• زایمان

زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

باید اینو بدونید زایمان حتما با پارگی کیسه آب شروع نمیشه

بلکه در اکثر موارد، اول دردهای شروع میشه و با پیشرفت

زایمان ،کیسه آب ممکنه پاره بشه و حتی گاهی خود ماما یا پزشک

مجبور میشن کیسه آب رو پاره کنند تا سریعتر پیشرفت کنه.

در موارد بسیار کمی ممکنه بدون اینکه دردی داشته باشید بطور

ناگهانی و اتفاقی کیسه آب پاره بشه. در پارگی کیسه آب اصلا

دستپاچه نشید و خونسردیتون رو حفظ کنید و سریعا خودتون رو به

بیمارستان برسونید.اولین کار شنیدن صدای قلب جنین و بررسی

رنگ مایع آمنیوتیک هست. اگر نامه سزارین داشته باشید احتمالا ختم

بارداری داده میشه و اگر طبیعی باشید و در معاینه همه چیز

نرمال باشه و صدای قلب جنین خوب باشه ،بستری میشید و تحت نظر

گرفته میشید و حتی ممکنه تا ۲۴ ساعت تحت نظر باشید و بهتون

فرصت داده بشه تا دردهای زایمانی شروع بشه و در این مدت آنتی

بیوتیک برای جلوگیری از عفونت دریافت میکنید و صدای قلب جنین

بطور منظم چک میشه.اگر تا ۲۴ ساعت دردتون شروع نشد از

روشهای القای استفاده میشه.

  • زایمان

وضعیت شما پس از زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰
بدن شما پیش از زایمان تغییرات زیادی کرده بود و

پس از زایمان نیز تغییراتی را تجربه خواهید کرد.

برخی از این تغییرات جسمی پس از زایمان می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

دردناکی پستان‏ها: با شروع تولید شیر، پستان‌ها ممکن است

به مدت چند روز متورم، سفت و دردناک باشند یا در قسمت

نوک پستان‏‌ها نیز احساس درد کنید.

هموروئید یا بواسیر: هموروئید یا واریسی شدن و تورم

وریدهای ناحیۀ مقعد پس از دوران بارداری و زایمان عارضه‌ای شایع است.

یبوست: گاهی مدفوع کردن تا چند روز پس از زایمان 

ممکن است دشوار باشد که دلیل این مسئله می‌تواند هموروئید،

اپیزیوتومی یا درد ماهیچه‌های ناحیۀ مقعد باشد.

گُر گرفتن و عرق سرد: سازگار شدن بدن با تغییر سطح

هورمون‌ها و جریان خون ممکن است باعث شود که لحظه‌ای

از گرما عرق کنید و لحظۀ بعدی از سرما زیر پتو بروید.

بی‌اختیاری ادرار و مدفوع: کشیده شدن ماهیچه‌ها در زمان زایمان،

به خصوص اگر زایمانی طولانی داشته‌اید، ممکن است باعث

 خروج چند قطره ادرار یا دفع مقداری مدفوع هنگام خندیدن

یا عطسه کردن شود.

درد پس از زایمان: انقباضات رحم تا چند روز بعد از زایمان برای

برگشتن آن به اندازۀ قبلی ادامه دارد. این انقباضات معمولاً هنگام

 شیر خوردن نوزاد بیشتر می‌شود.

ترشحات رحم یا نفاس: بلافاصله پس از زایمان، ترشحات خونی

و خونریزی طبیعی خواهید داشت که از خونریزی عادی عادت

ماهانه شدیدتر است. با گذشت زمان، این ترشحات به رنگ سفید

یا زرد متمایل و در حدود دو ماه کاملاً قطع می‌شود.

درد در ناحیۀ محل پارگی یا اپیزیوتومی؛ Episiotomy: 

اپیزیوتومی ایجاد یک برش در ناحیۀ بین واژن و مقعدتوسط پزشک

برای کمکبه خارج کردن نوزاد یا پیشگیری از پارگی این ناحیه در

زمان زایمان است.در صورت انجام اپیزیوتومی یاپارگی ناحیۀ بین واژن

و مقعد هنگام زایمان، بخیه‌های این ناحیه ممکن است باعث ایجاد مشکل

در راه رفتن و نشستن شود. در زمان بهبود نیز ممکن است هنگام

سرفه یا عطسه کردن احساس درد داشته باشید.

از لحاظ روانی نیز ممکن است روزها یا هفته‌های پس از زایمان،

 زودرنج یا بدخلق باشید یا به راحتی به گریه بیفتید. نشانه‌های بالا

در بیشتر زنان پس از زایمان بروز می‌کنند و ممکن است با تغییرات

فیزیکی که شامل تغییر سطح هورمون‌ها و خستگی است و سازگار

شدن از لحاظ عاطفی با مسئولیت‏‌های مراقبت از نوزاد تازه از راه

رسیده مرتبط باشد. در صورت ادامه پیدا کردن این مشکلات به پزشک

خود اطلاع دهید، زیرا ممکن است به افسردگی پس از زایمان دچار شده

باشید که مسئله‌ای جدی است و در ایران، حدود ۱۵ درصد از زنان پس از زایمان به آن دچار می‌شوند.

  • بارداری

پارگی کیسۀ آب و مراقبت‌های پزشکی در دوران بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

دوران بارداری: جنین درون کیسه‌ای محتوی مایع آمنیوتیک غوطه‌ور است که از او در برابر ضربه

و عفونت‌ها مراقبت می‌کند و به آن کیسۀ آب می‌گویند. وقتی غشای کیسۀ آب

سوراخ یا پاره شود، مایع آمنیوتیک از طریق دهانۀ رحم و واژن خارج خواهد شد.

پاره شدن کیسۀ آب می‌تواند خطرهایی را برای جنین به وجود آورد. این مطلب در

مورد علائم پارگی کیسۀ آب و مراقبت‌های لازم در صورت بروز مشکل، راهنمایی‌هایی

را به شما خواهد داد.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • علائم پارگی کیسۀ آب
  • مراقبت‌های پزشکی پس از پارگی کیسۀ آب
  • خطرات پارگی کیسۀ آب و شروع نشدن زایمان

دوران بارداری :علائم پارگی کیسۀ آب

کیسۀ آب اکثر زنان به ‌صورت طبیعی در پایان مرحلۀ اول زایمان پاره می‌شود.

زمان زایمان اغلب با انقباض ماهیچه‌ها آغاز می‌شود، اما گاهی این کیسه می‌تواند

پیش از شروع انقباضات مربوط به زایمان نیز پاره شود، به این اتفاق پار‌گی زودرس

کیسۀ آب می‌گویند. پارگی زودرس کیسۀ آب اگر پیش از هفتۀ ۳۷ بارداری اتفاق

بیفتد می‌تواند خطرناک باشد. پارگی کیسۀ آب به معنی خروج زیاد و کامل حجم

زیادی مایع از واژن نیست، بلکه ممکن است یک رطوبت ساده مانند نشت

کمی ادرار باشد.

توجه به نوع ترشحات واژن می‌تواند به شما در تشخیص به موقع پارگی کیسۀ

آب کمک کند. توجه کنید که مقدار مایعی که از بدنتان خارج می‌شود متفاوت است؛

ممکن است بسیار اندک یا خیلی زیاد باشد. رنگ مایع آمنیوتیک تقریباً شفاف

و متمایل به زرد است و امکان دارد مقداری خون نیز در آن وجود داشته باشد.

اگر فکر می‌کنید که کیسۀ آب شما پاره شده است، سعی کنید خونسرد بمانید

و با اورژانس تماس بگیرید یا هرچه سریع‌تر خودتان را به بیمارستان برسانید.

در صورت خروج مقدار زیادی آب نیز بهتر است هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید.

