• مامایی

مراقبت‌های پزشکی برای داشتن فرزند سالم پس از بارداری‌

ارسال شده در: هومینو | ۰

بارداری بعد از ۳۵ سالگی در ردیف بارداری‌ های پرخطر محسوب می‌شود

و نیازمند مراقبت‌های ویژ‌ۀ دوران بارداری و قبل از آن است. اگر قصد باردار

و قبل از آن است. اگر قصد باردار

شدن در این سن را دارید، بهتر است برای افزایش شانس داشتن یک بارداری

سالم و مطلوب موارد زیر را رعایت کنید:

۱- انجام مشاوره و معاینات پیش از بارداری

۲- انجام زودهنگام و منظم معاینات دوران بارداری

۳- انجام آزمایش‌های تشخیصی برای اختلالات کروموزمی

۴- مصرف ویتامین‌های دوران بارداری

 پس از تصمیم‌گیری برای بارداری و قبل از اقدام، لازم است پزشک خود

را انتخاب کنید و معاینات پیش از بارداری را انجام دهید. پزشک مشاورۀ

لازم در مورد بارداری در این محدودۀ سنی را برای شما توضیح خواهد داد

و با انجام آزمایش‌های لازم، سلامت جسمی شما را ارزیابی می‌کند. در این

معاینات پزشک به شما کمک خواهد کرد تا شانس بارداری خود را افزایش دهید.

​​​​​​​خودمراقبتی و نقش آن در داشتن بارداری سالم

۱- بیماری‌های مزمن خود را فراموش نکنید

۲- از رژیم غذایی سالم و متناسب استفاده کنید

۳- به میزان توصیه‌شده وزن اضافه کنید

۴- به طور منظم ورزش کنید

۵- از مصرف سیگار و نوشیدنی‌های الکلی خودداری کنید

۶- خودسرانه دارو مصرف نکنید

  • مامایی

هفتهٔ اول بعد از زایمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

زایمان و یک هفته لعد از آن

آمدنتان همراه نوزاد به خانه، برای شما و همسرتان یک لحظۀ زیبا و به‌یادماندنی است.

شما مادر و همسرتان پدر شده‌اید. اولین روز حضور نوزاد در خانه برای شما احساس خوشایند،

وصف‌ناپذیر و شاید در ابتدا عجیب باشد. یادتان باشد شما تنها نیستید و همسرتان در

این روزهای پیچیدهٔ همزمان پر از شیرینی و اضطراب در کنار شماست. در این مطلب

می‌توانید با شروع زندگی با نوزاد در بدو ورودش به خانه آشنا شوید.

در این مقاله مطالعه می‌کنید:

  • زندگی و احساسات والدین
  • رشد و زندگی نوزاد

زندگی و احساسات والدین

زندگی جدید شما از این هفته شروع می‌شود و واقعیت مادر و پدر شدن شما طی این هفته

خود را نشان می‌دهد. شما یک نوزاد دارید که مسئولیت نگهداری و مراقبتش با شما و همسرتان است.

او با شما به خانه آمده و برای تغذیه وخوابیدن کافی به شما وابسته است. همچنین او به

عشق و محبت شما و همسرتان نیاز دارد. بدون شک شما در مورد کارهایی که باید بکنید

و وظایف مادری خود کتاب خوانده‌اید و تحقیق کرده‌اید، اما سعی نکنید هنر مراقبت از یک نوزاد

را یک‌دفعه یاد بگیرید و تجربه کنید. سخت نگیرید و قدم به قدم پیش بروید، زیرا نوزادتان بیشتر

از آنچه فکر می‌کنید پیش شما می‌ماند. به همان اندازه‌ای که شما و همسرتان در حال عادت

کردن به او هستید، او هم در حال عادت کردن به شماست. شکل‌گیری رابطۀ شما هم مانند

تمام روابط خوب دیگر، فقط نیاز به کمی زمان دارد.

همچنین یادتان نرود که اولین مراقبت پزشکی پس از زایمان شما در روز اول تا سوم پس از

ترخیص زایمان است که طی آن لازم است پزشک شرایط جسمی و روحی شما را بررسی و معاینه کند.

رشد و زندگی نوزاد

از آنجا که نوزادتان تا همین اواخر در رحم شما جمع شده بود، ممکن است برای مدت کمی به

همان حالت مچاله و جمع‌شده باقی بماند. بازوها و پاهای او به طور کامل باز نمی‌شود و حتی

ممکن است با پاهایی پرانتزی به نظر برسد. نگران نباشید، دست و پای نوزاد شما به تدریج

از هم باز خواهد شد و وقتی به شش ماهگی رسید، این خمیدگی‌ها به طور کامل از بین خواهد رفت.

در این فاصله، نوزاد که در حال تطبیق با زندگی خارج از محدودۀ امن و گرم رحم است،

احتمالاً از پیچیده شدن در یک پتوی سبک لذت خواهد برد. به شرطی که شما نحوۀ درست قنداق‌پیچ کردن نوزاد را بلد باشید.

 

  • مامایی

انقباضات رحمی زایمان چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

هنگامی که زمان زایمان نزدیک می‌شود بدن مادر باردار شروع به ترشح هورمون هورمون

اکسی توسین و پروستاگلاندین می‌کند. ترشح این دو هورمون باعث تحریک رحم و باز

شدن دهانه آن می‌شود. در این زمان است که انقباض زایمان شکل می‌گیرد. دردهای

نیز ناشی از انقباضات ماهیچه‌های رحم و فشار روی دهانۀ رحم است. این انقباضات

که با درد همراه است علامتی است که نشان می‌دهد زمانش فرا رسیده است.

برای بیشتر زنان، انقباض در هفته چهلم بارداری آغار می‌شود. انقباضات زایمان

که قبل از هفته ۳۷ بارداری اتفاق می‌افتند ممکن است نشانه زایمان زودرس باشد.
انقباضات  قسمت بالایی رحم را فشار می‌دهد تا جنین را به قسمت پایینی و کانال

زایمان انتقال دهد. همچنین باز شدن دهانه رحم برای خروج بچه می‌شود.
احساس انقباض  حسی شبیه یک موج دارد. درد به آرامی آغاز می‌شود و به رفته

رفته بیشتر شده و به اوج خود می‌رسد و در نهایت از بین می‌رود. اگر شکم خود را در زمان

انقباض لمس کنید، سفت است.
یکی از علائم انقباضات زایمان فاصله زمانی بین آنهاست. این دردها ممکن است در ابتدا با

فاصله های ۵ دقیقه‌ای شروع شود و به مرور زمان فاصله بین آنها کمتر می‌شود. میزان درد

نیز به مرور بیشتر می‌شود.
علائم دیگری برای رسیدن زمان زایمان وجود دارد:

ممکن است لکه صورتی رنگ یا موکوس خونی ببینید.

احساس پایین آمدن بچه در شکمتان داشته باشید.

احساس چکیدن مایع از واژن یا پاره شدن کیسه آب.

چه زمانی انقباض زایمان شروع می‌شود؟

شروع انقباضات رحمی که زمان  را نشان می‌دهد در هر مادر بارداری متفاوت است.

این درد ها معمولا از پایان هفته ۳۷ شروع شده و ممکن است تا آخر هفته ۴۰ بارداری نیز ادامه

داشته باشد. انقباضات رحمی معمولا در دوران بارداری حس می‌شوند اما لزوما با درد همراه

نیستند. با توجه به سن بارداری خود، دو هفته پیش از زمان زایمان خود انتظار انقباضات زایمان

را داشته باشید. با توجه به ویژگی‌هایی که انقباضات و انقباضات دیگر دارند، تفاوت این

دو را تشخیص خواهید داد.

انقباضات برکستون هیکس یا انقباضات کاذب:

انقباضات برکستون هیکس یا انقباضات کاذب که به طور معمول در سه ماهه آخر بارداری احساس

می‌شوند، نوعی از انقباض هستند که به شما این حس را منتقل می‌کنند که زمان زایمان نزدیک

است. با اینکه این نوع از انقباضات همانند انقباضات واقعی زایمان به نظر می‌رسند اما باعث باز

شدن سرویکس و منجر به نمی‌شوند. این انقباضات که معمولا نامنظم هستند، بیشتر

بعد ازظهرها و زمانی که یک روز پر فعالیت داشته‌اید، به سراغتان می‌آیند. هرچه به زمان زایمان

نزدیک‌تر شوید، میزان این انقباضات بیشتر می‌شوند.
وقتی انقباض برکستون هیل را حس می‌کنید در شکم خود احساس سفتی خواهید داشت.

معمولا این انقباضات دردناک نیستند اما گاهی با درد نیز همراه می‌شوند.

علائم انقباضات برکستون هیکس:

انقباض‌هایی می‌آیند و می‌روند

انقباض‌هایی که شدت نمی‌گیرند و فواصلشان به هم نزدیک نمی‌شود

انقباضاتی که وقتی حالت بدن را تغییر می‌دهید یا مثانه تان خالی می‌شود از بین می‌رود.

 

  • سقط جنین

سقط مکرر و اقدامات لازم

ارسال شده در: هومینو | ۰

سقط مکرر به سقطی گفته می‌شود که بیشتر از ۲ تا ۳بارداری مکرر اتفاق بیفتد و

تقریبا ۱ درصد از خانم‌ها دچار سقط‌ مکرر می‌شوند. در این موارد خانم‌های باردار باید

به پزشک مراجعه کنند تا علت سقط مکرر جنین‌شان مشخص شود.

