• زایمان

تغذیۀ مناسب برای تازه‌ مادران بعد از زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

بعد از زایمان مسئلۀ مهمی مثل خوردن غذا‌هایی که به شما انرژی لازم را بدهد وجود دارد.

خوردن غذا‌های سالم به صورت روزانه، انرژی شما را که احتمالاً بعد از زایمان کم شده است،

به بیشترین میزان ممکن می‌رساند. اگر به کودکتان شیر می‌دهید، هر چیزی که بخورید، کیفیت

شیرتان تغییری نمی‌کند، ولی نکته‌ای که وجود دارد این است که وقتی مواد مغذی مورد نیاز

بدنتان را از رژیم غذایی دریافت نمی‌کنید، بدنتان از ذخایرش برای کسب انرژی مورد نیاز شما

استفاده می‌کند و این شما را ضعیف می‌کند. پس سعی کنید تمام مواد مغذی لازم برای خود

و نوزاد را به بدنتان برسانید. در این مطلب می‌توانید با برخی مواد غذایی که باید در رژیم غذایی

تازه‌مادران وجود داشته باشد آشنا ‌شوید.

ماهی

محققان خوردن ماهی را برای حفظ سلامت بدن توصیه می‌کنند که برای تازه‌مادران نیز تقریباً غذای

کاملی است. ماهی‌‌‌ها چربی‌ای به نام DHA دارند که برای رشد دستگاه عصبی فرزندتان بسیار

ضروری است. شیر مادر حاوی DHA است، اما میزان آن در مادرانی که مقدار بیشتری DHA در رژیم

غذایی خود مصرف می‌کنند، بالاتر است. DHA موجود در ماهی‌ها حال روحی‌تان را هم بهتر می‌کند

و تحقیقات نشان داده است که مصرف DHA از افسردگی بعد از زایمان نیز جلوگیری می‌کند.

اما زنان شیرده، باردار و زنانی که قصد بارداری دارند، باید دقت کنند که مقدار مصرف ماهی خود

را کنترل کنند. این زنان هر هفته، به طور متوسط می‌توانند معادل دو وعده غذای اصلی، ماهی مصرف کنند.

دلیل این کار جلوگیری از مقدار جیوه‌ای است که نوزاد شما ممکن است در معرض آن قرار بگیرد.

میزان جیوۀ موجود در برخی ماهی‌ها مثل سالمون و قزل‌آلا پایین‌تر است، اما شمشیرماهی یا

کوسه میزان جیوه بالایی دارند و نباید مصرف شوند.

لبنیات کم‌چرب

لبنیات بخش مهمی از شیردهی سالم است. ماست، شیر یا پنیر بنا بر سلیقۀ شما برای بدنتان

مفید است. شیر ویتامین D دارد که به استحکام استخوان‌ها کمک می‌کند. لبنیات، علاوه بر تأمین

پروتئین و ویتامین B، بهترین منبع کلسیم نیز هست. اگر شیر می‌دهید، شیرتان سرشار از کلسیم

است تا به رشد استخوان‌های نوزاد کمک کند، بنابراین مهم است که به قدر کافی کلسیم به بدنتان

برسانید تا نیاز‌های خودتان هم برآورده شود. سعی کنید روزی حداقل سه فنجان لبنیات به رژیم

غذایی‌تان اضافه کنید.

گوشت گوسالۀ کم‌چرب

انرژی‌تان را با مواد غذایی سرشار از آهن مانند گوشت گوساله کم‌چرب بالا ببرید. کمبود آهن باعث

می‌شود کم‌انرژی شوید و برآوردن نیاز‌های نوزاد برایتان سخت شود. مادران شیرده نیاز دارند پروتئین

و ویتامین B۱۲ بیشتری مصرف کنند. گوشت گوسالۀ کم‌چرب منبع خوبی از هر دوی اینهاست.

میوه‌ها

مادران شیرده حتماً باید دو یا چند بار در روز میوه یا آب‌میوه بخورند. پرتقال میوه‌ای سبک و مغذی است

که می‌تواند انرژی زیادی به شما بدهد. پرتقال و مرکبات دیگر برای دوران شیردهی عالی هستند،

چون مادران در دوران شیردهی بیشتر از دوران بارداری به ویتامین C نیاز دارند. اگر وقت ندارید بنشینید

و با خیال راحت میان‌وعده بخورید، هنگام انجام کار‌هایتان کمی آب‌پرتقال بنوشید. به این ترتیب، ویتامین C

به بدنتان می‌رسانید. همچنین خوردن انواع توت‌ها و انگور نیز، با توجه به مذاق و مزاج شما ممکن است

برایتان خوشایند و مفید باشد.

برنج قهوه‌ای

شاید وسوسه شوید تا میزان کربوهیدرات مصرفی‌تان را پایین بیاورید تا اضافه وزنی را که به

خاطر بچه‌دار شدن پیدا کرده‌اید جبران کنید. این کار را نکنید، زیرا کاهش وزن سریع ممکن است

باعث شود بدنتان شیر کمتری تولید کند و احساس بی‌حالی کنید. کربوهیدرات‌های سالم به

صورت غلات کامل مثل برنج قهوه‌ای را وارد رژیم غذایی‌تان کنید تا سطح انرژی خود را بالا نگه

دارید. برنج قهوه‌ای کالری مورد نیاز بدنتان را تأمین می‌کند و شیر مناسبی را به فرزندتان می‌رساند.

تخم‌مرغ

تخم‌مرغ با شیوۀ پخت‌های مختلف می‌تواند پروتئین مورد نیاز روزانۀ بدنتان را تأمین کند.

یک روز برای صبحانه چند تخم‌مرغ سرخ‌شده و کاملاً هم‌زده بخورید. روز دیگری برای ناهار،

یک یا دو عدد تخم‌مرغ کاملاً پخته روی سالادتان خرد کنید یا برای شام در روزی دیگر، املت همراه سالاد بخورید.

نان گندم کامل

اسید‌فولیک برای رشد نوزاد در مراحل اولیۀ بارداری بسیار مهم است. اما اهمیت آن فقط

به این دوران ختم نمی‌شود. اسید‌فولیک یک مادۀ مغذی مهم در شیر مادر است که برای

سلامت نوزاد ضروری است و بسیار مهم است که برای سلامت خودتان هم به مقدار کافی

از آن مصرف کنید. نان‌ها و برخی ماکارونی‌ها حاوی این اسید هستند و به علاوه مقدار سالمی

فیبر و آهن نیز به بدنتان می‌رسانند.

سبزیجات

سبزیجات به ویژه سبزیجاتی با برگ‌های سبز مثل اسفناج، برگ چغندر و کلم بروکلی

سرشار از ویتامین A است که هم برای شما و فرزندتان مفید است. این سبزیجات منبع

غیرلبنی خوبی از کلسیم است که حاوی ویتامین C و آهن هم هستند. سبزیجات سبز

همچنین سرشار از آنتی‌اکسیدان‌های مفید برای قلب هستند و کالری پایینی دارند.

حبوبات

لوبیا‌های سرشار از آهن، به خصوص لوبیای قرمز، برای مادارن شیرده یا تغذیۀ مادران گیاه‌خوار

بسیار مناسب است. این لوبیا‌ها منبعی ارزان‌قیمت و باارزش از پروتئین غیرحیوانی هستند.

لوبیای سیاه نیز یکی دیگر از انواع لوبیاهای سرشار از آهن، لوبیای سیاه است که هنوز در

تمام شهرهای ایران به راحتی پیدا نمی‌شود. یکی دیگر از منابع غذایی حاوی آهن، عدس است

که می‌توانید آن را در کنار مواد غذایی دیگر یا به عنوان غذای اصلی مصرف کنید.

خشکبار

خشکبارها به خصوص آن دسته از خشکباری که با به نمک آغشته نشده است، می‌تواند

برای ماردان بعد از زایمان بسیار مفید باشد. یکی از مفیدترین خشکبار‌ها در این دوره، بادام است.

بادام دارای کربوهیدرات، فیبر، ویتامین B۱۲ و ویتامین E است. همچنین در بادام مواد معدنی مانند

منیزیم، مس، منگنز، پتاسیم و زینک وجود دارد. اگر برایتان امکان دارد، سعی کنید بادام را به

میان‌وعد‌ه‌هایتان اضافه کنید.

غلات صبحانه

بعد از یک بی‌خوابی شبانۀ دیگر، یکی از بهترین خوراک‌هایی که سطح انرژی تازه‌مادران

را صبح‌ها بالا می‌برد، صبحانه‌ای سالم و حاوی غلات کامل استبرای کسی که زایمان نموده. بسیاری از غلات صبحانه‌،

ویتامین‌ها و مواد غذایی افزودنی فراوانی دارد که به شما کمک می‌کند نیاز‌های روزمره‌تان

را برآورده کنید. شیر کم‌چرب را با کورن‌فلکس‌های مغذی یا با غلات سالمی مثل جوی پرک‌

مخلوط کنید و یک صبحانۀ سالم بخورید. همچنین می‌توانید جوی پرک را از شب قبل درون

شیر بریزید و در یخچال بگذارید تا در صبح روز بعد نرم شود و راحت‌تر قابل خوردن باشد.

مایعات

مادران شیرده  یا زایمان نموده با خطر کم‌آبی بدن مواجهند که انرژی‌شان را پایین می‌آورد. برای اینکه سطح انرژی

و تولید شیر بدنتان را بالا نگه دارید، باید آب کافی به بدنتان برسانید. می‌توانید به خودتان

گزینه‌های مختلفی بدهید و مقداری از نیازتان را با مصرف آب‌میوه و شیر برطرف کنید

اما در مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌دار مثل قهوه و چای احتیاط کنید. بیشتر از دو یا سه فنجان

در روز از این نوشیدنی‌ها مصرف نکنید یا از نوع بدون کافئین آن استفاده کنید، زیرا کافئین وارد

شیرتان می‌شود و ممکن است باعث بدخلقی و بدخوابی فرزندتان شود.

  • بارداری

صدای قلب جنین از چه زمانی شنیده می‌شود؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

جنین

به گزارش خبرنگار حوزه کلینیک گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان؛

 رشد جنین به سرعت پس از ایجاد سلول اولیه آغاز می‌شود.