مراقبت‌های پزشکی پس از پارگی کیسۀ آب

زمانی که کیسۀ آب شما پاره شود، پزشک پیش از هر چیز ابتدا وضعیت عمومی

سلامت شما و کودکتان را ارزیابی خواهد کرد. پزشک ممکن است از شما چنین سؤال‌هایی را بپرسد:

  • هنگام پاره شدن کیسۀ آب، چقدر مایع از بدنتان خارج شد؛ زیاد یا کم؟

  • مایع خارج‌شده چه رنگی بود؟

  • دوران بارداری :آیا دارای علائم آغاز انقباض مانند گرفتگی عضله هستید؟

او همچنین برای اطمینان از سلامت کودک به ضربان قلب او گوش خواهد کرد.

در این مرحله معمولاً نیاز به بررسی از طریق واژن نیست. با این وجود ممکن است

پزشک برای بررسی میزان خروج مایع نیازمند معاینۀ واژن باشد. مراقبت‌های

بعد از پارگی زودرس کیسۀ آب با توجه به میزان پیشرفت بارداری و وضعیت سلامت

مادر و جنین خواهد بود. اگر بعد از هفتۀ ۳۴ بارداری کیسۀ آب پاره شود، درصورتی‌

که انقباضات رحمی شروع نشده باشد، پزشک انتخاب‌های زیر را خواهد داشت:

  • در اولین فرصت نسبت به زایمان با روش القای زایمان اقدام کند.
  • ۲۴ ساعت صبر کند تا شاید بدون نیاز به روش القا، زایمان شروع شود.
  • بیش از ۲۴ ساعت منتظر بماند تا انقباضات زایمان شروع شود؛ البته در این حالت،
  • خطر انتقال عفونت به رحم نیز وجود دارد.

انقباضات زایمان احتمال دارد ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از پاره شدن کیسۀ آب شروع شود،

بنابراین احتمالاً پزشک توصیه می‌کند که پیش از زایمان به روش القا، ۲۴ ساعت صبر کنید.

اگر بارداری در هفته‌های ۲۵ تا ۳۴ باشد، مادر باردار برای مراقبت بیشتر در بیمارستان

بستری خواهد شد و در این مدت علاوه بر دریافت مایعات، علائم حیاتی مادر

و جنین هر چهار ساعت یک بار کنترل می‌شود. همچنین معاینات شکمی نیز

برای بررسی میزان انقباضات و حساسیت رحم انجام خواهد شد.

پزشک برای بررسی احتمال عفونت، آزمایش‌‌هایی را تجویز خواهد کرد.

در صورت پایدار بودن وضعیت سلامت مادر و جنین، پزشک تا هفتۀ ۳۴ صبر

خواهد کرد و رشد ریه‌‌های جنین را تحت نظر خواهد گرفت و در اولین فرصت،

زایمان را به روش القا انجام خواهد داد. اگر پارگی کیسۀ آب پیش از هفتۀ ۲۵ اتفاق بیفتد،

پزشک بعد از بررسی وضعیت آنومالی جنین و همچنین بررسی برای هر گونه عفونت،

۴۸ ساعت زمان خواهد داد. اگر مشکل رفع شود و وضعیت جنین و مادر پایدار شود،

ادامۀ بارداری تحت کنترل و نظارت انجام خواهد شد و در غیر این صورت، پزشک

فوراً پیشنهاد ختم بارداری را خواهد داد.

دوران بارداری :خطرات پارگی کیسۀ آب و شروع نشدن زایمان

اگر بعد از هفتۀ ۳۷ بارداری هستید و بیشتر از ۴۸ ساعت از پاره شدن کیسۀ آب شما

می‌گذرد و هنوز انقباضات زایمان شماآغاز نشده است، باید هرچه سریع‌تر در مورد اقدامات

بعدی تصمیم بگیرید. زیرا هرچه فاصلۀ میان پاره شدن کیسۀ آب و تولد نوزاد بیشتر شود،

خطر ابتلا به عفونت شما و کودکتان افزایش می‌یابد. پزشک می‌تواند فوراً زایمان را

با روش القا آغاز کند. زایمان به روش القا دردناک‌تر یا سخت‌تر از زایمان طبیعی نیست

و شما در این روش هم تجربه‌ای نزدیک به تجربۀ زایمان طبیعی خواهید داشت و از همان

روش‌های کنترل درد زایمان طبیعی برای شما استفاده خواهد شد. اگر بعد از پارگی کیسۀ آب،

منتظر شروع طبیعی زایمان هستید، باید وضعیت شما به دقت تحت نظر قرار گیرد. در این زمان کنترل موارد زیر ضروری است:

  • کنترل ضربان قلب و حرکات جنین هر ۲۴ ساعت
  • تغییر در دمای بدن هر چهار ساعت یک بار برای بررسی وجود تب
  • تغییر در رنگ و بوی ترشحات مایع آمنیوتیک

در صورت وجود هر گونه تغییر در وضعیت حرکت و ضربان قلب جنین یا وجود نشانه‌های

عفونت مانند تب و لرز، پزشک به سرعت القای زایمان را آغاز خواهد کرد. پس از تشخیص عفونت،

پزشک آنتی‌بیوتیک را به صورت تزریق وریدی برای شما تجویز خواهد کرد و لازم است

که سریعاً با روش القا، زایمان را انجام دهد. این اقدامات به حفاظت از جنین شما کمک خواهد کرد.

اگر دارای هیچ‌کدام از علائم عفونت نباشید و به صورت طبیعی بعد از ۲۴ ساعت پس از پاره شدن کیسۀ آب

زایمان کنید، ممکن است برای مراقبت بیشتر لازم باشد که نوزاد شما در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان

یا nicu برای مدت کوتاهی بماند. با این کار می‌توان نوزاد را برای بررسی علائم عفونت احتمالی تحت نظر گرفت.

  • زایمان

تغذیۀ مناسب برای تازه‌ مادران بعد از زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

بعد از زایمان مسئلۀ مهمی مثل خوردن غذا‌هایی که به شما انرژی لازم را بدهد وجود دارد.

خوردن غذا‌های سالم به صورت روزانه، انرژی شما را که احتمالاً بعد از زایمان کم شده است،

به بیشترین میزان ممکن می‌رساند. اگر به کودکتان شیر می‌دهید، هر چیزی که بخورید، کیفیت

شیرتان تغییری نمی‌کند، ولی نکته‌ای که وجود دارد این است که وقتی مواد مغذی مورد نیاز

بدنتان را از رژیم غذایی دریافت نمی‌کنید، بدنتان از ذخایرش برای کسب انرژی مورد نیاز شما

استفاده می‌کند و این شما را ضعیف می‌کند. پس سعی کنید تمام مواد مغذی لازم برای خود

و نوزاد را به بدنتان برسانید. در این مطلب می‌توانید با برخی مواد غذایی که باید در رژیم غذایی

تازه‌مادران وجود داشته باشد آشنا ‌شوید.

ماهی

محققان خوردن ماهی را برای حفظ سلامت بدن توصیه می‌کنند که برای تازه‌مادران نیز تقریباً غذای

کاملی است. ماهی‌‌‌ها چربی‌ای به نام DHA دارند که برای رشد دستگاه عصبی فرزندتان بسیار

ضروری است. شیر مادر حاوی DHA است، اما میزان آن در مادرانی که مقدار بیشتری DHA در رژیم

غذایی خود مصرف می‌کنند، بالاتر است. DHA موجود در ماهی‌ها حال روحی‌تان را هم بهتر می‌کند

و تحقیقات نشان داده است که مصرف DHA از افسردگی بعد از زایمان نیز جلوگیری می‌کند.

اما زنان شیرده، باردار و زنانی که قصد بارداری دارند، باید دقت کنند که مقدار مصرف ماهی خود

را کنترل کنند. این زنان هر هفته، به طور متوسط می‌توانند معادل دو وعده غذای اصلی، ماهی مصرف کنند.