سقط جنین به معنی از دست رفتن جنین قبل از هفته ۲۰ بارداری است. همه خانم‌ها

کم و بیش با عمل سقط جنین آشنا هستند اما شاید تعداد کمی از خانم‌ها علائم سقط

را بشناسند و یا درباره شرایط آن بدانند. در صورتی که آگاهی از این عمل برای زنان باردار

بسیار لازم است.

دلایل سقط در ماه اول

سه ماه اول بارداری شایع ترین دوره سقط جنین برای مادران باردار می باشد. سقط

در سه ماه اول معمولاً براثر اختلالات کروموزومی و هورمونی در جنین، سقط اتفاق

می افتد که اگر منجر به تکرار در آینده شود می تواند عوارض جدی برای مادر داشته باشد.

با بررسی های کارشناسی می توان علت احتمالی سقط را مشخص کرده و با طرح یک

نقشه درمانی مناسب و تعیین زمان مناسب برای بارداری از دچار شدن مادران به

سقط جلوگیری کرد.

آزمایشات سقط مکرر

پس از سقط، کاری که انجام می‌شود این است که بقایای سقط مورد آزمایش قرار گیرد

تا مشخص شود ناهنجاری ژنتیک باعث بروز سقط شده یا دلیل دیگری وجود دارد. بعد از

سقط جنین شما باید آزمایش‌هایی را انجام دهید تا دلیل واضحی برای بروز این اتفاق پیدا کنید.

۱- آزمایش APS (سندرم آنتی فسفو لیپید)

APS یا همان سندرم آنتی فسفولیپید یک اختلال خود ایمنی است که منجر به محدودیت

رشد جنین یا از دست دادن آن می‌شود. این سندرم می‌تواند باعث افزایش لخته خون شده.

گاهی اوقات زمانی که چنین شرایطی بروز می‌کند، جفت تشکیل نمی‌شود.

۲- TSH  (هورمون محرک تیروئید)

این آزمایش نشان می‌دهد که آیا شما مشکلی در تیروئید شما وجود دارد که باعث سقط‌های

مکرر می‌شود یا خیر. ترشح هورمون تیروئید در اندازه درست و منظم می‌تواند بارداری سالمی

را برای شما رقم بزند.

۳- T4 (تیروکسین)

این هورمون یعنی هورمون تیروکسین اصلی‌ترین هورمون تیروئید است که سطح پایین آن می‌تواند

رشد جنین را مختل کند.

۴- TPO (آنزیم تیروئید پراکسیداز)

این آنزیم به تولید ید کمک می‌کند.  وجود آنتی بادی آنتی تیروئید طی حاملگی یک شاخص افزایش

ریسک سقط است. مثبت بودن این تست نشان دهنده وجود آنتی بادی تیروئید پراکسیداز است.

البته داروهای سرکوب کننده ایمنی ممکن است نتایج را تحت تاثیر قرار دهند.

۵- تست قند

بسیاری از زنانی که دچار سقط‌های مکرر می‌شوند حتی با سطح گلوکز طبیعی، گلوکز ناشتای بالایی

دارند. برای اینکه نتیجه تست هرچه دقیق‌تر و درست‌تر باشد باید دست کم ۱۰ ساعت بین آخرین غذایی

که خوردید و آزمایش‌‌تان فاصله زمانی باشد. در صورتی که دیابت بارداری کنترل نشود می‌تواند موجب

بروز خطراتی برای مادر و جنین شود که از جمله این خطرات می‌توان به افزایش احتمال سقط مکرر

جنین اشاره کرد.

۶- بیماری سلیاک

شاید برای بسیاری از خانم‌هایی که دچار سقط جنین شده‌اند انجام چنین آزمایش سلیاک عجیب بیاید

چون معمولا این بیماری برای بسیاری از افراد بی‌علامت است. اما می‌تواند موجب نازایی و سقط شود.

خیلی از خانم‌ها این بیماری را یک بیماری حاد دستگاه گوارش می‌دانند اما تنها یک علامت ممکن است

تشخیص این بیماری را در شما قطعی کند. قطعا وجود چنین بیماری پرهیز غذایی سختی را به دنبال دارد.

۷- ویتامین D

کمبود ویتامین D به بسیاری از مسائل بارداری مرتبط است. این ویتامین در میان زنان ایرانی کمتر است

و به نظر می‌رسد مشکلی است که پیش از بارداری باید حل شود و این ویتامین با مکمل‌های مختلف تامین شود.

برای ارزیابی سقط مکرر ، علاوه بر گرفتن شرح حال و انجام معاینه بالینی، از آزمون‌های زیر نیز استفاده می‌شود:

  • بررسی کروموزوم والدین
  • بررسی آنتی‌بادی‌های مؤثر در سقط مکرر
  • بررسی ترومبوفیلیا
  • ارزیابی حفره رحم (با تصویربرداری از رحم و لوله‌های رحم)
  • بررسی کروموزومی محصول حاملگی
  • بررسی فلوسیتومتری خون

سقط مکرر و هپارین

درمان در بیماران سقط مکرر با علت ایمونولوژیک شامل هپارین، آسپیرین، ویتامین D، ایمینوگلوبولین

تزریقی و یا ترکیبی از این درمان‌ها می‌باشد. هپارین روزی ۲ بار هر بار ۵۰۰۰ واحد معمولاً در مواردی

که اشکال انعقادی یافت شود تجویز می شود و در این موارد تأثیر آن بسیار بسزا می باشد. مصرف

آن تا انتهای بارداری باید ادامه یابد. گهگاه تا ۶ هفته بعد از زایمان هم توصیه می شود.

مشکل ترومبوفیلی (غلطت خون) یکی از دلایل سقط مکرر می باشد. تشخیص آن غیر از بررسی

تغییرات در جفت و جنین دفع شده با کمک تستهای ژنتیکی و پروتئین ها می باشد. در صورتی که

تمایل دارید در این زمینه اطمینان حاصل نمایید نیاز به انجام آزمایشات می باشد. البته دلایل دیگری نیز

برای سقط وجود دارد، پس الزاماً دریافت آمپول هپارین ممکن است منجر به جلوگیری از سقط بعدی

نشود .در صورتیکه مشکل اصلی، ترومبوفیلی تشخیص داده شود و هپارین کمک کننده باشد شانس

سقط بعدی پائین می باشد.

درمان سقط مکرر

درمان سقط مکرر جنین با توجه به علت آن پیشنهاد می‌شود. احتمال بارداری موفق، صرف نظر از نتایج

بررسی، بالا است: درصد موفقیت بارداری در صورت مشاهده نشدن هیچ گونه ناهنجاری ۷۷ درصد

و در غیر این صورت ۷۱ درصد است. چنانچه ناهنجاری کاریوتایپ (اختلال ژنتیکی یا کروموزومی) علت

سقط باشد، والدین غالباً برای مشاروه ژنتیک معرفی می‌شوند. متخصص ژنتیک اختلال ژنتیکی را

توضیح می‌دهد و احتمال بارداری طبیعی در آینده را برآورد می‌کند.

تعدادی از والدین تصمیم می‌گیرند در طول بارداری بعدی تحت مطالعه ژنتیکی پیش از تولد باشند تا آرایش

ژنتیکی جنین به یکی از دو روش زیر بررسی شود:

  • نمونه‌برداری از پرزهای کوریونی ( CVS): نمونه‌برداری از جفت در اواخر سه ماهه اول یا ابتدای سه ماهه
  • دوم انجام می‌شود.
  • آمینوسنتز: مقداری از مایع آمنیوتیک، مایع احاطه کننده نوزاد در دوران بارداری، آنالیز می‌شود.

چنانچه لقاح مصنوعی (IVF) انجام شود، می‌توان PGD یعنی تشخیص بیماری‌های ژنتیکی پیش از لانه

گزینی را انجام داد. در این عمل تزریق‌های متعددی بر روی مادر انجام می‌شود تا تعداد زیادی تخمک در

تخمدان رشد کند. سپس با انجام جراحی کوچکی تخمک‌ها از تخمدان‌ها بازیابی می‌شود. پس از آن یک

اسپرم در هر تخمک تزریق می‌شود و فرصت رشد به نطفه داده می‌شود. در مرحله بعد یک سلول از نطفه

نمونه‌برداری و آزمایش ژنتیکی آنالیز می‌شود تا نطفه آسیب‌دیده منتقل نشود.

اگر ناهنجاری رحمی مشاهده شود، جراحی با توجه به نقص موجود انجام می‌شود. چنانچه سندرم آنتی‌

فسفولیپید تشخیص داده شود، داروهای خاصی برای کاهش تشکیل لخته خون تجویز می‌شود. اگر دیابت

یا اختلال تیروئید عامل سقط باشد نیز داروهای مناسب تجویز می‌شود.

تغذیه مناسب برای جلوگیری از سقط مکرر جنین

افزایش مصرف سبزیجات برگ سبز، میوه‌‌ های تازه، امگا ۳ و امگا ۶، تخم‌ مرغ، ماهی و مواد لبنی و به

طور کل، داشتن یک رژیم غذایی متعادل می ‌تواند احتمال سقط را کاهش دهد.

مصرف غذائی حاوی ویتامین ب  برای زنان باردار یا زنانی که تصمیم به بچه دار شدن دارند به طور جدی

می تواند به مادران برای جلوگیری از تولد نوزاد ناقص یا جنین سقط شده کمک کند. اسفناج سرشار از

اسید فولیک است که یکی از ویتامین‌های گروه B است. از نقایص عصبی جنین پیشگیری می‌کند و

در سلامت جنین نقش دارد.

