• سالمند

مشکلات تعادلی در سالمندان

ارسال شده در: هومینو | ۰

تعادل در سالمندان  بسیار ضروری و مهم بوده و در نبود آن فرد ممکن است

حتی توانایی انجام فعالیت های ساده روزانه مانند حمام کردن، لباس پوشیدن،

غذا خوردن و قدم زدن را از دست دهد. از دست دادن تعادل همچنین خطر سقوط

و افتادن را در سالمندان افزایش داده و در نهایت احتمال وقوع صدمات جدی و حتی

مرگ و میر را افزایش می دهد.
گاهی اوقات ممکن است مشکلات مربوط به تعادل از بیماریهای دیگری مانند اختلال

قلب یا مشکل در مغز یا سیستم عصبی هشدار دهد. بهمین دلیل در صورت داشتن

مشکلات تعادلی حتما متخصصین سلامتی بایستی نسبت به شناسایی علت مشکلات

تعادلی اقدام نموده و با توجه به علت اصلی، اقدام به درمان آن نمایند.
مشکلات تعادلی ممکن است ناشی از دلایل زیر باشد:
مشکلات گوش داخلی (شایع ترین منبع سرگیجه)
سردرد (از جمله میگرن)
اضطراب یا وحشت
آلرژی یا عفونت
برخواستن سریع از حالت نشسته و یا درازکش
فشار خون پایین
کمبود آب بدن

علت عدم تعادل در سالمندان از نظر چشم پزشکی

مشکلات بینایی در دوران سالمندی که می‌تواند باعث بروز اختلالاتی در راه‌رفتن

سالمند مثل زمین خوردن یا حرکت‌های نابجا شود، مانند :

۱- مشکل کنترل

اختلالی است که در آن سالمند نمی‌تواند رنگ‌ها و تصاویر نزدیک به هم را از یکدیگر

تشخیص دهد که دلیل پیرچشمی در سالمندان است که در عدسی و شبکیه به وجود

می آید. در این اختلال سالمندان بعد از ۷۹- ۶۵ سالگی نمی‌توانند به خوبی رنگ

سبز تیره را از سبز روشن یا زرشکی را از رنگ قرمز تشخیص دهند.مثلا امکان دارد در

و دیوار هر ۲ به رنگ کرم باشد و سالمند متوجه نشود و هنگام عبور از در به دیوار برخورد

کند یا اگر فرش روی پله با کف زمین رنگ مشابهی داشته باشد، متوجه شروع شدن

پله نشود و زمین بخورد. برای برخورد مناسب با این مشکل باید محیط خانه را طوری

طراحی کنید که رنگ‌های نزدیک کنار هم قرار نگیرند، مثلا سیاه را کنار سفید قرار دهید.

۲- مشکل تاری دید در سالمندان

مشکلی که در اثر بالا رفتن سن به وجود می آید. در این اختلال، سطح قرنیه، عدسی و

شبکیه به‌ تدریج تحلیل می‌رود و کدر می‌شود. این روند باعث کاهش بینایی در سالمند

خواهد ‌شد. کدورت بینایی امکان دارد به‌دلیل بیماری‌هایی مانند موارد زیر باشد:

  • آب‌مروارید 
  • گلوکوم

با درمان بیماری یا کنترل آن تا حدود زیادی می‌توان مشکل دید در سالمندان را برطرف کرد.

۳- مشکل نور

یعنی سالمندان برای انجام کارهایی که قبلا می‌توانستند با نور کمتری انجام دهند به نور

بیشتری نیاز داشته باشند. سالمندان ۳ برابر افراد جوان به نور نیاز دارند. به همین دلیل است

که می بینیم پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها معمولا سعی می‌کنند خانه را چراغانی کنند زیرا با نور

کم نمی‌توانند خوب ببینند و خوب ندیدن باعث زمین خوردن سالمندان می‌شود.توجه کنید

و بگذارید چراغ‌ها روشن بماند.

۴- مشکل تلفیقی

مشکلی است که در گوش وچشم سالمند با هم به وجودآید.سالمندانی که شنوایی شان کم

شده و در دیدن هم مشکل پیدا کرده‌اند، نمی‌توانند افراد را به خوبی بشناسند. این افراد دچار

عدم تعادل در شناخت افراد و محیط پیرامون خود می‌شوند که باعث زمین خوردنشان میشود.

اگر قبلا صدا را نمی‌شنیدند، با دیدن فرد او را می‌شناختند ولی با کاهش بینایی مشکل بدتر

می‌شود. در این مواقع توصیه می‌شود متخصص گوش و حلق و بینی و متخصص چشم‌ پزشکی

بیمار را به طور جداگانه ویزیت کنند. گاهی تجویز سمعک و درمان خشکی چشم یا آب‌ مروارید و…

می‌تواند این مشکل را تا حدود زیادی در سالمندان برطرف کند.

علت سقوط و عدم تعادل در سالمندان از نظر متخصص ارتوپدی

ریشه‌های زمین خوردن افراد سالمند زیاد هستند. در این بخش دلایل این اتفاق از نظر ارتوپدی

مورد بررسی قرار خواهد گرفت تا بتوانیم با دلایل دقیق تر و واضح تر آشنا شویم. بعد از آشنا شدن

به صورت منطقی تری می توانید از این موضوع در جهت بهبود سالمند خود بهره بگیرید.

۵- ریشه مغزی

حرکات بدن همه انسان‌ها از طریق مغز کنترل می‌شود. اگر این عضو در اثر بیماری‌هایی مانند

تومور یا لرزش اندام و بیماری پارکینسون که در افراد سالمند دیده می‌شود، دچار اختلال عملکردی

شود، سالمند نمی‌تواند تعادل بدنش را به خوبی حفظ کند. بالا رفتن سن و پیر شدن مغز باعث

می‌شود رفلکس‌های مغزی نیز کم شود و سالمند نتواند به‌موقع در برابر موانع واکنش نشان دهد.

بیمارانی هم که دچار سکته مغزی شده‌اند نیز همین وضعیت را دارند؛ حرکاتشان بسیار کند است

و رفلکس‌ها بسیار با تاخیر انجام می‌گیرد.

۶- ریشه نخاعی

احتمال تنگی کانال نخاعی با بالا رفتن سن بیشتر می‌شود. در این مواقع فشار روی نخاع زیاد است!

چنین افرادی وقتی راه می‌روند، دچار سنگینی در لگن، ران و پاها می‌شوند و بعد از طی کردن ۲۰۰-۱۰۰ متر

خسته می شوند و باعث توقف آنها می شود. تنگی کانال مزمن به‌تدریج باعث ضعف عضلات اطراف

لگن و ران در سالمندان می‌شود. ضعف، قدرت عضلات و واکنش بدن را کم می کند. در واقع، سیستم

عصبی که از نخاع می‌آید، مشکل دارد.

۷- ریشه مفصلی

در این حالت، اندام تحتانی به هر دلیلی دچار کم شدن حرکت مفاصل می‌شود! البته علت اصلی

به وجود آمدن این مشکل معمولا آرتروز است. وقتی مفصل به اندازه کافی حرکت ندارد، وضعیتی به

خود می‌گیرد تا دردش کمتر شود. به همین دلیل است که اگر به پای افراد سالمند نگاه کنیم، معمولا

متوجه چرخش به داخل پا می‌شویم. همین چرخش باعث فشار به مفاصل مجاور می گردد و بیمار

برای کم کردن فشار گاهی امکان دارد بدن را به جلو پرت کند و اگر این کار را نکند، احتمال شکستن

پا وجود دارد. این افراد معمولا در سطوح صاف مشکلی ندارند ولی در سطوح ناهموار و شیب‌دار ضعف

کاملا دیده میشود.

درد مفاصل در سالمندان باعث می‌شود عضله کمتر منقبض شود. کم شدن انقباض عضله در

سالمندان باعث ضعیف شدن و تحلیل رفتن عضله می‌شود. بیمارانی که کورتون یا بعضی از داروها

را مصرف می‌کنند یا مشکلات هورمونی دارند نیز دچار ضعف عضلات می‌شوند و استعداد بیشتری برای زمین خوردن دارند.