معمولاً در هفته‌های اول و دوم تشکیل نطفه، مادر متوجه بارداری خود نمی‌شود و علامت خاصی ندارد.

در هفته سوم بارداری سلول های جنسی مرد و زن در یکی از لوله‌های فالوپ یکی

می‌شوند و سلول اولیه به نام zygote زیگوت را تشکیل می‌دهند.

اگر بیش از یک سلول جنسی ماده آزاد و بارور شود امکان دارد چندین زیگوت تشکیل

شود، این سلول دارای ۴۶ کروموزوم است که ۲۳ عدد از آن‌ها متعلق به پدر و ۲۳ عدد

متعلق به مادر است و باعث ایجاد خصوصیاتی، چون تعیین جنسیت کودک، رنگ چشم،

موها، نوع شخصیت و سطح هوش کودک می‌شود.

به زودی پس از لقاح سلول زیگوت به سوی رحم حرکت می‌کند و از همان زمان تقسیم

سلولی آغاز می‌شود تا سلول‌هایی شبیه به تمشک تشکیل شود.

در هفته چهارم به محض رسیدن زیگوت به رحم تقسیمات سلولی افزایش پیدا می‌کند

و جنین به دیواره رحم می‌چسبد تا از آن محافظت کند. این دیواره تا زمان تشکیل جفت

نقش تغذیه کننده زیگوت را نیز برعهده دارد.

هفته پنجم آغاز دوره جنینی است و در این زمان اعضای بدن شامل مغز، نخاع، قلب

و سایر اندام‌های کودک شروع به تشکیل شدن می‌کنند.

جنین در این مرحله از سه لایه تشکیل شده است لایه بالایی، اکستروم و لایه بیرونی

که در اصل تبدیل به لایه خارجی پوست بدن کودک، سیستم عصبی مرکزی و محیطی،

چشم، گوش‌ها و بسیاری دیگر از بافت‌ها و اندام‌های بدن می‌شود.

قلب کودک و سیستم گردش خون در لایه میانی سلول، مزودرم تشکیل می‌شود، این لایه

همچنین به عنوان پایه‌ای برای شکل گیری استخوان ها، عضلات، کلیه‌ها و حتی سیستم

تولید مثلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در پایان هفته پنجم نوزاد به اندازه نوک یک قلم است.

هفته ششم هفته‌ای است که نخستین بار قلب کودک شروع به تپش می‌کند.

در این هفته، رشد کودک سریع می‌شود و لوله‌های عصبی موجود در بدن او بسته می‌شوند

و قلب جنین تکمیل و شروع به پمپاژ خون می‌کند.

در این مرحله ویژگی‌های پایه‌ای صورت ظاهر می‌شود از جمله گوش و اجزای داخلی آن

تشکیل می‌شوند و فک کودک نیز تکمیل می‌شود.

جنین در این زمان خم شده و به شکل حرف انگلیسی C در می‌آید و جوانه‌های کوچک

دست و پا‌ها شروع به رشد می‌کنند.

کارشناسان در عین حال اذعان دارند شنیدن صدای ضربان قلب جنین درمادران باردار متفاوت

است و به عوامل متعددی بستگی دارد، برخی از مادران توسط دستگاه سونوگرافی در حدود

هفته ۳ یا ۴ بارداری صدای ضربان قلب جنین خود را می‌شنوند و برخی دیگر هم در اوایل هفته

ششم بارداری صدای ضربان قلب جنین را توسط دستگاه سونوگرافی می‌شنوند.

در هفته هفتم بارداری مغز جنین تکمیل می‌شود و چهره او به سرعت به فرم طبیعی نزدیک

می‌شود. عنبیه چشم‌ها تشکیل می‌شود و دست و پا‌ها به رشد خود ادامه می‌دهند،

دراین زمان جنین به اندازه پاک کن نوک مداد است.

در هفته هشتم چشم‌های کودک قابل مشاهده و انگشتان دست و پا، لاله گوش، لب بالا و

بینی تشکیل شده است. بدن جنین دراین مرحله شروع به صاف شدن می‌کند.

جنین در این زمان ابعادی در حدود ۱۱ الی ۱۴ میلی متر دارد.

در هفته نهم بارداری، انگشتان پا تشکیل می‌شوند و استخوان‌ها رشد می‌کنند، مفصل آرنج

تشکیل می‌شود و روند تکمیل پلک و گوش‌های جنین همچنان ادامه دارد.

در این زمان جنین ۲۰ میلی متر طول دارد.

درهفته ده بارداری گردن جنین شروع به رشد می‌کند

در هفته‌های بعدی رشد اعضای بدن کودک همچنان ادامه دارد تا در هفته شانزدهم بارداری

سرنوزاد کاملاً از گردن فاصله می‌گیرد و پلک‌ها برای محافظت از چشم جنین تکمیل شده است.

درهفته یازده بارداری اندام‌های تناسلی کودک تشکیل می‌شود و جنسیت او قابل تشخیص می‌شود.

کودک در این زمان ۵۰ میلی متر و وزن او هشت گرم است، دراین هفته گلبول‌های قرمز

در کبد کودک تشکیل می‌شوند و گردش خون به خوبی انجام می‌شود.

در این زمان تکامل کودک انجام شده و تا ماه‌های آخر بارداری رشد کامل سایر اعضای بدن انجام می‌شود.

منبع: mayoclinic

  • بارداری

فواید استفاده از شکم بند بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

شکم بند بارداری چیست؟

شکم بند بارداری یا کرست طبی برای حمایت از کمر و شکم در دوران بارداری طراحی

شده است.  انواع کرست های کشی که شکم و اطراف آنرا بخوبی نگهداری می کنند

و تدریجا با بزرگ شدن شکم کش بیایند بهترین نوع خود محسوب می شوند.

فواید استفاده از شکم بند بارداری:

گروهی از زنان باردار به علت ترس از فشاری که شکم بند بارداری ممکن است به

نوزاد داخل شکم آنها بیاورد از بستن آن خودداری میکنند  این لباس های انعطاف پذیر

مزایای زیادی برای زنان باردار دارد که عبارتند از : 

۱- باند شکم به کاهش درد کمک می کند:
درد پشت و مفصل در دوران بارداری ( کمردرد دوران بارداری) می تواند خسته کننده باشد

و در فعالیت های روزمره دشوار باشد. یک مطالعه در مجله اسپاین شیوع درد پشت و لگن

در دوران بارداری را بررسی می کند. آنها دریافتند که ۷۱ درصد زنان کمردرد و ۶۵ درصد کمر

بند لگنی را گزارش کردند. شکم بند یا گن در طول بارداری به حمایت از کمردرد کمک می کند

که ممکن است باعث کاهش درد شود.

۲- شکم بند بارداری به شما اجازه می دهد که به راحتی در فعالیت های روزانه

شرکت کنید:
ورزش در دوران بارداری (نرمش های دوران بارداری و ۵ توصیه جدی ) مزایای سلامتی زیادی دارد.

یک مطالعه در بررسی های فعلی در پزشکی اسکلتی عضلانی نشان می دهد که ورزش های

روزانه تاثیر مثبتی بر سلامتی دارند.

ورزش، تنش و استقامت عضله را افزایش می دهد و میزان بروز فشار خون بالا، افسردگی و دیابت

را کاهش می دهد. بسیاری از زنان به دلیل درد و ناراحتی قادر به انجام تمرین یا ادامه کار

در دوران بارداری نیستند. استفاده از شکم بند بارداری می تواند به کاهش ناراحتی کمک کند

و مشارکت در فعالیت های روزمره را به همراه داشته باشد و منافع فیزیکی و مالی را به همراه داشته باشد.

۳- درد مفاصل ساکرویلیک (SI):
درد مفصلی SI اغلب در دوران بارداری ناشی از افزایش آرامن است که یک هورمون مناسب

نامیده می شود و باعث می شود که مفصل ران شل تر شود. این درد شدید و گاه دردناک در

قسمت پشتی مجاور سینه است. شکم بند بارداری  که از این منطقه پشتیبانی می کنند،

کمک می کنند که مفصل ثابت باشد و از درد در طول فعالیت جلوگیری می کند.

۴- نفس کشیدن را راحت میکند:
رحم را بدون اینکه به آن فشاری بیاورد از پایین به طرف بالا نگه داشته و نفس کشیدن را راحت می‌نماید.

۵- درد رباط گرد
این در طول سه ماهه دوم بارداری اتفاق می افتد و درد مزمن دیگری از بارداری است.

این درد به صورت خفیف به شدید در جلوی مفصل ران و زیر شکم اتفاق می افتد. این درد

به خاطر افزایش وزن و فشار روی رباط هایی که از بزرگ شدن رحم حمایت می کند اتفاق

می افتد، یک مشکل موقت اما گاهی غیر قابل تحمل است!

  –  شکم بند به توزیع وزن نوزاد در پشت و شکم کمک می کنند که ممکن است باعث

کاهش فشار روی رباط های گرد و کاهش درد شوند.
  –  شکم بند بارداری در طول فعالیت ها باعث فشرده سازی ملایمی می شوند.
  –  فشرده سازی ملایم شکم بند یا گن می تواند به حمایت از رحم و کاهش درد ناشی

از حرکت در فعالیت بدنی کمک کند. احتیاط: فشرده سازی بیش از حد در شکم می تواند

گردش خون را مختل کند و می تواند منجر به اثرات منفی بر فشار خون شود. همچنین

می تواند باعث سوزش معده و سوء هاضمه شود.
–   آنها نشانه های بیرونی برای حالت درست بدن را ارائه می دهند.
–  گن بارداری به بدن اجازه می دهد تا راحت تر به حالت مناسب برسد. با حمایت

از پشت و پهلو، باند های شکم موقعیت صحیح را تشخیص می دهند و از بروز بیش

از حد درد پشت جلوگیری می کنند. شکل ظاهری بارداری “به سمت عقب” به دلیل وزن

اضافی در جلوی بدن است که همراه با کشش و تضعیف عضلات اصلی هسته ای که

از ستون فقرات حمایت می کنند، دیده می شود.

