• فیزیوتراپی

دردهای عضلانی و گرفتگی های نقطه ای عضلات

ارسال شده در: هومینو | ۰

نقطه حساس داخل قسمتی از عضله می باشد که در اثر فشار، کشش، تحمل باردردهای عضلانی

اضافه و انقباض، دردناک شده و این درد به نقاط دورتری از نقطه اولیه انتشار می یابد.

علل و عوامل موثر در به وجود آمدن درد :

استفاده بیش از حد و مکرر از عضله

وارد آوردن فشار بیش از حد در طولانی مدت به عضله

فشار های روانی

مسائل تغذیه ای

گرم نکردن بدن پیش از ورزش

شایعترین عضلاتی که مبتلا به این عارضه می گردند عبارتند از :

عضلات اطراف کتف و شانه با درد انتشاری به بازو که ممکن است با درد های با منشا مهره های گردنی اشتباه شوند.

عضلات گردن با درد انتشاری به سر که ممکن است با انواع سردرد ها از جمله میگرن اشتباه شوند.

عضلات سینه ایی با درد سینه و بازو که اگر در سمت چپ باشد غالبا با درد های قلبی اشتباه می شود.

عضلات باسن با درد انتشاری به پشت ران و ساق که غالبا با درد های سیاتیکی اشتباه گرفته می شوند و عضلات ساق با درد انتشاری به زانو که غالبا با زانو دردهای ناشی از آرتروز اشتباه می شود.

راههای درمان:

فیزیوتراپی شامل الکتروتراپی

منوال تراپی ( درمان های دستی) و ماساژهای مخصوص درمان عضلات که فیزیوتراپیست انجام میدهد.

  • کمردرد

چرا وقتی رانندگی می کنم کمردرد می گیرم؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

رانندگی به‌عنوان عامل خطر ایجاد کمردرد در افرادی که بیش از ۴ تا ۵ ساعت

در روز رانندگی می‌کنند، شناخته شده است.

قبل از شروع رانندگی باید صندلی خودرو را تنظیم کرد

صندلی را نباید زیاد عقب کشید چرا که در این حالت سطح زانوها پایین‌تر

از سطح ران قرار می‌گیرد و گودی کمر افزایش می‌یابد که نتیجه آن کمردرد است.

باید صندلی را حداقل به میزانی که زانوها بالاتر از سطح ران قرار بگیرد،

جلو کشید. در این حالت به دلیل وضعیت مناسب‌تر انحنای ستون فقرات

و بازتر بودن سوراخ‌های بین‌مهره‌ای که محل خروج ریشه‌های عصبی است،

احتمال فشار بر این ریشه‌ها هم کمتر می‌شود.

برای اینکه بدانیم میزان جلو یا عقب بودن صندلی خودرو مناسب است یا نه،

باید در حالتی که فرمان را به دست گرفته‌ایم و دست‌ها به صورت قیچی از

روی هم عبور می‌کنند، مجبور به حرکت به سمت جلو نشویم و همچنین

پاها نیز باید نسبتا کشیده باشد.

اگر صندلی خودرو طوری که برخی رانندگان دوست دارند زیاد عقب کشیده شود،

علاوه بر اینکه باعث افزایش گودی کمر می‌شود، به دلیل اینکه راننده مجبور

است تکیه ندهد، قوز پشتش هم افزایش می‌یابد و این خمیدگی پشت باعث احتمال

ایجاد همزمان دردهای پشت و گردن خواهد شد. نکته دیگر، زاویه قسمت پشتی

صندلی است که نباید عمود باشد. بهتر است که زاویه با افق حدود ۱۰۰ تا ۱۱۰ درجه باشد.

  • فیزیوتراپی

درمان اسکولیوز یا انحراف ستون فقرات با فیزیوتراپی و ورزش

ارسال شده در: هومینو | ۰

حرکات اصلاحی انحراف ستون فقرات با فیزیوتراپی و ورزش

فیزیوتراپی انحراف ستون فقرات و حرکات اصلاحی اسکولیوز

و برنامه توانی بخشی آن دارای نقش با اهمیت در درمان این مشکل

می باشد. بطور قدیمی، اکثر جراحان اعتقاد داشتند روش های فیزیوتراپی

در مورد اسکولیوز جواب نمی دهد. این تصور درباره روش های

عمومی فیزیوتراپی و تمرین های حرکتی مورد استفاده برای متوقف کردن

اسکولیوز ایدیوپاتیک صحیح است، ولی در بقیه موارد روش های فیزیوتراپی

مفید می باشد. به هر حال، پیشرفت در برنامه های خاص مورد استفاده

برای درمان این مشکل، توانسته یک نقش جدید در رویکردهای توان بخشی

در حوزه درمان اسکولیوز ایجاد نماید. در ادامه بعضی از برنامه های حرکتی

سودمند برای موارد ابتلا به اسکولیوز توضیح داده شده است.

۱- حرکت تیلت لگنی

به پشت دراز کشیده و زانوی خود را خم نمایید. در این حالت کف پاهای

شما باید بر روی زمین قرار داشته باشد. کمر خود را سفت کرده و عضلات

شکم و باسن را بر روی زمین صاف کنید. این وضعیت را برای ۵ ثانیه حفظ

کرده و بطور عادی تنفس نمایید. این وضعیت را ۱۰ بار در هر حرکت و این

حرکت را  ۲ مرتبه انجام دهید. این تمرین باید یک بار در روز انجام شود.

۲- حرکت گربه- شتر

بر روی دست ها و زانوها قرار گرفته و شکم خود را سفت کنید. در این حالت

سر شما باید صاف و در راستای بدن باشد (شکل ۱). یک نفس عمیق کشیده و

بخش پایین ستون فقرات خود را بلند کنید. به این ترتیب پشت شما خم شده

و گردن ریلکس می شود (شکل ۲). با خارج کردن نفس از سینه، ناحیه پایین

ستون فقرات به سمت زمین حرکت می کند و کمی رو به بالا به نظر می رسد.

در حالتی که عضلات شکمی خود را سفت نگه داشته اید، به موقعیت اولیه باز گردید.

این وضعیت را ۱۰ بار در هر حرکت و این حرکت را  ۲ مرتبه انجام دهید.

این تمرین باید یک بار در روز انجام شود.

۳- حرکت پرس شکمی با دو پا

به روی پشت با زانوهای خم دراز کشیده و کف پای خود را بر روی زمین قرار دهید (شکل ۱).

در این حالت ناحیه کمر می بایست در حالت عادی قرار گرفته باشد. پاهای خود را یک به یک

از زمین بلند کنید و به صورتی بگیرید که زانوها و ران ها با یکدیگر زاویه ۹۰ درجه پیدا کند (شکل ۲ و ۳).

دست های خود را بر روی زانوها به صورتی فشار دهید که زانوها به سمت دست ها کشیده شده

و عضلات شکمی درگیر شوند (شکل ۴). دست های خود را صاف نگه دارید! این وضعیت

را به مدت سه بار نفس کشیدن عمیق حفظ نمایید. این وضعیت را ۱۰ بار در هر حرکت

و این حرکت را  ۲ مرتبه انجام دهید. این تمرین باید یک بار در روز انجام شود.

۴- حرکت حفظ تعادل با یک پا (در صورت امکان، این حرکت را در جلوی آینه انجام دهید

تا به این ترتیب از صاف بودن ستون فقرات خود مطمئن گردید)

با چشمان باز، یکی از زانوهای خود را بالا آورده و خم نمایید. در این حالت می بایست

تعادل بدن بر روی یک پا حفظ شود. در ابتدا می توان از دست ها برای حفظ تعادل استفاده کرد.

برای مثل می توان دست ها را به پشت یک صندلی، میز، یا بر روی دیوار قرار داد

. با افزایش توانایی حفظ تعادل، دست خود را بر روی تکیه گاه قرار نداده و در کنار بدن نگه دارید.

در ادامه می توانید با قرار دادن دست ها به صورت ضرب دری بر روی سینه یا بستن چشم ها حرکت

را دشوار تر نمایید. این وضعیت را برای ۱۰ تا ۲۰ ثانیه حفظ کرده و سپس با پای مقابل تکرار نمایید.

این حرکت را ۵ بار و برای یک مرتبه تکرار کنید. این حرکت می بایست یک بار در روز انجام شود.

۵- حرکت قوری چای (در صورت امکان حرکت را در جلوی آینه انجام دهید تا از قرارگیری مناسب ستون فقرات خود مطمئن گردید)

خم شدن به چپ

بر روی زانوهای خود بنشینید. دست چپ خود را بر روی شانه چپ و دست راست

خود را بر روی زمین قرار دهید. به سمت باسن راست خود به صورتی خم شوید که

احساس کشیدگی در سمت راست کمر خود داشته باشید. این وضعیت را برای ۲۰ ثانیه

حفظ کرده و ۵ بار تکرار نمایید.

خم شدن به راست

بر روی زانوهای خود بنشینید. دست راست خود را بر روی شانه راست و دست چپ

خود را بر روی زمین قرار دهید. به سمت باسن چپ خود به صورتی خم شوید که

احساس کشیدگی در سمت چپ کمر خود داشته باشید. این وضعیت را برای ۲۰ ثانیه حفظ کرده و ۵ بار تکرار نمایید.

۶- حرکت خم شدن به پهلو

خم شدن به چپ

دست چپ خود را بر روی دیوار قرار داده و لگن خود را به سمت چپ خم نمایید.

خم شدن به راست

دست راست خود را بر روی دیوار قرار داده و لگن خود را به سمت راست خم نمایید.

در کنار دیوار قرار گرفته و دست خود را در حالت خم بر روی دیوار بگذارید. دست دیگر شما

می بایست مطابق تصویر در کنار بدن قرار داشته باشد. به سمت دیوار با حرکت دادن ناحیه

لگن (و نه شانه ها) بدن خود را خم نمایید. انجام این کار می تواند باعث حرکت انتقالی

در ناحیه لگن شود. این وضعیت را ۱۰ بار در هر حرکت و این حرکت را  ۲ مرتبه انجام دهید.

