• مامایی

معاینات پزشکی سه ماهۀ اول بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

تست بارداری خانگی و معاینات پزشکی شما مثبت شده و لازم است که یک وقت برای ملاقات

با پزشک بگیرید. اگر هنوز پزشک مورد نظر خود را پیدا نکرده‌اید، باید در

هر صورت به یک پزشک زنان مراجعه کنید تا مراقبت‌های بارداری را شروع کنید.

جلسات ویزیت در سه ماهۀ اول بسیار شبیه هم است و پزشک به بررسی

وضعیت عمومی شما خواهد پرداخت و آزمایش‌هایی را برای شما تجویز خواهد کرد.

در این مطلب با ‌اتفاق‌هایی که در جلسات ویزیت پزشک در سه ماهۀ اول

رخ خواهد داد، بیشتر آشنا ‌خواهید شد.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • اولین جلسۀ معاینات بارداری

  • معاینات و آزمایش‌های سه ماهۀ اول

  • ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مشاوره در مورد خودمراقبتی در سه ماهۀ اول

اولین جلسۀ معاینات بارداری

اگرچه بهتر است به محض مثبت شدن نتیجۀ بارداری به پزشک مراجعه کنید،

اما معمولاً زنان بعد از گذشت یک تا دو ماه از بارداری متوجه آن می‌شوند.

به محض تشخیص احتمال بارداری یا اگر نتیجۀ آزمایش خانگی شما مثبت شد،

بهتر است در فاصله هفته‌های شش تا ۱۰ برای انجام اولین ملاقات با پزشک

برای شروع مراقبت‌های دوران بارداری برنامه‌ریزی کنید. در اولین جلسه،

پزشک ممکن است ابتدا برای تأیید حاملگی، آزمایش‌های خون برای شما تجویز کند.

در صورت تأیید باردار بودن شما، پزشک با پرسیدن سوال‌هایی اقدام به

تعیین سن بارداری، زمان زایمان و در نهایت تکمیل پروندۀ سلامتتان خواهد کرد.

سوال‌هایی که پزشک برای تکمیل پروندۀ بهداشتی مادر می‌پرسد ممکن است ‌

شامل موارد زیر باشد:

سوال‌هایی در مورد سلامت و بهداشت زنان: پزشک در مورد نظم و طول

دورۀ عادت ماهانه و اولین روز آخرین عادت ماهانه از شما می‌پرسد. همچنین

در مورد عفونت‌ها یا بیماری‌های آمیزشی احتمالی و همچنین جزئیات

بارداری‌های پیشین مادر سوال‌هایی می‌کند.

سوابق پزشکی و بیماری‌های مزمن: پزشک برای تکمیل پروندۀ سلامت مادر

در مورد بیماری‌های مزمنی که مادر ممکن است به آنها مبتلا باشد مانند دیابت

یا فشار خون و روش‌های درمان قبلی می‌پرسد. همچنین سابقۀ جراحی یا

بستری شدن در بیمارستان یا حساسیت‌های دارویی مادر را از او خواهد پرسید.

سبک زندگی مادر: برای اطلاع از سبک زندگی مادر و خطرهای احتمالی

مرتبط با آن سوال‌هایی را در مورد مصرف دخانیات، الکل و مواد مخدر می‌کند.

همچنین ممکن است در مورد سابقۀ وجود آزار جنسی در گذشته یا خشونت

خانگی از مادر سوال کند. بهتر است صادقانه به سوال‌های پزشک پاسخ بدهید

تا او بتواند بهترین راهکارها را برای سلامت بارداری شما انجام دهد.

سوابق پزشکی خانوادگی: از آنجا که برخی از مشکل‌ها می‌تواند ارثی باشد،

لازم است پزشک اطلاعاتی در مورد سوابق مشکلات پزشکی خانوادۀ شما

را در اختیار داشته باشد. اگر سابقۀ سقط، تولد نوزاد با نقص‌های ژنتیک یا

زایمان زودرس در خانواده دارید، به پزشک اطلاع دهید. همچنین در صورت

وجود سابقۀ بیماری مزمن مانند دیابت در خانواده، لازم است پزشک بداند و

آن را در پروندۀ سلامت شما ثبت کند.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پزشک در اولین جلسه با معاینۀ مادر وضعیت تیروئید، ریه، پستان، سلامت

دهان و دندان شما را بررسی خواهد کرد. همچنین با معاینۀ واژن و لگن و معاینات پزشکی

وضعیت سلامت مادر را تحت نظر قرار می‌دهد. در ادامه پزشک فشار خون،

قد و وزن مادر را اندازه می‌گیرد و نمایۀ تودۀ بدنی یا همان bmi مادر را مشخص می‌کند.

پزشک ممکن است از اولین جلسه‌، مصرف برخی از مکمل‌ها به خصوص

فولیک اسید را برای مادر تجویز کند. مادر باردار باید هر روز، دُز مشخصی

فولیک اسید مصرف کند. در انتهای جلسۀ اول، معمولاً پزشک در مورد سایر

جلسه‌ها و کارها و روش‌هایی که برای مراقبت از بارداری شما انجام خواهد داد

به شما توضیح می‌دهد. همچنین ممکن است آزمایش‌های تکمیلی برای بررسی

میزان ایمنی بدن شما و همچنین بررسی سلامتتان درخواست کند تا در جلسات

بعدی نتایج آنها بررسی شود.

معاینات و آزمایش‌های سه ماهۀ اول

در سه ماهۀ اول بهتر است مادر هر ماه، حداقل یک ملاقات با پزشک داشته باشد.

در این جلسات، پزشک آزمایش‌هایی را بررسی می‌کند که در ملاقات‌های قبلی

درخواست داده است و تصمیم‌های لازم را خواهد گرفت. آزمایش‌هایی که

پزشک ممکن است در سه ماهۀ اول برای شما لازم بداند شامل موارد زیر است:

آزمایش خون: پرشک در اولین جلسۀ معاینات بارداری، احتمالاً یک آزمایش

خون کامل برای شما درخواست خواهد کرد. نتایج این آزمایش خون می‌تواند

به پزشک در بررسی وضعیت سلامت شما کمک زیادی کند. پزشک معمولاً در

این آزمایش خون، گروه خونی، rh خون و وضعیت آنتی‌بادی‌های rh را بررسی می‌کند.

همچنین آزمایش خون کامل cbc به پزشک در بررسی کم‌خونی یا عفونت احتمالی

در بدن شما کمک خواهد کرد. پزشک ممکن است در آزمایش خون، تقاضای بررسی

میزان ایمنی بدن شما نسبت به بیماری‌ای مانند سرخجه و هپاتیت b را درخواست کند.

‌اگر شما روابط جنسی پرخطر داشته‌اید، پزشک می‌تواند در این آزمایش خون،

وجود بیماری‌های آمیزشی مانند هپاتیت یا hiv را بررسی کند. همچنین آزمایش

قند خون ناشتا می‌تواند به پزشک اطلاعاتی در مورد وضعیت قند خون شما بدهد.

اگر شما سابقۀ دیابت داشته باشید یا پره‌دیابتیک باشید، پزشک ممکن است آزمایش‌های

تکمیلی و دارو برایتان تجویز کند.

آزمایش ادرار: پزشک برای بررسی وضعیت سلامت و یافت هر نوع عفونت مجاری

ادرار به شما آزمایش کامل ادرار شامل آنالیز و کشت ادرار خواهد داد. پزشک وجود خون،

پروتئین و قند در ادرار شما را بررسی خواهد کرد و در صورت وجود قند در ادرار شما،

کارهای لازم برای تشخیص دیابت را انجام خواهد داد.

آزمایش‌های غربالگری: پزشک معمولاً در اولین جلسات معاینۀ پیش از بارداری

با شما در مورد آزمایش‌های غربالگری و به طور مشخص غربالگری سه ماهۀ اول

صحبت خواهد کرد. آزمایش‌های غربالگری برای تشخیص نقص‌های مادرزادی جنین

و اختلالات کروموزمی او استفاده می‌شود. انجام آزمایش‌های غربالگری به پزشک

و شما کمک می‌کند تا در صورت وجود هر نوع نقص مادرزادی بتوانید تصمیم

درستی بگیرید.

آزمایش‌های غربالگری سه ماهۀ اول می‌تواند احتمال وجود اختلالات کروموزومی

در جنین را نشان دهد. این آزمایش‌ها شامل یک سونوگرافی nt که میزان مایع

پشت گردن جنین را اندازه‌گیری می‌کند و یک آزمایش خون است که سطح هورمون

hcg سطح پروتئین a در پلاسمای مادر را بررسی می‌کند. این آزمایش‌ها

معمولاً بین هفته‌‌های ۱۱ تا پایان هفتۀ ۱۳ تجویز می‌شود. آزمایشگاه زنان باردار

را در دو گروه کم‌خطر و پرخطر قرار می‌دهد و پزشک با دریافت جواب این غربالگری،

در صورت احتمال وجود هر نوع اختلال کروموزومی، ممکن است تقاضای آزمایش‌های

تشخیصی بیشتری را بدهد یا ممکن است انجام آزمایش‌های غربالگری سه ماهۀ

دوم را به شما توصیه کند و بعد از آن در صورت لزوم آزمایش‌های تشخیصی تجویز شود.