۶- کاهش فشار بر روی عضلات
احساس فشار و سنگینی را کم کرده ، حرکت نوزاد را در داخل شکم آسان می‌نماید و

در حقیقت عمل عضلات پایین شکم را انجام می‌دهد و بدین ترتیب سبب استراحت عضلات می‌گردد.

 


تفاوت شکم بند بارداری با کمربند بارداری

تفاوت میان کمربند و شکم بند حاملگی چه عواملی هستند ؟
– مهمترین تفاوت میان کمربند و شکمبند نحوه طراحی آن می باشد. کمربند ها قسمت

پشتی آن بزرگتر از قسمت جلویی آنها هستند.
– همچنین شکم بند ها قسمت جلویی آنها بزرگت و مقاوم تر از پد پشتی می باشند

که موجب جلوگیری از بروز صدمات احتمالی به جنین می شود.
– از دیگر تفاوت میان آنها قسمت نوار کش و گنجایش شکم بند می باشد که از پشت

بسته می شود اما مدل های کمری از جلو نگهدارنده است.
– باید بدانیم که برخی مدل های شکم بند دارای پد های فنری حرفه ای برای کمر نیز

هستند و کار کمربند و شکم بند را با یکدیگر انجام می دهند.
– کمربند های بارداری با کمربند های لاغری نیز بسیار متفاوت هستند چرا که اندازه

مدل های حاملگی قابل تغییر می باشند.

نکات مهم در رابطه با استفاده از شکم بند بارداری: 
– قبل از استفاده از هر گونه شکم بند بارداری حتما با پزشک خود مشورت کنید
– حتما از برندی استفاده نمایید که مانع از ایجاد حساسیت پوستی برای شما باشد.
– در هنگام بستن شکم بند دقت کنید که شکم شما تحت فشار نباشد تا به جنین

آسیب رسانده نشود.
– از طرف دیگر شکم بند آن قدر هم آزاد نباشد که هیچ گونه نگهدارندگی نداشته باشد.
– با بزرگتر شدن سایز دور شکم، شکم بند را مناسب با دور شکم خود تنظیم کنید.
– شب‌ها هنگام خواب از بستن شکم‌بند بارداری خودداری نمایید.

  • بارداری

اولین مراقبت پزشکی پس از ترخیص مادر

ارسال شده در: هومینو | ۰

زمان اولین ملاقات با پزشک پس از ترخیص مادر از بیمارستان، بین روز اول تا سوم پس از

زایمان است. همچنین اولین مراقبت مربوط به نوزاد بعد از ترخیص برای انجام آزمایشات

غربالگری ضروری او، بین روزهای سوم تا پنجم بعد از تولدش خواهد بود که می‌توانید برای

انجام آنها به نزدیک‌ترین مرکز بهداشت در محل سکونتتان مراجعه کنید. در طول اولین ملاقات،

پزشک در مورد مشکلاتتان پس از زایمان سؤال می‌کند و سپس شما را معاینه می‌کند.

همچنین راهنمایی‌ها و توصیه‌های لازم را به شما می‌دهد. در این مطلب می‌توانید با اولین

ملاقات با پزشکی خود پس از ترخیص زایمان، معاینات لازم در طول آن و مشاوره‌هایی

که پزشکتان به شما می‌دهد آشنا شوید.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • تشکیل و تکمیل پروندۀ پزشکی
  • معاینات جلسۀ اول
  • موضوعات آموزشی و مشاور‌ه‌ای

تشکیل و تکمیل پروندۀ پزشکی

پیش از این، شما یک ‌بار قبل از ترخیص از بیمارستان معاینه شده‌اید و احتمالاً یک پروندۀ

پزشکی برای شما تشکیل شده است که در آن مشخصات شما، نوع زایمان، سابقۀ بیماری

یا جراحی و مواردی نظیر این نوشته شده است. اگر در هر صورتی این پرونده وجود

نداشته باشد، پزشک تمامی موارد لازم را از شما سؤال می‌کند و یک پرونده تشکیل می‌دهد.

مواردی که معمولاً در اولین جلسۀ پس از زایمان از مادر می‌پرسند و پیگیری می‌کنند شامل موارد زیر است:

  • میزان خونریزی
  • وجود مشکلات ادراری
  • نشانه‌ای از وجود مشکل در اندام تناسلی
  • ابتلا به یبوست یا هموروئید
  • وضعیت روحی و روانی مادر
  • بیماری‌های زمینه‌ای قبلی مثل دیابت یا فشار خون
  • وضعیت شیردهی به نوزاد
  • شکایات رایج مادران پس از زایمان مثل التهاب یا درد سینه‌

شما نیز ممکن است سوالاتی در مورد برخی مسائل و مشکلات خاص پس از زایمانتان

داشته باشید، بهتر است سوالات خود را از قبل بنویسید تا هنگام ملاقات با پزشکتان، از او بپرسید.

معاینات جلسۀ اول

برای پیدا کردن علائم خطرساز و بررسی وجود برخی مشکلات، شما را معاینه می‌کنند. در این

معاینات اگر پزشکتان به مورد مشکوکی برخورد کند، احتمالاً درخواست انجام آزمایش‌های لازم و

مربوط را خواهد داد. برخی از موارد این معاینات شامل موارد زیر است:

  • بررسی تمام علائم حیاتی مثل فشار خون، نبض و دمای بدن
  • بررسی مخاطات برای تشخیص کم‌خونی یا آنمی
  • معاینۀ سینه‌ها
  • بررسی وضعیت شکم و رحم
  • معاینۀ محل بخیه‌ها در صورت وجود
  • وجود ورم در اندام‌ها

شما نیز برای صحبت کردن و پرسیدن در مورد موضوعی که پزشک به آن نپرداخته است

هرگز تردید نکنید. اگر علائم فیزیکی آزاردهنده‌ای دارید که او در موردش صحبتی نکرده است،

حتماً آنها را مطرح کنید.

موضوعات آموزشی و مشاور‌ه‌ای

پزشک یا مامایی که شما به آن مراجعه می‌کنید، برای جلوگیری از مشکلات بعدی آموزش‌هایی

به شما می‌دهد و در مورد مصرف دارو و انجام آزمایش نیز نکاتی را به شما ارائه می‌دهد که با

استفاده از آنها بتوانید از بروز برخی مشکلات احتمالی در آینده جلوگیری کنید. این موارد شامل موضوعات زیر است:

  • مصرف مکمل آهن و مولتی‌ویتامین تا سه ماه بعد از زایمان
  • چگونگی تغذیه و نکاتی در مورد رژیم غذایی
  • تداوم و نحوۀ صحیح شیردهی به نوزاد
  • بهداشت دهان و دندان
  • توصیه به انجام تست پاپ‌اسمیر در مراجعۀ بعدی و در صورت نیاز
  • شناسایی علائم خطر در مادر و نوزاد
  • شکایات رایج مادران پس از زایمان مثل ترک نوک سینه
  • نحوۀ کنترل روابط جنسی
  • تاریخ مراجعۀ بعدی

پس از این اولین ملاقات، لازم است بین روزهای ۱۰ تا ۱۵، برای انجام مراقبت دوم پس از زایمان

دوباره به پزشکتان مراجعه کنید. یادتان باشد قبل از این که اتاق پزشک را ترک کنید و از در بیرون

بروید، نگاهی به یادداشت‌های خود بیندازید تا مطمئن شوید که همۀ سوالاتتان بررسی شده است

و شما جواب سوال‌های خود را دارید، تا هنگام رسیدن به خانه دیگر نگران نباشید.

قبل از باردار شدن به این نکات توجه کنید

ارسال شده در: هومینو | ۰

باردار شدن برای همه خانم ها اتفاقی خاص و تجربه ای بی نظیر است که شیرینی آن

سختی های دوران بارداری را از بین میبرد . دوران قبل از باردار شدن برای حفظ

سلامت جنین بسیار مهم است . از این دوران رعایت نکاتی برای حفظ سلامتجنین آغاز میشود و

پدر و مادر میتوانند در سلامت جنین نقش داشته باشند . تغذیه و برنامه غذایی سالم و

اصولی برای داشتن یک نوزاد و فرزند سالم ، قبل از آغاز دوران بارداری آغاز می شود.

مرد و زن قبل از بارداری بایستی نکات مهم غذایی را رعایت کنند تا در طول رشد جنین مشکلاتی پیش نیاید.

داشتن یک خانواده سالم نیازمند رعایت نکات مهمی است که در ادامه برایتان ذکر میکنیم.باردار شدن

باردار شدن

مهمتریــن هــدف مراقبت پیش از بارداری افزایش بهبود کیفیت زندگی نوزاد و شــیرخوار با

پیشگیری اولیه است. بهبود ســلامت قبل از بارداری موجب افزایش ســلامت در دوران بارداری شــده

و در نتیجه پیش آگهی حاملگی را بهبود می بخشد.

شما از زمانی والد یک فرزند محسوب خواهید شد که وی هنوز به دنیا نیامده است.

در این مجموعه مطالب، می کوشیم به پرسش ها و نگرانی های شما در این زمینه – از داشتن

یک زندگی سالم تا برخورداری از روابطی سالم – پاسخ بدهیم. اگر قصد بچه دار شدن دارید باید بیاموزید

برای خانواده جدیدتان از هم اینک برنامه ریزی کنید. در اینجا ما به ترتیب اولویت، به پیش

شرط های لازم برای بچه دار شدن می پردازیم.

پیش شرط های لازم قبل از باردار شدن

سلامت جنسی
برخورداری از سلامت جنسی بخش مهمی از فرآیند بارداری و به دنیا آوردن کودکی سالم محسوب می شود.

عفوت های قابل انتقال جنسی (STIs) عفونت هایی اند که در جریان روابط جنسی منتقل می شوند.

ممکن است فردی دارای چنین عفونت هایی باشد، اما خود از آن آگاه نباشد. اگر این عفونت ها درمان

نشده باقی بمانند، برخی انواع آن می توانند بارداری را دشوار کنند.