غذاهای حاوی ب ۱۲فقط غذاهای حیوانی مثل کباب برگ گوشت گوسفند و شتر، تخم مرغ محلی،

کره وروغن محلی و شیر محلی  می باشند و نخود و خرما و…حاوی ویتامین ب هستند. سویا حاوی مواد

معدنی غنی و ویتامین‌های D ، B2، A است و مصرف آن برای زنان باردار و جنین بسیار مفید است.

مصرف لوبیا و به عادت ماهانه را مرتب و از سقط مکرر جنین جلوگیری میکند.

مصرف آویشن،پونه و بابونه و غوره برای زنان باردار مفید نیست زیرا باعث سقط جنین می‎شود. کسانی که

غذای تند می‎خورند مبتلا به لک‌های صورت می‎شوند، چنانچه حامله باشند نوزادشان ممکن است

لکه‌هایی در بدنشان داشته باشند.

چنانچه مادر هنگام آبستن ادویه‌های تند مانند خردل یا دارچین و نعناع زیاد مصرف کند نوزاد مبتلا به اگزما

می‎گردد. مصرف عسل، قهوه، گلاب ، زیره ، سه زیره، محرک زایمان اند و ممکن است باعث زایمان زودرس یا سقط شود.

عرقیات گیاهی در دوران بارداری استفاده نشود چون تحقیقات کاملی روی آنها و اثرشان بر بارداری صورت

نگرفته است. جگر به هیچ عنوان استفاده نشود. چون حجم ویتامین A بالایی دارد و ممکن است اثرا تتراتوژنی

داشته باشد. مصرف زرشک را باید کاهش داد. بربرین موجود در زرشک احتمال سقط جنین را بالا می برد.

تخم مرغ حتما باید پخته مصرف شود و عسلی یا خام نباشد. و حتما دقت شود پوسته تخم مرغ شکسته یا

ترک دار نباشد چون میکروبها می توانند واردش شوند و تخم مرغ را آلوده کنند. گوشت حتما بطور کامل پخته

شود و نیم پز یا خام نباشد، چون میکروبها بزور کامل از بین نمی روند.

راههای جلوگیری از سقط  مکرر جنین

در ادامه توصیه هایی برای جلوگیری از سقط مکرر جنین آورده شده است:

در گذشته مادران سوپ ندول با گوشت نیمه پخته و با سوشی زیاد می خوردند و فرزندان سالم نیز متولد

میشد. غذاهایی که با حرارت پخته نمیشود حاوی باکتری هایی مانند اشرشیا ای کلای، کمپیلوباکتر،

لیستریا و سالونلا که می تواند باعث سقط مکرر جنین، مرده زایی و تولد نوزاد نارس شود. باید بدانید که

فقط غذای کاملا  پخته شده را مصرف کنید. شیر غیر پاستوریزه نخورید زیرا حاوی لیستریا است که یکی

از عوامل سقط مکرر جنین بشمار می رود.

برخی مادران فکر می کنند که با مالیدن مداوم شکم به جنین خود آرامش می دهند یا اینکه در زمان بارداری

ترک هایی بر روی شکم ایجاد میشود و نگران این ترک ها هستند و برای از بین بردن این ترک ها از کرم ها

و روغن های مختاف استفاده می کنند و شکم خود را ماساژ می دهند که این کرم و روغن ها جذب شده و

ممکن است خطرناک باشد. بهتر است در صورت استفاده نیز در مقادیر کم و بدون ماساژ استفاده کنید. و

شکم خود را نه اینکه مالش ندهید بلکه در زمان طولانی و در همه طول روز و با فشار نمالید.

برخی زنان فکر میکنند اگر زیاد راه بروند زایمان راحتری خواهند داشت در صورتیکه راه رفتن بیش از حد باعث

زایمان زودرس شده و در کسانی که دهانه رحم آنها کاملا بسته نیست خطرناک است. شما باید بطور ملایم

راه بروید و از انجام ورزش های خطرناک در دوران بارداری که تهدید کننده سلامتی شما و جنین شماست

پرهیز کنید.

در دوران بارداری، دمای بدن کمی بالاتر از حالت عادی است. اگر شما در فصل تابستان هستید، و احساس

خستگی و ناراحتی می کنید. نباید آب و یا غذای خیلی سرد بخورید اگرچه بسیار لذت بخش است اما ممکن

است برای شما و جنین ضرر داشته باشد با خوردن آب سرد عروق شکم و رحم منقیض شده و ممکن است

روی جنین اثرگذار باشد. بنابراین توصیه میشود که از خوردن آب یخ در دوران بارداری بپرهیزید.

چای و قهوه هر دو دارای مقدار زیادی کافئین هستند که در تکامل جنین اثرگذار خواهند بود. در بارداری مخصوصا

خانم هایی که کارمند هستند مدام عادت به خوردن چای دارند. در سه ماه اول بارداری که هنوز وضعیت مادر

ثابت نشده است سعی کنید حدالامکان مصرف چای را محدود و قهوه را اصلا مصرف نکنید.

  • مامای همراه

همراه زائو (Doula) یا ماما (Midwife): تفاوت چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

ماما : اگر شما برای اولین بار بارداری را تجربه می کنید احتمالا برایتان سوال است

که آیا دنبال یک ماما باشید یا پشتیبان مادر. تحت هدایت ماما و پشتیبان، شما از نظر

احساسی حمایت می شوید و می توانید پاسخ هر گونه سوال مربوط به بارداری، زایمان،

و مراقبت پس از زایمانتان را پیدا کنید. اگر در مورد اینکه باید پشتیبان یا ماما را انتخاب کنید

شک داردی، در اینجا به شما کمک خواهیم کرد.

پشتیبان یاهمراه زائو  کیست؟

پشتیبان در واقع کارشناسی است که برای کمک به مادر قبل، در طول و پس از زایمان

آموزش دیده است. نقش اصلی Doula درواقع مراقبت از آسایش و راحتی مادر است، در

حالی که دیگر کارکنان پزشکی روی هر دوی مادر و کودک تمرکز می کنند. شما می توانید

از Doula به عنوان مشاور یا آموزش دهنده در هنگام زایمان استفاده کنید.

Doula  چه می کند؟

یک Doula به شما کمک خواهد کرد:

  • بسیاری از زنان تصمیم می گیرند از حمایت Doula برای کمک به آنها در دوران بارداری و زایمان
  •  استفاده کنند. Doula به شما کمک می کند اطلاعات زیادی درمورد زایمان و بدنیا آمدن کودک
  • کسب کنید.
  • به شما نشان می دهد که آیا انقباضات شما واقعی هستند یا خیر.
  • راهنمایی doula برای زایمان به شما کمک می کند که به درستی تنفس کنید و تغییر
  • وضعیت دهید. او همچنین:
  • حمایت عاطفی و کمک به احساس امنیت را برایتان فراهم می کند.
  • در مواقعی که اضطراب یا ترس دارید، به شما در حفظ آرامش کمک می کند.
  • Doula پس از زایمان به شما کمک می کند تا از کار و مراقبت از نوزاد تازه بدنیا آمده آگاه شوید.
  • او همچنین در کارهای خانه و دیگر کودکانتان به شما کمک خواهد کرد.
  • Doula  پس از زایمان نیز به سلامت و مسائل پرستاری و فیزیکی شما توجه خواهد کرد.
  • او یکی از اولین افرادی است که می توانید برای سوال درمورد خودتان و کودکتان با او تماس بگیرید.
  • به شما کمک می کند با مشکلات کودک و اضطراب پس از زایمان مقابله کنید.

آموزش و مدرک Doula دولا

قبل از کار با مادران باردار، هر Doula باید گواهینامه بگیرد. معیارهای آموزش Doula در

کشورها و ایالت های مختلف متفاوت است.

چیزی که شما باید بدانید این است که اگر چه داشتن یک Doula  شما آرام  می کند، اما او

نمیتواند به اندازه ماما به شما کمک کند. Doulaها هیچ آموزش رسمی پزشکی ندارند و

نقش آنها تنها مشاور ای است.

Doula قادر نخواهد بود دارو و یا دیگر توصیه های پزشکی را در هر جنبه از کار برای شما داشته

باشد. او به عنوان مدافع شما عمل می کند و او آنجا است تا شما احساس بهتری داشته باشید

و مطمئن شوید که نظرات شما شنیده می شود.

ماما کیست؟

بر خلاف Doula، که تنها نقش هدایتی و حمایتی دارد، نقش ماما بیشتر پزشکی است.

ماماها، می توانند مرد و زن باشند، از شغل پرستاری شروع می کنند و سپس باید برای

کارشان گواهینامه بگیرند.

ماما چه کاری انجام می دهد؟

ماماها متخصصین پزشکی هستند. آنها مجهز و واجد شرایط برای کمک به پزشکان در طول

زایمان هستند، اما در زایمان های خانگی خودشان به تنهایی نیز می توانند بچه را بدنیا بیاورند.

همانطور که می بینید، ماما یک حرفه ای بسیار مهارت است که دارای دانش پزشکی و عملی

در زایمان است. ماما برای کارهای زیر واجد شرایط است:

  • مراقبت مادر قبل از زایمان.
  • آماده شدن برای تحویل به بخش سزارین.
  • انجام سونوگرافی مادر.
  • CTG و سایر دستگاه های مورد استفاده برای نظارت بر مادر و نوزاد را کنترل می کند.
  • داروی ضد درد می دهد
  • اپیدورال می دهد
  • کودک را از طریق واژینال به دنیا می آورد.
  • اپیزیوتومی انجام می دهد و بخیه می زند و غیره

آموزش ماما و صدور گواهینامه ماما

همانطور که می بینید، وظایف ماما بسیار پیچیده تر و از نظر پزشکی دشوارتر از آنهایی است

که از  انجام می دهد.