اگر برای حرکات فیزیوتراپی سالمند خود مشکل دارید و اگر سالمند شما به

بیماری عضلانی و مفصلی درگیر است که توان حرکت ندارد بهتر است از

خدمات فیزیوتراپی در منزل که هومینو اختیار شما قرار داده است استفاده کنید.

همچنین شرکت ما خدمات دیگری همچون خدمات پرستاری از بیمار و پرستاری

از سالمند در منزل را نیز دارد که با مجرب ترین پرستاران در خدمت شما هستیم.

علت عدم تعادل در سالمندان ازنظر متخصص نورولوژی

زمین خوردن، سقوط و عدم تعادل در سالمندان معمولا چند عاملی است! نمی توان به صورت واضح

و بدون معاینه دقیق، نظری در مورد علت عدم تعادل در سالمندان بیان نمود. اما در ادامه به برخی از

علل اصلی در بخش نورولوژی قرار می گیرد بیان خواهد شد.

۸- بیماری آرتروز

زمین خوردن سالمندان امکان دارد به دلیل اختلالات سیستم اسکلتی- عضلانی باشد! بیماری آرتروز

شایع‌ترین بیماری مفصلی در سالمندان است. خشکی مفصل و درد در بیماری آرتروز می‌تواند باعث

زمین خوردن سالمند شود.

۹- تصلب شرایین

علت دیگری که در سالمندان زیاد دیده می‎شود، تصلب شرایین است که اهمیت زیادی دارد! در این وضعیت

انعطاف‌پذیری عروق از بین می‌رود. وقتی عروق چنین حالتی پیدا کرده و سالمند قصد دارد از حالت

خوابیده به نشسته و ایستاده تغییر وضعیت دهد، جریان خون رسانی به مغز با تاخیر صورت میگیرد

که باعث گیجی و سیاهی رفتن چشم و زمین خوردن سالمند می‌شود. اگر بیمار دچار فشارخون بالا یا

دیابت باشد، اختلال خون رسانی در مغز به مراتب بیشتر و شدیدتر خواهد بود.

۱۰- بیماری کم‌کاری تیروئید

یکی از علل عدم تعادل در سالمندان است که بسیار شایع است که می‌تواند باعث زمین خوردن سالمند شود.

۱۱- زوال مغزی

افرادی که دچار بیماری‌های زوال مغزی می‌شوند نیز در معرض زمین خوردن هستند.

  • فیزیوتراپی

کاربرد شاک ویو در درمان خار پاشنه و فیزیوتراپی

ارسال شده در: هومینو | ۰

جدید ترین درمان بیماری خارپاشنه و یا پلانتار فاسیاتیس در فیزیوتراپی توسط روش

شاک ویو تراپی انجام می گیرد. در این روش با ارسال امواج ضربه ای توسط شاک ویو

به ناحیه کف پا ، بافت صدمه دیده ( فاسیای کف پا ) ترمیم می شود. این روش به طور

معمول در یک دوره چهار و یا پنج جلسه ای انجام می شود که فاصله بین جلسات فیزیوتراپی ۵ الی ۸ روز می باشد .

۱- میزان موفقیت در این روش چگونه است ؟

با توجه به تحقیقات انجام شده در مراکز معتبر دانشگاهی و علمی مانند FDA

(سازمان غدا و داروی آمریکا) درصد موفقیت حدود ۸۰ درصد می باشد.

۲- آیا بیمار نیاز با استراحت مطلق دارد؟

به غیر از روز اول که بیمار نیاز به استراحت نسبی دارد در بقیه روزهای بین جلسات درمان

بیمار تمامی فعالیت های روزمره به غیر از ورزش های سنگین ، رانندگی زیاد و پیاده روی

های طولانی را می تواند انجام دهد.

۳- آیا این روش دردناک است ؟

با توجه به ماهیت امواج ضربه ای ممکن است بیمار در حین درمان درد قابل تحملی را

احساس کند .

 ۴-از چه زمانی بیمار نتیجه درمان را می بیند؟

با توجه به ماهیت ترمیم کنندگی روش شاک ویو تراپی بدیهی است که بافت صدمه دیده

نیاز به زمانی حدود ۸ الی ۱۲ هفته دارد که البته بیمار در این مدت تدریجی به سوی بهبودی

پیش می رود

۵-چگونه می توان فهمید که مبتلا به بیماری خارپاشنه می باشیم؟ 

کلیه بیماران پیش از شروع درمان در این مرکز تحت بررسی و معاینات لازم قرار می گیرند و

در صورت تایید ابتلا به بیماری ، پس از انجام مشاوره لازم اقدامات درمانی انجام می شود.

۶- علائم بیماری خار پاشنه پا چیست ؟

به طور معمول درد های صبحگاهی و یا در هنگام شروع حرکت پس از استراحت و یا نشستن ،

درد در لبه داخلی پاشنه ، سفتی بافت فاسیای کف پا و محدودیت حرکت در کف پا

۷-مهمترین علل بروز این بیماری چیست ؟

اعمال فشارهای طولانی مدت بر روی بافت کف پا ، نحوه راه رفتن ، تغییرات قوس های کف پا

، نوع کفش ، شغل و …
در بیشتر مواقع در کنار شاک ویو به درمانهایی چون manipulation و لیزر و سوزن خشک نیز نیاز

است .در ضمن بایستی فشار از روی ناحیه درد با یک کفی طبی برداشته شود.

  • فیزیوتراپی

درمان با فیزیوتراپی چطور است؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمان با فیزیوتراپی چیست ؟ پزشک شما برای بهبود وضعیت شما ، ممکن است درمان

از طریق فیزیوتراپی را پیشنهاد بدهد مخصوصاً اگر شما آسیب یا بیماری دارید که کار روزانه

شما را دشوار کرده است.فیزیوتراپی مراقبتی است که هدف آن کاهش درد و کمک به عملکرد

های حرکتی شما است که زندگی بهتری داشته باشید.

مواردی که شما ممکن است به فیزیوتراپی نیاز داشته باشید.

  • تسکین درد
  • بهبود حرکت یا توانایی
  • جلوگیری از ناتوانی آسیب ورزشی
  • جلوگیری از ناتوانی بعد از عمل جراحی
  • پیشگیری کردن از سکته مغزی ، حادثه و آسیب یا جراحی
  • جلوگیری از لرزش دست
  • مدیریت یک بیماری مزمن مانند دیابت ، بیماری قلبی و با روماتیسم
  • بازپروی فیزیکی پس از تولد
  • کنترل روده یا مثانه
  • کنترل اندام مصنوعی برای بدن

افراد در تمام سنین ممکن است نیاز به فیزیوتراپی داشته باشند و اکثر مشکلات سلامتی

خودشان را درمان کنند. فیزیوتراپی ها با توجه به نیازهای شما درمان را انجام می دهند

اما ممکن است با علائمی که می بینند ترتیب کار را تغییر دهند آنها همچنین تمرین های

ویژه ای برای کمک به حرکت ها و عملکرد شما آموزش دهند.در اکثر کشور ها بیمار میتواند

مستقیم به یک فیزیوتراپ مراجعه کند .اگر شما یک بیماری جدی داشته باشید فیزیوتراپ

نمی تواند جایگزین پزشک شما شود اما بودن یک فیزیوتراپ در کنار یک پزشک متخصص

میتواند به بهبود سریع تر و بررسی دقیق تر بیماری شما کمک کند.

فیزیوتراپ ها اغلب دارای دستیار هستند آنها دوره های مختلفی برای روش های درمانی آموزش

دیده اند.در اولین جلسه درمان، فیزیوتراپ نیازهای شما را بررسی و ارزیابی خواهد کرد او

به شما در مورد درد و یا علائم دیگر ، توانایی شما در حرکت و یا انجام کارهای روزانه و سوابق

پزشکی شما سوالاتی خواهد پرسید.

