• نوزاد

فرایند ترخیص مادر و نوزاد

ارسال شده در: هومینو | ۰

پس از معاینۀ مادرو نوزاد توسط پزشک و صدور مجوز ترخیص، همسر یا یکی

از همراهان مادر می‌تواند روند ترخیص مادر را طبق موارد زیر دنبال کند:

دریافت گواهی ولادت: برای دریافت شناسنامۀ نوزاد، لازم است از بیمارستان

گواهی ولادت دریافت کنید. برای دریافت گواهی ولادت، باید شناسنامه و کارت

ملی مادر، شناسنامه و کارت ملی پدر و سند ازدواج را به بیمارستان تحویل دهید

و سپس گواهی ولادت را دریافت کنید.

خدمات بیمه برای ترخیص از بیمارستان دولتی: زایمان طبیعی در بیمارستان

دولتی برای مادران رایگان است و هزینه‌ای بابت زایمان از شما نمی‌گیرند.

اما برای تجهیزات یا برخی استثناها ممکن است هزینه‌ای از شما دریافت شود

که معمولاً مبلغ کمی است. اما اگر در یک بیمارستان دولتی سزارین شده باشید،

باید هزینۀ جراحی را تسویه کنید. اگر بیمه‌‌شدۀ تأمین اجتماعی باشید، می‌توانید

بعد از زایمان به دفاتر این شرکت مراجعه و بخشی از هزینۀ زایمان را دریافت کنید.

خدمات بیمه برای ترخیص از بیمارستان خصوصی: زایمان طبیعی و سزارین

در بیمارستان‌های خصوصی برای شما هزینه‌ای بیشتر از تعرفۀ بیمارستان

دولتی خواهد داشت. اگر بیمۀ تکمیلی دارید، قبل از رفتن به بیمارستان در

روز زایمان، می‌توانید به آنجا مراجعه و از بیمارستان سؤال کنید که طرف

قرارداد با بیمۀ شما هست یا خیر. اگر بیمارستان با شرکت بیمه‌ای که شما را

تحت پوشش دارد، قرارداد داشته باشد، بیمه، معرفی‌نامه‌ای به بیمارستان ارسال

می‌کند و بخشی از هزینۀ زایمان شما را برعهده می‌گیرد و شما بقیۀ هزینه را

پرداخت می‌کنید. اگر بیمارستان با بیمه قرارداد نداشته باشد، باید تمام هزینه

را خودتان پرداخت کنید و سپس با دریافت مدارک مربوطه از بیمارستان به

شرکت بیمه مراجعه و بخشی از هزینه را از دریافت کنید.

خدمات بیمه برای ترخیص از بیمارستان تأمین اجتماعی: اگر شما بیمه‌شدۀ

تأمین اجتماعی هستید و دفترچۀ بیمۀ شما در زمان زایمان اعتبار داشته باشد،

شما می‌توانید در این بیمارستان‌ها به صورت رایگان زایمان طبیعی کنید و

سزارین شوید. تمامی خدمات پزشکی برای بیمه‌شدگان تأمین اجتماعی در

بیمارستان‌های این شرکت رایگان است.

بعد از دریافت گواهی ولادت و تسویه با حسابداری بیمارستان، اگر مادر و نوزاد

در شرایط مناسب باشند، هر دو مرخص خواهند شد. بعد از رفتن به خانه همراه

با کودکتان، سعی کنید مراقبت‌های بهداشتی و خودمراقبتی‌های لازم را برای

بهبود هرچه زودتر خود انجام دهید.

  • بارداری

انجام معاینات پیش از بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰
قبل از اقدام به بارداری بهتر است جهت انجام معاینات پیش از بارداری به

پزشک مراجعه کنید. در جلسات معاینات پیش از بارداری، پزشک سوابق

پزشکی شخصی و خانوادگی، وضعیت فعلی سلامت شما، داروها و

مکمل‌های مصرفی را بررسی خواهد کرد.

از بارداری به پزشک مراجعه کنید. در جلسات معاینات پیش از بارداری،

پزشک سوابق پزشکی شخصی و خانوادگی، وضعیت فعلی سلامت شما،

داروها و مکمل‌های مصرفی را بررسی خواهد کرد.

مصرف برخی داروها و مکمل‌ها در دوران بارداری خطرناک است و

باید حتی پیش از تلاش برای باردار شدن متوقف یا جایگزین شود، زیرا

برخی از این مواد در بافت چربی بدن ذخیره و مدتی باقی می‌ماند.

او همچنیندربارۀ رژیم غذایی، ورزش یا عادت‌های ناسالمی مثل سیگار کشیدن،

مصرف الکل و مواد مخدر با شما صحبت خواهد کرد. سپس برای بررسی

وضعیت سلامت شما آزمایش‌هایی را درخواست خواهد داد، قرص‌های

ویتامین یا مولتی‌ویتامین برایتان تجویز خواهد کرد و از به روز بودن

واکسیناسیونشما برای تعیین میزان ایمنی بدنتان در برابر بیماری‌هایی

مثل آبله‌مرغان و سرخجه نیز اطمینان پیدا می‌کند.

درصورتی‌که به بیماری‌های مزمن نظیر آسم، دیابت یا فشار خون دچار باشید

که پیش از بارداری قابل کنترل است، پزشک شما را به یک متخصص

ارجاع خواهد داد. همچنین ممکن است معاینۀ لگن و زنان و تست پاپ‌اسمیر

نیز انجام شود. بهتر است پیش از بارداری برای بررسی وضعیت سلامت

دهان و دندان به یک دندان‌پزشک مراجعه کنید. تغییرات هورمونی دوران

بارداری می‌تواند شما را مستعد بیماری‌های لثه کند.

افزایش هورمون پروژسترون و استروژن ممکن است باعث تغییر واکنش

لثه‌ها نسبت به باکتری‌های موجود در پلاک دندان و منجر به تورم، قرمزی

و حساسیت لثه‌ها شود که هنگام استفاده از نخ دندان یا مسواک زدن باعث 

خونریزی لثه‌ها می‌شود. زنانی که پیش از بارداری مراقب سلامت لثه‌های

خود هستند، در دوران بارداری کمتر در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های

لثه قرار خواهند داشت. شاید باورتان نشود، اما سلامت دهان و دندان بیشتر

از آنچه می‌اندیشید در سلامت دوران بارداری و پیشگیری در عوارضی

نظیر زایمان زودرس تأثیر دارد. اگر طی شش ماه گذشته برای معاینه

و جرم‌گیری دندان‌ها به دندان‌پزشک مراجعه نکرده‌اید، الان زمان

مناسبی برای این کار است.