این تمرین باید یک بار در روز انجام شود.

  • الکتروتراپی

مزایای الکتروتراپی

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمان‌های الکتروتراپی مزایای زیر را به همراه دارند:

  • بهبود دامنه حرکتی مفصل (با القای کشش‌های متناوب در تارهای عضلانی منقبض و بافت‌های نرم کوتاه شده)
  • ترمیم بافت‌ها (بهبود جریان میکروسکوپی برای ترمیم زخم‌ها و بازیابی انسجام بافت‌های همبند)
  • ادم (تورم ناشی از مایع لنف) حاد و مزمن (تسریع روند جذب مایع لنف، تاثیر بر نفوذپذیری رگ‌ها و بهبود جریان لنف)
  • تاثیر بر بی اختیاری ادرار و مدفوع (تاثیر بر عضلات کف لگن و کاهش درد لگن و تقویت عضلات لگن)
  • برطرف شدن اسپاسم عضلانی
  • پیشگیری و یا قطع روند تحلیل رفتن عضلات بر اثر آسیب‌دیدگی
  • بهبود جریان و گردش خون موضعی
  • بازآموزی عضلات با استفاده از تحریک هدفمند
  • بهبود دامنه‌ی حرکتی
  • کنترل و کاهش درد (درد مزمن، درد پس از حادثه و درد حاد پس از جراحی)
  • پیشگیری از بروز ترومبوز ورید عمقی بعد از جراحی
  • بهبود روند ترمیم زخم‌ها
  • بهبود تاثیرگذاری داروهای تجویزی با استفاده از روش تزریق الکتریکی دارو (EMDA)

کاربرد الکتروتراپی در فیزیوتراپی

الکتروتراپی در درمان‌های فیزیوتراپی برای مقابله با طیف وسیعی از بیماری‌ها و مشکلات به کار می‌رود.

این روش درمانی ممکن است به تنهایی و به طور مستقل و یا به صورت ترکیبی و همراه با سایر روش‌های

درمانی مانند اولتراسوند به کار برود. برخی از بیماریها یا مشکلاتی که الکترورتاپی در درمان آن به کار می‌رود عبارتند از:

  • سیاتیک
  • فیبرومیالژیا
  • آرتروز
  • بورسیت
  • درد و تورم بعد از جراحی
  • TMD (اختلالات فکی)
  • عوارض ناشی از بیماری دیابت
  • آرنج تنیس‌بازان
  • سندرم تونل‌کارپال

درمان با تحریک الکتریکی، چگونه عمل می‌کند؟

دستگاه‌های مختلف الکتروتراپی ممکن است از شکل موج‌های مختلفی برای درمان استفاده کنند.

هر دستگاه مخصوص تحریک الکتریکی دارای الکترودهایی است که به ناحیه مورد نظر که قرار است

درمان شود، متصل می‌شوند. انرژی الکتریکی منتقل شده از طریق الکترود موجب انقباض عضلات می‌شود.

این انقباض عضلانی در واقع حرکت طبیعی بدن در هنگام فعالیت کردن را شبیه‌سازی می‌کند و بدین

ترتیب از تحلیل رفتن عضلات طی دوره بهبودی، جلوگیری می‌شود.

امواج مختلف مورد استفاده در الکتروتراپی

در الکتروتراپی از شکل موج‌های مختلفی برای تحریک الکتریکی استفاده می‌شود که هر یک از این امواج

ناحیه خاصی از بدن را هدف قرار می‌دهند تا انتقال انرژی را به شیوه‌ی خاصی انجام دهند. با کمک این

گستردگی و تنوع در نحوه‌ی اعمال انرژی الکتریکی و انتقال آن، می‌توان نیازهای مختلف درمانی بیماران

با شرایط مختلف را برطرف نمود.

تحریک کننده‌های الکتریکی عصب (TENS)

دستگاه TENS با مسدود کردن سیگنال‌های درد که به طرف مغز می‌روند، موجب تسکین درد می‌شود.

تحریک الکتریکی که توسط TENS انجام می‌شود موجب ترشح ماده‌ی اندورفین (مسکن طبیعی در بدن)

می‌شود و به همین خاطر این روش برای درمان درد کمر و درد گردن بسیار پرکاربرد است.

  • فیزیوتراپی

متخصص ارتوپدی

ارسال شده در: هومینو | ۰

ارتوپدی چیست؟

ارتوپدی Orthopedics شاخه‌ای از جراحی است که در حیطه سیستم حرکتی بدن

فعالیت دارد. سیستم حرکتی شامل استخوان‌ها، مفاصل، عضلات و دیگر بافت‌هایی

است که در اندام های حرکتی وجود دارند.

کلمه ارتوپدی ریشه یونانی داشته و اولین بار آنرا آقای نیکولاس آندری Nicolas Andry

در سال ۱۷۴۱ میلادی از ادغام دو لغت ارتو Orthos به معنای صاف و مستقیم و لغت پدی

Paideion به معنای کودک و بچه درست کرد. علت این ترکیب آن بود که در ابتدا ارتوپدی

بدنبال صاف کردن اندام‌ها در بچه هایی بود که دست و پا یا ستون فقرات کج داشتند.

تصویر درخت کج بسته شده به یک تیرک نماد ارتوپدی است.

درخت نماد ارتوپدی

متخصص ارتوپد چه بیماری‌هایی را درمان می‌کند؟

متخصص ارتوپدی که به آن متخصص استخوان و مفاصل یا جراح استخوان و مفاصل

یا ارتوپد هم می‌گویند سعی می‌کند تا با استفاده از روش‌های جراحی و غیر‌جراحی

به درمان مشکلات سیستم حرکتی بدن اهتمام ورزد. مشکلاتی مانند:

  • آسیب‌های استخوان‌ها و مفاصل بدنبال ضرباتی مثل شکستگی، در رفتگی، کشیدگی
  • و رگ به رگ شدن، پاره شدن تاندون‌ها و رباط‌ها و …
  • آسیب‌های ورزشی
  • خراب شدن مفاصل بدن مثل آرتروز و ساییدگی مفصل
  • عفونت اندام‌ها
  • تومورهای استخوان و بافت‌های نرم اندام
  • بیماری‌های مادرزادی اندام‌ها
  • آسیب به منیسک و عصب
  • پوکی استخوان
  • تومورهای استخوان و مفصل
  • عفونت‌های استخوان و عفونت‌های مفصل
  • بیماری‌های مادرزادی استخوان و مفصل
  • تغییر شکل‌های استخوان و مفصل

اعمال جراحی ارتوپدی

درمان‌های مختلفی به توسط متخصصین ارتوپدی انجام می‌شود که شایع‌ترین آنها عبارتند از:

  • جااندازی بسته شکستگی استخوان و مفصل و سپس گچ‌گیری
  • جااندازی باز شکستگی‌های استخوان و مفصل و سپس بیحرکت کردن آن یا پیچ و پلاک یا میله داخل استخوانی
  • استئوتومی استخوان و تصحیح تغییر شکل‌های استخوان
  • درمان جراحی عفونت‌های استخوان و مفصل
  • بلند کردن و کوتاه کردن استخوان
  • قطع کردن استخوان و انجام جراحی آمپوتاسیون یا قطع عضو
  • اپی فیزیودز
  • نمونه برداری از استخوان و مفصل
  • خارج کردن تومورهای استخوانی و بافت نرم اندام
  • پیوند استخوان برای درمان جوش نخوردگی شکستگی ها
  • ترمیم آسیب های اعصاب اندام
  • اصلاح شکل مفصل با انجام استئوتومی یا آزاد کردن بافت نرم داخل و خارج مفصل
  • اصلاح دامنه حرکتی مفصل
  • بازسازی پارگی های رباط
  • ترمیم و بازسازی تاندو‌ن‌‌های اطراف مفصل
  • ترمیم یا دیگر اعمال جراحی روی منیسک
  • ترمیم آسیب‌های غضروف مفصل
  • خشک کردن و آرترودز مفصل
  • تعویض مفصل یا آرتروپلاستی

تحصیل رشته‌ی ارتوپدی

در ایران افرادی که مدرک دکترای پزشکی دارند با طی یک دوره تخصصی چهار ساله در دانشکده‌های

پزشکی مدرک تخصصی ارتوپدی را دریافت می‌کنند. دوره چهار ساله تخصصی ارتوپدی را دوره

رزیدنتی Residency میگویند و پزشکی که در حال طی این دوره است را رزیدنت Resident می‌نامند.

پس از طی این دوره چهار ساله از فرد رزیدنت امتحانی به نام بورد تخصصی ارتوپدی Orthopedic board

گرفته می‌شود و کسانی که در این امتحان قبول می‌شوند را صاحب بورد تخصصی می‌نامند.

به علت گسترش انفجارگونه علوم در همه شاخه‌ها من جمله ارتوپدی، پزشکی ارتوپدی به زیر

شاخه‌هایی تقسیم شده است و بسیاری از متخصصفیزیین ارتوپدی فعالیت کاری خود را به یک زیر شاخه

محدود کرده‌اند. آنها به این طریق سعی می‌کنند بیشترین تمرکز خود را در یک زمینه بگذارند تا علم

و تجربه بیشتری را در آن زمینه کسب کنند. این زیر شاخه ها عبارتند از:

البته همه زیر شاخه های تخصصی ذکر شده فقط محدود به ارتوپدی نیستند. بطور مثال متخصصین

جراحی عمومی هم یک زیر شاخه تخصصی بنام جراحی دست دارند و یا متخصصین جراحی اعصاب

هم اعمال جراحی ستون فقرات را انجام می‌دهند.

در بعضی از این زیر شاخه‌ها و در بعضی از کشورها دوره های تخصصی چند ماهه تا یک ساله‌ای وجود دارد

که به آنها فلوشیپ Fellowship میگویند. متخصصین ارتوپدی با گذراندن این دوره‌ها در دانشکده‌های پزشکی،

سعی می‌کنند مهارت‌های عملی خود را در درمان بیماری‌های یک زیر گروه تخصصی خاص بیشتر کنند.