ماما باید در هر زمان فرآیند زایمان بتواند ورود کند و به پزشک متخصص ملحق شود. با این حال،

ماما همانند یک متخصص زنان و زایمان نیست.

با این حال، ماماها، پزشکان، پرستاران و doula ها در طول زایمان به عنوان یک تیم کار می کنند.

به همین دلیل جای تعجب نیست که یک پزشک نظرات ماما را هم بپرسد و یا درخواست مشاوره و مراجعه کند.

آیا شما باید بین doula دولا و ماما انتخاب کنید؟

نه. شما می توانید انتخاب کنید که هر دو، هیچ کدام و یا فقط یکی از دو را داشته باشید.

برای شما مهم است که بدانید که ماماها و doula ها دو شغل کاملا متفاوت را انجام می دهند.

اغلب این سردرگمی ناشی از همپوشانی دانش و ارتباط نزدیک بین این دو قبل و بعد از زایمان است.

با این حال، مشاوره و تایید نظرات یکدیگر و واجد شرایط بودن برای انجام مراقبت های پزشکی /

پس از زایمان دو چیز متفاوت است. تفاوت بین ماما و doula را می توان در چند مورد خلاصه کرد:

ماما یک حرفه پزشکی است که تخصص آن شبیه به یک دکتر است.

Doula یک دستیار و یک مشاور است که تنها با هدف حمایت از مادر کار می کند.

در حالی که لازم نیست که در دوران زایمان و پس از زایمان doula را در کنار خود داشته باشید

اما داشتن ماما به دلایل متعدد مفید است. ماماها اغلب بیشتر از پزشکان در دسترس هستند

و خدماتشان  برای ویزیت و صحبت با شما رایگان است و  هر زمان که دچار نگرانی های پزشکی

هستید، می توانید آنها را ملاقات کرده و یا تماس بگیرید.

ماماها زمانی که پزشک در دسترس نیست در کنار شما هستند و می توانند سلامت شما و نوزاد

را بررسی کنند. در بسیاری از کشورها و بیمارستان ها پزشکان با چندین بیمار کار می کنند و

همیشه نمی توانید در آنجا به آنها دسترسی داشته باشید.

تعداد بسیار کمی از پزشکان در تمام مدت کار در کنار مادر قرار دارند که می تواند برای مدت طولانی

ادامه یابد. مامای شما می تواند در صورت عدم وجود پزشک کمک کند و در صورت نیاز به آنها

سریعا به آنها ارجاع دهد.

درک تفاوت بین دوولا و ماما به شما کمک خواهد کرد تا بهترین تصمیم را بگیرید. در هنگام برنامه

ریزی برای زایمان به موارد زیر توجه داشته باشید:

شما مجبور نیستید انتخاب کنید

شما می توانید هردوی ماما و doula را داشته باشید. اگر بخواهید یک تیم حمایتی در یکی از مهم ترین

روزهای زندگی خود داشته باشید، شایسته آن هستید که کارکنان امور بهداشتی را که به تمام

سوالات در مورد کار، ترس و وحشت شما پاسخ خواهند داد در اختیار داشته باشید.

به این معنا است اگر احساس می کنید که به آنها نیازی ندارید می توانید آنها را نداشته باشید.

داشتن ماما توصیه می شود زیرا آنها برای ارائه مراقبت های پزشکی بسیار واجد شرایط هستند.

با این حال، شما می توانید تصمیم بگیرید که آیا به doula نیاز دارید یا نه.

اگر از نظر احساسی و مشاوره های فردی دیگر نیاز به کمک نداشته باشید و خودتان بتوانید

کارهایتان را انجام دهید احتمالا به doula نیازی ندارید.

اطمینان حاصل کنید که تصمیمتان بر اساس آنچیزی است که خودتان می خواهید و راحتی

خودتان نه بر اساس نظرات دیگران.

  • ماما و doula باید برای شما مناسب باشد و با شما مچ باشند.
  • صرف نظر از مهارت آنها، هر دوی آنها باید نسبت به شما مهربان و با درک نسبت به شرایط باشند.
  • هر دو ماما و doula باید نسبت به انتخاب شما احترام بگذارند.

اگر گزینه ای برای انتخاب کارکنان خود دارید، نگران نباشید کسانی را که بی احترامی می کنند را

کنار بگذارید. به ویژه برای اپیدورال، تغذیه با شیر مادر، داروهای ضد درد، مراقبت بعد از زایمان و سایر

جنبه های دیگر. کارشناسان باید دیدگاه های خود را در مورد مناسب ترین گزینه ها به اشتراک بگذارند،

و البته به تصمیمات شما نیز احترام می گذارند.

شما همیشه می توانید نظر خود را تغییر دهید

شما همیشه می توانید آن دسته از کارشناسانی که بی احترامی کرده و یا  نگرش منفی نسبت به شما

دارند، را کنار بگذارید. نقش هر دو ماما و doula این است که به شما کمک کنند تا احساس اعتماد به نفس

و راحتی داشته باشید، نه اینکه ناامنی و ناراحتی را ایجاد کنند. اگر هر کدام از این دو به تصمیمات شما

درمورد تغذیه با شیر مادر احساس مخالفی داشته باشند، یا تمایل به مصرف داروهای اپیدورال، ضد درد

و یا هر جنبه دیگری از مراقبت پس از زایمان، شما حق دارید آنها را کنار بگذارید و فرد دیگری را انتخاب کنید.

نتیجه

دانستن تفاوت بین ماما و doula به شما کمک خواهد کرد که بدانید که چه کارهایی می توانند برای شما

انجام دهند تا شما و نوزادتان در حین زایمان و پس از زایمان از شما حمایت کنند. شما می توانید تصمیم

بگیرید که کدام متخصص براساس نیازها، بودجه و منابع موجودتان مورد نیاز است. شاید مشخص کردن

کیفیت مناسب کارکنان پزشکی شما مهمتر از یک انتخاب است. لیستی از ویژگی های مورد نیاز در ماما

و doula را ذکر کنید و انتخاب خود را بر اساس آنها انجام دهید.

  • بارداری

صدای قلب جنین از چه زمانی شنیده می‌شود؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

جنین

به گزارش خبرنگار حوزه کلینیک گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان؛

 رشد جنین به سرعت پس از ایجاد سلول اولیه آغاز می‌شود.

معمولاً در هفته‌های اول و دوم تشکیل نطفه، مادر متوجه بارداری خود نمی‌شود و علامت خاصی ندارد.

در هفته سوم بارداری سلول های جنسی مرد و زن در یکی از لوله‌های فالوپ یکی

می‌شوند و سلول اولیه به نام zygote زیگوت را تشکیل می‌دهند.

اگر بیش از یک سلول جنسی ماده آزاد و بارور شود امکان دارد چندین زیگوت تشکیل

شود، این سلول دارای ۴۶ کروموزوم است که ۲۳ عدد از آن‌ها متعلق به پدر و ۲۳ عدد

متعلق به مادر است و باعث ایجاد خصوصیاتی، چون تعیین جنسیت کودک، رنگ چشم،

موها، نوع شخصیت و سطح هوش کودک می‌شود.

به زودی پس از لقاح سلول زیگوت به سوی رحم حرکت می‌کند و از همان زمان تقسیم

سلولی آغاز می‌شود تا سلول‌هایی شبیه به تمشک تشکیل شود.

در هفته چهارم به محض رسیدن زیگوت به رحم تقسیمات سلولی افزایش پیدا می‌کند

و جنین به دیواره رحم می‌چسبد تا از آن محافظت کند. این دیواره تا زمان تشکیل جفت

نقش تغذیه کننده زیگوت را نیز برعهده دارد.

هفته پنجم آغاز دوره جنینی است و در این زمان اعضای بدن شامل مغز، نخاع، قلب

و سایر اندام‌های کودک شروع به تشکیل شدن می‌کنند.

جنین در این مرحله از سه لایه تشکیل شده است لایه بالایی، اکستروم و لایه بیرونی

که در اصل تبدیل به لایه خارجی پوست بدن کودک، سیستم عصبی مرکزی و محیطی،

چشم، گوش‌ها و بسیاری دیگر از بافت‌ها و اندام‌های بدن می‌شود.

قلب کودک و سیستم گردش خون در لایه میانی سلول، مزودرم تشکیل می‌شود، این لایه

همچنین به عنوان پایه‌ای برای شکل گیری استخوان ها، عضلات، کلیه‌ها و حتی سیستم

تولید مثلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در پایان هفته پنجم نوزاد به اندازه نوک یک قلم است.

هفته ششم هفته‌ای است که نخستین بار قلب کودک شروع به تپش می‌کند.

در این هفته، رشد کودک سریع می‌شود و لوله‌های عصبی موجود در بدن او بسته می‌شوند

و قلب جنین تکمیل و شروع به پمپاژ خون می‌کند.

در این مرحله ویژگی‌های پایه‌ای صورت ظاهر می‌شود از جمله گوش و اجزای داخلی آن

تشکیل می‌شوند و فک کودک نیز تکمیل می‌شود.

جنین در این زمان خم شده و به شکل حرف انگلیسی C در می‌آید و جوانه‌های کوچک

دست و پا‌ها شروع به رشد می‌کنند.

