• لگن

آیا برای دررفتگی مادرزادی مفصل لگن من درمانی هست

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمان لگن

برای دررفتگی مادرزادی لگن همیشه درمان هست ولی موفقیت این درمان ارتباط مستقیمی

با زمان انجام آن دارد.

اگر تشخیص دررفتگی لگن در زمان تولد داده شود درمان بسیار راحت و تقریبا قطعی است.

هرچه درمان دیرتر انجام شود نتیجه آن ضعیف تر میشود.

زمان شروع درمان

درمان دررفتگی مادرزادی لگن در کودکی، جااندازی آن است ولی در بزرگسالی یا نمیتوان

این دررفتگی را جااندازی کرد و یا جااندازی آن، مفصل کارآیی را ایجاد نخواهد کرد. در نتیجه

مدیریت این بیماری در سنین بزرگسالی با آنچه در زمان کودکی انجام میشود بسیار متفاوت

خواهد بود.

بطور مثال درمان در یک ماهگی بعد از تولد با چند ماه استفاده از یک نوع کمربند مخصوص

است. اگر درمان در شش ماهگی شروع شود نیاز به جراحی مفصل ران است. اگر جراحی

در دو سالگی انجام شود نیاز به جراحی مفصل ران و جراحی استخوان لگن است و اگر جراحی

در بزرگسالی انجام شود باید کل مفصل ران خارج شده و یک مفصل مصنوعی جایگزین آن شود.

مقصود شما از درمان چیست

گفتیم احتمال موفقیت درمان در کودکی بیش از بزرگسالی است. پس میتوان گفت درمان

دررفتگی مادرزادی لگن در کودکی امکان پذیر است ولی نتیجه درمان وابسته به شروع هر

چه زودتر آن است.

در صورتیکه شما یک بزرگسال هستید وضع کمی فرق میکند.

اگر مقصود شما از درمان جااندازی مفصل دررفته است گرچه این کار در زمان کودکی امکان

پذیر میباشد ولی در بزرگسالی غیر ممکن است.

اگر مقصود شما از درمان از بین بردن دردی است که در لگن احساس میکنید بله درمان امکان

پذیر است و روش آن جاگذاری یک مفصل مصنوعی به جای مفصل دررفته شما است. جراحی

تعویض مفصل ران میتواند درد لگن شما را از بین ببرد.

اگر مقصود شما از درمان از بین رفتن لنگش است میتوان گفت تا حدودی بله. جراحی تعویض

مفصل لگن میتواند تا حدودی لنگش را برطرف کند ولی درصد موفقیت همیشه یکسان نیست

و بسته به نوع و شدت دررفگی و خصوصات بدنی فرد مبتلا متفاوت است.

اگر مقصود شما از درمان بلند شدن پایی است که بر اثر دررفتگی کوتاه شده است باز هم

میتوان گفت تا حدودی بله. دررفتگی مادرزادی مفصل ران موجب کوتاهی پا میشود و با جراحی

تعویض مفصل ران میتوان پا را بلند کرد ولی تا چه اندازه. آیا میتوان پا را به اندازه ای بلند کرد

که با پای دیگر مساوی شود.

پاسخ به این سوال برای همه افراد یکسان نیست و بسته به وضعیت آناتومیک لگن دارد. در

بعضی افراد میتوان با جراحی هر دو پا را یکسان کرد و در بعضی دیگر امکان پذیر نیست. اینکه

پا را تا چه حد میتوان بلند کرد تنها در موقع جراحی مشخص میشود.

در بعضی افراد بلند کردن زیاد پا میتواند موجب آسیب به عصب سیاتیک مشکلات دیگر شود

و نمیتوان پا را از حد مشخصی بیشتر بلند کرد.

پس پاسخ به این سوال این است که بله میتوان پا را بلند کرد ولی اینکه آیا طول هر دو پا

یکی میشود یا نه نمیتوان بطور قطعی اعلام نظر کرد.

نکته دیگر در بیماران مبتلا به دررفتگی مادرزادی لگن به عقب رفتن باسن و افزایش قوس

کمر است.

افزایش گودی کمر یا لوردوز بیشتر در کسانی که دررفتگی دوطرفه دارند دیده میشود. این

مشکل بر اثر ضعف عضلات لگن در این بیماران و در نتیجه چرخش لگن به سمت جلو ایجاد

میشود. با افزایش لوردوز، کمردرد ایجاد شده و این درد ممکن است بصورت یکی از علائم

ثابت بیماری  درآید.

تقویت عضلات کمر، شکم و لگن میتواند تا حدودی مانع کمردرد در این بیماران شود و یا

حداقل مانع از پیشرفت آن گردد. در مورد نرمش هایی که موجب تقویت این عضلات میشوند

در قسمت نرمش های لازم برای کمردرد بطور مفصل بحث شده است. ورزش شنا میتواند

برای این بیماران مفید باشد.

جراحی تا حدودی میتواند این تغییر شکل را اصلاح کند.

  • فیزیوتراپی

۱۲ نوع ماساژ که باید بشناسید و فواید هر کدام و فیزیوتراپی

ارسال شده در: بدون گروه | ۰

ماساژ در مانی یا فیزیوتراپی

۱.ماساژ سوئدی

ماساژ سوئدی نوعی ماساژ آرام کل بدن است و برای افرادی ایده آل است که به تازگی

با ماساژ آشنا می‌شوند ، تنش زیادی دارند و حساس به لمس هستند.ماساژ سوئدی

می‌تواند به باز شدن گره‌های عضلانی کمک کند و همچنین انتخاب خوبی برای زمانی

است که شما می‌خواهید در طول ماساژ به طور کامل استراحت کنید.این نوع ماساژ

برای ماساژ در منزل هم مناسب است.

مدت زمان مناسب برای ماساژ سوئدی: ۹۰-۶۰ دقیقه است.

۲.ماساژ سنگ داغ

ماساژ سنگ داغ برای افرادی که دارای درد و تنش عضلانی هستند ایده آل است.

این نوع از ماساژ درمانی مشابه ماساژ سوئدی است، فقط فرد درمانگر ماساژ

(تراپیست ماساژ) از سنگهای داغی که در کنار دستش است برای ماساژ استفاده می‌کند.

ماساژ سنگ داغ می‌تواند به موارد زیر کمک کند:

  • تسکین تنش عضلانی
  • بهبود جریان خون
  • کاهش درد
  • ترویج آرامش
  • تسکین استرس

مدت زمان مناسب برای ماساژ سنگ داغ ۹۰ دقیقه است.

۳.ماساژ آروماتراپی

ماساژ آروماتراپی برای افرادی که تمایل دارند در ماساژ خود یک عنصر عاطفی داشته باشند

گزینه مناسب است. ماساژ‌های آروماتراپی با فشار نرم و ملایم و استفاده از روغن‌های ضروری

ترکیب می‌شوند. معمولاً درمانگر ماساژ تصمیم می‌گیرد که از چه روغن‌های استفاده کند،

اما شما می‌توانید در صورت انتخاب آنها را اولویت بندی کنید.

این نوع ماساژ می‌تواند به موارد زیر کمک کند:

  • بالا بردن روحیه
  • کاهش استرس و اضطراب
  • کاهش علائم افسردگی
  • از بین بردن تنش عضلانی
  • تسکین درد

مدت زمان مناسب برای ماساژ آروماتراپی ۹۰-۶۰ دقیقه است.

۴.ماساژ بافت‌های عمیق

ماساژ بافت عمیق از فشار بیشتری نسبت به ماساژ سوئدی استفاده می‌کند. اگر شما

مشکلات عضلانی مزمن مانند درد، آسیب یا عدم تعادل داشته باشید، این نوع ماساژ

گزینه‌ی خوبی است. این نوع ماساژ میتواند به عنوان ماساژ درمانی انجام شود. این ماساژ

می‌تواند به تسکین عضلات سفت، درد عضلانی مزمن و اضطراب کمک کند.

۵.ماساژ ورزشی

اگر شما از آسیب یک عضله به طور مکرر رنج می‌برید، مانند ناراحتی که ممکن است از

انجام یک ورزش خاص ایجاد شود، ماساژ ورزشی گزینه‌ی خوبی است. ماساژور میتوایند

این نوع ماساژ را در منزل یا باشگاه انجام دهد.همچنین اگر شما مستعد ابتلا به صدماتی

هستید، این ماساژ گزینه‌ی خوبی است، زیرا می‌تواند برای جلوگیری از آسیب‌های ورزشی

استفاده شود.

شما همچنین می‌توانید از ماساژ ورزشی برای افزایش انعطاف پذیری و عملکرد استفاده

کنید. علاوه بر این، ماساژ ورزشی می‌تواند برای از بین بردن درد، اضطراب و تنش عضلانی

استفاده شود.

مدت زمان مناسب برای ماساژ ۹۰-۶۰ دقیقه است.

عضلات سفت، درد عضلانی مزمن و اضطراب کمک کند.

۶.ماساژ نقطه‌ای

ماساژ نقطه‌ای برای افرادی که دچار صدمات و درد مزمن یا مشکل و وضعیت خاصی هستند

مناسب است. گاهی اوقات مناطق سفت در بافت عضلانی که به عنوان نقاط تحریک شناخته

می‌شوند، می‌توانند درد را در قسمت‌های دیگر بدن ایجاد کنند. این نوع ماساژ می‌تواند

با تمرکز بر کاهش نقاط ماشه، درد را کاهش دهد.

مدت زمان مناسب برای ماساژ: ۹۰-۶۰ دقیقه

۷.ماساژ رفلکسولوژی

برای افرادی که به دنبال استراحت و یا بازگرداندن سطح انرژی طبیعی خود هستند ماساژ

رفلکسولوژی مناسب است، ایده آل است. همچنین اگر شما راحت نیستید که تمام بدنتان

لمس شود، این نوع ماساژ برایتان گزینه‌ی خوبی است. رفلکسولوژی استفاده از فشار ملایم

بر روی نقاط فشار مختلف بدن مانند پاها، دست‌ها و گوش‌ها می‌باشد. در ماساژ رفلکسولوژی

شما می‌توانید لباس‌های شل و راحت بپوشید تا دسترسی به پاهای شما راحت باشد.

مدت زمان مناسب برای ماساژ رفلکسولوژی ۶۰-۳۰ دقیقه است.