دلیل این کار جلوگیری از مقدار جیوه‌ای است که نوزاد شما ممکن است در معرض آن قرار بگیرد.

میزان جیوۀ موجود در برخی ماهی‌ها مثل سالمون و قزل‌آلا پایین‌تر است، اما شمشیرماهی یا

کوسه میزان جیوه بالایی دارند و نباید مصرف شوند.

لبنیات کم‌چرب

لبنیات بخش مهمی از شیردهی سالم است. ماست، شیر یا پنیر بنا بر سلیقۀ شما برای بدنتان

مفید است. شیر ویتامین D دارد که به استحکام استخوان‌ها کمک می‌کند. لبنیات، علاوه بر تأمین

پروتئین و ویتامین B، بهترین منبع کلسیم نیز هست. اگر شیر می‌دهید، شیرتان سرشار از کلسیم

است تا به رشد استخوان‌های نوزاد کمک کند، بنابراین مهم است که به قدر کافی کلسیم به بدنتان

برسانید تا نیاز‌های خودتان هم برآورده شود. سعی کنید روزی حداقل سه فنجان لبنیات به رژیم

غذایی‌تان اضافه کنید.

گوشت گوسالۀ کم‌چرب

انرژی‌تان را با مواد غذایی سرشار از آهن مانند گوشت گوساله کم‌چرب بالا ببرید. کمبود آهن باعث

می‌شود کم‌انرژی شوید و برآوردن نیاز‌های نوزاد برایتان سخت شود. مادران شیرده نیاز دارند پروتئین

و ویتامین B۱۲ بیشتری مصرف کنند. گوشت گوسالۀ کم‌چرب منبع خوبی از هر دوی اینهاست.

میوه‌ها

مادران شیرده حتماً باید دو یا چند بار در روز میوه یا آب‌میوه بخورند. پرتقال میوه‌ای سبک و مغذی است

که می‌تواند انرژی زیادی به شما بدهد. پرتقال و مرکبات دیگر برای دوران شیردهی عالی هستند،

چون مادران در دوران شیردهی بیشتر از دوران بارداری به ویتامین C نیاز دارند. اگر وقت ندارید بنشینید

و با خیال راحت میان‌وعده بخورید، هنگام انجام کار‌هایتان کمی آب‌پرتقال بنوشید. به این ترتیب، ویتامین C

به بدنتان می‌رسانید. همچنین خوردن انواع توت‌ها و انگور نیز، با توجه به مذاق و مزاج شما ممکن است

برایتان خوشایند و مفید باشد.

برنج قهوه‌ای

شاید وسوسه شوید تا میزان کربوهیدرات مصرفی‌تان را پایین بیاورید تا اضافه وزنی را که به

خاطر بچه‌دار شدن پیدا کرده‌اید جبران کنید. این کار را نکنید، زیرا کاهش وزن سریع ممکن است

باعث شود بدنتان شیر کمتری تولید کند و احساس بی‌حالی کنید. کربوهیدرات‌های سالم به

صورت غلات کامل مثل برنج قهوه‌ای را وارد رژیم غذایی‌تان کنید تا سطح انرژی خود را بالا نگه

دارید. برنج قهوه‌ای کالری مورد نیاز بدنتان را تأمین می‌کند و شیر مناسبی را به فرزندتان می‌رساند.

تخم‌مرغ

تخم‌مرغ با شیوۀ پخت‌های مختلف می‌تواند پروتئین مورد نیاز روزانۀ بدنتان را تأمین کند.

یک روز برای صبحانه چند تخم‌مرغ سرخ‌شده و کاملاً هم‌زده بخورید. روز دیگری برای ناهار،

یک یا دو عدد تخم‌مرغ کاملاً پخته روی سالادتان خرد کنید یا برای شام در روزی دیگر، املت همراه سالاد بخورید.

نان گندم کامل

اسید‌فولیک برای رشد نوزاد در مراحل اولیۀ بارداری بسیار مهم است. اما اهمیت آن فقط

به این دوران ختم نمی‌شود. اسید‌فولیک یک مادۀ مغذی مهم در شیر مادر است که برای

سلامت نوزاد ضروری است و بسیار مهم است که برای سلامت خودتان هم به مقدار کافی

از آن مصرف کنید. نان‌ها و برخی ماکارونی‌ها حاوی این اسید هستند و به علاوه مقدار سالمی

فیبر و آهن نیز به بدنتان می‌رسانند.

سبزیجات

سبزیجات به ویژه سبزیجاتی با برگ‌های سبز مثل اسفناج، برگ چغندر و کلم بروکلی

سرشار از ویتامین A است که هم برای شما و فرزندتان مفید است. این سبزیجات منبع

غیرلبنی خوبی از کلسیم است که حاوی ویتامین C و آهن هم هستند. سبزیجات سبز

همچنین سرشار از آنتی‌اکسیدان‌های مفید برای قلب هستند و کالری پایینی دارند.

حبوبات

لوبیا‌های سرشار از آهن، به خصوص لوبیای قرمز، برای مادارن شیرده یا تغذیۀ مادران گیاه‌خوار

بسیار مناسب است. این لوبیا‌ها منبعی ارزان‌قیمت و باارزش از پروتئین غیرحیوانی هستند.

لوبیای سیاه نیز یکی دیگر از انواع لوبیاهای سرشار از آهن، لوبیای سیاه است که هنوز در

تمام شهرهای ایران به راحتی پیدا نمی‌شود. یکی دیگر از منابع غذایی حاوی آهن، عدس است

که می‌توانید آن را در کنار مواد غذایی دیگر یا به عنوان غذای اصلی مصرف کنید.

خشکبار

خشکبارها به خصوص آن دسته از خشکباری که با به نمک آغشته نشده است، می‌تواند

برای ماردان بعد از زایمان بسیار مفید باشد. یکی از مفیدترین خشکبار‌ها در این دوره، بادام است.

بادام دارای کربوهیدرات، فیبر، ویتامین B۱۲ و ویتامین E است. همچنین در بادام مواد معدنی مانند

منیزیم، مس، منگنز، پتاسیم و زینک وجود دارد. اگر برایتان امکان دارد، سعی کنید بادام را به

میان‌وعد‌ه‌هایتان اضافه کنید.

غلات صبحانه

بعد از یک بی‌خوابی شبانۀ دیگر، یکی از بهترین خوراک‌هایی که سطح انرژی تازه‌مادران

را صبح‌ها بالا می‌برد، صبحانه‌ای سالم و حاوی غلات کامل استبرای کسی که زایمان نموده. بسیاری از غلات صبحانه‌،

ویتامین‌ها و مواد غذایی افزودنی فراوانی دارد که به شما کمک می‌کند نیاز‌های روزمره‌تان

را برآورده کنید. شیر کم‌چرب را با کورن‌فلکس‌های مغذی یا با غلات سالمی مثل جوی پرک‌

مخلوط کنید و یک صبحانۀ سالم بخورید. همچنین می‌توانید جوی پرک را از شب قبل درون

شیر بریزید و در یخچال بگذارید تا در صبح روز بعد نرم شود و راحت‌تر قابل خوردن باشد.

مایعات

مادران شیرده  یا زایمان نموده با خطر کم‌آبی بدن مواجهند که انرژی‌شان را پایین می‌آورد. برای اینکه سطح انرژی

و تولید شیر بدنتان را بالا نگه دارید، باید آب کافی به بدنتان برسانید. می‌توانید به خودتان

گزینه‌های مختلفی بدهید و مقداری از نیازتان را با مصرف آب‌میوه و شیر برطرف کنید

اما در مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌دار مثل قهوه و چای احتیاط کنید. بیشتر از دو یا سه فنجان

در روز از این نوشیدنی‌ها مصرف نکنید یا از نوع بدون کافئین آن استفاده کنید، زیرا کافئین وارد

شیرتان می‌شود و ممکن است باعث بدخلقی و بدخوابی فرزندتان شود.