کارشناسان در عین حال اذعان دارند شنیدن صدای ضربان قلب جنین درمادران باردار متفاوت

است و به عوامل متعددی بستگی دارد، برخی از مادران توسط دستگاه سونوگرافی در حدود

هفته ۳ یا ۴ بارداری صدای ضربان قلب جنین خود را می‌شنوند و برخی دیگر هم در اوایل هفته

ششم بارداری صدای ضربان قلب جنین را توسط دستگاه سونوگرافی می‌شنوند.

در هفته هفتم بارداری مغز جنین تکمیل می‌شود و چهره او به سرعت به فرم طبیعی نزدیک

می‌شود. عنبیه چشم‌ها تشکیل می‌شود و دست و پا‌ها به رشد خود ادامه می‌دهند،

دراین زمان جنین به اندازه پاک کن نوک مداد است.

در هفته هشتم چشم‌های کودک قابل مشاهده و انگشتان دست و پا، لاله گوش، لب بالا و

بینی تشکیل شده است. بدن جنین دراین مرحله شروع به صاف شدن می‌کند.

جنین در این زمان ابعادی در حدود ۱۱ الی ۱۴ میلی متر دارد.

در هفته نهم بارداری، انگشتان پا تشکیل می‌شوند و استخوان‌ها رشد می‌کنند، مفصل آرنج

تشکیل می‌شود و روند تکمیل پلک و گوش‌های جنین همچنان ادامه دارد.

در این زمان جنین ۲۰ میلی متر طول دارد.

درهفته ده بارداری گردن جنین شروع به رشد می‌کند

در هفته‌های بعدی رشد اعضای بدن کودک همچنان ادامه دارد تا در هفته شانزدهم بارداری

سرنوزاد کاملاً از گردن فاصله می‌گیرد و پلک‌ها برای محافظت از چشم جنین تکمیل شده است.

درهفته یازده بارداری اندام‌های تناسلی کودک تشکیل می‌شود و جنسیت او قابل تشخیص می‌شود.

کودک در این زمان ۵۰ میلی متر و وزن او هشت گرم است، دراین هفته گلبول‌های قرمز

در کبد کودک تشکیل می‌شوند و گردش خون به خوبی انجام می‌شود.

در این زمان تکامل کودک انجام شده و تا ماه‌های آخر بارداری رشد کامل سایر اعضای بدن انجام می‌شود.

منبع: mayoclinic

  • بارداری

فواید استفاده از شکم بند بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

شکم بند بارداری چیست؟

شکم بند بارداری یا کرست طبی برای حمایت از کمر و شکم در دوران بارداری طراحی

شده است.  انواع کرست های کشی که شکم و اطراف آنرا بخوبی نگهداری می کنند

و تدریجا با بزرگ شدن شکم کش بیایند بهترین نوع خود محسوب می شوند.

فواید استفاده از شکم بند بارداری:

گروهی از زنان باردار به علت ترس از فشاری که شکم بند بارداری ممکن است به

نوزاد داخل شکم آنها بیاورد از بستن آن خودداری میکنند  این لباس های انعطاف پذیر

مزایای زیادی برای زنان باردار دارد که عبارتند از : 

۱- باند شکم به کاهش درد کمک می کند:
درد پشت و مفصل در دوران بارداری ( کمردرد دوران بارداری) می تواند خسته کننده باشد

و در فعالیت های روزمره دشوار باشد. یک مطالعه در مجله اسپاین شیوع درد پشت و لگن

در دوران بارداری را بررسی می کند. آنها دریافتند که ۷۱ درصد زنان کمردرد و ۶۵ درصد کمر

بند لگنی را گزارش کردند. شکم بند یا گن در طول بارداری به حمایت از کمردرد کمک می کند

که ممکن است باعث کاهش درد شود.

۲- شکم بند بارداری به شما اجازه می دهد که به راحتی در فعالیت های روزانه

شرکت کنید:
ورزش در دوران بارداری (نرمش های دوران بارداری و ۵ توصیه جدی ) مزایای سلامتی زیادی دارد.

یک مطالعه در بررسی های فعلی در پزشکی اسکلتی عضلانی نشان می دهد که ورزش های

روزانه تاثیر مثبتی بر سلامتی دارند.

ورزش، تنش و استقامت عضله را افزایش می دهد و میزان بروز فشار خون بالا، افسردگی و دیابت

را کاهش می دهد. بسیاری از زنان به دلیل درد و ناراحتی قادر به انجام تمرین یا ادامه کار

در دوران بارداری نیستند. استفاده از شکم بند بارداری می تواند به کاهش ناراحتی کمک کند

و مشارکت در فعالیت های روزمره را به همراه داشته باشد و منافع فیزیکی و مالی را به همراه داشته باشد.

۳- درد مفاصل ساکرویلیک (SI):
درد مفصلی SI اغلب در دوران بارداری ناشی از افزایش آرامن است که یک هورمون مناسب

نامیده می شود و باعث می شود که مفصل ران شل تر شود. این درد شدید و گاه دردناک در

قسمت پشتی مجاور سینه است. شکم بند بارداری  که از این منطقه پشتیبانی می کنند،

کمک می کنند که مفصل ثابت باشد و از درد در طول فعالیت جلوگیری می کند.

۴- نفس کشیدن را راحت میکند:
رحم را بدون اینکه به آن فشاری بیاورد از پایین به طرف بالا نگه داشته و نفس کشیدن را راحت می‌نماید.

۵- درد رباط گرد
این در طول سه ماهه دوم بارداری اتفاق می افتد و درد مزمن دیگری از بارداری است.

این درد به صورت خفیف به شدید در جلوی مفصل ران و زیر شکم اتفاق می افتد. این درد

به خاطر افزایش وزن و فشار روی رباط هایی که از بزرگ شدن رحم حمایت می کند اتفاق

می افتد، یک مشکل موقت اما گاهی غیر قابل تحمل است!

  –  شکم بند به توزیع وزن نوزاد در پشت و شکم کمک می کنند که ممکن است باعث

کاهش فشار روی رباط های گرد و کاهش درد شوند.
  –  شکم بند بارداری در طول فعالیت ها باعث فشرده سازی ملایمی می شوند.
  –  فشرده سازی ملایم شکم بند یا گن می تواند به حمایت از رحم و کاهش درد ناشی

از حرکت در فعالیت بدنی کمک کند. احتیاط: فشرده سازی بیش از حد در شکم می تواند

گردش خون را مختل کند و می تواند منجر به اثرات منفی بر فشار خون شود. همچنین

می تواند باعث سوزش معده و سوء هاضمه شود.
–   آنها نشانه های بیرونی برای حالت درست بدن را ارائه می دهند.
–  گن بارداری به بدن اجازه می دهد تا راحت تر به حالت مناسب برسد. با حمایت

از پشت و پهلو، باند های شکم موقعیت صحیح را تشخیص می دهند و از بروز بیش

از حد درد پشت جلوگیری می کنند. شکل ظاهری بارداری “به سمت عقب” به دلیل وزن

اضافی در جلوی بدن است که همراه با کشش و تضعیف عضلات اصلی هسته ای که

از ستون فقرات حمایت می کنند، دیده می شود.

۶- کاهش فشار بر روی عضلات
احساس فشار و سنگینی را کم کرده ، حرکت نوزاد را در داخل شکم آسان می‌نماید و

در حقیقت عمل عضلات پایین شکم را انجام می‌دهد و بدین ترتیب سبب استراحت عضلات می‌گردد.

 


تفاوت شکم بند بارداری با کمربند بارداری

تفاوت میان کمربند و شکم بند حاملگی چه عواملی هستند ؟
– مهمترین تفاوت میان کمربند و شکمبند نحوه طراحی آن می باشد. کمربند ها قسمت

پشتی آن بزرگتر از قسمت جلویی آنها هستند.
– همچنین شکم بند ها قسمت جلویی آنها بزرگت و مقاوم تر از پد پشتی می باشند

که موجب جلوگیری از بروز صدمات احتمالی به جنین می شود.
– از دیگر تفاوت میان آنها قسمت نوار کش و گنجایش شکم بند می باشد که از پشت

بسته می شود اما مدل های کمری از جلو نگهدارنده است.
– باید بدانیم که برخی مدل های شکم بند دارای پد های فنری حرفه ای برای کمر نیز

هستند و کار کمربند و شکم بند را با یکدیگر انجام می دهند.
– کمربند های بارداری با کمربند های لاغری نیز بسیار متفاوت هستند چرا که اندازه

مدل های حاملگی قابل تغییر می باشند.

نکات مهم در رابطه با استفاده از شکم بند بارداری: 
– قبل از استفاده از هر گونه شکم بند بارداری حتما با پزشک خود مشورت کنید
– حتما از برندی استفاده نمایید که مانع از ایجاد حساسیت پوستی برای شما باشد.
– در هنگام بستن شکم بند دقت کنید که شکم شما تحت فشار نباشد تا به جنین

آسیب رسانده نشود.
– از طرف دیگر شکم بند آن قدر هم آزاد نباشد که هیچ گونه نگهدارندگی نداشته باشد.
– با بزرگتر شدن سایز دور شکم، شکم بند را مناسب با دور شکم خود تنظیم کنید.
– شب‌ها هنگام خواب از بستن شکم‌بند بارداری خودداری نمایید.

  • بارداری

معاینات عمومی پیش از بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

انجام معاینات پیش از بارداری می‌تواند نقشی مهم و مؤثر در بارداری

راحت شما و همچنین سلامتجنین داشته باشد. انجام این معاینات این

فرصت را به پزشک می‌دهد که بدن شما را برای دوران بارداریآماده کند و

احتمال بروز مشکلات را در بارداری به حداقل برساند. همچنین تشکیل

پروندۀ سلامت شما پیش از بارداری می‌تواند به عنوان مرجعی مناسب

در دوران بارداری باشد. توصیه می‌شود معاینات

پیش از بارداری را شش ماه قبل از اقدام برای بارداری انجام دهید. در این مطلب با معاینات عمومی پیش از بارداری آشنا شوید.

