• فیزیوتراپی

روش غلط به‌کارگیری فیزیوتراپی

ارسال شده در: هومینو | ۰

دکتر ها می‌گویند: نتیجه گرفتن از فیزیوتراپی به تجویز صحیح و بموقع

درمان‌های مربوط به آن باز می‌گردد؛ چراکه روش‌های صحیح به‌کارگیر

ی درمان‌های فیزیکی هستند که فیزیوتراپی را به‌عنوان شیوه‌ای موثر در

تسکین درد و التهابات اسکلتی و عضلانی معرفی می‌کند؛ پس نتیجه نگرفتن

از این شیوه کمک درمانی در بسیاری موارد به معنای روش غلط به‌کارگیری

درمان‌های فیزیکی توسط فیزیوتراپیست است.بنابراین اگر فیزیوتراپی بدرستی

به‌کار گرفته شود، می‌تواند در کاهش درد و التهابات ناشی از مشکلات حرکتی

و آسیب‌های مختلف، دردهای آرنج، مشکلات مفصل شانه، درد و التهابات لگنی

و گرفتگی عضلات قسمت‌های مختلف بدن موثر واقع شود.

آیا فیزیوتراپی درد دارد

یکی از اهداف اولیه‌ی بسیاری از بیماران، آسوده شدن از درد است.

متخصصین فیزیوتراپی غالبا از طریق به‌کارگیری تکنیک‌های عملی،

استفاده از مدالیته‌هایی نظیر تحریک الکتریکی یا تحریک آلتراسوند،

استفاده از کیسه‌های آب گرم و یخ و غیره به این هدف نایل می‌آیند.

اغلب اوقات تحرک داشتن نیز موجب تسکین یافتن درد می‌شود بنابراین

متخصصین فیزیوتراپی تمرینات مناسبی را به بیمار ارائه می‌دهند که نه

تنها درد را تسکین می‌دهد بلکه دامنه‌ی حرکت، قدرت و استقامت بدن

را بازیابی می‌کند.
در برخی از موارد، تکنیک‌های فیزیوتراپی دردناک هستند. برای مثال،

بازیابی دامنه‌‌ی حرکتی زانو بعد از عمل جراحی تعویض مفصل و یا

بازیابی دامنه‌ی حرکتی شانه بعد از عمل جراحی شانه، ممکن است دردناک

باشد. فیزیوتراپیست انواعی از تکنیک‌ها را ارائه می‌دهد تا به بیمار کمک

کند که تا جایی که ممکن است به اهداف درمانی خود نایل آید. خیلی مهم است

که اطلاعات مربوط به شدت درد، تعداد دفعاتی که درد بروز پیدا می‌کند

و طول مدت استمرار درد را با فیزیوتراپیست‌تان در میان بگذارید.

بدون این اطلاعات، برای متخصص فیزیوتراپی سخت است که برای شما

یک برنامه‌ی درمانی تنظیم کند.

  • فیزیوتراپی

فواید ماساژ درمانی و عوارض احتمالی آن ماساژ درمانی چطور روی بدن تأثیر می‌گذارد؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

ماساژ درمانی :طبق یک نظرسنجی انجام شده در سال ۲۰۰۷، با موضوع طب‌های مکمل

و جایگزین مورد استفاده‌ی آمریکایی‌ها، تخمین زده شد که در حدود ۱۸ میلیون

بزرگسال و ۷۰۰ هزار کودک آمریکایی در سال گذشته از ماساژ درمانی

استفاده کرده بودند.

افراد از ماساژ درمانی برای بهبود انواع مشکلات مرتبط با سلامتی استفاده می‌کنند.

از مزایای این روش درمانی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • کاهش درد؛
  • توان‌بخشی در آسیب‌های ورزشی؛
  • کاهش استرس؛
  • افزایش تمدد اعصاب؛
  • کنترل اضطراب؛
  • کنترل افسردگی؛
  • کمک به بهبود وضعیت عمومی سلامتی
عوارض جانبی و خطرات ماساژدرمانی چیست؟

به‌نظر می‌رسد که ماساژدرمانی، ریسک بسیار اندکی نسبت به سایر روش‌های

درمان دارد، البته درصورتی‌که توسط درمانگران ماهر انجام شود و اخطار و

هشدارهای مربوطه به درستی دنبال شوند. تعداد آسیب‌های جدی گزارش شده

ناشی از ماساژ، بسیار اندک است. عوارض جانبی ماساژدرمانی ممکن است

شامل دردهای موقتی، احساس ناراحتی و کوفتگی، کبودی، ورم و حساسیت پوستی

 و آلرژی به روغن‌های ماساژ.