۸.ماساژ شیاتسو(Shiatsu) یا فیزیوتراپی 

ماساژ شیاتسو برای افرادی که می‌خواهند احساس آرامش و تسکین استرس، درد و

تنش را از خود دورکنند، مناسب است. این ماساژ نوعی ماساژ ژاپنی است که:

  • آرامش، احساس و فیزیکی را افزایش می‌دهد
  • به کاهش استرس، اضطراب و افسردگی کمک می‌کند
  • ممکن است سردرد را تسکین دهد
  • تنش عضلانی را کاهش می‌دهد

ماساژ شیاتسو برای تمام بدن میتواند انجام شود اما ماساژور ممکن است در مناطق

خاصی از بدن تمرکز کند.در طول ماساژ درمانگر برای ماساژ شما از دست ها،کف دست

ها و شست خود برای ماساژ نقاط خاصی از بدن استفاده خواهد کرد.

مدت زمان مناسب برای ماساژ شیاتسو ۹۰-۶۰ دقیقه است.

۹. ماساژ تایلندی یا فیزیوتراپی 

ماساژ تایلندی برای افرادی که به ماساژ فعالتر نیاز دارند مناسب است. این نوع

ماساژ می تواند برای بهبودی درد و استرس کمک کند.

فواید مهم این نوع ماساژ :

  • انعطاف پذیری
  • جربان
  • سطح انرژی

در ماساژ تایلندی کل بدن با استفاده از حرکاتی شبیه به کشش یوگا درگیر می شود.

ماساژور از کف دست و انگشتان خود برای اعفال فشار قوی به بدن استفاده خواهد کرد.

مدت زمان ماساژ تایلندی ۶۰ تا ۹۰ دقیقه است.

۱۰- ماساژ بارداری یا فیزیوتراپی 

ماساژ پیش از قاعدگی می تواند یک راه امن برای زنان در طول حاملگی باشد.ماساژ

می تواند در کاهش درد حامگی،کاهش استرس و کاهش تنش عضلانی کمک کند.

ماساژ بارداری بعلت نوع فشارش در ماساژ شبیه ماساژ سوئدی است ماساژور در

این نوع ماساژ در نواحی پشت،کمر و پاها تمرکز خواهد کرد.ماساژ بارداری یک از

انواع ماساژ در منزل است.

زمان ماساژ بارداری بین ۴۵ تا ۶۰ دقیقه است.

۱۱- ماساژ زن و شوهر (Couple’s massage) یا فیزیوتراپی 

 

ماساژ زن و شوهر یک نوع ماساژ است که شما با شریک ،دوست و یا اعضای خانواده

خود در همان اتاق انجام می دهید. در این ماساژ شما و همسرتان در کنار هم در میز های

جداگانه دراز می کشید و می توانید حین ماساژ با هم صحبت کنید.

مدت زمان مناسب برای ماساژ زن و شوهر ۳۰-۱۰ دقیقه است.

۱۲- ماساژ صندلی یا فیزیوتراپی 

ماساژ صندلی برای افرادی که می خواهند یک ماساژ سریع داشته باشند. ماساژ صندلی

بر گردن،شانه ها و پشت شما تمرکز دارد. این ماساژ صندلی مخصوصی دارد که سینه

در پشت صندلی قرار می گیرد که ماساژدهنده راحت بتواند پشت شما را ماساژ دهد.

این نوع ماساژ هم معمولا ۱۰-۳۰ دقیقه است.

  • مفاصل

آناتومی جامع شانه و مفاصل

ارسال شده در: هومینو | ۰

نکات جالبی راجع به شانه و مفاصل 

تعدادی از خصوصیات منحصر به فرد مفصل شانه عبارتند از

  • شانه موجب اتصال اندام فوقانی به تنه است. شانه یک مفصل نیست بلکه ساختار
  • پیچیده ای متشکل از چهار مفصل جداگانه است که در یک هماهنگی بی نظیر با
  • هم میتوانند دست را تقریبا در هر نقطه ای در فضای پیرامون تنه قرار دهند
  • شانه بیشترین دامنه حرکت را در بین مفاصل بدن دارد. مفصل شانه در هر جهتی
  • میچرخد و به شما اجازه میدهد دست خود را در هر جهتی که مایل باشید حرکت
  • دهید. البته همین دامنه حرکتی زیاد مشکلات بالقوه ای را هم برای آن بوجود میاورد
  • برای حرکت شانه در هر جهتی باید عضلات خاصی با هماهنگی کامل با یکدیگر حرکت کنند
  • برای اینکه شانه بتواند دامنه حرکتی زیادی داشته باشد باید برای حرکت کردن آزاد
  • باشد پس باید ذاتا ناپایدار باشد. با این حال رباط ها و عضلات اطراف شانه اجازه نمیدهند
  • تا استخوان های آن از هم جدا شوند

شانه از چند لایه تشکیل شده است. عمقی ترین لایه آن استخوان ها و مفاصل آن هستند.

لایه دوم بر روی استخوان ها و مفاصل قرار گرفته و همان کپسول مفصلی و تاندون ها هستند

که وظیفه آنها کمک به حفظ پایداری مفصل شانه است.

بر روی این لایه دوم لایه سوم قرار گرفته که شامل عضلات و تاندون ها و بورس ها هستند.

عروق و اعصاب هم از ساختمان های مهم شانه هستند که در بین عضلات واقع شده اند.

آناتومی استخوان بندی شانه

شانه از کنار هم قرار گرفتن سه استخوان درست شده است.

  • استخوان کتف یا اسکاپولا Scapula در طرف پشت
  • قسمت بالایی استخوان بازو یا هومروس Humerus در طرف خارج
  • استخوان ترقوه یا کلاویکل Clavicle در طرف جلو

استخوان کتف

استخوان کتف یا اسکاپولا Scapula یک ساختمان پیچیده سه بعدی دارد ولی قسمت اعظم

آن بصورت یک صفحه تقریبا تخت استخوانی به شکل مثلت است.

این استخوان در قسمت پشت قفسه سینه قرار گرفته و روی دنده های ۷-۲ را از پشت میپوشاند.

این صفحه استخوان حدود سی درجه به سمت جلو متمایل شده است. بر روی استخوان

کتف حدود ۱۷ عضله میچسبند.

در قسمت خارجی استخوان کتف یک حفره استخوانی کم عمق وجود دارد که به آن حفره گلنوئید

Glenoid fossa میگویند. حفره گلنویید جایی است که با سر استخوان بازو مفصل شده و مفصل

شانه را میسازد و سطح درونی آن پوشیده از غضروف است.

در محل اتصال قسمت صفحه ای شکل استخوان کتف و قسمت گلنوئید، دو برجستگی استخوان

دیگر هم وجود دارد.

یکی از آنها در بالای حفره گلنویید قرار میگیرد و به آن زائده آکرومیون Acromion process میگویند

و دیگری در جلوی حفره گلنوئید است و به آن زایده کوراکوئید Coracoid process میگویند.

استخوان های شانه از نمای عقب
استخوان های شانه از نمای جلو

استخوان ترقوه

ترقوه یا کلاویکل Clavicle استخوانی است به شکل S البته با انحنای کمتر که در جلوی

قفسه سینه قرار گرفته است. این استخوان از طرف داخل با استخوان جناق مفصل میشود

و در طرف خارج با زائده آکرومیون از استخوان کتف مفصل آکرومیوکلاویکولر را بوجود میاورد

استخوان بازو

بازو یا هومروس Humerus یک استخوان بلند است. بالاترین قسمت استخوان بازو به

شکل گرد و کروی درآمده و به آن سر استخوان بازو میگویند. قسمتی از سر استخوان بازو

پوشیده از غضروف است و این قسمت در مجاورت حفره گلنوئید قرار گرفته و با آن مفصل میشود.

در زیر سر استخوان بازو دو برجستگی استخوانی وجود دارد. یکی از آنها در سطح

خارجی بوده و به آن توبروزیته بزرگ Greater tubercle میگویند و دیگری که کوچکتر است

در سطح جلویی قرار گرفته و به آن توبروزیته کوچک Lesser tubercle میگویند.

بین این دو برجستگی یک شیار یا ناودان استخوانی به نام ناودان بازویی وجود دارد

که محل عبور تاندون سر بلند عضله دو سر بازویی است.

بین سر استخوان بازو و جایی که توبروزیته های بزرگ و کوچک قرار گرفته اند را

گردن استخوان بازو مینامند.

آناتومی مفاصل شانه

ناحیه شانه از چهار مفصل تشکیل شده است که عبارتند از

مفصل گلنوهومرال Glenohumeral joint

این مفصل جایی است که سر استخوان بازو در کنار حفره کم عمق گلنویید قرار میگیرد.

این یک مفصل گوی و کاسه ای مثل مفصل ران است ولی بر عکس مفصل ران که سر

استخوان ران در یک کاسه عمیق به نام استابولوم قرار گرفته است در شانه سر بزرگ

استخوان بازو در مقابل یک حفره کم عمق به نام حفره گلنوئید قرار گرفته که بیشتر شبیه

یک بشقاب یا حتی یک زیر استکان است.

حفره گلنویید فقط میتواند حدود یک سوم سر استخوان بازو را بپوشاند. یک لبه غضروفی–

لیفی به نام لابروم Labrum در دور تا دور لبه حفره گلنوئید چسبیده است و آنرا کمی وسیعت

ر میکند تا بهتر بتواند سر استخوان بازو را پوشش بدهد.

با این حال پوشش سر بازو همچنان کم است. به همین دلیل مفصل گلنوهومرال مانند

مفصل ران پایداری مکانیکی ذاتی ندارد و پایداری آن بیشتر به خاطر رباط ها و عضلات اطراف آن تامین میشود.

مفصل آکرومیوکلاویکولر AC Acromioclavicular joint

این مفصل محلی است که استخوان ترقوه در کنار زائده آکرومیون که خود جزئی از استخوان کتف است قرار میگیرد.

مفصل استرنوکلاویکولر Sternoclavicular joint SC

این محل جایی است که استخوان ترقوه در کنار استخوان جناغ سینه Sternum قرار میگیرد.

 

مفصل اسکاپولوتوراسیک scapulothoracic joint

این مفصل در واقع بین صفحه استخوان کتف و سطح پشتی قفسه سینه قرار داشته

و یک مفصل کاذب است.

در واقع بین صفحه استخوان کتف و سطح پشتی قفسه سینه عضلاتی قرار دارند و استخوان

کتف میتواند روی این عضلات بلغزد و در پشت قفسه سینه بالا و پایین برود.