  • فیزیوتراپی

خشکی و یخ زدگی شانه و درمان آن با فیزیوتراپی و ورزش

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمان خشکی و یخ زدگی شانه(شانه یخ زده) با فیزیوتراپی و ورزش

شانه یخ زده  یا “چسبندگی کپسول شانه” عارضه‌ای است که درد ،بی حرکتی و

خشکی مفصل شانه مشخصه اصلی آن به شمار می‌رود. علایم خشکی شانه،

درد و بی حرکتی  معمولاً به تدریج شروع، به مرور زمان تشدید و در نهایت عموماً

ظرف یک تا سه سال برطرف می‌شود.. شانه یخ زده حدود ۲ درصد افراد جامعه را

درگیر می‌کند. و معمولاً در سنین ۴۰ تا ۶۰ سالگی خود را نشان می‌دهد. این بیماری

در میان زنان شایع‌تر است.

مراحل

در شانه یخ‌زده و خشکی شانه ، کپسول شانه ضخیم‌تر و تنگ‌تر می‌شود. رشته‌های

سخت موجود در این بافت سخت‌تر می‌گردند. در بسیاری از موارد مایع مفصلی کاهش

می‌یابد. در این شرایط شما قادر نخواهید بود – چه به‌تنهایی و چه با کمک دیگران- شانه

خود را حرکت دهید. این بیماری معمولاً در سه مرحله پیشرفت می‌کنند.

 شروع انجماد

در مرحله شروع انجماد به‌تدریج یک درد فزاینده‌ای را تجربه خواهید کرد. همچنان که درد شما

بیشتر می‌شود، دامنه حرکتی شانه شما نیز کاهش می‌یابد. مرحله شروع انجماد معمولاً

بین ۶ هفته تا ۹ ماه طول می‌کشد.

مرحله انجماد

ممکن است در طی این مرحله درد بهبود پیدا کنند اما سفتی شانه‌ها باقی می‌ماند.

در طی ۴ الی ۶ ماهه مرحله انجامد، انجام فعالیت‌های روزمره بسیار سخت خواهد بود.

مرحله ذوب

در مرحله ذوب حرکت شانه به آرامی بهبود پیدا می‌کند. بازگشت کامل یا بهبود نسبی

دامنه حرکتی شانه‌ها معمولاً شش ماه تا دو سال طول می‌کشد.

در شانه یخ‌زده، بافت نرم کپسول شانه، ضخیم، سفت و ملتهب می‌شود.

 

علت‌ها و دلایل شانه یخ‌زده

علل شانه یخ‌زده  به طور کامل شناخته شده نیست. هیچ رابطه مشخصی با شغل

فرد ندارد. برخی از فاکتورها ابتلا به شانه یخ‌زده را افزایش می‌دهند:

  • دیابت:شانه یخ‌زده در افراد دیابتی بیشتر رخ می‌دهد ممکن است. ۱۰ تا ۲۰ درصد
  • افراد مبتلا به دیابت، دچار این بیماری شوند. مکانیسم اثر آن هنوز شناخته شده نیست.
  • بیماری‌های دیگربرخی از مشکلات پزشکی دیگر را با شانه یخ‌زده مرتبط دانسته‌اند،
  • از جمله: کم‌کاری تیروئید، پرکاری تیروئید، بیماری پارکینسون، و بیماری‌های قلبی.
  • بی‌تحرکیبی‌تحرک ماندن شانه پس از یک دوره زمانی (به دلیل عواملی همچون:
  • عمل جراحی، شکستگی یا آسیب‌های دیگر) احتمال بروز شانه یخ‌زده را افزایش می‌دهد.
  • برای جلوگیری از شانه یخ‌زده بلافاصله پس از آسیب یا جراحی بیمار باید شانه خود را به
  • میزانی که پزشکان تجویز می‌کنند حرکت دهد.

علائم بیماری شانه یخ‌زده

معمولاً درد شانه یخ‌زده  آزاردهنده و شدید است.  معمولاً در طول دوره بیماری و زمانی

که دست خود را حرکت می‌دهید بدتر می‌شود. معمولاً درد در ناحیه بیرونی شانه و گاهی

اوقات در بازو  واقع می‌شود.

معاینات پزشکی

معاینات فیزیکی

پس از بیان سوابق پزشکی و علائم، متخصص فیزیوتراپی شانه شما را معاینه می‌کند.

ممکن است متخصص فیزیوتراپی با دقت و مهارت بالا، شانه‌های شما را در جهت‌های خاصی

حرکت دهد تا دردناک بودن ناحیه و محدودیت‌های حرکتی شانه را مشخص کند. هنگامی که

شخص دیگری شانه شما را به حرکت درآورد، به آن “دامنه حرکتی منفعل” می‌گویند. سپس

از شما می‌خواهد خودتان شانه‌هایتان را حرکت دهید تا ” دامنه حرکتی فعال”  شما را نیز بررسی نماید.

افراد مبتلا به شانه یخ‌زده هم به صورت فعال و هم به صورت منفعل، دامنه حرکتی‌شان محدود می‌شود.

درمان

درمان شانه یخ‌زده معمولاً نیاز به جراحی ندارد و بسته به شرایط، درمان با آموزش تمرینات

خاص آغاز می‌شود. اغلب برای تسکین درد و التهاب، از داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی

(NSAIDs) استفاده می‌شود. ممکن است برای افرادی که قادر به تحمل داروهای (NSAIDs)

نمی‌باشند و یا دردشان شدید است، داروهای تخدیری نیز تجویز شود. بااین‌حال، درمان اصلی،

فیزیوتراپی است. بی‌درنگ پس از تشخیص بیماری، متخصص فیزیوتراپی با تمرکز بر تمرینات

کششی و تقویتی آغاز می‌شود.  این تمرین‌ها در ابتدا توسط و یا تحت نظارت یک متخصص

فیزیوتراپی انجام می‌شود. اما پس از مدتی با نظارت فیزیوتراپ، افراد خودشان نیز می‌توانند

آن‌ها را انجام دهند. ممکن است روش‌های دیگر مانند استفاده از یخ، گرما و امواج اولتراسونیک

نیز مورد استفاده قرار گیرد تا درد کاهش یابد.

استفاده از آتل‌ها و یا سایر ابزارهای ثابت کننده شانه توصیه نمی‌شود. درست است که حرکت

باعث ایجاد درد می‌شود، اما حرکت مفصل هرچند هم محدود باشد، باعث بهتر شدن روند درمان می‌شود.

ورزش‌هایی برای کاهش درد و التهاب در سندروم شانه یخ‌زده

برخی از تمرینات خاص به بازگرداندن دامنه حرکتی شانه کمک خواهند کرد. ممکن است این تمرین‌ها

تحت نظارت یک فیزیوتراپیست و یا در خانه انجام شوند. درمان شامل تمرینات کششی و یا سایر تمرینات

افزایش دهنده دامنه حرکتی می‌باشد. گاهی اوقات برای کمک به شل شدن شانه‌ها، قبل از تمرینات

کششی می‌توان شانه را گرم نمود. هر تمرین ورزش کتف را به طور منظم ۱ تا ۲ بار در روز انجام دهید

و جهت بهتر انجام دادن تمرین‌ها، قبل از شروع دوش آب گرم بگیرید یا از یک بطری مملو از آب داغ استفاده کنید.

احساس کشش یا درد خفیف در طول انجام ورزش تقویت عضلات شانه طبیعی است، اما چنانچه درد

شدید بود یا بیشتر از ۳۰ دقیقه طول کشید، انجام تمرین توصیه نمی‌شود. تمرین‌ها را به یک باره قطع

نکنید، بلکه به تدریج تعداد دفعات انجام تمرین‌ها را کاهش و وقفه بین دو نوبت را افزایش دهید.

در زیر نمونه‌هایی از تمرینات توصیه شده برای درمان شانه یخ‌زده آورده شده است:

۱- پاندول

در تصویر انجام این وررزش برای درد شانه را برای شانه چپ مشاهده می‌کنید. برای شروع رو به جلو

خم شوید و دست را روی تکیه گاه بگذارید. بگذارید دست در کنار بدن تاب بخورد.

حرکت دست در ابتدا رو به جلو و عقب است. سپس دست را در دو جهت ساعتگرد و پادساعتگرد به

صورت دورانی تاب دهید.هر حرکت را ۵ تا ۱۰ بار تکرار کنید.

 

۲- چرخش رو به بیرون

بنشینید و شیئی مانند عصا، وردنه یا چتر را در دست بگیرید. آرنج را در تمام مدت کنار بدن نگه دارید.

با بازوی سالم شیء را رو به جلو فشار دهید تا بازوی دردناک بچرخد و از حالت میانی خارج شود،

این حرکت را در حالت خوابیده نیز می‌توان انجام داد. اجازه ندهید بدن برای جبران این حرکت بچرخد.

این حرکت ورزش درد کتف را ۵ تا ۱۰ بار تکرار کنید.

۳- بردن بازو بالای سر

به پشت دراز بکشید. (تصویر انجام حرکت را برای شانه چپ نشان می‌دهد.) با دست سالم بازوی

دردناک را از مچ بگیرید و به بالا ببرید. قوس کمر را افزایش ندهید و کمر را رو به بالا نبرید. می‌توانید

آرنج را از ابتدا خم کنید. این حرکت را ۵ تا ۱۰ بار تکرار کنید.

۴- چرخش رو به بیرون/ بردن بازو بالای سر

به پشت دراز بکشید، زانوها را خم کنید و کف پاها را صاف روی زمین بگذارید.دست‌ها را پشت گردن

یا سر ببرید، به گونه‌ای که آرنج‌ها رو به سقف قرار گیرند. بگذارید آرنج‌ها پایین بیایند.این حرکت را ۵ تا ۱۰ بار تکرار کنید.