به این شکل که اگر نتایج غربالگری شما را در گروه پرخطر قرار دهد، پزشک به

احتمال زیاد یکی از آزمایش‌هاینمونه‌گیری از پرزهای جفتی یا آمنیوسنتز را برای شما

درخواست می‌کند. اگر آزمایش‌های خون غربالگری سه ماهۀ اول، شما را در گروه کم

خطر قرار دهد ولی شما سونوگرافی nt را همزمان با این آزمایش‌ها انجام نداده باشید،

پزشک غربالگری سه ماهۀ دوم را در فاصلۀ هفته‌های ۱۵ تا ۱۷ برای شما درخواست می‌کند.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مشاوره در مورد خودمراقبتی در سه ماهۀ اول

پزشک احتمالاً در معاینات پزشکی در سه ماهۀ اول دربارۀ تغذیۀ صحیح، غذاهایی که

نباید بخورید، افزایش وزن، ویتامین‌های لازم برای دوران بارداری و مشکلات شایع در

اوایل بارداری، توضیحاتی را به شما خواهد داد و علائم هشداردهنده‌ای را به شما گوشزد

خواهد کرد ‌که نیاز به مراجعۀ فوری به پزشک دارد. این توضیحات به شما کمک خواهد کرد

که بتوانید نقش مفیدی در مراقبت از سلامت خود و کودکتان بازی کنید. شما می‌توانید

نگرانی‌ها و سوال‌های خود را که در بین هر جلسۀ ویزیت برای شما پیش آمده است،

یادداشت کنید و در ملاقات با پزشک از او بپرسید. پزشک به شما کمک خواهد کرد تا

از میزان نگرانی‌هایتان کم کنید. او همچنین ممکن است واکسن آنفلوانزا را در صورت

شروع فصل پاییز به شما پیشنهاد بدهد.

  • بارداری

پارگی کیسۀ آب و مراقبت‌های پزشکی در دوران بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

دوران بارداری: جنین درون کیسه‌ای محتوی مایع آمنیوتیک غوطه‌ور است که از او در برابر ضربه

و عفونت‌ها مراقبت می‌کند و به آن کیسۀ آب می‌گویند. وقتی غشای کیسۀ آب

سوراخ یا پاره شود، مایع آمنیوتیک از طریق دهانۀ رحم و واژن خارج خواهد شد.

پاره شدن کیسۀ آب می‌تواند خطرهایی را برای جنین به وجود آورد. این مطلب در

مورد علائم پارگی کیسۀ آب و مراقبت‌های لازم در صورت بروز مشکل، راهنمایی‌هایی

را به شما خواهد داد.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • علائم پارگی کیسۀ آب
  • مراقبت‌های پزشکی پس از پارگی کیسۀ آب
  • خطرات پارگی کیسۀ آب و شروع نشدن زایمان

دوران بارداری :علائم پارگی کیسۀ آب

کیسۀ آب اکثر زنان به ‌صورت طبیعی در پایان مرحلۀ اول زایمان پاره می‌شود.

زمان زایمان اغلب با انقباض ماهیچه‌ها آغاز می‌شود، اما گاهی این کیسه می‌تواند

پیش از شروع انقباضات مربوط به زایمان نیز پاره شود، به این اتفاق پار‌گی زودرس

کیسۀ آب می‌گویند. پارگی زودرس کیسۀ آب اگر پیش از هفتۀ ۳۷ بارداری اتفاق

بیفتد می‌تواند خطرناک باشد. پارگی کیسۀ آب به معنی خروج زیاد و کامل حجم

زیادی مایع از واژن نیست، بلکه ممکن است یک رطوبت ساده مانند نشت

کمی ادرار باشد.

توجه به نوع ترشحات واژن می‌تواند به شما در تشخیص به موقع پارگی کیسۀ

آب کمک کند. توجه کنید که مقدار مایعی که از بدنتان خارج می‌شود متفاوت است؛

ممکن است بسیار اندک یا خیلی زیاد باشد. رنگ مایع آمنیوتیک تقریباً شفاف

و متمایل به زرد است و امکان دارد مقداری خون نیز در آن وجود داشته باشد.

اگر فکر می‌کنید که کیسۀ آب شما پاره شده است، سعی کنید خونسرد بمانید

و با اورژانس تماس بگیرید یا هرچه سریع‌تر خودتان را به بیمارستان برسانید.

در صورت خروج مقدار زیادی آب نیز بهتر است هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید.

مراقبت‌های پزشکی پس از پارگی کیسۀ آب

زمانی که کیسۀ آب شما پاره شود، پزشک پیش از هر چیز ابتدا وضعیت عمومی

سلامت شما و کودکتان را ارزیابی خواهد کرد. پزشک ممکن است از شما چنین سؤال‌هایی را بپرسد:

  • هنگام پاره شدن کیسۀ آب، چقدر مایع از بدنتان خارج شد؛ زیاد یا کم؟

  • مایع خارج‌شده چه رنگی بود؟

  • دوران بارداری :آیا دارای علائم آغاز انقباض مانند گرفتگی عضله هستید؟

او همچنین برای اطمینان از سلامت کودک به ضربان قلب او گوش خواهد کرد.

در این مرحله معمولاً نیاز به بررسی از طریق واژن نیست. با این وجود ممکن است

پزشک برای بررسی میزان خروج مایع نیازمند معاینۀ واژن باشد. مراقبت‌های

بعد از پارگی زودرس کیسۀ آب با توجه به میزان پیشرفت بارداری و وضعیت سلامت

مادر و جنین خواهد بود. اگر بعد از هفتۀ ۳۴ بارداری کیسۀ آب پاره شود، درصورتی‌

که انقباضات رحمی شروع نشده باشد، پزشک انتخاب‌های زیر را خواهد داشت:

  • در اولین فرصت نسبت به زایمان با روش القای زایمان اقدام کند.
  • ۲۴ ساعت صبر کند تا شاید بدون نیاز به روش القا، زایمان شروع شود.
  • بیش از ۲۴ ساعت منتظر بماند تا انقباضات زایمان شروع شود؛ البته در این حالت،
  • خطر انتقال عفونت به رحم نیز وجود دارد.

انقباضات زایمان احتمال دارد ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از پاره شدن کیسۀ آب شروع شود،

بنابراین احتمالاً پزشک توصیه می‌کند که پیش از زایمان به روش القا، ۲۴ ساعت صبر کنید.

اگر بارداری در هفته‌های ۲۵ تا ۳۴ باشد، مادر باردار برای مراقبت بیشتر در بیمارستان

بستری خواهد شد و در این مدت علاوه بر دریافت مایعات، علائم حیاتی مادر

و جنین هر چهار ساعت یک بار کنترل می‌شود. همچنین معاینات شکمی نیز

برای بررسی میزان انقباضات و حساسیت رحم انجام خواهد شد.

پزشک برای بررسی احتمال عفونت، آزمایش‌‌هایی را تجویز خواهد کرد.

در صورت پایدار بودن وضعیت سلامت مادر و جنین، پزشک تا هفتۀ ۳۴ صبر

خواهد کرد و رشد ریه‌‌های جنین را تحت نظر خواهد گرفت و در اولین فرصت،

زایمان را به روش القا انجام خواهد داد. اگر پارگی کیسۀ آب پیش از هفتۀ ۲۵ اتفاق بیفتد،

پزشک بعد از بررسی وضعیت آنومالی جنین و همچنین بررسی برای هر گونه عفونت،

۴۸ ساعت زمان خواهد داد. اگر مشکل رفع شود و وضعیت جنین و مادر پایدار شود،

ادامۀ بارداری تحت کنترل و نظارت انجام خواهد شد و در غیر این صورت، پزشک

فوراً پیشنهاد ختم بارداری را خواهد داد.

دوران بارداری :خطرات پارگی کیسۀ آب و شروع نشدن زایمان

اگر بعد از هفتۀ ۳۷ بارداری هستید و بیشتر از ۴۸ ساعت از پاره شدن کیسۀ آب شما

می‌گذرد و هنوز انقباضات زایمان شماآغاز نشده است، باید هرچه سریع‌تر در مورد اقدامات

بعدی تصمیم بگیرید. زیرا هرچه فاصلۀ میان پاره شدن کیسۀ آب و تولد نوزاد بیشتر شود،

خطر ابتلا به عفونت شما و کودکتان افزایش می‌یابد. پزشک می‌تواند فوراً زایمان را

با روش القا آغاز کند. زایمان به روش القا دردناک‌تر یا سخت‌تر از زایمان طبیعی نیست

و شما در این روش هم تجربه‌ای نزدیک به تجربۀ زایمان طبیعی خواهید داشت و از همان

روش‌های کنترل درد زایمان طبیعی برای شما استفاده خواهد شد. اگر بعد از پارگی کیسۀ آب،

منتظر شروع طبیعی زایمان هستید، باید وضعیت شما به دقت تحت نظر قرار گیرد. در این زمان کنترل موارد زیر ضروری است:

  • کنترل ضربان قلب و حرکات جنین هر ۲۴ ساعت
  • تغییر در دمای بدن هر چهار ساعت یک بار برای بررسی وجود تب
  • تغییر در رنگ و بوی ترشحات مایع آمنیوتیک

در صورت وجود هر گونه تغییر در وضعیت حرکت و ضربان قلب جنین یا وجود نشانه‌های

عفونت مانند تب و لرز، پزشک به سرعت القای زایمان را آغاز خواهد کرد. پس از تشخیص عفونت،

پزشک آنتی‌بیوتیک را به صورت تزریق وریدی برای شما تجویز خواهد کرد و لازم است

که سریعاً با روش القا، زایمان را انجام دهد. این اقدامات به حفاظت از جنین شما کمک خواهد کرد.

اگر دارای هیچ‌کدام از علائم عفونت نباشید و به صورت طبیعی بعد از ۲۴ ساعت پس از پاره شدن کیسۀ آب

زایمان کنید، ممکن است برای مراقبت بیشتر لازم باشد که نوزاد شما در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان

یا nicu برای مدت کوتاهی بماند. با این کار می‌توان نوزاد را برای بررسی علائم عفونت احتمالی تحت نظر گرفت.

  • زایمان

تغذیۀ مناسب برای تازه‌ مادران بعد از زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

بعد از زایمان مسئلۀ مهمی مثل خوردن غذا‌هایی که به شما انرژی لازم را بدهد وجود دارد.

