– پیشگیری از برخی جراحی‌ها: در صورتی که فیزیوتراپی به از بین بردن درد یا درمان جراحت

کمک کند نیازی به عمل جراحی نیست و در صورتی که انجام عمل جراحی لازم باشد از فیزیوتراپی

پیش از عمل بهره برده‌اید. همچنین این روش موجب می‌شود بیمار پس از عمل جراحی سریع‌تر

بهبود یابد زیرا بیمار نسبت به قبل از توان بدنی بیشتری برخوردار می‌شود.

– بهبود توان حرکتی: اگر در ایستادن، حرکت کردن و راه رفتن دچار مشکل هستید، فیزیوتراپی

کمک‌کننده خواهد بود. همچنین انجام حرکات کششی و قدرتی توانایی جسمی برای حرکت کردن را تقویت می‌کند.

– بهبود شرایط جسمی پس از سکته مغزی: افراد به طور معمول پس از سکته مغزی بخشی

از عملکرد و قدرت جسمی خود را از دست می‌دهند. فیزیوتراپی باعث می‌شود قسمت‌های ضعیف‌شده

بدن قوی و محکم‌تر شوند.

– پیشگیری از آسیب‌های ورزشی یا بهبود سریعتر آنها: فیزیوتراپ‌ها می‌دانند چگونه ورزش‌های

مختلف می‌توانند فرد را در معرض انواع خاصی از آسیب‌دیدگی‌ها قرار دهند و به همین دلیل انجام تمرینات

و حرکات متناسب با شرایط فرد را به او توصیه می‌کنند.

– حفظ تعادل بدن و کاهش احتمال زمین‌خوردن: زمانی که فرد فیزیوتراپی را شروع می‌کند از نظر

خطر احتمالی افتادن و شکستگی ناشی از آن، معاینه می‌شود و در صورتی که خطر افتادن برای فرد بالا

باشد پزشک حرکت‌های ورزشی را به وی توصیه می‌کند که شرایطی مشابه با زندگی واقعی را برای او

شبیه‌سازی کند و خطر حرکات شدید بیمار را تهدید نکند.

– کنترل دیابت و بیماری‌های عروقی: به عنوان بخشی از طرح کنترل دیابت، ورزش و تمرینات فیزیوتراپی

می‌تواند به طور موثری به تنظیم قندخون کمک کند.

– کنترل مشکلات مرتبط با پیری: با بالا رفتن سن، احتمال ابتلای فرد به پوکی استخوان و آرتریت افزایش

می‌یابد. فیزیوتراپی کمک می‌کند تا افراد در این گروه سنی تحرک بیشتری داشته باشند و تا مدتی بیشتر

از این عارضه‌ها در امان بمانند.

– کنترل بیماری‌های قلبی و ریوی: در حالی که بیشتر بیماران پس از حمله قلبی دوره توانبخشی را

به اتمام می‌رسانند ممکن است فیزیوتراپی به بازگشت عملکرد جسمی بدن کمک کند.

– کمک به کودکان در کنترل بیماری‌ها، آسیب‌دیدگی‌ها یا مشکلات حرکتی: فیزیوتراپی می‌تواند برای

کودکان در بهبود مهارت‌های حرکتی و درمانفیزی شناختی موثر باشد.

منبع :ایسنا