  • فیزیوتراپی

باورهای غلط در مورد فیزیوتراپی

ارسال شده در: هومینو | ۰

انجام فیزیوتراپی بر اساس شدت بیماری

برخی متخصصان متاسفانه این باور غلط را دارند که فیزیوتراپی باعث

بدتر شدن وضعیت بیمار می‌شود. به همین دلیل از ارجاع بیمار به فیزیوتراپی

امتناع می‌کنند و با تجویز داروهای متعدد بدون توجه به روشهای درمان

علتی بیماری، مدت زمان درد و درمان بیماری را طولانی‌تر می‌کنند.

در چنین شرایطی، بافت آسیب‌دیده ممکن است وارد فاز مزمن شود و سال‌ها

فرد را از انجام فعالیت طبیعی محروم کند، در صورتی که یک فیزیوتراپیست

می‌تواند براساس فاز بیماری (حاد، تحت حاد و مزمن) درمان بیماری را آغاز کند.

بیماری که شانه‌اش درد می‌کند، مدتی با درد کنار می‌آید و درد از بین می‌رود،

اما بعد از دو سه ماه در کمال ناباوری مشاهده می‌کند که با وجود نداشتن درد،

دستانش از یک حدی بالاتر نمی‌آید و امکان چرخاندن دست به پشت‌سر

یا انجام کارهای روزمره را ندارد. این وضعیت یعنی بیماری از فاز حاد

وارد مرحله مزمن شده است. بیمار درد و التهاب ندارد، اما بشدت

با محدودیت حرکت مواجه است.

این مشکلی است که بسیاری از افراد بعد از عمل جراحی با آن مواجه هستند.

تنها راهکاری که می‌تواند به این قبیل بیماران کمک کند، فیزیوتراپی است.

در مثالی دیگر، هنگام پیچ خوردگی پا که بین افراد میانسال و سالمند بسیار

شایع است، عضو دچار ورم شدید، درد و محدودیت حرکتی می‌شود .

بیمار بعد از گذراندن یک دوره بی حرکتی بهبود نسبی پیدا می کند اما

قسمت اصلی درمان که آماده کردن مفصل برای زندگی عادی و تحمل فشار

های طبیعی است باقی می ماند. فیزیوتراپی با کاهش درد و ورم باقیمانده ،

بازآموزی عضلات ضعیف شده و تمرین درمانی باعث برگشت فرد به

زندگی و فعالیت های روزمره میشود.

  • فیزیوتراپی

گودی و قوس زیاد کمر(فیزیوتراپی)

ارسال شده در: هومینو | ۰

علت و درمان آن با فیزیوتراپی و ورزش.لوردوز که با نام گودی کمر

یا قوس زیاد کمر شناخته می‌شود، وضعیتی است که در آن ستون فقرات

در ناحیه پایین کمر دارای انحراف بیش از حد به سمت داخل است.

ستون فقرات به طور طبیعی دارای  سه انحنا در ناحیه‌ی گردن، بالای کمر

و پایین کمر است. لوردوز (گودی و قوس کمر) به حالتی گفته می‌شود

که انحنای پایین کمر به سمت داخل از حد طبیعی بیشتر باشد. این حالت

موجب وارد آوردن فشار بیش از حد به ستون فقرات و بروز کمردرد می‌شود.

افراد مبتلا به گودی و قوس کمرمعمولا انحنای زیاد در پایین کمر خود دارند

که کاملا جلب توجه می‌کند. هنگامی که از کنار به این افراد نگاه می‌کنید،

قسمت پایینی کمر آنها کاملا حالت “c”شکل دارد. در ضمن این طور به

نظر می‌آید که افراد مبتلا به گودی و قوس کمر، شکم خود را بیرون داده‌اند.

انتخاب روش درمان لوردوز (گودی و قوس کمر) به این موضوع بستگی

دارد که شدت گودی کمر چقدر است،احتمال بیشتر شدن این انحنا وجود

دارد و این که قوس بیش از حد کمر تا چه حد بر عملکرد عادی شما تاثیر

گذاشته است.

متخصصین ما در هومینو روش‌های غیرتهاجمی و غیرجراحی را برای

درمان گودی و قوس بیش از حد کمر ارائه می‌دهند. برخی از این روش‌ها

عبارتند از: دارودرمانی برای کاهش التهاب ستون فقرات، فیزیوتراپی

و ورزش برای تقویت عضلات کمر، پوشیدن کمربند طبی برای اصلاح

انحنای کمر، انجام مدالیته‌های درمانی مثل الکتروتراپی و ماساژ‌تراپی برای

کنترل درد و ارائه توصیه‌هایی برای کاهش وزن به منظور کاهش فشار به ستون فقرات.

  • فیزیوتراپی

چه بیمارانی به فیزیوتراپی احتیاج دارند؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

فیزیوتراپی نوعی درمان است که با صبر و حوصله آمیخته شده است.بیمارانی که برای درمان و توانبخشی خود به فیزیوتراپ مراجعه می کنند، باید بدانند که درمان آنها یک شبه صورت نمی گیرد و در طی یک مدت زمان، بهبودی خود را احساس خواهند کرد

بیماری ها و مشکلاتی که نیاز به فیزیوتراپی دارند

– افرادی که دچار صدمات دست و پا شده اند، مثل شکستگی استخوان، رگ به رگ شدن، و یا کبودی.