خوردن غذا‌های سالم به صورت روزانه، انرژی شما را که احتمالاً بعد از زایمان کم شده است،

به بیشترین میزان ممکن می‌رساند. اگر به کودکتان شیر می‌دهید، هر چیزی که بخورید، کیفیت

شیرتان تغییری نمی‌کند، ولی نکته‌ای که وجود دارد این است که وقتی مواد مغذی مورد نیاز

بدنتان را از رژیم غذایی دریافت نمی‌کنید، بدنتان از ذخایرش برای کسب انرژی مورد نیاز شما

استفاده می‌کند و این شما را ضعیف می‌کند. پس سعی کنید تمام مواد مغذی لازم برای خود

و نوزاد را به بدنتان برسانید. در این مطلب می‌توانید با برخی مواد غذایی که باید در رژیم غذایی

تازه‌مادران وجود داشته باشد آشنا ‌شوید.

ماهی

محققان خوردن ماهی را برای حفظ سلامت بدن توصیه می‌کنند که برای تازه‌مادران نیز تقریباً غذای

کاملی است. ماهی‌‌‌ها چربی‌ای به نام DHA دارند که برای رشد دستگاه عصبی فرزندتان بسیار

ضروری است. شیر مادر حاوی DHA است، اما میزان آن در مادرانی که مقدار بیشتری DHA در رژیم

غذایی خود مصرف می‌کنند، بالاتر است. DHA موجود در ماهی‌ها حال روحی‌تان را هم بهتر می‌کند

و تحقیقات نشان داده است که مصرف DHA از افسردگی بعد از زایمان نیز جلوگیری می‌کند.

اما زنان شیرده، باردار و زنانی که قصد بارداری دارند، باید دقت کنند که مقدار مصرف ماهی خود

را کنترل کنند. این زنان هر هفته، به طور متوسط می‌توانند معادل دو وعده غذای اصلی، ماهی مصرف کنند.

دلیل این کار جلوگیری از مقدار جیوه‌ای است که نوزاد شما ممکن است در معرض آن قرار بگیرد.

میزان جیوۀ موجود در برخی ماهی‌ها مثل سالمون و قزل‌آلا پایین‌تر است، اما شمشیرماهی یا

کوسه میزان جیوه بالایی دارند و نباید مصرف شوند.

لبنیات کم‌چرب

لبنیات بخش مهمی از شیردهی سالم است. ماست، شیر یا پنیر بنا بر سلیقۀ شما برای بدنتان

مفید است. شیر ویتامین D دارد که به استحکام استخوان‌ها کمک می‌کند. لبنیات، علاوه بر تأمین

پروتئین و ویتامین B، بهترین منبع کلسیم نیز هست. اگر شیر می‌دهید، شیرتان سرشار از کلسیم

است تا به رشد استخوان‌های نوزاد کمک کند، بنابراین مهم است که به قدر کافی کلسیم به بدنتان

برسانید تا نیاز‌های خودتان هم برآورده شود. سعی کنید روزی حداقل سه فنجان لبنیات به رژیم

غذایی‌تان اضافه کنید.

گوشت گوسالۀ کم‌چرب

انرژی‌تان را با مواد غذایی سرشار از آهن مانند گوشت گوساله کم‌چرب بالا ببرید. کمبود آهن باعث

می‌شود کم‌انرژی شوید و برآوردن نیاز‌های نوزاد برایتان سخت شود. مادران شیرده نیاز دارند پروتئین

و ویتامین B۱۲ بیشتری مصرف کنند. گوشت گوسالۀ کم‌چرب منبع خوبی از هر دوی اینهاست.

میوه‌ها

مادران شیرده حتماً باید دو یا چند بار در روز میوه یا آب‌میوه بخورند. پرتقال میوه‌ای سبک و مغذی است

که می‌تواند انرژی زیادی به شما بدهد. پرتقال و مرکبات دیگر برای دوران شیردهی عالی هستند،

چون مادران در دوران شیردهی بیشتر از دوران بارداری به ویتامین C نیاز دارند. اگر وقت ندارید بنشینید

و با خیال راحت میان‌وعده بخورید، هنگام انجام کار‌هایتان کمی آب‌پرتقال بنوشید. به این ترتیب، ویتامین C

به بدنتان می‌رسانید. همچنین خوردن انواع توت‌ها و انگور نیز، با توجه به مذاق و مزاج شما ممکن است

برایتان خوشایند و مفید باشد.

برنج قهوه‌ای

شاید وسوسه شوید تا میزان کربوهیدرات مصرفی‌تان را پایین بیاورید تا اضافه وزنی را که به

خاطر بچه‌دار شدن پیدا کرده‌اید جبران کنید. این کار را نکنید، زیرا کاهش وزن سریع ممکن است

باعث شود بدنتان شیر کمتری تولید کند و احساس بی‌حالی کنید. کربوهیدرات‌های سالم به

صورت غلات کامل مثل برنج قهوه‌ای را وارد رژیم غذایی‌تان کنید تا سطح انرژی خود را بالا نگه

دارید. برنج قهوه‌ای کالری مورد نیاز بدنتان را تأمین می‌کند و شیر مناسبی را به فرزندتان می‌رساند.

تخم‌مرغ

تخم‌مرغ با شیوۀ پخت‌های مختلف می‌تواند پروتئین مورد نیاز روزانۀ بدنتان را تأمین کند.

یک روز برای صبحانه چند تخم‌مرغ سرخ‌شده و کاملاً هم‌زده بخورید. روز دیگری برای ناهار،

یک یا دو عدد تخم‌مرغ کاملاً پخته روی سالادتان خرد کنید یا برای شام در روزی دیگر، املت همراه سالاد بخورید.

نان گندم کامل

اسید‌فولیک برای رشد نوزاد در مراحل اولیۀ بارداری بسیار مهم است. اما اهمیت آن فقط

به این دوران ختم نمی‌شود. اسید‌فولیک یک مادۀ مغذی مهم در شیر مادر است که برای

سلامت نوزاد ضروری است و بسیار مهم است که برای سلامت خودتان هم به مقدار کافی

از آن مصرف کنید. نان‌ها و برخی ماکارونی‌ها حاوی این اسید هستند و به علاوه مقدار سالمی

فیبر و آهن نیز به بدنتان می‌رسانند.

سبزیجات

سبزیجات به ویژه سبزیجاتی با برگ‌های سبز مثل اسفناج، برگ چغندر و کلم بروکلی

سرشار از ویتامین A است که هم برای شما و فرزندتان مفید است. این سبزیجات منبع

غیرلبنی خوبی از کلسیم است که حاوی ویتامین C و آهن هم هستند. سبزیجات سبز

همچنین سرشار از آنتی‌اکسیدان‌های مفید برای قلب هستند و کالری پایینی دارند.

حبوبات

لوبیا‌های سرشار از آهن، به خصوص لوبیای قرمز، برای مادارن شیرده یا تغذیۀ مادران گیاه‌خوار

بسیار مناسب است. این لوبیا‌ها منبعی ارزان‌قیمت و باارزش از پروتئین غیرحیوانی هستند.

لوبیای سیاه نیز یکی دیگر از انواع لوبیاهای سرشار از آهن، لوبیای سیاه است که هنوز در

تمام شهرهای ایران به راحتی پیدا نمی‌شود. یکی دیگر از منابع غذایی حاوی آهن، عدس است

که می‌توانید آن را در کنار مواد غذایی دیگر یا به عنوان غذای اصلی مصرف کنید.

خشکبار

خشکبارها به خصوص آن دسته از خشکباری که با به نمک آغشته نشده است، می‌تواند

برای ماردان بعد از زایمان بسیار مفید باشد. یکی از مفیدترین خشکبار‌ها در این دوره، بادام است.

بادام دارای کربوهیدرات، فیبر، ویتامین B۱۲ و ویتامین E است. همچنین در بادام مواد معدنی مانند

منیزیم، مس، منگنز، پتاسیم و زینک وجود دارد. اگر برایتان امکان دارد، سعی کنید بادام را به

میان‌وعد‌ه‌هایتان اضافه کنید.

غلات صبحانه

بعد از یک بی‌خوابی شبانۀ دیگر، یکی از بهترین خوراک‌هایی که سطح انرژی تازه‌مادران

را صبح‌ها بالا می‌برد، صبحانه‌ای سالم و حاوی غلات کامل استبرای کسی که زایمان نموده. بسیاری از غلات صبحانه‌،

ویتامین‌ها و مواد غذایی افزودنی فراوانی دارد که به شما کمک می‌کند نیاز‌های روزمره‌تان

را برآورده کنید. شیر کم‌چرب را با کورن‌فلکس‌های مغذی یا با غلات سالمی مثل جوی پرک‌

مخلوط کنید و یک صبحانۀ سالم بخورید. همچنین می‌توانید جوی پرک را از شب قبل درون

شیر بریزید و در یخچال بگذارید تا در صبح روز بعد نرم شود و راحت‌تر قابل خوردن باشد.

مایعات

مادران شیرده  یا زایمان نموده با خطر کم‌آبی بدن مواجهند که انرژی‌شان را پایین می‌آورد. برای اینکه سطح انرژی

و تولید شیر بدنتان را بالا نگه دارید، باید آب کافی به بدنتان برسانید. می‌توانید به خودتان

گزینه‌های مختلفی بدهید و مقداری از نیازتان را با مصرف آب‌میوه و شیر برطرف کنید

اما در مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌دار مثل قهوه و چای احتیاط کنید. بیشتر از دو یا سه فنجان

در روز از این نوشیدنی‌ها مصرف نکنید یا از نوع بدون کافئین آن استفاده کنید، زیرا کافئین وارد

شیرتان می‌شود و ممکن است باعث بدخلقی و بدخوابی فرزندتان شود.