  • بارداری

علائم اولیه بارداری چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

رایج ترین علائم اولیه بارداری چیست؟ در یک نظرسنجی که در امریکا

انجام شده است، اولین علائم حاملگی به صورت زیر گزارش شده است:
۲۹% از زنان تاخیر در عادت ماهانه را از اولین علائم حاملگی خود گزارش کردند.
۲۵% از زنان، تهوع را اولین علامت حاملگی گزارش کردند.
۱۷% از زنان تغییر در سایز سینه را اولین علائم بارداری گزارش کردند.
در حالی که خونریزی، به عنوان اولین علامت بارداری شناخته شده است

ولی انجمن بارداری امریکا گزارش کرد فقط ۳% از زنان خونریزی

علائم اولیه بارداری را می‌دانستند

احساس خستگی های بیش از حد

بیزار بودن از غذاها یا ویار کردن

افزایش دمای پایه ای بدن

نشانه های هفته اول بارداری:

خونریزی واژینال

درد پشت و گرفتگی

در اوایل بارداری چه نشانه هایی در بدن ظاهر می شود؟

نفخ کردن و باد کردن شکم

نوسانات خلقی

سردرد 

  • مامای همراه

وضعیت‌های قرارگیری کودک هنگام زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

در اواخر بارداری و هنگام زایمان ، معمولاً پزشک وضعیت قرارگیری کودک را تعیین می‌کند. در شرایط طبیعی همزمان

با آماده شدن بدن شما ، کودک وارد بخش پایین‌تری از رحم می‌شود و در وضعیت مناسبی

برای تولد قرار می‌گیرد. در این مطلب شما با وضعیت‌های قرارگیری کودک هنگام زایمان بیشتر

آشنا خواهید شد.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • وضعیت عادی کودک برای تولد
  • وضعیت‌های قرار‌گیری مشکل‌ساز

وضعیت عادی کودک برای تولد

بهترین وضعیت کودک ، زمانی است که به صورت طولی در کانال زایمانی قرار گرفته و سر

او اولین عضوی است که وارد لگن خواهد شد و از کانال زایمان خارج می‌شود. در این وضعیت، سر او

رو به پایین و صورت او به سمت پشت مادر قرار گرفته است، درحالی‌که چانه در داخل قفسۀ سینه او

جمع شده و برای ورود به لگن با پشت سر آماده است. این حالت را زایمان سفالیک (Cephalic) می‌نامند.

اغلب نوزادان در اولین زایمان مادران، از هفتۀ ۳۶ به بعد در این وضعیت قرار می‌گیرند و در زایمان چندم

مادران، کودک در نزدیکی در وضعیت سفالیک قرار خواهند گرفت.

وضعیت‌های قرار‌گیری مشکل‌ساز

برخی وضعیت‌های قرارگیری می‌تواند هم برای مادر و هم برای کودک مشکل‌ساز باشد. در این موارد،

به روش سزارین مطمئن‌ترین روش برای مادر و کودک است ولی این احتمال نیز وجود دارد که فرزند

شما پیش از زایمان بچرخد و در وضعیت صحیح قرار گیرد. وضعیت‌های قرارگیری کودک که ممکن است

مشکل‌ساز شود شامل موارد زیر است:

اکسی‌پوت پوستریور یا پس سرَی خلفی (Occiput): سر کودک به سمت پایین قرار دارد ولی

صورت او به سمت شکم مادر است و مثل این است که نگاه کودک به سمت سقف است. چنین

وضعیتی را پس سَری خلفی یا اکسی‌پوت پوستریور می‌نامند. قرارگیری در این وضعیت می‌تواند

باعث دردناک و طولانی شدن زایمان شود. در برخی موارد، مادرانی که لگن مناسبی دارند و زایمان

اول آنها نیز نیست، بدون بروز مشکلی کودک را به دنیا می‌آورند.

فرانک بریچ (Frank breech): در وضعیت فرانک بریچ، باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار می‌گیرد.

به طوری که مفاصل ران‌ها خم می‌شوند و زانوها در امتداد و به صورت مستقیم قرار گرفته و خم نشده‌اند.

در چنین وضعیتی، ابتدا باسن کودک خارج می‌شود.

بریچ کامل (Complete breech): در وضعیت بریچ کامل، باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار دارد،

مفاصل ران‌ها و زانوها، هر دو خم شده‌اند و کف پا کنار باسن قرار دارد و مثل سایر زایمان‌های بریچ،

این وضعیت نیز احتمال حلقه شدن بند ناف به دور سر کودک در دهانۀ رحم را افزایش می‌دهد

و در صورت زایمان به روش طبیعی باعث آسیب دیدن نوزاد می‌شود.

بریچ فوتلینگ (Footling breech): گاهی یک یا هر دو پای کودک به سمت کانال زایمان قرار می‌گیرند

و اول یک یا هر دو پا خارج می‌شوند. این وضعیت قرارگیری کودک را بریچ ناکامل یا فوتلینگ می‌نامند.

در این وضعیت احتمال سُر خوردنبندناف به درون دهانه رحم افزایش می‌یابد که باعث قطع خون‌رسانی به کودک می‌شود.

قرارگیری به صورت عرضی: در این حالت، کودک در عرض رحم قرار گرفته است به شکلی که

احتمالاً شانه ابتدا وارد لگن می‌شود. در اغلب موارد وقتی جنین با وضعیتی غیر از سفالیک وارد

کانال زایمان می‌شود، روش سزارین بهترین راه برای زایمان است.

  • مامای همراه

همراه زائو (Doula) یا ماما (Midwife): تفاوت چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

ماما : اگر شما برای اولین بار بارداری را تجربه می کنید احتمالا برایتان سوال است

که آیا دنبال یک ماما باشید یا پشتیبان مادر. تحت هدایت ماما و پشتیبان، شما از نظر

احساسی حمایت می شوید و می توانید پاسخ هر گونه سوال مربوط به بارداری، زایمان،

و مراقبت پس از زایمانتان را پیدا کنید. اگر در مورد اینکه باید پشتیبان یا ماما را انتخاب کنید

شک داردی، در اینجا به شما کمک خواهیم کرد.

پشتیبان یاهمراه زائو  کیست؟

پشتیبان در واقع کارشناسی است که برای کمک به مادر قبل، در طول و پس از زایمان

آموزش دیده است. نقش اصلی Doula درواقع مراقبت از آسایش و راحتی مادر است، در

حالی که دیگر کارکنان پزشکی روی هر دوی مادر و کودک تمرکز می کنند. شما می توانید

از Doula به عنوان مشاور یا آموزش دهنده در هنگام زایمان استفاده کنید.

Doula  چه می کند؟

یک Doula به شما کمک خواهد کرد:

  • بسیاری از زنان تصمیم می گیرند از حمایت Doula برای کمک به آنها در دوران بارداری و زایمان
  •  استفاده کنند. Doula به شما کمک می کند اطلاعات زیادی درمورد زایمان و بدنیا آمدن کودک
  • کسب کنید.
  • به شما نشان می دهد که آیا انقباضات شما واقعی هستند یا خیر.
  • راهنمایی doula برای زایمان به شما کمک می کند که به درستی تنفس کنید و تغییر
  • وضعیت دهید. او همچنین:
  • حمایت عاطفی و کمک به احساس امنیت را برایتان فراهم می کند.
  • در مواقعی که اضطراب یا ترس دارید، به شما در حفظ آرامش کمک می کند.
  • Doula پس از زایمان به شما کمک می کند تا از کار و مراقبت از نوزاد تازه بدنیا آمده آگاه شوید.
  • او همچنین در کارهای خانه و دیگر کودکانتان به شما کمک خواهد کرد.
  • Doula  پس از زایمان نیز به سلامت و مسائل پرستاری و فیزیکی شما توجه خواهد کرد.
  • او یکی از اولین افرادی است که می توانید برای سوال درمورد خودتان و کودکتان با او تماس بگیرید.
  • به شما کمک می کند با مشکلات کودک و اضطراب پس از زایمان مقابله کنید.