وقتی دست خود را کاملا به بالای سر میبریم بازو ۱۸۰ درجه حرکت میکند. از این مقدار، ۱۲۰

درجه آن یعنی دو سوم آن مربوط به حرکت مفصل گلنوهومرال بوده و ۶۰ درجه یعنی یک سوم

آن مربوط به حرکت مفصل اسکاپولوتوراسیک است.

آناتومی غضروف شانه

سطح داخلی حفره گلنویید و سطح خارجی سر استخوان بازو با غضروف هیالن پوشیده شده
است. غضروف بصورت لایه صاف و لغزنده و سفید رنگی است و وظیفه آن تسهیل حرکت در مفصل است.
غضروف مفصلی با ایجاد کردن یک لایه صاف و لغزنده موجب میشود تا استخوان های تشکیل
دهنده مفصل به راحتی روی یکدیگر حرکت کنند.

آناتومی کپسول مفصل

کپسول مفصل یک پرده بافتی کلفت و محکم به شکل کیسه است که دور تا دور مفصل شانه
را گرفته است. دو سر این کیسه باز است و در واقع به شکل یک بشکه استوانه ای بدون دو
قاعده بالا و پایین است.
دایره بالای این کیسه استوانه ای به دور تا دور حفره گلنوئید میچسبد و دایره پایین آن به دور
تا دور گردن استخوان بازو میچسبد. بدین صورت یک فضای کاملا بسته بوجود میاید که در درون
آن حفره گلنویید و سر استخوان بازو قرار دارند.

آناتومی رباط ( لیگامان )

رباط ها یا لیگامان ها نوار های بافتی کلفت و محکمی هستند که در اطراف و روی کپسول

مفصلی قرار دارند. یک سر این نوار ها در بالا به یک استخوان میچسبد و سر دیگر آنها در

پایین به استخوان دیگر میچسبد.

این رباط ها در واقع به کپسول مفصل چسبیده اند و جزئی از آن شده اند. وظیفه عمده

رباط ها اینست که اطراف مفصل را محکم بگیرند تا در نرود.

پس این ها موجب پایداری مفاصل میشوند. بر روی تمامی مفاصلی که در ناحیه شانه هستند

رباط هایی برای تقویت کپسول مفصلی وجود دارند ولی بعضی رباط های دیگر هم هستند که

از کپسول مفصلی دور هستند. مهمترین رباط های شانه عبارتند از :

رباط های گلنوهومرال Glenohumeral ligaments

این ها سه رباط فوقانی، وسطی و تحتانی هستند و وظیفه تقویت کپسول مافصل گلنوهومرال را دارند.

رباط کوراکوآکرومیال Coraco-acromial

این ریاط بین زائذه های کوراکویید و آکرومیون استخوان کتف قرار گرفته اند.

رباط عرضی بازو Transverse Humeral ligament

این رباط بین دو توبروزیته کوچک و بزرگ بازو قرار گفته اند و موجب میشود تاندون یر بلند عضله

دو سر بازو در داخل ناودان بازویی ثابت باقی بماند.

رباط آکرومیوکلاویکولر Acromioclavicular ligament

این رباط بین انتهای بیرونی استخوان ترقوه و زائده آکرومیون است و در واقع کپسول

مفاصل آکرومیوکلاویکولر را تقویت میکند

رباط کوراکوکلاویکولر Coracoclavicular ligament

دو رباط به نام های تراپزویید و کونوئید هستند که زائده کوراکویید استخوان کتف را به

سطح زیرین استخوان ترقوه متصل میکنند

لایه سینوویال مفصل شانه

لایه یا پرده سینوویال Synovial membrane یک پرده نازک است که مانند فرش سطح
داخلی کپسول مفصلی را پوشانیده است. وظیفه این لایه ترشح مایع سینوویال است.

مایع سینوویال شانه

مایع سینوویال Synovial fluid مایع شفاف و غلیظ و لزجی مانند سفیده تخم مرغ است

که به توسط پرده سینوویال ترشح میشود. این مایع دو وظیفه عمده دارد

  •   مایع سینوویال سطح روی غضروف مفاصل را لزج و سر و لغزنده میکند. این کار مثل روغن
  • کاری ماشین هاست و موجب میشود تا مفاصل راحت تر حرکت کند.
  •   مایع سینوویال سرشار از مواد غذایی و اکسیژن است. غضروف رگ خونی ندارد و تغذیه
  • سلول های آن به توسط انتشار اکسیژن و مواد غذایی از مایع سینوویال است.

آناتومی لابروم شانه

لابروم Labrum یک بافت محکم است که هم خواص غضروف و هم خواص رباط را دارد.
این بافت حلقوی شکل بوده و به لبه حفره گلنویید میچسبد.
وظیفه لابروم اینست که بشقاب گلنوئید را وسیعتر و کمی گودتر و عمیق تر کند و در واقع
گودال عمیق تری را فراهم کند که سر استخوان بازو بهتر در آن محصور شود و به این
طریق پایداری مفاصل را بیشتر میکند.

آناتومی بورس های شانه

بورس ها Bursa کیسه های نازکی هستند که سطح داخلی آن ها با پرده سینوویال

پوشیده شده و در درون آنها کمی مایع سینوویال قرار دارد.

برای تجسم این ساختمان ها یک کیسه فریزر را در نظر بگیرید که داخل آن کمی

روغن مایع ریخته و لبه آنرا دوخته اید. در این وضعیت دو سطح این کیسه فریزر به

راحتی روی هم سر میخورند. کیسه بورس هم همینطور عمل میکند.

بورس ها در مناطق مختلفی در اطراف مفاصل شانه قرار گرفته اند. بعضی از آنها

بزرگ و بعضی دیگر کوچک هستند. بورس ها در جاهایی قرار گرفته اند که دو ساختمان باید روی هم بلغزند.

بطور مثال در محلی که تاندون عضله سوپرااسپیناتوس (قسمتی از روتاتور کاف) از زیر

زائده آکرومیون عبور میکند بین عضله و استخوان یک بورس مهم قرار گرفته است.

این بورس موجب میشود لغزش عضلات بر روی استخوان راحت تر انجام شود.

آناتومی عضلات شانه

عضلات شانه از مهمترین عوامل پایدار کننده آن هستند. این عضلات سه دسته اند.

عضلات سطحی، عضلات عمقی و عضلات بازو. ابتدا راجع به عضلات سطحی شانه

صحبت میکنم و سپس به عضلات عمقی میپرددازیم.

عضلات سطحی شانه

عضلات سطحی شانه شاما عضله سینه ای بزرگ و ذوذنقه ایی و لاتیسموس دورسی و دلتوئید است.

عضله سینه ای بزرگ یا پکتورالیس ماژور Pectoralis Major

 این عضله از یک طرف به استخوان های ترقوه و جناغ متصل میشود و از طرف دیگر به لبه

خارجی ناودان بازویی متصل میشود. انقباض آن موجب نزدیک شدن، خم شدن به جلو و

چرخش داخلی بازو میشود.

 

عضله ذوزنقه یا تراپزیوس Trapezius

عضله تراپزیوس در پشت شانه است. این عضله بزرگ و پهن از یک طرف به پشت جمجمه

و تعداد زیادی از مهره های گردنی و سینه ای میچسبد و از طرف دیگر به استخوان های

ترقوه و کتف متصل میشود. وظیفه آن بالا بردن استخوان های ترقوه و کتف و در نتیجه بالا بردن کل شانه است.

عضله لاتیسموس دورسی Latissimus dorsi muscle

این عضله بزرک و پهن در پشت تنه قرار دارد. از یک طرف به مهره های سینه ای و کمری

متصل میشود و از طرف دیگر به کف ناودان بازویی میچسبد.

وظیفه آن نزدیک کردن، به عقب بردن و چرخش داخلی بازو است. این عضله همچنین میتواند

با انقباض خود کل شانه را به پایین و عقب بکشد.

عضله دلتوئید Deltoid muscle

این عضله بزرگترین و قویترین عضله شانه است و برجستگی شانه را میسازد. این عضله
در بالا به استخوان های ترقوه در جلو و استخوان کتف در عقب میچسبد و در پایین به یک
برجستگی استخوانی که در یک سوم بالایی استخوان بازو قرار دارد متصل میشود.
انقباض قسمت جلویی عضله موجب خم شدن بازو به جلو و چرخش داخلی آن میشود.
انقباض قسمت عقبی عضله موجب به عقب رفتن بازو و چرخش خارجی آن میشود و انقباض
قسمت بیرونی آن موجب به بالا رفتن بازو از کنار میشود.

عضلات عمقی شانه

گفتیم عضلات شانه در چند لایه تقسیم بندی میشوند. در زیر در مورد عضلات عمقی شانه

که مهمترین آنها عضلات روتاتور کاف هستند بحث خواهد شد.   عضلات لایه عمقی شانه عبارتند از :

  • سینه ای کوچک یا پکتورالیس مینور
  • زیر ترقوه ای یا ساب اسکاپولاریس
  • بالا برنده کتف یا لواتور اسکاپولا
  • رمبویید کوچک و بزرگ
  • ترس ماژور
  • دندانه ای جلویی یا سراتوس آنتریور
  • عضلات روتاتور کاف

مهمترین عضلات لایه عمقی، عضلات روتاتور کاف هستند. این ها چهار عضله اند که وظیفه

عمده آنها نگه داشتن سر استخوان بازو در کنار حفره گلنویید است پس یکی از عوامل عمده

حفظ پایداری مفاصل شانه هستند.

این عضلات همچنین میتوانند موجی بالا آمدن بازو در جهات مختلف و چرخش بازو شوند.

این چهار عضله عبارتند از

سوپرااسپیناتوس Supraspinatus

در سطح پشتی صفحه استخوان کتف یک تیغه استخوانی عرضی وجود دارد که سطح پشتی

کتف را به دو ناحیه فوقانی و تحتانی تقسیم میکند. این تیغه را اسپاین و ناحیه بالای آن را

حفره سوپرااسپیناتوس مینامند.

عضله سوپرااسپیناتوس از این ناحیه شروع میشود و در طرف دیگر به قسمت خارجی سر

استخوان بازو درست جایی که غضروف مفاصل تمام میشود میچسبد. این عضله بازو را از کنار به بالا میبرد.

اینفرااسپیناتوس Infraspinatus

این عضله از یک طرف به سطح اینفرااسپیناتوس استخوان کتف یعنی سطحی که در پشت

و زیر تیغه عرضی کتف قرار دارد میچسبد و در طرف دیگر به پشت توبروزیته بزرگ استخوان

بازو میچسبد. این عضله بازو را به خارج میچرخاند.