– بیمارانی که دچار سکته مغزی شده اند.

– بیمارانی که از انواع فلج ها رنج می برند.

– بیماری های قلب و عروق مانند سکته های قلبی، بیماری های قلبی مزمن

– بیماری های تنفسی مانند آسم، بیماری های مزمن ریوی، فیبروز کیستی

– بیماری های عصبی مانند ام اس، پارکینسون

– انواع کمردرد ها و آسیب به رباط، ورم مفاصل و پوکی استخوان، فلج مغزی و گردن درد

– پیوند کلیه

– درمان سرطان

  • فیزیوتراپی

فیزیوتراپی :علت پای ضربدری چیست ؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

فیزیوتراپی :علائم و نشانه ها

فیزیوتراپی :اگر کودک با پا ضربدری زانوها را در حالت ایستاده به یکدیگر بچسباند، فاصله قابل توجهی بین دو پا، از زانو به پایین، به گونه‌ای ایجاد می‌شود که پاها و مچ پاها بیش از حالت طبیعی از یکدیگر دور خواهند بود.
فاصله اندک بین پاها و مچ پاها طبیعی است، و فاصله حدود ۱۰ سانتی متری در کودکان زیر ۴ سال مایه نگرانی نیست. بااین حال بهتر است در صورت مشاهده موارد زیر کودک را برای معاینه و درمان زانو ضربدری نزد پزشک ببرید:

۱-فاصله بین دو مچ پا بیشتر از ۱۰ سانتی متر است.
۲- تفاوت آشکاری بین زاویه از زانو به پایین پاها در زمان صاف ایستادن وجود دارد.
۳-زاویه رو به داخل یا خارج زانو بیش از حد طبیعی است.
۴- کودک به دلیل زاویه زانو از زانو درد رنج می‌برد.
۵-کودک به دشواری یا شیوه‌ای غیرطبیعی و ناخوشایند راه می‌رود.

فیزیوتراپی :عوامل و دلایل پای پرانتزی( GENU VALGUM ) :

۱-نرمی استخوان
۲-کمبود ویتامین
۳-عارضه های نادر ژنتیکی
۴- وراثت
۵- پوشک حجیم برای نوزادان
۶- زود راه افتادن بچه ها در کودکی
۷- نشستن به حالت W در کودکان

  • آرنج

آناتومی استخوان های مفصل آرنج

ارسال شده در: هومینو | ۰

مفصل آرنج محل تلاقی سه استخوان است. در بالا استخوان بازو یا هومروس Humerus

قرار دارد و در پایین دو استخوان ساعد در کنار آن قرار می‌گیرند.

استخوان زند زبرین یا رادیوس Radius در قسمت خارج یعنی در طرفی که شست دست

قرار گرفته است و استخوان زند زیرین یا اولنا Ulna در سمت داخل یعنی در طرفی که

انگشت کوچک دست قرار گرفته است.

انتهای پایینی استخوان بازو در محل مفصل آرنج کاملاً حجیم شده و برجستگی پیدا می‌کند.

می‌توان این برجستگی انتهایی را به دو ناحیه کلی تقسیم کرد.

قسمت خارجی این برجستگی را کندیل خارجی Lateral condyle و قسمت داخلی آن را

کندیل داخلی Medial condyle میگویند. چسبیده به قسمت داخلی کندیل داخلی یک

برجستگی دیگر وجود دارد که به آن اپی کندیل داخلی Medial epicondyle میگویند.

بین کندیل خارجی و داخلی، شکل استخوان تغییر کرده و به شکل یک قرقره درمیاید.

این ساختمان را قرقره یا تروکلئا Troclea میگویند. سطح قدام و زیر و خلف قرقره پوشیده

از غضروف مفصلی است و با قسمت بالایی استخوان زند زیرین یا اولنا مفصل می‌شود.

قسمتی از استخوان اولنا که با تروکلئا مفصل می‌شود را فرورفتگی یا ناچ سمی لونار

Semilunar notch میگویند. سطح جلویی و پایینی کندیل خارجی کمی برجسته‌تر بوده و

پوشیده از غضروف است. این قسمت را کاپیتلوم Capitulum میگویند و با سر استخوان

رادیوس مفصل می‌شود.

بالای کاپیتلوم در سمت جلو، یک فرورفتگی به نام حفره رادیال یا رادیال فوسا Radial fossa

وجود دارد که وقتی مفصل آرنج کاملاً خم می‌شود سر استخوان رادیوس در آن قرار می‌گیرد.

در بالای کاپیتلوم در سمت جلو یک فرورفتگی به نام کورونویید فوسا Coronoid fossa وجود

دارد که وقتی مفصل آرنج کاملاً خم می‌شود زائده کورونویید Coronoid process در آن قرار می‌گیرد.