آموزش و مدرک Doula دولا

قبل از کار با مادران باردار، هر Doula باید گواهینامه بگیرد. معیارهای آموزش Doula در

کشورها و ایالت های مختلف متفاوت است.

چیزی که شما باید بدانید این است که اگر چه داشتن یک Doula  شما آرام  می کند، اما او

نمیتواند به اندازه ماما به شما کمک کند. Doulaها هیچ آموزش رسمی پزشکی ندارند و

نقش آنها تنها مشاور ای است.

Doula قادر نخواهد بود دارو و یا دیگر توصیه های پزشکی را در هر جنبه از کار برای شما داشته

باشد. او به عنوان مدافع شما عمل می کند و او آنجا است تا شما احساس بهتری داشته باشید

و مطمئن شوید که نظرات شما شنیده می شود.

ماما کیست؟

بر خلاف Doula، که تنها نقش هدایتی و حمایتی دارد، نقش ماما بیشتر پزشکی است.

ماماها، می توانند مرد و زن باشند، از شغل پرستاری شروع می کنند و سپس باید برای

کارشان گواهینامه بگیرند.

ماما چه کاری انجام می دهد؟

ماماها متخصصین پزشکی هستند. آنها مجهز و واجد شرایط برای کمک به پزشکان در طول

زایمان هستند، اما در زایمان های خانگی خودشان به تنهایی نیز می توانند بچه را بدنیا بیاورند.

همانطور که می بینید، ماما یک حرفه ای بسیار مهارت است که دارای دانش پزشکی و عملی

در زایمان است. ماما برای کارهای زیر واجد شرایط است:

  • مراقبت مادر قبل از زایمان.
  • آماده شدن برای تحویل به بخش سزارین.
  • انجام سونوگرافی مادر.
  • CTG و سایر دستگاه های مورد استفاده برای نظارت بر مادر و نوزاد را کنترل می کند.
  • داروی ضد درد می دهد
  • اپیدورال می دهد
  • کودک را از طریق واژینال به دنیا می آورد.
  • اپیزیوتومی انجام می دهد و بخیه می زند و غیره

آموزش ماما و صدور گواهینامه ماما

همانطور که می بینید، وظایف ماما بسیار پیچیده تر و از نظر پزشکی دشوارتر از آنهایی است

که از  انجام می دهد.

ماما باید در هر زمان فرآیند زایمان بتواند ورود کند و به پزشک متخصص ملحق شود. با این حال،

ماما همانند یک متخصص زنان و زایمان نیست.

با این حال، ماماها، پزشکان، پرستاران و doula ها در طول زایمان به عنوان یک تیم کار می کنند.

به همین دلیل جای تعجب نیست که یک پزشک نظرات ماما را هم بپرسد و یا درخواست مشاوره و مراجعه کند.

آیا شما باید بین doula دولا و ماما انتخاب کنید؟

نه. شما می توانید انتخاب کنید که هر دو، هیچ کدام و یا فقط یکی از دو را داشته باشید.

برای شما مهم است که بدانید که ماماها و doula ها دو شغل کاملا متفاوت را انجام می دهند.

اغلب این سردرگمی ناشی از همپوشانی دانش و ارتباط نزدیک بین این دو قبل و بعد از زایمان است.

با این حال، مشاوره و تایید نظرات یکدیگر و واجد شرایط بودن برای انجام مراقبت های پزشکی /

پس از زایمان دو چیز متفاوت است. تفاوت بین ماما و doula را می توان در چند مورد خلاصه کرد:

ماما یک حرفه پزشکی است که تخصص آن شبیه به یک دکتر است.

Doula یک دستیار و یک مشاور است که تنها با هدف حمایت از مادر کار می کند.

در حالی که لازم نیست که در دوران زایمان و پس از زایمان doula را در کنار خود داشته باشید

اما داشتن ماما به دلایل متعدد مفید است. ماماها اغلب بیشتر از پزشکان در دسترس هستند

و خدماتشان  برای ویزیت و صحبت با شما رایگان است و  هر زمان که دچار نگرانی های پزشکی

هستید، می توانید آنها را ملاقات کرده و یا تماس بگیرید.

ماماها زمانی که پزشک در دسترس نیست در کنار شما هستند و می توانند سلامت شما و نوزاد

را بررسی کنند. در بسیاری از کشورها و بیمارستان ها پزشکان با چندین بیمار کار می کنند و

همیشه نمی توانید در آنجا به آنها دسترسی داشته باشید.

تعداد بسیار کمی از پزشکان در تمام مدت کار در کنار مادر قرار دارند که می تواند برای مدت طولانی

ادامه یابد. مامای شما می تواند در صورت عدم وجود پزشک کمک کند و در صورت نیاز به آنها

سریعا به آنها ارجاع دهد.

درک تفاوت بین دوولا و ماما به شما کمک خواهد کرد تا بهترین تصمیم را بگیرید. در هنگام برنامه

ریزی برای زایمان به موارد زیر توجه داشته باشید:

شما مجبور نیستید انتخاب کنید

شما می توانید هردوی ماما و doula را داشته باشید. اگر بخواهید یک تیم حمایتی در یکی از مهم ترین

روزهای زندگی خود داشته باشید، شایسته آن هستید که کارکنان امور بهداشتی را که به تمام

سوالات در مورد کار، ترس و وحشت شما پاسخ خواهند داد در اختیار داشته باشید.

به این معنا است اگر احساس می کنید که به آنها نیازی ندارید می توانید آنها را نداشته باشید.

داشتن ماما توصیه می شود زیرا آنها برای ارائه مراقبت های پزشکی بسیار واجد شرایط هستند.

با این حال، شما می توانید تصمیم بگیرید که آیا به doula نیاز دارید یا نه.

اگر از نظر احساسی و مشاوره های فردی دیگر نیاز به کمک نداشته باشید و خودتان بتوانید

کارهایتان را انجام دهید احتمالا به doula نیازی ندارید.

اطمینان حاصل کنید که تصمیمتان بر اساس آنچیزی است که خودتان می خواهید و راحتی

خودتان نه بر اساس نظرات دیگران.

  • ماما و doula باید برای شما مناسب باشد و با شما مچ باشند.
  • صرف نظر از مهارت آنها، هر دوی آنها باید نسبت به شما مهربان و با درک نسبت به شرایط باشند.
  • هر دو ماما و doula باید نسبت به انتخاب شما احترام بگذارند.