ترس مینور Teres minor

این عضله از یک طرف به لبه پایین و خارجی استخوان کتف میچسبد و از طرف دیگر به پشت

توبروزیته بزرگ استخوان بازو متصل میشود. این عضله با انقباض خود بازو را به خارج میچرخاند.

ساب اسکاپولاریس Subscapularis

این عضله از یک طرف به سطح قدامی یا جلویی صفحه استخوان کتف میچسبد و از طرف دیگر

به توبروزیته کوچک استخوان بازو متصل میشود. انقباض این عضله موجب چرخش داخلی بازو میشود.

آناتومی تاندون های شانه

در انتهای عضله بافت طناب مانند و بسیار محکمی به نام تاندون یا زردپی قرار گرفته است که

در واقع حد واسط اتصال عضله به استخوان است. عضلات با واسطه تاندون ها استخوان ها را

حرکت میدهند. دو تاندون مهم در ناحیه شانه وجود دارد که عبارتند از

تاندون دوسر یا بی سپس Biceps tendons

عضله دوسر بازویی در بالا دو تاندون سر بلند و سر کوتاه دارد. تاندون سر بلند عضله دوسر بازویی

همانطور که از نامش پیداست از بالای سر بلند عضله دوسر بازویی به بالاتر رفته و از شیار یا

ناودان بین توبروزیته بزرگ و کوچک بازو عبور میکند و پس از عبور از جلوی مافصل شانه به لبه بالایی

حفره گلنویید میچسبد. تاندون سر کوتاه عضله دوسر بازویی در بالا به زائده کوراکویید میچسبد.

تاندون های روتاتور کاف

در واقع تاندون هایی هستند که در محل اتصال عضلات روتاتور کاف به استخوان بازو قرار گرفته اند.

این تاندون ها به اطراف سر استخوان بازو، جایی که غضروف مفاصلی تمام میشود میچسبند و با انقباض

عضلات مربوطه موجب پایدار ماندن سر استخوان بازو در کنار حفره گلنویید میشوند.

آناتومی اعصاب شانه

ریشه های عصبی که از مهره های گردنی خارج میشود یک شیکه عصبی بنام شبکه بازویی را

درست میکنند که اعصاب آن با عبور از زیر بغل به بازو و بقیه قسمت های اندام فوقانی میرسد.

در مورد شبکه بازویی در مقالات دیگر بحث شده است. از اعصابی که از شبکه بازویی خارج میشوند

چهار عصب در ناحیه شانه فعالیت میکنند یعنی حس و حرکات ناحیه شانه را تامین میکنند و

بقیه آنها از شانه عبور کرده و به بقیه قسمت های اندام فوقانی میرسند.  این اعصاب شانه عبارتند از

  •   عصب آگزیلاری Axillary nerve
  •   عصب سینه ای بلند Long thoracic nerve
  •   عصب سوپرااسکاپولار Suprascapular nerve
  •   عصب موسکولوکوتانه Musculocutaneous nerve

اعصاب اطراف شانه

شریان های ناحیه شانه

 

آناتومی رگ های شانه

شریان تحت ترقوه ای یا ساب کلاوین Subclavian artery از آئورت منشعب میشود.

این شریان از زیر بغل عبور کرده و به بازو میرسد. در زیر بغل به آن شریان آگزیلری

Axillary artery و در بازو به آن شریان بازویی یا براکیال Brachial artery میگویند.

شما میتوانید نبض شریان آگزیلری را که از زیر بغل شما میگذرد با گذاشتن نوک

انگشتان خود در آن ناحیه حس کنید. از شریان آگزیلری شاخه هایی منشعب میشود

که خونرسانی شانه را انجام میدهند. در کنار هر شریان یا سرخرگ، ورید یا سیاهرگ آن هم عبور میکند.

رادیوگرافی شانه

یکی از مهمترین ابزارهای تشخیصی که برای بررسی ضایعات مفاصل شانه از آن

استفاده میشود تصویربرداری از مفاصل است. تصویربرداری از مفاصل شانه میتواند با

استفاده از رادیوگرافی ساده، سی تی اسکن، ام آر آی، اسکن رادیوایزوتوپ، سونوگرافی

یا روش های دیگر انجام گیرد ولی مسلما رایج ترین آنها استفاده از رادیوگرافی ساده است.

وقتی پزشک تصمیم به تصویربرداری از شانه میگیرد اولین روش مورد استفاده رادیوگرافی

ساده است و قبل از هر روش پیچیده تر تصویربرداری مانند سی تی اسکن یا ام آر آی باید رادیوگرافی ساده انجام شود.

بسیاری اطلاعات ممکن است در یک رادیوگرافی ساده دیده شود که در

سی تی اسکن یا ام آر آی دیده نمیشود. از مزایای دیگر این روش تصویربرداری

کم بوده هزینه آن و راحتی تهیه آن است.

برای انجام یک رادیوگرافی ساده از ناحیه شانه معمولا اشعه ایکس را از جلو به

مفصل میتابانند و کاست رادیوگرافی را در پشت شانه قرار میدهند. به این تصویر بدست

آمده تصویر رخ شانه یا Anteroposterior یا به اختصار AP میگویند. رادیوگرافی از شانه از

نماهای دیگر هم انجام میشود ولی در موارد خاص

در تصاویر زیر رادیوگرافی های طبیعی شانه دیده میشوند.

رادیوگرافی رخ شانه در سنین قبل از بلوغ

رادیوگرافی رخ ناحیه ترقوه

بیشتر بخوانید :

فیزیوتراپی گردن؛ مقاله جامع درد گردن، علائم و روش های درمان

فواید فیزیوتراپی زانو

فیزیوتراپی استخوان‌های پوک

 

  • فیزیوتراپی

آناتومی جامع ستون مهره

ارسال شده در: هومینو | ۰

ستون مهره ساختمانی است که از سر تا لگن امتداد دارد

و تنه در اطراف آن شکل گرفته است. این ساختمان از استخوان ها، عضلات،

و دیگر بافت ها تشکیل شده است.

ستون فقرات یا ستون مهره یا اسپاین Spine از بیش از سی استخوان کوچک تر

به نام مهره Vertebrae تشکیل شده است که روی یکدیگر قرار گرفته اند. در اطراف

مهره ها عضلات، لیگامان ها، اعصاب و دیسک بین مهره ای قرار گرفته اند.

قسمت های ستون مهره

کل ستون مهره از بالا تا پایین چهار قسمت دارد که در هر کدام از آنها مهره ها نه

در امتداد یک خط مستقیم، بلکه به شکل یک قوس هستند. پس ستون مهره از

چهار قسمت قوسی شکل تشکیل شده است که عبارتند از :

  • قوس بالایی که در زیر سر قرار گرفته است، قوس گردنی یا سرویکال Cervical بوده
  • و تحدب آن به سمت جلو است این قوس از ۷ مهره تشکیل شده است. این مهره ها
  • را از بالا به پایین و از یک تا هفت بصورت C1-C7 نامگذاری میکنند
  • قوس وسطی را قسمت سینه ای یا توراسیک Thoracic میگویند که تحدب به سمت
  • عقب دارد و از ۱۲ مهره تشکیل شده است. قفسه سینه یا قفسه صدری در اطراف
  • این ۱۲ مهره تشکیل شده است. مهره های سینه ای را از بالا به پایین و از یک تا
  • دوازده بصورت T1-T12 نامگذاری میکنند.
  • قوس پایینی همان قسمت کمری یا لومبار Lumbar است که به سمت جلو تحدب
  • دارد و از ۵ مهره تشکیل شده است. این ناحیه وزن تنه را تحمل کرده و کمردرد بیشتر
  • در این محل احساس میشود. مهره های کمری را از بالا به پایین و از یک تا پنج بصورت L1-L5 نامگذاری میکنند.
  • قسمت خاجی یا ساکروم Sacrum که از به هم چسبیدن چند مهره کوچک درست
  • شده است. استخوان خاجی یا ساکروم ۵ مهره به هم چسبیده است. این استخوان
  • جزیی از حلقه لگن است پس ستون مهره از طریق مهره های خاجی یا ساکروم به لگن متصل میشود.

مهره های ستون فقرات نسبت به هم حرکت میکنند و این حرکت در محل دیسک بین
مهره ای و مفاصل بین زوائد مهره ای ایجاد میشود. بدین ترتیب ستون مهره ای میتواند
به سمت جلو و عقب و طرفین انحنا پیدا کند.

آناتومی جسم مهره

ستون فقرات از مهره هایی درست شده که پشت سر هم از بالا به پایین ردیف شده اند.

هر مهره از دو قسمت تشکیل شده است. یک قسمت جلویی که به شکل یک استوانه

است و یک قسمت پشتی که شامل تیغه های استخوانی است که به نحوی به یکدیگر

متصل شده اند که یک حلقه را تشکیل میدهند. در درون این حلقه نخاع قرار دارد.

اندازه مهره های ستون فقرات با یکدیگر متفاوت است بطوریکه مهره های ستون مهره در

بالا کوچک هستند و هرچه به سمت پایین میاییم مهره ها بزرگنر میشوند. شکل مهره های

ستون فقرات بجز مهره های اول و دوم گردنی، تقریبا مشابه یکدیگر بوده و خصوصیات مشترکی دارند.

همانطور که گفتیم بزرگترین قسمت مهره، یک استخوان استوانه ای شکل است که آنرا

تنه Body مینامند و در پشت تنه تیغه های استخوانی وجود دارد که با به هم پیوستن

آنها یک حلقه استخوانی ایجاد شده است.

در دو طرف کناری این حلقه دو برجستگی استخوانی بنام زائده های عرضی Transverse process

قرار گرفته اند. در پشت این حلقه هم یک تیغه استخوانی به نام زائده خاری یا شوکی

Spinal process وجود دارد. زوائد عرضی و خاری مهره محل هایی هستند که از طریق

آنها عضلات به ستون مهره میچسبد.

پس عضلات اطراف ستون مهره که موجب خم و راست شدن و چرخش ستون مهره میشوند

از طریق اتصال به این زوائد موجب حرکت مهره ها میشوند.

 قسمت استوانه ای مهره از جنس استخوان اسفنجی است که روی آن را یک لایه از استخوان

کورتیکال فرا گرفته است. همانطور که گفته شد در پشت تنه مهره، زوائد مهره ای یک حلقه

تو خالی استخوانی را درست میکنند.

