• مامایی

مراقبت‌های پزشکی برای داشتن فرزند سالم پس از بارداری‌

ارسال شده در: هومینو | ۰

بارداری بعد از ۳۵ سالگی در ردیف بارداری‌ های پرخطر محسوب می‌شود

و نیازمند مراقبت‌های ویژ‌ۀ دوران بارداری و قبل از آن است. اگر قصد باردار

و قبل از آن است. اگر قصد باردار

شدن در این سن را دارید، بهتر است برای افزایش شانس داشتن یک بارداری

سالم و مطلوب موارد زیر را رعایت کنید:

۱- انجام مشاوره و معاینات پیش از بارداری

۲- انجام زودهنگام و منظم معاینات دوران بارداری

۳- انجام آزمایش‌های تشخیصی برای اختلالات کروموزمی

۴- مصرف ویتامین‌های دوران بارداری

 پس از تصمیم‌گیری برای بارداری و قبل از اقدام، لازم است پزشک خود

را انتخاب کنید و معاینات پیش از بارداری را انجام دهید. پزشک مشاورۀ

لازم در مورد بارداری در این محدودۀ سنی را برای شما توضیح خواهد داد

و با انجام آزمایش‌های لازم، سلامت جسمی شما را ارزیابی می‌کند. در این

معاینات پزشک به شما کمک خواهد کرد تا شانس بارداری خود را افزایش دهید.

​​​​​​​خودمراقبتی و نقش آن در داشتن بارداری سالم

۱- بیماری‌های مزمن خود را فراموش نکنید

۲- از رژیم غذایی سالم و متناسب استفاده کنید

۳- به میزان توصیه‌شده وزن اضافه کنید

۴- به طور منظم ورزش کنید

۵- از مصرف سیگار و نوشیدنی‌های الکلی خودداری کنید

۶- خودسرانه دارو مصرف نکنید

  • بارداری

علائم اولیه بارداری چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

رایج ترین علائم اولیه بارداری چیست؟ در یک نظرسنجی که در امریکا

انجام شده است، اولین علائم حاملگی به صورت زیر گزارش شده است:
۲۹% از زنان تاخیر در عادت ماهانه را از اولین علائم حاملگی خود گزارش کردند.
۲۵% از زنان، تهوع را اولین علامت حاملگی گزارش کردند.
۱۷% از زنان تغییر در سایز سینه را اولین علائم بارداری گزارش کردند.
در حالی که خونریزی، به عنوان اولین علامت بارداری شناخته شده است

ولی انجمن بارداری امریکا گزارش کرد فقط ۳% از زنان خونریزی

علائم اولیه بارداری را می‌دانستند

احساس خستگی های بیش از حد

بیزار بودن از غذاها یا ویار کردن

افزایش دمای پایه ای بدن

نشانه های هفته اول بارداری:

خونریزی واژینال

درد پشت و گرفتگی

در اوایل بارداری چه نشانه هایی در بدن ظاهر می شود؟

نفخ کردن و باد کردن شکم

نوسانات خلقی

سردرد 

در سونوگرافی آنومالی چه دیده میشود

ارسال شده در: هومینو | ۰

دراین سونوگرافی که حدود ۲۰ دقیقه طول میکشد تمام اندام های

جنین مشاهده و بررسی می شود.
ساختار و شکل سر جنین؛ در این مرحله مشکلات مغزی بسیار

کم است اما امکان دارد وجود داشته باشد.
صورت جنین برای بررسی شکاف لب؛ شکاف کام در داخل

دهان جنین به سختی دیده می شود.
ستون فقرات و اندام های جنین ،بررسی مقطعی ستون فقرات و

طول آن برای اطمینان از همراستایی استخوان ها و پوشش

پوست بر روی ستون فقرات پشت.
دیواره شکم جنین؛ برای اطمینان از پوشیده شدن تمام اندام های

داخلی با استفاده از دیواره شکم. همچنین بررسی جفت،

بند ناف و آب دور جنین.
قلب جنین؛ دو دریچه بالا و دو دریچه پایین باید یک اندازه باشند.

دریچه ها باید در هر ضربان قلب باز و بسته شوند.

همچنین رگ های اصلی و شریان های منتقل کننده خون

و ضربان قلب جنین را بررسی می شود.

در این اسکن سه شریان خونی؛ دو سرخرگ و یک ورید در بند ناف شمارش و بررسی خواهد شد. همچنین ممکن است میزان مایع آمنیوتیک و امکان حرکت آزادانۀ جنین بررسی شود. در طول اسکن، متخصص اعضای بدن جنین را اندازه‌گیری می‌کند تا از طبیعی بودن رشد او مطمئن شود. مواردی که در این اسکن اندازه‌گیری خواهد شد در قسمت زیر آمده است:

  • دور سر (HC)
  • دور شکم (AC)
  • استخوان ران (FL)

  • مامایی

معاینات پزشکی سه ماهۀ اول بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

تست بارداری خانگی و معاینات پزشکی شما مثبت شده و لازم است که یک وقت برای ملاقات

با پزشک بگیرید. اگر هنوز پزشک مورد نظر خود را پیدا نکرده‌اید، باید در

هر صورت به یک پزشک زنان مراجعه کنید تا مراقبت‌های بارداری را شروع کنید.

جلسات ویزیت در سه ماهۀ اول بسیار شبیه هم است و پزشک به بررسی

وضعیت عمومی شما خواهد پرداخت و آزمایش‌هایی را برای شما تجویز خواهد کرد.

در این مطلب با ‌اتفاق‌هایی که در جلسات ویزیت پزشک در سه ماهۀ اول

رخ خواهد داد، بیشتر آشنا ‌خواهید شد.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • اولین جلسۀ معاینات بارداری

  • معاینات و آزمایش‌های سه ماهۀ اول

  • ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مشاوره در مورد خودمراقبتی در سه ماهۀ اول

اولین جلسۀ معاینات بارداری

اگرچه بهتر است به محض مثبت شدن نتیجۀ بارداری به پزشک مراجعه کنید،

اما معمولاً زنان بعد از گذشت یک تا دو ماه از بارداری متوجه آن می‌شوند.

به محض تشخیص احتمال بارداری یا اگر نتیجۀ آزمایش خانگی شما مثبت شد،

بهتر است در فاصله هفته‌های شش تا ۱۰ برای انجام اولین ملاقات با پزشک

برای شروع مراقبت‌های دوران بارداری برنامه‌ریزی کنید. در اولین جلسه،

پزشک ممکن است ابتدا برای تأیید حاملگی، آزمایش‌های خون برای شما تجویز کند.

در صورت تأیید باردار بودن شما، پزشک با پرسیدن سوال‌هایی اقدام به

تعیین سن بارداری، زمان زایمان و در نهایت تکمیل پروندۀ سلامتتان خواهد کرد.

سوال‌هایی که پزشک برای تکمیل پروندۀ بهداشتی مادر می‌پرسد ممکن است ‌

شامل موارد زیر باشد:

سوال‌هایی در مورد سلامت و بهداشت زنان: پزشک در مورد نظم و طول

دورۀ عادت ماهانه و اولین روز آخرین عادت ماهانه از شما می‌پرسد. همچنین

در مورد عفونت‌ها یا بیماری‌های آمیزشی احتمالی و همچنین جزئیات

بارداری‌های پیشین مادر سوال‌هایی می‌کند.