 

۵– چرخش به سمت خارج – کشش غیرفعال. 

در میان چهارچوب در قرار بگیرید. بازوی آسیب دیده خود را ۹۰ درجه خم کنید تا به چهارچوب برسد.

دست خود را ثابت در محل نگه‌داشته و بدن خود را همان‌طور که در تصویر نشان داده‌شده است،

بچرخانید. به مدت ۳۰ ثانیه این وضعیت را نگه‌دارید. مقداری استراحت کرده و سپس حرکت را تکرار نمایید.

 

 

۶- بالابردن دست با قرقره وطناب(نشسته یا ایستاده)

از یک قرقره استفاده کنید یا حلقه‌ای را در ارتفاع بالا ثابت کنید. قرقره یا طناب از میان حلقه رد شده

را با دست سالم پایین بکشید تا دست و بازوی دردناک رو به بالا حرکت کند. این حرکت را ۱۰ بار تکرار کنید.

نکته: بهترین روش انجام تمرین این است که قرقره را پشت بدن ثابت کنید.

۷- کشش پشت شانه

دست دردناک را از عرض بدن رد کنید و به سمت شانه دیگر ببرید.(در تصویر انجام حرکت روی شانه

چپ نشان داده شده است) آرنج را با دست سالم بکشید تا  کشش ملایمی را احساس کنید.

می‌توانید با انجام این حرکت در حالت خوابیده به پشت میزان کشش را افزایش دهید.

این حرکت را ۵ بار تکرار کنید، و هر بار ۲۰ ثانیه در حالت کشش بمانید.

 

۸- بردن دست پشت بدن

در فیزیوتراپی بایستید و دست‌ها را کنار بدن نگه دارید. مچ دست دردناک را با دست سالم بگیرید.

دست را به آرامی به سمت باسن طرف مخالف بکشید.بازو را پشت بدن ببرید.

برای دشوار کردن این حرکت می‌توانید، مانند تصویر از حوله استفاده کنید.این حرکت را ۵ بار تکرار کنید.

به خاطر داشته باشید که این تمرین غالباً آخرین حرکتی است که تجویز می‌شود،

بنابراین اگر انجام آن را دردناک یافتید، به خود فشار نیاورید.

  • درد در کشاله ران

ده علت درد کشاله ران در مردان و زنان

ارسال شده در: هومینو | ۰

درد کشاله ران

شاله ران ناحیه پیچیده ای از انتهای شکم تا ران پاها می باشد.

درد عضلانی یک مشکل رایج است و شبکه بزرگ عضلات، استخوان ها،

عصب ها و عروق خونی می توانند تشخیص علت درد کشاله ران را دشوار

کنند. در این مقاله به بررسی انواع علل درد کشاله ران و روش

درمان آن ها می پردازیم.

علائم درد کشاله ران

اغلب ورزشکاران پس از یک حرکت اشتباه یا صدمه دیدن از درد کشاله ران رنج می برند.

عضلات این ناحیه در طول فعالیت بدنی فشار زیادی را تحمل می کنند. به طور کلی این

عضلات همیشه در معرض کشیدگی و آسیب هستند. درد کشاله ران می تواند تیز یا مبهم باشد،

اما اغلب با حرکت بدتر می شود و ممکن است با علائم زیر همراه باشد:

  • درد لگن
  • اشکال در راه رفتن
  • حساسیت به تماس
  • عدم توانایی ورزش کردن
  • تورم در اطراف ران و لگن
  • ررسی علل درد کشاله ران

    عضلات بسیاری در ناحیه کشاله ران، از بدن پشتیبانی می کنند و به شما اجازه ی حرکت،

  • خم و صاف کردن پاها را می دهند. عملکرد فراوان آن ها منجر به آسیب پذیر بودن آن ها می شود.
  •   این آسیب ها اغلب در ورزشکاران رایج تر است. در افراد غیر ورزشکاری که فشار ناگهانی بر روی
  • بدنشان اعمال می شود نیز ممکن است این مشکلات ایجاد شود.

    مفصل لگن به عضلات و اعصاب کشاله ران نزدیک می باشد، بنابراین مشکلات مفصلی مربوط به

  • لگن ممکن است باعث درد کشاله ران شود. درد کشاله ران ممکن است نشان دهنده یک اشکال در
  • دستگاه ادراری و تناسلی نیز باشد.

     علل اسکلتی و عضلانی

    • آسیب عضلانی و تاندون

    احتمالا شایع ترین علت درد کشاله ران، آسیب ماهیچه ها و تاندون ها در آن ناحیه

  • می باشد که موجب درد می شود.
    • گرفتگی عضلانی

    فشار مستقیم بر روی یک عصب باعث درد شدید می شود که اغلب حالت تیر کشنده یا سوزشی دارد.

    • شکستگی

    تمرین شدید می تواند باعث شکستگی استخوانی همراه با درد شود، این شکستگی ها

  • معمولا خود به خود بهبود می یابند.
    • آرتریت

    کشیدگی ها و پارگی ها می توانند در طول زمان به مفصل لگن آسیب برسانند، که در

  • نهایت منجر به ناراحتی در ناحیه کشاله ران می شود.
    • بورسیت

    در بورسیت مایع روان کننده ای که بین عضلات، تاندون ها و استخوان ها در نزدیکی

  • مفاصل وجود دارد، به شدت ملتهب می شود.
  •  علل ادراری و تناسلی

    • عفونت ادراری

    مثانه درست بالاتر از کشاله ران قرار دارد و در صورت عفونت می تواند

  • منجر به درد در کشاله ران شود.
    • درد در بیضه ها

    عفونت یا اشکال در جریان خون باعث ایجاد درد بیضه می شود که این درد

  • ممکن است در کشاله ران احساس شود.

     علل دیگر

    • فتق

    ممکن است یک عضو، مانند روده، از بین عضلات آن ناحیه بیرون بزند و

  • منجر به برآمدگی دردناکی شود که با سرفه و یا خم شدن بدتر می شود.
    • غدد لنفاوی برجسته

    گره های لنفاوی در دو طرف کشاله ران دیده می شوند و ممکن است به

  • علت عفونت یا علل دیگر متورم شوند.
    • سنگ کلیه

    درد تیر کشنده در کلیه ها که از سنگ کلیه ناشی می شود، می تواند به کشاله ران منتقل شود.

    ۹ علت اصلی درد کشاله ران

     فتق کشاله ران

    فتق زمانی رخ می دهد که حلقه روده از داخل دیواره شکم خارج شود.

  • با افزایش سن، بافت های حمایتی که اندام های داخل شکم را حفظ می کنند،
  • ضعیف می شوند و خطر فتق افزایش می یابد. فتق های کشاله ران که فتق های
  • اینگوینال نیز نامیده می شوند، شایع ترین نوع هستند. آنها اغلب به علت انقباض
  • عضلانی هنگام بلند کردن اجسام سنگین ایجاد می شوند.

    فتق کشاله رانى که پیچیده باشد یک اورژانس پزشکی است. این نوع فتق به راحتی

  • و بدون جراحی به داخل باز نمی گردد. این نوع فتق ممکن است خطر عفونت را افزایش دهد،
  • به این معنی که جریان خون ناحیه ی تحت فشار کم می شود و بافت ممکن است
  • به سرعت بمیرد. این وضعیت تهدید کننده زندگی است.

     فتق غیر مستقیم

    فتق زمانی رخ می دهد که یک عضو یا قسمت داخلی بدن از بین عضلات دیواره شکم

  • برآمده و بیرون زده شود. فتق غیر مستقیم، در نتیجه بیرون زدگی بیضه از حلقه اینگوئینال عمقی می باشد.

    پزشک دوره درمان را تعیین می کند و ناحیه ى بیرون زده را به داخل بر می گرداند.

  • در بعضی موارد، پزشک عمل جراحی را توصیه می کند.  در فتق های بدون علامت
  • معمولا درمان مراقبتی پیشنهاد می شود.

     آبسه کشاله ران

    آبسه کشاله ران ناشی از عفونت پوست یا ناحیه زیرین آن است. عفونت معمولا توسط

  • یک باکتری ایجاد می شود که بدن شما با ایجاد یک توپ التهابی در اطراف باکتری ها به آن
  • واکنش نشان می دهد. باید سریعا به پزشک خود مراجعه کنید تا آبسه را تخلیه کند.

     بورسیت ایلئوپزواس

    بورس ها، کیسه های کوچک حاوی مایع هستند که در اطراف بدن در مکان های استراتژیک

  • برای نرمی و کمک به کاهش اصطکاک قرار گرفته اند. بورسیت ایلئوپزواس یا لگنی، التهاب
  • بورس های لگن است که باعث درد در ناحیه لگن می شود. درد ممکن است به خارج از
  • ناحیه ران نیز گسترش یابد.

    باید به پزشک خود مراجعه کنید. درمان این بیماری معمولا اجتناب از فعالیت هایی است

  • که منجر به بدتر شدن علائم می شوند و هم چنین داروهای ضد درد، فیزیوتراپی و تزریق
  • استروئید نیز توصیه می شود. جراحی به ندرت مورد نیاز است.

     فتق های ناشی از ورزش

    فتق ناشی از ورزش به آسیب بافت نرم در کشاله ران اطلاق می شود که اغلب در طول حرکات

  • چرخشی ناگهانی (هاکی روی یخ، فوتبال، کشتی و فوتبال آمریکایی) رخ می دهد. فتق ورزشی
  • با فتق اینگوئینال متفاوت است و در ناحیه کشاله ران منجر به برآمدگی نمی شود.

    بهتر است در عرض ٢۴ ساعت به پزشک خود مراجعه کنید. این وضعیت باید بلافاصله ارزیابی

  • و با استراحت، فیزیوتراپی و داروهای ضد التهاب درمان شود. اگر درمان نشود، باعث درد مزمنی
  • خواهد شد که مانع بازگشت به ورزش می شود.