اگر گزینه ای برای انتخاب کارکنان خود دارید، نگران نباشید کسانی را که بی احترامی می کنند را

کنار بگذارید. به ویژه برای اپیدورال، تغذیه با شیر مادر، داروهای ضد درد، مراقبت بعد از زایمان و سایر

جنبه های دیگر. کارشناسان باید دیدگاه های خود را در مورد مناسب ترین گزینه ها به اشتراک بگذارند،

و البته به تصمیمات شما نیز احترام می گذارند.

شما همیشه می توانید نظر خود را تغییر دهید

شما همیشه می توانید آن دسته از کارشناسانی که بی احترامی کرده و یا  نگرش منفی نسبت به شما

دارند، را کنار بگذارید. نقش هر دو ماما و doula این است که به شما کمک کنند تا احساس اعتماد به نفس

و راحتی داشته باشید، نه اینکه ناامنی و ناراحتی را ایجاد کنند. اگر هر کدام از این دو به تصمیمات شما

درمورد تغذیه با شیر مادر احساس مخالفی داشته باشند، یا تمایل به مصرف داروهای اپیدورال، ضد درد

و یا هر جنبه دیگری از مراقبت پس از زایمان، شما حق دارید آنها را کنار بگذارید و فرد دیگری را انتخاب کنید.

نتیجه

دانستن تفاوت بین ماما و doula به شما کمک خواهد کرد که بدانید که چه کارهایی می توانند برای شما

انجام دهند تا شما و نوزادتان در حین زایمان و پس از زایمان از شما حمایت کنند. شما می توانید تصمیم

بگیرید که کدام متخصص براساس نیازها، بودجه و منابع موجودتان مورد نیاز است. شاید مشخص کردن

کیفیت مناسب کارکنان پزشکی شما مهمتر از یک انتخاب است. لیستی از ویژگی های مورد نیاز در ماما

و doula را ذکر کنید و انتخاب خود را بر اساس آنها انجام دهید.

  • بارداری

صدای قلب جنین از چه زمانی شنیده می‌شود؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

جنین

به گزارش خبرنگار حوزه کلینیک گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان؛

 رشد جنین به سرعت پس از ایجاد سلول اولیه آغاز می‌شود.

معمولاً در هفته‌های اول و دوم تشکیل نطفه، مادر متوجه بارداری خود نمی‌شود و علامت خاصی ندارد.

در هفته سوم بارداری سلول های جنسی مرد و زن در یکی از لوله‌های فالوپ یکی

می‌شوند و سلول اولیه به نام zygote زیگوت را تشکیل می‌دهند.

اگر بیش از یک سلول جنسی ماده آزاد و بارور شود امکان دارد چندین زیگوت تشکیل

شود، این سلول دارای ۴۶ کروموزوم است که ۲۳ عدد از آن‌ها متعلق به پدر و ۲۳ عدد

متعلق به مادر است و باعث ایجاد خصوصیاتی، چون تعیین جنسیت کودک، رنگ چشم،

موها، نوع شخصیت و سطح هوش کودک می‌شود.

به زودی پس از لقاح سلول زیگوت به سوی رحم حرکت می‌کند و از همان زمان تقسیم

سلولی آغاز می‌شود تا سلول‌هایی شبیه به تمشک تشکیل شود.

در هفته چهارم به محض رسیدن زیگوت به رحم تقسیمات سلولی افزایش پیدا می‌کند

و جنین به دیواره رحم می‌چسبد تا از آن محافظت کند. این دیواره تا زمان تشکیل جفت

نقش تغذیه کننده زیگوت را نیز برعهده دارد.

هفته پنجم آغاز دوره جنینی است و در این زمان اعضای بدن شامل مغز، نخاع، قلب

و سایر اندام‌های کودک شروع به تشکیل شدن می‌کنند.

جنین در این مرحله از سه لایه تشکیل شده است لایه بالایی، اکستروم و لایه بیرونی

که در اصل تبدیل به لایه خارجی پوست بدن کودک، سیستم عصبی مرکزی و محیطی،

چشم، گوش‌ها و بسیاری دیگر از بافت‌ها و اندام‌های بدن می‌شود.

قلب کودک و سیستم گردش خون در لایه میانی سلول، مزودرم تشکیل می‌شود، این لایه

همچنین به عنوان پایه‌ای برای شکل گیری استخوان ها، عضلات، کلیه‌ها و حتی سیستم

تولید مثلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در پایان هفته پنجم نوزاد به اندازه نوک یک قلم است.

هفته ششم هفته‌ای است که نخستین بار قلب کودک شروع به تپش می‌کند.

در این هفته، رشد کودک سریع می‌شود و لوله‌های عصبی موجود در بدن او بسته می‌شوند

و قلب جنین تکمیل و شروع به پمپاژ خون می‌کند.

در این مرحله ویژگی‌های پایه‌ای صورت ظاهر می‌شود از جمله گوش و اجزای داخلی آن

تشکیل می‌شوند و فک کودک نیز تکمیل می‌شود.

جنین در این زمان خم شده و به شکل حرف انگلیسی C در می‌آید و جوانه‌های کوچک

دست و پا‌ها شروع به رشد می‌کنند.

کارشناسان در عین حال اذعان دارند شنیدن صدای ضربان قلب جنین درمادران باردار متفاوت

است و به عوامل متعددی بستگی دارد، برخی از مادران توسط دستگاه سونوگرافی در حدود

هفته ۳ یا ۴ بارداری صدای ضربان قلب جنین خود را می‌شنوند و برخی دیگر هم در اوایل هفته

ششم بارداری صدای ضربان قلب جنین را توسط دستگاه سونوگرافی می‌شنوند.

در هفته هفتم بارداری مغز جنین تکمیل می‌شود و چهره او به سرعت به فرم طبیعی نزدیک

می‌شود. عنبیه چشم‌ها تشکیل می‌شود و دست و پا‌ها به رشد خود ادامه می‌دهند،

دراین زمان جنین به اندازه پاک کن نوک مداد است.

در هفته هشتم چشم‌های کودک قابل مشاهده و انگشتان دست و پا، لاله گوش، لب بالا و

بینی تشکیل شده است. بدن جنین دراین مرحله شروع به صاف شدن می‌کند.

جنین در این زمان ابعادی در حدود ۱۱ الی ۱۴ میلی متر دارد.

در هفته نهم بارداری، انگشتان پا تشکیل می‌شوند و استخوان‌ها رشد می‌کنند، مفصل آرنج

تشکیل می‌شود و روند تکمیل پلک و گوش‌های جنین همچنان ادامه دارد.

در این زمان جنین ۲۰ میلی متر طول دارد.

درهفته ده بارداری گردن جنین شروع به رشد می‌کند

در هفته‌های بعدی رشد اعضای بدن کودک همچنان ادامه دارد تا در هفته شانزدهم بارداری

سرنوزاد کاملاً از گردن فاصله می‌گیرد و پلک‌ها برای محافظت از چشم جنین تکمیل شده است.

درهفته یازده بارداری اندام‌های تناسلی کودک تشکیل می‌شود و جنسیت او قابل تشخیص می‌شود.

کودک در این زمان ۵۰ میلی متر و وزن او هشت گرم است، دراین هفته گلبول‌های قرمز

در کبد کودک تشکیل می‌شوند و گردش خون به خوبی انجام می‌شود.