با پشت سرهم قرار گرفتن این حلقه های توخالی مهره ایی که روی یکدیگر قرار گرفته اند

یک کانال استخوانی درست میشود که به آن کانال مهره ای Spinal canal میگویند. به این

کانال، کانال نخاعی هم میگویند چون در داخل آن نخاع قرار گرفته است.

آناتومی دیسک بین مهره ای

دیسک بین مهره ای Inter vertebral disc همانطور که از اسمش پیدا است به شکل یک

دیسک یا یک استوانه کم ارتفاع است که بین مهره ها قرار میگیرد.

دیسک بین مهره ای مثل لاستیک قابلیت ارتجاعی و تغییر شکل دارد. آنها در واقع ضربه گیر

ستون مهره هستند و موقعیکه شما میدوید یا میجهید ضربات و فشارهایی که به ستون مهره

وارد میشود در دیسک ها جذب و مستهلک میشود.

ارتفاع دیسک های بین مهره های بالایی کم بوده و هر چه به قسمت های پایین تر ستون فقرات

میرویم ارتفاع و کلفتی دیسک بیشتر میشود. ارتفاع دیسک بطور متوسطی یک سانتیمتر است.

دیسک از دو قسمت تشکیل شده است. یک قسمت محیطی و یک قسمت مرکزی. قسمت

محیطی که به آن آنولوس فیبروزوس Anulus fibrosus میگویند به شکل یک حلقه کلفت و محکم

ولی قابل انعطاف مثل لاستیک است.

قسمت مرکزی در داخل قسمت محیطی قرار داشته و نرم و ژله ای است. به این قسمت

مرکزی نوکلئوس پولپوزوس Nucleus pulposus میگویند و خاصیت اصلی دیسک یعنی خاصیت

جذب کننده شوک و ضربه بخاطر همین قسمت است.

گرچه مهره ها و دیسک بین مهره ای محکم به یکدیگر چسبیده اند ولی انعطاف دیسک بین

مهره ای موجی میشود تا مهره های بالایی و پایینی آن بتوانند نسبت به هم حرکت کنند. دو

مهره میتوانند نسبت به هم به طرف جلو یا عقب و یا به طرفین خم شوند و یا نسبت به هم بچرخند.

در پارگی دیسک بین مهره ای در واقع قسمت قسمتی از حلقه آنولوس فیبروزوس پاره میشود

و محتویات داخلی آن یعنی نوکلئوس پولپوزوس به بیرون از آن راه پیدا میکند. به این بیرون زدگی

محتویات داخلی دیسک، فتق دیسک میگویند. این بیرون زدگی میتواند به نخاع یا ریشه های عصبی

فشار آورده و موجب بروز علائم سیاتیک شود.

از چپ به راست مراحل پاره شدن آنولوس فیبروزوس و بیرون زدگی نوکلئوس پولپوزوس دیده میشود

 

آناتومی مفاصل بین مهره ای

به مفاصل بین مهره های ستون فقرات فاست Facet joint میگویند. این مفاصل در واقع قسمت هایی

از زوائد مهره ها هستند که به یکدیگر نزدیک شده و بین آنها غضروف قرار گرفته و به شکل یک

مفصل درآمده اند.

در موقع حرکت ستون مهره، این مفاصل هم حرکت میکنند. حرکت این فاست ها و قابلیت ارتجاعی

دیسک بین مهره ای است که موجب میشود مهره ها بتوانند نسبت به یکدیگر حرکت کنند.

مفاصل بین مهره ای یا فاست ها کپسول مفصلی دارند که حاوی مایع مفصلی است. این مفاصل

با بالا رفتن سن دچار ساییدگر میشوند و میتوانند یکی از علل بروز کمر درد باشند.

آناتومی رباط های بین مهره ای

 لیگامان ها تنه و زواند مهره های بالا و پایین را به هم متصل میکنند. در جلو و در پشت جسم استوانه ای

شکل مهره دو رباط یا لیگامان محکم به شکل نوار قرار گرفته اند که به آنها رباط طولی جلویی و رباط طولی خلفی میگویند.

در بین زوائد عرضی مهره ها و همچنین در بین زوائد خاری آنها هم رباط هایی به شکل پرده قرار گرفته اند.

لیگامان ها به رنگ آبی نشان داده شده اند

آناتومی عضلات ستون مهره

عضلات عمدتاً در پشت تنه مهره ها و در اطراف زوائد مهره ای قرار گرفته اند و موجب حرکات
مهرها نسبت به یکدیگر میشوند. ضعیف شدن این عضلات یکی از مهمترین علل کمردرد است.
عضلات کم قدرت نمیتوانند مهره ها را در وضعیت صحیح و مناسب در امتداد هم قرار دهند و در
نتیجه به علت بر هم خوردن نظم چینش مهرها، نیروهای وزن بطور نامتقارن و بیش از حد تحمل
به آنها وارد میشود. این نیروهای زیاد در نهایت میتوانند موجب آسیب دیسک بین مهره ای و مفاصل

بین مهره ها شده و ایجاد کمردرد کنند.

عضلات اطرف ستون مهره

پایداری ستون مهره عمدتا به علت رباط ها و عضلات اطراف آن تامین میشود.

آناتومی نخاع و اعصاب ستون مهره

همانطور که قبلا گفته شد در پشت تنه مهره، زوائد مهره ای یک حلقه تو خالی استخوانی را

درست میکنند. با پشت سرهم قرار گرفتن این حلقه های توخالی مهره ایی که روی یکدیگر

قرار گرفته اند یک کانال استخوانی درست میشود که به آن کانال مهره ای Spinal canal میگویند.

به این کانال، کانال نخاعی هم میگویند.

نخاع در داخل کانال نخاعی قرار گرفته و به توسط مهره ها محافظت میشود. نخاع ساختمانی

عصبی است که از مغز به پایین کشیده شده است و تا حدود مهره اول کمری ادامه دارد. وظیفه

نخاع انتقال پیام های عصبی بین مغز و اندام ها ( عضلات، پوست و …) است. رشته های عصبی

حسی از طریق نخاع به مغز میروند و رشته های عصبی حرکتی از مغز و از طریق نخاع به اندام ها میرسند.

از هر مهره از نخاع چند رشته عصبی خارج میشود که به آن ریشه عصبی یا روت Root میگویند.

این ریشه های عصبی هم حاوی اعصاب حسی و هم حرکتی هستند. ریشه های عصبی از فضاهایی

که ما بین مهره هاست خارج شده و به اندام ها میروند. به این فضاهای بین مهره ها فورامن میگویند.

رشد طولی نخاع در زمان بچگی متوقف میشود ولی ستون مهره همچنان به رشد خود ادامه میدهد.

بر اثر این عدم هماهنگی است که طول نخاع برابر با طول کانال نخاعی نیست.

پس رشته های عصبی که از نخاع خارج شده و به اندام تحتانی میروند قبل از خروج از کانال نخاعی

چند اینچ را در داخل کانال طی میکنند. به این دسته رشته های عصبی که در داخل کانال نخاعی هستند

دم اسب یا کادا اکینا Cauda equine میگویند.

قسمت زرد رنگ پایین نخاع در واقع ریشه های عصبی یا کادا اکینا هستند که از نخاع منشعب شده

و مسیری را طی کرده و سپس از فورامن بین مهرها خارج میشوند.

رادیوگرافی ستون مهره

رادیوگرافی ساده از مهمترین وسایل تشخیصی در بیماری های ستون مهره است. در بسیاری از موارد

پزشک بعد از صحبت با بیمار و معاینه وی درخواست تهیه رادیوگرافی را میدهد. گرچه روش های

تصویربرداری دیگر مانند سی تی اسکن، ام آر آی، اسکن رادیوایزوتوپ و سایر روش ها در بررسی

مشکلات ستون فقرات کاربرد دارد ولی در غالب موارد قبل از تهیه هر کدام از آنها پزشک معالج

ترجیح میدهد ابتدا رادیوگرافی ساده این ناحیه را مشاهده کند.

رادیوگرافی ساده ستون مهره را معمولا از دو نما تهیه میکنند. یک نما رخ یا قدامی خلفی Anteroposterior یا

به اختصار AP است که در آناشعه ایکس از جلو به مفصل ناحیه تابانده شده و کاست رادیولوژی در پشت کمر

قرار میگیرد و نمای دیگر نمای نیمرخ یا لترال Lateral یا به اختصار .Lat است که در آن اشعه ایکس از کنار به

ستون مهره تابانده شده و کاست رادیولوژی در طرف مقابل کمر قرار میگیرد.

رادیوگرافی رخ ستون مهره کمری

رادیوگرافی نیمرخ ستون مهره کمری
رادیوگرافی رخ ستون مهره گردنی
رادیوگرافی نیمرخ ستون مهره گردنیبیشتر بخوانید:

فیزیوتراپی گردن؛ مقاله جامع درد گردن، علائم و روش های درمان

فواید فیزیوتراپی زانو

فیزیوتراپی برای چه بیمارانی مفید است؟

  • بارداری

معاینات دوران بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

ملاقات‌های منظم با پزشک در دوران بارداری از اهمیت خاصی برخوردارند.

انجام منظم مراقبت‌های بارداری می‌تواند از بروز عوارض بارداری و زایمان به

شکل مؤثری پیشگیری کند. در این مطلب با تعداد جلسه‌های معاینات بارداری،

چگونگی این معاینات و نکاتی برای استفادۀ بهتر از زمان کوتاه ملاقات با پزشک آشنا خواهید شد.

​​​​​​​تعداد جلسات معاینه‌

تعداد جلساتی که برای معاینات پیش از زایمان باید به پزشک مراجعه کنید زیاد

است. به همین دلیل، لازم است در انتخاب پزشک دقت کنید تا درنهایت پزشکی

را انتخاب کنید که به او اعتماد دارید و در طول ملاقات‌هایتان در کنارش احساس

راحتی می‌کنید. حداقل جلسات ملاقات با پزشک که در دستورالعمل‌های وزارت

بهداشت برای یک بارداری عادی توصیه شده، حداقل هشت جلسه است. مراقبت

اول بهتر است بین هفته‌ها‌ی شش تا ۱۰ بارداری انجام شود. مراقبت دوم در فاصلۀ

هفته‌های ۱۶ تا ۲۰ بارداری، مراقبت سوم در هفته‌های ۲۶ تا ۳۰، مراقبت چهارم بین

هفته‌های ۳۱ تا ۳۴ و مراقبت پنجم در فاصلۀ هفته‌های ۳۵ تا ۳۷ باداری انجام شود.

مراقبت ششم، هفتم و هشتم به ترتیب در هفته‌های ۳۸، ۳۹ و ۴۰ انجام می‌شود.