     شکستگی لگن

    شکستگی لگن، شکستگی یک چهارم بالایی استخوان ران ( فمور ) می باشد. میزان شکستگی

  • نوع جراحی را مشخص می کند. باید سریعا به اورژانس مراجعه کنید، زیرا عوارض ناشی از آن می تواند
  • خطرناک باشد. درمان ترکیبی از جراحی، توانبخشی و دارو است.

     سلولیت

    سلولیت عفونت پوست و بافت های زیرین آن است. سلولیت بیشتر به علت استرپتوکوک های

  • گروه A ایجاد می شود و به طور معمول از طریق یک بریدگی در پوست وارد بدن می شود. باید
  • به پزشک خود مراجعه کنید تا پوست شما را بررسی و آنتی بیوتیک های لازم را تعیین کند.

     بورسیت تروکانتر

    بورسیت تروکانتر یکی از علل شایع درد ناشی از آسیب به تاندون ها و یا بورس ها

  • (کیسه پر شده با مایع در نزدیکی مفصل) است که در نقطه بیرونی لگن ایجاد می شود.

    اگر درد شما با فعالیت های روزانه تداخل دارد یا بهبود پیدا نمی کنید، باید به پزشک

  • خود مراجعه کنید. با این حال، اغلب موارد بدون درمان به مدت چند هفته بهبود می یابند.

     کبودی کشاله ران

    کبودی، آسیب عروق خونی است که خون را به قلب (مویرگ ها و رگ ها) انتقال می دهند

  • و خون در آن ناحیه جمع می شود. این موضوع توضیح دهنده ی رنگ آبی یا بنفش کبودی است.

    درمان درد کشاله ران

    برخی علل درد کشاله ران، آسیب های عضلانی جزئی هستند و معمولا در خانه درمان می شوند.

  • در بعضی موارد، ممکن است نیاز به مراجعه به پزشک باشد.

    درمان در خانه

    • استراحت

    حداقل یک تا دو هفته برای بهبودی ناحیه آسیب دیده استراحت کنید.

    • داروهای ضد درد

    گزینه هایی مانند تیلنول و ادویل برای درمان کوتاه مدت درد عالی هستند.

    • یخ

    کمپرس یخ روشی آسان برای کاهش درد می باشد.

    • گرما

    در برخی افراد ممکن است کمپرس گرم بیشتر از کمپرس یخ موثر باشد.

    • پشتیبانی

    پوشیدن لبای های تنگ می تواند کمک کننده باشد.

    • کشش

    کشش صحیح ناحیه آسیب دیده در طول بهبودی می تواند مفید باشد و قبل از هر تمرین باید انجام شود.

    درمان های پیشرفته

    • فیزیوتراپی

    یک فرد حرفه ای می تواند تکنیک های پیشرفته و مربوط به قسمت خاص آسیب دیده را آموزش دهد.

    • اشعه ایکس

    پزشک ممکن است از اشعه ایکس یا برخی از انواع تصویر برداری مانند سی تی یا ام آر آی برای ارزیابی علت درد کمک بگیرد.

    • تزریق استروئید

    اگر درد شما ناشی از التهاب در ناحیه مفصلی یا اطراف آن باشد، استروئیدها می توانند این مشکل را درمان کنند.

    • آنتی بیوتیک ها

    اگر پزشک مشکوک به عفونت باکتریایی باشد، ممکن است آنتی بیوتیک ها را تجویز کند.

    • جراحی

    جراحی می تواند در موارد آسیب شدید عضلانی و شکستگی های استخوانی یا مشکلات دیگری مانند فتق مورد نیاز باشد.

  • درمان

رایج ترین علائم زخم معده چیست؟ 

ارسال شده در: هومینو | ۰

زخم معده:

نفخ

  • داشتن حالت تهوع یا استفراغ
  • احساس درد خفیف در معده
  • کاهش وزن پیدا کردن
  • سوزش معده
  • رفلاکس اسید معده
  • احساس سوزش در قفسه سینه
  • عدم تمایل به غذا خوردن به علت درد
  • احساس سیری آسان
  • داشتن ادرار تیره و مانند قیر
  • استفراغ های خونی یا با زمینه قهوه ای
  • افزایش درد در زمان خوردن، نوشیدن و یا استفاده از آنتی اسیدهای کم خونی
  • احساس خستگی
  • تنگی نفس
  • پوست رنگ پریده
  • افزایش سوءهاضمه

در صورت داشتن چنین علائمی بهتر است به پزشک متخصص مراجعه کنید.

ممکن است درد در ابتدا خفیف ولی رفته رفته شدت یابد.

علائم زخم معده چه زمانی در فرد آشکار می شود؟

در بیش تر موارد درد ناشی از زخم معده پس از یک ساعت از غذا خوردن آشکار

و تا مدتی ادامه می یابد. گاهی این درد می تواند چنان آزاردهنده باشد که فرد

را در نیمه شب از خواب بیدار کند. هم چنین به علت این که زخم معده در زمان

گرسنگی تشدید می یابد بهتر است به هیچ عنوان معده این افراد خالی نباشد.

علاوه بر این موارد دردهای ناشی از زخم معده ممکن است برای مدت زمانی

از بین برود، اما دوباره پس از چند هفته مجدد علائم زخم معده در فرد نمایان شود.

دردهایی که دلیل آن وجود زخم معده در بدن فرد باشد، معمولا برای چند دقیقه یا چند ساعت طول می کشد.

چه زمانی به علت زخم معده به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر علائم زخم معده را به صورت های زیر در خود مشاهده  کردید، حتما به دکتر بروید.

  1. خون ریزی از محل زخم که ممکن است بسیار خطرناک هم باشد.
  2. سوراخ شدن دیواره دستگاه گوارش که دلیلش زخم ها هستند.
  3. رخ دادن نفوذ به این معنی که احتمال دارد زخم شما توسط دیواره دستگاه گوارش و به یک عضو دیگر مثل پانکراس برود.
  4. رخ دادن انسداد در محل دستگاه گوارش که ممکن است از تورم بافت های ملتحمه باشد.

رعایت نکات زیر برای افرادی که علائم این بیماری دارند، ضروری است؛

  • با افزایش وعده های غذایی تان و کاهش حجم آن ها از خالی ماندن معده تان جلوگیری به عمل آورید.
  • غذا را به صورت آهسته و کاملا جویده میل کنید.
  • گوشت، ماهی دودی و نمک سوده ، غذاهای شور و آجیل های پرنمک برای افراد مبتلا به زخم معده مضر است.
  • قهوه، چای و نوشیدنی های گازدار را در برنامه غذایی تان به حداقل برسانید.
  • الکل و سیگار برای سلامتی تان کنار بگذارید.
  • ناراحتی، افسردگی و استرس را از زندگی تان دور کنید
  • مسکن ها و آسپرین را به صورت خودسر استفاده نکنید.
  • پیش از خواب غذاهای سنگین مصرف نکنید.
  • شیر به صورت مکرر و متناوب برای درمان توصیه نمی گردد.
  • از وسایل شخصی مانند لیوان ، چنگال و قاشق دیگران استفاده نکنید.
  • بادام، عسل، موز، نعناع ،بابونه، شیرین بیان را برای درمان  خود فراموش نکنید.
  • غذاهای پرچرب، ادویه دار، میوه های نفاخ ،انواع نوشابه ها و میو های ترش برای افرادی که دچار این بیماری  هستند، نهی می شود .

امید است با آشنایی از علائم زخم معده بتوانید در زمان مناسبی به پزشک مراجعه کرده و از

شدت یافتن آن جلوگیری به عمل آورید. هم چنین رعایت کردن نکات گفته شده درمان شما را بسیار آسان تر خواهد کرد.

  • فیزیوتراپی

۱۲ نوع ماساژ که باید بشناسید و فواید هر کدام و فیزیوتراپی

ارسال شده در: بدون گروه | ۰

ماساژ در مانی یا فیزیوتراپی

۱.ماساژ سوئدی

ماساژ سوئدی نوعی ماساژ آرام کل بدن است و برای افرادی ایده آل است که به تازگی

با ماساژ آشنا می‌شوند ، تنش زیادی دارند و حساس به لمس هستند.ماساژ سوئدی

می‌تواند به باز شدن گره‌های عضلانی کمک کند و همچنین انتخاب خوبی برای زمانی

است که شما می‌خواهید در طول ماساژ به طور کامل استراحت کنید.این نوع ماساژ

برای ماساژ در منزل هم مناسب است.

مدت زمان مناسب برای ماساژ سوئدی: ۹۰-۶۰ دقیقه است.

۲.ماساژ سنگ داغ

ماساژ سنگ داغ برای افرادی که دارای درد و تنش عضلانی هستند ایده آل است.

این نوع از ماساژ درمانی مشابه ماساژ سوئدی است، فقط فرد درمانگر ماساژ

(تراپیست ماساژ) از سنگهای داغی که در کنار دستش است برای ماساژ استفاده می‌کند.

ماساژ سنگ داغ می‌تواند به موارد زیر کمک کند:

  • تسکین تنش عضلانی
  • بهبود جریان خون
  • کاهش درد
  • ترویج آرامش
  • تسکین استرس

مدت زمان مناسب برای ماساژ سنگ داغ ۹۰ دقیقه است.

۳.ماساژ آروماتراپی

ماساژ آروماتراپی برای افرادی که تمایل دارند در ماساژ خود یک عنصر عاطفی داشته باشند

گزینه مناسب است. ماساژ‌های آروماتراپی با فشار نرم و ملایم و استفاده از روغن‌های ضروری

ترکیب می‌شوند. معمولاً درمانگر ماساژ تصمیم می‌گیرد که از چه روغن‌های استفاده کند،

اما شما می‌توانید در صورت انتخاب آنها را اولویت بندی کنید.

این نوع ماساژ می‌تواند به موارد زیر کمک کند:

  • بالا بردن روحیه
  • کاهش استرس و اضطراب
  • کاهش علائم افسردگی
  • از بین بردن تنش عضلانی
  • تسکین درد

مدت زمان مناسب برای ماساژ آروماتراپی ۹۰-۶۰ دقیقه است.