آزمون هایی که فیزیوتراپ از شما میگیرد :

  • چقدر خوب میتوانید حرکت کنید، خم شوید و یا دستان خودتان را مشت کنید، چیزی را بردارید
  • چقدر میتوانید قدم بردارید یا از ارتفاع هایی مثل پله بالا بروید.
  • میزان ضربان قلب شما چقدر است.
  • وضعیت یا تعادل شما

زمان درمان شما با فیزیوتراپی ممکن است نسبت به سایر افراد کمتر یا بیشتر شود این

مورد کاملا به نیازهای شما بستگی دارد.

درمان شما ممکن است شامل موارد زیر باشد :

  • تمرین یا کشش توسط درمانگر شما
  • ماساژدرمانی ، درمان از طریق گرما یا سرما
  • سونوگرافی برای کاهش درد عضلانی
  • تمرین کردن با ابزارهایی که به شما در حرکت کردن کمک کند مثل واکر

درمانگر شما میزان پیشرفت شما را بررسی خواهد کرد و نوع درمان را نسبت به همین

میزان پیشرفت تنظیم میکند.شما می توانید تمرینات را انجام دهید که درمانگر شما در طول

جلسات به شما آموزش می دهد.

از کجا میتوان خدمات فیزیوتراپی دریافت کرد ؟

شما میتوانید از بعضی فیزیوتراپ ها درخواست کنید تا خدمات فیزیوتراپی در منزل به شما ارائه دهند.

فیزیوتراپ ها در مکان های زیر خدمات می دهند:

  • بیمارستان ها
  • کلینیک ها
  • مراکز پزشکی ورزشی
  • مطب های خصوصی
  • خانه های سالمندان
  • مراکز توانبخشی
  • دفاتر و محل کار
  • مدارس یا کالج ها
  • لگن

آیا برای دررفتگی مادرزادی مفصل لگن من درمانی هست

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمان لگن

برای دررفتگی مادرزادی لگن همیشه درمان هست ولی موفقیت این درمان ارتباط مستقیمی

با زمان انجام آن دارد.

اگر تشخیص دررفتگی لگن در زمان تولد داده شود درمان بسیار راحت و تقریبا قطعی است.

هرچه درمان دیرتر انجام شود نتیجه آن ضعیف تر میشود.

زمان شروع درمان

درمان دررفتگی مادرزادی لگن در کودکی، جااندازی آن است ولی در بزرگسالی یا نمیتوان

این دررفتگی را جااندازی کرد و یا جااندازی آن، مفصل کارآیی را ایجاد نخواهد کرد. در نتیجه

مدیریت این بیماری در سنین بزرگسالی با آنچه در زمان کودکی انجام میشود بسیار متفاوت

خواهد بود.

بطور مثال درمان در یک ماهگی بعد از تولد با چند ماه استفاده از یک نوع کمربند مخصوص

است. اگر درمان در شش ماهگی شروع شود نیاز به جراحی مفصل ران است. اگر جراحی

در دو سالگی انجام شود نیاز به جراحی مفصل ران و جراحی استخوان لگن است و اگر جراحی

در بزرگسالی انجام شود باید کل مفصل ران خارج شده و یک مفصل مصنوعی جایگزین آن شود.

مقصود شما از درمان چیست

گفتیم احتمال موفقیت درمان در کودکی بیش از بزرگسالی است. پس میتوان گفت درمان

دررفتگی مادرزادی لگن در کودکی امکان پذیر است ولی نتیجه درمان وابسته به شروع هر

چه زودتر آن است.

در صورتیکه شما یک بزرگسال هستید وضع کمی فرق میکند.

اگر مقصود شما از درمان جااندازی مفصل دررفته است گرچه این کار در زمان کودکی امکان

پذیر میباشد ولی در بزرگسالی غیر ممکن است.

اگر مقصود شما از درمان از بین بردن دردی است که در لگن احساس میکنید بله درمان امکان

پذیر است و روش آن جاگذاری یک مفصل مصنوعی به جای مفصل دررفته شما است. جراحی

تعویض مفصل ران میتواند درد لگن شما را از بین ببرد.

اگر مقصود شما از درمان از بین رفتن لنگش است میتوان گفت تا حدودی بله. جراحی تعویض

مفصل لگن میتواند تا حدودی لنگش را برطرف کند ولی درصد موفقیت همیشه یکسان نیست

و بسته به نوع و شدت دررفگی و خصوصات بدنی فرد مبتلا متفاوت است.

اگر مقصود شما از درمان بلند شدن پایی است که بر اثر دررفتگی کوتاه شده است باز هم

میتوان گفت تا حدودی بله. دررفتگی مادرزادی مفصل ران موجب کوتاهی پا میشود و با جراحی

تعویض مفصل ران میتوان پا را بلند کرد ولی تا چه اندازه. آیا میتوان پا را به اندازه ای بلند کرد

که با پای دیگر مساوی شود.

پاسخ به این سوال برای همه افراد یکسان نیست و بسته به وضعیت آناتومیک لگن دارد. در

بعضی افراد میتوان با جراحی هر دو پا را یکسان کرد و در بعضی دیگر امکان پذیر نیست. اینکه

پا را تا چه حد میتوان بلند کرد تنها در موقع جراحی مشخص میشود.

در بعضی افراد بلند کردن زیاد پا میتواند موجب آسیب به عصب سیاتیک مشکلات دیگر شود

و نمیتوان پا را از حد مشخصی بیشتر بلند کرد.

پس پاسخ به این سوال این است که بله میتوان پا را بلند کرد ولی اینکه آیا طول هر دو پا

یکی میشود یا نه نمیتوان بطور قطعی اعلام نظر کرد.

نکته دیگر در بیماران مبتلا به دررفتگی مادرزادی لگن به عقب رفتن باسن و افزایش قوس

کمر است.

افزایش گودی کمر یا لوردوز بیشتر در کسانی که دررفتگی دوطرفه دارند دیده میشود. این

مشکل بر اثر ضعف عضلات لگن در این بیماران و در نتیجه چرخش لگن به سمت جلو ایجاد

میشود. با افزایش لوردوز، کمردرد ایجاد شده و این درد ممکن است بصورت یکی از علائم

ثابت بیماری  درآید.

تقویت عضلات کمر، شکم و لگن میتواند تا حدودی مانع کمردرد در این بیماران شود و یا

حداقل مانع از پیشرفت آن گردد. در مورد نرمش هایی که موجب تقویت این عضلات میشوند

در قسمت نرمش های لازم برای کمردرد بطور مفصل بحث شده است. ورزش شنا میتواند

برای این بیماران مفید باشد.

جراحی تا حدودی میتواند این تغییر شکل را اصلاح کند.

  • فیزیوتراپی

بررسی خطرات آرتروز زانو در سالمندان

ارسال شده در: هومینو | ۰

کپسول آرتروز زانو در سالمندان

آرتروز پروسه ی تخریب مفصلی است که با بالا رفتن سن اتفاق می افتد.این اتفاق

در افراد غیر قابل اجتناب است اما میتوان اثرات و عوارض آن را در بدن، به حداقل رساند.

با توجه به کار،وضعیت بدنی،بیماریهای زمینه ای، ارگونومی محل کار و زندگی میزان

آسیب وارد شده مفصلی متفاوت است. لذا ممکن است که با توجه به موارد قید

شده، نشانه های آرتروز متفاوت باشد.یکی از راه های تسکین درد و تا حدودی کند

کردن روند آرتروز مفصلی بخصوص در زانو، استفاده از داروها است.داروهای مسکن

به منظور کاهش درد، داروری کورتون برای خاصیت ضد التهابی ،داروهای غضروف ساز

برای تحریک سلولهای غضروف ساز و کپسول آرتروز زانو در سالمندان که شامل

مکملهای کلسیم،منیزیم و دیگر مواد معدنی مورد نیاز میباشد.دوز داروها با توجه به

علایم فرد معلوم میشود و استفاده این داروها نباید لزوما باهم باشد و ممکن است

هر فردی،داروی خاصی.