در بالای تروکلئا در سمت پشت یک فرورفتگی عمیق به نام فوسای اولکرانون Olecranon fossa

وجود دارد که وقتی آرنج کاملاً صاف می‌شود زائده اولکرانون Olecranon process در آن قرار می‌گیرد.

قسمت بالایی استخوان زند زیرین یا اولنا به شکل حرف F است. این شکل خاص فضایی

موجب می‌شود تا یک نیم دایره استخوانی در بالاترین قسمت استخوان اولنا به وجود آید.

این نیم دایره را ناچ سمی لونار یا ناچ تروکلئار میگویند.

ناچ سمی لونار در کنار قرقره استخوان بازو قرار گرفته و یک مفصل لولایی به نام مفصل

هومرواولنار Humeroulnar را درست می‌کند. سطح داخلی یا مقعر این نیم دایره پوشیده

از غضروف مفصلی است.

این نیم دایره دو لبه بالایی و پایینی دارد. لبه بالایی آن که بزرگ‌تر است را اولکرانون

Olecranon و زائده پایینی آن‌را که در کورونویید Coronoid میگویند.

سمت بالایی استخوان زند بالایی یا رادیوس یک برجستگی دارد که به آن سر استخوان

رادیوس میگویند. محل اتصال سر استخوان رادیوس به تنه آن را گردن رادیوس میگویند.

سر استخوان رادیوس به شکل یک دیسک دایره‌ای بوده و پوشیده از غضروف مفصلی است.

سطح بالایی این دیسک مقعر است.

سطح مقعر سر استخوان رادیوس در کنار سطح محدب کاپیتلوم استخوان بازو قرار گرفته

و مفصل هومرورادیال Humeroradial را درست می‌کند.

در کناره خارجی نیم دایره سمی لونار یک فرورفتگی مقعر وجود دارد که سر دیسکی شکل

استخوان رادیوس در کنار آن قرار گرفته و مفصل دیگری را به نام مفصل رادیواولنار بالایی

Proximal radioulnar joint را درست می‌کند.

  • الکتروتراپی

مزایای الکتروتراپی

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمان‌های الکتروتراپی مزایای زیر را به همراه دارند:

  • بهبود دامنه حرکتی مفصل (با القای کشش‌های متناوب در تارهای عضلانی منقبض و بافت‌های نرم کوتاه شده)
  • ترمیم بافت‌ها (بهبود جریان میکروسکوپی برای ترمیم زخم‌ها و بازیابی انسجام بافت‌های همبند)
  • ادم (تورم ناشی از مایع لنف) حاد و مزمن (تسریع روند جذب مایع لنف، تاثیر بر نفوذپذیری رگ‌ها و بهبود جریان لنف)
  • تاثیر بر بی اختیاری ادرار و مدفوع (تاثیر بر عضلات کف لگن و کاهش درد لگن و تقویت عضلات لگن)
  • برطرف شدن اسپاسم عضلانی
  • پیشگیری و یا قطع روند تحلیل رفتن عضلات بر اثر آسیب‌دیدگی
  • بهبود جریان و گردش خون موضعی
  • بازآموزی عضلات با استفاده از تحریک هدفمند
  • بهبود دامنه‌ی حرکتی
  • کنترل و کاهش درد (درد مزمن، درد پس از حادثه و درد حاد پس از جراحی)
  • پیشگیری از بروز ترومبوز ورید عمقی بعد از جراحی
  • بهبود روند ترمیم زخم‌ها
  • بهبود تاثیرگذاری داروهای تجویزی با استفاده از روش تزریق الکتریکی دارو (EMDA)

کاربرد الکتروتراپی در فیزیوتراپی

الکتروتراپی در درمان‌های فیزیوتراپی برای مقابله با طیف وسیعی از بیماری‌ها و مشکلات به کار می‌رود.

این روش درمانی ممکن است به تنهایی و به طور مستقل و یا به صورت ترکیبی و همراه با سایر روش‌های

درمانی مانند اولتراسوند به کار برود. برخی از بیماریها یا مشکلاتی که الکترورتاپی در درمان آن به کار می‌رود عبارتند از:

  • سیاتیک
  • فیبرومیالژیا
  • آرتروز
  • بورسیت
  • درد و تورم بعد از جراحی
  • TMD (اختلالات فکی)
  • عوارض ناشی از بیماری دیابت
  • آرنج تنیس‌بازان
  • سندرم تونل‌کارپال

درمان با تحریک الکتریکی، چگونه عمل می‌کند؟

دستگاه‌های مختلف الکتروتراپی ممکن است از شکل موج‌های مختلفی برای درمان استفاده کنند.