در این زمان تکامل کودک انجام شده و تا ماه‌های آخر بارداری رشد کامل سایر اعضای بدن انجام می‌شود.

منبع: mayoclinic

  • سزارین

وقت آن رسیده که ترس از زایمان طبیعی را کنار بگذارید!

ارسال شده در: هومینو | ۰

آنچه که از زایمان طبیعی نمی دانید!فوایـد پـزشـکی  پیشگیـری از خطـر مرگ :

بزرگترین فایده‌ی زایمان طبیعی کاهش مرگ مـادر است. زیـرا جراحی سـزارین

مانند تمام جراحی‌ها دارای خطر مرگ ناشی از عوامل بیهوشی گزارش شده است

به طوری که نسبت مرگ و میر در سزارین ۷ برابر زایمان طبیعی است .

پیشگیری از خطر عفونت : در واقع شایع‌ترین انواع عفونت پس از جراحی سزارین،

عفونت رحم ، عفونت محل زخم جراحی و عفونت مثانه است ولی در زایمان طبیعی

عفونت رحم به ندرت دیده می شود . پیشگیری از از دست دادن خون :

به طور متوسط،‌ خونی که در زایمان طبیعی از دست می‌رود حدود ۷۰۰-۵۰۰ میلی‌لیتر است

و در مقابل خونی که در سزارین انتخابی از دست می‌رود حدود ۱۰۰۰ میلی لیتر است.

پیشگیری از آسیب دیدن دستگاه ادراری : در زایمان طبیعی احتمال آسیب دیدن به مثانه

بسیار کم است . پیشگیــری از آسیب دیـدن روده : پارگی و انسـداد روده‌ ، عارضه جانبی

شایع هر جراحی است که برای مجاری دستگاه گوارش مشکل ساز است زیرا در این

وضعیت حرکت روده‌ها کند و و یا در موارد نادر متوقف شده و محتویات روده داخل آن باقی می‌ماند.

پیشگیری از لخته شدن خون در پاها : این حالتی است که در آن خون داخل سیاهرگ لخته می‌شود

و معمول‌ترین محل تشکیل لخته‌ ، سیاهرگهای پا است . خطر ایجاد آن پس از جراحی

سزارین ، ده برابر زایمان طبیعی است. پیشگیری از هیسترکتومی ( برداشتن رحم ) :

عمل سزارین به خصـوص اگر تکرار شود در برخی موارد موجب  چسبندگی جفت به عمـق

دیـواره‌های رحـم می شود که در این  مـوارد مجبـور به درآوردن رحم می شوند . فوایـد روانـی

احساس خوشایند از توانایی در زایمان طبیعی احساس مشارکت در زایمان و درک نحوه تولد

نوزاد احساس تسلط و حاکم بودن بر اتفاقات حین زایمان احساس برقراری ارتباط فوری

و پیوند احساسی با نوزاد پس از وضع حمل احساس رضایت از پذیرفتن مسؤولیت های

مادرانه و مراقبت از نوزاد فوایـد زایمـان طبیعی بـرای نـوزاد  از آنجا که فواید تغذیه طبیعی

با شیر مادر مورد توجه است سزارین برای مادرانی که مایلند نوزادشان را با شیر خود تغذیه

کنند مشکل ساز خواهد شد. اغلب زنانی که زایمان طبیعی می‌کنند بلافاصله پس از تولد نوزاد ،

تغذیه با شیر خود را آغاز می‌کنند و شیردهی در زنانی که سزارین می‌شوند با تاخیر آغاز می گردد.

 یکی از  خطرناکترین عارضه جانبی جراحی سزارین برای نوزاد ‌، نارسی است.‌ اصطلاح

نارسی عموما‌ برای شرح دادن وضعیت نوزادی به کار می‌رود که به دلیل انتخاب زمان نادرست

زمان سزارین، نارس به دنیا آمده است .  هنـوز هم در اغلب بیمارستان ها برای جراحی سزارین

بیهوشی عمومی صورت می‌گیرد و متاسفانه داروی به کار رفته برای بیهوشی مادر از طریق

جفت به بدن نوزاد می‌رسد . در این صورت گاهی نوزاد فاقد واکنش‌های لازم به دنیا می‌آید .

یکی دیگر از عوارضی که به نظر می‌آید بر اثر سزارین در نوزاد بروز کند فقدان ایجاد فشار بر

روی دستگاه تنفسی است در این حالت تخلیه‌ی مایع از اعماق ریه نوزاد ،‌به طور کامل صورت

نمی‌‌گیرد . به همین دلیل بروز مشکلات تنفسی در نوزادانی که به روش سزارین به دنیا آمده اند

در مقایسه با زایمان طبیعی بیشتر است . آیا می دانید…؟ آیا می دانید که این یک باور

غلط است که اگر نوزاد به روش سزارین متولد شود باعث کاهش میزان آسیب های وارده بر او می شود.

چون نتایج تحقیقات انجام شده در دنیا ، در میان دو گروه از نوزادانی که با روش های طبیعی

و سزارین متولد شده اند ، نشان داده که با افزایش سزارین این آسیب ها نظیر میزان فلج ها

به ویژه فلج مغزی کاهش نیافته است. آیا می دانید که دانشمنـدان بر این باورنــد عمـل سزارین

می تواند افسردگی بعد از زایمان را در مادران بیشتر کند. آیا می دانیـد تاکنـون ثابت نشـده است

که افـزایش هوش و سطح ایمنی به نوع زایمان مرتبط است و این یک باور غلط است که کودکانی

که به روش سزارین متولـد می شوند باهوش تر از متولدین زایمان طبیعی هستند.

آیا می دانید یکی از  عمده ترین دلیلی که باعث تشدید درد زایمان در مادران باردار می شود

ترس و اضطراب مادر باردار از فرایند زایمان است. با روشهای مختلف می توان این درد را در

مادران باردار کاهش داد از جمله : آموزشهای لازم وکافی در طـول دوران بارداری و آگاهی

مـادر بـاردار از فرایند زایمـان ، انجام تمـرین های ورزشی مناسب در طول دوره بارداری،

تمرینات تنفسی ؛ انجام زایمان بدون درد و… آیا می دانید که این یک باور غلط است که

با انتخاب سزارین ، هیچ گونه درد و مشکلی را تحمل نخواهند کرد و این در حالی است

که درد و عارضه پس از انجام سزارین ایجاد خواهد شد . آیا می دانید که در کشور ما

سزارین تبدیل به اقدامی تجملی و لوکس شده است و انجام زایمان به این روش برای

مادران اعتبـار می آورد بدون آن که به عوارض آن فکـر کنند و این یک باور غلط است.