عوارض آرتروز زانو در سالمندان

آرتروز زانو همان روند تخریب مفصلی میباشد.در طول زندگی، فشارهای مداوم بسیاری

به مفاصل بدن وارد میشود.کارهای روزانه همچون بالا پایین رفتن از پله،استفاده از

کفشهای نامناسب و پاشنه دار،برداشتن و کشیدن اجسام سنگین و انجام برخی

ورزشها به صورت حرفه ای، هنگامی که به صورت مداوم و تکراری انجام شود به نوعی

یک فشار همیشگی بر روی مفصل بوجو می آورد که این خود در طی زمان باعث به وجود

آمدن آرتروز بخصوص در مفاصلی مانند فیزیوتراپی میشود.زانو یکی از مفاصل کلیدی بدن

است که نقش مهمی در راه رفتن و حفظ راستای بدن و نیز انتقال وزن بدن به زمین دارد

لذا این مفصل بسیار مستعد آسیب است.هنگامی که آرتروز بوجود می آید،طبعاٌ عوارضی

را نیز با خود به همراه دارد.یکی از عوارض آرتروز زانو در سالمندان ، علاوه بر درد، ایجاد

ناتوانی سالمند در انجام برخی فعالیت های محدودیت در بالا پایین رفتن.

خطرات آرتروز زانو در سالمندان

زانو مفصلی بسیار پیجیده است که دارای عناصر مختلفی همچون منیسکها،رباطهای اطراف،

کشکک زانو و بورسها میباشد.هرکدام از این عناصر نقشی مهم بر عهد دارند که به طور کلی

بر روی ثبات مفصلی،حرکت صحیح زانو و انتقال مناسب وزن بدن به زمین تاثیر میذارد.هنگامی

که در این مفصل پروسه ی آرتروز رخ میدهد،ثبات مفصل کاهش یافته و نیز حرکت در آن دچار

اختلال شده و در نتیجه راه رفتن و انتقال وزن بدن به زمین دچار مشکل میشود.لذا یکی از

مهمترین خطرات آرتروز زانو در سالمندان ، زمین خوردن است. زمین خوردگی یکی از

شایع ترین اتفاقهایی است که در سالمندان رخ میدهد که به علت آسیب مفاصل و کاهش

تعادل رخ میدهد.یکی دیگر از خطرات آرتروز،تغییر شکل فیزیوتراپی زانو است که زانو به شکل

پرانتزی شده و فرد درد زیادی را تحمل میکند.در حالتهای پیشرفته ی زانوی پرانتزی، حتما باید

عمل جراحی تعویض مفصل زانو انجام بشود.

بهترین ورزش های آرتروز زانو در سالمندان

همانطور که میدانیم آرتروز یا تخریب مفصلی پروسه ای کاملا طبیعی بوده.

تقریبا در تمامی افراد رخ میدهد.

منتها با توجه نحوه ی زندگی فرد و نیز میزان فشارهای وارد شده.

میزان تخریب مفصلی متفاوت است.

با برخی از ملاحظات میتوان این پروسه را به تاخیر انداخت.

عوارض آنرا به حداقل رساند.

که یکی از بهترین کارها،ورزش بخصوص ورزش هوازی میباشد.

در ورزشهای هوازی همانند پیاده روی یا دو های استقامتی، ظرفیت تنفسی افزایش یافته.

بهبود گردش خون باعث تسریع پروسه ی ترمیم در بدن میشود.

ورزشهایی همجون یوگا که ارتباط بین ذهن و بدن را برقرار میکند.

نیز به خاطر خاصیت تمرکزی و کششی بودن ورزش، به کاهش عوارض آرتروز کمک بسیاری

میکند.در مطالعات اخیر نشان داده است که سالمندانی که ورزش مداوم به میزان حداقل ۳ بار در

هفته انجام میدهند طول عمر بیشتر داشته و عوارض سالخورگی و آرتروز در آنها به حداقل میرسد.

  • فیزیوتراپی

تشخیص درمان آرتروز زانو در جوانان

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمان آرتروز زانو در جوانان

آرتروز زانو بیماری پیشرونده تخریب غضروف مفصلی است که عموما در سنین بالای

۶۰ سال رخ می دهد. دو نوع اصلی آرتروز زانو داریم. دراستئوآرتروز اولیه علت بیماری

مشخص نیست و معمولا با افزایش سن و افزایش فشار و تخریب غضروف مفصلی

درد بیمار آغاز می شود. اما در استئوآرتروز ثانویه علت آرتروز زانو می تواند ضربه ،

بیماری های متابولیک ، اختلالات مادرزادی و یائسگی زودرس باشد . استئوآرتروز ثانویه

در سنین زیر ۴۰ سال رخ می دهد. همچنین وزن بالا ، بد راستایی های زانو ، ضعف

عضلات و شلی لیگامان های مفصل زانو می توانند از عواملی باشند که موجب ابتلا

جوانان به استئوآرتروز زانو می شوند. درمان آرتروز زانو در جوانان شامل کاهش وزن ،

کاهش درد و التهاب ، کاهش فشار بر زانو ، درمان بیماری های زمینه ای همانند التهابات

مفصلی و عفونت و تقویت عضلات مفصل زانو می باشد.

آرتروز زانو درد در جوانان

ممکن است فکر کنید که آرتروز زانو بیماری است که تنها در سنین بالا رخ می دهد و امکان

ندارد در سنین جوانی به آرتروز زانو مبتلا شد در حالیکه بیماری های متابولیک و التهابی ،

بی تحرکی ، وزن بالا ، ضعف عضلات مفصل زانو ،عفونت ،اختلالات راستای زانو همانند زانو

ضربدری و زانو پرانتزی ، ضربه مستقیم به مفصل و فعالیت های ورزشی شدید عواملی هستند

که موجب ابتلا به آرتروز زانو در جوانان می شوند. درد ، تورم ، گرم و ملتهب بودن مفصل

زانو ، خشکی و محدودیت حرکتی زانو از جمله علائم آرتروز زانو در جوانان می باشد. پزشک

با دستگاه فیزیوتراپی و انجام تست های اختصاصی مربوط به آرتروز زانو علت درد و مشکل

زانو را تشخیص می دهد و بهترین درمان را برای بیمار در نظر می گیرد.

تشخیص آرتروز زانو در جوانان

استئوارتروز زانو یکی از شایع ترین علل درد و محدودیت عملکردی در زانو می باشد.

گرچه این وضعیت بیشتر در افراد مسن و کم تحرک دیده می شود.

اما ممکن است افراد جوان و جمعیت ورزشکاران را نیز درگیر کند.

این بیماری در جوانان معمولا بعد از آسیب ساختار های زانو.

در اثر ضربه و کاهش ثبات مفصل ، ضعف عضلات اطراف مفصل زانو.

بیماری های عفونی و التهابی و همچنین ورزش های سنگین و شدید ایجاد می شود.

با کمک علائم بیمار ، عکس های رادیوگرافی.

MRI و همچنین تست های اختصاصی آرتروز زانو تشخیص داده می شود.

اما گاهی تشخیص آرتروز زانو در جوانان و ورزشکاران به دلیل افزایش سطح

تحمل درد. در آن ها بسیار مشکل می باشد.

اما درمان آن ها با سایر بیماران مبتلا به استئوآرتروز زانو یکسان می باشد.

  • فیزیوتراپی

آناتومی جامع ستون مهره

ارسال شده در: هومینو | ۰

ستون مهره ساختمانی است که از سر تا لگن امتداد دارد

و تنه در اطراف آن شکل گرفته است. این ساختمان از استخوان ها، عضلات،

و دیگر بافت ها تشکیل شده است.

ستون فقرات یا ستون مهره یا اسپاین Spine از بیش از سی استخوان کوچک تر

به نام مهره Vertebrae تشکیل شده است که روی یکدیگر قرار گرفته اند. در اطراف

مهره ها عضلات، لیگامان ها، اعصاب و دیسک بین مهره ای قرار گرفته اند.