  • مامای همراه

وضعیت‌های قرارگیری کودک هنگام زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

در اواخر بارداری و هنگام زایمان ، معمولاً پزشک وضعیت قرارگیری کودک را تعیین می‌کند. در شرایط طبیعی همزمان

با آماده شدن بدن شما ، کودک وارد بخش پایین‌تری از رحم می‌شود و در وضعیت مناسبی

برای تولد قرار می‌گیرد. در این مطلب شما با وضعیت‌های قرارگیری کودک هنگام زایمان بیشتر

آشنا خواهید شد.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • وضعیت عادی کودک برای تولد
  • وضعیت‌های قرار‌گیری مشکل‌ساز

وضعیت عادی کودک برای تولد

بهترین وضعیت کودک ، زمانی است که به صورت طولی در کانال زایمانی قرار گرفته و سر

او اولین عضوی است که وارد لگن خواهد شد و از کانال زایمان خارج می‌شود. در این وضعیت، سر او

رو به پایین و صورت او به سمت پشت مادر قرار گرفته است، درحالی‌که چانه در داخل قفسۀ سینه او

جمع شده و برای ورود به لگن با پشت سر آماده است. این حالت را زایمان سفالیک (Cephalic) می‌نامند.

اغلب نوزادان در اولین زایمان مادران، از هفتۀ ۳۶ به بعد در این وضعیت قرار می‌گیرند و در زایمان چندم

مادران، کودک در نزدیکی در وضعیت سفالیک قرار خواهند گرفت.

وضعیت‌های قرار‌گیری مشکل‌ساز

برخی وضعیت‌های قرارگیری می‌تواند هم برای مادر و هم برای کودک مشکل‌ساز باشد. در این موارد،

به روش سزارین مطمئن‌ترین روش برای مادر و کودک است ولی این احتمال نیز وجود دارد که فرزند

شما پیش از زایمان بچرخد و در وضعیت صحیح قرار گیرد. وضعیت‌های قرارگیری کودک که ممکن است

مشکل‌ساز شود شامل موارد زیر است:

اکسی‌پوت پوستریور یا پس سرَی خلفی (Occiput): سر کودک به سمت پایین قرار دارد ولی

صورت او به سمت شکم مادر است و مثل این است که نگاه کودک به سمت سقف است. چنین

وضعیتی را پس سَری خلفی یا اکسی‌پوت پوستریور می‌نامند. قرارگیری در این وضعیت می‌تواند

باعث دردناک و طولانی شدن زایمان شود. در برخی موارد، مادرانی که لگن مناسبی دارند و زایمان

اول آنها نیز نیست، بدون بروز مشکلی کودک را به دنیا می‌آورند.

فرانک بریچ (Frank breech): در وضعیت فرانک بریچ، باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار می‌گیرد.

به طوری که مفاصل ران‌ها خم می‌شوند و زانوها در امتداد و به صورت مستقیم قرار گرفته و خم نشده‌اند.

در چنین وضعیتی، ابتدا باسن کودک خارج می‌شود.

بریچ کامل (Complete breech): در وضعیت بریچ کامل، باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار دارد،

مفاصل ران‌ها و زانوها، هر دو خم شده‌اند و کف پا کنار باسن قرار دارد و مثل سایر زایمان‌های بریچ،

این وضعیت نیز احتمال حلقه شدن بند ناف به دور سر کودک در دهانۀ رحم را افزایش می‌دهد

و در صورت زایمان به روش طبیعی باعث آسیب دیدن نوزاد می‌شود.

بریچ فوتلینگ (Footling breech): گاهی یک یا هر دو پای کودک به سمت کانال زایمان قرار می‌گیرند

و اول یک یا هر دو پا خارج می‌شوند. این وضعیت قرارگیری کودک را بریچ ناکامل یا فوتلینگ می‌نامند.

در این وضعیت احتمال سُر خوردنبندناف به درون دهانه رحم افزایش می‌یابد که باعث قطع خون‌رسانی به کودک می‌شود.

قرارگیری به صورت عرضی: در این حالت، کودک در عرض رحم قرار گرفته است به شکلی که

احتمالاً شانه ابتدا وارد لگن می‌شود. در اغلب موارد وقتی جنین با وضعیتی غیر از سفالیک وارد

کانال زایمان می‌شود، روش سزارین بهترین راه برای زایمان است.

  • مامایی

انقباضات رحمی زایمان چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

هنگامی که زمان زایمان نزدیک می‌شود بدن مادر باردار شروع به ترشح هورمون هورمون

اکسی توسین و پروستاگلاندین می‌کند. ترشح این دو هورمون باعث تحریک رحم و باز

شدن دهانه آن می‌شود. در این زمان است که انقباض زایمان شکل می‌گیرد. دردهای

نیز ناشی از انقباضات ماهیچه‌های رحم و فشار روی دهانۀ رحم است. این انقباضات

که با درد همراه است علامتی است که نشان می‌دهد زمانش فرا رسیده است.

برای بیشتر زنان، انقباض در هفته چهلم بارداری آغار می‌شود. انقباضات زایمان

که قبل از هفته ۳۷ بارداری اتفاق می‌افتند ممکن است نشانه زایمان زودرس باشد.
انقباضات  قسمت بالایی رحم را فشار می‌دهد تا جنین را به قسمت پایینی و کانال

زایمان انتقال دهد. همچنین باز شدن دهانه رحم برای خروج بچه می‌شود.
احساس انقباض  حسی شبیه یک موج دارد. درد به آرامی آغاز می‌شود و به رفته

رفته بیشتر شده و به اوج خود می‌رسد و در نهایت از بین می‌رود. اگر شکم خود را در زمان

انقباض لمس کنید، سفت است.
یکی از علائم انقباضات زایمان فاصله زمانی بین آنهاست. این دردها ممکن است در ابتدا با

فاصله های ۵ دقیقه‌ای شروع شود و به مرور زمان فاصله بین آنها کمتر می‌شود. میزان درد

نیز به مرور بیشتر می‌شود.
علائم دیگری برای رسیدن زمان زایمان وجود دارد:

ممکن است لکه صورتی رنگ یا موکوس خونی ببینید.

احساس پایین آمدن بچه در شکمتان داشته باشید.

احساس چکیدن مایع از واژن یا پاره شدن کیسه آب.

چه زمانی انقباض زایمان شروع می‌شود؟

شروع انقباضات رحمی که زمان  را نشان می‌دهد در هر مادر بارداری متفاوت است.

این درد ها معمولا از پایان هفته ۳۷ شروع شده و ممکن است تا آخر هفته ۴۰ بارداری نیز ادامه

داشته باشد. انقباضات رحمی معمولا در دوران بارداری حس می‌شوند اما لزوما با درد همراه

نیستند. با توجه به سن بارداری خود، دو هفته پیش از زمان زایمان خود انتظار انقباضات زایمان

را داشته باشید. با توجه به ویژگی‌هایی که انقباضات و انقباضات دیگر دارند، تفاوت این

دو را تشخیص خواهید داد.

انقباضات برکستون هیکس یا انقباضات کاذب:

انقباضات برکستون هیکس یا انقباضات کاذب که به طور معمول در سه ماهه آخر بارداری احساس

می‌شوند، نوعی از انقباض هستند که به شما این حس را منتقل می‌کنند که زمان زایمان نزدیک

است. با اینکه این نوع از انقباضات همانند انقباضات واقعی زایمان به نظر می‌رسند اما باعث باز

شدن سرویکس و منجر به نمی‌شوند. این انقباضات که معمولا نامنظم هستند، بیشتر

بعد ازظهرها و زمانی که یک روز پر فعالیت داشته‌اید، به سراغتان می‌آیند. هرچه به زمان زایمان

نزدیک‌تر شوید، میزان این انقباضات بیشتر می‌شوند.
وقتی انقباض برکستون هیل را حس می‌کنید در شکم خود احساس سفتی خواهید داشت.

معمولا این انقباضات دردناک نیستند اما گاهی با درد نیز همراه می‌شوند.

علائم انقباضات برکستون هیکس:

انقباض‌هایی می‌آیند و می‌روند

انقباض‌هایی که شدت نمی‌گیرند و فواصلشان به هم نزدیک نمی‌شود

انقباضاتی که وقتی حالت بدن را تغییر می‌دهید یا مثانه تان خالی می‌شود از بین می‌رود.

 

  • سقط جنین

سقط مکرر و اقدامات لازم

ارسال شده در: هومینو | ۰

سقط مکرر به سقطی گفته می‌شود که بیشتر از ۲ تا ۳بارداری مکرر اتفاق بیفتد و

تقریبا ۱ درصد از خانم‌ها دچار سقط‌ مکرر می‌شوند. در این موارد خانم‌های باردار باید

به پزشک مراجعه کنند تا علت سقط مکرر جنین‌شان مشخص شود.

سقط جنین به معنی از دست رفتن جنین قبل از هفته ۲۰ بارداری است. همه خانم‌ها

کم و بیش با عمل سقط جنین آشنا هستند اما شاید تعداد کمی از خانم‌ها علائم سقط

را بشناسند و یا درباره شرایط آن بدانند. در صورتی که آگاهی از این عمل برای زنان باردار

بسیار لازم است.

دلایل سقط در ماه اول

سه ماه اول بارداری شایع ترین دوره سقط جنین برای مادران باردار می باشد. سقط

در سه ماه اول معمولاً براثر اختلالات کروموزومی و هورمونی در جنین، سقط اتفاق

می افتد که اگر منجر به تکرار در آینده شود می تواند عوارض جدی برای مادر داشته باشد.

با بررسی های کارشناسی می توان علت احتمالی سقط را مشخص کرده و با طرح یک

نقشه درمانی مناسب و تعیین زمان مناسب برای بارداری از دچار شدن مادران به

سقط جلوگیری کرد.

آزمایشات سقط مکرر

پس از سقط، کاری که انجام می‌شود این است که بقایای سقط مورد آزمایش قرار گیرد

تا مشخص شود ناهنجاری ژنتیک باعث بروز سقط شده یا دلیل دیگری وجود دارد. بعد از

سقط جنین شما باید آزمایش‌هایی را انجام دهید تا دلیل واضحی برای بروز این اتفاق پیدا کنید.