هر دو همسر باید آزمایشات منظمی در این باره بدهند. پیش از بارداری باید از مشاور پزشکی تان بخواهید

ترتیب انجام تست های مربوط به این نوع عفونت را برای تان بدهد. آگاه باشید عفونت های قابل

انتقال جنسی، قابل کنترل و بیشتر آنها قابل درمانند.

باردار شدن مهم ترین اتفاق در زندگی یک زوج است

زمانی که تصمیم گرفتید باردار شوید، باید روش های پیش گیری را کنار بگذارید.

اگر از تکنیک ها و ادواتی مانند کاندوم، اسپونج یا دیافراگم برای پیش گیری استفاده می کرده اید،

کافی است آنها را بلافاصله کنار بگذارید. اگر از IUD برای پیش گیری بهره می برده اید، باید بگذارید

یک دوره قاعدگی به طور کامل طی شود و سپس برای باردارشدن تلاش کنید.

اگر از روش های هورمونی مانند قرص، پچ یا حلقه برای پیش گیری استفاده می کرده اید، باید یک

دوره قاعدگی نرمال به طور کامل سپری شود. اگر از تکنیک Depo-Provera استفاده می کرده اید،

قبل از تلاش برای باردارشدن باید یک دوره ۶ تا ۹ ماهه سپری شود. زنانی که از روش های هورمونی

پیش گیری بهره می گرفته اند، باید قبل از تلاش برای بارداری از روشی غیر هورمونی استفاده کنند و

بعد از سپری شدن یک دوره قاعدگی، آن گاه برای باردارشدن اقدام کنند.

باردارشدن 
اقدامات اولیه:تصمیم گیری برای بچه دارشدن کار بزرگی است. شما باید مطمئن شوید هم

خودتان و هم همسرتان از سلامت جسمی و احساسی لازم برای این کار برخوردارید.

درباره نحوه تغذیه سالم و داشتن یک زندگی فعال به نکاتی که در بخش های قبلی اشاره شد مراجعه کنید.

وقتی شما و همسرتان به این نتیجه رسیدید که خانواده تان را گسترش دهید، حتما با

مشاور و متخصص لازم در این باره قرار ملاقات بگذارید. در دیدار با متخصص یا مشاور درباره این موارد صحبت کنید:
– سلامت عمومی تان؛
داروهایی که مصرف می کنید؛
– واکسن هایی که باید بزنید؛
– آزمایش تعیین عفونت های قابل انتقال جنسی.

همچنین بهتر است قبل از بارداری، دندان های تان را توسط یک دندان پزشک معاینه کنید.

مشکلات دندانی در دوره بارداری ممکن است هم بر مادر و هم بر نوزادی که در شکم دارد، تاثیر بگذارد.

باز هم تاکید می کنیم وقتی تصمیم به بچه دارشدن گرفتید، حتما باید روش های پیش گیری را به

گونه ای که گفته شد، متوقف کنید.

تخمک گذاری و لقاح 
برای باردارشدن، تخمک مادر و اسپرم پدر باید با هم تلاقی کنند. بهترین زمان برای این اتفاق وقتی است
که بدن زن تخمک گذاری می کند. این روند وقتی صورت می گیرد که تخمک توسط تخمدان در ابتدای لوله رحم رها
می شود و منتظر اسپرم می ماند. در بیشتر زنان این اتفاق ۱۴ روز پیش از آغاز دوره قاعدگی رخ می دهد.

به سه روش کلی می توان زمان تخمک گذاری را پیش بینی کرد:

۱. پی گیری الگوی قاعدگی
ساده ترین راه برای پیش بینی زمان تخمک گذاری، پی گیری تحولات قاعدگی است.
این کار را باید دو بار در ماه انجام دهید. نخستین روز شروع قاعدگی را در تقویم یادداشت کنید.
تعداد روزهای این دوره را از نخستین روز قاعدگی تا شروع نخستین روز قاعدگی دوره بعد حساب کنید.
حال با مشخص شدن تعداد روزها، وقتی ۱۴ روز به عقب برگردید، زمان تقریبی تخمک گذاری
شما مشخص می شود. این روز را برای هر دوره قاعدگی در تقویم علامت بزنید. زمان رهاشدن تخمک
به طور تقریبی دو روز قبل و دو روز بعد از این علامت خواهد بود و این مدت، بهترین زمان برای لقاح و بارداری است.
اگر قاعدگی نامنظمی دارید، با مشاور پزشکی خود صحبت کنید.

۲. خروج ترشحات رحمی از واژن

با رهاشدن تخمک، ترشحات خارج شده از واژن شفاف و چسبناک و البته دارای حجم زیادی است.

۳. دمای بدن تان را بررسی کنید

در زمان تخمک گذاری دمای بدن شما اندکی بالا می رود. هر روز و پیش از خروج از بستر، دمای بدن خود
را اندازه بگیرید و آن را یادداشت کنید. بعد از تخمک گذاری، دمای بدن شما به مدت یک هفته تا ده روز باید افزایش یابد.

برای باردارشدن نیازی به رابطه جنسی هرروزه نیست. این کار حتی می تواند غلظت اسپرم پدر را کاهش دهد.

متخصصین توصیه می کنند برای باردارشدن، یک روز درمیان ارتباط جنسی صورت گیرد.

زمانی که تخمک با اسپرم مواجه شد، لقاح صورت می گیرد. این اتفاق در لوله رحم رخ می دهد.

حال تخمک بارورشده یا همان جنین به سمت انتهای لوله رحم حرکت می کند و وارد فضای رحم می شود.
فرآیند لانه گزینی (جای گرفتن جنین در دیواره رحم) زمانی رخ می دهد که جنین به رحم می رسد و خودش
را به دیواره آن می چسباند. نقطه شروع و رشد فرزند شما از همین جاست.

شناخت و مراقبت از نوزاد ۲ هفته ای

ارسال شده در: هومینو | ۰

با عرض تبریک به پدر و مادر های جدید، بعد از نه ماه حاملگی، در حال حاضر نوزاد

شما در منزل و تحت مراقبت شماست. بهترین قسمت از اولین هفته ی زندگیش ممکنه تو

بیمارستان بگذره، اما اگه اون هیچ عارضه ای نداشته باشه و بدون نیاز به موندن تو

انکوباتور به خونه برده شه، باید تو هفته ی دوم زندگیش تو خانه کنار خانواده اش باشه.

این میتونه شروع یه رابطه‌ی پویای طولانی با پدر و مادر باشه.

لذت بردن از بغل کردن نوزادتون، این شروع یه سفر عجیب و غریبه.

نوزاد ۲ هفته ای خودمون رو بشناسیم!

یه نوزاد ۲ هفته ای واقعا کاری انجام نمیده، اون روزی ۲۰ ساعت میخوابه، میخوره،

میمکه، انگشتاشو حرکت میده، به اطرافش چنگ میزنه، و در حین خواب خودشو می کِشه.

تو چند ساعتی که بیداره اغلب به آرومی چشماش و عضلاتشو حرکت میده، به

نظر میرسه همیشه در حال مکیدنه حتی زمانی که از پستان مادرش دوره.

گاهی که گریه میکنه به نظر میرسه فریادش برای این سن، بیش از حد بلنده.

کولیک در نوزادان بسیار رایجه و از هر ۵ نوزاد، ۱ نوزاد مبتلا به کولیکه؛ و تنها چاره‌ی اون

صبور بودنه. کولیک گذراست، در عین حال، شما میتونید با مطالعه مقاله ما در خصوص

کولیک اطلاعاتتون رو بالا ببرید یا با متخصص سلامت در مورد راه های کم شدن یا

جلوگیری از کولیک صحبت کنید.

چطور از نوزاد ۲ هفته ای مراقبت کنیم؟

تغذیه‌ی مناسب کودک

صرف تغذیه با شیر مادر، بهترین خوراک برای نوزاد ۲ هفته ای محسوب میشه.

شیر مادر هیچ جایگزینی نداره، و همچنین مادر رو با کودک خود پیوند میده و

رابطه نزدیک اون ها رو تقویت می کنه. با این حال مادر باید چگونگی غذا دادن

به کودکشو یاد بگیره، تغذیه‌ی نامناسب میتونه منجر به درد نوک پستان،

تغذیه ی دردناک برای نوزاد و حتی خونریزی نوک پستان شه. تغذیه با شیر مادر

به طور طبیعی نوک پستان رو حساس می کنه. اگر مشکلی با تغذیه‌ی

شیر مادر دارید، قبل از استفاده از شیر خشک با پزشک خود مشورت کنید.

محل خواب و الگوی خواب نوزادان

نوزاد ۲ هفته ای ممکنه در خواب خودش غلت بخوره، زیرا اون ها خودشون رو

با تخت خواب تنظیم میکنن. بعضی از مادران تصمیم میگیرن نوزادان خود رو

هنگام خواب نگه دارن، اما برای داشتن یک خواب راحت و بدون استرس برای مادر،

بهتره کودک تو تخت خودش بخوابه. شما میتونین تخت رو کنار تخت مادر یا هر جای

دیگری نزدیک به مادر در نظر بگیرین. این موضوع به پدر و مادر این ارامش ذهنی

رو میده که همواره در کنار کودک هستن. نوزادان دارای چرخه‌ی خواب مناسبی

هستن و انتظار میره اونا حین خواب خود حرکت کنن.
شما میتونین یه سری بالش اطراف نوزاد بذارین تا مانع چرخیدن به سمت دیواره های

تخت بشه. زمان هایی وجود داره که کودک از خواب بیدار میشه که کاملا طبیعیه،

ممکنه کمی قدم زدن، آواز خواندن یا فقط نگه داشتن کودک برای نزدیک شدن

به اون باعث به خواب رفتن و ارام شدنش بشه. برای نوزادان زودرس دکتر ممکنه

توصیه کنه که اونا زیر نور یک لامپ رشته ای بخوابند، این میتونه به گرم شدن و

از بین رفتن زردی کودک کمک کنه.