تشکیل پروندۀ سلامت مادر

پزشک در اولین جلسۀ معاینات پیش از بارداری با دریافت اطلاعاتی در مورد شرح حال، مشخصات و

پرسیدن برخی سوال‌ها در مورد نسبت خویشاوندی زن و شوهر، سابقۀ بیماری‌های ژنتیک در خانواده،

سابقۀ مصرف دارو، الکل و مواد مخدر پروندۀ مادر را تکمیل می‌کند. اگر سابقۀ بارداری قبلی داشته

باشید، پزشکتان در مورد مشکلات احتمالی موجود در بارداری قبلی، سابقۀ سقط جنین، تولد

فرزند با نقص‌های ژنتیک و همچنین نوع زایمان قبلی شما سوال‌هایی خواهد پرسید. همچنین

 دربارۀ دوره‌های عادت ماهانه و روش‌هایپیشگیری شما نیز سوال‌هایی می‌پرسد. اگر تا به حال

زمان شروع و پایان دوره‌های عادت ماهانۀ خود را ثبت نمی‌کردید، الان زمان مناسبی برای

شروع این کار است.

سابقۀ انجام تست پاپ‌اسمیر و ابتلا به عفونت‌های آمیزشی شما نیز بخشی از پروندۀ سلامت

شما محسوب می‌شود. اغلب عفونت‌های آمیزشی خاموش، بدون علامت هستند که در صورت

درمان نشدن ممکن است منجر به التهاب لگن شود و بارداری یا باروری شما را تحت تأثیر قرار

خواهد داد. اگر شما یا همسرتان بیش از یک شریک جنسی یا سابقۀ رفتار پرخطر داشته‌اید،

انجام آزمایش‌هایی برای تشخیص بیماری‌های عفونتی آمیزشی الزامی خواهد بود. پزشک

سوابق ابتلا به بیماری‌های مزمن که می‌تواند در دوران بارداری مشکلی ایجاد کند نظیر آسم،

دیابت، فشار خون، اختلال انعقاد خون وبیماری تیروئید را نیز جویا خواهد شد. اگر بیماری مزمنی

دارید، می‌توانید آن را تحت کنترل درآورید یا به یک متخصص ارجاع ‌داده شوید. پیش از باردار شدن

و در دوران بارداری شاید لازم باشد نوع و دُز داروی مصرفی خود را برای درمان بیماری مزمنتان

تغییر دهید. البته تا زمانی که به شما توصیه نشده است، مصرف داروی تجویزی را برای درمان

بیماری قطع نکنید. پزشک همچنین از شما سابقۀ جراحی یا بستری شدن به هر دلیل یا

مشکلات مربوط به بیهوشی را نیز خواهد پرسید.

معاینات فیزیکی در مطب پزشک

در جلسات ویزیت پیش از بارداری، وضعیت فیزیکی شما با انجام معایناتی بررسی می‌شود و با

انجام این کار پروندۀ سلامت شما تکمیل خواهد شد. این معاینات شامل موارد زیر خواهد بود:

  • اندازه‌گیری قد، وزن، فشار خون و همچنین تعیین شاخص تودۀ بدنی یا BMI شما

  • معاینۀ واژن برای بررسی هر گونه توده، عفونت، تبخال یا ضایعه و همچنین بررسی هر گونه حساسیت به لمس و سایر مشکلات احتمالی

  • بررسی وضعیت ظاهری لگن برای تشخیص هر گونه مشکل لگنی

  • انجام تست پاپ‌اسمیر؛ در صورت انجام نشدن آن طی یک سال گذشته

  • بررسی قوام و اندازۀ غدۀ تیروئید با لمس آن

  • بررسی پوست برای وجود هر گونه بثورات پوستی

  • معاینۀ چشم از نظر زردی برای بررسی کم‌خونی احتمالی

  • معاینۀ شکم برای بررسی اندازۀ طحال و کبد

  • گوش دادن به صدای قلب و ریه برای بررسی هر گونه مشکل احتمالی

  • معاینۀ پستان برای بررسی هر نوع توده یا ترشحات پستان

بررسی داروهای مصرفی

پزشک از شما دربارۀ داروهای نسخه‌دار یا بدون نسخه، ویتامین‌ها، داروهای گیاهی و دیگر

مکمل‌های مصرفی خواهد پرسید. درست کردن لیستی از تمامی موارد فوق و دز مصرفی

و تعداد دفعات مصرف، فکر خوبی است. حتی می‌توانید قوطی دارو یا مادۀ مصرفی را همراه

خود به مطب ببرید. این اطلاعات کمک می‌کند تا اطمینان بیابید که شما در دوران بارداری

مادۀ مضری را مصرف نمی‌کنید یا دز مصرفی آن بیش از حد مجاز نیست. برای مثال دز بیش

از حد برخی ویتامین‌ها مثل ویتامین A می‌تواند برای جنین مضر باشد. اگر تا به حال

فولیک اسید مصرف نمی‌کردید، پزشک به شما توصیه خواهد کرد حداقل یک ماه پیش

از اقدام برای باردار شدن، روزانه ۴۰۰ میکروگرم فولیک اسید را به تنهایی یا به صورت

مولتی‌ویتامین مصرف کنید. مصرف فولیک اسید پیش از باردار شدن به طرز چشمگیری خطر

ابتلای جنین به نقص‌های مادرزادی لولۀ عصبی نظیر اسپینا بیفیدا را کاهش می‌دهد. با توجه

به اینکه درصد زیادی از بارداری‌ها بدون برنامه‌ریزی رخ می‌دهد، محققان توصیه می‌کنند تمام

زنانی که در سن بارداری هستند، روزانه ۴۰۰ میکروگرم فولیک اسید مصرف کنند.

آزمایش‌های پیش از بارداری

پزشک شما احتمالاً در جلسۀ اول، آزمایش‌هایی را برای شما تجویز خواهد کرد که در جلسۀ

بعدی نتایج آن را بررسی خواهد کرد. یکی از آزمایش‌هایی که در معاینات پیش از بارداری تجویز

می‌شود، آزمایش ادرار است. این آزمایش شامل آزمایش آنالیز ادرار UA و همچنین آزمایش

کشت ادرار UC است. آزمایش آنالیز ادرار برای بررسی مواد موجود در ادرار و همچنین بررسی

قند موجود در ادرار است. وجود قند در ادرار ممکن است نشانۀ بیماری دیابت باشد و نیاز به

انجام آزمایش‌های تکمیلی خواهد بود. همچنین آزمایش کشت ادرار برای بررسی هر گونه عفونت

احتمالی مجاری ادرار انجام خواهد شد. همچنین پزشک مجموعه‌ای از آزمایش‌های خون را

برای شما تجویز می‌کند تا وضعیت سلامت شما را با دقت بیشتری بررسی کنید. توجه داشته

باشید به این دلیل که این آزمایش‌ها شامل آزمایش قند خون ناشتا می‌شود، باید حداقل هشت

ساعت چیزی نخورده باشید. به همین دلیل، بهتر است صبح زود جهت انجام آزمایش مراجعه کنید.

احتمالاً موارد زیر در آزمایش خون شما بررسی خواهد شد:

شمارش خون کامل CBC: با بررسی نتایج این آزمایش که به بررسی کامل گلبول‌های خون

شما می‌پردازد، می‌توان متوجه هر گونه کم‌خونی یا مشکلات دیگری شد.

بررسی آنتی‌بادی‌ها: در این آزمایش با بررسی سطح آنتی‌بادی‌های ضدسرخجه و سرخک، ایمنی

شما در برابر این بیماری‌ها بررسی خواهد شد. همچنین ممکن است آزمایشی برای بررسی میزان

ایمنی شما در مقابل هپاتیت B و همچنین ایدز تجویز شود.

آزمایش تیروئید: با تجویز این آزمایش و بررسی نتایج آن می‌توان عملکرد تیروئید شما را بررسی کرد.

این آزمایش در تشخیص مشکلاتی از قبیل کم‌کاری و پرکاری تیروئید کمک خواهد کرد.

گروه خونی و Rh: پزشک از آزمایشگاه خواهد خواست که گروه خونی و Rh خون شما را مشخص کند.

این موضوع علاوه بر آنکه به تکمیل پروندۀ شما کمک می‌کند، با اعلام نتایج، درصورتی‌که Rh شما منفی

باشد و Rh همسر شما مثبت، اقدامات لازم در مورد احتمال اختلال خونی مادر و جنین در دوران بارداری انجام شود.

قند خون ناشتا: با بررسی نتایج این آزمایش، احتمال ابتلا به دیابت در شما بررسی می‌شود. درصورتی‌

که میزان قند خون ناشتای شما بیشتر از حد معمول باشد، ممکن است برای بررسی بیشتر، آزمایش

دیگری نیز درخواست داده شود. دیابت در صورت کنترل نشدن ممکن است باعث ایجاد مشکلات جدی در بارداری شود.

با توجه به اطلاعاتی که در مورد سوابق بیماری‌های ژنتیکی خود و همسرتان در اختیار پزشک قرار داده‌اید،

ممکن است در صورت علاقۀ خودتان، شما را جهت انجام مشاورۀ ژنتیک پیش از بارداری به

متخصص معرفی کند. آزمایش‌های ژنتیک پیش از بارداری توسط آزمایشگاه‌های خاصی انجام می‌شود.