۴.ماساژ بافت‌های عمیق

ماساژ بافت عمیق از فشار بیشتری نسبت به ماساژ سوئدی استفاده می‌کند. اگر شما

مشکلات عضلانی مزمن مانند درد، آسیب یا عدم تعادل داشته باشید، این نوع ماساژ

گزینه‌ی خوبی است. این نوع ماساژ میتواند به عنوان ماساژ درمانی انجام شود. این ماساژ

می‌تواند به تسکین عضلات سفت، درد عضلانی مزمن و اضطراب کمک کند.

۵.ماساژ ورزشی

اگر شما از آسیب یک عضله به طور مکرر رنج می‌برید، مانند ناراحتی که ممکن است از

انجام یک ورزش خاص ایجاد شود، ماساژ ورزشی گزینه‌ی خوبی است. ماساژور میتوایند

این نوع ماساژ را در منزل یا باشگاه انجام دهد.همچنین اگر شما مستعد ابتلا به صدماتی

هستید، این ماساژ گزینه‌ی خوبی است، زیرا می‌تواند برای جلوگیری از آسیب‌های ورزشی

استفاده شود.

شما همچنین می‌توانید از ماساژ ورزشی برای افزایش انعطاف پذیری و عملکرد استفاده

کنید. علاوه بر این، ماساژ ورزشی می‌تواند برای از بین بردن درد، اضطراب و تنش عضلانی

استفاده شود.

مدت زمان مناسب برای ماساژ ۹۰-۶۰ دقیقه است.

عضلات سفت، درد عضلانی مزمن و اضطراب کمک کند.

۶.ماساژ نقطه‌ای

ماساژ نقطه‌ای برای افرادی که دچار صدمات و درد مزمن یا مشکل و وضعیت خاصی هستند

مناسب است. گاهی اوقات مناطق سفت در بافت عضلانی که به عنوان نقاط تحریک شناخته

می‌شوند، می‌توانند درد را در قسمت‌های دیگر بدن ایجاد کنند. این نوع ماساژ می‌تواند

با تمرکز بر کاهش نقاط ماشه، درد را کاهش دهد.

مدت زمان مناسب برای ماساژ: ۹۰-۶۰ دقیقه

۷.ماساژ رفلکسولوژی

برای افرادی که به دنبال استراحت و یا بازگرداندن سطح انرژی طبیعی خود هستند ماساژ

رفلکسولوژی مناسب است، ایده آل است. همچنین اگر شما راحت نیستید که تمام بدنتان

لمس شود، این نوع ماساژ برایتان گزینه‌ی خوبی است. رفلکسولوژی استفاده از فشار ملایم

بر روی نقاط فشار مختلف بدن مانند پاها، دست‌ها و گوش‌ها می‌باشد. در ماساژ رفلکسولوژی

شما می‌توانید لباس‌های شل و راحت بپوشید تا دسترسی به پاهای شما راحت باشد.

مدت زمان مناسب برای ماساژ رفلکسولوژی ۶۰-۳۰ دقیقه است.

۸.ماساژ شیاتسو(Shiatsu) یا فیزیوتراپی 

ماساژ شیاتسو برای افرادی که می‌خواهند احساس آرامش و تسکین استرس، درد و

تنش را از خود دورکنند، مناسب است. این ماساژ نوعی ماساژ ژاپنی است که:

  • آرامش، احساس و فیزیکی را افزایش می‌دهد
  • به کاهش استرس، اضطراب و افسردگی کمک می‌کند
  • ممکن است سردرد را تسکین دهد
  • تنش عضلانی را کاهش می‌دهد

ماساژ شیاتسو برای تمام بدن میتواند انجام شود اما ماساژور ممکن است در مناطق

خاصی از بدن تمرکز کند.در طول ماساژ درمانگر برای ماساژ شما از دست ها،کف دست

ها و شست خود برای ماساژ نقاط خاصی از بدن استفاده خواهد کرد.

مدت زمان مناسب برای ماساژ شیاتسو ۹۰-۶۰ دقیقه است.

۹. ماساژ تایلندی یا فیزیوتراپی 

ماساژ تایلندی برای افرادی که به ماساژ فعالتر نیاز دارند مناسب است. این نوع

ماساژ می تواند برای بهبودی درد و استرس کمک کند.

فواید مهم این نوع ماساژ :

  • انعطاف پذیری
  • جربان
  • سطح انرژی

در ماساژ تایلندی کل بدن با استفاده از حرکاتی شبیه به کشش یوگا درگیر می شود.

ماساژور از کف دست و انگشتان خود برای اعفال فشار قوی به بدن استفاده خواهد کرد.

مدت زمان ماساژ تایلندی ۶۰ تا ۹۰ دقیقه است.

۱۰- ماساژ بارداری یا فیزیوتراپی 

ماساژ پیش از قاعدگی می تواند یک راه امن برای زنان در طول حاملگی باشد.ماساژ

می تواند در کاهش درد حامگی،کاهش استرس و کاهش تنش عضلانی کمک کند.

ماساژ بارداری بعلت نوع فشارش در ماساژ شبیه ماساژ سوئدی است ماساژور در

این نوع ماساژ در نواحی پشت،کمر و پاها تمرکز خواهد کرد.ماساژ بارداری یک از

انواع ماساژ در منزل است.

زمان ماساژ بارداری بین ۴۵ تا ۶۰ دقیقه است.

۱۱- ماساژ زن و شوهر (Couple’s massage) یا فیزیوتراپی 

 

ماساژ زن و شوهر یک نوع ماساژ است که شما با شریک ،دوست و یا اعضای خانواده

خود در همان اتاق انجام می دهید. در این ماساژ شما و همسرتان در کنار هم در میز های

جداگانه دراز می کشید و می توانید حین ماساژ با هم صحبت کنید.

مدت زمان مناسب برای ماساژ زن و شوهر ۳۰-۱۰ دقیقه است.

۱۲- ماساژ صندلی یا فیزیوتراپی 

ماساژ صندلی برای افرادی که می خواهند یک ماساژ سریع داشته باشند. ماساژ صندلی

بر گردن،شانه ها و پشت شما تمرکز دارد. این ماساژ صندلی مخصوصی دارد که سینه

در پشت صندلی قرار می گیرد که ماساژدهنده راحت بتواند پشت شما را ماساژ دهد.

این نوع ماساژ هم معمولا ۱۰-۳۰ دقیقه است.

  • مفاصل

آناتومی جامع شانه و مفاصل

ارسال شده در: هومینو | ۰

نکات جالبی راجع به شانه و مفاصل 

تعدادی از خصوصیات منحصر به فرد مفصل شانه عبارتند از

  • شانه موجب اتصال اندام فوقانی به تنه است. شانه یک مفصل نیست بلکه ساختار
  • پیچیده ای متشکل از چهار مفصل جداگانه است که در یک هماهنگی بی نظیر با
  • هم میتوانند دست را تقریبا در هر نقطه ای در فضای پیرامون تنه قرار دهند
  • شانه بیشترین دامنه حرکت را در بین مفاصل بدن دارد. مفصل شانه در هر جهتی
  • میچرخد و به شما اجازه میدهد دست خود را در هر جهتی که مایل باشید حرکت
  • دهید. البته همین دامنه حرکتی زیاد مشکلات بالقوه ای را هم برای آن بوجود میاورد
  • برای حرکت شانه در هر جهتی باید عضلات خاصی با هماهنگی کامل با یکدیگر حرکت کنند
  • برای اینکه شانه بتواند دامنه حرکتی زیادی داشته باشد باید برای حرکت کردن آزاد
  • باشد پس باید ذاتا ناپایدار باشد. با این حال رباط ها و عضلات اطراف شانه اجازه نمیدهند
  • تا استخوان های آن از هم جدا شوند

شانه از چند لایه تشکیل شده است. عمقی ترین لایه آن استخوان ها و مفاصل آن هستند.

لایه دوم بر روی استخوان ها و مفاصل قرار گرفته و همان کپسول مفصلی و تاندون ها هستند

که وظیفه آنها کمک به حفظ پایداری مفصل شانه است.

بر روی این لایه دوم لایه سوم قرار گرفته که شامل عضلات و تاندون ها و بورس ها هستند.

عروق و اعصاب هم از ساختمان های مهم شانه هستند که در بین عضلات واقع شده اند.

آناتومی استخوان بندی شانه

شانه از کنار هم قرار گرفتن سه استخوان درست شده است.

  • استخوان کتف یا اسکاپولا Scapula در طرف پشت
  • قسمت بالایی استخوان بازو یا هومروس Humerus در طرف خارج
  • استخوان ترقوه یا کلاویکل Clavicle در طرف جلو

استخوان کتف

استخوان کتف یا اسکاپولا Scapula یک ساختمان پیچیده سه بعدی دارد ولی قسمت اعظم

آن بصورت یک صفحه تقریبا تخت استخوانی به شکل مثلت است.

این استخوان در قسمت پشت قفسه سینه قرار گرفته و روی دنده های ۷-۲ را از پشت میپوشاند.

این صفحه استخوان حدود سی درجه به سمت جلو متمایل شده است. بر روی استخوان

کتف حدود ۱۷ عضله میچسبند.

در قسمت خارجی استخوان کتف یک حفره استخوانی کم عمق وجود دارد که به آن حفره گلنوئید

Glenoid fossa میگویند. حفره گلنویید جایی است که با سر استخوان بازو مفصل شده و مفصل

شانه را میسازد و سطح درونی آن پوشیده از غضروف است.

در محل اتصال قسمت صفحه ای شکل استخوان کتف و قسمت گلنوئید، دو برجستگی استخوان

دیگر هم وجود دارد.

یکی از آنها در بالای حفره گلنویید قرار میگیرد و به آن زائده آکرومیون Acromion process میگویند

و دیگری در جلوی حفره گلنوئید است و به آن زایده کوراکوئید Coracoid process میگویند.