هر دستگاه مخصوص تحریک الکتریکی دارای الکترودهایی است که به ناحیه مورد نظر که قرار است

درمان شود، متصل می‌شوند. انرژی الکتریکی منتقل شده از طریق الکترود موجب انقباض عضلات می‌شود.

این انقباض عضلانی در واقع حرکت طبیعی بدن در هنگام فعالیت کردن را شبیه‌سازی می‌کند و بدین

ترتیب از تحلیل رفتن عضلات طی دوره بهبودی، جلوگیری می‌شود.

امواج مختلف مورد استفاده در الکتروتراپی

در الکتروتراپی از شکل موج‌های مختلفی برای تحریک الکتریکی استفاده می‌شود که هر یک از این امواج

ناحیه خاصی از بدن را هدف قرار می‌دهند تا انتقال انرژی را به شیوه‌ی خاصی انجام دهند. با کمک این

گستردگی و تنوع در نحوه‌ی اعمال انرژی الکتریکی و انتقال آن، می‌توان نیازهای مختلف درمانی بیماران

با شرایط مختلف را برطرف نمود.

تحریک کننده‌های الکتریکی عصب (TENS)

دستگاه TENS با مسدود کردن سیگنال‌های درد که به طرف مغز می‌روند، موجب تسکین درد می‌شود.

تحریک الکتریکی که توسط TENS انجام می‌شود موجب ترشح ماده‌ی اندورفین (مسکن طبیعی در بدن)

می‌شود و به همین خاطر این روش برای درمان درد کمر و درد گردن بسیار پرکاربرد است.

  • فیزیوتراپی

متخصص ارتوپدی

ارسال شده در: هومینو | ۰

ارتوپدی چیست؟

ارتوپدی Orthopedics شاخه‌ای از جراحی است که در حیطه سیستم حرکتی بدن

فعالیت دارد. سیستم حرکتی شامل استخوان‌ها، مفاصل، عضلات و دیگر بافت‌هایی

است که در اندام های حرکتی وجود دارند.

کلمه ارتوپدی ریشه یونانی داشته و اولین بار آنرا آقای نیکولاس آندری Nicolas Andry

در سال ۱۷۴۱ میلادی از ادغام دو لغت ارتو Orthos به معنای صاف و مستقیم و لغت پدی

Paideion به معنای کودک و بچه درست کرد. علت این ترکیب آن بود که در ابتدا ارتوپدی

بدنبال صاف کردن اندام‌ها در بچه هایی بود که دست و پا یا ستون فقرات کج داشتند.

تصویر درخت کج بسته شده به یک تیرک نماد ارتوپدی است.

درخت نماد ارتوپدی

متخصص ارتوپد چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

متخصص ارتوپدی که به آن متخصص استخوان و مفاصل یا جراح استخوان و مفاصل

یا ارتوپد هم می‌گویند سعی می‌کند تا با استفاده از روش‌های جراحی و غیر‌جراحی

به درمان مشکلات سیستم حرکتی بدن اهتمام ورزد. مشکلاتی مانند:

  • آسیب‌های استخوان‌ها و مفاصل بدنبال ضرباتی مثل شکستگی، در رفتگی، کشیدگی
  • و رگ به رگ شدن، پاره شدن تاندون‌ها و رباط‌ها و …
  • آسیب‌های ورزشی
  • خراب شدن مفاصل بدن مثل آرتروز و ساییدگی مفصل
  • عفونت اندام‌ها
  • تومورهای استخوان و بافت‌های نرم اندام
  • بیماری‌های مادرزادی اندام‌ها
  • آسیب به منیسک و عصب
  • پوکی استخوان
  • تومورهای استخوان و مفصل
  • عفونت‌های استخوان و عفونت‌های مفصل
  • بیماری‌های مادرزادی استخوان و مفصل
  • تغییر شکل‌های استخوان و مفصل

اعمال جراحی ارتوپدی

درمان‌های مختلفی به توسط متخصصین ارتوپدی انجام می‌شود که شایع‌ترین آنها عبارتند از:

  • جااندازی بسته شکستگی استخوان و مفصل و سپس گچ‌گیری
  • جااندازی باز شکستگی‌های استخوان و مفصل و سپس بیحرکت کردن آن یا پیچ و پلاک یا میله داخل استخوانی
  • استئوتومی استخوان و تصحیح تغییر شکل‌های استخوان
  • درمان جراحی عفونت‌های استخوان و مفصل
  • بلند کردن و کوتاه کردن استخوان
  • قطع کردن استخوان و انجام جراحی آمپوتاسیون یا قطع عضو
  • اپی فیزیودز
  • نمونه برداری از استخوان و مفصل
  • خارج کردن تومورهای استخوانی و بافت نرم اندام
  • پیوند استخوان برای درمان جوش نخوردگی شکستگی ها
  • ترمیم آسیب های اعصاب اندام
  • اصلاح شکل مفصل با انجام استئوتومی یا آزاد کردن بافت نرم داخل و خارج مفصل
  • اصلاح دامنه حرکتی مفصل
  • بازسازی پارگی های رباط
  • ترمیم و بازسازی تاندو‌ن‌‌های اطراف مفصل
  • ترمیم یا دیگر اعمال جراحی روی منیسک
  • ترمیم آسیب‌های غضروف مفصل
  • خشک کردن و آرترودز مفصل
  • تعویض مفصل یا آرتروپلاستی