گاهی کودک را به سمت شکم بخوابانید. نوزادان مدت زمان زیادی رو به پشت میخوابن

و این کمتر به اون ها اجازه میده که به عضلات گردن و شکمشون فشار بیارن و اون ها

رو پرورش بدن. بعضی از مطالعات نشون میده که بدون فشار آوردن بر روی عضلات شکم،

مهارت های حرکتی نوزادان به تاخیر میافته. البته بعضی نوزادان دوست ندارن در این موقعیت

قرار بگیرن چون پدر و مادرشون رو سخت تر میبینن. در این جور مواقع بهتره شما با

رفتارتون به نوزاد نشون بدین که حضور دارین و پیشش هستین.

درک رفتار نوزادان

بچه ها حتی در حالی که در رحمند شروع به رشد شخصیت خود می کنن، این

تکامل رفتاری تا او به یک بزرگسال تبدیل بشه ادامه داره. عوامل بسیاری وجود داره

که رفتار کودک را تعیین میکنه، ام در این سن فاکتور خارجی تاثیری نداره و ژنتیک همه چیز رو در مورد او به وجود میاره. این به این معنیه که برخی از ویژگی های یک کودک ۲ هفته ای کاملا از پدر و مادر گرفته شده. علاوه بر این، طبیعیه که پدر یا مادر و یا هر یک از اعضای خانواده کودک را با دیگر اعضای خانواده مقایسه کنن.

بهداشت کودک

بدیهیه که پوشک نوزاد رو باید مرتبا عوض کنید. پوشک مرطوب میتونه باعث بروز جوش بشه. اگر پوشک نوزادتون کثیف شده، سریعا پوشک رو عوض کنین و بعد از عوض کردن پوشک، نوزاد رو به دقت تمیز کنین.

حتما بعد از تعویض پوشک دست ها رو بشویین و ضد عفونی کنین. سپس حتما از کرم مرطوب کننده برای جلوگیری از خشک شدن پوستتون استفاده کنین.

مراقب بند ناف باشین. حتی بعد از اینکه بند ناف ناپدید شده، ممکنه ناف همچنان آسیب پذیر باشه. این ناحیه را با مراقبت های ویژه تمیز کنین، سعی کنید نوزاد همیشه تمیز باشه.

حمام کردن یه جورایی چالش برانگیز و خسته کننده است برای والدین و یک نوزاد ۲ هفته ای ، اما این رو هم میشه فرصت خوبی برای ارتباط به شمار آورد. والدین میتونن تا زمانی که احتیاط کامل رو به جا بیارن، با نوزادشون حمام کنن.

بیرون بردن نوزاد

نوزاد رو میتونین گاها ببرین بیرون. نوزاد نیاز به ویتامین دی داره و بهترین راه برای انجام این کار اینه که او صبح زود تحت نور خورشید قرار بگیره. اگر آب و هوا خیلی سرد باشه، میتونن خانه بمونن در حالی که کودک از پنجره اشعه های خورشید را دریافت میکنه.

  • بارداری

معاینات عمومی پیش از بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

انجام معاینات پیش از بارداری می‌تواند نقشی مهم و مؤثر در بارداری

راحت شما و همچنین سلامتجنین داشته باشد. انجام این معاینات این

فرصت را به پزشک می‌دهد که بدن شما را برای دوران بارداریآماده کند و

احتمال بروز مشکلات را در بارداری به حداقل برساند. همچنین تشکیل

پروندۀ سلامت شما پیش از بارداری می‌تواند به عنوان مرجعی مناسب

در دوران بارداری باشد. توصیه می‌شود معاینات

پیش از بارداری را شش ماه قبل از اقدام برای بارداری انجام دهید. در این مطلب با معاینات عمومی پیش از بارداری آشنا شوید.

تشکیل پروندۀ سلامت مادر

پزشک در اولین جلسۀ معاینات پیش از بارداری با دریافت اطلاعاتی در مورد شرح حال، مشخصات و

پرسیدن برخی سوال‌ها در مورد نسبت خویشاوندی زن و شوهر، سابقۀ بیماری‌های ژنتیک در خانواده،

سابقۀ مصرف دارو، الکل و مواد مخدر پروندۀ مادر را تکمیل می‌کند. اگر سابقۀ بارداری قبلی داشته

باشید، پزشکتان در مورد مشکلات احتمالی موجود در بارداری قبلی، سابقۀ سقط جنین، تولد

فرزند با نقص‌های ژنتیک و همچنین نوع زایمان قبلی شما سوال‌هایی خواهد پرسید. همچنین

 دربارۀ دوره‌های عادت ماهانه و روش‌هایپیشگیری شما نیز سوال‌هایی می‌پرسد. اگر تا به حال

زمان شروع و پایان دوره‌های عادت ماهانۀ خود را ثبت نمی‌کردید، الان زمان مناسبی برای

شروع این کار است.

سابقۀ انجام تست پاپ‌اسمیر و ابتلا به عفونت‌های آمیزشی شما نیز بخشی از پروندۀ سلامت

شما محسوب می‌شود. اغلب عفونت‌های آمیزشی خاموش، بدون علامت هستند که در صورت

درمان نشدن ممکن است منجر به التهاب لگن شود و بارداری یا باروری شما را تحت تأثیر قرار

خواهد داد. اگر شما یا همسرتان بیش از یک شریک جنسی یا سابقۀ رفتار پرخطر داشته‌اید،

انجام آزمایش‌هایی برای تشخیص بیماری‌های عفونتی آمیزشی الزامی خواهد بود. پزشک

سوابق ابتلا به بیماری‌های مزمن که می‌تواند در دوران بارداری مشکلی ایجاد کند نظیر آسم،

دیابت، فشار خون، اختلال انعقاد خون وبیماری تیروئید را نیز جویا خواهد شد. اگر بیماری مزمنی

دارید، می‌توانید آن را تحت کنترل درآورید یا به یک متخصص ارجاع ‌داده شوید. پیش از باردار شدن

و در دوران بارداری شاید لازم باشد نوع و دُز داروی مصرفی خود را برای درمان بیماری مزمنتان

تغییر دهید. البته تا زمانی که به شما توصیه نشده است، مصرف داروی تجویزی را برای درمان

بیماری قطع نکنید. پزشک همچنین از شما سابقۀ جراحی یا بستری شدن به هر دلیل یا

مشکلات مربوط به بیهوشی را نیز خواهد پرسید.

معاینات فیزیکی در مطب پزشک

در جلسات ویزیت پیش از بارداری، وضعیت فیزیکی شما با انجام معایناتی بررسی می‌شود و با

انجام این کار پروندۀ سلامت شما تکمیل خواهد شد. این معاینات شامل موارد زیر خواهد بود:

  • اندازه‌گیری قد، وزن، فشار خون و همچنین تعیین شاخص تودۀ بدنی یا BMI شما

  • معاینۀ واژن برای بررسی هر گونه توده، عفونت، تبخال یا ضایعه و همچنین بررسی هر گونه حساسیت به لمس و سایر مشکلات احتمالی

  • بررسی وضعیت ظاهری لگن برای تشخیص هر گونه مشکل لگنی

  • انجام تست پاپ‌اسمیر؛ در صورت انجام نشدن آن طی یک سال گذشته

  • بررسی قوام و اندازۀ غدۀ تیروئید با لمس آن

  • بررسی پوست برای وجود هر گونه بثورات پوستی

  • معاینۀ چشم از نظر زردی برای بررسی کم‌خونی احتمالی

  • معاینۀ شکم برای بررسی اندازۀ طحال و کبد

  • گوش دادن به صدای قلب و ریه برای بررسی هر گونه مشکل احتمالی

  • معاینۀ پستان برای بررسی هر نوع توده یا ترشحات پستان

بررسی داروهای مصرفی

پزشک از شما دربارۀ داروهای نسخه‌دار یا بدون نسخه، ویتامین‌ها، داروهای گیاهی و دیگر

مکمل‌های مصرفی خواهد پرسید. درست کردن لیستی از تمامی موارد فوق و دز مصرفی

و تعداد دفعات مصرف، فکر خوبی است. حتی می‌توانید قوطی دارو یا مادۀ مصرفی را همراه

خود به مطب ببرید. این اطلاعات کمک می‌کند تا اطمینان بیابید که شما در دوران بارداری

مادۀ مضری را مصرف نمی‌کنید یا دز مصرفی آن بیش از حد مجاز نیست. برای مثال دز بیش

از حد برخی ویتامین‌ها مثل ویتامین A می‌تواند برای جنین مضر باشد. اگر تا به حال

فولیک اسید مصرف نمی‌کردید، پزشک به شما توصیه خواهد کرد حداقل یک ماه پیش

از اقدام برای باردار شدن، روزانه ۴۰۰ میکروگرم فولیک اسید را به تنهایی یا به صورت

مولتی‌ویتامین مصرف کنید. مصرف فولیک اسید پیش از باردار شدن به طرز چشمگیری خطر

ابتلای جنین به نقص‌های مادرزادی لولۀ عصبی نظیر اسپینا بیفیدا را کاهش می‌دهد. با توجه

به اینکه درصد زیادی از بارداری‌ها بدون برنامه‌ریزی رخ می‌دهد، محققان توصیه می‌کنند تمام

زنانی که در سن بارداری هستند، روزانه ۴۰۰ میکروگرم فولیک اسید مصرف کنند.

آزمایش‌های پیش از بارداری

پزشک شما احتمالاً در جلسۀ اول، آزمایش‌هایی را برای شما تجویز خواهد کرد که در جلسۀ

بعدی نتایج آن را بررسی خواهد کرد. یکی از آزمایش‌هایی که در معاینات پیش از بارداری تجویز

می‌شود، آزمایش ادرار است. این آزمایش شامل آزمایش آنالیز ادرار UA و همچنین آزمایش

کشت ادرار UC است. آزمایش آنالیز ادرار برای بررسی مواد موجود در ادرار و همچنین بررسی

قند موجود در ادرار است. وجود قند در ادرار ممکن است نشانۀ بیماری دیابت باشد و نیاز به

انجام آزمایش‌های تکمیلی خواهد بود. همچنین آزمایش کشت ادرار برای بررسی هر گونه عفونت

احتمالی مجاری ادرار انجام خواهد شد. همچنین پزشک مجموعه‌ای از آزمایش‌های خون را

برای شما تجویز می‌کند تا وضعیت سلامت شما را با دقت بیشتری بررسی کنید. توجه داشته

باشید به این دلیل که این آزمایش‌ها شامل آزمایش قند خون ناشتا می‌شود، باید حداقل هشت

ساعت چیزی نخورده باشید. به همین دلیل، بهتر است صبح زود جهت انجام آزمایش مراجعه کنید.