بررسی سابقۀ واکسیناسیون

ابتلا به برخی بیماری‌ها در دوران بارداری می‌تواند فرزند شما را در معرض خطر ابتلا به نقص‌های

خطرناک مادرزادی یا عارضه‌های دیگری قرار دهد، درصورتی‌که کارت واکسیناسیون دارید، آن را برای

نشان دادن به پزشک خود همراه داشته باشید تا از به روز بودن واکسیناسیون شما اطمینان حاصل

شود. واکسن‌هایی که تزریق آنها توصیه می‌شود شامل موارد زیر است:

سرخجه: اگر مطمئن نیستید که این واکسن را تزریق کرده‌اید، با انجام آزمایشی، میزان ایمنی بدن

شما در برابر این بیماری سنجیده می‌شود و در صورت نیاز، تزریق این واکسن تجویز خواهد شد. پس

از تزریق واکسن سرخجه باید یک ماه صبر کنید و بعد برای بارداری اقدام کنید.

آبله‌مرغان: اگر قبلاً به آبله‌مرغان مبتلا نشده‌اید یا واکسن آن را تزریق نکرده‌اید، سطح ایمنی بدن

شما در برابر این بیماری مورد آزمایش قرار خواهد گرفت. تزریق واکسن آبله‌مرغان در دو نوبت و با فاصلۀ

چهار تا هشت هفته تزریق می‌شود و پس از تزریق واکسن آن باید یک ماه صبر کنید و سپس باردار شوید.

واکسن توأم؛ دیفتری و کزاز: این واکسن‌ها یک بار تزریق می‌شوند. اگر قبلاً این واکسن را

دریافت کرده‌اید نیازی به دریافت مجدد آن نیست. در طرح واکسیناسیون کشوری، معمولاً اکثر

افراد در برابر این بیماری‌ها واکسینه شده‌اند.

واکسن آنفلوانزا: اگر در فصل سرما هستید یا دوران بارداری شما در فصل سرما خواهد بود

یا در صورت شیوع آنفلوانزا، بهتر است واکسن آنفلوانزا را دریافت کنید. پزشک در مورد این

موضوع با شما مشورت خواهد کرد.

واکسن هپاتیت B: اگر قبلاً این واکسن را تزریق نکرده‌اید و نتایج آزمایش خون نشان دهد که

نسبت به این ویروس ایمنی ندارید، ممکن است تزریق واکسن هپاتیت B برای شما تجویز شود.

اگر قصد دارید به زودی یا در دوران بارداری خود به خارج از کشور سفر کنید، این مسئله را به

پزشک خود اطلاع دهید، زیرا ممکن است نیاز به تزریق واکسن دیگری داشته باشید و برخی

از واکسن‌ها برای زنان باردار مضر است.

بررسی وضعیت روحی و خانوادگی شما

پزشک شما دربارۀ سوابق بیماری‌های روانی مثل افسردگی، اضطراب یا اختلالات تغذیه از
شما خواهد پرسید. اگر برای درمان مشکلات روحی مانند اضطراب، افسردگی یا بی‌خوابی، در
حال درمان دارویی هستید، شاید نیاز به تغییر دادن داروها باشد. در ضمن تلاش برای باردار شدن
و بارداری به تنهایی می‌تواند باعث بروز تغییرات احساسی جدی در شما شود. اگر پزشکتان در
جریان وضعیت روحی شما باشد، می‌تواند در این رابطه به شما کمک کند. شاید از شما بپرسد
که آیا تا به حال در معرضخشونت خانگی بوده‌اید و آیا از طرف همسر خود مورد آزار قرار می‌گیرید.
خشونت می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد؛ خشونت فیزیکی مانند کتک زدن، سیلی و لگد زدن،
خشونت لفظی و روانی مانند تهدید کردن یا تحقیر و سرزنش یا کنترل کردن مداوم همه چیز،
خشونت جنسی یا ترکیبی از همۀ این موارد. سالانه تعداد زیادی از زنان در دنیا مورد خشونت
خانگی قرار می‌گیرند. با این وجود که بیان چنین موضوعاتی می‌تواند مشکل باشد، اما بسیار مهم
است که با پزشک خود صادق باشید، زیرا چنین مواردی در دوران بارداری می‌تواند خطرهای
جدی برای شما و جنین به دنبال داشته باشد. شما شاید به فرد یا نهاد مناسبی ارجاع داده
شوید که به رفع این مشکل کمک می‌کند مثل مشاور، خدمات حقوقی و اجتماعی، نهادهای
پیشگیری از خشونت خانوادگی و دیگر نهادهایی که از شما در برابر این مشکل مراقبت می‌کنند.

مشاوره در مورد سبک زندگی

پزشک با بررسی رژیم غذایی شما اطمینان حاصل می‌کند که مواد مغذی مورد نیاز بدن شما به

اندازۀ کافی تأمین می‌شود. اگر زیاد تحرک و فعالیت ندارید، او به شما توصیه خواهد کرد که یک

برنامۀ ورزشی را شروع کنید و اگر دارای اضافه وزن یا لاغرتر از حد طبیعی هستید، با برنامه‌ریزی

صحیح برای رسیدن شما به وزن مطلوب پیش از بارداری کمک می‌کند. تناسب اندام نه تنها به

باروری شما کمک خواهد کرد، بلکه می‌تواند در داشتن یک بارداری راحت و سالم نیز مفید باشد.

او به شما خواهد گفت که از مصرف چه غذاهایی باید خودداری کنید و چگونه از ابتلا به عفونت‌هایی

نظیر لیستریوز و توکسوپلاسموزپیشگیری کنید که باعث ایجاد مشکلاتی برای جنین در حال رشد

می‌شود. در ضمن باید از مصرف شیر یا پنیر غیرپاستوریزه، گوشت و تخم‌مرغ خام یا نیم‌پز خودداری

کنید. ممکن است به شما توصیه شود که مصرف قهوه، چای یا نوشابه را محدود کنید، زیرا طبق

برخی تحقیقات، میزان زیاد کافئین می‌تواند برای جنین مضر باشد.

در مورد مصرف سیگار، الکل و مواد مخدر نیز از شما سؤال خواهد شد، بهتر است پاسخ صادقانه

به پزشک بدهید تا بتواند برای سلامت شما و جنینتان پیشنهادهای درستی به شما بدهد. اگر برای

ترک اعتیاد به هر یک از این مواد یا هر نوع اعتیاد دیگر نیازمند کمک هستید با پزشک خود مشورت کنید

و از او بخواهید شما را به یک مشاور یا کلینیک تخصصی ارجاع دهد.همچنین ممکن است در مورد نوع

کار شما و میزان تماستان با برخی مواد سمی یا خطرناک از شما سؤال شود. اگر این احتمال وجود دارد

که در محل کار خود یا خانه در معرض آلودگی یا خطر خاصی قرار بگیرید و از این بابت نگران هستید، حتماً

این مسئله را با او مطرح کنید. همچنین راهنمایی‌های لازم را برای داشتن سبک زندگی سالم و مناسبی

برای بارداری به شما ارائه خواهد شد.

  • بارداری

مدت زمان یک بارداری طبیعی

ارسال شده در: هومینو | ۰

طول مدت بارداری شما با توجه به عوامل مختلفی متفاوت خواهد بود. یکی از این عوامل بارداری

پرخطر است. بارداری‌های پرخطر مانند بارداری‌های چندقلویی ممکن است زودتر از موعد به پایان

برسد و جنین یا جنین‌ها زودتر به دنیا بیایند. اگر شما بارداری معمولی و سالمی هم داشته باشید،

ممکن است زمان زایمانتان با تاریخ احتمالی زایمان یا تاریخ تعیین‌شده در سونوگرافی‌های قبلی

در سه ماهۀ اول یکسان نباشد. با دانستن مدت زمان یک بارداری طبیعی، می‌توانید متوجه شوید

که از چه زمانی باید برای زایمان احتمالی خود آماده شوید. در این مطلب با طول مدت بارداری

و زمان مناسب برای رفتن به بیمارستان آشنا خواهید شد.

مدت زمان بارداری

طول یک بارداری طبیعی بین ۳۷ تا ۴۲ هفته است. این پنج هفته، زمانی است که شما نیاز به

مراقبت بیشتری دارید و باید نسبت به دردها و انقباضات رحم خود آگاه باشید. البته زمان تقریبی

ختم بارداری بر اساس تاریخ اولین روز قاعدگی یا سونوگرافی سه ماهۀ اول معین می‌شود، اما

تعداد بسیار کمی از جنین‌ها دقیقاً در همان روز به دنیا می‌آیند. معمولاً یک هفته بین تاریخ دقیق

زایمان و تاریخ تقریبی آن، اختلاف وجود دارد. بیشتر نوزادان بین هفته‌های ۳۷ تا ۴۱ به دنیا می‌آیند،

اما اگر بارداری شما دوقلو یا بیشتر از آن است، باید امکان زایمان زودرس را نیز در نظر بگیرید. اگر زایمان

قبل از هفتۀ ۳۷ انجام شود، زایمان زودرس است. نوزادانی که در هفته‌های قبل از هفتۀ ۳۷ بارداری

به دنیا می‌آیند، به احتمال زیاد نیازمند مراقبت ویژه هستند. این نوزادان معمولاً تا زمانی که توانایی

تنفس در هوای معمولی را داشته باشند، باید در بخش مراقبت‌های ویژۀ نوزادان یا nicu بمانند. بعد

از هفتۀ ۴۲ نیز وقت مناسبی برای زایمان نیست، زیرا پس از هفتۀ ۴۱، جفت به مرور کارایی خود را از

دست می‌دهد و ممکن است جنین نتواند به راحتی اکسیژن و مواد مغذی را دریافت کند و وضعیت

زجر جنین اتفاق بیفتد.