تحصیل رشته‌ی ارتوپدی

در ایران افرادی که مدرک دکترای پزشکی دارند با طی یک دوره تخصصی چهار ساله در دانشکده‌های

پزشکی مدرک تخصصی ارتوپدی را دریافت می‌کنند. دوره چهار ساله تخصصی ارتوپدی را دوره

رزیدنتی Residency میگویند و پزشکی که در حال طی این دوره است را رزیدنت Resident می‌نامند.

پس از طی این دوره چهار ساله از فرد رزیدنت امتحانی به نام بورد تخصصی ارتوپدی Orthopedic board

گرفته می‌شود و کسانی که در این امتحان قبول می‌شوند را صاحب بورد تخصصی می‌نامند.

به علت گسترش انفجارگونه علوم در همه شاخه‌ها من جمله ارتوپدی، پزشکی ارتوپدی به زیر

شاخه‌هایی تقسیم شده است و بسیاری از متخصصفیزیین ارتوپدی فعالیت کاری خود را به یک زیر شاخه

محدود کرده‌اند. آنها به این طریق سعی می‌کنند بیشترین تمرکز خود را در یک زمینه بگذارند تا علم

و تجربه بیشتری را در آن زمینه کسب کنند. این زیر شاخه ها عبارتند از:

البته همه زیر شاخه های تخصصی ذکر شده فقط محدود به ارتوپدی نیستند. بطور مثال متخصصین

جراحی عمومی هم یک زیر شاخه تخصصی بنام جراحی دست دارند و یا متخصصین جراحی اعصاب

هم اعمال جراحی ستون فقرات را انجام می‌دهند.

در بعضی از این زیر شاخه‌ها و در بعضی از کشورها دوره های تخصصی چند ماهه تا یک ساله‌ای وجود دارد

که به آنها فلوشیپ Fellowship میگویند. متخصصین ارتوپدی با گذراندن این دوره‌ها در دانشکده‌های پزشکی،

سعی می‌کنند مهارت‌های عملی خود را در درمان بیماری‌های یک زیر گروه تخصصی خاص بیشتر کنند.

  • فیزیوتراپی

خشکی و یخ زدگی شانه و درمان آن با فیزیوتراپی و ورزش

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمان خشکی و یخ زدگی شانه(شانه یخ زده) با فیزیوتراپی و ورزش

شانه یخ زده  یا “چسبندگی کپسول شانه” عارضه‌ای است که درد ،بی حرکتی و

خشکی مفصل شانه مشخصه اصلی آن به شمار می‌رود. علایم خشکی شانه،

درد و بی حرکتی  معمولاً به تدریج شروع، به مرور زمان تشدید و در نهایت عموماً

ظرف یک تا سه سال برطرف می‌شود.. شانه یخ زده حدود ۲ درصد افراد جامعه را

درگیر می‌کند. و معمولاً در سنین ۴۰ تا ۶۰ سالگی خود را نشان می‌دهد. این بیماری

در میان زنان شایع‌تر است.

مراحل

در شانه یخ‌زده و خشکی شانه ، کپسول شانه ضخیم‌تر و تنگ‌تر می‌شود. رشته‌های

سخت موجود در این بافت سخت‌تر می‌گردند. در بسیاری از موارد مایع مفصلی کاهش

می‌یابد. در این شرایط شما قادر نخواهید بود – چه به‌تنهایی و چه با کمک دیگران- شانه

خود را حرکت دهید. این بیماری معمولاً در سه مرحله پیشرفت می‌کنند.

 شروع انجماد

در مرحله شروع انجماد به‌تدریج یک درد فزاینده‌ای را تجربه خواهید کرد. همچنان که درد شما

بیشتر می‌شود، دامنه حرکتی شانه شما نیز کاهش می‌یابد. مرحله شروع انجماد معمولاً

بین ۶ هفته تا ۹ ماه طول می‌کشد.

مرحله انجماد

ممکن است در طی این مرحله درد بهبود پیدا کنند اما سفتی شانه‌ها باقی می‌ماند.

در طی ۴ الی ۶ ماهه مرحله انجامد، انجام فعالیت‌های روزمره بسیار سخت خواهد بود.

مرحله ذوب

در مرحله ذوب حرکت شانه به آرامی بهبود پیدا می‌کند. بازگشت کامل یا بهبود نسبی

دامنه حرکتی شانه‌ها معمولاً شش ماه تا دو سال طول می‌کشد.