سوابق پزشکی و بیماری‌های مزمن: پزشک برای تکمیل پروندۀ سلامت مادر

در مورد بیماری‌های مزمنی که مادر ممکن است به آنها مبتلا باشد مانند دیابت

یا فشار خون و روش‌های درمان قبلی می‌پرسد. همچنین سابقۀ جراحی یا

بستری شدن در بیمارستان یا حساسیت‌های دارویی مادر را از او خواهد پرسید.

سبک زندگی مادر: برای اطلاع از سبک زندگی مادر و خطرهای احتمالی

مرتبط با آن سوال‌هایی را در مورد مصرف دخانیات، الکل و مواد مخدر می‌کند.

همچنین ممکن است در مورد سابقۀ وجود آزار جنسی در گذشته یا خشونت

خانگی از مادر سوال کند. بهتر است صادقانه به سوال‌های پزشک پاسخ بدهید

تا او بتواند بهترین راهکارها را برای سلامت بارداری شما انجام دهد.

سوابق پزشکی خانوادگی: از آنجا که برخی از مشکل‌ها می‌تواند ارثی باشد،

لازم است پزشک اطلاعاتی در مورد سوابق مشکلات پزشکی خانوادۀ شما

را در اختیار داشته باشد. اگر سابقۀ سقط، تولد نوزاد با نقص‌های ژنتیک یا

زایمان زودرس در خانواده دارید، به پزشک اطلاع دهید. همچنین در صورت

وجود سابقۀ بیماری مزمن مانند دیابت در خانواده، لازم است پزشک بداند و

آن را در پروندۀ سلامت شما ثبت کند.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پزشک در اولین جلسه با معاینۀ مادر وضعیت تیروئید، ریه، پستان، سلامت

دهان و دندان شما را بررسی خواهد کرد. همچنین با معاینۀ واژن و لگن و معاینات پزشکی

وضعیت سلامت مادر را تحت نظر قرار می‌دهد. در ادامه پزشک فشار خون،

قد و وزن مادر را اندازه می‌گیرد و نمایۀ تودۀ بدنی یا همان bmi مادر را مشخص می‌کند.

پزشک ممکن است از اولین جلسه‌، مصرف برخی از مکمل‌ها به خصوص

فولیک اسید را برای مادر تجویز کند. مادر باردار باید هر روز، دُز مشخصی

فولیک اسید مصرف کند. در انتهای جلسۀ اول، معمولاً پزشک در مورد سایر

جلسه‌ها و کارها و روش‌هایی که برای مراقبت از بارداری شما انجام خواهد داد

به شما توضیح می‌دهد. همچنین ممکن است آزمایش‌های تکمیلی برای بررسی

میزان ایمنی بدن شما و همچنین بررسی سلامتتان درخواست کند تا در جلسات

بعدی نتایج آنها بررسی شود.

معاینات و آزمایش‌های سه ماهۀ اول

در سه ماهۀ اول بهتر است مادر هر ماه، حداقل یک ملاقات با پزشک داشته باشد.

در این جلسات، پزشک آزمایش‌هایی را بررسی می‌کند که در ملاقات‌های قبلی

درخواست داده است و تصمیم‌های لازم را خواهد گرفت. آزمایش‌هایی که

پزشک ممکن است در سه ماهۀ اول برای شما لازم بداند شامل موارد زیر است:

آزمایش خون: پرشک در اولین جلسۀ معاینات بارداری، احتمالاً یک آزمایش

خون کامل برای شما درخواست خواهد کرد. نتایج این آزمایش خون می‌تواند

به پزشک در بررسی وضعیت سلامت شما کمک زیادی کند. پزشک معمولاً در

این آزمایش خون، گروه خونی، rh خون و وضعیت آنتی‌بادی‌های rh را بررسی می‌کند.

همچنین آزمایش خون کامل cbc به پزشک در بررسی کم‌خونی یا عفونت احتمالی

در بدن شما کمک خواهد کرد. پزشک ممکن است در آزمایش خون، تقاضای بررسی

میزان ایمنی بدن شما نسبت به بیماری‌ای مانند سرخجه و هپاتیت b را درخواست کند.

‌اگر شما روابط جنسی پرخطر داشته‌اید، پزشک می‌تواند در این آزمایش خون،

وجود بیماری‌های آمیزشی مانند هپاتیت یا hiv را بررسی کند. همچنین آزمایش

قند خون ناشتا می‌تواند به پزشک اطلاعاتی در مورد وضعیت قند خون شما بدهد.

اگر شما سابقۀ دیابت داشته باشید یا پره‌دیابتیک باشید، پزشک ممکن است آزمایش‌های

تکمیلی و دارو برایتان تجویز کند.

آزمایش ادرار: پزشک برای بررسی وضعیت سلامت و یافت هر نوع عفونت مجاری

ادرار به شما آزمایش کامل ادرار شامل آنالیز و کشت ادرار خواهد داد. پزشک وجود خون،

پروتئین و قند در ادرار شما را بررسی خواهد کرد و در صورت وجود قند در ادرار شما،

کارهای لازم برای تشخیص دیابت را انجام خواهد داد.

آزمایش‌های غربالگری: پزشک معمولاً در اولین جلسات معاینۀ پیش از بارداری

با شما در مورد آزمایش‌های غربالگری و به طور مشخص غربالگری سه ماهۀ اول

صحبت خواهد کرد. آزمایش‌های غربالگری برای تشخیص نقص‌های مادرزادی جنین

و اختلالات کروموزمی او استفاده می‌شود. انجام آزمایش‌های غربالگری به پزشک

و شما کمک می‌کند تا در صورت وجود هر نوع نقص مادرزادی بتوانید تصمیم

درستی بگیرید.

آزمایش‌های غربالگری سه ماهۀ اول می‌تواند احتمال وجود اختلالات کروموزومی

در جنین را نشان دهد. این آزمایش‌ها شامل یک سونوگرافی nt که میزان مایع

پشت گردن جنین را اندازه‌گیری می‌کند و یک آزمایش خون است که سطح هورمون

hcg سطح پروتئین a در پلاسمای مادر را بررسی می‌کند. این آزمایش‌ها

معمولاً بین هفته‌‌های ۱۱ تا پایان هفتۀ ۱۳ تجویز می‌شود. آزمایشگاه زنان باردار

را در دو گروه کم‌خطر و پرخطر قرار می‌دهد و پزشک با دریافت جواب این غربالگری،

در صورت احتمال وجود هر نوع اختلال کروموزومی، ممکن است تقاضای آزمایش‌های

تشخیصی بیشتری را بدهد یا ممکن است انجام آزمایش‌های غربالگری سه ماهۀ

دوم را به شما توصیه کند و بعد از آن در صورت لزوم آزمایش‌های تشخیصی تجویز شود.