احتمالاً موارد زیر در آزمایش خون شما بررسی خواهد شد:

شمارش خون کامل CBC: با بررسی نتایج این آزمایش که به بررسی کامل گلبول‌های خون

شما می‌پردازد، می‌توان متوجه هر گونه کم‌خونی یا مشکلات دیگری شد.

بررسی آنتی‌بادی‌ها: در این آزمایش با بررسی سطح آنتی‌بادی‌های ضدسرخجه و سرخک، ایمنی

شما در برابر این بیماری‌ها بررسی خواهد شد. همچنین ممکن است آزمایشی برای بررسی میزان

ایمنی شما در مقابل هپاتیت B و همچنین ایدز تجویز شود.

آزمایش تیروئید: با تجویز این آزمایش و بررسی نتایج آن می‌توان عملکرد تیروئید شما را بررسی کرد.

این آزمایش در تشخیص مشکلاتی از قبیل کم‌کاری و پرکاری تیروئید کمک خواهد کرد.

گروه خونی و Rh: پزشک از آزمایشگاه خواهد خواست که گروه خونی و Rh خون شما را مشخص کند.

این موضوع علاوه بر آنکه به تکمیل پروندۀ شما کمک می‌کند، با اعلام نتایج، درصورتی‌که Rh شما منفی

باشد و Rh همسر شما مثبت، اقدامات لازم در مورد احتمال اختلال خونی مادر و جنین در دوران بارداری انجام شود.

قند خون ناشتا: با بررسی نتایج این آزمایش، احتمال ابتلا به دیابت در شما بررسی می‌شود. درصورتی‌

که میزان قند خون ناشتای شما بیشتر از حد معمول باشد، ممکن است برای بررسی بیشتر، آزمایش

دیگری نیز درخواست داده شود. دیابت در صورت کنترل نشدن ممکن است باعث ایجاد مشکلات جدی در بارداری شود.

با توجه به اطلاعاتی که در مورد سوابق بیماری‌های ژنتیکی خود و همسرتان در اختیار پزشک قرار داده‌اید،

ممکن است در صورت علاقۀ خودتان، شما را جهت انجام مشاورۀ ژنتیک پیش از بارداری به

متخصص معرفی کند. آزمایش‌های ژنتیک پیش از بارداری توسط آزمایشگاه‌های خاصی انجام می‌شود.

بررسی سابقۀ واکسیناسیون

ابتلا به برخی بیماری‌ها در دوران بارداری می‌تواند فرزند شما را در معرض خطر ابتلا به نقص‌های

خطرناک مادرزادی یا عارضه‌های دیگری قرار دهد، درصورتی‌که کارت واکسیناسیون دارید، آن را برای

نشان دادن به پزشک خود همراه داشته باشید تا از به روز بودن واکسیناسیون شما اطمینان حاصل

شود. واکسن‌هایی که تزریق آنها توصیه می‌شود شامل موارد زیر است:

سرخجه: اگر مطمئن نیستید که این واکسن را تزریق کرده‌اید، با انجام آزمایشی، میزان ایمنی بدن

شما در برابر این بیماری سنجیده می‌شود و در صورت نیاز، تزریق این واکسن تجویز خواهد شد. پس

از تزریق واکسن سرخجه باید یک ماه صبر کنید و بعد برای بارداری اقدام کنید.

آبله‌مرغان: اگر قبلاً به آبله‌مرغان مبتلا نشده‌اید یا واکسن آن را تزریق نکرده‌اید، سطح ایمنی بدن

شما در برابر این بیماری مورد آزمایش قرار خواهد گرفت. تزریق واکسن آبله‌مرغان در دو نوبت و با فاصلۀ

چهار تا هشت هفته تزریق می‌شود و پس از تزریق واکسن آن باید یک ماه صبر کنید و سپس باردار شوید.

واکسن توأم؛ دیفتری و کزاز: این واکسن‌ها یک بار تزریق می‌شوند. اگر قبلاً این واکسن را

دریافت کرده‌اید نیازی به دریافت مجدد آن نیست. در طرح واکسیناسیون کشوری، معمولاً اکثر

افراد در برابر این بیماری‌ها واکسینه شده‌اند.

واکسن آنفلوانزا: اگر در فصل سرما هستید یا دوران بارداری شما در فصل سرما خواهد بود

یا در صورت شیوع آنفلوانزا، بهتر است واکسن آنفلوانزا را دریافت کنید. پزشک در مورد این

موضوع با شما مشورت خواهد کرد.

واکسن هپاتیت B: اگر قبلاً این واکسن را تزریق نکرده‌اید و نتایج آزمایش خون نشان دهد که

نسبت به این ویروس ایمنی ندارید، ممکن است تزریق واکسن هپاتیت B برای شما تجویز شود.

اگر قصد دارید به زودی یا در دوران بارداری خود به خارج از کشور سفر کنید، این مسئله را به

پزشک خود اطلاع دهید، زیرا ممکن است نیاز به تزریق واکسن دیگری داشته باشید و برخی

از واکسن‌ها برای زنان باردار مضر است.

بررسی وضعیت روحی و خانوادگی شما

پزشک شما دربارۀ سوابق بیماری‌های روانی مثل افسردگی، اضطراب یا اختلالات تغذیه از
شما خواهد پرسید. اگر برای درمان مشکلات روحی مانند اضطراب، افسردگی یا بی‌خوابی، در
حال درمان دارویی هستید، شاید نیاز به تغییر دادن داروها باشد. در ضمن تلاش برای باردار شدن
و بارداری به تنهایی می‌تواند باعث بروز تغییرات احساسی جدی در شما شود. اگر پزشکتان در
جریان وضعیت روحی شما باشد، می‌تواند در این رابطه به شما کمک کند. شاید از شما بپرسد
که آیا تا به حال در معرضخشونت خانگی بوده‌اید و آیا از طرف همسر خود مورد آزار قرار می‌گیرید.
خشونت می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد؛ خشونت فیزیکی مانند کتک زدن، سیلی و لگد زدن،
خشونت لفظی و روانی مانند تهدید کردن یا تحقیر و سرزنش یا کنترل کردن مداوم همه چیز،
خشونت جنسی یا ترکیبی از همۀ این موارد. سالانه تعداد زیادی از زنان در دنیا مورد خشونت
خانگی قرار می‌گیرند. با این وجود که بیان چنین موضوعاتی می‌تواند مشکل باشد، اما بسیار مهم
است که با پزشک خود صادق باشید، زیرا چنین مواردی در دوران بارداری می‌تواند خطرهای
جدی برای شما و جنین به دنبال داشته باشد. شما شاید به فرد یا نهاد مناسبی ارجاع داده
شوید که به رفع این مشکل کمک می‌کند مثل مشاور، خدمات حقوقی و اجتماعی، نهادهای
پیشگیری از خشونت خانوادگی و دیگر نهادهایی که از شما در برابر این مشکل مراقبت می‌کنند.

مشاوره در مورد سبک زندگی

پزشک با بررسی رژیم غذایی شما اطمینان حاصل می‌کند که مواد مغذی مورد نیاز بدن شما به

اندازۀ کافی تأمین می‌شود. اگر زیاد تحرک و فعالیت ندارید، او به شما توصیه خواهد کرد که یک

برنامۀ ورزشی را شروع کنید و اگر دارای اضافه وزن یا لاغرتر از حد طبیعی هستید، با برنامه‌ریزی

صحیح برای رسیدن شما به وزن مطلوب پیش از بارداری کمک می‌کند. تناسب اندام نه تنها به

باروری شما کمک خواهد کرد، بلکه می‌تواند در داشتن یک بارداری راحت و سالم نیز مفید باشد.

او به شما خواهد گفت که از مصرف چه غذاهایی باید خودداری کنید و چگونه از ابتلا به عفونت‌هایی

نظیر لیستریوز و توکسوپلاسموزپیشگیری کنید که باعث ایجاد مشکلاتی برای جنین در حال رشد

می‌شود. در ضمن باید از مصرف شیر یا پنیر غیرپاستوریزه، گوشت و تخم‌مرغ خام یا نیم‌پز خودداری

کنید. ممکن است به شما توصیه شود که مصرف قهوه، چای یا نوشابه را محدود کنید، زیرا طبق

برخی تحقیقات، میزان زیاد کافئین می‌تواند برای جنین مضر باشد.

در مورد مصرف سیگار، الکل و مواد مخدر نیز از شما سؤال خواهد شد، بهتر است پاسخ صادقانه

به پزشک بدهید تا بتواند برای سلامت شما و جنینتان پیشنهادهای درستی به شما بدهد. اگر برای

ترک اعتیاد به هر یک از این مواد یا هر نوع اعتیاد دیگر نیازمند کمک هستید با پزشک خود مشورت کنید

و از او بخواهید شما را به یک مشاور یا کلینیک تخصصی ارجاع دهد.همچنین ممکن است در مورد نوع

کار شما و میزان تماستان با برخی مواد سمی یا خطرناک از شما سؤال شود. اگر این احتمال وجود دارد

که در محل کار خود یا خانه در معرض آلودگی یا خطر خاصی قرار بگیرید و از این بابت نگران هستید، حتماً

این مسئله را با او مطرح کنید. همچنین راهنمایی‌های لازم را برای داشتن سبک زندگی سالم و مناسبی

برای بارداری به شما ارائه خواهد شد.