در شانه یخ‌زده، بافت نرم کپسول شانه، ضخیم، سفت و ملتهب می‌شود.

 

علت‌ها و دلایل شانه یخ‌زده

علل شانه یخ‌زده  به طور کامل شناخته شده نیست. هیچ رابطه مشخصی با شغل

فرد ندارد. برخی از فاکتورها ابتلا به شانه یخ‌زده را افزایش می‌دهند:

  • دیابت:شانه یخ‌زده در افراد دیابتی بیشتر رخ می‌دهد ممکن است. ۱۰ تا ۲۰ درصد
  • افراد مبتلا به دیابت، دچار این بیماری شوند. مکانیسم اثر آن هنوز شناخته شده نیست.
  • بیماری‌های دیگربرخی از مشکلات پزشکی دیگر را با شانه یخ‌زده مرتبط دانسته‌اند،
  • از جمله: کم‌کاری تیروئید، پرکاری تیروئید، بیماری پارکینسون، و بیماری‌های قلبی.
  • بی‌تحرکیبی‌تحرک ماندن شانه پس از یک دوره زمانی (به دلیل عواملی همچون:
  • عمل جراحی، شکستگی یا آسیب‌های دیگر) احتمال بروز شانه یخ‌زده را افزایش می‌دهد.
  • برای جلوگیری از شانه یخ‌زده بلافاصله پس از آسیب یا جراحی بیمار باید شانه خود را به
  • میزانی که پزشکان تجویز می‌کنند حرکت دهد.

علائم بیماری شانه یخ‌زده

معمولاً درد شانه یخ‌زده  آزاردهنده و شدید است.  معمولاً در طول دوره بیماری و زمانی

که دست خود را حرکت می‌دهید بدتر می‌شود. معمولاً درد در ناحیه بیرونی شانه و گاهی

اوقات در بازو  واقع می‌شود.

معاینات پزشکی

معاینات فیزیکی

پس از بیان سوابق پزشکی و علائم، متخصص فیزیوتراپی شانه شما را معاینه می‌کند.

ممکن است متخصص فیزیوتراپی با دقت و مهارت بالا، شانه‌های شما را در جهت‌های خاصی

حرکت دهد تا دردناک بودن ناحیه و محدودیت‌های حرکتی شانه را مشخص کند. هنگامی که

شخص دیگری شانه شما را به حرکت درآورد، به آن “دامنه حرکتی منفعل” می‌گویند. سپس

از شما می‌خواهد خودتان شانه‌هایتان را حرکت دهید تا ” دامنه حرکتی فعال”  شما را نیز بررسی نماید.

افراد مبتلا به شانه یخ‌زده هم به صورت فعال و هم به صورت منفعل، دامنه حرکتی‌شان محدود می‌شود.

درمان

درمان شانه یخ‌زده معمولاً نیاز به جراحی ندارد و بسته به شرایط، درمان با آموزش تمرینات

خاص آغاز می‌شود. اغلب برای تسکین درد و التهاب، از داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی

(NSAIDs) استفاده می‌شود. ممکن است برای افرادی که قادر به تحمل داروهای (NSAIDs)

نمی‌باشند و یا دردشان شدید است، داروهای تخدیری نیز تجویز شود. بااین‌حال، درمان اصلی،

فیزیوتراپی است. بی‌درنگ پس از تشخیص بیماری، متخصص فیزیوتراپی با تمرکز بر تمرینات

کششی و تقویتی آغاز می‌شود.  این تمرین‌ها در ابتدا توسط و یا تحت نظارت یک متخصص

فیزیوتراپی انجام می‌شود. اما پس از مدتی با نظارت فیزیوتراپ، افراد خودشان نیز می‌توانند

آن‌ها را انجام دهند. ممکن است روش‌های دیگر مانند استفاده از یخ، گرما و امواج اولتراسونیک

نیز مورد استفاده قرار گیرد تا درد کاهش یابد.

استفاده از آتل‌ها و یا سایر ابزارهای ثابت کننده شانه توصیه نمی‌شود. درست است که حرکت

باعث ایجاد درد می‌شود، اما حرکت مفصل هرچند هم محدود باشد، باعث بهتر شدن روند درمان می‌شود.

ورزش‌هایی برای کاهش درد و التهاب در سندروم شانه یخ‌زده

برخی از تمرینات خاص به بازگرداندن دامنه حرکتی شانه کمک خواهند کرد. ممکن است این تمرین‌ها

تحت نظارت یک فیزیوتراپیست و یا در خانه انجام شوند. درمان شامل تمرینات کششی و یا سایر تمرینات

افزایش دهنده دامنه حرکتی می‌باشد. گاهی اوقات برای کمک به شل شدن شانه‌ها، قبل از تمرینات

کششی می‌توان شانه را گرم نمود. هر تمرین ورزش کتف را به طور منظم ۱ تا ۲ بار در روز انجام دهید

و جهت بهتر انجام دادن تمرین‌ها، قبل از شروع دوش آب گرم بگیرید یا از یک بطری مملو از آب داغ استفاده کنید.