به این شکل که اگر نتایج غربالگری شما را در گروه پرخطر قرار دهد، پزشک به

احتمال زیاد یکی از آزمایش‌هاینمونه‌گیری از پرزهای جفتی یا آمنیوسنتز را برای شما

درخواست می‌کند. اگر آزمایش‌های خون غربالگری سه ماهۀ اول، شما را در گروه کم

خطر قرار دهد ولی شما سونوگرافی nt را همزمان با این آزمایش‌ها انجام نداده باشید،

پزشک غربالگری سه ماهۀ دوم را در فاصلۀ هفته‌های ۱۵ تا ۱۷ برای شما درخواست می‌کند.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مشاوره در مورد خودمراقبتی در سه ماهۀ اول

پزشک احتمالاً در معاینات پزشکی در سه ماهۀ اول دربارۀ تغذیۀ صحیح، غذاهایی که

نباید بخورید، افزایش وزن، ویتامین‌های لازم برای دوران بارداری و مشکلات شایع در

اوایل بارداری، توضیحاتی را به شما خواهد داد و علائم هشداردهنده‌ای را به شما گوشزد

خواهد کرد ‌که نیاز به مراجعۀ فوری به پزشک دارد. این توضیحات به شما کمک خواهد کرد

که بتوانید نقش مفیدی در مراقبت از سلامت خود و کودکتان بازی کنید. شما می‌توانید

نگرانی‌ها و سوال‌های خود را که در بین هر جلسۀ ویزیت برای شما پیش آمده است،

یادداشت کنید و در ملاقات با پزشک از او بپرسید. پزشک به شما کمک خواهد کرد تا

از میزان نگرانی‌هایتان کم کنید. او همچنین ممکن است واکسن آنفلوانزا را در صورت

شروع فصل پاییز به شما پیشنهاد بدهد.

  • بارداری

پارگی کیسۀ آب و مراقبت‌های پزشکی در دوران بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

دوران بارداری: جنین درون کیسه‌ای محتوی مایع آمنیوتیک غوطه‌ور است که از او در برابر ضربه

و عفونت‌ها مراقبت می‌کند و به آن کیسۀ آب می‌گویند. وقتی غشای کیسۀ آب

سوراخ یا پاره شود، مایع آمنیوتیک از طریق دهانۀ رحم و واژن خارج خواهد شد.

پاره شدن کیسۀ آب می‌تواند خطرهایی را برای جنین به وجود آورد. این مطلب در

مورد علائم پارگی کیسۀ آب و مراقبت‌های لازم در صورت بروز مشکل، راهنمایی‌هایی

را به شما خواهد داد.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • علائم پارگی کیسۀ آب
  • مراقبت‌های پزشکی پس از پارگی کیسۀ آب
  • خطرات پارگی کیسۀ آب و شروع نشدن زایمان

دوران بارداری :علائم پارگی کیسۀ آب

کیسۀ آب اکثر زنان به ‌صورت طبیعی در پایان مرحلۀ اول زایمان پاره می‌شود.

زمان زایمان اغلب با انقباض ماهیچه‌ها آغاز می‌شود، اما گاهی این کیسه می‌تواند

پیش از شروع انقباضات مربوط به زایمان نیز پاره شود، به این اتفاق پار‌گی زودرس

کیسۀ آب می‌گویند. پارگی زودرس کیسۀ آب اگر پیش از هفتۀ ۳۷ بارداری اتفاق

بیفتد می‌تواند خطرناک باشد. پارگی کیسۀ آب به معنی خروج زیاد و کامل حجم

زیادی مایع از واژن نیست، بلکه ممکن است یک رطوبت ساده مانند نشت

کمی ادرار باشد.

توجه به نوع ترشحات واژن می‌تواند به شما در تشخیص به موقع پارگی کیسۀ

آب کمک کند. توجه کنید که مقدار مایعی که از بدنتان خارج می‌شود متفاوت است؛

ممکن است بسیار اندک یا خیلی زیاد باشد. رنگ مایع آمنیوتیک تقریباً شفاف

و متمایل به زرد است و امکان دارد مقداری خون نیز در آن وجود داشته باشد.

اگر فکر می‌کنید که کیسۀ آب شما پاره شده است، سعی کنید خونسرد بمانید

و با اورژانس تماس بگیرید یا هرچه سریع‌تر خودتان را به بیمارستان برسانید.

در صورت خروج مقدار زیادی آب نیز بهتر است هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید.

مراقبت‌های پزشکی پس از پارگی کیسۀ آب

زمانی که کیسۀ آب شما پاره شود، پزشک پیش از هر چیز ابتدا وضعیت عمومی

سلامت شما و کودکتان را ارزیابی خواهد کرد. پزشک ممکن است از شما چنین سؤال‌هایی را بپرسد:

  • هنگام پاره شدن کیسۀ آب، چقدر مایع از بدنتان خارج شد؛ زیاد یا کم؟

  • مایع خارج‌شده چه رنگی بود؟

  • دوران بارداری :آیا دارای علائم آغاز انقباض مانند گرفتگی عضله هستید؟

او همچنین برای اطمینان از سلامت کودک به ضربان قلب او گوش خواهد کرد.

در این مرحله معمولاً نیاز به بررسی از طریق واژن نیست. با این وجود ممکن است

پزشک برای بررسی میزان خروج مایع نیازمند معاینۀ واژن باشد. مراقبت‌های

بعد از پارگی زودرس کیسۀ آب با توجه به میزان پیشرفت بارداری و وضعیت سلامت

مادر و جنین خواهد بود. اگر بعد از هفتۀ ۳۴ بارداری کیسۀ آب پاره شود، درصورتی‌

که انقباضات رحمی شروع نشده باشد، پزشک انتخاب‌های زیر را خواهد داشت:

  • در اولین فرصت نسبت به زایمان با روش القای زایمان اقدام کند.
  • ۲۴ ساعت صبر کند تا شاید بدون نیاز به روش القا، زایمان شروع شود.
  • بیش از ۲۴ ساعت منتظر بماند تا انقباضات زایمان شروع شود؛ البته در این حالت،
  • خطر انتقال عفونت به رحم نیز وجود دارد.

انقباضات زایمان احتمال دارد ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از پاره شدن کیسۀ آب شروع شود،

بنابراین احتمالاً پزشک توصیه می‌کند که پیش از زایمان به روش القا، ۲۴ ساعت صبر کنید.

اگر بارداری در هفته‌های ۲۵ تا ۳۴ باشد، مادر باردار برای مراقبت بیشتر در بیمارستان

بستری خواهد شد و در این مدت علاوه بر دریافت مایعات، علائم حیاتی مادر

و جنین هر چهار ساعت یک بار کنترل می‌شود. همچنین معاینات شکمی نیز

برای بررسی میزان انقباضات و حساسیت رحم انجام خواهد شد.

پزشک برای بررسی احتمال عفونت، آزمایش‌‌هایی را تجویز خواهد کرد.

در صورت پایدار بودن وضعیت سلامت مادر و جنین، پزشک تا هفتۀ ۳۴ صبر

خواهد کرد و رشد ریه‌‌های جنین را تحت نظر خواهد گرفت و در اولین فرصت،

زایمان را به روش القا انجام خواهد داد. اگر پارگی کیسۀ آب پیش از هفتۀ ۲۵ اتفاق بیفتد،

پزشک بعد از بررسی وضعیت آنومالی جنین و همچنین بررسی برای هر گونه عفونت،

۴۸ ساعت زمان خواهد داد. اگر مشکل رفع شود و وضعیت جنین و مادر پایدار شود،

ادامۀ بارداری تحت کنترل و نظارت انجام خواهد شد و در غیر این صورت، پزشک

فوراً پیشنهاد ختم بارداری را خواهد داد.