بدیهی است که در صورت بروز عوارضی مثل فشار خون بالا یا وجود بیماری‌های مزمن

و با توجه به سابقۀ پزشکی شما، تعداد این ملاقات‌ها با پزشک افزایش می‌یابد، زیرا

داشتن سابقۀ مشکلات پزشکی یا مشکل جدیدی که در دوران بارداری برای شما ایجاد

شده، ممکن است باعث شود به جلسات معاینۀ بیشتری نیاز داشته باشید. در دوران

بارداری علاوه بر جلساتی که برای معاینات دوران بارداری به پزشک مراجعه می‌کنید،

ممکن است لازم باشد برای انجام آزمایش‌های خون، ادرار یا سونوگرافی و سایر آزمایش‌هایی

که ممکن است پزشک در این دوران برای شما تجویز کند به سایر مراکز خدمات درمانی

نیز مراجعه کنید.

چگونگی معاینات

در ابتدای جلسات معاینۀ بارداری، پزشک نتایج آزمایش‌هایی را مرور خواهد کرد که در

جلسات قبلی تجویز کرده و ممکن است سؤال‌هایی را برای بررسی وضعیت سلامت

مادر و جنین بپرسد. پزشک در این جلسات، معایناتی را با هدف بررسی پیشرفت بارداری

و کیفیت آن انجام خواهد داد. به طور معمول و بسته به هفتۀ بارداری، پزشک معاینات زیر

را انجام خواهد داد:

  • اندازه‌گیری وزن مادر و بررسی میزان وزن‌گیری
  • اندازه‌گیری فشار خون و معاینۀ دست و پاها برای هر گونه تورم
  • معاینۀ شکم برای بررسی هر گونه توده یا ضایعه و بررسی موقعیت جنین
  • اندازه‌گیری سایز رحم برای بررسی میزان پیشرفت بارداری؛ معمولاً بعد از سه ماهۀ دوم
  • گوش دادن به ضربان قلب جنین؛ معمولاً از سه ماهۀ دوم
  • معاینات لگنی و واژینال برای بررسی وضعیت دهانۀ رحم و ترشحات در هفته‌های پایانی بارداری

پزشک در این جلسات معمولاً آزمایش‌‌ها و سونوگرافی‌هایی را برای بررسی وضعیت سلامت

مادر و جنین تجویز خواهد کرد. همچنین در صورت وجود مشکلات احتمالی، ممکن است مادر

را برای پیگیری‌های بیشتر به متخصص دیگری معرفی کند. در انتهای جلسات نیز معمولاً پزشک

نتایج معاینات را با مادر در میان خواهد گذاشت. همچنین تغییراتی که تا زمان معاینۀ بعدی ممکن

است برای مادر اتفاق بیفتد را برای او شرح می‌دهد و علائم خطرناکی را گوشزد می‌کند که باید

در صورت مشاهدۀ آنها سریعاً به پزشک مراجعه کند. همچنین پزشک در مورد سبک زندگی مواردی

را یادآوری می‌کند. مواردی مثلاهمیت تغذیۀ سالم و دوری از سیگار، قلیان، الکل، مواد مخدر و در

کل مزایا و معایب آزمایش‌هایی را که می‌توانید انجام دهید، به شما اطلاع می‌دهد.

استفادهٔ بهتر از زمان کوتاه وقت ملاقات با پزشک

جلسات معاینۀ کامل همراه با پاسخگویی به سؤالات و آموزش مادر حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.

اما گاهی ملاقات‌ها کوتاه‌تر خواهد بود و این باعث ناراحتی مادران می‌شود. در صورت کوتاه بودن زمان

این معاینات و نارضایتی شما، باید نگرانی‌های خود را با پزشک مطرح کنید، زیرا مراقبت از شما و

فرزندتان وظیفۀ اوست. برای رضایت بیشتر از جلسات معاینۀ بارداری می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

با پزشک واضح و شفاف صحبت کنید: پزشک شما نمی‌تواند ذهن شما را بخواند و با انجام

معاینات فیزیکی به افکار شما پی ببرد. پس هر نوع نگرانی را با او مطرح کنید. می‌توانید سؤال‌هایی

را که بعد از معاینۀ قبلی برای شما ایجاد شده است، یادداشت کنید و از پزشک خود بپرسید. غیر

از هر مشکل جسمی، اگر از لحاظ روحی نیز مشکلی دارید یا سؤالی دربارۀ تناسب اندام و تغذیۀ

خود دارید حتماً از پزشک خود بپرسید.

سؤالات غیرپزشکی را با پزشک مطرح نکنید: سؤالات غیرپزشکی خود را با منشی مطب یا

شخص مسئول دیگری مطرح کنید. سؤال‌هایی دربارۀ بیمه و آدرس مراکز مختلف را از پزشک خود

نکنید تا زمان بیشتری برای پرسیدن نکته‌های مهم‌تر داشته باشید.

روشنفکرانه عمل کنید: هنگام صحبت کردن با پزشک، تمام حرف‌های خود را به صراحت بزنید، اما

فراموش نکنید که به حرف‌های او نیز گوش بدهید و در صورت لزوم یادداشت بردارید.

به یاد داشته باشید که برخی روزها پزشک شما مشغله‌های بسیاری دارد. البته این موضوع به این

معنا نیست که او نباید به سؤال‌های شما پاسخ بدهد، بلکه اگر پزشک شما گاهی بیماران زیادی دارد

یا باید برای زایمان یکی از بیماران خود به بیمارستان برود، می‌توانید حرف‌های خود را در جلسۀ بعدی

ادامه دهید. ولی اگر پزشک شما همیشه پاسخ کاملی به شما نمی‌دهد یا همزمان با شما یک یا چند

بیمار را ویزیت می‌کند و به جای صحبت با خود شما، فقط به پرونده نگاه می‌کند،دلسوز شما نیست. بهتر

است پزشک خود را عوض کنید. شما و فرزندتان سزاوار توجهی بیش از این هستید.

  • ازدواج

باورهای درست درباره ازدواج

ارسال شده در: هومینو | ۰

برخی از باورهای درست درباره ازدواج را با هم مرور می کنیم:

۱. یکی از مهم‌ترین علت‌های شکست در ازدواج توقع و تصورات غلط از ازدواج است. خوشبختی

به خودی‌خود رخ نمی‌دهد، بلکه ساخته می‌شود. به همان اندازه انتخاب و داشتن همسر خوب،

تلاش در حفظ آن نیز مهم است.

۲. ازدواج دوای هیچ دردی نیست. حکم غذا را دارد، نه دارو. ازدواج باعث رفع هیچ‌یک از مشکلات

روانی نمی‌شود.

۳. ازدواج وسیله است، نه هدف. بسیاری از ازدواج‌های غلط و ناموفق به این دلیل رخ می‌دهد که

افراد آن را یک هدف قرار می‌دهند(به هر ترتیبی شده باید ازدواج کرد) در نتیجه برای رسیدن به آن

گاهی بسیاری از اصول عقلانی و حتی اخلاقی را نیز نادیده می‌گیرند و زیر بار انتخاب غلط می‌روند

یا بدون آمادگی و شرایط لازم درگیر آن می‌شوند.

۴. بسیاری از مشکلات و اختلاف‌های زناشویی از بین نمی‌روند، بلکه همین که به این تفاهم برسید

که در زمینه‌هایی با هم اختلاف‌نظر دارید و به یک سازگاری و توافق دونفره برسید کافی است.

۵. زوج‌های موفق و خوشبخت نیز گاهی بحث و کشمکش دارند و اگر این طور نباشد باید در صحت

و سلامت ازدواجشان شک کرد. مزیت زوج‌های موفق در این است که می‌دانند چگونه به درستی

با اختلاف‌ها و مشکل‌ها مواجه شوند و به تفاهم برسند. آنها به تفاوت‌ها احترام می‌گذارند و با دید

برنده و بازنده به مسائل نگاه نمی‌کنند.

۶. در زندگی اشتراکی هیچ فایده و قانونی وجود ندارد مگر اینکه زوجین با هم آن را وضع کرده باشند.

ازدواج همچون درختی است که در صورت عدم‌ آبیاری و مراقبت، دیر یا زود پژمرده خواهدشد. مشکل‌ها

و اختلاف‌های جدی زناشویی با ورود بچه‌ها برطرف نمی‌شود

۷. اگرچه هرچه اشتراک‌ها و شباهت‌های بین زوجین بیشتر باشد امکان به وجود آمدن صمیمیت بیشتر

است. ولی این به آن معنی نیست که زوجین همیشه باید در تمام لحظه‌های خوششان با هم باشند.

۸. رابطه زناشویی یک رابطه ۵۰/۵۰ سپس ۱۰۰/۱۰۰ است. یک ازدواج‌ زمانی می‌تواند موفق باشد که

در رابطه، هر یک از طرفین با تمام صفات خوب خود باشند و اشتباه دیگری را مجوزی برای خطای خود ندانند.

۹. زوجین نه مکمل یکدیگر، بلکه حامی و تقویت‌کننده همدیگر هستند. هر یک از زوجین افرادی عاقل، بالغ،

کامل و توانمندی هستند که می‌توانند زندگی خود را به تنهایی و با خوشی بگذرانند ولی با آگاهی و انتخاب

تصمیم می‌گیرند با دیگری و کمک به هم مسیر رشد و ‌کمال را دلپذیرتر، معنی‌دارتر و بهتر طی کنند.

۱۰. اولین شرط و لازمه ارتباط خوب و موثر زناشویی ابراز صحیح، صریح و شفاف احساسات، نظرات و خواسته‌هاست.

۱۱. اگر در ازدواج قرار باشد کسی تغییر کند آن یک نفر خود ما هستیم!

۱۲. اگرچه مشورت با والدین نشانه سلامت عقل است ولی این شما هستید که می‌خواهید با همسرتان زندگی کنید، نه آنها.

 

 

  • سالمند

۵ روش برای برقراری ارتباط موثر با افراد بیمار آلزایمر

ارسال شده در: هومینو | ۰

داشتن ارتباط موثر با افراد سالمند یا سالخورده که دچار بیمار آلزایمر یا فراموش کار هستند می تواند

دشوار و چالش برانگیز باشد.با پیشرفت بیماری،ما نیز باید ملاقات ها

و ارتباطات خود را با والدین، همسر و عزیزانمان که دچار این بیماری

هستند در راستای علایق آن ها گسترش دهیم.افراد دچار آلزایمر همانند

هر فرد دیگری روز های خوب و بد را تجربه می کنند.برای پرستاران،

یادگیری نحوه رسیدگی به این افراد در حالات مختلف ضروری می باشد.

