• خدمات پزشکی

گرفتن رضایت برای درمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

از یک منطر قانونی واخلاقی ،بیماران حق دارند درباره مراقبت های پزشکی و درمان

که به آنها ارائه می شود،تصمیم بگیرند.با این که ممکن است یک بیمار

همانند شما یا من تصمیم نگیرد،ولی حق دارد تا خود تصمیم بگیرد. در

برخی مواردممکن است این تصمیم «بد » باشد،ولی محاکم از مدت ها قبل ،

با به رسمیت شناختن استقلال بیماران ،به آسانی حق تصمیم گیری را به

آنها داده اند،صرف نظر از این که تصمیمشان خوب یا بد باشد. هر گاه ممکن

باشد،مراقبت های پزشکی باید تنها بعد از این که بیمار رضایت داده باشد،

انجام شوند.رضایت با اطلاع قلبی ،مطلوب ترین شیوه ای است که تصمیم

گیری باید براساس آن انجام شود.«با اطلاع قلبی »یعنی بیمار از شرایط جاری

پزشکی وانتخاب های درمانی درک خوبی دارد.« رضایت» نشانه دادن اجازه ای

است که براساس آن ، مداخلات پزشکی انجام می شوند. بدین ترتیب ،رضایت

با اطلاع قلبی بدان معناست که بیمار ،خطرات ومنافع برنامه مراقبتی پیشنهاد

شده را که به شرایط ویژه وی مربوط می باشد وهمچنین عواقبی را که بر هر

یک از انتخاب های بیمار مترتب است ، درک می کند. رضایت ضمنی ،راهکاری

قانونی است که وقتی کابرد دارد که بیمار در یک وضعیت فوری وتهدید کننده

حیات قرار دارد ولی به هر دلیل قادر به بیان تمایلات خود درباره نحوه ارائه مراقبت های

پزشکی اورژانس نیست .برای اطمینان یافتن از این که بیمار از مراقبت های مناسب ،

به دلیل عدم توانایی در برقراری ارتباط محروم نمی شود، قانون در این شرایط ،

این گونه فرض می کند که بیمار به احتمال زیاد ، مایل است تا تهدید حیات از وی

بر طرف شده وبه زندگی ادامه دهد.این مفهوم ،پایه ای است که اساس آن تصوری

از رضایت ضمنی به دست می آید.

قوانین گود ساماریتان 

قوانین گود ساماریتان  ودیگر قوانین موجود در کشور ،نام خود را از مثل اخلاقی

انجیل عهد جدید گرفته اند. دراین داستان ، فردی دست از مراقبت از فرد دیگری که

بیمار بود، می کشد.از منظر اجتماعی ،این اصطلاح مربوط به دو گروه از مردم است

که باهم روابط دوستانه ای نداشته وبه طور معمول با یکدیگر دوستانه برخورد نمی کردند.

با این که دو گروه با یکدیگر دوستانه برخورد نمی کردند. ولی ساماریتان اقدام 

به مراقبت کرد. برای حفظ روح آن مثل اخلاقی و درمان ، قوانین ومقرارت گودسامار یتان تصویب

شدند تا مسؤ ولیت حقوقی محدودتری مت.جه کسانی شود که بدون سوء نیت ،به

مراقبت از یک بیمار یا فرد آسیب دیده ،با توجه به این که از نظر قانونی ،هیچ «وظیفه ای

برای اقدام » نیز نداشته اند،پرداخته اند. این قوانین بیشتر بر افرادی از جامعه متمرکز است

که مهارت های پزشکی ناچیزی دارند یا فاقد این مهارت ها هستند ویا برای دست اندار

کاران امر پزشکی که باز نشسته شده اند یا «سر خدمت نیستند».افراد عادی ودست

اندارکاران امر پزشکی که سر خدمت نیستند،هیچ وظیفه ای برای اقدام ندارند. این

کار آنها نیست ، حداقل در لحظه ای که با فرد دچار اورژانس پزشکی ، برخورد می کنند.