۱- آزمایش APS (سندرم آنتی فسفو لیپید)

APS یا همان سندرم آنتی فسفولیپید یک اختلال خود ایمنی است که منجر به محدودیت

رشد جنین یا از دست دادن آن می‌شود. این سندرم می‌تواند باعث افزایش لخته خون شده.

گاهی اوقات زمانی که چنین شرایطی بروز می‌کند، جفت تشکیل نمی‌شود.

۲- TSH  (هورمون محرک تیروئید)

این آزمایش نشان می‌دهد که آیا شما مشکلی در تیروئید شما وجود دارد که باعث سقط‌های

مکرر می‌شود یا خیر. ترشح هورمون تیروئید در اندازه درست و منظم می‌تواند بارداری سالمی

را برای شما رقم بزند.

۳- T4 (تیروکسین)

این هورمون یعنی هورمون تیروکسین اصلی‌ترین هورمون تیروئید است که سطح پایین آن می‌تواند

رشد جنین را مختل کند.

۴- TPO (آنزیم تیروئید پراکسیداز)

این آنزیم به تولید ید کمک می‌کند.  وجود آنتی بادی آنتی تیروئید طی حاملگی یک شاخص افزایش

ریسک سقط است. مثبت بودن این تست نشان دهنده وجود آنتی بادی تیروئید پراکسیداز است.

البته داروهای سرکوب کننده ایمنی ممکن است نتایج را تحت تاثیر قرار دهند.

۵- تست قند

بسیاری از زنانی که دچار سقط‌های مکرر می‌شوند حتی با سطح گلوکز طبیعی، گلوکز ناشتای بالایی

دارند. برای اینکه نتیجه تست هرچه دقیق‌تر و درست‌تر باشد باید دست کم ۱۰ ساعت بین آخرین غذایی

که خوردید و آزمایش‌‌تان فاصله زمانی باشد. در صورتی که دیابت بارداری کنترل نشود می‌تواند موجب

بروز خطراتی برای مادر و جنین شود که از جمله این خطرات می‌توان به افزایش احتمال سقط مکرر

جنین اشاره کرد.

۶- بیماری سلیاک

شاید برای بسیاری از خانم‌هایی که دچار سقط جنین شده‌اند انجام چنین آزمایش سلیاک عجیب بیاید

چون معمولا این بیماری برای بسیاری از افراد بی‌علامت است. اما می‌تواند موجب نازایی و سقط شود.

خیلی از خانم‌ها این بیماری را یک بیماری حاد دستگاه گوارش می‌دانند اما تنها یک علامت ممکن است

تشخیص این بیماری را در شما قطعی کند. قطعا وجود چنین بیماری پرهیز غذایی سختی را به دنبال دارد.

۷- ویتامین D

کمبود ویتامین D به بسیاری از مسائل بارداری مرتبط است. این ویتامین در میان زنان ایرانی کمتر است

و به نظر می‌رسد مشکلی است که پیش از بارداری باید حل شود و این ویتامین با مکمل‌های مختلف تامین شود.

برای ارزیابی سقط مکرر ، علاوه بر گرفتن شرح حال و انجام معاینه بالینی، از آزمون‌های زیر نیز استفاده می‌شود:

  • بررسی کروموزوم والدین
  • بررسی آنتی‌بادی‌های مؤثر در سقط مکرر
  • بررسی ترومبوفیلیا
  • ارزیابی حفره رحم (با تصویربرداری از رحم و لوله‌های رحم)
  • بررسی کروموزومی محصول حاملگی
  • بررسی فلوسیتومتری خون

سقط مکرر و هپارین

درمان در بیماران سقط مکرر با علت ایمونولوژیک شامل هپارین، آسپیرین، ویتامین D، ایمینوگلوبولین

تزریقی و یا ترکیبی از این درمان‌ها می‌باشد. هپارین روزی ۲ بار هر بار ۵۰۰۰ واحد معمولاً در مواردی

که اشکال انعقادی یافت شود تجویز می شود و در این موارد تأثیر آن بسیار بسزا می باشد. مصرف

آن تا انتهای بارداری باید ادامه یابد. گهگاه تا ۶ هفته بعد از زایمان هم توصیه می شود.

مشکل ترومبوفیلی (غلطت خون) یکی از دلایل سقط مکرر می باشد. تشخیص آن غیر از بررسی

تغییرات در جفت و جنین دفع شده با کمک تستهای ژنتیکی و پروتئین ها می باشد. در صورتی که

تمایل دارید در این زمینه اطمینان حاصل نمایید نیاز به انجام آزمایشات می باشد. البته دلایل دیگری نیز

برای سقط وجود دارد، پس الزاماً دریافت آمپول هپارین ممکن است منجر به جلوگیری از سقط بعدی

نشود .در صورتیکه مشکل اصلی، ترومبوفیلی تشخیص داده شود و هپارین کمک کننده باشد شانس

سقط بعدی پائین می باشد.

درمان سقط مکرر

درمان سقط مکرر جنین با توجه به علت آن پیشنهاد می‌شود. احتمال بارداری موفق، صرف نظر از نتایج

بررسی، بالا است: درصد موفقیت بارداری در صورت مشاهده نشدن هیچ گونه ناهنجاری ۷۷ درصد

و در غیر این صورت ۷۱ درصد است. چنانچه ناهنجاری کاریوتایپ (اختلال ژنتیکی یا کروموزومی) علت

سقط باشد، والدین غالباً برای مشاروه ژنتیک معرفی می‌شوند. متخصص ژنتیک اختلال ژنتیکی را

توضیح می‌دهد و احتمال بارداری طبیعی در آینده را برآورد می‌کند.

تعدادی از والدین تصمیم می‌گیرند در طول بارداری بعدی تحت مطالعه ژنتیکی پیش از تولد باشند تا آرایش

ژنتیکی جنین به یکی از دو روش زیر بررسی شود:

  • نمونه‌برداری از پرزهای کوریونی ( CVS): نمونه‌برداری از جفت در اواخر سه ماهه اول یا ابتدای سه ماهه
  • دوم انجام می‌شود.
  • آمینوسنتز: مقداری از مایع آمنیوتیک، مایع احاطه کننده نوزاد در دوران بارداری، آنالیز می‌شود.

چنانچه لقاح مصنوعی (IVF) انجام شود، می‌توان PGD یعنی تشخیص بیماری‌های ژنتیکی پیش از لانه

گزینی را انجام داد. در این عمل تزریق‌های متعددی بر روی مادر انجام می‌شود تا تعداد زیادی تخمک در

تخمدان رشد کند. سپس با انجام جراحی کوچکی تخمک‌ها از تخمدان‌ها بازیابی می‌شود. پس از آن یک

اسپرم در هر تخمک تزریق می‌شود و فرصت رشد به نطفه داده می‌شود. در مرحله بعد یک سلول از نطفه

نمونه‌برداری و آزمایش ژنتیکی آنالیز می‌شود تا نطفه آسیب‌دیده منتقل نشود.

اگر ناهنجاری رحمی مشاهده شود، جراحی با توجه به نقص موجود انجام می‌شود. چنانچه سندرم آنتی‌

فسفولیپید تشخیص داده شود، داروهای خاصی برای کاهش تشکیل لخته خون تجویز می‌شود. اگر دیابت

یا اختلال تیروئید عامل سقط باشد نیز داروهای مناسب تجویز می‌شود.

تغذیه مناسب برای جلوگیری از سقط مکرر جنین

افزایش مصرف سبزیجات برگ سبز، میوه‌‌ های تازه، امگا ۳ و امگا ۶، تخم‌ مرغ، ماهی و مواد لبنی و به

طور کل، داشتن یک رژیم غذایی متعادل می ‌تواند احتمال سقط را کاهش دهد.

مصرف غذائی حاوی ویتامین ب  برای زنان باردار یا زنانی که تصمیم به بچه دار شدن دارند به طور جدی

می تواند به مادران برای جلوگیری از تولد نوزاد ناقص یا جنین سقط شده کمک کند. اسفناج سرشار از

اسید فولیک است که یکی از ویتامین‌های گروه B است. از نقایص عصبی جنین پیشگیری می‌کند و

در سلامت جنین نقش دارد.

غذاهای حاوی ب ۱۲فقط غذاهای حیوانی مثل کباب برگ گوشت گوسفند و شتر، تخم مرغ محلی،

کره وروغن محلی و شیر محلی  می باشند و نخود و خرما و…حاوی ویتامین ب هستند. سویا حاوی مواد

معدنی غنی و ویتامین‌های D ، B2، A است و مصرف آن برای زنان باردار و جنین بسیار مفید است.

مصرف لوبیا و به عادت ماهانه را مرتب و از سقط مکرر جنین جلوگیری میکند.

مصرف آویشن،پونه و بابونه و غوره برای زنان باردار مفید نیست زیرا باعث سقط جنین می‎شود. کسانی که

غذای تند می‎خورند مبتلا به لک‌های صورت می‎شوند، چنانچه حامله باشند نوزادشان ممکن است

لکه‌هایی در بدنشان داشته باشند.

چنانچه مادر هنگام آبستن ادویه‌های تند مانند خردل یا دارچین و نعناع زیاد مصرف کند نوزاد مبتلا به اگزما

می‎گردد. مصرف عسل، قهوه، گلاب ، زیره ، سه زیره، محرک زایمان اند و ممکن است باعث زایمان زودرس یا سقط شود.

عرقیات گیاهی در دوران بارداری استفاده نشود چون تحقیقات کاملی روی آنها و اثرشان بر بارداری صورت

نگرفته است. جگر به هیچ عنوان استفاده نشود. چون حجم ویتامین A بالایی دارد و ممکن است اثرا تتراتوژنی

داشته باشد. مصرف زرشک را باید کاهش داد. بربرین موجود در زرشک احتمال سقط جنین را بالا می برد.

تخم مرغ حتما باید پخته مصرف شود و عسلی یا خام نباشد. و حتما دقت شود پوسته تخم مرغ شکسته یا

ترک دار نباشد چون میکروبها می توانند واردش شوند و تخم مرغ را آلوده کنند. گوشت حتما بطور کامل پخته

شود و نیم پز یا خام نباشد، چون میکروبها بزور کامل از بین نمی روند.