  • مامای همراه

وضعیت‌های قرارگیری کودک هنگام زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

در اواخر بارداری و هنگام زایمان ، معمولاً پزشک وضعیت قرارگیری کودک را تعیین می‌کند. در شرایط طبیعی همزمان

با آماده شدن بدن شما ، کودک وارد بخش پایین‌تری از رحم می‌شود و در وضعیت مناسبی

برای تولد قرار می‌گیرد. در این مطلب شما با وضعیت‌های قرارگیری کودک هنگام زایمان بیشتر

آشنا خواهید شد.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • وضعیت عادی کودک برای تولد
  • وضعیت‌های قرار‌گیری مشکل‌ساز

وضعیت عادی کودک برای تولد

بهترین وضعیت کودک ، زمانی است که به صورت طولی در کانال زایمانی قرار گرفته و سر

او اولین عضوی است که وارد لگن خواهد شد و از کانال زایمان خارج می‌شود. در این وضعیت، سر او

رو به پایین و صورت او به سمت پشت مادر قرار گرفته است، درحالی‌که چانه در داخل قفسۀ سینه او

جمع شده و برای ورود به لگن با پشت سر آماده است. این حالت را زایمان سفالیک (Cephalic) می‌نامند.

اغلب نوزادان در اولین زایمان مادران، از هفتۀ ۳۶ به بعد در این وضعیت قرار می‌گیرند و در زایمان چندم

مادران، کودک در نزدیکی در وضعیت سفالیک قرار خواهند گرفت.

وضعیت‌های قرار‌گیری مشکل‌ساز

برخی وضعیت‌های قرارگیری می‌تواند هم برای مادر و هم برای کودک مشکل‌ساز باشد. در این موارد،

به روش سزارین مطمئن‌ترین روش برای مادر و کودک است ولی این احتمال نیز وجود دارد که فرزند

شما پیش از زایمان بچرخد و در وضعیت صحیح قرار گیرد. وضعیت‌های قرارگیری کودک که ممکن است

مشکل‌ساز شود شامل موارد زیر است:

اکسی‌پوت پوستریور یا پس سرَی خلفی (Occiput): سر کودک به سمت پایین قرار دارد ولی

صورت او به سمت شکم مادر است و مثل این است که نگاه کودک به سمت سقف است. چنین

وضعیتی را پس سَری خلفی یا اکسی‌پوت پوستریور می‌نامند. قرارگیری در این وضعیت می‌تواند

باعث دردناک و طولانی شدن زایمان شود. در برخی موارد، مادرانی که لگن مناسبی دارند و زایمان

اول آنها نیز نیست، بدون بروز مشکلی کودک را به دنیا می‌آورند.

فرانک بریچ (Frank breech): در وضعیت فرانک بریچ، باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار می‌گیرد.

به طوری که مفاصل ران‌ها خم می‌شوند و زانوها در امتداد و به صورت مستقیم قرار گرفته و خم نشده‌اند.

در چنین وضعیتی، ابتدا باسن کودک خارج می‌شود.

بریچ کامل (Complete breech): در وضعیت بریچ کامل، باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار دارد،

مفاصل ران‌ها و زانوها، هر دو خم شده‌اند و کف پا کنار باسن قرار دارد و مثل سایر زایمان‌های بریچ،

این وضعیت نیز احتمال حلقه شدن بند ناف به دور سر کودک در دهانۀ رحم را افزایش می‌دهد

و در صورت زایمان به روش طبیعی باعث آسیب دیدن نوزاد می‌شود.

بریچ فوتلینگ (Footling breech): گاهی یک یا هر دو پای کودک به سمت کانال زایمان قرار می‌گیرند

و اول یک یا هر دو پا خارج می‌شوند. این وضعیت قرارگیری کودک را بریچ ناکامل یا فوتلینگ می‌نامند.

در این وضعیت احتمال سُر خوردنبندناف به درون دهانه رحم افزایش می‌یابد که باعث قطع خون‌رسانی به کودک می‌شود.

قرارگیری به صورت عرضی: در این حالت، کودک در عرض رحم قرار گرفته است به شکلی که

احتمالاً شانه ابتدا وارد لگن می‌شود. در اغلب موارد وقتی جنین با وضعیتی غیر از سفالیک وارد

کانال زایمان می‌شود، روش سزارین بهترین راه برای زایمان است.

  • مامای همراه

همراه زائو (Doula) یا ماما (Midwife): تفاوت چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

ماما : اگر شما برای اولین بار بارداری را تجربه می کنید احتمالا برایتان سوال است

که آیا دنبال یک ماما باشید یا پشتیبان مادر. تحت هدایت ماما و پشتیبان، شما از نظر

احساسی حمایت می شوید و می توانید پاسخ هر گونه سوال مربوط به بارداری، زایمان،

و مراقبت پس از زایمانتان را پیدا کنید. اگر در مورد اینکه باید پشتیبان یا ماما را انتخاب کنید

شک داردی، در اینجا به شما کمک خواهیم کرد.

پشتیبان یاهمراه زائو  کیست؟

پشتیبان در واقع کارشناسی است که برای کمک به مادر قبل، در طول و پس از زایمان

آموزش دیده است. نقش اصلی Doula درواقع مراقبت از آسایش و راحتی مادر است، در

حالی که دیگر کارکنان پزشکی روی هر دوی مادر و کودک تمرکز می کنند. شما می توانید

از Doula به عنوان مشاور یا آموزش دهنده در هنگام زایمان استفاده کنید.

Doula  چه می کند؟

یک Doula به شما کمک خواهد کرد:

  • بسیاری از زنان تصمیم می گیرند از حمایت Doula برای کمک به آنها در دوران بارداری و زایمان
  •  استفاده کنند. Doula به شما کمک می کند اطلاعات زیادی درمورد زایمان و بدنیا آمدن کودک
  • کسب کنید.
  • به شما نشان می دهد که آیا انقباضات شما واقعی هستند یا خیر.
  • راهنمایی doula برای زایمان به شما کمک می کند که به درستی تنفس کنید و تغییر
  • وضعیت دهید. او همچنین:
  • حمایت عاطفی و کمک به احساس امنیت را برایتان فراهم می کند.
  • در مواقعی که اضطراب یا ترس دارید، به شما در حفظ آرامش کمک می کند.
  • Doula پس از زایمان به شما کمک می کند تا از کار و مراقبت از نوزاد تازه بدنیا آمده آگاه شوید.
  • او همچنین در کارهای خانه و دیگر کودکانتان به شما کمک خواهد کرد.
  • Doula  پس از زایمان نیز به سلامت و مسائل پرستاری و فیزیکی شما توجه خواهد کرد.
  • او یکی از اولین افرادی است که می توانید برای سوال درمورد خودتان و کودکتان با او تماس بگیرید.
  • به شما کمک می کند با مشکلات کودک و اضطراب پس از زایمان مقابله کنید.

آموزش و مدرک Doula دولا

قبل از کار با مادران باردار، هر Doula باید گواهینامه بگیرد. معیارهای آموزش Doula در

کشورها و ایالت های مختلف متفاوت است.

چیزی که شما باید بدانید این است که اگر چه داشتن یک Doula  شما آرام  می کند، اما او

نمیتواند به اندازه ماما به شما کمک کند. Doulaها هیچ آموزش رسمی پزشکی ندارند و

نقش آنها تنها مشاور ای است.