آیا می دانید مدت بستری شدن و توانایی بازگشت به کارهای عادی و روزمره بعد از زایمان

طبیعی خیلی کمتر از سزارین است و مادرانی که زایمان طبیعی داشته اند زودتر به

خانواده خود ملحق می شوند. آیا می دانید مـادرانی که زایمـان طبیعی داشتـه اند

در دادن آغوز به نوزاد خود موفق تر هستند چرا که خوردن آغـوز یا کلستروم به عنوان

اولین واکسن برای کودک منافع بسیاری دارد. آیا می دانیـد که پس از زایمان طبیعی،

مـادران با انجـام ورزش هـای منـاسب ، به مراتب سـریع تر از زمـانی که سـزارین می شوند ،

می توانند تناسب اندام خود را بدست آورند. آیا می دانید متولـدین با زایمان طبیعی زودتر

آغوش گرم مـادرشان را احساس و یک رابطه قـوی عاطفی میان مـادر و نوزاد بر قرار

می شود که در تکامل احساسی و رفتاری نوزاد در آینده بسیار مهم است. توصیه های

ما به مادران باردار ترس و هراس  بی مورد از زایمان طبیعی را از خود دور کنید .

برای اطمینان از سیر طبیعی حاملگی و تامین سلامتی خود و نوزادتان و به منظور

کسب اطلاعات بیشتر در مورد حاملگی و زایمان وحل مشکلات خود به افراد مجرب و

آموزش دیده در مراکز بهداشتی درمـانی مراجعه کنید. آنها قادر خواهند بود شما را

راهنمایی کنند. استفـاده از تکنیـک های پیشـرفته ماننـد سونوگـرافی برای ارزیابی وضعیت

جنین و مادر گاهی ضروری است لـذا طبق توصیـه پزشک حتما آن را انجام دهید. به پزشـک

یا مامای خود اعتمـاد کنید و به او اجازه دهید در مورد نحوه زایمان شما تصمیم بگیرد. هرگز

به دلیل ترس از درد زایمـان که یک امـر طبیعی است ؛ سزارین را به زایمان طبیعی ترجیح ندهید.  …

 

  • نوزاد

زایمان زودرس (Preterm birth)

ارسال شده در: هومینو | ۰

زایمان زودرس در انسان به تولد نوزاد پیش از هفته ۳۷ام بارداری گفته می‌شود.

علت زایمان زودرس در اغلب موارد ناشناخته است.

نوزادان زودرس عموماً در معرض خطر ناتوانی در رشد ذهنی و جسمی هستند.

امروزه پیشرفتهای بسیاری در ارتباط با مراقبت از نوزادان نارس صورت گرفته ‌است

ولی از میزان شیوع زایمان زودرس کاسته نشده‌است. زایمان زودرس از مهمترین

عوامل مرگ ومیر نوزادان در سطح جهان می‌باشد.

نوزاد نارس

اگر به هر دلیلی زایمان بین هفته‌های ۲۰ تا ۳۷ انجام شود نوزاد نارس خواهد بود.

زایمان زودرس و نارسی نوزاد یکی از شایع‌ترین علل مرگ‌های نوزادی است. به‌طور

متوسط سالانه ۱۵ میلیون نوزاد به صورت نارس متولد می‌شوند که از این میزان ۶۰

 درصد آنها از آفریقای جنوبی و آسیا است. همچنین هرسال نزدیک به یک میلیون از

نوزادان نارس جان خود را از دست می‌دهند. برخی از نوزادانی که زنده می‌مانند نیز

در تمام طول عمر خود با مشکلات و بیماری‌های فیزیکی، اختلالات ذهنی مربوط به

یادگیری و سایر ناتوانی‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند. حدوداً سه چهارم نوزادان نارس

که اقدامات پزشکی مناسبی را در دریافت می‌کنند زنده مانده و سلامتی خود را بدست

می‌آورند. درکشورهای توسعه یافته از طریق انجام اقدامات پزشکی ویژه برای نوزادان نارس

 ۹ نوزاد از هر ۱۰ نوزاد نارس می‌توانند نجات پیدا کنند.

علت

بیشتر زایمان‌های زودرس به صورت خود بخودی رخ می‌دهند، اما تعدادی از آنها نیز در نتیجه

القای زایمان یا خارج کردن نوزاد پیش از موعد و به روش سزارین است که علت آن می‌تواند

ابتلای مادر به انواع بیماری‌ها یا حتی عوارض بارداری نظیر پره اکلامپسی باشد که به علت

خطرات سلامتی که ممکن است جان مادر و حتی نوزاد را تهدید کند. از جمله علت‌های

زایمان زودرس می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • مصرف سیگار
  • مصرف الکل
  • بارداری دو یا چندقلویی
  • فشار خون بالا
  • دیابت
  • انواع عفونت‌ها

بارداری در سنین بالا است.

مشخصات ظاهری نوزادان نارس

باتوجه به آنکه نوزادان نارس مراحل تکامل در رحم مادر را به‌ طور کامل پشت سر نگذاشته‌اند،

چربی زیر پوستی در آنها بسیارکم بوده یا تشکیل نشده‌است، از این رو پوست آنها به رنگ

صورتی (کم رنگ یا پرنگ) بوده که معمولاً عروق خونی از ورای آن قابل مشاهده است.خطوط و

چین‌های پوستی درکف دست‌ها و پاها و نیز بر روی کیسه بیضه ایجاد نشده یا بسیار کم است.

همچنین برخی از رفلکس‌ها همانند چنگ زدن و چرخیدن به سمت منبع شیر در آنها شکل نگرفته‌است.

خوراک

شیر مادربهترین غذا برای نوزاد نارس است زیرا آنتی‌بادی‌های موجود در شیر مادر به بدن نوزاد

وارد شده و او را در برابر بسیاری از بیماری‌ها ایمن خواهد کرد. حتی اگر نوزاد توانایی کافی

برای مکیدن پستان مادر نداشته باشد، می‌توان شیر را دوشید و با کمک یک سرنگ استریل

یا لوله‌های مخصوص به نوزاد داد.

مراقبت‌ها

تا زمانی که این نوزادان نتوانند درجه حرارت بدن‌شان را حفظ کنند، در انکیباتور (تخت‌های مخصوصی

برای گرم نگهداشتن، اکسیژن‌رسانی) تحت مراقبت قرارمی‌گیرند. نوزادان نارسی که به واحد

مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) منتقل می‌شوند بسیار دقیق از لحاظ عفونت و تنفس و ضربان قلب

تحت مراقبت قرار می‌گیرند. با توجه به این که این نوزادان دوره بارداری را به‌طور کامل پشت سر نگذاشته‌اند،

بدن آنها هنوز برای زندگی در محیط خارج از رحم به طور کامل آماده نشده است به این ترتیب از همان

لحظات ابتدایی تولد برای حیات به کمک‌های ویژه ای نیاز دارند. برای مثال دستگاه تنفس این نوزادان

هنوز به ‌طورکامل تکامل نیافته‌است و به همین دلیل بیشتر نوزادان نارس دچار زجر تنفسی بوده و

ممکن است مدتی در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان بستری شوند.

  • سالمند

۲۱ حرکت ورزشی برای افراد مسن

ارسال شده در: هومینو | ۰

داشتن فعالیت بدنی مناسب برای افراد مسن بسیار مهم است، زیرا باعث می شود

که آنها دارای تحرک باشند و سالم زندگی کنند. این ورزش ها را حداقل دو بار در هفته

انجام دهید. لباس مناسبی بپوشید و در کنار خود بطری آب بگذارید تا آب بدنتان کم نشود.