قسمت های ستون مهره

کل ستون مهره از بالا تا پایین چهار قسمت دارد که در هر کدام از آنها مهره ها نه

در امتداد یک خط مستقیم، بلکه به شکل یک قوس هستند. پس ستون مهره از

چهار قسمت قوسی شکل تشکیل شده است که عبارتند از :

  • قوس بالایی که در زیر سر قرار گرفته است، قوس گردنی یا سرویکال Cervical بوده
  • و تحدب آن به سمت جلو است این قوس از ۷ مهره تشکیل شده است. این مهره ها
  • را از بالا به پایین و از یک تا هفت بصورت C1-C7 نامگذاری میکنند
  • قوس وسطی را قسمت سینه ای یا توراسیک Thoracic میگویند که تحدب به سمت
  • عقب دارد و از ۱۲ مهره تشکیل شده است. قفسه سینه یا قفسه صدری در اطراف
  • این ۱۲ مهره تشکیل شده است. مهره های سینه ای را از بالا به پایین و از یک تا
  • دوازده بصورت T1-T12 نامگذاری میکنند.
  • قوس پایینی همان قسمت کمری یا لومبار Lumbar است که به سمت جلو تحدب
  • دارد و از ۵ مهره تشکیل شده است. این ناحیه وزن تنه را تحمل کرده و کمردرد بیشتر
  • در این محل احساس میشود. مهره های کمری را از بالا به پایین و از یک تا پنج بصورت L1-L5 نامگذاری میکنند.
  • قسمت خاجی یا ساکروم Sacrum که از به هم چسبیدن چند مهره کوچک درست
  • شده است. استخوان خاجی یا ساکروم ۵ مهره به هم چسبیده است. این استخوان
  • جزیی از حلقه لگن است پس ستون مهره از طریق مهره های خاجی یا ساکروم به لگن متصل میشود.

مهره های ستون فقرات نسبت به هم حرکت میکنند و این حرکت در محل دیسک بین
مهره ای و مفاصل بین زوائد مهره ای ایجاد میشود. بدین ترتیب ستون مهره ای میتواند
به سمت جلو و عقب و طرفین انحنا پیدا کند.

آناتومی جسم مهره

ستون فقرات از مهره هایی درست شده که پشت سر هم از بالا به پایین ردیف شده اند.

هر مهره از دو قسمت تشکیل شده است. یک قسمت جلویی که به شکل یک استوانه

است و یک قسمت پشتی که شامل تیغه های استخوانی است که به نحوی به یکدیگر

متصل شده اند که یک حلقه را تشکیل میدهند. در درون این حلقه نخاع قرار دارد.

اندازه مهره های ستون فقرات با یکدیگر متفاوت است بطوریکه مهره های ستون مهره در

بالا کوچک هستند و هرچه به سمت پایین میاییم مهره ها بزرگنر میشوند. شکل مهره های

ستون فقرات بجز مهره های اول و دوم گردنی، تقریبا مشابه یکدیگر بوده و خصوصیات مشترکی دارند.

همانطور که گفتیم بزرگترین قسمت مهره، یک استخوان استوانه ای شکل است که آنرا

تنه Body مینامند و در پشت تنه تیغه های استخوانی وجود دارد که با به هم پیوستن

آنها یک حلقه استخوانی ایجاد شده است.

در دو طرف کناری این حلقه دو برجستگی استخوانی بنام زائده های عرضی Transverse process

قرار گرفته اند. در پشت این حلقه هم یک تیغه استخوانی به نام زائده خاری یا شوکی

Spinal process وجود دارد. زوائد عرضی و خاری مهره محل هایی هستند که از طریق

آنها عضلات به ستون مهره میچسبد.

پس عضلات اطراف ستون مهره که موجب خم و راست شدن و چرخش ستون مهره میشوند

از طریق اتصال به این زوائد موجب حرکت مهره ها میشوند.

 قسمت استوانه ای مهره از جنس استخوان اسفنجی است که روی آن را یک لایه از استخوان

کورتیکال فرا گرفته است. همانطور که گفته شد در پشت تنه مهره، زوائد مهره ای یک حلقه

تو خالی استخوانی را درست میکنند.

با پشت سرهم قرار گرفتن این حلقه های توخالی مهره ایی که روی یکدیگر قرار گرفته اند

یک کانال استخوانی درست میشود که به آن کانال مهره ای Spinal canal میگویند. به این

کانال، کانال نخاعی هم میگویند چون در داخل آن نخاع قرار گرفته است.

آناتومی دیسک بین مهره ای

دیسک بین مهره ای Inter vertebral disc همانطور که از اسمش پیدا است به شکل یک

دیسک یا یک استوانه کم ارتفاع است که بین مهره ها قرار میگیرد.

دیسک بین مهره ای مثل لاستیک قابلیت ارتجاعی و تغییر شکل دارد. آنها در واقع ضربه گیر

ستون مهره هستند و موقعیکه شما میدوید یا میجهید ضربات و فشارهایی که به ستون مهره

وارد میشود در دیسک ها جذب و مستهلک میشود.

ارتفاع دیسک های بین مهره های بالایی کم بوده و هر چه به قسمت های پایین تر ستون فقرات

میرویم ارتفاع و کلفتی دیسک بیشتر میشود. ارتفاع دیسک بطور متوسطی یک سانتیمتر است.

دیسک از دو قسمت تشکیل شده است. یک قسمت محیطی و یک قسمت مرکزی. قسمت

محیطی که به آن آنولوس فیبروزوس Anulus fibrosus میگویند به شکل یک حلقه کلفت و محکم

ولی قابل انعطاف مثل لاستیک است.

قسمت مرکزی در داخل قسمت محیطی قرار داشته و نرم و ژله ای است. به این قسمت

مرکزی نوکلئوس پولپوزوس Nucleus pulposus میگویند و خاصیت اصلی دیسک یعنی خاصیت

جذب کننده شوک و ضربه بخاطر همین قسمت است.

گرچه مهره ها و دیسک بین مهره ای محکم به یکدیگر چسبیده اند ولی انعطاف دیسک بین

مهره ای موجی میشود تا مهره های بالایی و پایینی آن بتوانند نسبت به هم حرکت کنند. دو

مهره میتوانند نسبت به هم به طرف جلو یا عقب و یا به طرفین خم شوند و یا نسبت به هم بچرخند.

در پارگی دیسک بین مهره ای در واقع قسمت قسمتی از حلقه آنولوس فیبروزوس پاره میشود

و محتویات داخلی آن یعنی نوکلئوس پولپوزوس به بیرون از آن راه پیدا میکند. به این بیرون زدگی

محتویات داخلی دیسک، فتق دیسک میگویند. این بیرون زدگی میتواند به نخاع یا ریشه های عصبی

فشار آورده و موجب بروز علائم سیاتیک شود.

از چپ به راست مراحل پاره شدن آنولوس فیبروزوس و بیرون زدگی نوکلئوس پولپوزوس دیده میشود

 

آناتومی مفاصل بین مهره ای

به مفاصل بین مهره های ستون فقرات فاست Facet joint میگویند. این مفاصل در واقع قسمت هایی

از زوائد مهره ها هستند که به یکدیگر نزدیک شده و بین آنها غضروف قرار گرفته و به شکل یک

مفصل درآمده اند.

در موقع حرکت ستون مهره، این مفاصل هم حرکت میکنند. حرکت این فاست ها و قابلیت ارتجاعی

دیسک بین مهره ای است که موجب میشود مهره ها بتوانند نسبت به یکدیگر حرکت کنند.

مفاصل بین مهره ای یا فاست ها کپسول مفصلی دارند که حاوی مایع مفصلی است. این مفاصل

با بالا رفتن سن دچار ساییدگر میشوند و میتوانند یکی از علل بروز کمر درد باشند.

آناتومی رباط های بین مهره ای

 لیگامان ها تنه و زواند مهره های بالا و پایین را به هم متصل میکنند. در جلو و در پشت جسم استوانه ای

شکل مهره دو رباط یا لیگامان محکم به شکل نوار قرار گرفته اند که به آنها رباط طولی جلویی و رباط طولی خلفی میگویند.

در بین زوائد عرضی مهره ها و همچنین در بین زوائد خاری آنها هم رباط هایی به شکل پرده قرار گرفته اند.