زمان رفتن به بیمارستان

برای تعیین زمان رفتن به بیمارستان باید توجه کرد که شما و پزشکتان چه روشی را برای زایمان در

نظر گرفته‌اید. اگرچه سزارین انتخابی، برای شما و جنین عوارض زیادی خواهد داشت، اما اگر می‌خواهید

به صورت سزارین برنامه‌ریزی‌شده زایمان کنید، با پزشک خود در مورد زمان زایمان صحبت کنید و ختم

بارداری را به هفتۀ ۳۹ و بعد از آن موکول کنید، زیرا رشد جنین در هفته‌های آخر بارداری کامل می‌‌شود.

نوزادانی که در هفتۀ ۴۰ به دنیا می‌آیند، توانایی بیشتری برای مکیدن سینۀ مادر و کنترل دمای بدن خود

دارند. همچنین به دلیل رشد کامل کبد این نوزادان، زردی به سرعت بهبود می‌یابد. جنین در ۴۰ هفتگی،

جنین کاملی است که تمام ارگان‌های بدنش به اندازۀ کافی رشد کرده است و به احتمال زیاد می‌تواند

به راحتی نفس بکشد و تغذیه کند.

در مورد زایمان طبیعی نیز باید از هفتۀ ۳۷ به بعد هشیار باشید. دردها و انقباضات را اندازه بگیرید. منظم

شدن دردها و انقباضات، نشانۀ زایمان است. سعی کنید دردهای زایمان را بشناسید و تنها زمانی که

مطمئن شوید زمان زایمان فرا رسیده است به بیمارستان بروید. اگر زودتر از موعد به بیمارستان رفتید و هنوز

دهانۀ رحم به اندازۀ کافی باز نشده بود، درخواست القای زایمان یا سزارین ندهید. اگر پزشک تشخیص

داد که شما می‌توانید به صورت فیزیولوژیک زایمان کنید، تا فرا رسیدن زمان زایمان صبر کنید. طی این مدت

می‌توانید در محوطۀ بیمارستان قدم بزنید تا زمان زایمانتان برسد.

اگر کیسۀ آب شما در خانه پاره شد، بدون تعلل به بیمارستان بروید. توجه داشته باشید که بعد از پاره شدن

کیسۀ آب در خانه نمانید، زیرا این اتفاق، احتمال عفونت را در مادر و جنین افزایش می‌دهد. همچنین اگر خونریزی

نیز داشتید، در هر هفته‌ای از بارداری که بودید، سریع خود را به بیمارستان برسانید. در مورد زمان رفتن به بیمارستان

تنها با ماما یا پزشک خود مشورت کنید. توجه داشته باشید که توصیه‌های افراد غیرمتخصص هرگز قابل اعتماد نیست.

  • بارداری

هورمون‌های بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

نوسانات احساسی، مشکلات گوارشی و سایر سختی‌ها در دوران بارداری معمولاً به دلیل تغییر در

سطح هورمون‌های بدن مادر است. هورمون‌ها در دوران بارداری همیشه در حال تغییر هستند و طی

نه ماه بارداری نقش بسیار مهمی در پیشرفت بارداری و در نهایت زایمان دارند، اگرچه در این میان

باعث بروز مشکلاتی مانند تهوع و سوزش سر معده نیز می‌شوند. در این مطلب با برخی از هورمون‌های

مهم دوران بارداری و تأثیر آنها در بدن آشنا می‌شوید.

هورمون گنادوتروپین جفتی انسان یا hCG

هورمون گنادوتروپین جفتی انسان یا hCG، هورمونی کلیدی است که در دوران بارداری در خون ترشح

می‌شود. این هورمون در واقع از چیزی ترشح می‌شود که در نهایت جفت را تشکیل می‌دهد. کار اساسی

این هورمون، آماده‌سازی بدن مادر برای نگهداری و رشد جنین در داخل رحم و تأمین نیازهای آن در

این زمان است. هورمون hCG همچنین مانع از تخمک‌گذاری ماهانه در تخمدان می‌شود. سطح این

هورمون هشت روز پس از بارور شدن تخمک بالا می‌رود و دو تا سه ماه بعد از لقاح به اوج می‌رسد.

پس از آن به آرامی پایین می‌آید و در سایر مراحل بارداری در سطح ثابتی باقی می‌ماند. در طول ۱۰

هفتۀ اول بارداری، معمولاً سطح هورمون hCG هر دو روز، دو برابر می‌شود. هورمون hCG از طریق

جریان خون در کل بدن گردش می‌کند و از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود. آزمایش‌های بارداری خانگی

برای تشخیص بارداری از میزان این هورمون استفاده می‌کنند، زیرا غلظت بالای hCG در ادرار نشانۀ

بارداری است. هنوز علت دقیق تهوع در بارداری مشخص نیست، اما بسیاری از پزشکان بر این باورند

که این عارضه به احتمال زیاد با افزایش سطح hCG مرتبط است. زنانی که سطح hCG بالاتری دارند،

معمولاً تهوع و استفراغ شدیدتری نسبت به دیگر زنان دارند.

هورمون پروژسترون

پروژسترون در اوایل بارداری توسط کیستی در تخمدان زنان بادار به نام جسم زرد ترشح می‌شود.

جسم زرد تولید پروژسترون را تا حدود هفتۀ ۱۰ ادامه می‌دهد، سپس جفت مسئولیت تولید آن را

بر عهده می‌گیرد. در سه ماهۀ اول، سطح پروژسترون به صورت تصاعدی افزایش می‌یابد و سپس

به وضعیت ثابتی می‌رسد. پروژسترون نقش بسیار مهمی در شل کردن ماهیچه‌های رحم و کمک

به سیستم ایمنی بدن برای پذیرش DNA جنین دارد. این هورمون تمام ماهیچه‌های صاف بدن، به

ویژه دیوارۀ عضلانی رحم یا شکم را شل می‌کند. همچنین باعث گشاد شدن عروق خونی در کل

بدن می‌شود و فشار خون را نسبت به حالت طبیعی کاهش می‌دهد. این مسئله گاهی باعث

سرگیجه و بروز سایر علائم گوارشی ناخوشایند دوران بارداری از جمله سوزش سر معده، ریفلاکس،

آروغ زدن، تهوع، استفراغ، نفخ و یبوست می‌شود. پروژسترون همچنین می‌تواند باعث افزایش رشد

مو شود؛ شما احتمالاً متوجۀ رشد موهای زاید در اطراف پستان و پایین شکم خود در دوران بارداری شده‌اید.

هورمون استروژن

استروژن نیز مانند پروژسترون تا قبل از شکل‌گیری جفت توسط جسم زرد ترشح می‌شود. این هورمون

بارداری نقش مهمی در رشد و توسعۀ جنین ایفا می‌کند و به رشد برخی از اندام‌های داخلی و همچنین

سایر اعضای بدن جنین کمک می‌کند. پس از پایان سه ماهۀ اول، بدن شما سطوح بالاتری از استروژن

در حال گردش دارد و پس از آن به سطح ثابتی می‌رسد. استروژن باعث تحریک غدد فوق کلیوی یا آدرنال

جنین برای تولید هورمون می‌شود، همچنین باعث رشد غدد فوق کلیوی جنین می‌شود. استروژن همچنین

کمک می‌کند که رحم مادر بهتر نسبت به اکسی‌توسین پاسخ بدهد که یک هورمون دیگر بارداری است.

افزایش سطح استروژن ممکن است باعث رشد سریع رگ‌های تار عنکبوتی روی پوست، تهوع، افزایش

اشتها و تغییرات پوستی از جمله تغییر در رنگ پوست شود. اگرچه این تغییر بیشتر منجر به تیره شدن

پوست می‌شود، اما در برخی از زنان می‌تواند باعث روشن شدن و درخشش بیشتر پوست شود.

اکسی‌توسین

بسیاری از زنان بر این باورند که هورمون اکسی‌توسین باعث شروع زایمان می‌شود. در حقیقت، سطح

اکسی‌توسین با شروع زایمان بالا نمی‌رود، بلکه تنها با رسیدن به انتهای بارداری، رحم نسبت به این هورمون

خیلی حساس می‌شود و واکنش نشان می‌دهد. اکسی‌توسین همچنین باعث کشیدگی دهانۀ رحم و

تحریک نوک پستان‌ها برای تولید شیر می‌شود. پیتوسین دارویی است که به صورت مصنوعی از اکسی‌توسین

ساخته می‌شود و معمولاً برای القای زایمان استفاده می‌شود.

ریلاکسین

ریلاکسین ممکن است عامل شل شدن رباط نگهدارندۀ استخوان‌های لگن و ماهیچه‌های رحم و آماده کردن

بدن برای زایمان باشد. در دوران بارداری، سطح این هورمون ۱۰ برابر میزان عادی در بدن زنان است. این

هورمون همچنین ممکن است باعث شل شدن رباط‌های بدن در بخش‌های مختلف مانند شانه، زانو، باسن

و مچ پا شود که می‌تواند باعث بروز درد و التهاب شود و راه رفتن را با مشکل مواجه کند.

پرولاکتین

این هورمون تولیدکنندۀ شیر که در طول دوران بارداری ۱۰ تا ۲۰ برابر افزایش می‌یابد دارای اثری آرام‌بخش

است. پرولاکتین بافت پستان را برای شیردهی آماده می‌کند.