استخوان های شانه از نمای عقب
استخوان های شانه از نمای جلو

استخوان ترقوه

ترقوه یا کلاویکل Clavicle استخوانی است به شکل S البته با انحنای کمتر که در جلوی

قفسه سینه قرار گرفته است. این استخوان از طرف داخل با استخوان جناق مفصل میشود

و در طرف خارج با زائده آکرومیون از استخوان کتف مفصل آکرومیوکلاویکولر را بوجود میاورد

استخوان بازو

بازو یا هومروس Humerus یک استخوان بلند است. بالاترین قسمت استخوان بازو به

شکل گرد و کروی درآمده و به آن سر استخوان بازو میگویند. قسمتی از سر استخوان بازو

پوشیده از غضروف است و این قسمت در مجاورت حفره گلنوئید قرار گرفته و با آن مفصل میشود.

در زیر سر استخوان بازو دو برجستگی استخوانی وجود دارد. یکی از آنها در سطح

خارجی بوده و به آن توبروزیته بزرگ Greater tubercle میگویند و دیگری که کوچکتر است

در سطح جلویی قرار گرفته و به آن توبروزیته کوچک Lesser tubercle میگویند.

بین این دو برجستگی یک شیار یا ناودان استخوانی به نام ناودان بازویی وجود دارد

که محل عبور تاندون سر بلند عضله دو سر بازویی است.

بین سر استخوان بازو و جایی که توبروزیته های بزرگ و کوچک قرار گرفته اند را

گردن استخوان بازو مینامند.

آناتومی مفاصل شانه

ناحیه شانه از چهار مفصل تشکیل شده است که عبارتند از

مفصل گلنوهومرال Glenohumeral joint

این مفصل جایی است که سر استخوان بازو در کنار حفره کم عمق گلنویید قرار میگیرد.

این یک مفصل گوی و کاسه ای مثل مفصل ران است ولی بر عکس مفصل ران که سر

استخوان ران در یک کاسه عمیق به نام استابولوم قرار گرفته است در شانه سر بزرگ

استخوان بازو در مقابل یک حفره کم عمق به نام حفره گلنوئید قرار گرفته که بیشتر شبیه

یک بشقاب یا حتی یک زیر استکان است.

حفره گلنویید فقط میتواند حدود یک سوم سر استخوان بازو را بپوشاند. یک لبه غضروفی–

لیفی به نام لابروم Labrum در دور تا دور لبه حفره گلنوئید چسبیده است و آنرا کمی وسیعت

ر میکند تا بهتر بتواند سر استخوان بازو را پوشش بدهد.

با این حال پوشش سر بازو همچنان کم است. به همین دلیل مفصل گلنوهومرال مانند

مفصل ران پایداری مکانیکی ذاتی ندارد و پایداری آن بیشتر به خاطر رباط ها و عضلات اطراف آن تامین میشود.

مفصل آکرومیوکلاویکولر AC Acromioclavicular joint

این مفصل محلی است که استخوان ترقوه در کنار زائده آکرومیون که خود جزئی از استخوان کتف است قرار میگیرد.

مفصل استرنوکلاویکولر Sternoclavicular joint SC

این محل جایی است که استخوان ترقوه در کنار استخوان جناغ سینه Sternum قرار میگیرد.

 

مفصل اسکاپولوتوراسیک scapulothoracic joint

این مفصل در واقع بین صفحه استخوان کتف و سطح پشتی قفسه سینه قرار داشته

و یک مفصل کاذب است.

در واقع بین صفحه استخوان کتف و سطح پشتی قفسه سینه عضلاتی قرار دارند و استخوان

کتف میتواند روی این عضلات بلغزد و در پشت قفسه سینه بالا و پایین برود.

وقتی دست خود را کاملا به بالای سر میبریم بازو ۱۸۰ درجه حرکت میکند. از این مقدار، ۱۲۰

درجه آن یعنی دو سوم آن مربوط به حرکت مفصل گلنوهومرال بوده و ۶۰ درجه یعنی یک سوم

آن مربوط به حرکت مفصل اسکاپولوتوراسیک است.

آناتومی غضروف شانه

سطح داخلی حفره گلنویید و سطح خارجی سر استخوان بازو با غضروف هیالن پوشیده شده
است. غضروف بصورت لایه صاف و لغزنده و سفید رنگی است و وظیفه آن تسهیل حرکت در مفصل است.
غضروف مفصلی با ایجاد کردن یک لایه صاف و لغزنده موجب میشود تا استخوان های تشکیل
دهنده مفصل به راحتی روی یکدیگر حرکت کنند.

آناتومی کپسول مفصل

کپسول مفصل یک پرده بافتی کلفت و محکم به شکل کیسه است که دور تا دور مفصل شانه
را گرفته است. دو سر این کیسه باز است و در واقع به شکل یک بشکه استوانه ای بدون دو
قاعده بالا و پایین است.
دایره بالای این کیسه استوانه ای به دور تا دور حفره گلنوئید میچسبد و دایره پایین آن به دور
تا دور گردن استخوان بازو میچسبد. بدین صورت یک فضای کاملا بسته بوجود میاید که در درون
آن حفره گلنویید و سر استخوان بازو قرار دارند.

آناتومی رباط ( لیگامان )

رباط ها یا لیگامان ها نوار های بافتی کلفت و محکمی هستند که در اطراف و روی کپسول

مفصلی قرار دارند. یک سر این نوار ها در بالا به یک استخوان میچسبد و سر دیگر آنها در

پایین به استخوان دیگر میچسبد.

این رباط ها در واقع به کپسول مفصل چسبیده اند و جزئی از آن شده اند. وظیفه عمده

رباط ها اینست که اطراف مفصل را محکم بگیرند تا در نرود.

پس این ها موجب پایداری مفاصل میشوند. بر روی تمامی مفاصلی که در ناحیه شانه هستند

رباط هایی برای تقویت کپسول مفصلی وجود دارند ولی بعضی رباط های دیگر هم هستند که

از کپسول مفصلی دور هستند. مهمترین رباط های شانه عبارتند از :

رباط های گلنوهومرال Glenohumeral ligaments

این ها سه رباط فوقانی، وسطی و تحتانی هستند و وظیفه تقویت کپسول مافصل گلنوهومرال را دارند.

رباط کوراکوآکرومیال Coraco-acromial

این ریاط بین زائذه های کوراکویید و آکرومیون استخوان کتف قرار گرفته اند.

رباط عرضی بازو Transverse Humeral ligament

این رباط بین دو توبروزیته کوچک و بزرگ بازو قرار گفته اند و موجب میشود تاندون یر بلند عضله

دو سر بازو در داخل ناودان بازویی ثابت باقی بماند.

رباط آکرومیوکلاویکولر Acromioclavicular ligament

این رباط بین انتهای بیرونی استخوان ترقوه و زائده آکرومیون است و در واقع کپسول

مفاصل آکرومیوکلاویکولر را تقویت میکند

رباط کوراکوکلاویکولر Coracoclavicular ligament

دو رباط به نام های تراپزویید و کونوئید هستند که زائده کوراکویید استخوان کتف را به

سطح زیرین استخوان ترقوه متصل میکنند

لایه سینوویال مفصل شانه

لایه یا پرده سینوویال Synovial membrane یک پرده نازک است که مانند فرش سطح
داخلی کپسول مفصلی را پوشانیده است. وظیفه این لایه ترشح مایع سینوویال است.

مایع سینوویال شانه

مایع سینوویال Synovial fluid مایع شفاف و غلیظ و لزجی مانند سفیده تخم مرغ است

که به توسط پرده سینوویال ترشح میشود. این مایع دو وظیفه عمده دارد

  •   مایع سینوویال سطح روی غضروف مفاصل را لزج و سر و لغزنده میکند. این کار مثل روغن
  • کاری ماشین هاست و موجب میشود تا مفاصل راحت تر حرکت کند.
  •   مایع سینوویال سرشار از مواد غذایی و اکسیژن است. غضروف رگ خونی ندارد و تغذیه
  • سلول های آن به توسط انتشار اکسیژن و مواد غذایی از مایع سینوویال است.

آناتومی لابروم شانه

لابروم Labrum یک بافت محکم است که هم خواص غضروف و هم خواص رباط را دارد.
این بافت حلقوی شکل بوده و به لبه حفره گلنویید میچسبد.
وظیفه لابروم اینست که بشقاب گلنوئید را وسیعتر و کمی گودتر و عمیق تر کند و در واقع
گودال عمیق تری را فراهم کند که سر استخوان بازو بهتر در آن محصور شود و به این
طریق پایداری مفاصل را بیشتر میکند.

آناتومی بورس های شانه

بورس ها Bursa کیسه های نازکی هستند که سطح داخلی آن ها با پرده سینوویال

پوشیده شده و در درون آنها کمی مایع سینوویال قرار دارد.

برای تجسم این ساختمان ها یک کیسه فریزر را در نظر بگیرید که داخل آن کمی

روغن مایع ریخته و لبه آنرا دوخته اید. در این وضعیت دو سطح این کیسه فریزر به

راحتی روی هم سر میخورند. کیسه بورس هم همینطور عمل میکند.

بورس ها در مناطق مختلفی در اطراف مفاصل شانه قرار گرفته اند. بعضی از آنها

بزرگ و بعضی دیگر کوچک هستند. بورس ها در جاهایی قرار گرفته اند که دو ساختمان باید روی هم بلغزند.

بطور مثال در محلی که تاندون عضله سوپرااسپیناتوس (قسمتی از روتاتور کاف) از زیر

زائده آکرومیون عبور میکند بین عضله و استخوان یک بورس مهم قرار گرفته است.

این بورس موجب میشود لغزش عضلات بر روی استخوان راحت تر انجام شود.

آناتومی عضلات شانه

عضلات شانه از مهمترین عوامل پایدار کننده آن هستند. این عضلات سه دسته اند.