لیگامان ها به رنگ آبی نشان داده شده اند

آناتومی عضلات ستون مهره

عضلات عمدتاً در پشت تنه مهره ها و در اطراف زوائد مهره ای قرار گرفته اند و موجب حرکات
مهرها نسبت به یکدیگر میشوند. ضعیف شدن این عضلات یکی از مهمترین علل کمردرد است.
عضلات کم قدرت نمیتوانند مهره ها را در وضعیت صحیح و مناسب در امتداد هم قرار دهند و در
نتیجه به علت بر هم خوردن نظم چینش مهرها، نیروهای وزن بطور نامتقارن و بیش از حد تحمل
به آنها وارد میشود. این نیروهای زیاد در نهایت میتوانند موجب آسیب دیسک بین مهره ای و مفاصل

بین مهره ها شده و ایجاد کمردرد کنند.

عضلات اطرف ستون مهره

پایداری ستون مهره عمدتا به علت رباط ها و عضلات اطراف آن تامین میشود.

آناتومی نخاع و اعصاب ستون مهره

همانطور که قبلا گفته شد در پشت تنه مهره، زوائد مهره ای یک حلقه تو خالی استخوانی را

درست میکنند. با پشت سرهم قرار گرفتن این حلقه های توخالی مهره ایی که روی یکدیگر

قرار گرفته اند یک کانال استخوانی درست میشود که به آن کانال مهره ای Spinal canal میگویند.

به این کانال، کانال نخاعی هم میگویند.

نخاع در داخل کانال نخاعی قرار گرفته و به توسط مهره ها محافظت میشود. نخاع ساختمانی

عصبی است که از مغز به پایین کشیده شده است و تا حدود مهره اول کمری ادامه دارد. وظیفه

نخاع انتقال پیام های عصبی بین مغز و اندام ها ( عضلات، پوست و …) است. رشته های عصبی

حسی از طریق نخاع به مغز میروند و رشته های عصبی حرکتی از مغز و از طریق نخاع به اندام ها میرسند.

از هر مهره از نخاع چند رشته عصبی خارج میشود که به آن ریشه عصبی یا روت Root میگویند.

این ریشه های عصبی هم حاوی اعصاب حسی و هم حرکتی هستند. ریشه های عصبی از فضاهایی

که ما بین مهره هاست خارج شده و به اندام ها میروند. به این فضاهای بین مهره ها فورامن میگویند.

رشد طولی نخاع در زمان بچگی متوقف میشود ولی ستون مهره همچنان به رشد خود ادامه میدهد.

بر اثر این عدم هماهنگی است که طول نخاع برابر با طول کانال نخاعی نیست.

پس رشته های عصبی که از نخاع خارج شده و به اندام تحتانی میروند قبل از خروج از کانال نخاعی

چند اینچ را در داخل کانال طی میکنند. به این دسته رشته های عصبی که در داخل کانال نخاعی هستند

دم اسب یا کادا اکینا Cauda equine میگویند.

قسمت زرد رنگ پایین نخاع در واقع ریشه های عصبی یا کادا اکینا هستند که از نخاع منشعب شده

و مسیری را طی کرده و سپس از فورامن بین مهرها خارج میشوند.

رادیوگرافی ستون مهره

رادیوگرافی ساده از مهمترین وسایل تشخیصی در بیماری های ستون مهره است. در بسیاری از موارد

پزشک بعد از صحبت با بیمار و معاینه وی درخواست تهیه رادیوگرافی را میدهد. گرچه روش های

تصویربرداری دیگر مانند سی تی اسکن، ام آر آی، اسکن رادیوایزوتوپ و سایر روش ها در بررسی

مشکلات ستون فقرات کاربرد دارد ولی در غالب موارد قبل از تهیه هر کدام از آنها پزشک معالج

ترجیح میدهد ابتدا رادیوگرافی ساده این ناحیه را مشاهده کند.

رادیوگرافی ساده ستون مهره را معمولا از دو نما تهیه میکنند. یک نما رخ یا قدامی خلفی Anteroposterior یا

به اختصار AP است که در آناشعه ایکس از جلو به مفصل ناحیه تابانده شده و کاست رادیولوژی در پشت کمر

قرار میگیرد و نمای دیگر نمای نیمرخ یا لترال Lateral یا به اختصار .Lat است که در آن اشعه ایکس از کنار به

ستون مهره تابانده شده و کاست رادیولوژی در طرف مقابل کمر قرار میگیرد.

رادیوگرافی رخ ستون مهره کمری

رادیوگرافی نیمرخ ستون مهره کمری
رادیوگرافی رخ ستون مهره گردنی
رادیوگرافی نیمرخ ستون مهره گردنیبیشتر بخوانید:

فیزیوتراپی گردن؛ مقاله جامع درد گردن، علائم و روش های درمان

فواید فیزیوتراپی زانو

فیزیوتراپی برای چه بیمارانی مفید است؟

  • بارداری

معاینات دوران بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

ملاقات‌های منظم با پزشک در دوران بارداری از اهمیت خاصی برخوردارند.

انجام منظم مراقبت‌های بارداری می‌تواند از بروز عوارض بارداری و زایمان به

شکل مؤثری پیشگیری کند. در این مطلب با تعداد جلسه‌های معاینات بارداری،

چگونگی این معاینات و نکاتی برای استفادۀ بهتر از زمان کوتاه ملاقات با پزشک آشنا خواهید شد.

​​​​​​​تعداد جلسات معاینه‌

تعداد جلساتی که برای معاینات پیش از زایمان باید به پزشک مراجعه کنید زیاد

است. به همین دلیل، لازم است در انتخاب پزشک دقت کنید تا درنهایت پزشکی

را انتخاب کنید که به او اعتماد دارید و در طول ملاقات‌هایتان در کنارش احساس

راحتی می‌کنید. حداقل جلسات ملاقات با پزشک که در دستورالعمل‌های وزارت

بهداشت برای یک بارداری عادی توصیه شده، حداقل هشت جلسه است. مراقبت

اول بهتر است بین هفته‌ها‌ی شش تا ۱۰ بارداری انجام شود. مراقبت دوم در فاصلۀ

هفته‌های ۱۶ تا ۲۰ بارداری، مراقبت سوم در هفته‌های ۲۶ تا ۳۰، مراقبت چهارم بین

هفته‌های ۳۱ تا ۳۴ و مراقبت پنجم در فاصلۀ هفته‌های ۳۵ تا ۳۷ باداری انجام شود.

مراقبت ششم، هفتم و هشتم به ترتیب در هفته‌های ۳۸، ۳۹ و ۴۰ انجام می‌شود.

بدیهی است که در صورت بروز عوارضی مثل فشار خون بالا یا وجود بیماری‌های مزمن

و با توجه به سابقۀ پزشکی شما، تعداد این ملاقات‌ها با پزشک افزایش می‌یابد، زیرا

داشتن سابقۀ مشکلات پزشکی یا مشکل جدیدی که در دوران بارداری برای شما ایجاد

شده، ممکن است باعث شود به جلسات معاینۀ بیشتری نیاز داشته باشید. در دوران

بارداری علاوه بر جلساتی که برای معاینات دوران بارداری به پزشک مراجعه می‌کنید،

ممکن است لازم باشد برای انجام آزمایش‌های خون، ادرار یا سونوگرافی و سایر آزمایش‌هایی

که ممکن است پزشک در این دوران برای شما تجویز کند به سایر مراکز خدمات درمانی

نیز مراجعه کنید.