راههای جلوگیری از سقط  مکرر جنین

در ادامه توصیه هایی برای جلوگیری از سقط مکرر جنین آورده شده است:

در گذشته مادران سوپ ندول با گوشت نیمه پخته و با سوشی زیاد می خوردند و فرزندان سالم نیز متولد

میشد. غذاهایی که با حرارت پخته نمیشود حاوی باکتری هایی مانند اشرشیا ای کلای، کمپیلوباکتر،

لیستریا و سالونلا که می تواند باعث سقط مکرر جنین، مرده زایی و تولد نوزاد نارس شود. باید بدانید که

فقط غذای کاملا  پخته شده را مصرف کنید. شیر غیر پاستوریزه نخورید زیرا حاوی لیستریا است که یکی

از عوامل سقط مکرر جنین بشمار می رود.

برخی مادران فکر می کنند که با مالیدن مداوم شکم به جنین خود آرامش می دهند یا اینکه در زمان بارداری

ترک هایی بر روی شکم ایجاد میشود و نگران این ترک ها هستند و برای از بین بردن این ترک ها از کرم ها

و روغن های مختاف استفاده می کنند و شکم خود را ماساژ می دهند که این کرم و روغن ها جذب شده و

ممکن است خطرناک باشد. بهتر است در صورت استفاده نیز در مقادیر کم و بدون ماساژ استفاده کنید. و

شکم خود را نه اینکه مالش ندهید بلکه در زمان طولانی و در همه طول روز و با فشار نمالید.

برخی زنان فکر میکنند اگر زیاد راه بروند زایمان راحتری خواهند داشت در صورتیکه راه رفتن بیش از حد باعث

زایمان زودرس شده و در کسانی که دهانه رحم آنها کاملا بسته نیست خطرناک است. شما باید بطور ملایم

راه بروید و از انجام ورزش های خطرناک در دوران بارداری که تهدید کننده سلامتی شما و جنین شماست

پرهیز کنید.

در دوران بارداری، دمای بدن کمی بالاتر از حالت عادی است. اگر شما در فصل تابستان هستید، و احساس

خستگی و ناراحتی می کنید. نباید آب و یا غذای خیلی سرد بخورید اگرچه بسیار لذت بخش است اما ممکن

است برای شما و جنین ضرر داشته باشد با خوردن آب سرد عروق شکم و رحم منقیض شده و ممکن است

روی جنین اثرگذار باشد. بنابراین توصیه میشود که از خوردن آب یخ در دوران بارداری بپرهیزید.

چای و قهوه هر دو دارای مقدار زیادی کافئین هستند که در تکامل جنین اثرگذار خواهند بود. در بارداری مخصوصا

خانم هایی که کارمند هستند مدام عادت به خوردن چای دارند. در سه ماه اول بارداری که هنوز وضعیت مادر

ثابت نشده است سعی کنید حدالامکان مصرف چای را محدود و قهوه را اصلا مصرف نکنید.

  • مامای همراه

همراه زائو (Doula) یا ماما (Midwife): تفاوت چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

ماما : اگر شما برای اولین بار بارداری را تجربه می کنید احتمالا برایتان سوال است

که آیا دنبال یک ماما باشید یا پشتیبان مادر. تحت هدایت ماما و پشتیبان، شما از نظر

احساسی حمایت می شوید و می توانید پاسخ هر گونه سوال مربوط به بارداری، زایمان،

و مراقبت پس از زایمانتان را پیدا کنید. اگر در مورد اینکه باید پشتیبان یا ماما را انتخاب کنید

شک داردی، در اینجا به شما کمک خواهیم کرد.

پشتیبان یاهمراه زائو  کیست؟

پشتیبان در واقع کارشناسی است که برای کمک به مادر قبل، در طول و پس از زایمان

آموزش دیده است. نقش اصلی Doula درواقع مراقبت از آسایش و راحتی مادر است، در

حالی که دیگر کارکنان پزشکی روی هر دوی مادر و کودک تمرکز می کنند. شما می توانید

از Doula به عنوان مشاور یا آموزش دهنده در هنگام زایمان استفاده کنید.

Doula  چه می کند؟

یک Doula به شما کمک خواهد کرد:

  • بسیاری از زنان تصمیم می گیرند از حمایت Doula برای کمک به آنها در دوران بارداری و زایمان
  •  استفاده کنند. Doula به شما کمک می کند اطلاعات زیادی درمورد زایمان و بدنیا آمدن کودک
  • کسب کنید.
  • به شما نشان می دهد که آیا انقباضات شما واقعی هستند یا خیر.
  • راهنمایی doula برای زایمان به شما کمک می کند که به درستی تنفس کنید و تغییر
  • وضعیت دهید. او همچنین:
  • حمایت عاطفی و کمک به احساس امنیت را برایتان فراهم می کند.
  • در مواقعی که اضطراب یا ترس دارید، به شما در حفظ آرامش کمک می کند.
  • Doula پس از زایمان به شما کمک می کند تا از کار و مراقبت از نوزاد تازه بدنیا آمده آگاه شوید.
  • او همچنین در کارهای خانه و دیگر کودکانتان به شما کمک خواهد کرد.
  • Doula  پس از زایمان نیز به سلامت و مسائل پرستاری و فیزیکی شما توجه خواهد کرد.
  • او یکی از اولین افرادی است که می توانید برای سوال درمورد خودتان و کودکتان با او تماس بگیرید.
  • به شما کمک می کند با مشکلات کودک و اضطراب پس از زایمان مقابله کنید.

آموزش و مدرک Doula دولا

قبل از کار با مادران باردار، هر Doula باید گواهینامه بگیرد. معیارهای آموزش Doula در

کشورها و ایالت های مختلف متفاوت است.

چیزی که شما باید بدانید این است که اگر چه داشتن یک Doula  شما آرام  می کند، اما او

نمیتواند به اندازه ماما به شما کمک کند. Doulaها هیچ آموزش رسمی پزشکی ندارند و

نقش آنها تنها مشاور ای است.

Doula قادر نخواهد بود دارو و یا دیگر توصیه های پزشکی را در هر جنبه از کار برای شما داشته

باشد. او به عنوان مدافع شما عمل می کند و او آنجا است تا شما احساس بهتری داشته باشید

و مطمئن شوید که نظرات شما شنیده می شود.

ماما کیست؟

بر خلاف Doula، که تنها نقش هدایتی و حمایتی دارد، نقش ماما بیشتر پزشکی است.

ماماها، می توانند مرد و زن باشند، از شغل پرستاری شروع می کنند و سپس باید برای

کارشان گواهینامه بگیرند.

ماما چه کاری انجام می دهد؟

ماماها متخصصین پزشکی هستند. آنها مجهز و واجد شرایط برای کمک به پزشکان در طول

زایمان هستند، اما در زایمان های خانگی خودشان به تنهایی نیز می توانند بچه را بدنیا بیاورند.

همانطور که می بینید، ماما یک حرفه ای بسیار مهارت است که دارای دانش پزشکی و عملی

در زایمان است. ماما برای کارهای زیر واجد شرایط است:

  • مراقبت مادر قبل از زایمان.
  • آماده شدن برای تحویل به بخش سزارین.
  • انجام سونوگرافی مادر.
  • CTG و سایر دستگاه های مورد استفاده برای نظارت بر مادر و نوزاد را کنترل می کند.
  • داروی ضد درد می دهد
  • اپیدورال می دهد
  • کودک را از طریق واژینال به دنیا می آورد.
  • اپیزیوتومی انجام می دهد و بخیه می زند و غیره

آموزش ماما و صدور گواهینامه ماما

همانطور که می بینید، وظایف ماما بسیار پیچیده تر و از نظر پزشکی دشوارتر از آنهایی است

که از  انجام می دهد.

ماما باید در هر زمان فرآیند زایمان بتواند ورود کند و به پزشک متخصص ملحق شود. با این حال،

ماما همانند یک متخصص زنان و زایمان نیست.

با این حال، ماماها، پزشکان، پرستاران و doula ها در طول زایمان به عنوان یک تیم کار می کنند.

به همین دلیل جای تعجب نیست که یک پزشک نظرات ماما را هم بپرسد و یا درخواست مشاوره و مراجعه کند.

آیا شما باید بین doula دولا و ماما انتخاب کنید؟

نه. شما می توانید انتخاب کنید که هر دو، هیچ کدام و یا فقط یکی از دو را داشته باشید.

برای شما مهم است که بدانید که ماماها و doula ها دو شغل کاملا متفاوت را انجام می دهند.

اغلب این سردرگمی ناشی از همپوشانی دانش و ارتباط نزدیک بین این دو قبل و بعد از زایمان است.

با این حال، مشاوره و تایید نظرات یکدیگر و واجد شرایط بودن برای انجام مراقبت های پزشکی /

پس از زایمان دو چیز متفاوت است. تفاوت بین ماما و doula را می توان در چند مورد خلاصه کرد:

ماما یک حرفه پزشکی است که تخصص آن شبیه به یک دکتر است.

Doula یک دستیار و یک مشاور است که تنها با هدف حمایت از مادر کار می کند.

در حالی که لازم نیست که در دوران زایمان و پس از زایمان doula را در کنار خود داشته باشید

اما داشتن ماما به دلایل متعدد مفید است. ماماها اغلب بیشتر از پزشکان در دسترس هستند

و خدماتشان  برای ویزیت و صحبت با شما رایگان است و  هر زمان که دچار نگرانی های پزشکی

هستید، می توانید آنها را ملاقات کرده و یا تماس بگیرید.

ماماها زمانی که پزشک در دسترس نیست در کنار شما هستند و می توانند سلامت شما و نوزاد

را بررسی کنند. در بسیاری از کشورها و بیمارستان ها پزشکان با چندین بیمار کار می کنند و

همیشه نمی توانید در آنجا به آنها دسترسی داشته باشید.