در ادامه مطلب یک لیست مختصر از روش های برقراری ارتباط و ایده هایی

در رابطه با چگونگی رفع مشکلات در مواقع بحرانی آمده است.این نکات

به شما کمک می کند تا از روی درک و دلسوزی و بدون داشتن سابقه قبلی

در زمینه پرستاری از سالمند آلزایمری، در برداشتن گام های مثبت در جهت

بهبودی یا توقف پیشرفت بیماری  برای این افراد سهیم باشید.

حضور فعال 

زمانی که در کنار افراد دچار این بیماری هستید واقعا حضور داشته باشید و مطمئن شوید حواستان

به موضوع دیگری پرت نشده است.فراهم کردن محیطی آرام و متمرکز می تواند از ایجاد اضطراب برای

فرد بیمار جلوگیری کند پس در وجود آوردن همچین محیطی با توجه به علایق فردی که دچار بیماری

آلزایمر است کوشا باشید. پرستاری از سالمند دچار آلزایمر به مراتب دشوارتر از  افراد معمولیست و

حضور شما باعث حذف تنش‌های اون خواهد شد.

تمرکز

سعی کنید در یک زمان به یک موضوع تمرکز کنید. تغییر موضوعات در یک مکالمه می تواند منجر به

سردرگمی شود.داشتن تمرکز به شما این  اجازه را می دهد که سالمند یا بیمار آلزایمر  بدون داشتن دغدغه

و اضطراب روی بحث مورد گفت و گو متمرکز شوند و موضوعات اضافی فکر شان را درگیر نکند.

صبر

وقت خود را در اختیار بیماران آلزایمریتان قرار دهید و صبور باشید. انتظار پاسخ سریع به سوالات خود

را نداشته باشید.باید به سالمند یا بیمار آلزایمر وقت بدهید تا تصمیم بگیرند چگونه به سوالات شما پاسخ دهند.

با پیشرفت بیماری متوجه می شوید که آن ها احتمالا توان پاسخ گویی به سوالات شما را ندارند یا حتی

در برقرای ارتباطات کوچک هم نا موفق هستند،پس باید بسیار صبور باشید. قطعا پرستاری از سالمند 

نیازمند صبر فراوان است

نشانه های غیر کلامی

ممکن است زمانی بیاید که فرد دچار آلزایمر نتواند تمام حرف های شما را بفهمد آنگاه باید بتوانید با او

ارتباط غیر کلامی برقرار کنید .ارتباطات غیر کلامی مانند ارتباط چشمی،لبخند و یا سر تکان دادن در مواقعی

که بیمار در درک ارتباطات ساده هم دچار مشکل است می تواند بسیار موثر باشد و منظور شما را به

طور کامل به او منتقل کند.با پیشرفت آلزایمر یکی از بهترین روش های برقرار ارتباط با فرد دچار این

بیماری ،ارتباطات غیر کلامی می باشد.

نشستن پای صحبت آن ها

اگر سالمند یا بیمار شما مطلبی می‌گوید که گویا نیست یا شما در درک ان مشکل دارید، به آن ها بگویید

و ببینید عکس العمل آن ها به این موضوع چگونه است و اگر در توضیح دوباره باز هم موضوع مبهم بود بگذارید

همانجوری بماند.وقتی که عزیزانتان درباره موضوعی صحبت می کنند با اشتیاق به حرف های آن ها گوش

دهید .ممکن است خاطره ای برای شما تعریف کند برای مثال اگر بگوید دو هفته پیش با همسرش شام

بیرون بوده اند و در مورد مسائل کاری با یکدیگر صحبت کرده اند،شما می دانید که از فوت همسر او چند

سال می گذرد ولی نباید بعضی مسائل را به رویش بیاورید یا زیادی از او غلط بگیرید که ممکن است بسیار

ناراحت و نا امید شود بلکه می توانید درباره مشخصات همسرش و یا ملاقاتی که داشته اند از او سوال بپرسید

و مطمئن باشید آن ها با اشتیاق به سوال های شما جواب می دهند. برای پرستاری از سالمند باید وقت

و زمان .بیشتری را برای آن‌ها بگذارید که احساس تنهایی نکنند

چگونه وضعیت را آرام کنیم؟

تغییرات رفتاری اغلب با آلزایمر همراه هستند پس ممکن است روز هایی بیاید که عزیزانتان ناراحت، مضطرب،

آرام یا افسرده شوند. همانطور که می دانید سالمند یا بیمار مبتلا به آلزایمر ممکن است توانایی توضیح مسائل

یا مرور خاطرات و بیان کردن آن ها را نداشته باشند. آن زمان است که شما متوجه می‌شوید در ذهن فرد مورد

نظر قسمتی پاک شده است و فرد مبتلا به آلزایمر است و آن زمان است که ممکن است به خودتان بگویید چه

کار هایی از دستتان بر می‌آمد که انجام نداده اید. زمان هایی مانند این زمانی است که شما نیاز دارید بدانید

که چه چیزی برای عزیزانتان آرامش بخش می باشد.

ابتدا یک نفس عمیق بکشید.به عزیزانتان این حس را بدهید که از ته دل دوستشان دارید و سلامت آن ها برای
شما مهم است و شما از آن ها حمایت می کنید.سعی کنید هیچوقت آن ها را تنها نگذارید و تا زمانی که حس
تنهایی نکنند کنار آن ها بمانید.یک راه ارتباطی با آن ها پیدا کنید.مطمئن شوید آن ها راحت هستند و از چیزی
رنج نمی برند.همواره مشخصات بدن آن ها را چک کنید که تب یا بیماری نداشته باشند.به عنوان یک مراقب باید
تمام مسائل مربوط به این بیماری را آموزش ببینید و با نحوه حل مشکلات آن ها آشنا شوید.باید بدانید که این
یک بیماری دردناک و آزاردهنده است و شما نمی توانید از ناراحتی عزیزانتان جلوگیری کنید.کاری که از دست
شما بر می آید این است که با رفتاری متین و صبور و قلبی عاشق به مراقبت از عزیزانتان بپردازید.همچنین

موسیقی می تواند برای بسیاری از افراد دچار آلزایمر مثبت واقع شود و برای آن ها آرامش بخش باشد.بهتر

است لیستی از موسیقی های مورد علاقه فرد آلزایمری کنار خود داشته باشید.موسیقی می تواند حس امنیت

و آرامش را به آن ها منتقل کند همچنین می تواند با نفوذ به خاطرات آنها،چالش مفیدی در ذهن آن ها ایجاد نماید.

دوست داشتن و مراقبت از سالمند که مبتلا به آلزایمر است، یکی از چالش بر انگیزترین شرایطی است که هر

کسی با آن مواجه می شود.چنانچه در نگهداری از سالمندآلزایمری از پرستار استفاده نمی کنید سعی کنید

از افراد دیگر هم در این  کار کمک بگیرد،همواره در برخورد با مشکلات فرد آلزایمری لبخند بزنید و مشکل را به ب

هترین نحو حل کنید.مراقبت از خودتان یکی از مهمترین عوامل در نگهداری از افراد بیمار آلزایمر می‌باشد زیرا چنانچه

برای خود وقت بگذارید انگاه می توانید با آغوشی باز و قلبی پر از صمیمیت و مهربانی به نگهداری از عزیزانتان بپردازید.

  • سالمند

چرا نباید سالمندان را به خانه سالمند ببریم؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

جدی ترین خطری که فرد سالمند را تهدید می‌کند در انزوا قرار گرفتن او از سوی اطرافیان است.

در این حالت شخص امکان ارتباط صمیمی و نزدیک با دیگران را از دست می‌دهد. تنهایی موجب

می‌گردد فرد سالمند به تدریج دچار مشکلات روانی شود، لذا درک احساسات و انتظارات سالمندان

از اطرافیان و تصحیح ارتباط افراد خانواده با آنها در فرایند بهداشت روانی آنها بسیار مهم است.

سالمندان به اندازه‌ای که دیگران به آنها  به عنوان پیر و از کار افتاده نگاه می‌کنند خود را ضعیف

و نا توان احساس نمی‌کنند. چنانکه در یک خانواده گرم و مهربان اغلب سالمندان بسیار راحت

، آرام، مقاوم و با نشاط روزگار می‌گذرانند در نتیجه این افراد حوصله نگهداری نوه‌ها را با همه شیطنت هایشان دارند .

 

سالمندان به دلیل بازنشستگی و دوری از فرزندان، نیاز به ارتباط و توجه عاطفی بیشتری را

در خود احساس می‌کنند که این نیاز باید  مورد توجه قرار گیرد و ارضا شود.
برنامه ریزی صحیح  و استفاده  از وجود سالمندان و تجربیات آنها، هم  تنهایی آنان را برطرف

می کند  و احساس هرز و پوچ بودن را در آنها از بین می برد و هم منبعی مفید  و ارزشمند

از معلومات و تجربیات را در اختیار جوانان نسل بعد قرار می‌دهد.

زن یا  مردی که خود را زمانی صاحب قدرت  و نفوذ می‌دانست به یکباره خود را تنها و بدون

قدرت می‌یابد  و این ناراحتی گاهی به حوادثی نامناسب می‌انجامد  و موجب ناراحتی روانی سالمند می‌گردد .

معایب خانه سالمندان

سالمندانی که به دلیل وضعیت جسمی خود دچار افسردگی شده اند با رفتن به این مراکز

ممکن تا حد زیادی امید به زندگی خود را از دست بدهند. زندگی در خانه‌ی سالمندان یکنواخت

و عادی بوده و این موضوع سبب می‌شود روحیه‌ی سالمند بیش از پیش دچار اختلال شود.

دلتنگی و دوری از فرزند برای والدین اصلا راحت نیست. از این رو بسیار مهم است که به

سالمندانی که در این مراکز نگهداری می‌شوند مرتب سر بزنید تا سالمند کمتر احساس

دلتنی و نا امیدی کند. سالمندانی که امید به خارج شدن از خانه‌ی سالمندان را دارند با دیدن

فرزندان امیدی دوباره گرفته و با روحیه ای بهتر با بیماری ها مبارزه می کنند.