چگونگی معاینات

در ابتدای جلسات معاینۀ بارداری، پزشک نتایج آزمایش‌هایی را مرور خواهد کرد که در

جلسات قبلی تجویز کرده و ممکن است سؤال‌هایی را برای بررسی وضعیت سلامت

مادر و جنین بپرسد. پزشک در این جلسات، معایناتی را با هدف بررسی پیشرفت بارداری

و کیفیت آن انجام خواهد داد. به طور معمول و بسته به هفتۀ بارداری، پزشک معاینات زیر

را انجام خواهد داد:

  • اندازه‌گیری وزن مادر و بررسی میزان وزن‌گیری
  • اندازه‌گیری فشار خون و معاینۀ دست و پاها برای هر گونه تورم
  • معاینۀ شکم برای بررسی هر گونه توده یا ضایعه و بررسی موقعیت جنین
  • اندازه‌گیری سایز رحم برای بررسی میزان پیشرفت بارداری؛ معمولاً بعد از سه ماهۀ دوم
  • گوش دادن به ضربان قلب جنین؛ معمولاً از سه ماهۀ دوم
  • معاینات لگنی و واژینال برای بررسی وضعیت دهانۀ رحم و ترشحات در هفته‌های پایانی بارداری

پزشک در این جلسات معمولاً آزمایش‌‌ها و سونوگرافی‌هایی را برای بررسی وضعیت سلامت

مادر و جنین تجویز خواهد کرد. همچنین در صورت وجود مشکلات احتمالی، ممکن است مادر

را برای پیگیری‌های بیشتر به متخصص دیگری معرفی کند. در انتهای جلسات نیز معمولاً پزشک

نتایج معاینات را با مادر در میان خواهد گذاشت. همچنین تغییراتی که تا زمان معاینۀ بعدی ممکن

است برای مادر اتفاق بیفتد را برای او شرح می‌دهد و علائم خطرناکی را گوشزد می‌کند که باید

در صورت مشاهدۀ آنها سریعاً به پزشک مراجعه کند. همچنین پزشک در مورد سبک زندگی مواردی

را یادآوری می‌کند. مواردی مثلاهمیت تغذیۀ سالم و دوری از سیگار، قلیان، الکل، مواد مخدر و در

کل مزایا و معایب آزمایش‌هایی را که می‌توانید انجام دهید، به شما اطلاع می‌دهد.

استفادهٔ بهتر از زمان کوتاه وقت ملاقات با پزشک

جلسات معاینۀ کامل همراه با پاسخگویی به سؤالات و آموزش مادر حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.

اما گاهی ملاقات‌ها کوتاه‌تر خواهد بود و این باعث ناراحتی مادران می‌شود. در صورت کوتاه بودن زمان

این معاینات و نارضایتی شما، باید نگرانی‌های خود را با پزشک مطرح کنید، زیرا مراقبت از شما و

فرزندتان وظیفۀ اوست. برای رضایت بیشتر از جلسات معاینۀ بارداری می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

با پزشک واضح و شفاف صحبت کنید: پزشک شما نمی‌تواند ذهن شما را بخواند و با انجام

معاینات فیزیکی به افکار شما پی ببرد. پس هر نوع نگرانی را با او مطرح کنید. می‌توانید سؤال‌هایی

را که بعد از معاینۀ قبلی برای شما ایجاد شده است، یادداشت کنید و از پزشک خود بپرسید. غیر

از هر مشکل جسمی، اگر از لحاظ روحی نیز مشکلی دارید یا سؤالی دربارۀ تناسب اندام و تغذیۀ

خود دارید حتماً از پزشک خود بپرسید.

سؤالات غیرپزشکی را با پزشک مطرح نکنید: سؤالات غیرپزشکی خود را با منشی مطب یا

شخص مسئول دیگری مطرح کنید. سؤال‌هایی دربارۀ بیمه و آدرس مراکز مختلف را از پزشک خود

نکنید تا زمان بیشتری برای پرسیدن نکته‌های مهم‌تر داشته باشید.

روشنفکرانه عمل کنید: هنگام صحبت کردن با پزشک، تمام حرف‌های خود را به صراحت بزنید، اما

فراموش نکنید که به حرف‌های او نیز گوش بدهید و در صورت لزوم یادداشت بردارید.

به یاد داشته باشید که برخی روزها پزشک شما مشغله‌های بسیاری دارد. البته این موضوع به این

معنا نیست که او نباید به سؤال‌های شما پاسخ بدهد، بلکه اگر پزشک شما گاهی بیماران زیادی دارد

یا باید برای زایمان یکی از بیماران خود به بیمارستان برود، می‌توانید حرف‌های خود را در جلسۀ بعدی

ادامه دهید. ولی اگر پزشک شما همیشه پاسخ کاملی به شما نمی‌دهد یا همزمان با شما یک یا چند

بیمار را ویزیت می‌کند و به جای صحبت با خود شما، فقط به پرونده نگاه می‌کند،دلسوز شما نیست. بهتر

است پزشک خود را عوض کنید. شما و فرزندتان سزاوار توجهی بیش از این هستید.

  • ازدواج

باورهای درست درباره ازدواج

ارسال شده در: هومینو | ۰

برخی از باورهای درست درباره ازدواج را با هم مرور می کنیم:

۱. یکی از مهم‌ترین علت‌های شکست در ازدواج توقع و تصورات غلط از ازدواج است. خوشبختی

به خودی‌خود رخ نمی‌دهد، بلکه ساخته می‌شود. به همان اندازه انتخاب و داشتن همسر خوب،

تلاش در حفظ آن نیز مهم است.

۲. ازدواج دوای هیچ دردی نیست. حکم غذا را دارد، نه دارو. ازدواج باعث رفع هیچ‌یک از مشکلات

روانی نمی‌شود.

۳. ازدواج وسیله است، نه هدف. بسیاری از ازدواج‌های غلط و ناموفق به این دلیل رخ می‌دهد که

افراد آن را یک هدف قرار می‌دهند(به هر ترتیبی شده باید ازدواج کرد) در نتیجه برای رسیدن به آن

گاهی بسیاری از اصول عقلانی و حتی اخلاقی را نیز نادیده می‌گیرند و زیر بار انتخاب غلط می‌روند

یا بدون آمادگی و شرایط لازم درگیر آن می‌شوند.

۴. بسیاری از مشکلات و اختلاف‌های زناشویی از بین نمی‌روند، بلکه همین که به این تفاهم برسید

که در زمینه‌هایی با هم اختلاف‌نظر دارید و به یک سازگاری و توافق دونفره برسید کافی است.

۵. زوج‌های موفق و خوشبخت نیز گاهی بحث و کشمکش دارند و اگر این طور نباشد باید در صحت

و سلامت ازدواجشان شک کرد. مزیت زوج‌های موفق در این است که می‌دانند چگونه به درستی

با اختلاف‌ها و مشکل‌ها مواجه شوند و به تفاهم برسند. آنها به تفاوت‌ها احترام می‌گذارند و با دید

برنده و بازنده به مسائل نگاه نمی‌کنند.

۶. در زندگی اشتراکی هیچ فایده و قانونی وجود ندارد مگر اینکه زوجین با هم آن را وضع کرده باشند.

ازدواج همچون درختی است که در صورت عدم‌ آبیاری و مراقبت، دیر یا زود پژمرده خواهدشد. مشکل‌ها

و اختلاف‌های جدی زناشویی با ورود بچه‌ها برطرف نمی‌شود

۷. اگرچه هرچه اشتراک‌ها و شباهت‌های بین زوجین بیشتر باشد امکان به وجود آمدن صمیمیت بیشتر

است. ولی این به آن معنی نیست که زوجین همیشه باید در تمام لحظه‌های خوششان با هم باشند.

۸. رابطه زناشویی یک رابطه ۵۰/۵۰ سپس ۱۰۰/۱۰۰ است. یک ازدواج‌ زمانی می‌تواند موفق باشد که

در رابطه، هر یک از طرفین با تمام صفات خوب خود باشند و اشتباه دیگری را مجوزی برای خطای خود ندانند.

۹. زوجین نه مکمل یکدیگر، بلکه حامی و تقویت‌کننده همدیگر هستند. هر یک از زوجین افرادی عاقل، بالغ،

کامل و توانمندی هستند که می‌توانند زندگی خود را به تنهایی و با خوشی بگذرانند ولی با آگاهی و انتخاب

تصمیم می‌گیرند با دیگری و کمک به هم مسیر رشد و ‌کمال را دلپذیرتر، معنی‌دارتر و بهتر طی کنند.

۱۰. اولین شرط و لازمه ارتباط خوب و موثر زناشویی ابراز صحیح، صریح و شفاف احساسات، نظرات و خواسته‌هاست.

۱۱. اگر در ازدواج قرار باشد کسی تغییر کند آن یک نفر خود ما هستیم!

۱۲. اگرچه مشورت با والدین نشانه سلامت عقل است ولی این شما هستید که می‌خواهید با همسرتان زندگی کنید، نه آنها.