  • بارداری

مدت زمان یک بارداری طبیعی

ارسال شده در: هومینو | ۰

طول مدت بارداری شما با توجه به عوامل مختلفی متفاوت خواهد بود. یکی از این عوامل بارداری

پرخطر است. بارداری‌های پرخطر مانند بارداری‌های چندقلویی ممکن است زودتر از موعد به پایان

برسد و جنین یا جنین‌ها زودتر به دنیا بیایند. اگر شما بارداری معمولی و سالمی هم داشته باشید،

ممکن است زمان زایمانتان با تاریخ احتمالی زایمان یا تاریخ تعیین‌شده در سونوگرافی‌های قبلی

در سه ماهۀ اول یکسان نباشد. با دانستن مدت زمان یک بارداری طبیعی، می‌توانید متوجه شوید

که از چه زمانی باید برای زایمان احتمالی خود آماده شوید. در این مطلب با طول مدت بارداری

و زمان مناسب برای رفتن به بیمارستان آشنا خواهید شد.

مدت زمان بارداری

طول یک بارداری طبیعی بین ۳۷ تا ۴۲ هفته است. این پنج هفته، زمانی است که شما نیاز به

مراقبت بیشتری دارید و باید نسبت به دردها و انقباضات رحم خود آگاه باشید. البته زمان تقریبی

ختم بارداری بر اساس تاریخ اولین روز قاعدگی یا سونوگرافی سه ماهۀ اول معین می‌شود، اما

تعداد بسیار کمی از جنین‌ها دقیقاً در همان روز به دنیا می‌آیند. معمولاً یک هفته بین تاریخ دقیق

زایمان و تاریخ تقریبی آن، اختلاف وجود دارد. بیشتر نوزادان بین هفته‌های ۳۷ تا ۴۱ به دنیا می‌آیند،

اما اگر بارداری شما دوقلو یا بیشتر از آن است، باید امکان زایمان زودرس را نیز در نظر بگیرید. اگر زایمان

قبل از هفتۀ ۳۷ انجام شود، زایمان زودرس است. نوزادانی که در هفته‌های قبل از هفتۀ ۳۷ بارداری

به دنیا می‌آیند، به احتمال زیاد نیازمند مراقبت ویژه هستند. این نوزادان معمولاً تا زمانی که توانایی

تنفس در هوای معمولی را داشته باشند، باید در بخش مراقبت‌های ویژۀ نوزادان یا nicu بمانند. بعد

از هفتۀ ۴۲ نیز وقت مناسبی برای زایمان نیست، زیرا پس از هفتۀ ۴۱، جفت به مرور کارایی خود را از

دست می‌دهد و ممکن است جنین نتواند به راحتی اکسیژن و مواد مغذی را دریافت کند و وضعیت

زجر جنین اتفاق بیفتد.

زمان رفتن به بیمارستان

برای تعیین زمان رفتن به بیمارستان باید توجه کرد که شما و پزشکتان چه روشی را برای زایمان در

نظر گرفته‌اید. اگرچه سزارین انتخابی، برای شما و جنین عوارض زیادی خواهد داشت، اما اگر می‌خواهید

به صورت سزارین برنامه‌ریزی‌شده زایمان کنید، با پزشک خود در مورد زمان زایمان صحبت کنید و ختم

بارداری را به هفتۀ ۳۹ و بعد از آن موکول کنید، زیرا رشد جنین در هفته‌های آخر بارداری کامل می‌‌شود.

نوزادانی که در هفتۀ ۴۰ به دنیا می‌آیند، توانایی بیشتری برای مکیدن سینۀ مادر و کنترل دمای بدن خود

دارند. همچنین به دلیل رشد کامل کبد این نوزادان، زردی به سرعت بهبود می‌یابد. جنین در ۴۰ هفتگی،

جنین کاملی است که تمام ارگان‌های بدنش به اندازۀ کافی رشد کرده است و به احتمال زیاد می‌تواند

به راحتی نفس بکشد و تغذیه کند.

در مورد زایمان طبیعی نیز باید از هفتۀ ۳۷ به بعد هشیار باشید. دردها و انقباضات را اندازه بگیرید. منظم

شدن دردها و انقباضات، نشانۀ زایمان است. سعی کنید دردهای زایمان را بشناسید و تنها زمانی که

مطمئن شوید زمان زایمان فرا رسیده است به بیمارستان بروید. اگر زودتر از موعد به بیمارستان رفتید و هنوز

دهانۀ رحم به اندازۀ کافی باز نشده بود، درخواست القای زایمان یا سزارین ندهید. اگر پزشک تشخیص

داد که شما می‌توانید به صورت فیزیولوژیک زایمان کنید، تا فرا رسیدن زمان زایمان صبر کنید. طی این مدت

می‌توانید در محوطۀ بیمارستان قدم بزنید تا زمان زایمانتان برسد.

اگر کیسۀ آب شما در خانه پاره شد، بدون تعلل به بیمارستان بروید. توجه داشته باشید که بعد از پاره شدن

کیسۀ آب در خانه نمانید، زیرا این اتفاق، احتمال عفونت را در مادر و جنین افزایش می‌دهد. همچنین اگر خونریزی

نیز داشتید، در هر هفته‌ای از بارداری که بودید، سریع خود را به بیمارستان برسانید. در مورد زمان رفتن به بیمارستان

تنها با ماما یا پزشک خود مشورت کنید. توجه داشته باشید که توصیه‌های افراد غیرمتخصص هرگز قابل اعتماد نیست.

  • بارداری

هورمون‌های بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

نوسانات احساسی، مشکلات گوارشی و سایر سختی‌ها در دوران بارداری معمولاً به دلیل تغییر در

سطح هورمون‌های بدن مادر است. هورمون‌ها در دوران بارداری همیشه در حال تغییر هستند و طی

نه ماه بارداری نقش بسیار مهمی در پیشرفت بارداری و در نهایت زایمان دارند، اگرچه در این میان

باعث بروز مشکلاتی مانند تهوع و سوزش سر معده نیز می‌شوند. در این مطلب با برخی از هورمون‌های

مهم دوران بارداری و تأثیر آنها در بدن آشنا می‌شوید.

هورمون گنادوتروپین جفتی انسان یا hCG

هورمون گنادوتروپین جفتی انسان یا hCG، هورمونی کلیدی است که در دوران بارداری در خون ترشح

می‌شود. این هورمون در واقع از چیزی ترشح می‌شود که در نهایت جفت را تشکیل می‌دهد. کار اساسی

این هورمون، آماده‌سازی بدن مادر برای نگهداری و رشد جنین در داخل رحم و تأمین نیازهای آن در

این زمان است. هورمون hCG همچنین مانع از تخمک‌گذاری ماهانه در تخمدان می‌شود. سطح این

هورمون هشت روز پس از بارور شدن تخمک بالا می‌رود و دو تا سه ماه بعد از لقاح به اوج می‌رسد.

پس از آن به آرامی پایین می‌آید و در سایر مراحل بارداری در سطح ثابتی باقی می‌ماند. در طول ۱۰

هفتۀ اول بارداری، معمولاً سطح هورمون hCG هر دو روز، دو برابر می‌شود. هورمون hCG از طریق

جریان خون در کل بدن گردش می‌کند و از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود. آزمایش‌های بارداری خانگی

برای تشخیص بارداری از میزان این هورمون استفاده می‌کنند، زیرا غلظت بالای hCG در ادرار نشانۀ

بارداری است. هنوز علت دقیق تهوع در بارداری مشخص نیست، اما بسیاری از پزشکان بر این باورند

که این عارضه به احتمال زیاد با افزایش سطح hCG مرتبط است. زنانی که سطح hCG بالاتری دارند،

معمولاً تهوع و استفراغ شدیدتری نسبت به دیگر زنان دارند.

هورمون پروژسترون

پروژسترون در اوایل بارداری توسط کیستی در تخمدان زنان بادار به نام جسم زرد ترشح می‌شود.

جسم زرد تولید پروژسترون را تا حدود هفتۀ ۱۰ ادامه می‌دهد، سپس جفت مسئولیت تولید آن را

بر عهده می‌گیرد. در سه ماهۀ اول، سطح پروژسترون به صورت تصاعدی افزایش می‌یابد و سپس

به وضعیت ثابتی می‌رسد. پروژسترون نقش بسیار مهمی در شل کردن ماهیچه‌های رحم و کمک

به سیستم ایمنی بدن برای پذیرش DNA جنین دارد. این هورمون تمام ماهیچه‌های صاف بدن، به

ویژه دیوارۀ عضلانی رحم یا شکم را شل می‌کند. همچنین باعث گشاد شدن عروق خونی در کل

بدن می‌شود و فشار خون را نسبت به حالت طبیعی کاهش می‌دهد. این مسئله گاهی باعث

سرگیجه و بروز سایر علائم گوارشی ناخوشایند دوران بارداری از جمله سوزش سر معده، ریفلاکس،

آروغ زدن، تهوع، استفراغ، نفخ و یبوست می‌شود. پروژسترون همچنین می‌تواند باعث افزایش رشد

مو شود؛ شما احتمالاً متوجۀ رشد موهای زاید در اطراف پستان و پایین شکم خود در دوران بارداری شده‌اید.

هورمون استروژن

استروژن نیز مانند پروژسترون تا قبل از شکل‌گیری جفت توسط جسم زرد ترشح می‌شود. این هورمون

بارداری نقش مهمی در رشد و توسعۀ جنین ایفا می‌کند و به رشد برخی از اندام‌های داخلی و همچنین

سایر اعضای بدن جنین کمک می‌کند. پس از پایان سه ماهۀ اول، بدن شما سطوح بالاتری از استروژن

در حال گردش دارد و پس از آن به سطح ثابتی می‌رسد. استروژن باعث تحریک غدد فوق کلیوی یا آدرنال

جنین برای تولید هورمون می‌شود، همچنین باعث رشد غدد فوق کلیوی جنین می‌شود. استروژن همچنین

کمک می‌کند که رحم مادر بهتر نسبت به اکسی‌توسین پاسخ بدهد که یک هورمون دیگر بارداری است.

افزایش سطح استروژن ممکن است باعث رشد سریع رگ‌های تار عنکبوتی روی پوست، تهوع، افزایش

اشتها و تغییرات پوستی از جمله تغییر در رنگ پوست شود. اگرچه این تغییر بیشتر منجر به تیره شدن

پوست می‌شود، اما در برخی از زنان می‌تواند باعث روشن شدن و درخشش بیشتر پوست شود.