دوران بارداری :خطرات پارگی کیسۀ آب و شروع نشدن زایمان

اگر بعد از هفتۀ ۳۷ بارداری هستید و بیشتر از ۴۸ ساعت از پاره شدن کیسۀ آب شما

می‌گذرد و هنوز انقباضات زایمان شماآغاز نشده است، باید هرچه سریع‌تر در مورد اقدامات

بعدی تصمیم بگیرید. زیرا هرچه فاصلۀ میان پاره شدن کیسۀ آب و تولد نوزاد بیشتر شود،

خطر ابتلا به عفونت شما و کودکتان افزایش می‌یابد. پزشک می‌تواند فوراً زایمان را

با روش القا آغاز کند. زایمان به روش القا دردناک‌تر یا سخت‌تر از زایمان طبیعی نیست

و شما در این روش هم تجربه‌ای نزدیک به تجربۀ زایمان طبیعی خواهید داشت و از همان

روش‌های کنترل درد زایمان طبیعی برای شما استفاده خواهد شد. اگر بعد از پارگی کیسۀ آب،

منتظر شروع طبیعی زایمان هستید، باید وضعیت شما به دقت تحت نظر قرار گیرد. در این زمان کنترل موارد زیر ضروری است:

  • کنترل ضربان قلب و حرکات جنین هر ۲۴ ساعت
  • تغییر در دمای بدن هر چهار ساعت یک بار برای بررسی وجود تب
  • تغییر در رنگ و بوی ترشحات مایع آمنیوتیک

در صورت وجود هر گونه تغییر در وضعیت حرکت و ضربان قلب جنین یا وجود نشانه‌های

عفونت مانند تب و لرز، پزشک به سرعت القای زایمان را آغاز خواهد کرد. پس از تشخیص عفونت،

پزشک آنتی‌بیوتیک را به صورت تزریق وریدی برای شما تجویز خواهد کرد و لازم است

که سریعاً با روش القا، زایمان را انجام دهد. این اقدامات به حفاظت از جنین شما کمک خواهد کرد.

اگر دارای هیچ‌کدام از علائم عفونت نباشید و به صورت طبیعی بعد از ۲۴ ساعت پس از پاره شدن کیسۀ آب

زایمان کنید، ممکن است برای مراقبت بیشتر لازم باشد که نوزاد شما در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان

یا nicu برای مدت کوتاهی بماند. با این کار می‌توان نوزاد را برای بررسی علائم عفونت احتمالی تحت نظر گرفت.

  • بارداری

صدای قلب جنین از چه زمانی شنیده می‌شود؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

جنین

به گزارش خبرنگار حوزه کلینیک گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان؛

 رشد جنین به سرعت پس از ایجاد سلول اولیه آغاز می‌شود.

معمولاً در هفته‌های اول و دوم تشکیل نطفه، مادر متوجه بارداری خود نمی‌شود و علامت خاصی ندارد.

در هفته سوم بارداری سلول های جنسی مرد و زن در یکی از لوله‌های فالوپ یکی

می‌شوند و سلول اولیه به نام zygote زیگوت را تشکیل می‌دهند.

اگر بیش از یک سلول جنسی ماده آزاد و بارور شود امکان دارد چندین زیگوت تشکیل

شود، این سلول دارای ۴۶ کروموزوم است که ۲۳ عدد از آن‌ها متعلق به پدر و ۲۳ عدد

متعلق به مادر است و باعث ایجاد خصوصیاتی، چون تعیین جنسیت کودک، رنگ چشم،

موها، نوع شخصیت و سطح هوش کودک می‌شود.

به زودی پس از لقاح سلول زیگوت به سوی رحم حرکت می‌کند و از همان زمان تقسیم

سلولی آغاز می‌شود تا سلول‌هایی شبیه به تمشک تشکیل شود.

در هفته چهارم به محض رسیدن زیگوت به رحم تقسیمات سلولی افزایش پیدا می‌کند

و جنین به دیواره رحم می‌چسبد تا از آن محافظت کند. این دیواره تا زمان تشکیل جفت

نقش تغذیه کننده زیگوت را نیز برعهده دارد.

هفته پنجم آغاز دوره جنینی است و در این زمان اعضای بدن شامل مغز، نخاع، قلب

و سایر اندام‌های کودک شروع به تشکیل شدن می‌کنند.

جنین در این مرحله از سه لایه تشکیل شده است لایه بالایی، اکستروم و لایه بیرونی

که در اصل تبدیل به لایه خارجی پوست بدن کودک، سیستم عصبی مرکزی و محیطی،

چشم، گوش‌ها و بسیاری دیگر از بافت‌ها و اندام‌های بدن می‌شود.

قلب کودک و سیستم گردش خون در لایه میانی سلول، مزودرم تشکیل می‌شود، این لایه

همچنین به عنوان پایه‌ای برای شکل گیری استخوان ها، عضلات، کلیه‌ها و حتی سیستم

تولید مثلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در پایان هفته پنجم نوزاد به اندازه نوک یک قلم است.

هفته ششم هفته‌ای است که نخستین بار قلب کودک شروع به تپش می‌کند.

در این هفته، رشد کودک سریع می‌شود و لوله‌های عصبی موجود در بدن او بسته می‌شوند

و قلب جنین تکمیل و شروع به پمپاژ خون می‌کند.

در این مرحله ویژگی‌های پایه‌ای صورت ظاهر می‌شود از جمله گوش و اجزای داخلی آن

تشکیل می‌شوند و فک کودک نیز تکمیل می‌شود.

جنین در این زمان خم شده و به شکل حرف انگلیسی C در می‌آید و جوانه‌های کوچک

دست و پا‌ها شروع به رشد می‌کنند.

کارشناسان در عین حال اذعان دارند شنیدن صدای ضربان قلب جنین درمادران باردار متفاوت

است و به عوامل متعددی بستگی دارد، برخی از مادران توسط دستگاه سونوگرافی در حدود

هفته ۳ یا ۴ بارداری صدای ضربان قلب جنین خود را می‌شنوند و برخی دیگر هم در اوایل هفته

ششم بارداری صدای ضربان قلب جنین را توسط دستگاه سونوگرافی می‌شنوند.

در هفته هفتم بارداری مغز جنین تکمیل می‌شود و چهره او به سرعت به فرم طبیعی نزدیک

می‌شود. عنبیه چشم‌ها تشکیل می‌شود و دست و پا‌ها به رشد خود ادامه می‌دهند،

دراین زمان جنین به اندازه پاک کن نوک مداد است.

در هفته هشتم چشم‌های کودک قابل مشاهده و انگشتان دست و پا، لاله گوش، لب بالا و

بینی تشکیل شده است. بدن جنین دراین مرحله شروع به صاف شدن می‌کند.

جنین در این زمان ابعادی در حدود ۱۱ الی ۱۴ میلی متر دارد.

در هفته نهم بارداری، انگشتان پا تشکیل می‌شوند و استخوان‌ها رشد می‌کنند، مفصل آرنج

تشکیل می‌شود و روند تکمیل پلک و گوش‌های جنین همچنان ادامه دارد.