Doula قادر نخواهد بود دارو و یا دیگر توصیه های پزشکی را در هر جنبه از کار برای شما داشته

باشد. او به عنوان مدافع شما عمل می کند و او آنجا است تا شما احساس بهتری داشته باشید

و مطمئن شوید که نظرات شما شنیده می شود.

ماما کیست؟

بر خلاف Doula، که تنها نقش هدایتی و حمایتی دارد، نقش ماما بیشتر پزشکی است.

ماماها، می توانند مرد و زن باشند، از شغل پرستاری شروع می کنند و سپس باید برای

کارشان گواهینامه بگیرند.

ماما چه کاری انجام می دهد؟

ماماها متخصصین پزشکی هستند. آنها مجهز و واجد شرایط برای کمک به پزشکان در طول

زایمان هستند، اما در زایمان های خانگی خودشان به تنهایی نیز می توانند بچه را بدنیا بیاورند.

همانطور که می بینید، ماما یک حرفه ای بسیار مهارت است که دارای دانش پزشکی و عملی

در زایمان است. ماما برای کارهای زیر واجد شرایط است:

  • مراقبت مادر قبل از زایمان.
  • آماده شدن برای تحویل به بخش سزارین.
  • انجام سونوگرافی مادر.
  • CTG و سایر دستگاه های مورد استفاده برای نظارت بر مادر و نوزاد را کنترل می کند.
  • داروی ضد درد می دهد
  • اپیدورال می دهد
  • کودک را از طریق واژینال به دنیا می آورد.
  • اپیزیوتومی انجام می دهد و بخیه می زند و غیره

آموزش ماما و صدور گواهینامه ماما

همانطور که می بینید، وظایف ماما بسیار پیچیده تر و از نظر پزشکی دشوارتر از آنهایی است

که از  انجام می دهد.

ماما باید در هر زمان فرآیند زایمان بتواند ورود کند و به پزشک متخصص ملحق شود. با این حال،

ماما همانند یک متخصص زنان و زایمان نیست.

با این حال، ماماها، پزشکان، پرستاران و doula ها در طول زایمان به عنوان یک تیم کار می کنند.

به همین دلیل جای تعجب نیست که یک پزشک نظرات ماما را هم بپرسد و یا درخواست مشاوره و مراجعه کند.

آیا شما باید بین doula دولا و ماما انتخاب کنید؟

نه. شما می توانید انتخاب کنید که هر دو، هیچ کدام و یا فقط یکی از دو را داشته باشید.

برای شما مهم است که بدانید که ماماها و doula ها دو شغل کاملا متفاوت را انجام می دهند.

اغلب این سردرگمی ناشی از همپوشانی دانش و ارتباط نزدیک بین این دو قبل و بعد از زایمان است.

با این حال، مشاوره و تایید نظرات یکدیگر و واجد شرایط بودن برای انجام مراقبت های پزشکی /

پس از زایمان دو چیز متفاوت است. تفاوت بین ماما و doula را می توان در چند مورد خلاصه کرد:

ماما یک حرفه پزشکی است که تخصص آن شبیه به یک دکتر است.

Doula یک دستیار و یک مشاور است که تنها با هدف حمایت از مادر کار می کند.

در حالی که لازم نیست که در دوران زایمان و پس از زایمان doula را در کنار خود داشته باشید

اما داشتن ماما به دلایل متعدد مفید است. ماماها اغلب بیشتر از پزشکان در دسترس هستند

و خدماتشان  برای ویزیت و صحبت با شما رایگان است و  هر زمان که دچار نگرانی های پزشکی

هستید، می توانید آنها را ملاقات کرده و یا تماس بگیرید.

ماماها زمانی که پزشک در دسترس نیست در کنار شما هستند و می توانند سلامت شما و نوزاد

را بررسی کنند. در بسیاری از کشورها و بیمارستان ها پزشکان با چندین بیمار کار می کنند و

همیشه نمی توانید در آنجا به آنها دسترسی داشته باشید.

تعداد بسیار کمی از پزشکان در تمام مدت کار در کنار مادر قرار دارند که می تواند برای مدت طولانی

ادامه یابد. مامای شما می تواند در صورت عدم وجود پزشک کمک کند و در صورت نیاز به آنها

سریعا به آنها ارجاع دهد.

درک تفاوت بین دوولا و ماما به شما کمک خواهد کرد تا بهترین تصمیم را بگیرید. در هنگام برنامه

ریزی برای زایمان به موارد زیر توجه داشته باشید:

شما مجبور نیستید انتخاب کنید

شما می توانید هردوی ماما و doula را داشته باشید. اگر بخواهید یک تیم حمایتی در یکی از مهم ترین

روزهای زندگی خود داشته باشید، شایسته آن هستید که کارکنان امور بهداشتی را که به تمام

سوالات در مورد کار، ترس و وحشت شما پاسخ خواهند داد در اختیار داشته باشید.

به این معنا است اگر احساس می کنید که به آنها نیازی ندارید می توانید آنها را نداشته باشید.

داشتن ماما توصیه می شود زیرا آنها برای ارائه مراقبت های پزشکی بسیار واجد شرایط هستند.

با این حال، شما می توانید تصمیم بگیرید که آیا به doula نیاز دارید یا نه.

اگر از نظر احساسی و مشاوره های فردی دیگر نیاز به کمک نداشته باشید و خودتان بتوانید

کارهایتان را انجام دهید احتمالا به doula نیازی ندارید.

اطمینان حاصل کنید که تصمیمتان بر اساس آنچیزی است که خودتان می خواهید و راحتی

خودتان نه بر اساس نظرات دیگران.

  • ماما و doula باید برای شما مناسب باشد و با شما مچ باشند.
  • صرف نظر از مهارت آنها، هر دوی آنها باید نسبت به شما مهربان و با درک نسبت به شرایط باشند.
  • هر دو ماما و doula باید نسبت به انتخاب شما احترام بگذارند.

اگر گزینه ای برای انتخاب کارکنان خود دارید، نگران نباشید کسانی را که بی احترامی می کنند را

کنار بگذارید. به ویژه برای اپیدورال، تغذیه با شیر مادر، داروهای ضد درد، مراقبت بعد از زایمان و سایر

جنبه های دیگر. کارشناسان باید دیدگاه های خود را در مورد مناسب ترین گزینه ها به اشتراک بگذارند،

و البته به تصمیمات شما نیز احترام می گذارند.

شما همیشه می توانید نظر خود را تغییر دهید

شما همیشه می توانید آن دسته از کارشناسانی که بی احترامی کرده و یا  نگرش منفی نسبت به شما

دارند، را کنار بگذارید. نقش هر دو ماما و doula این است که به شما کمک کنند تا احساس اعتماد به نفس

و راحتی داشته باشید، نه اینکه ناامنی و ناراحتی را ایجاد کنند. اگر هر کدام از این دو به تصمیمات شما

درمورد تغذیه با شیر مادر احساس مخالفی داشته باشند، یا تمایل به مصرف داروهای اپیدورال، ضد درد

و یا هر جنبه دیگری از مراقبت پس از زایمان، شما حق دارید آنها را کنار بگذارید و فرد دیگری را انتخاب کنید.

نتیجه

دانستن تفاوت بین ماما و doula به شما کمک خواهد کرد که بدانید که چه کارهایی می توانند برای شما

انجام دهند تا شما و نوزادتان در حین زایمان و پس از زایمان از شما حمایت کنند. شما می توانید تصمیم

بگیرید که کدام متخصص براساس نیازها، بودجه و منابع موجودتان مورد نیاز است. شاید مشخص کردن

کیفیت مناسب کارکنان پزشکی شما مهمتر از یک انتخاب است. لیستی از ویژگی های مورد نیاز در ماما

و doula را ذکر کنید و انتخاب خود را بر اساس آنها انجام دهید.