اکسی‌توسین

بسیاری از زنان بر این باورند که هورمون اکسی‌توسین باعث شروع زایمان می‌شود. در حقیقت، سطح

اکسی‌توسین با شروع زایمان بالا نمی‌رود، بلکه تنها با رسیدن به انتهای بارداری، رحم نسبت به این هورمون

خیلی حساس می‌شود و واکنش نشان می‌دهد. اکسی‌توسین همچنین باعث کشیدگی دهانۀ رحم و

تحریک نوک پستان‌ها برای تولید شیر می‌شود. پیتوسین دارویی است که به صورت مصنوعی از اکسی‌توسین

ساخته می‌شود و معمولاً برای القای زایمان استفاده می‌شود.

ریلاکسین

ریلاکسین ممکن است عامل شل شدن رباط نگهدارندۀ استخوان‌های لگن و ماهیچه‌های رحم و آماده کردن

بدن برای زایمان باشد. در دوران بارداری، سطح این هورمون ۱۰ برابر میزان عادی در بدن زنان است. این

هورمون همچنین ممکن است باعث شل شدن رباط‌های بدن در بخش‌های مختلف مانند شانه، زانو، باسن

و مچ پا شود که می‌تواند باعث بروز درد و التهاب شود و راه رفتن را با مشکل مواجه کند.

پرولاکتین

این هورمون تولیدکنندۀ شیر که در طول دوران بارداری ۱۰ تا ۲۰ برابر افزایش می‌یابد دارای اثری آرام‌بخش

است. پرولاکتین بافت پستان را برای شیردهی آماده می‌کند.

  • مامای همراه

دردها و انقباضات زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

شروع زایمان علائم مختلفی دارد که انقباضات متناوب، قابل اعتمادترین علامت آن است. اما انقباضات نیز

انواع متفاوتی دارد و وقوع هر کدام، الزاماً نشانۀ شروع زایمان نیست. با شناخت انقباضات رحم، شما می‌توانید

دردها و انقباضات واقعی زایمان را بشناسید و در زمان مناسب به بیمارستان مراجعه کنید. همچنین شناخت

این علائم به شما کمک می‌کند تا در صورت شروع زایمان زودرس، آن را تشخیص دهید و برای رفتن به

بیمارستان اقدام کنید. در این مطلب با زمان شروع انقباضات، مدت آن و شناخت انقباضات زایمان آشنا خواهید شد.

زمان شروع درد و انقباضات

زمان شروع دردهای زایمان برای خانم‌های مختلف می‌تواند متفاوت باشد. در برخی خانم‌ها زایمان به طور

طبیعی در پایان هفتۀ ۳۷ اتفاق می‌افتد و در برخی دیگر ممکن است تا پایان هفتۀ ۴۱ نیز طول بکشد. پس

طبیعی است که زمان شروع دردها برای همۀ خانم‌های باردار یک زمان مشخص نباشد. برای تشخیص

این موضوع که دردهای انتهای بارداری، ‌دردهای واقعی زایمان است، ‌خانم باردار ابتدا باید بتواند دردهای

واقعی و دردهای کاذب را از یکدیگر تشخیص دهد. همچنین برای اینکه به طور تقریبی بدانید دردهایتان از

چه زمانی آغاز می‌شود، می‌توانید به جواب سونوگرافی سه ماهۀ اول خود ‌نگاهی بیندازید. در سه ماهۀ اول،

پزشک یا ماما از روی اولین روز آخرین قاعدگی‌تان تاریخ زایمان را مشخص می‌کنند. تاریخ زایمانتان هر

تاریخی که بود، شما می‌توانید از دو هفته قبل منتظر دردهای زایمان باشید. توجه داشته باشید که اگر

دردها و انقباضات شما شبیه درد و انقباض زایمان است، اما سن بارداری شما به ۳۷ هفته نرسیده، بهتر است

سریعاً با پزشک خود تماس بگیرید. از آنجا که در برخی موارد، پیشگیری از زایمان زودرس امکان‌پذیر است،

درصورتی‌که احساس کردید دردهای زایمان شما، قبل از هفتۀ ۳۷ شروع شده است، به بیمارستان مراجعه کنید.

انقباضات می‌تواند کمی زودتر هم وجود داشته باشد. در ماه چهارم بارداری، ممکن است انقباضات بدون

دردی در رحم خود احساس کنید. به مرور و با نزدیک شدن زمان زایمان، این انقباضات باعث بروز درد می‌شود

و مانند دردهای قاعدگی، حالت گرفتن و ول کردن دارد. با رسیدن زمان زایمان، مدت زمان منقبض شدن

ماهیچه‌های شما نیز تغییر می‌کند. در فاز نهفتۀ زایمان، یعنی زمانی که دهانۀ رحم شروع به باز و نازک

شدن می‌کند، هر انقباض حدود ۳۰ تا ۴۵ ثانیه طول می‌کشد و در فاز فعال، یعنی زمانی که سرعت باز

شدن دهانۀ رحم افزایش می‌یابد، این زمان به حدود ۴۰ تا ۶۰ ثانیه می‌رسد. به این معنی که شما ۶۰ ثانیه

درد احساس می‌کنید، سپس درد برای یک یا دو دقیقه آرام می‌شود و پس از آن، دوباره ۶۰ ثانیه درد خواهید داشت.

در فاز انتقالی زایمان، شدت انقباضات به طور ناگهانی افزایش می‌یابد و ۶۰ تا ۹۰ ثانیه طول می‌کشد.

پس از خروج سر جنین به تدریج انقباضات بیشتر می‌شود و درد نیز احتمالاً کاهش می‌یابد.

شناخت انقباض و دردهای زایمان

در پایان بارداری به شکل طبیعی، هورمون‌های پروستاگلاندین و اکسی‌توسین در بدن مادر ترشح می‌شود.

اکسی‌توسین یک هورمون طبیعی است که فرایند زایمان را آغاز می‌کند. نوع صنعتی این هورمون برای القای

زایمان کاربرد دارد و احتمالاً شما آن را تحت عنوان آمپول فشار می‌شناسید. اکسی‌توسین به همراه پروستاگلاندین،

دردهای زایمان را تداوم می‌بخشد و باعث باز شدن دهانۀ رحم می‌شود. انقباضات زایمان معمولاً دردناک

است. دردهای زایمان نیز ناشی از انقباضات ماهیچه‌های رحم و فشار روی دهانۀ رحم است. این دردها

ممکن است از کمر شروع شود و به زیر شکم برسد یا از بالای شکم شروع شود و تا لگن و کشالۀ ران

نیز امتداد یابد. انقباضات اولیه ممکن است با علائم گوارشی مانند اسهال همراه باشد. انقباضات طول

بارداری شامل دو انقباض به نام‌های انقباضات براکستون هیکس یا کاذب و انقباضات زایمان به شرح زیر است:

انقباضات براکستون هیکس یا کاذب: انقباض براکستون هیکس معمولاً با درد همراه نیست و شما حس می‌کنید

که رحم شما سفت شده است و بعد از چند ثانیه، دوباره به حالت قبل برمی‌گردد. انقباضات براکستون هیکس

برخلاف انقباضات زایمان منظم نیست، با فعالیت کردن بیشتر نمی‌شود و شدت آن به مرور افزایش نمی‌یابد.

انقباضات کاذب زایمان، زمانی بیشتر می‌شود که بدنتان دچار کم‌آبی است یا زیاد روی پاهای خود ایستاده‌اید.

انقباضات کاذب زایمان معمولاً نامنظم است و در فواصل کوتاهی به وجود می‌آید. این انقباضات معمولاً ضعیف است.

اگر هم شدید باشد، به مرور از شدت آن کاسته می‌شود. این انقباضات اغلب در لگن یا جلوی شکم به وجود می‌آید

و با استراحت برطرف می‌شود. انجام دادن موارد زیر می‌تواند برای کاهش انقباضات کاذب مفید باشد و اگر با انجام

این حرکات، انقباضات بهتر نشد، می‌توانید با ماما یا پزشک خود تماس بگیرید:

  • مقدار زیادی آب بنوشید.
  • تغییر وضعیت بدهید. اگر ایستاده‌اید، بنشینید و اگر نشسته‌اید، دراز بکشید.
  • به پهلوی چپ دراز بکشید.

انقباضات زایمان: انقباضات زایمان در هفته‌های آخر بارداری شروع می‌شود و ویژگی‌های خاصی دارد که شناخت

این ویژگی‌ها به شما کمک می‌کند تا بتوانید در زمان درستی به بیمارستان مراجعه کنید. این ویژگی‌ها شامل موارد زیر است:

  • ریتم منظمی دارد.
  • با فعالیت تشدید می‌شود و با تغییر در موقعیت برطرف نمی‌شود.
  • به تدریج بیشتر و شدیدتر می‌شود و فواصل آنها کم خواهد شد.
  • هنگام انقباضات ممکن است ترشحات واژن غلیظ آغشته به خون مشاهده ‌شود که معمولاً صورتی رنگ است.
  • ممکن است با اسهال و درد روده همراه باشد.
  • کیسۀ آب پاره می‌شود.
  • کمردرد آزاردهنده و احساس فشار در شکم و لگن وجود دارد.

زمانی که مطمئن شوید دردهای واقعی زایمان شروع شده‌اند و این انقباضات منظم است، به بیمارستان بروید.

مهم نیست که نیمه‌های شب باشد یا هر زمان دیگری از روز و اگر تشخیص شما در مورد زمان رفتن به بیمارستان

درست نبود نیز ناراحت نشوید. این فرصتی برای بررسی سلامت شما و فرزندتان بوده است. اگر به زمان زایمان نزدیک

هستید، می‌توانید در محوطۀ بیمارستان قدم بزنید تا زمان مناسب فرا برسد. هنگام ورود به بیمارستان ممکن است ماماها

یا پزشکان از شما سوالاتی بکنند. آنها در واقع علاوه بر کسب اطلاع در مورد وضعیت فعلی شما می‌خواهند

با توجه به نحوۀ پاسخگویی شما شدت دردتان را اندازه‌گیری کنند. بنابراین صادقانه در مورد شدت درد خود پاسخ بدهید.