تعداد بسیار کمی از پزشکان در تمام مدت کار در کنار مادر قرار دارند که می تواند برای مدت طولانی

ادامه یابد. مامای شما می تواند در صورت عدم وجود پزشک کمک کند و در صورت نیاز به آنها

سریعا به آنها ارجاع دهد.

درک تفاوت بین دوولا و ماما به شما کمک خواهد کرد تا بهترین تصمیم را بگیرید. در هنگام برنامه

ریزی برای زایمان به موارد زیر توجه داشته باشید:

شما مجبور نیستید انتخاب کنید

شما می توانید هردوی ماما و doula را داشته باشید. اگر بخواهید یک تیم حمایتی در یکی از مهم ترین

روزهای زندگی خود داشته باشید، شایسته آن هستید که کارکنان امور بهداشتی را که به تمام

سوالات در مورد کار، ترس و وحشت شما پاسخ خواهند داد در اختیار داشته باشید.

به این معنا است اگر احساس می کنید که به آنها نیازی ندارید می توانید آنها را نداشته باشید.

داشتن ماما توصیه می شود زیرا آنها برای ارائه مراقبت های پزشکی بسیار واجد شرایط هستند.

با این حال، شما می توانید تصمیم بگیرید که آیا به doula نیاز دارید یا نه.

اگر از نظر احساسی و مشاوره های فردی دیگر نیاز به کمک نداشته باشید و خودتان بتوانید

کارهایتان را انجام دهید احتمالا به doula نیازی ندارید.

اطمینان حاصل کنید که تصمیمتان بر اساس آنچیزی است که خودتان می خواهید و راحتی

خودتان نه بر اساس نظرات دیگران.

  • ماما و doula باید برای شما مناسب باشد و با شما مچ باشند.
  • صرف نظر از مهارت آنها، هر دوی آنها باید نسبت به شما مهربان و با درک نسبت به شرایط باشند.
  • هر دو ماما و doula باید نسبت به انتخاب شما احترام بگذارند.

اگر گزینه ای برای انتخاب کارکنان خود دارید، نگران نباشید کسانی را که بی احترامی می کنند را

کنار بگذارید. به ویژه برای اپیدورال، تغذیه با شیر مادر، داروهای ضد درد، مراقبت بعد از زایمان و سایر

جنبه های دیگر. کارشناسان باید دیدگاه های خود را در مورد مناسب ترین گزینه ها به اشتراک بگذارند،

و البته به تصمیمات شما نیز احترام می گذارند.

شما همیشه می توانید نظر خود را تغییر دهید

شما همیشه می توانید آن دسته از کارشناسانی که بی احترامی کرده و یا  نگرش منفی نسبت به شما

دارند، را کنار بگذارید. نقش هر دو ماما و doula این است که به شما کمک کنند تا احساس اعتماد به نفس

و راحتی داشته باشید، نه اینکه ناامنی و ناراحتی را ایجاد کنند. اگر هر کدام از این دو به تصمیمات شما

درمورد تغذیه با شیر مادر احساس مخالفی داشته باشند، یا تمایل به مصرف داروهای اپیدورال، ضد درد

و یا هر جنبه دیگری از مراقبت پس از زایمان، شما حق دارید آنها را کنار بگذارید و فرد دیگری را انتخاب کنید.

نتیجه

دانستن تفاوت بین ماما و doula به شما کمک خواهد کرد که بدانید که چه کارهایی می توانند برای شما

انجام دهند تا شما و نوزادتان در حین زایمان و پس از زایمان از شما حمایت کنند. شما می توانید تصمیم

بگیرید که کدام متخصص براساس نیازها، بودجه و منابع موجودتان مورد نیاز است. شاید مشخص کردن

کیفیت مناسب کارکنان پزشکی شما مهمتر از یک انتخاب است. لیستی از ویژگی های مورد نیاز در ماما

و doula را ذکر کنید و انتخاب خود را بر اساس آنها انجام دهید.

  • درمان

رایج ترین علائم زخم معده چیست؟ 

ارسال شده در: هومینو | ۰

زخم معده:

نفخ

  • داشتن حالت تهوع یا استفراغ
  • احساس درد خفیف در معده
  • کاهش وزن پیدا کردن
  • سوزش معده
  • رفلاکس اسید معده
  • احساس سوزش در قفسه سینه
  • عدم تمایل به غذا خوردن به علت درد
  • احساس سیری آسان
  • داشتن ادرار تیره و مانند قیر
  • استفراغ های خونی یا با زمینه قهوه ای
  • افزایش درد در زمان خوردن، نوشیدن و یا استفاده از آنتی اسیدهای کم خونی
  • احساس خستگی
  • تنگی نفس
  • پوست رنگ پریده
  • افزایش سوءهاضمه

در صورت داشتن چنین علائمی بهتر است به پزشک متخصص مراجعه کنید.

ممکن است درد در ابتدا خفیف ولی رفته رفته شدت یابد.

علائم زخم معده چه زمانی در فرد آشکار می شود؟

در بیش تر موارد درد ناشی از زخم معده پس از یک ساعت از غذا خوردن آشکار

و تا مدتی ادامه می یابد. گاهی این درد می تواند چنان آزاردهنده باشد که فرد

را در نیمه شب از خواب بیدار کند. هم چنین به علت این که زخم معده در زمان

گرسنگی تشدید می یابد بهتر است به هیچ عنوان معده این افراد خالی نباشد.

علاوه بر این موارد دردهای ناشی از زخم معده ممکن است برای مدت زمانی

از بین برود، اما دوباره پس از چند هفته مجدد علائم زخم معده در فرد نمایان شود.

دردهایی که دلیل آن وجود زخم معده در بدن فرد باشد، معمولا برای چند دقیقه یا چند ساعت طول می کشد.

چه زمانی به علت زخم معده به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر علائم زخم معده را به صورت های زیر در خود مشاهده  کردید، حتما به دکتر بروید.

  1. خون ریزی از محل زخم که ممکن است بسیار خطرناک هم باشد.
  2. سوراخ شدن دیواره دستگاه گوارش که دلیلش زخم ها هستند.
  3. رخ دادن نفوذ به این معنی که احتمال دارد زخم شما توسط دیواره دستگاه گوارش و به یک عضو دیگر مثل پانکراس برود.
  4. رخ دادن انسداد در محل دستگاه گوارش که ممکن است از تورم بافت های ملتحمه باشد.

رعایت نکات زیر برای افرادی که علائم این بیماری دارند، ضروری است؛

  • با افزایش وعده های غذایی تان و کاهش حجم آن ها از خالی ماندن معده تان جلوگیری به عمل آورید.
  • غذا را به صورت آهسته و کاملا جویده میل کنید.
  • گوشت، ماهی دودی و نمک سوده ، غذاهای شور و آجیل های پرنمک برای افراد مبتلا به زخم معده مضر است.
  • قهوه، چای و نوشیدنی های گازدار را در برنامه غذایی تان به حداقل برسانید.
  • الکل و سیگار برای سلامتی تان کنار بگذارید.
  • ناراحتی، افسردگی و استرس را از زندگی تان دور کنید
  • مسکن ها و آسپرین را به صورت خودسر استفاده نکنید.
  • پیش از خواب غذاهای سنگین مصرف نکنید.
  • شیر به صورت مکرر و متناوب برای درمان توصیه نمی گردد.
  • از وسایل شخصی مانند لیوان ، چنگال و قاشق دیگران استفاده نکنید.
  • بادام، عسل، موز، نعناع ،بابونه، شیرین بیان را برای درمان  خود فراموش نکنید.
  • غذاهای پرچرب، ادویه دار، میوه های نفاخ ،انواع نوشابه ها و میو های ترش برای افرادی که دچار این بیماری  هستند، نهی می شود .

امید است با آشنایی از علائم زخم معده بتوانید در زمان مناسبی به پزشک مراجعه کرده و از

شدت یافتن آن جلوگیری به عمل آورید. هم چنین رعایت کردن نکات گفته شده درمان شما را بسیار آسان تر خواهد کرد.

  • درمان

بیماری روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

بیماری روماتیسم مفصلی

روماتیسم مفصلی یک بیماری است که می تواند درد و تورم در مفصل ایجاد کند.

این چیزی است که به عنوان یک وضعیت ایمنی خودکار شناخته می شود. این بدان

معنی است که سیستم ایمنی بدن و سیستم دفاع شخصی طبیعی بدن مختل

می شود و شروع به حمله بافت های سالم بدن می کند.

علائم بیماری روماتیسم (آرتریت روماتوئید)

علائم اصلی بیماری درد و سفت شدن مفصل است قبل از اینکه علائم تشدید پیدا کند

ممکن است در شروع بیماری فرد علائم درد را در بدن خود حس کند. داشتن این علائم

می تواند به افراد کمک کند در اولین فرصت به درمان آن بپردازد.

نشانه های هشدار اولیه در روماتیسم  مفصلی شامل موارد زیر می باشد:

·  درد مفصلی

· کاهش وزن

· تورم مفصل

·  تب خفیف

· بی حسی و گزگز

·خستگی و کمبود انرژی

بیماری روماتیسم مفصلی

علل ایجاد روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید)  

سن

این بیماری بر بزرگسالان در هر سنی تاثیر می گذارد که اکثر افراد بین ۴۰ تا ۶۰ سال تشخیص داده می شود.

ژنتیک

روماتیسم مفصلی به دلیل ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی مانند سیگار کشیدن و رژیم غذایی تاثیر گذار است.

وزن

اگر اضافه وزن دارید ابتلا به این بیماری به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. شاخص

توده بدنی (BMI) یک اندازه گیری است که قد و وزن شما را محاسبه می کند.

اگر BMI  است:

زیر ۱۸.۵ شما در دامنه کم وزن هستید.

بین ۱۸.۵ و ۲۴.۹ شما در محدوده وزن سالم هستید.