  • زایمان

روزهای پایانی بارداری

ارسال شده در: بدون گروه | ۰

روزهای پایانی بارداری، با نزدیک شدن به روز زایمان، زمانی است که احتمالاً خودتان نیز احساس می‌کنید

باید بیشتر از قبل آماده باشید. ممکن است به نشانه‌های بدنتان حساس‌تر شوید یا این که نگرانی‌های

دیگری در ذهنتان شکل بگیرد. کسب آمادگی جسمی و روحی می‌تواند در رفع این نگرانی‌‌ها به

شما کمک کند. با آماده شدن برای زایمان، احتمالاً نگرانی شما کمتر می‌شود و دیگر از این که کاری

را انجام نداده باشید، مضطرب نیستید. همچنین جمع کردن ساک بیمارستان در روزهای قبل از زایمان،

به شما کمک می‌کند با خیالی راحت به بیمارستان بروید. در این مطلب با آمادگی جسمی و روانی

برای زایمان در روزهای آخر بارداری، همچنین نکاتی در رابطه با جمع کردن وسایل مورد نیاز برای رفتن به

بیمارستان آشنا خواهید شد.

آمادگی جسمی برای زایمان

هنگامی که دردهایتان شروع شده است و طبق سونوگرافی‌ها و نظر پزشک یا ماما به زمان زایمان

نزدیک شده‌اید، می‌توانید بدن خودتان را برای داشتن زایمانی آرام آماده کنید. حمام کردن و نوشیدن

دم‌نوش می‌تواند به آماده شدن بدن شما کمک کند. موارد زیر را در این رابطه به خاطر داشته باشید:

حمام کردن: هنگامی که دردهای شما شروع شود، حمام کردن روش خوبی برای کاهش این دردهاست.

اگر نمی‌توانید بایستید، روی یک چهارپایه یا صندلی مطمئن و محکم بنشینید و نواحی دردناک بدن را

در زیر دوش آب ولرم قرار دهید. این کار، علاوه بر این که باعث کم شدن دردها می‌شود، به سریع‌تر

شدن روند زایمان نیز کمک خواهد کرد.

توپ زایمان: توپ زایمان یک وسیلۀ ورزشی، شبیه توپ‌هایی است که برای تناسب اندام استفاده می‌شود.

در تمام طول بارداری می‌توانید با مشورت پزشک یا ماما از توپ زایمان استفاده کنید. توپ زایمان در طول بارداری

برای ورزش کردن و تقویت ماهیچه‌های درگیر زایمان استفاده می‌شود و در اواخر بارداری باعث می‌شود که

دردهای شما کاهش یابد.

دم‌نوش: یکی از رایج‌ترین دم‌نوش‌های ساعات پایانی بارداری، گل گاوزبان است.

گل گاوزبان دردهای شما را منظم می‌کند و به شما آرامش می‌دهد. توجه داشته باشید که

مصرف دم‌نوش گل گاوزبان در طول بارداری اصلاً توصیه نمی‌شود. شما فقط می‌توانید در ساعات

نزدیک زایمان از این دم‌نوش استفاده کنید و بسیار بهتر است از قبل نسبت به مصرف این دم‌نوش

با پزشک خود مشورت کنید.

آمادگی روانی برای زایمان

حالا زمان اجرای تمام نکاتی است که در طول بارداری آموخته‌اید. اگر در بارداری وقت زیادی را برای آماده کردن خود نگذاشته‌اید، نگران و مضطرب نشوید. تمامی پرسنل اتاق زایمان، نسبت به زایمان شما حساس هستند و شما را تحت مراقبت قرار می‌دهند. به حرف‌های منفی و خاطرات تلخ دیگران از زایمان گوش ندهید. افکار منفی را از خود دور کنید. اگر همسرتان کنارتان نبود، با او تلفنی صحبت کنید. اگر او کنارتان بود، در مورد خاطرات خوبتان با هم حرف بزنید. عکس‌های مسافرت‌ها و تفریح‌هایتان را ببینید یا در مورد شباهت چهرۀ نوزاد به خود و همسرتان حرف بزنید. می‌توانید برای آرام شدن، به موسیقی مورد علاقۀ خود گوش دهید یا چند صفحه از کتاب دلخواهتان را بخوانید.

جمع کردن ساک بیمارستان

یکی دیگر از آمادگی‌های لازم برای زایمان، جمع کردن ساک بیمارستان است. توصیه می‌شود از هفتۀ ۳۷ بارداری، وسایل لازم برای بیمارستان را تهیه کنید. می‌توانید با بیمارستان انتخابی خود برای زایمان تماس بگیرید و در مورد وسایل لازم سؤال کنید. بیمارستان‌ها معمولاً پَک زایمان به شما می‌دهند که در آن وسایل مورد نیاز گذاشته شده است، اما در هر صورت بهتر است هنگام ورود به بیمارستان، این وسایل را همراه خود داشته باشید:

لباس زیر: به دلیل خونریزی پس از زایمان، بد نیست اگر چند شورت همراه خود داشته باشید. بهتر است از شورت‌هایی استفاده کنید که تا روی شکم کشیده می‌شود و پهلوها را نگه می‌دارد. این شورت‌ها در بازار، شورت گِنی نامیده می‌شود و پس از زایمان به برگشت شکم به حالت قبل از بارداری کمک می‌کند. سعی کنید دو عدد سوتین نیز همراه داشته باشید. سوتینی انتخاب کنید که تنگ نباشد و برای شیردهی به نوزاد مناسب باشد.

وسایل بهداشت شخصی: به دلیل خونریزی‌های پس از زایمان، بهتر است همراه خود نوار بهداشتی سایز بزرگ داشته باشید. اگر قصد دارید که بعد از زایمان در بیمارستان حمام کنید، لازم است وسایل حمام مثل لیف و حوله نیز همراه داشته باشید. مسواک، برس و کش مو نیز از جمله وسایل مورد نیاز در بیمارستان است.

لباس: یک دست لباس مناسب فصل برای خودتان و یک دست هم برای نوزاد بردارید تا هنگام برگشت به بیمارستان از آنها استفاده کنید.

خوردنی و آشامیدنی: با توجه به وضعیت شما پس از زایمان، به شما اجازۀ خوردن و آشامیدن می‌دهند. مادران معمولاً پس از زایمان باید نوشیدنی زیادی مصرف کنند. بهتر است کمی آب‌میوۀ طبیعی و سالم با خود ببرید یا از بوفۀ بیمارستان تهیه کنید. فلاسک چای نیز می‌تواند در مدت زمانی که در بیمارستان هستید، کاربرد داشته باشد. به جای تنقلات، از میوه استفاده کنید و در ساک خود غذا نگذارید.

سایر وسایل: تعدادی پوشک بچه، دستمال مرطوب، کریر نوزاد، شیشه‌شیر، موبایل و هندزفری موبایل از دیگر وسایلی است که می‌تواند در ساک بیمارستان شما جای داشته باشد.