احساس کشش یا درد خفیف در طول انجام ورزش تقویت عضلات شانه طبیعی است، اما چنانچه درد

شدید بود یا بیشتر از ۳۰ دقیقه طول کشید، انجام تمرین توصیه نمی‌شود. تمرین‌ها را به یک باره قطع

نکنید، بلکه به تدریج تعداد دفعات انجام تمرین‌ها را کاهش و وقفه بین دو نوبت را افزایش دهید.

در زیر نمونه‌هایی از تمرینات توصیه شده برای درمان شانه یخ‌زده آورده شده است:

۱- پاندول

در تصویر انجام این وررزش برای درد شانه را برای شانه چپ مشاهده می‌کنید. برای شروع رو به جلو

خم شوید و دست را روی تکیه گاه بگذارید. بگذارید دست در کنار بدن تاب بخورد.

حرکت دست در ابتدا رو به جلو و عقب است. سپس دست را در دو جهت ساعتگرد و پادساعتگرد به

صورت دورانی تاب دهید.هر حرکت را ۵ تا ۱۰ بار تکرار کنید.

 

۲- چرخش رو به بیرون

بنشینید و شیئی مانند عصا، وردنه یا چتر را در دست بگیرید. آرنج را در تمام مدت کنار بدن نگه دارید.

با بازوی سالم شیء را رو به جلو فشار دهید تا بازوی دردناک بچرخد و از حالت میانی خارج شود،

این حرکت را در حالت خوابیده نیز می‌توان انجام داد. اجازه ندهید بدن برای جبران این حرکت بچرخد.

این حرکت ورزش درد کتف را ۵ تا ۱۰ بار تکرار کنید.

۳- بردن بازو بالای سر

به پشت دراز بکشید. (تصویر انجام حرکت را برای شانه چپ نشان می‌دهد.) با دست سالم بازوی

دردناک را از مچ بگیرید و به بالا ببرید. قوس کمر را افزایش ندهید و کمر را رو به بالا نبرید. می‌توانید

آرنج را از ابتدا خم کنید. این حرکت را ۵ تا ۱۰ بار تکرار کنید.

۴- چرخش رو به بیرون/ بردن بازو بالای سر

به پشت دراز بکشید، زانوها را خم کنید و کف پاها را صاف روی زمین بگذارید.دست‌ها را پشت گردن

یا سر ببرید، به گونه‌ای که آرنج‌ها رو به سقف قرار گیرند. بگذارید آرنج‌ها پایین بیایند.این حرکت را ۵ تا ۱۰ بار تکرار کنید.

 

۵– چرخش به سمت خارج – کشش غیرفعال. 

در میان چهارچوب در قرار بگیرید. بازوی آسیب دیده خود را ۹۰ درجه خم کنید تا به چهارچوب برسد.

دست خود را ثابت در محل نگه‌داشته و بدن خود را همان‌طور که در تصویر نشان داده‌شده است،

بچرخانید. به مدت ۳۰ ثانیه این وضعیت را نگه‌دارید. مقداری استراحت کرده و سپس حرکت را تکرار نمایید.

 

 

۶- بالابردن دست با قرقره وطناب(نشسته یا ایستاده)

از یک قرقره استفاده کنید یا حلقه‌ای را در ارتفاع بالا ثابت کنید. قرقره یا طناب از میان حلقه رد شده

را با دست سالم پایین بکشید تا دست و بازوی دردناک رو به بالا حرکت کند. این حرکت را ۱۰ بار تکرار کنید.

نکته: بهترین روش انجام تمرین این است که قرقره را پشت بدن ثابت کنید.

۷- کشش پشت شانه

دست دردناک را از عرض بدن رد کنید و به سمت شانه دیگر ببرید.(در تصویر انجام حرکت روی شانه

چپ نشان داده شده است) آرنج را با دست سالم بکشید تا  کشش ملایمی را احساس کنید.

می‌توانید با انجام این حرکت در حالت خوابیده به پشت میزان کشش را افزایش دهید.

این حرکت را ۵ بار تکرار کنید، و هر بار ۲۰ ثانیه در حالت کشش بمانید.

 

۸- بردن دست پشت بدن

در فیزیوتراپی بایستید و دست‌ها را کنار بدن نگه دارید. مچ دست دردناک را با دست سالم بگیرید.

دست را به آرامی به سمت باسن طرف مخالف بکشید.بازو را پشت بدن ببرید.

برای دشوار کردن این حرکت می‌توانید، مانند تصویر از حوله استفاده کنید.این حرکت را ۵ بار تکرار کنید.

به خاطر داشته باشید که این تمرین غالباً آخرین حرکتی است که تجویز می‌شود،

بنابراین اگر انجام آن را دردناک یافتید، به خود فشار نیاورید.