در این زمان جنین ۲۰ میلی متر طول دارد.

درهفته ده بارداری گردن جنین شروع به رشد می‌کند

در هفته‌های بعدی رشد اعضای بدن کودک همچنان ادامه دارد تا در هفته شانزدهم بارداری

سرنوزاد کاملاً از گردن فاصله می‌گیرد و پلک‌ها برای محافظت از چشم جنین تکمیل شده است.

درهفته یازده بارداری اندام‌های تناسلی کودک تشکیل می‌شود و جنسیت او قابل تشخیص می‌شود.

کودک در این زمان ۵۰ میلی متر و وزن او هشت گرم است، دراین هفته گلبول‌های قرمز

در کبد کودک تشکیل می‌شوند و گردش خون به خوبی انجام می‌شود.

در این زمان تکامل کودک انجام شده و تا ماه‌های آخر بارداری رشد کامل سایر اعضای بدن انجام می‌شود.

منبع: mayoclinic

  • زایمان

روزهای پایانی بارداری

ارسال شده در: بدون گروه | ۰

روزهای پایانی بارداری، با نزدیک شدن به روز زایمان، زمانی است که احتمالاً خودتان نیز احساس می‌کنید

باید بیشتر از قبل آماده باشید. ممکن است به نشانه‌های بدنتان حساس‌تر شوید یا این که نگرانی‌های

دیگری در ذهنتان شکل بگیرد. کسب آمادگی جسمی و روحی می‌تواند در رفع این نگرانی‌‌ها به

شما کمک کند. با آماده شدن برای زایمان، احتمالاً نگرانی شما کمتر می‌شود و دیگر از این که کاری

را انجام نداده باشید، مضطرب نیستید. همچنین جمع کردن ساک بیمارستان در روزهای قبل از زایمان،

به شما کمک می‌کند با خیالی راحت به بیمارستان بروید. در این مطلب با آمادگی جسمی و روانی

برای زایمان در روزهای آخر بارداری، همچنین نکاتی در رابطه با جمع کردن وسایل مورد نیاز برای رفتن به

بیمارستان آشنا خواهید شد.

آمادگی جسمی برای زایمان

هنگامی که دردهایتان شروع شده است و طبق سونوگرافی‌ها و نظر پزشک یا ماما به زمان زایمان

نزدیک شده‌اید، می‌توانید بدن خودتان را برای داشتن زایمانی آرام آماده کنید. حمام کردن و نوشیدن

دم‌نوش می‌تواند به آماده شدن بدن شما کمک کند. موارد زیر را در این رابطه به خاطر داشته باشید:

حمام کردن: هنگامی که دردهای شما شروع شود، حمام کردن روش خوبی برای کاهش این دردهاست.

اگر نمی‌توانید بایستید، روی یک چهارپایه یا صندلی مطمئن و محکم بنشینید و نواحی دردناک بدن را

در زیر دوش آب ولرم قرار دهید. این کار، علاوه بر این که باعث کم شدن دردها می‌شود، به سریع‌تر

شدن روند زایمان نیز کمک خواهد کرد.

توپ زایمان: توپ زایمان یک وسیلۀ ورزشی، شبیه توپ‌هایی است که برای تناسب اندام استفاده می‌شود.

در تمام طول بارداری می‌توانید با مشورت پزشک یا ماما از توپ زایمان استفاده کنید. توپ زایمان در طول بارداری

برای ورزش کردن و تقویت ماهیچه‌های درگیر زایمان استفاده می‌شود و در اواخر بارداری باعث می‌شود که

دردهای شما کاهش یابد.

دم‌نوش: یکی از رایج‌ترین دم‌نوش‌های ساعات پایانی بارداری، گل گاوزبان است.

گل گاوزبان دردهای شما را منظم می‌کند و به شما آرامش می‌دهد. توجه داشته باشید که

مصرف دم‌نوش گل گاوزبان در طول بارداری اصلاً توصیه نمی‌شود. شما فقط می‌توانید در ساعات

نزدیک زایمان از این دم‌نوش استفاده کنید و بسیار بهتر است از قبل نسبت به مصرف این دم‌نوش

با پزشک خود مشورت کنید.

آمادگی روانی برای زایمان

حالا زمان اجرای تمام نکاتی است که در طول بارداری آموخته‌اید. اگر در بارداری وقت زیادی را برای آماده کردن خود نگذاشته‌اید، نگران و مضطرب نشوید. تمامی پرسنل اتاق زایمان، نسبت به زایمان شما حساس هستند و شما را تحت مراقبت قرار می‌دهند. به حرف‌های منفی و خاطرات تلخ دیگران از زایمان گوش ندهید. افکار منفی را از خود دور کنید. اگر همسرتان کنارتان نبود، با او تلفنی صحبت کنید. اگر او کنارتان بود، در مورد خاطرات خوبتان با هم حرف بزنید. عکس‌های مسافرت‌ها و تفریح‌هایتان را ببینید یا در مورد شباهت چهرۀ نوزاد به خود و همسرتان حرف بزنید. می‌توانید برای آرام شدن، به موسیقی مورد علاقۀ خود گوش دهید یا چند صفحه از کتاب دلخواهتان را بخوانید.

جمع کردن ساک بیمارستان

یکی دیگر از آمادگی‌های لازم برای زایمان، جمع کردن ساک بیمارستان است. توصیه می‌شود از هفتۀ ۳۷ بارداری، وسایل لازم برای بیمارستان را تهیه کنید. می‌توانید با بیمارستان انتخابی خود برای زایمان تماس بگیرید و در مورد وسایل لازم سؤال کنید. بیمارستان‌ها معمولاً پَک زایمان به شما می‌دهند که در آن وسایل مورد نیاز گذاشته شده است، اما در هر صورت بهتر است هنگام ورود به بیمارستان، این وسایل را همراه خود داشته باشید:

لباس زیر: به دلیل خونریزی پس از زایمان، بد نیست اگر چند شورت همراه خود داشته باشید. بهتر است از شورت‌هایی استفاده کنید که تا روی شکم کشیده می‌شود و پهلوها را نگه می‌دارد. این شورت‌ها در بازار، شورت گِنی نامیده می‌شود و پس از زایمان به برگشت شکم به حالت قبل از بارداری کمک می‌کند. سعی کنید دو عدد سوتین نیز همراه داشته باشید. سوتینی انتخاب کنید که تنگ نباشد و برای شیردهی به نوزاد مناسب باشد.

وسایل بهداشت شخصی: به دلیل خونریزی‌های پس از زایمان، بهتر است همراه خود نوار بهداشتی سایز بزرگ داشته باشید. اگر قصد دارید که بعد از زایمان در بیمارستان حمام کنید، لازم است وسایل حمام مثل لیف و حوله نیز همراه داشته باشید. مسواک، برس و کش مو نیز از جمله وسایل مورد نیاز در بیمارستان است.

لباس: یک دست لباس مناسب فصل برای خودتان و یک دست هم برای نوزاد بردارید تا هنگام برگشت به بیمارستان از آنها استفاده کنید.