 

 

  • سالمند

۵ روش برای برقراری ارتباط موثر با افراد بیمار آلزایمر

ارسال شده در: هومینو | ۰

داشتن ارتباط موثر با افراد سالمند یا سالخورده که دچار بیمار آلزایمر یا فراموش کار هستند می تواند

دشوار و چالش برانگیز باشد.با پیشرفت بیماری،ما نیز باید ملاقات ها

و ارتباطات خود را با والدین، همسر و عزیزانمان که دچار این بیماری

هستند در راستای علایق آن ها گسترش دهیم.افراد دچار آلزایمر همانند

هر فرد دیگری روز های خوب و بد را تجربه می کنند.برای پرستاران،

یادگیری نحوه رسیدگی به این افراد در حالات مختلف ضروری می باشد.

در ادامه مطلب یک لیست مختصر از روش های برقراری ارتباط و ایده هایی

در رابطه با چگونگی رفع مشکلات در مواقع بحرانی آمده است.این نکات

به شما کمک می کند تا از روی درک و دلسوزی و بدون داشتن سابقه قبلی

در زمینه پرستاری از سالمند آلزایمری، در برداشتن گام های مثبت در جهت

بهبودی یا توقف پیشرفت بیماری  برای این افراد سهیم باشید.

حضور فعال 

زمانی که در کنار افراد دچار این بیماری هستید واقعا حضور داشته باشید و مطمئن شوید حواستان

به موضوع دیگری پرت نشده است.فراهم کردن محیطی آرام و متمرکز می تواند از ایجاد اضطراب برای

فرد بیمار جلوگیری کند پس در وجود آوردن همچین محیطی با توجه به علایق فردی که دچار بیماری

آلزایمر است کوشا باشید. پرستاری از سالمند دچار آلزایمر به مراتب دشوارتر از  افراد معمولیست و

حضور شما باعث حذف تنش‌های اون خواهد شد.

تمرکز

سعی کنید در یک زمان به یک موضوع تمرکز کنید. تغییر موضوعات در یک مکالمه می تواند منجر به

سردرگمی شود.داشتن تمرکز به شما این  اجازه را می دهد که سالمند یا بیمار آلزایمر  بدون داشتن دغدغه

و اضطراب روی بحث مورد گفت و گو متمرکز شوند و موضوعات اضافی فکر شان را درگیر نکند.

صبر

وقت خود را در اختیار بیماران آلزایمریتان قرار دهید و صبور باشید. انتظار پاسخ سریع به سوالات خود

را نداشته باشید.باید به سالمند یا بیمار آلزایمر وقت بدهید تا تصمیم بگیرند چگونه به سوالات شما پاسخ دهند.

با پیشرفت بیماری متوجه می شوید که آن ها احتمالا توان پاسخ گویی به سوالات شما را ندارند یا حتی

در برقرای ارتباطات کوچک هم نا موفق هستند،پس باید بسیار صبور باشید. قطعا پرستاری از سالمند 

نیازمند صبر فراوان است

نشانه های غیر کلامی

ممکن است زمانی بیاید که فرد دچار آلزایمر نتواند تمام حرف های شما را بفهمد آنگاه باید بتوانید با او

ارتباط غیر کلامی برقرار کنید .ارتباطات غیر کلامی مانند ارتباط چشمی،لبخند و یا سر تکان دادن در مواقعی

که بیمار در درک ارتباطات ساده هم دچار مشکل است می تواند بسیار موثر باشد و منظور شما را به

طور کامل به او منتقل کند.با پیشرفت آلزایمر یکی از بهترین روش های برقرار ارتباط با فرد دچار این

بیماری ،ارتباطات غیر کلامی می باشد.

نشستن پای صحبت آن ها

اگر سالمند یا بیمار شما مطلبی می‌گوید که گویا نیست یا شما در درک ان مشکل دارید، به آن ها بگویید

و ببینید عکس العمل آن ها به این موضوع چگونه است و اگر در توضیح دوباره باز هم موضوع مبهم بود بگذارید

همانجوری بماند.وقتی که عزیزانتان درباره موضوعی صحبت می کنند با اشتیاق به حرف های آن ها گوش

دهید .ممکن است خاطره ای برای شما تعریف کند برای مثال اگر بگوید دو هفته پیش با همسرش شام

بیرون بوده اند و در مورد مسائل کاری با یکدیگر صحبت کرده اند،شما می دانید که از فوت همسر او چند

سال می گذرد ولی نباید بعضی مسائل را به رویش بیاورید یا زیادی از او غلط بگیرید که ممکن است بسیار

ناراحت و نا امید شود بلکه می توانید درباره مشخصات همسرش و یا ملاقاتی که داشته اند از او سوال بپرسید

و مطمئن باشید آن ها با اشتیاق به سوال های شما جواب می دهند. برای پرستاری از سالمند باید وقت

و زمان .بیشتری را برای آن‌ها بگذارید که احساس تنهایی نکنند

چگونه وضعیت را آرام کنیم؟

تغییرات رفتاری اغلب با آلزایمر همراه هستند پس ممکن است روز هایی بیاید که عزیزانتان ناراحت، مضطرب،

آرام یا افسرده شوند. همانطور که می دانید سالمند یا بیمار مبتلا به آلزایمر ممکن است توانایی توضیح مسائل

یا مرور خاطرات و بیان کردن آن ها را نداشته باشند. آن زمان است که شما متوجه می‌شوید در ذهن فرد مورد

نظر قسمتی پاک شده است و فرد مبتلا به آلزایمر است و آن زمان است که ممکن است به خودتان بگویید چه

کار هایی از دستتان بر می‌آمد که انجام نداده اید. زمان هایی مانند این زمانی است که شما نیاز دارید بدانید

که چه چیزی برای عزیزانتان آرامش بخش می باشد.

ابتدا یک نفس عمیق بکشید.به عزیزانتان این حس را بدهید که از ته دل دوستشان دارید و سلامت آن ها برای
شما مهم است و شما از آن ها حمایت می کنید.سعی کنید هیچوقت آن ها را تنها نگذارید و تا زمانی که حس
تنهایی نکنند کنار آن ها بمانید.یک راه ارتباطی با آن ها پیدا کنید.مطمئن شوید آن ها راحت هستند و از چیزی
رنج نمی برند.همواره مشخصات بدن آن ها را چک کنید که تب یا بیماری نداشته باشند.به عنوان یک مراقب باید
تمام مسائل مربوط به این بیماری را آموزش ببینید و با نحوه حل مشکلات آن ها آشنا شوید.باید بدانید که این
یک بیماری دردناک و آزاردهنده است و شما نمی توانید از ناراحتی عزیزانتان جلوگیری کنید.کاری که از دست
شما بر می آید این است که با رفتاری متین و صبور و قلبی عاشق به مراقبت از عزیزانتان بپردازید.همچنین

موسیقی می تواند برای بسیاری از افراد دچار آلزایمر مثبت واقع شود و برای آن ها آرامش بخش باشد.بهتر

است لیستی از موسیقی های مورد علاقه فرد آلزایمری کنار خود داشته باشید.موسیقی می تواند حس امنیت

و آرامش را به آن ها منتقل کند همچنین می تواند با نفوذ به خاطرات آنها،چالش مفیدی در ذهن آن ها ایجاد نماید.

دوست داشتن و مراقبت از سالمند که مبتلا به آلزایمر است، یکی از چالش بر انگیزترین شرایطی است که هر

کسی با آن مواجه می شود.چنانچه در نگهداری از سالمندآلزایمری از پرستار استفاده نمی کنید سعی کنید

از افراد دیگر هم در این  کار کمک بگیرد،همواره در برخورد با مشکلات فرد آلزایمری لبخند بزنید و مشکل را به ب

هترین نحو حل کنید.مراقبت از خودتان یکی از مهمترین عوامل در نگهداری از افراد بیمار آلزایمر می‌باشد زیرا چنانچه

برای خود وقت بگذارید انگاه می توانید با آغوشی باز و قلبی پر از صمیمیت و مهربانی به نگهداری از عزیزانتان بپردازید.