بین ۲۵ و ۲۹.۹ شما در محدوده اضافه وزن سالم هستید.

بین ۳۰ و ۳۹.۹ شما در محدوده چاق هستید.

سیگار کشیدن

سیگار کشیدن به طور قابل توجهی ابتلا به روماتیسم مفصلی را افزایش می دهد.

رژیم غذایی

شواهدی وجود دارد که مصرف زیاد گوشت قرمز و استفاده نکردن ویتامین C خطر ابتلا به

روماتیسم مفصلی بطور قابل توجهی افزایش می دهد.

علل ایجاد روماتیسم مفصلی

 

چگونگی تشخیص رماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید)

تشخیص آرتریت روماتوئید مبتنی بر علائم یک معاینه فیزیکی، نتایج اشعه ایکس، اسکن و آزمایش خون است.

آزمایش خون

آزمایش خون ممکن است برای پیدا کردن تغییرات در خون شما که توسط التهاب به وجود آمده، استفاده می شود.

آنها همچنین می توانند نشان دهنده  (سطح پایین آهن در خون شما) باشد، زیرا کم خونی در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید شایع است.

اشعه ایکس و سایر آزمایشات

اشعه ایکس هر گونه آسیب ناشی از التهاب آرتریت روماتوئید در مفاصل را نشان می دهد.

درمان رماتیسم مفصلی 

انواع درمان های موجود برای آرتریت روماتوئید وجود دارد که هر چه زودتر درمان انجام شود

سریعتر به جواب خواهید رسید که سه راه اصلی برای درمان آن عبارتند از:

· دارو

· درمان های فیزیکی

·عمل جراحی

هومینو  با داشتن کادری مجرب امکان ارائه تمامی خدمات پرستاری را برای شما فراهم آورده و

توانایی مراقبت از بیمار در منزل  و فیزیوتراپ و همیار کودک  و پرستار سالمند و روانشناسی  و تزریقات و  خدمات پزشکی و مامایی

برای شما میسر می سازد. جهت اطلاعات بیشتر با مشاورین مجرب تماس به عمل آورید

  • سلامت درمان

نقش ویتامین E در کاهش فشارخون بالا

ارسال شده در: هومینو | ۰

دکتر ضیا‌ء‌الدین مظهری درباره نقش ویتامین E در کاهش فشارخون بالا گفت:

« ویتامین E از ویتامین های محلول در چربی بوده و با خاصیت آنتی اکسیدانی

بسیار قوی که دارد رادیکال های آزاد مهاجم را خنثی و از بافت های بدن و رگ

های خونی محافظت می نماید.»

وی گفت:« گیاهان،دانه ها،جوانه ها مخصوصا جوانه گندم منابع غذایی حاوی

این ویتامین می باشند. هر عاملی که باعث بهبود وضعیت کشسانی عضلات بدن

از جمله عضلات رگ ها شود و از حالت تصلب شرایین یا سفتی آنها جلوگیری

کند، مفید است. طبیعتا ویتامین E برای جلوگیری از فشارخون بالا بسیار

تاثیرگذار است ولی نباید به صورت خود درمانی حتی از این ویتامین نجیب

استفاده شود ولی مصرف آن با تجویز متخصصین برای مدت معین با مقادیر

تعیین شده مجاز می باشد.»

وی با توصیه به استفاده بهینه از منابع حاوی ویتامین E درباره خواص جوانه

گندم گفت:« این ماده غذایی علاوه بر ویتامین E حاوی منیزیم ،‌پتاسیم،سلنیم نیز

می باشد که می توان آن را به انواع سالادها یا دیگر غذاها اضافه کرد. »

وی تاکید کرد:« اصولا تمام منابع گیاهی به دلیل اینکه حاوی پتاسیم و منیزم

هستند و حاوی فیبرهای محلول و نامحلول و سایر ترکیبات مفید هستند از عوامل

کاهش فشارخون بالا می باشند چرا که با افزایش مقدار پتاسیم دریافتی تعدیلی در

میزان ذخیره سدیم بدن ایجاد می شود. سدیم به هر شکلی چه به صورت نمک

طعام و چه به صورت جوش شیرین که شوری ندارد از عوامل افزایش

فشارخون در بدن است. در کنار استفاده از سبزیجات به صورت پخته و خام

،‌کاهش مقدار مصرف نمک و استفاده از منابع گیاهی برای طعم دادن به غذا

توصیه می شود.»

این متخصص تغذیه گفت:« متاسفانه آمارهایی که از میزان مصرف نمک در

کشورمان داریم سه تا چهار برابر میزان توصیه شده سازمان بهداشت جهانی

است افراد روزانه حداکثر ۵ گرم معادل یک قاشق مرباخوری مجاز به مصرف

نمک هستند.متاسفانه علاوه بر نمک مصرفی به صورت نمکدان در سر سفره ها

تمام مواد غذایی مصرفی ما نیز حاوی نمک هستند به عنوان مثال بیشترین ماده

ای که در سفره ها نمود پیدا می کند نان است که به تنهایی یا با هر غذایی

مصرف می شود که متاسفانه همین نان پربرکت در برخی موارد تا دو درصد

نمک دارد و یا مصرف انواع چیپس ها و اسنک ها و آجیل های شور میزان

مصرف نمک را بالاتر می برند. »

وی در ادامه گفت:« برای کاهش و کنترل فشارخون باید مصرف نمک تعدیل و

کنترل شود و نمکدان را از سر سفره ها حذف کرد و ازمصرف تنقلاتی که

حاوی مقادیر زیادی نمک هستند باید پرهیز کرد و حتی سس هایی که استفاده می

کنیم سرشار از نمک و مواد افزودنی هستند .»

وی با اشاره به گرایش افراد به مصرف مواد غذایی حاوی قند، گفت:« متاسفانه

در کشور در تمامی رده های سنی گرایش عجیبی به مصرف مواد قندی وجود

دارد که میزان مصرف قند و شکر و فرآورده هایی که میزان قند بالایی دارند

روز به روز افزایش پیدا کرده که باعث افزایش ترشح انسولین و فرسودگی

لوزالمعده در بدن می شوند. »

وی افزود:« وظیفه انسولین در بدن کنترل میزان قند خون است ولی وقتی که

مواد قندی زیادی دریافت کنیم رفته رفته لوزالمعده تحت فشار بیشتری برای تولید

انسولین قرار می گیرد و انسولین اضافی تولید شده در بدن باعث افزایش

پرفشاری خون از چند جهت می شود اول اینکه انسولین اضافی باعث آن می

گردد مقدار نمک و قند از طریق کلیه ها آنطوری که باید و شاید فیلتر نشود و

عملکرد انسولین در دفع نمک های اضافی و تعدیل آب بدن تاثیر منفی دارد در

نتیجه با انباشت آب در بدن می تواند زمینه پرفشاری خون حجمی را افزایش

دهد.»

دکتر مظهری در ادامه گفت:« دوم اینکه افراد برای جلوگیری از ابتلا به

فشارخون بالا باید جلوی اضافه وزن و چاقی را بگیرند چون این افراد از چند

جهت در خطر پرفشاری خون قرار دارند یکی به علت تحریک مداوم پانکراس

جهت تولید و ترشح انسولین که می تواند زمینه ساز دیابت نوع دو باشد و از

جهت دیگر اینکه موادی را که مصرف می کنند حاوی اسیدهای چرب اشباع شده

است و کلسترول بدن را بالا می برد و کلسترول تام که بالا می رود باعث

افزایش کلسترول بد LDL و کاهش کلسترول خوب HDL در بدن می شوند در

نتیجه چون کلسترول بد در قبال برخورد با رادیکال های آزاد بلافاصله الکترون

هایش ربوده می شود و تبدیل به پلاک هایی در مسیر گردش خون رگ ها می

شود و آنها را از حالت کشسانی کم کم خارج کرده ودر قبال جریان خون مقاومت

ایجاد کرده و فشارخون را افزایش می دهد.»

وی افزود:« اضافه وزن و انباشت انرژی های مازاد بر نیاز مصرفی از هر

منبعی می تواند به حجم چربی ها افزوده و هر سانتی متری که تحت ذخیره

چربی به محیط شکم اضافه می شود فرد را در معرض خطر بیماری های

متابولیکی از جمله قند و چربی و پرفشاری خون قرار می دهد که زمینه ساز

حمله های قلبی و مغزی هستند.»

وی با توصیه به کاهش مصرف پروتئین های حیوانی گفت:« اگر ما به مصرف

پروتئین های گیاهی گرایش پیدا کنیم از بسیاری از بیماری های مشترک میان

انسان و حیوان نیز جلوگیری می شود . با کاهش منابع پروتئینی حیوانی و تلفیق

آن با پروتئین های منابع گیاهی می توان ارزش بیولوژیکی بالایی را در مواد

مصرفی ایجاد کرد که با کمترین هزینه بیشترین استفاده را از بعد تامین نیاز ما به

پروتئین ها که غیرقابل حذف هستند را ایجاد می کنیم.»

وی افزود:« برای مثال تخم مرغ ارزش بیولوژیکی بالایی دارد وقتی که با سیب

زمینی مصرف شود ارزش بیولوژیکی آن را افزایش بیشتری می دهد و یا تلفیق

حبوبات با غلات می تواند کمبود احتمالی ویتامین های ضروری را برطرف

نموده و با کمترین هزینه پروتئین مورد نیاز بدن تامین شود همچنین باید مصرف

غذاهایی مثل عدس پلو و ماش پلو و یا مصرف نان های سبوس دار که غنی شده

هستند را در برنامه غذایی خود داشته باشیم. »

وی در پایان گفت:« اگر ما به توصیه طلایی تغذیه که رعایت اصل تناسب،

تعادل و تنوع است توجه کنیم ، و در حد نیاز بدن مواد غذایی را دریافت کنیم از

اختلال در تنظیم فشارخون و عدم تعادل بین فشارخون ماکزیمم و منیمم نیز

جلوگیری می شود.»

منبع: سلامت نیوز