  • ماما همراه

تکنیک تنفسی برای آرامش مادر در طول زایمان طبیعی

ارسال شده در: بدون گروه, هومینو | ۰
اگر شما جزو مادرانی هستید که برای اولین بار باردار شده اند، احتمالا فرایند زایمان طبیعی،
بخش تهدیدآمیزی از زندگی شما خواهد بود. اما نگران نباشید! خوشبختانه شما هم مانند
همه مادران باردار می توانید این معضل را به سادگی و با تلاش به منظور آموختن چند تکنیک
مناسب در مورد تنفس عمیق و تمدد اعصاب در طول روند زایمان طبیعی، اداره کند.
امروزه، بسیاری از پزشکان و ماماها معتقدند که داشتن تمریناتی مناسب در مورد تنفس عمیق و
تمدد اعصاب می تواند به شما مادران باردار، در طول روند زایمان طبیعی کمک فراوانی کند،
تا با حفظ آرامش خود در فرایند پیشرفت زایمان طبیعی، سختی و درد کمتری را احساس کنید.
در ادامه این مقاله، درباره چگونگی تمریناتی مناسب در مورد تنفس عمیق و تمدد اعصاب
که ممکن است در روند زایمان طبیعی موثر باشند، به شما کمک خواهیم کرد.
آیا دانستن تکنیک های تنفس در طول زایمان طبیعی به مادر کمک خواهد کرد؟
به عنوان مادر باردار به خاطر داشته باشید که انجام تنفس عمیق و تمدد اعصاب با تمرینات کنترل شده
در حین انجام فرایند زایمان طبیعی می تواند شدت درد این نوع زایمان را به طور قابل توجهی کاهش دهد.
مطالعات دانشمندان در این باره مشخص کرده است زنان بارداری که در طول انجام فرایند زایمان طبیعی،
با به کار بردن شیوه های مختلف ورزشی و تنفسی، تمایل بیشتری در کنترل بدن خود داشته باشند،
می توانند زایمان طبیعی بسیار راحتی را تجربه نمایند.
تصور بر این است که تمرین و تکرار برای یادگیری نفس کشیدن آهسته در طول انجام فرایند
زایمان طبیعی، کمک زیادی به زنان در کنترل درد انقباضات رحمی خواهد کرد.
کارهایی برای داشتن روند زایمان طبیعی راحت تر در مادران :
شما مادر باردار باید به یاد داشت باشید که انجام دادن تمرینات ریتمیک تنفسی
در کاهش ابتلا به عوارض ناشی از زایمان طبیعی و حتی عمل سزارین در زنان،

 

۴ مشکل عمده ای که یک مادر باردار در حین انجام روند زایمان طبیعی، با آن ها مواجه می شود:
برای مادرانی که دوران بارداری را برای اولین بار تجربه می کنند، مدت فرایند زایمان طبیعی،
انقباضات رحمی ایجاد شده و پیشرفت روند تولد نوزاد می تواند یک تجربه ترسناک باشد.
۱. این ترس و هراس باعث می شود تا بسیاری از مادران باردار تنفس ناقصی داشته باشند.
به این ترتیب، استنشاق کوتاه مدت مادر در حال زایمان طبیعی، سبب دریافت اکسیژن کمتری
در حین این فرایند خواهد شد.
۲. عدم دریافت اکسیژن توسط مادر در حال زایمان، می تواند مخل پیشرفت درست زایمان طبیعی باشد.
به یاد داشته باشید به عنوان مادری که در حال انجام زایمان طبیعی هستید، به شدت نیازمند محدود کردن
احساسات خود در مورد ترس و وحشت ناشی از درد هستید، تا بتوانید این مرحله را هم به آسانی
گذرانده و فرزند سالمی به دنیا آورید
۳. وجود هراس در مادران در حین زایمان طبیعی ، تنفس آن ها را نامنظم نموده و سیگنال هایی
را به بدنشان می فرستد، که این سیگنال ها سبب متوقف شدن ترشح اکسی توسین در بدن مادر
در حال زایمان خواهد شد
(همان طور که می دانید این هورمون، مسئول کمک به پیشرفت فرایند زایمان طبیع در مادر است.)
۴. عضلات بدن مادر در حین انجام روند زایمان طبیعی، تمایل بیشتری به ایجاد تنش دارند و
قرار گرفتن مادر در معرض وحشت، هم سبب تشدید این حالت ها در بدن او خواهد شد، که باعث می شود
آرامش خود را از دست داده و با شدت شروع به نفس کشیدن کند. این حالات به نوبه خود، باعث کاهش اکسیژن
دریافتی بدن مادر در حال زایمان طبیعی خواهد شد.
به یاد داشته باشید که انجام تمرینات تنفسی کنترل شده، به بدن مادر باردار کمک خواهد کرد
تا بر روی صرفه جویی انرژی مصرفی بدن خود تمرکز کند. همچنین، انجام این تمرینات برای به دنیا آوردن
نوزاد راحت تر و کاهش طول عمل زایمان طبیعی هم کمک موثری خواهد کرد.

۷ نوع تکنیک مختلف تنفسی که در طول عمل زایمان طبیعی، به مادر توصیه می شود:
همان طور که می دانید یکی از بهترین راه ها برای ایجاد آرامش در طول انجام عمل زایمان طبیعی این است
که مادر باردار بر روی تنفس عمیق خود تمرکز کرده و در حفظ روند تنفس عمیق خود، پایدار و مصمم باشد.
در ادامه این مقاله، راهنمایی های برای حفظ تنفس عمیق در طول روند زایمان طبیعی، برای شما ارائه خواهد شد،
که این تکنیک ها عبارتند از:
۱. انجام تنفس های ریتمیک مادر در هنگام زایمان طبیعی، فکر و ذهن او را از استرس دور کرده و
در به حداقل رساندن عوارض ایجاد شده، در ارتباط با روندزایمان طبیعی بسیار موثر خواهد بود.
۲. همان طور که می دانید در روند زایمان طبیعی و در مرحله هل دادن نوزاد به بیرون از رحم مادر،
ممکن است تنفس مادر دچار اختلال شود. پس به عنوان مادری که در حال انجام زایمان طبیعی هستید،
سعی کنید تنفس خود را کنترل نموده و با حفظ تنفس و تکرار دم و بازدم متوالی و هماهنگ،
روند زایمان طبیعی را راحت و بی خطر کنید.
۳. شما همچنین به عنوان یک مادر در حال زایمان طبیعی، می-توانید شمارش نفس های خود را امتحان کنید،
یعنی شمارش آن ها را تا عدد ۵ ادامه داده و دوباره همان تنفس کردن و شمارش را تا پایان فرایند زایمان تکرار کنید.
۴. باید اطمینان حاصل کنید که نفس کشیدن شما در طول روند زایمان، عمیق و قابل فهم باشد و
سعی کنید با تنفس عمیق، تمام مدت زایمان را تحت پوشش خود داشته باشید. لازم است بدانید
که نباید حتی یک مکث کوتاه هم در وسط هر تنفس خود داشته باشید.
۵. یکی دیگر از راهکارهای بسیار خوب برای ایجاد آرامش در مادران در حال زایمان طبیعی، تنفس عمیق
از طریق بینی و تخلیه آن از طریق دهان می باشد. به کار بردن این تکنیک، زمانی که شما در حال تجربه کردن
انقباضات قوی رحمی هستید، برای کاهش درد بسیار موثر خواهد بود.
۶. توجه داشتن مادر باردار به این نکته بسیار مهم است که قطع تنفس برای یک مدت طولانی ،
در هر نقطه از روند زایمان طبیعی، می تواند بسیار خطرناک باشد.
۷. یک ایده خوب برای حفظ تمرینات تنفسی این است که در تمام طول دوران بارداری خودتان،
تنفس عمیق را تکرار کنید، تا به یک عادت طبیعی در بدن شما تبدیل شود.
شما مادر باردار که به زمان زایمان خود نزدیک می شوید، ممکن است بخواهید برای یادگیری این تکنیک ها
در برخی از کلاس های یوگای بارداری ثبت نام کنید، تا اطلاعات بیشتری در مورد تکنیک های
تنفسی مختلف در طول روند زایمان طبیعی را امتحان کنید.شرکت در این دوره ها،
ایده بسیار خوبی است، اما مشاوره و صحبت نموده با دکتر معالج خود را در این باره فراموش نکنید.
  • شیردهی به نوزاد

شیر دادن به نوزاد

ارسال شده در: هومینو | ۰

ترکیبات موجود در شیر مادر

ترکیبات و محتویات شیر مادر تمام آن چیزی است که نوزاد تا ۶ ماهگی برای رشد و نمو به آن احتیاج دارد.
ویتامین E – ویتامین K – اسید آمینه و غیره.
چربی شیر مادر چقدر است؟ در هر ۱۰۰ گرم ۴٫۴ g چربی در شیر مادر وجود دارد.
تغییرات سینه که از علائم بارداری با شما هستند اکنون مایه حیات نوزاد را تامین می‌کنند.
در جدول زیر مواد تشکیل دهنده در ۱۰۰ گرم شیر مادر را می‌توانید مشاهده بفرمایید.
انرژی ۱۰۰ گرم شیر انسان ۶۹ کیلو کالری می‌باشد.