خوردنی و آشامیدنی: با توجه به وضعیت شما پس از زایمان، به شما اجازۀ خوردن و آشامیدن می‌دهند. مادران معمولاً پس از زایمان باید نوشیدنی زیادی مصرف کنند. بهتر است کمی آب‌میوۀ طبیعی و سالم با خود ببرید یا از بوفۀ بیمارستان تهیه کنید. فلاسک چای نیز می‌تواند در مدت زمانی که در بیمارستان هستید، کاربرد داشته باشد. به جای تنقلات، از میوه استفاده کنید و در ساک خود غذا نگذارید.

سایر وسایل: تعدادی پوشک بچه، دستمال مرطوب، کریر نوزاد، شیشه‌شیر، موبایل و هندزفری موبایل از دیگر وسایلی است که می‌تواند در ساک بیمارستان شما جای داشته باشد.

  • بارداری

اولین مراقبت پزشکی پس از ترخیص مادر

ارسال شده در: هومینو | ۰

زمان اولین ملاقات با پزشک پس از ترخیص مادر از بیمارستان، بین روز اول تا سوم پس از

زایمان است. همچنین اولین مراقبت مربوط به نوزاد بعد از ترخیص برای انجام آزمایشات

غربالگری ضروری او، بین روزهای سوم تا پنجم بعد از تولدش خواهد بود که می‌توانید برای

انجام آنها به نزدیک‌ترین مرکز بهداشت در محل سکونتتان مراجعه کنید. در طول اولین ملاقات،

پزشک در مورد مشکلاتتان پس از زایمان سؤال می‌کند و سپس شما را معاینه می‌کند.

همچنین راهنمایی‌ها و توصیه‌های لازم را به شما می‌دهد. در این مطلب می‌توانید با اولین

ملاقات با پزشکی خود پس از ترخیص زایمان، معاینات لازم در طول آن و مشاوره‌هایی

که پزشکتان به شما می‌دهد آشنا شوید.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • تشکیل و تکمیل پروندۀ پزشکی
  • معاینات جلسۀ اول
  • موضوعات آموزشی و مشاور‌ه‌ای

تشکیل و تکمیل پروندۀ پزشکی

پیش از این، شما یک ‌بار قبل از ترخیص از بیمارستان معاینه شده‌اید و احتمالاً یک پروندۀ

پزشکی برای شما تشکیل شده است که در آن مشخصات شما، نوع زایمان، سابقۀ بیماری

یا جراحی و مواردی نظیر این نوشته شده است. اگر در هر صورتی این پرونده وجود

نداشته باشد، پزشک تمامی موارد لازم را از شما سؤال می‌کند و یک پرونده تشکیل می‌دهد.

مواردی که معمولاً در اولین جلسۀ پس از زایمان از مادر می‌پرسند و پیگیری می‌کنند شامل موارد زیر است:

  • میزان خونریزی
  • وجود مشکلات ادراری
  • نشانه‌ای از وجود مشکل در اندام تناسلی
  • ابتلا به یبوست یا هموروئید
  • وضعیت روحی و روانی مادر
  • بیماری‌های زمینه‌ای قبلی مثل دیابت یا فشار خون
  • وضعیت شیردهی به نوزاد
  • شکایات رایج مادران پس از زایمان مثل التهاب یا درد سینه‌

شما نیز ممکن است سوالاتی در مورد برخی مسائل و مشکلات خاص پس از زایمانتان

داشته باشید، بهتر است سوالات خود را از قبل بنویسید تا هنگام ملاقات با پزشکتان، از او بپرسید.

معاینات جلسۀ اول

برای پیدا کردن علائم خطرساز و بررسی وجود برخی مشکلات، شما را معاینه می‌کنند. در این

معاینات اگر پزشکتان به مورد مشکوکی برخورد کند، احتمالاً درخواست انجام آزمایش‌های لازم و

مربوط را خواهد داد. برخی از موارد این معاینات شامل موارد زیر است:

  • بررسی تمام علائم حیاتی مثل فشار خون، نبض و دمای بدن
  • بررسی مخاطات برای تشخیص کم‌خونی یا آنمی
  • معاینۀ سینه‌ها
  • بررسی وضعیت شکم و رحم
  • معاینۀ محل بخیه‌ها در صورت وجود
  • وجود ورم در اندام‌ها

شما نیز برای صحبت کردن و پرسیدن در مورد موضوعی که پزشک به آن نپرداخته است

هرگز تردید نکنید. اگر علائم فیزیکی آزاردهنده‌ای دارید که او در موردش صحبتی نکرده است،

حتماً آنها را مطرح کنید.

موضوعات آموزشی و مشاور‌ه‌ای

پزشک یا مامایی که شما به آن مراجعه می‌کنید، برای جلوگیری از مشکلات بعدی آموزش‌هایی

به شما می‌دهد و در مورد مصرف دارو و انجام آزمایش نیز نکاتی را به شما ارائه می‌دهد که با

استفاده از آنها بتوانید از بروز برخی مشکلات احتمالی در آینده جلوگیری کنید. این موارد شامل موضوعات زیر است:

  • مصرف مکمل آهن و مولتی‌ویتامین تا سه ماه بعد از زایمان
  • چگونگی تغذیه و نکاتی در مورد رژیم غذایی
  • تداوم و نحوۀ صحیح شیردهی به نوزاد
  • بهداشت دهان و دندان
  • توصیه به انجام تست پاپ‌اسمیر در مراجعۀ بعدی و در صورت نیاز
  • شناسایی علائم خطر در مادر و نوزاد
  • شکایات رایج مادران پس از زایمان مثل ترک نوک سینه
  • نحوۀ کنترل روابط جنسی
  • تاریخ مراجعۀ بعدی

پس از این اولین ملاقات، لازم است بین روزهای ۱۰ تا ۱۵، برای انجام مراقبت دوم پس از زایمان

دوباره به پزشکتان مراجعه کنید. یادتان باشد قبل از این که اتاق پزشک را ترک کنید و از در بیرون

بروید، نگاهی به یادداشت‌های خود بیندازید تا مطمئن شوید که همۀ سوالاتتان بررسی شده است

و شما جواب سوال‌های خود را دارید، تا هنگام رسیدن به خانه دیگر نگران نباشید.

  • مامایی

زخم ناشی از عمل جراحی سزارین

ارسال شده در: هومینو | ۰
زخم ناشی از عمل جراحی “سزارین” درد زیادی را برای مادر به همراه دارد
و عدم تحمل این درد و یا عدم آگاهی از نحوه کنترل این درد، ممکن است
بر تغذیه نوزاد با شیر مادر تأثیر منفی بگذارد و حتی ممکن است افسردگی
بعد از زایمان را تشدید کند
و از لحاظ روحی بر سلامت مادر و نوزاد تأثیر منفی بگذارد.
مراقبت‌های پس از “زایمان سزارین”

 

– بسیاری از زنان قبل از زایمان، به این دلیل سزارین را انتخاب می‌کنند

 

تا از درد زایمان طبیعی فرار کنند، بی خبر از آن که ممکن است

 

درد ناشی از جراحت سزارین بسیار دردناک باشد.

 

به عبارت دیگر باید به این دسته از مادران که هیچ‌گونه منع پزشکی

برای انجام زایمان طبیعی را ندارند،

 

اطلاع و آگاهی کافی دهیم که انجام سزارین به معنای درد کمتر نمی‌باشد.