ورزش های نشسته برای افراد مسن

۱- افراد مسن روی یک صندلی بنشینند و شانه هایشان  آرام باشد.

دستان خود را به طرفین بدن باز کنید تا قفسه سینه به سمت جلو بیاید.
به آرامی قفسه سینه را به سمت جلو و بالا بدهید تا کشش قفسه سینه را احساس کنید.

۲-افراد مسن روی یک صندلی بنشینند.

دست راست را بر شانه چپ و دست چپ را بر شانه راست بگذارید.
بدون اینکه پاهای خود را حرکت دهید، قسمت بالای بدن را به سمت راست بچرخانید و ۵ ثانیه توقف کنید.
سپس به حالت اول برگردید و قسمت بالای بدن را به سمت چپ بچرخانید و ۵ ثانیه توقف کنید.
این حرکت را ۵ بار به سمت راست و ۵ بار به سمت چپ انجام دهید.

۳-افراد مسن روی یک صندلی بنشینند.دو طرف صندلی را با دستتان بگیرید.

با زانوی خمیده، یک پای خود را تا جایی که می توانید بالا بیاورید.
بعد پایتان را روی زمین بگذارید و با پای دیگر همین حرکت را انجام دهید.
۵ بار هر کدام از پاها را به این روش بالا بیاورید.

۴-افراد مسن روی یک صندلی بنشینند.

طرفین صندلی را بگیرید.
یک پای خود را با زانوی صاف از زمین بلند کنید و مطابق شکل، پنجه و پاشنه پای خود را حرکت دهید.
۵ بار با پای راست این کشش را انجام دهید (یعنی پنجه و پاشنه خود را بکشید) و بعد پای

خود را زمین بگذارید و با پای چپ ۵ بار این کشش را انجام دهید و بعد پای خود را زمین بگذارید

و دوباره ۵ بار با پای راست و ۵ بار با پای چپ، این کشش را انجام دهید.

۵-افراد مسن روی یک صندلی بنشینند.شانه ها پایین باشد.

دستانتان را در طرفین خود قرار دهید.
کف دستانتان رو به جلو باشد، هر دو دستانتان را باز کنید و بالا ببرید.
هنگامی که دستانتان را بالا می برید، دم کنید (نفستان را تو دهید) و

هنگامی که دستانتان را پایین می آورید، بازدم کنید (نفستان را بیرون دهید).
این حرکت را ۵ بار انجام دهید.

 ۶- روی یک صندلی بنشینید. شانه ها به سمت پایین باشد و روبرو را نگاه کنید.

به آرامی سر خود را به سمت راست بچرخانید و ۵ ثانیه در همان

حالت بمانید و بعد به حالت اول برگردید.
سپس به آرامی سر خود را به سمت چپ بچرخانید و ۵ ثانیه در

همان حالت بمانید و بعد به حالت اول برگردید.سه بار سر خود را به

سمت راست و سه بار به سمت چپ بچرخانید.

۷- روی یک صندلی بنشینید. روبرو را نگاه کنید.

با دست راست، شانه چپ را به طرف پایین بکشید و در همان حال

به آرامی سرتان را به سمت راست کج کنید و ۵ ثانیه در همین حالت بمانید.
سپس  با دست چپ، شانه راست را به طرف پایین بکشید و در همان

حال به آرامی سرتان را به سمت چپ کج کنید و ۵ ثانیه در همین حالت بمانید.
این حرکت را سه بار در طرفین انجام دهید.

 انعطاف پذیری

۱- بایستید. پاها را به عرض شانه ها باز کنید و دستانتان در دو طرف بدنتان باشند.

دست چپ را به طرف پایین بکشید. باید در مفصل ران راست، احساس

کشش کنید و ۲ ثانیه در همین حالت بمانید.
سپس دست راست را به طرف پایین بکشید.
این حرکت را در هر سمت بدن، سه بار انجام دهید.

 ۲- کف دستانتان را روی دیوار بگذارید.

پای راست خود را خم کنید و یک گام با پای چپ به عقب بردارید و پای چپ را صاف نگه دارید.
کف هر دو پا باید بر روی زمین باشد.
در این حرکت، عضله ساق پای چپ کشیده می شود.
این کشش را برای هر پا، سه مرتبه انجام دهید.

تعادل

۱- بایستید. هر دو پا را به هم بچسبانید. زانوها را کمی خم کنید.

پای راست را از پای چپ دور کنید.
سپس پای چپ را به پای راست برسانید.
با روش بالا، ۱۰ قدم با پاهایتان بردارید.

۲- بایستید و پای راست را بلند کرده و روی پای چپ بگذارید.

بعد پای چپ را به پای راست بچسبانید.
می توانید دیوار و یا صندلی را بگیرید و این حرکت را انجام دهید.
هر چقدر فاصله پاهایتان کمتر باشد، تعادل شما بهتر می شود.

۳- صاف بایستید.

به جلو نگاه کنید.
پاشنه پای راست را جلوی پنجه پای چپ قرار دهید (مثل بازی گردو شکستم).
بعد پاشنه پای چپ را چلوی پنجه پای راست قرار دهید.
می توانید دیوار و یا صندلی را بگیرید و این حرکت را انجام دهید.
۵ قدم با این حرکت بردارید.

۴- مقابل دیوار بایستید.

باید بازوها صاف و نوک انگشتان دست با دیوار تماس داشته باشند.
پای چپ را بالا آورید و زانوی پای راست را کمی خم کنید و ۵ تا ۱۰ ثانیه به همان حالت بمانید و بعد پای خود را بر زمین گذارید.
برای پای راست هم این حرکت را تکرار کنید.
این حرکت را سه بار در هر پا انجام دهید.

۵- پای راست را روی یک پله قرار دهید.

سپس پای چپ را روی پله قرار دهید. طوری که هر دو پا روی پله باشند.
بعد پای چپ و سپس پای راست را پایین بیاورید.
۵ بار این حرکت را در هر پا انجام دهید.

قدرتی

۱- جلوی صندلی بنشینید. پاها را به عرض شانه باز کنید. به آرامی به جلو خم شوید.

به جلو نگاه کنید و از روی صندلی بلند شوید. از دستانتان برای بلند شدن استفاده نکنید.
۵ بار این حرکت را انجام دهید.
هر چه آهسته تر این حرکت را انجام دهید، اثر بهتری خواهد داشت.

۲- بایستید. دستانتان را پشت یک صندلی بگذارید.

پاها به عرض شانه ها باز باشند. باید پشتتان صاف باشد.
باسن را به سمت پایین فشار دهید.
به آرامی زانوها را خم کنید و بعد دوباره بایستید.
۵ بار این حرکت را انجام دهید.

۳- بایستید.

دستانتان را پشت یک صندلی بگذارید.
پاشنه پاها را از زمین بلند کنید.
۵ بار این حرکت را انجام دهید.

۴- بایستید.