آغوز شیر مادر چیست؟

اولین شیری که در پستان مادر تولید و از آن خارج می‌گردد، آغوز گفته می‌شود.
آغوز در روزهای اول سفت، زرد، غلیظ و چرب بوده و حاوی پادتن‌ها، گلبول‌های سفید و ایمونو گلوبولین A می‌باشد.

خواص شیر آغوز مادر

  • اولین و بهترین واکسن علیه بیماری‌های عفونی است.
  • بنابراین آغوز توانایی این را داشته که در نخستین روزهای تولد نوزاد او راه به نوعی واکسینه کند.
  • آغوز غنی از پروتیین‌ها و پادتن‌های ایمنی بخش است.
  • در گذشته به اشتباه تصور می‌شد که خوردن آغوز سبب ابتلای نوزاد به زردی می‌گردد،
    در صورتی که نه تنها سبب زردی نمی‌گردد، بلکه باعث ایمنی او در برابر بیماری‌ها می‌شود.
  • آغوز میزان ابتلای نوزاد به عفونت‌های گوارشی و تنفسی را کاسته و ایمونوگلوبولین‌های موجود در آن،
    از چسبیدن باکتری‌ها به روده و دستگاه تنفسی نوزاد می‌کاهد.

 

شیر کامل مادر

پس از گذشت ۱ تا ۲ هفته، شیر از نظر کمیت تغییر کرده، زیاد شده و دارای رنگ و ترکیب متفاوتی می‌شود،
این شیر که رقیق‌تر است، آبی رنگ و آبکی به نظر می‌رسد.
این شیر همان شیر کامل بوده که محتوی تمام موادی است که شیرخوار جهت رشد به آن نیاز دارد.

 

بعد از زایمان باید این مسائل بدانید

  1. چند روز طول می‌کشد تا شیر در پستان‌ها جریان یابد.
    بنابراین ممکن است پستان‌ها در چند روز اول پس از زایمان خالی به نظر برسند.
  2. با شروع ترشح شیر از نوک پستان‌ها، برای چند روز متورم و سفت می‌شوند که طبعی است.
  3. در طی روزهای اولیه شیردهی به نوزاد، مادر احساس درد ناحیه رحم کرده و مقداری خون از رحم خارج می‌شود،
    که این وضعیت هم عادی و طبیعی است
  4. به هیچ‌وجه کُلستروم (آغوز) را نباید دور ریخت، زیرا علاوه بر مواد مورد نیازی که دارد،
    باعث دفع مدفوع اولیه نوزاد می‌گردد.
  5. به هیچ‌وجه نباید به نوزاد غذاهایی مانند آب قند، شیر گاو و غیره دارد.
  6. تکرار در مکیدن پستان در شیر دادن به نوزاد سبب می‌شود تا شیر جریان یافته و دوباره تولید و افزایش یابد.
  7. باید اجازه داد تا شیرخوار آن قدر بمکد تا خودش سینه را رها کند.
    سپس پستان دیگر را به او عرضه کنید و اگر میل نداشت می‌توان در وعده بعدی شیردهی را از پستانی که تخلیه نشده آغاز کنید.
  8. مکیدن پستان در شب به ادامه تولید شیر کمک می‌کند
  9. برای شستشوی پستان‌ها قبل از شیردهی ضروری نبوده و بعد از خاتمه شیردهی و پوشاندن سینه‌ها،
    یک قطره شیر را باید در نوک پستان‌ها گذاشت تا در معرض هوا خشک گردد و بدین ترتیب از آسیب دیدن نوک پستان جلوگیری کرد.

اصول شیر دادن به نوزاد

  1. شانه و گردن مادر باید آزاد و راحت باشند.
  2. مادر باید پالشی در پشت خود قرار دهد.
  3. مادر باید کاملا آزاد بوده و هیچگونه اضطراب، فشار و یا استرسی داشته باشد.

زن و شوهر برای اقدام به بارداری چکاپ و آزمایشات پیش از بارداری را انجام داده،
تغذیه قبل از بارداری را رعایت کرده و برای مدتی ویتامین‌های ضروری قبل از بارداری را مصرف کرده‌اند.
دوران بارداری را پشت سر گذاشته و به سلامتی زایمان کرده‌اید، حال نوبت به شیر دادن به نوزاد عزیز است.

وضعیت صحیح نوزاد هنگام شیر خوردن:

  1. صورت شیرخوار باید مقابل پستان مادر باشد.
  2. شیرخوار باید از پشت شانه‌هایش حمایت گردد
  3. مادر باید با نوک پستان، گونه‌ی شیرخوار را لمس کرده و منتظر بماند تا شیرخوار دهانش را باز کند،
    پس از آن لب پایین شیرخوار را بر روی هاله‌ی زیرین سینه قرار داده،
    سریعا شیرخوار را به خود نزدیک کرده و نوک پستان و هاله آن را در دهان شیرخوار بچپاند.
  4. باید بین مادر و شیرخوار تماس تنه به تنه و خیلی نزدیک برقرار باشد.
  5. باسن شیرخوار باید بغل گرفته شده و نباید آزاد باشد.
  6. نباید بازوی شیرخوار آویزان باشد بلکه باید در تماس با بدن مادر باشد.
  7. چانه شیرخوار در تماس با پستان باشد.
  8. سر و گردن و کودک باید راحت و آسوده باشد.
  9. سر و بدن شیرخوار باید در یک امتداد قرار داده باشد.

نشانه‌های وضعیت درست شیردهی

  1. بدن شیرخوار کاملا مقابل بدن مادر و در تماس نزدیک با آن است.
  2. صورت شیرخوار مقابل پستان مادر است.
  3. چانه‌ی شیرخوار روی پستان مادر است.
  4. دهان نوزاد یا شیرخوار کاملا باز است.
  5. لب پایین کودک به طرف خارج برگشته است.
  6. قسمتی از هاله پستان در بالای لب بالا و قسمت کمتری از آن زیر لب پایینی شیرخوار یا نوزاد قابل مشاهده است.
  7. شیرخوار زبانش را به حالت مقعر دور تا دور پستان قرار داده است.
  8. آرام و عمیق می‌مکد.
  9. صدای بلعیدن و قورت دادن نوزاد را می‌توان به خوبی شنید.
  10. گونه‌های نوزاد گرد و برآمده است.
  11. مادر دردی در هنگام شیر دادن احساس نمی‌کند.

نشانه وضعیت نادرست شیر دادن

  1. بدن نوزاد چرخیده و در تماس نزدیک با بدن مادر نیست.
  2. سرش به عقب یا جلو خم شده است.
  3. چانه نوزاد از سینه فاصله دارد.
  4. لب‌های نوزاد به داخل برگشته و یا غنچه شده‌اند.
  5. قسمت‌های زیادی از هاله پستان بخصوص زیر لب پایینی قابل مشاهده هستند.
  6. نوزاد به صورت سطحی و شلی می‌مکد.
  7. به جای صدای قورت دادن صدای ملچ و ملوچ شنیده می‌شود.
  8. مادر به هنگام شیر دادن به نوزاد احساس درد کرده و یا دچار زخم یا شقاق نوک پستان می‌شود.
پوزیشن خوابیده شیر دادن به نوزاد