زایمان سزارین

– پزشک متخصص پس از انجام سزارین، داروهای مسکن را برای درد این مادران تجویز می‌کند،

 

اما اگر باز هم درد غیر قابل تحملی برای مادر ایجاد شود،

 

می‌تواند از پزشک خود درخواست داروی مسکن بیشتری کند.

 

– چند ساعت پس از زایمان سزارین، به مادران توصیه می‌شود

 

که راه رفتن را شروع کنند.

 

قدم زدن و راه رفتن نفخ مادر را از بین می‌برد.

 

بسیاری از دردهای مادر سزارینی به علت

 

جمع شدن گازها درون بدن اوست که با راه رفتن معمولا برطرف می‌شود.

 

– اولین بار قدم زدن پس از زایمان سزارین، معمولا تجربه‌ای همراه با درد شدید است

 

و فرد احساس می‌کند که بخیه ها ممکن است پاره شوند.

 

اگر احساس می‌کنید که نمی‌توانید بر روی پاهایتان بایستید، از پرستار خود کمک بگیرید.

 

– نوشیدن مقادیر زیادی آب و مایعات به مادرانی که سزارین کرده‌اند توصیه می‌شود.

 

یکی از مشکلات بزرگی که بر سر راه مادران سزارینی است یبوست می‌باشد .

 

اگر این مادران به یبوست مبتلا شوند، زور زدن موقع اجابت مزاج

 

به بخیه ها فشار زیادی وارد می‌کند و بسیار دردناک می‌باشد.

 

بنابراین برای جلوگیری از ایجاد این مشکل، نوشیدن مقادیر زیادی آب به این مادران توصیه می‌شود.

 

– به علت فشار آمدن به بخیه های جراحی،

 

مادر سزارینی حتی‌المقدور باید از خندیدن زیاد، سرفه و عطسه شدید پرهیز کند.

عکس زایمان سزارین روش های زایمان درد ۲
– به محض مشاهده هر گونه عفونت، ورم و قرمزی

 

در محل بخیه های خود، فورا باید به پزشک متخصص خود اطلاع دهید.

 

– طی روزهای اول پس از سزارین، هر چند ساعت یک‌بار محل بخیه های خود را بررسی کنید

 

تا هر گونه علامت غیر طبیعی و قرمز شدگی را متوجه شوید و فورا به پزشک خود اطلاع دهید.

– استراحت کردن در روزهای اول پس از زایمان سزارین به مادران توصیه می‌شود.
استراحت کردن و خوابیدن کافی سبب تسریع در بهبودی بخیه های سزارین می‌شود.
– اگر می‌توانید از فردی مانند مادر و خواهر و یا دوست خود بخواهید
در روزهای اول پس از زایمان سزارین، به شما در کارهای مربوط به بچه داری و خانه داری کمک کند.
– اگر فردی بودید که تمایل به زایمان طبیعی داشتید،
اما به هر علتی قادر به انجام آن نشدید و به صلاح پزشک خود، زایمان سزارین
برای شما ترجیح داده شد ممکن است از لحاظ روحی در فشار باشید
. بنابراین باید سعی کنید تا از ورود هر گونه فکر منفی در خصوص ناتوانی در این امر جلوگیری کنید
و تنها به این فکر کنید که نوزاد سالم و کاملی خدا به شما عطا کرده است
و دیگر خود را نباید ناراحت کنید. به اطرافیان و مخصوصا همسر این فرد توصیه می‌شود
که از ایجاد افکار منفی در منزل خودداری کنند تا مادر به افسردگی مبتلا نشود.

 

– این دسته از مادران باید علاوه بر رعایت بهداشت در محل بخیه های خود،
خون‌ریزی واژن را تحمل کنند و نظافت این محل را رعایت کنند.
– مادرانی که زایمان سزارین انجام داده‌اند،
می‌توانند از کیسه یخ برای جلوگیری از ورم محل بخیه استفاده کنند.
کیسه یخ را هر سه ساعت یکبار چند دقیقه بر روی محل بخیه قرار دهید
تا ورم آن فروکش کند. ورم این منطقه خطرناک می‌باشد
و می‌تواند درد شما را افزایش دهد. اگر پس از چند روز که از این روش استفاده کردید،
باز هم در این محل ورم وجود داشت، سریعا پزشک زنان خود را در جریان قرار دهید.
– مادرانی که زایمان سزارین انجام داده‌اند،
تنها پس از صلاح‌دید و اجازه پزشک خود مجاز به دوش گرفتن و استحمام می‌باشند.
برای حمام کردن می‌توانند از آب و صابون برای شستن و نظافت محل بخیه ها استفاده کنند،
اما از هر گونه مالیدن این قسمت با لیف باید خودداری کنند.
– زخم محل بخیه جراحی خود را روزانه بررسی کنید
تا اگر ترشح و عفونتی کرده است، آن را سریعا به پزشک خود اطلاع دهید
و راهکارهای درمانی را انجام دهید.
– با صلاح‌دید پزشک خود می‌توانید از آلوئه ورا برای درمان زخم خود استفاده کنید.

 

دو تا سه بار در روز محل زخم خود را با آلوئه ورا به آرامی ماساژ دهید تا زخم آن سریع‌تر بهبود یابد.
بهبود بخیه ها حدود ۶ تا ۸ هفته به طول می انجامد.
بنابراین اگر پس از یک ماه، بهبودی بخیه ها حاصل نشد، نگران نشوید.
– اگر به طور ناگهانی با خون‌ریزی محل بخیه ها مواجه شدید، سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.
– فعالیت‌های روزانه خود را تا مدتی پس از زایمان سزارین کاهش دهید،
زیرا احتمال خون‌ریزی و عفونت و ورم محل بخیه به علت فعالیت بدنی زیاد وجود دارد.
در صورت عرق کردن محل بخیه،
نسبت به نظافت آن اقدام کنید تا دچار عفونت نشوید.
رعایت این نکته مخصوصا در فصول گرم سال بسیار حائز اهمیت است.
 – رعایت برنامه غذایی مناسب برای جلوگیری از یبوست
و تسریع بهبودی محل زخم بسیار توصیه می‌شود.
– سعی کنید حداقل یک ماه پس از زایمان،
با همسر و نوزاد خود به تفریح بروید و به فکرتان استراحت بدهید.

قبل از باردار شدن به این نکات توجه کنید

ارسال شده در: هومینو | ۰

باردار شدن برای همه خانم ها اتفاقی خاص و تجربه ای بی نظیر است که شیرینی آن

سختی های دوران بارداری را از بین میبرد . دوران قبل از باردار شدن برای حفظ

سلامت جنین بسیار مهم است . از این دوران رعایت نکاتی برای حفظ سلامتجنین آغاز میشود و

پدر و مادر میتوانند در سلامت جنین نقش داشته باشند . تغذیه و برنامه غذایی سالم و

اصولی برای داشتن یک نوزاد و فرزند سالم ، قبل از آغاز دوران بارداری آغاز می شود.

مرد و زن قبل از بارداری بایستی نکات مهم غذایی را رعایت کنند تا در طول رشد جنین مشکلاتی پیش نیاید.