دستانتان را پشت یک صندلی بگذارید.
پای راست را به طرف راست باز کنید. پشت و ران باید صاف باشند.
بعد به حالت اول برگردید.
پای چپ را به طرف چپ باز کنید. پشت و ران باید صاف باشند.
بعد به حالت اول برگردید.
۵ بار این حرکت را انجام دهید.

۵- بایستید و دستانتان را پشت یک صندلی بگذارید.

پای چپ را صاف به پشت و بالا ببرید. از خم شدن کمر جلوگیری کنید. ۵ ثانیه در همین حالت نگه دارید.
ران و باسن در این حرکت کار می کنند.
با پای دیگر نیز همین حرکت را انجام دهید.
۵ بار این حرکت را برای هر پا انجام دهید.

۶- بایستید.

با آرنج صاف، کف دستانتان را روی دیوار بگذارید و انگشتان رو به بالا باشند.
با پشت صاف، آرنج ها را خم کنید و به دیوار نزدیک شوید.
سپس آرنج دست ها را صاف کرده و از دیوار دور شوید و به حالت اول برگردید.
این حرکت را سه مرتبه و هر مرتبه، ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار کنید.

۷- بایستید، پاها را به عرض شانه باز کنید.

دو وزنه (یا دو بطری آب) را در دستانتان نگه دارید.
دستانتان را در دو طرف بدن قرار دهید.
آرنج ها را خم کنید تا وزنه ها به شانه هایتان برسد.
بعد به آرامی دستانتان را پایین بیاورید.
این حرکت را می توانید نشسته نیز انجام دهید.
این حرکت را سه مرتبه و هر مرتبه، پنج بار تکرار کنید.

منبع:tebyan.net

  • بارداری

مدت زمان یک بارداری طبیعی

ارسال شده در: هومینو | ۰

طول مدت بارداری شما با توجه به عوامل مختلفی متفاوت خواهد بود. یکی از این عوامل بارداری

پرخطر است. بارداری‌های پرخطر مانند بارداری‌های چندقلویی ممکن است زودتر از موعد به پایان

برسد و جنین یا جنین‌ها زودتر به دنیا بیایند. اگر شما بارداری معمولی و سالمی هم داشته باشید،

ممکن است زمان زایمانتان با تاریخ احتمالی زایمان یا تاریخ تعیین‌شده در سونوگرافی‌های قبلی

در سه ماهۀ اول یکسان نباشد. با دانستن مدت زمان یک بارداری طبیعی، می‌توانید متوجه شوید

که از چه زمانی باید برای زایمان احتمالی خود آماده شوید. در این مطلب با طول مدت بارداری

و زمان مناسب برای رفتن به بیمارستان آشنا خواهید شد.

مدت زمان بارداری

طول یک بارداری طبیعی بین ۳۷ تا ۴۲ هفته است. این پنج هفته، زمانی است که شما نیاز به

مراقبت بیشتری دارید و باید نسبت به دردها و انقباضات رحم خود آگاه باشید. البته زمان تقریبی

ختم بارداری بر اساس تاریخ اولین روز قاعدگی یا سونوگرافی سه ماهۀ اول معین می‌شود، اما

تعداد بسیار کمی از جنین‌ها دقیقاً در همان روز به دنیا می‌آیند. معمولاً یک هفته بین تاریخ دقیق

زایمان و تاریخ تقریبی آن، اختلاف وجود دارد. بیشتر نوزادان بین هفته‌های ۳۷ تا ۴۱ به دنیا می‌آیند،

اما اگر بارداری شما دوقلو یا بیشتر از آن است، باید امکان زایمان زودرس را نیز در نظر بگیرید. اگر زایمان

قبل از هفتۀ ۳۷ انجام شود، زایمان زودرس است. نوزادانی که در هفته‌های قبل از هفتۀ ۳۷ بارداری

به دنیا می‌آیند، به احتمال زیاد نیازمند مراقبت ویژه هستند. این نوزادان معمولاً تا زمانی که توانایی

تنفس در هوای معمولی را داشته باشند، باید در بخش مراقبت‌های ویژۀ نوزادان یا nicu بمانند. بعد

از هفتۀ ۴۲ نیز وقت مناسبی برای زایمان نیست، زیرا پس از هفتۀ ۴۱، جفت به مرور کارایی خود را از

دست می‌دهد و ممکن است جنین نتواند به راحتی اکسیژن و مواد مغذی را دریافت کند و وضعیت

زجر جنین اتفاق بیفتد.

زمان رفتن به بیمارستان

برای تعیین زمان رفتن به بیمارستان باید توجه کرد که شما و پزشکتان چه روشی را برای زایمان در

نظر گرفته‌اید. اگرچه سزارین انتخابی، برای شما و جنین عوارض زیادی خواهد داشت، اما اگر می‌خواهید

به صورت سزارین برنامه‌ریزی‌شده زایمان کنید، با پزشک خود در مورد زمان زایمان صحبت کنید و ختم

بارداری را به هفتۀ ۳۹ و بعد از آن موکول کنید، زیرا رشد جنین در هفته‌های آخر بارداری کامل می‌‌شود.

نوزادانی که در هفتۀ ۴۰ به دنیا می‌آیند، توانایی بیشتری برای مکیدن سینۀ مادر و کنترل دمای بدن خود

دارند. همچنین به دلیل رشد کامل کبد این نوزادان، زردی به سرعت بهبود می‌یابد. جنین در ۴۰ هفتگی،

جنین کاملی است که تمام ارگان‌های بدنش به اندازۀ کافی رشد کرده است و به احتمال زیاد می‌تواند

به راحتی نفس بکشد و تغذیه کند.

در مورد زایمان طبیعی نیز باید از هفتۀ ۳۷ به بعد هشیار باشید. دردها و انقباضات را اندازه بگیرید. منظم

شدن دردها و انقباضات، نشانۀ زایمان است. سعی کنید دردهای زایمان را بشناسید و تنها زمانی که

مطمئن شوید زمان زایمان فرا رسیده است به بیمارستان بروید. اگر زودتر از موعد به بیمارستان رفتید و هنوز

دهانۀ رحم به اندازۀ کافی باز نشده بود، درخواست القای زایمان یا سزارین ندهید. اگر پزشک تشخیص

داد که شما می‌توانید به صورت فیزیولوژیک زایمان کنید، تا فرا رسیدن زمان زایمان صبر کنید. طی این مدت

می‌توانید در محوطۀ بیمارستان قدم بزنید تا زمان زایمانتان برسد.

اگر کیسۀ آب شما در خانه پاره شد، بدون تعلل به بیمارستان بروید. توجه داشته باشید که بعد از پاره شدن

کیسۀ آب در خانه نمانید، زیرا این اتفاق، احتمال عفونت را در مادر و جنین افزایش می‌دهد. همچنین اگر خونریزی

نیز داشتید، در هر هفته‌ای از بارداری که بودید، سریع خود را به بیمارستان برسانید. در مورد زمان رفتن به بیمارستان

تنها با ماما یا پزشک خود مشورت کنید. توجه داشته باشید که توصیه‌های افراد غیرمتخصص هرگز قابل اعتماد نیست.