عضلات سطحی، عضلات عمقی و عضلات بازو. ابتدا راجع به عضلات سطحی شانه

صحبت میکنم و سپس به عضلات عمقی میپرددازیم.

عضلات سطحی شانه

عضلات سطحی شانه شاما عضله سینه ای بزرگ و ذوذنقه ایی و لاتیسموس دورسی و دلتوئید است.

عضله سینه ای بزرگ یا پکتورالیس ماژور Pectoralis Major

 این عضله از یک طرف به استخوان های ترقوه و جناغ متصل میشود و از طرف دیگر به لبه

خارجی ناودان بازویی متصل میشود. انقباض آن موجب نزدیک شدن، خم شدن به جلو و

چرخش داخلی بازو میشود.

 

عضله ذوزنقه یا تراپزیوس Trapezius

عضله تراپزیوس در پشت شانه است. این عضله بزرگ و پهن از یک طرف به پشت جمجمه

و تعداد زیادی از مهره های گردنی و سینه ای میچسبد و از طرف دیگر به استخوان های

ترقوه و کتف متصل میشود. وظیفه آن بالا بردن استخوان های ترقوه و کتف و در نتیجه بالا بردن کل شانه است.

عضله لاتیسموس دورسی Latissimus dorsi muscle

این عضله بزرک و پهن در پشت تنه قرار دارد. از یک طرف به مهره های سینه ای و کمری

متصل میشود و از طرف دیگر به کف ناودان بازویی میچسبد.

وظیفه آن نزدیک کردن، به عقب بردن و چرخش داخلی بازو است. این عضله همچنین میتواند

با انقباض خود کل شانه را به پایین و عقب بکشد.

عضله دلتوئید Deltoid muscle

این عضله بزرگترین و قویترین عضله شانه است و برجستگی شانه را میسازد. این عضله
در بالا به استخوان های ترقوه در جلو و استخوان کتف در عقب میچسبد و در پایین به یک
برجستگی استخوانی که در یک سوم بالایی استخوان بازو قرار دارد متصل میشود.
انقباض قسمت جلویی عضله موجب خم شدن بازو به جلو و چرخش داخلی آن میشود.
انقباض قسمت عقبی عضله موجب به عقب رفتن بازو و چرخش خارجی آن میشود و انقباض
قسمت بیرونی آن موجب به بالا رفتن بازو از کنار میشود.

عضلات عمقی شانه

گفتیم عضلات شانه در چند لایه تقسیم بندی میشوند. در زیر در مورد عضلات عمقی شانه

که مهمترین آنها عضلات روتاتور کاف هستند بحث خواهد شد.   عضلات لایه عمقی شانه عبارتند از :

  • سینه ای کوچک یا پکتورالیس مینور
  • زیر ترقوه ای یا ساب اسکاپولاریس
  • بالا برنده کتف یا لواتور اسکاپولا
  • رمبویید کوچک و بزرگ
  • ترس ماژور
  • دندانه ای جلویی یا سراتوس آنتریور
  • عضلات روتاتور کاف

مهمترین عضلات لایه عمقی، عضلات روتاتور کاف هستند. این ها چهار عضله اند که وظیفه

عمده آنها نگه داشتن سر استخوان بازو در کنار حفره گلنویید است پس یکی از عوامل عمده

حفظ پایداری مفاصل شانه هستند.

این عضلات همچنین میتوانند موجی بالا آمدن بازو در جهات مختلف و چرخش بازو شوند.

این چهار عضله عبارتند از

سوپرااسپیناتوس Supraspinatus

در سطح پشتی صفحه استخوان کتف یک تیغه استخوانی عرضی وجود دارد که سطح پشتی

کتف را به دو ناحیه فوقانی و تحتانی تقسیم میکند. این تیغه را اسپاین و ناحیه بالای آن را

حفره سوپرااسپیناتوس مینامند.

عضله سوپرااسپیناتوس از این ناحیه شروع میشود و در طرف دیگر به قسمت خارجی سر

استخوان بازو درست جایی که غضروف مفاصل تمام میشود میچسبد. این عضله بازو را از کنار به بالا میبرد.

اینفرااسپیناتوس Infraspinatus

این عضله از یک طرف به سطح اینفرااسپیناتوس استخوان کتف یعنی سطحی که در پشت

و زیر تیغه عرضی کتف قرار دارد میچسبد و در طرف دیگر به پشت توبروزیته بزرگ استخوان

بازو میچسبد. این عضله بازو را به خارج میچرخاند.

ترس مینور Teres minor

این عضله از یک طرف به لبه پایین و خارجی استخوان کتف میچسبد و از طرف دیگر به پشت

توبروزیته بزرگ استخوان بازو متصل میشود. این عضله با انقباض خود بازو را به خارج میچرخاند.

ساب اسکاپولاریس Subscapularis

این عضله از یک طرف به سطح قدامی یا جلویی صفحه استخوان کتف میچسبد و از طرف دیگر

به توبروزیته کوچک استخوان بازو متصل میشود. انقباض این عضله موجب چرخش داخلی بازو میشود.

آناتومی تاندون های شانه

در انتهای عضله بافت طناب مانند و بسیار محکمی به نام تاندون یا زردپی قرار گرفته است که

در واقع حد واسط اتصال عضله به استخوان است. عضلات با واسطه تاندون ها استخوان ها را

حرکت میدهند. دو تاندون مهم در ناحیه شانه وجود دارد که عبارتند از

تاندون دوسر یا بی سپس Biceps tendons

عضله دوسر بازویی در بالا دو تاندون سر بلند و سر کوتاه دارد. تاندون سر بلند عضله دوسر بازویی

همانطور که از نامش پیداست از بالای سر بلند عضله دوسر بازویی به بالاتر رفته و از شیار یا

ناودان بین توبروزیته بزرگ و کوچک بازو عبور میکند و پس از عبور از جلوی مافصل شانه به لبه بالایی

حفره گلنویید میچسبد. تاندون سر کوتاه عضله دوسر بازویی در بالا به زائده کوراکویید میچسبد.

تاندون های روتاتور کاف

در واقع تاندون هایی هستند که در محل اتصال عضلات روتاتور کاف به استخوان بازو قرار گرفته اند.

این تاندون ها به اطراف سر استخوان بازو، جایی که غضروف مفاصلی تمام میشود میچسبند و با انقباض

عضلات مربوطه موجب پایدار ماندن سر استخوان بازو در کنار حفره گلنویید میشوند.

آناتومی اعصاب شانه

ریشه های عصبی که از مهره های گردنی خارج میشود یک شیکه عصبی بنام شبکه بازویی را

درست میکنند که اعصاب آن با عبور از زیر بغل به بازو و بقیه قسمت های اندام فوقانی میرسد.

در مورد شبکه بازویی در مقالات دیگر بحث شده است. از اعصابی که از شبکه بازویی خارج میشوند

چهار عصب در ناحیه شانه فعالیت میکنند یعنی حس و حرکات ناحیه شانه را تامین میکنند و

بقیه آنها از شانه عبور کرده و به بقیه قسمت های اندام فوقانی میرسند.  این اعصاب شانه عبارتند از

  •   عصب آگزیلاری Axillary nerve
  •   عصب سینه ای بلند Long thoracic nerve
  •   عصب سوپرااسکاپولار Suprascapular nerve
  •   عصب موسکولوکوتانه Musculocutaneous nerve

اعصاب اطراف شانه

شریان های ناحیه شانه

 

آناتومی رگ های شانه

شریان تحت ترقوه ای یا ساب کلاوین Subclavian artery از آئورت منشعب میشود.

این شریان از زیر بغل عبور کرده و به بازو میرسد. در زیر بغل به آن شریان آگزیلری

Axillary artery و در بازو به آن شریان بازویی یا براکیال Brachial artery میگویند.

شما میتوانید نبض شریان آگزیلری را که از زیر بغل شما میگذرد با گذاشتن نوک

انگشتان خود در آن ناحیه حس کنید. از شریان آگزیلری شاخه هایی منشعب میشود

که خونرسانی شانه را انجام میدهند. در کنار هر شریان یا سرخرگ، ورید یا سیاهرگ آن هم عبور میکند.

رادیوگرافی شانه

یکی از مهمترین ابزارهای تشخیصی که برای بررسی ضایعات مفاصل شانه از آن

استفاده میشود تصویربرداری از مفاصل است. تصویربرداری از مفاصل شانه میتواند با

استفاده از رادیوگرافی ساده، سی تی اسکن، ام آر آی، اسکن رادیوایزوتوپ، سونوگرافی

یا روش های دیگر انجام گیرد ولی مسلما رایج ترین آنها استفاده از رادیوگرافی ساده است.

وقتی پزشک تصمیم به تصویربرداری از شانه میگیرد اولین روش مورد استفاده رادیوگرافی

ساده است و قبل از هر روش پیچیده تر تصویربرداری مانند سی تی اسکن یا ام آر آی باید رادیوگرافی ساده انجام شود.

بسیاری اطلاعات ممکن است در یک رادیوگرافی ساده دیده شود که در

سی تی اسکن یا ام آر آی دیده نمیشود. از مزایای دیگر این روش تصویربرداری

کم بوده هزینه آن و راحتی تهیه آن است.

برای انجام یک رادیوگرافی ساده از ناحیه شانه معمولا اشعه ایکس را از جلو به

مفصل میتابانند و کاست رادیوگرافی را در پشت شانه قرار میدهند. به این تصویر بدست

آمده تصویر رخ شانه یا Anteroposterior یا به اختصار AP میگویند. رادیوگرافی از شانه از

نماهای دیگر هم انجام میشود ولی در موارد خاص

در تصاویر زیر رادیوگرافی های طبیعی شانه دیده میشوند.

رادیوگرافی رخ شانه در سنین قبل از بلوغ

رادیوگرافی رخ ناحیه ترقوه

بیشتر بخوانید :

فیزیوتراپی گردن؛ مقاله جامع درد گردن، علائم و روش های درمان

فواید فیزیوتراپی زانو

فیزیوتراپی استخوان‌های پوک