داشتن یک خانواده سالم نیازمند رعایت نکات مهمی است که در ادامه برایتان ذکر میکنیم.باردار شدن

باردار شدن

مهمتریــن هــدف مراقبت پیش از بارداری افزایش بهبود کیفیت زندگی نوزاد و شــیرخوار با

پیشگیری اولیه است. بهبود ســلامت قبل از بارداری موجب افزایش ســلامت در دوران بارداری شــده

و در نتیجه پیش آگهی حاملگی را بهبود می بخشد.

شما از زمانی والد یک فرزند محسوب خواهید شد که وی هنوز به دنیا نیامده است.

در این مجموعه مطالب، می کوشیم به پرسش ها و نگرانی های شما در این زمینه – از داشتن

یک زندگی سالم تا برخورداری از روابطی سالم – پاسخ بدهیم. اگر قصد بچه دار شدن دارید باید بیاموزید

برای خانواده جدیدتان از هم اینک برنامه ریزی کنید. در اینجا ما به ترتیب اولویت، به پیش

شرط های لازم برای بچه دار شدن می پردازیم.

پیش شرط های لازم قبل از باردار شدن

سلامت جنسی
برخورداری از سلامت جنسی بخش مهمی از فرآیند بارداری و به دنیا آوردن کودکی سالم محسوب می شود.

عفوت های قابل انتقال جنسی (STIs) عفونت هایی اند که در جریان روابط جنسی منتقل می شوند.

ممکن است فردی دارای چنین عفونت هایی باشد، اما خود از آن آگاه نباشد. اگر این عفونت ها درمان

نشده باقی بمانند، برخی انواع آن می توانند بارداری را دشوار کنند.

هر دو همسر باید آزمایشات منظمی در این باره بدهند. پیش از بارداری باید از مشاور پزشکی تان بخواهید

ترتیب انجام تست های مربوط به این نوع عفونت را برای تان بدهد. آگاه باشید عفونت های قابل

انتقال جنسی، قابل کنترل و بیشتر آنها قابل درمانند.

باردار شدن مهم ترین اتفاق در زندگی یک زوج است

زمانی که تصمیم گرفتید باردار شوید، باید روش های پیش گیری را کنار بگذارید.

اگر از تکنیک ها و ادواتی مانند کاندوم، اسپونج یا دیافراگم برای پیش گیری استفاده می کرده اید،

کافی است آنها را بلافاصله کنار بگذارید. اگر از IUD برای پیش گیری بهره می برده اید، باید بگذارید

یک دوره قاعدگی به طور کامل طی شود و سپس برای باردارشدن تلاش کنید.

اگر از روش های هورمونی مانند قرص، پچ یا حلقه برای پیش گیری استفاده می کرده اید، باید یک

دوره قاعدگی نرمال به طور کامل سپری شود. اگر از تکنیک Depo-Provera استفاده می کرده اید،

قبل از تلاش برای باردارشدن باید یک دوره ۶ تا ۹ ماهه سپری شود. زنانی که از روش های هورمونی

پیش گیری بهره می گرفته اند، باید قبل از تلاش برای بارداری از روشی غیر هورمونی استفاده کنند و

بعد از سپری شدن یک دوره قاعدگی، آن گاه برای باردارشدن اقدام کنند.

باردارشدن 
اقدامات اولیه:تصمیم گیری برای بچه دارشدن کار بزرگی است. شما باید مطمئن شوید هم

خودتان و هم همسرتان از سلامت جسمی و احساسی لازم برای این کار برخوردارید.

درباره نحوه تغذیه سالم و داشتن یک زندگی فعال به نکاتی که در بخش های قبلی اشاره شد مراجعه کنید.

وقتی شما و همسرتان به این نتیجه رسیدید که خانواده تان را گسترش دهید، حتما با

مشاور و متخصص لازم در این باره قرار ملاقات بگذارید. در دیدار با متخصص یا مشاور درباره این موارد صحبت کنید:
– سلامت عمومی تان؛
داروهایی که مصرف می کنید؛
– واکسن هایی که باید بزنید؛
– آزمایش تعیین عفونت های قابل انتقال جنسی.

همچنین بهتر است قبل از بارداری، دندان های تان را توسط یک دندان پزشک معاینه کنید.

مشکلات دندانی در دوره بارداری ممکن است هم بر مادر و هم بر نوزادی که در شکم دارد، تاثیر بگذارد.

باز هم تاکید می کنیم وقتی تصمیم به بچه دارشدن گرفتید، حتما باید روش های پیش گیری را به

گونه ای که گفته شد، متوقف کنید.

تخمک گذاری و لقاح 
برای باردارشدن، تخمک مادر و اسپرم پدر باید با هم تلاقی کنند. بهترین زمان برای این اتفاق وقتی است
که بدن زن تخمک گذاری می کند. این روند وقتی صورت می گیرد که تخمک توسط تخمدان در ابتدای لوله رحم رها
می شود و منتظر اسپرم می ماند. در بیشتر زنان این اتفاق ۱۴ روز پیش از آغاز دوره قاعدگی رخ می دهد.

به سه روش کلی می توان زمان تخمک گذاری را پیش بینی کرد:

۱. پی گیری الگوی قاعدگی
ساده ترین راه برای پیش بینی زمان تخمک گذاری، پی گیری تحولات قاعدگی است.
این کار را باید دو بار در ماه انجام دهید. نخستین روز شروع قاعدگی را در تقویم یادداشت کنید.
تعداد روزهای این دوره را از نخستین روز قاعدگی تا شروع نخستین روز قاعدگی دوره بعد حساب کنید.
حال با مشخص شدن تعداد روزها، وقتی ۱۴ روز به عقب برگردید، زمان تقریبی تخمک گذاری
شما مشخص می شود. این روز را برای هر دوره قاعدگی در تقویم علامت بزنید. زمان رهاشدن تخمک
به طور تقریبی دو روز قبل و دو روز بعد از این علامت خواهد بود و این مدت، بهترین زمان برای لقاح و بارداری است.
اگر قاعدگی نامنظمی دارید، با مشاور پزشکی خود صحبت کنید.

۲. خروج ترشحات رحمی از واژن

با رهاشدن تخمک، ترشحات خارج شده از واژن شفاف و چسبناک و البته دارای حجم زیادی است.

۳. دمای بدن تان را بررسی کنید

در زمان تخمک گذاری دمای بدن شما اندکی بالا می رود. هر روز و پیش از خروج از بستر، دمای بدن خود
را اندازه بگیرید و آن را یادداشت کنید. بعد از تخمک گذاری، دمای بدن شما به مدت یک هفته تا ده روز باید افزایش یابد.

برای باردارشدن نیازی به رابطه جنسی هرروزه نیست. این کار حتی می تواند غلظت اسپرم پدر را کاهش دهد.

متخصصین توصیه می کنند برای باردارشدن، یک روز درمیان ارتباط جنسی صورت گیرد.

زمانی که تخمک با اسپرم مواجه شد، لقاح صورت می گیرد. این اتفاق در لوله رحم رخ می دهد.

حال تخمک بارورشده یا همان جنین به سمت انتهای لوله رحم حرکت می کند و وارد فضای رحم می شود.
فرآیند لانه گزینی (جای گرفتن جنین در دیواره رحم) زمانی رخ می دهد که جنین به رحم می رسد و خودش
را به دیواره آن می چسباند. نقطه شروع و رشد فرزند شما از همین جاست.