استخدام نگهدار سالمند

می‌توانید برای نگهداری سالمند در خانه حال اگر وضعیت جسمی سالمند شما آنقدر نامساعد

نیست که نتوانید از او در منزل نگهداری کنید و فقط نیاز سالمند شما به یک مراقب می‌باشد

که در امور کارهای روزمره به سالمند خدمات رسانی کند، می‌توانید برای سالمند خود پرستار

بگیرید. پرستاری که از توانایی جسمی بالایی برای رسیدگی به سالمند برخوردار بوده و بخوبی

به بیماری‌های دوران سالمندی آشنا است، گزینه‌ی خوبی برای انتخاب می‌باشد.

در صورتی که نگهداری از سالمند را در منزل انجام می‌دهید، به نکات زیر در منزل خود توجه داشته باشید:

  1. از آسانسور به جای پله استفاده کنید
  2. از کاشی مناسب برای سرویس بهداشتی استفاده شود
  3. از توالت فرنگی در منزل سالمند استفاده شود
  4. در اتاق خواب سالمند نور کافی باشد
  5. دستگیره های کافی در منزل سالمند باشد
  6. آپارتمان برای سالمندان بهتر است

 

توصیه‌های دیگر برای رسیدگی به سالمندان:

  1. ورزش‌های سبک همانند پیاده‌روی در پارک‌ها و قدم زدن در جلوی نور خورشید به سلامت روحی‌شان کمک می‌کند
  2. اگر مصرف دارو دارند باید با مدیریت و کنترل از جانب پرستاران و فرزندان انجام شود
  3. چکاب کلی سالمندان به صورت دوره‌ای تحت نظر پزشک باید انجام شود
  4. یک سری فعالیت‌های سرگرم‌کننده در سرای سالمندان داشته باشند مانند باغبانی کردن، کارهای
  5. گروهی و دسته‌جمعی که بسیار در روحیه آنها تأثیر می‌گذارد و باعث شادابی روح و روان آنها می‌شود
  6. سفرهای کوتاه یک‌روزه که خیلی موجب شادی آن‌ها می‌شوند

اشتباهات رایج در نگهداری از سالمند:

  1. در انجام امور سالمندان افراط نکنید
  2. با سالمندان مثل کودکان رفتار نکنید
  3. بخودتان در هنگام نگهداری از سالمند اهمیت بدهید

برخی معایب خانه سالمندان:

  1. زندگی یکنواخت
  2. دوری از خانواده و فرزندان
  3. وحشت ناشی از تنهایی و مرگ و دلتنگی‌های مربوط به آن

با توجه به موارد ذکر شده، معایب آسایشگاه سالمندان از مزایای آن بیشتر است.

متأسفانه سالمندان هم نسبت به این موضوع دید مثبتی ندارند. عموماً از بودن در آنجا ناگزیر و محیط

آن را محیط جبر و اجبار می‌دانند. با اینکه برخی از آنان سالهاست در چنین محیطی زندگی می‌کنند با آن

خو نگرفته‌اند و منتظرند تحولی پدید آید و از آنجا بیرون آیند.

مراقب سرمایه‌های زندگی خود باشیم

  • همیار کودک

مراقب یا پرستار کودک لازم است به چه نکاتی بیشتر اهمیت بدهد؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

گاهی والدین شاغل، نگران مراقبت از کودکان کم سن و سال خود هستند و تمایل دارند

به جای سپردن کودک خود به مهد کودک یا مراکز نگهداری با استخدام یک مراقب یا پرستار،

نگهداری از کودک خود را در منزل انجام دهند. مراقب استخدام شده سه وظیفه عمده

بر دوش دارد که عبارتند از:

  • تغذیه کودک:

از مهمترین مواردی که کودک یار در حین انجام کار در منزل کارفرما بایستی به آن توجه

ویژه داشته باشد تغذیه کودک است. داشتن حداقل سه وعده غذایی کامل برای کودکان

ضروری است. لازم است که پرستار کودک در هنگام آماده سازی غذا به انواع مواد مورد

نیاز جهت رشد هرچه بهتر کودک توجه داشته باشد و در برنامه غذایی کودک انواع غذاها

که شامل انواع ویتامینها، مواد معدنی و سایر مواد مورد نیاز  می شود را بگنجاند.

همچنین تشویق کودک به خوردن میوه، شیر و دانه های مغذی در میان وعده ها از وظایف

مهمی است که پرستار کودک حتماً باید انجام دهد. لازم به توضیح است که کلیه موارد

با هماهنگی و توافق با والدین  ( بویژه مادر ) صورت خواهد پذیرفت.

  • خواب:

خواب کافی و مناسب از دیگر نیازهای ضروری در کودکان است. ساعات خواب مورد نیاز

برای نوزادان ۱۶ تا ۲۰ ساعت، از ۶ ماهگی تا ۱ سالگی ۳ ساعت در طول روز و ۱۱ ساعت

در شب، از ۱ تا ۳ سالگی حدوداً ۱۰ تا ۱۳ ساعت و سنین بالاتر ۱۰ تا ۱۲ ساعت می باشد.

بنابراین از موارد ضروری که مراقب باید به آن توجه داشته باشد رعایت خواب کافی

برای است، زیرا کودکانی که خواب کافی دارند، فعالیت و نشاط بیشتری در طول روز

دارند و عدم خواب کافی، عوارض گوناگونی از قبیل کاهش سطح ایمنی بدن و اختلال در رشد

را به دنبال خواهد داشت.

  • بازی و آموزش:

از دیگر وظایفی که از  پرستار  انتظار میرودد آموزش به کودک است. آموزشهایی که پرستار

با توجه به قابلیت هایی که به مرکز اعلام کرده و با هماهنگی و موافقت والدین

ارایه می نماید شامل آموزش زبان انگلیسی، انجام بازی های فکری، آموزش نقاشی، موسیقی

و …  می باشد. توجه داشته باشید که بازی با کودکان و در اختیار قراردادن اسباب بازی های

مناسب، در رشد مغز کودک بسیار مؤثر است.

 

آیا برای نگهداری از دلبند خود در منزل به دنبال یک پرستار حرفه ای هستید؟

والدین در هنگام استخدام مراقب یا پرستار کودک باید به چه نکاتی توجه کنند؟

هومینو  با بهره مندی از مراقبین و پرستاران مجرب و متعهد، آماده ارائه خدمات مذکور در منزل به صورت

روزانه، شبانه، شبانه روزی و مقطعی میباشد. می توانید برای انتخاب بهترین گزینه مراقبت از فرزندتان

با مشاوران ما تماس بگیرید. البته خانواده ها باید به چهار نکته برای استخدام پرستار توجه داشته باشند.

قبل از هماهنگی مرکز با مراقبین یا پرستاران ، ابتدا خواسته ها و ویژگی های اولیه مورد نظر جهت

استخدام  پرستار را به مرکز اعلام نمایند. در مصاحبه با کودکیار به عادات غذایی، ویژگی های رفتاری ،

حساسیتهای غذایی  بپردازند و انتظارات را شفاف بیان نمایند. شماره تلفنهای ضروری، دفترچه بیمه

و …. در دسترس مراقب باشد تا در صورت نیاز در اسرع وقت اطلاع رسانی و کمک رسانی به بهترین نحو انجام شود.

 

  • فيزيوتراپي

آیا آب آوردن زانو با تردمیل رابطه ای دارد ؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

آب آوردن زانو با تردمیل دور تند

زانو یکی از بزگترین مفاصل بدن انسان است که فشار زیادی را در حین فعالیت های روزمره تحمل

می کند. یکی از عوارض چاقی و اضافه وزن، فشار بیش از حد بر روی زانو ها و بیماری های مفصل

می باشد. کاهش وزن یکی از دغدغه های بسیاری از بیماران مبتلا به زانو درد می باشد.

بیشترین ورزش توصیه شده برای کاهش وزن پیاده روی و یا راه رفتن بر روی تردمیل است. اما آب

آوردن زانو با تردمیل کاملا مشابه دویدن بر روی زمین نیست .زیرا در صورت خستگی اجازه تغییر

سرعت را نمی دهد. برای کاهش فشار بر روی مفصل  باید شروع و پایان حرکات بر روی تردمیل

اهسته باشد و حتما گرم کردن و سرد کردن با سرعت های پایین انجام شود. از کوتاه کردن قدم ها

و تند کردن سرعت گام ها بر روی تردمیل بپرهیزید زیرا می تواند موجب اسیب شود.

آب آوردن زانو با تردمیل به همراه پای برهنه

امکان پیاده روی بیرون از منزل فراهم نیست.

تردمیل میتوان جایگزین خوبی برای پیاده روی باشد.

اما استفاده از این دستگاه ورزشی برای بیمارانی که مشکلات آرتروز مفصل .

سابقه جراحی های زانو و یا اختلالات راستای همانند پای پرانتزی دارند.

بدون رعایت نکات ایمنی مناسب نمیباشد.

آب آوردن زانو با تردمیل برای سالم با رعایت اصول و داشتن کفش مناسب مشکلی ندارد.

پیاده روی بر روی تردمیل با پاهای برهنه خطر بالای اسیب دیدگی را به دنبال دارد.دویدن بر روی تردمیل

با شیب های بالاتر از ۶ نیزموجب افزایش فشار بر کمر و زانو ها میشود.رعایت نکاتی همچون عدم نگاه

داشتن دستگیره ها حین دویدن بر روی تردمیل، تغییر مداوم شیب و سرعت ، عدم توقف ناگهانی تردمیل ،

رعایت نکات ایمنی ومتصل کردن گیره ایمنی میتواند به شما کمک کند تا بعد از آب آوردن زانو با تردمیل

دچار دردهای مفصل  نشوید.

رابطه آب آوردن زانو با تردمیل

در صورتی که درد به علت ارتروز واضافه وزن و فشار زیاد به مفصل در فیزیوتراپی باشد کاهش وزن

می تواند به بهبود علائم بیمار کمک کند. یکی از ورزش هایی که در کاهش وزن بسیار موثر است ورزش های

هوازی همانند پیاده روی می باشد. آب آوردن زانو با تردمیل و دوچرخه ثابت به همراه تمرینات تقویتی

می تواند در کاهش درد و علائم بیمار موثر باشد . استفاده از تردمیل در بیماران با مشکلات  در صورتی

مفید و سودمند است که نکاتی از جمله استفاده از سرعت مناسب ، شیب مناسب، کفش مناسب ، گرم

و سرد کردن با سرعت اهسته، رعایت نکات ایمنی و افزایش و کاهش تدریجی سرعت و شیب رعایت شود .

در صورتی که نکات فوق رعایت نشود استفاده از تردمیل می تواند منجر به اسیب بیشتر مفصل شود .