برای برخورداری از مصونیت حقوقی ناشی از قوانین ومقررات گودساماریتان شخصی که

مراقبت های اورژانسی را انجام می دهد،نباید هیچ وظیفه ای برای اقدام داشته باشدو

نباید هیچ کمکی در انجام مراقبت ها وهیچ امکانی برای انتقال به بیمارستان فراهم باشد.

در رابطه با کیفیت مراقبت های انجام شده ، بسیاری از قوانین و مقررات گودساماریتان از

اصول انسان با تدبیر یا انسان معقول استفاده می کنند،به این معنی که یک انسان با تدبیر

و معقول در صورت مواجهه با شرایط مشابه ،برای بیمار  و درمان چه می کرد. با این حال ،قوانین و

مقررات گود ساماریتان ، در قبال سهل انگاری های عمده ،به افراد مصونیت نمی دهند.

  • فشار سنج

فشارسنج چیست و چه کاربردی دارد؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

فشارسنج دستگاهی است که برای کنترل میزان فشار خون در بدن طراحی شده است و

در پزشکی کاربرد بسیار دارد.بیماران و حتی افراد عادی بسیاری از اوقات احتیاج به سنجش

فشار خون خود دارند، زیرا فشار خون بالا از مشکلات عمده ی پزشکی در دنیا محسوب می شود.

سنجش میزان فشار خون و کنترل و مراقبت برای پیشگیری از بیماری ها و درمان ضروری است.

فشار خون دقیق در بیماری های قلبی و عروقی نقش کلیدی و اهمیت به سزایی دارد.

انواع دستگاه های فشار سنج:

۱.شنیداری یا سمعی:

این فشارسنج های دستی به دو نوع تقسیم می شوند:

  • جیوه ای

دستگاه فشار سنج جیوه ای از یک محفظه ی ستونی پر از جیوه استفاده می شود.

فشار سنج های جیوه ای که از شناخته شده ترین ها در این صنعت هستند وزن و

دقت بالایی دارند. برای استفاده از این نوع فشار سنج باید به ستون جیوه ای و اعدادی

که دو طرف آن درج شده است دقت کرد که جیوه چقدر بالا می رود و روی کدام عدد می ایستد.

  • عقربه ای

فشار سنج های عقربه ای با کمک فشار هوا کار می کنند.دارای یک عقربه هستند

که با فشار هوا روی صفحه حرکت می کند و فشارخون را نمایش می دهد. این نوع

فشار سنج به دلیل وزن کمتر راحت حمل میشود، اما استفاده از آن نیازمند دانش

بیشتری است و پزشکان بیشترین استفاده را از آن دارند.

۲. دیجیتالی

فشار سنج های دیجیتالی یا الکترونیکی به دو صورت بازویی و مچی وجود دارند و

از یک صفحه نمایشگر دیجیتالی تشکیل می شوند که مقدار فشارخون روی آن درج و قابل مشاهده است.

این فشار سنج ها دقیق هستند و راحت حمل می شوند و مورد استفاده قرار می گیرند.

مزیت مهم دیگر آن ها این است که نیازی به فرد دیگر و یا پزشک متخصص برای گرفتن

فشار خون نیست و خود فرد قادر به گرفتن فشار خون خود می باشد.

فشارسنج دیجیتال بازویی

۲ محصولات

فشارسنج دیجیتال مچی
  • تزریقات

معرفی ست سرم ها (تزریق های داخل وریدی)

ارسال شده در: هومینو | ۰

معرفی ست سرم   

قبلا یاد گرفتیم که ست سرم برای تزریق داخل وریدی یا تزریق

مستقیم به رگ استفاده می شود. حدود ۳ میلی لیتر مایع برای

بزرگسالان داریم

برای مواقعی که  به صورت زیر جلدی یا  عضلانی به آنها تزریق می کنیم ، زیرا بیش

از این مقدار باعث ایجاد مشکلاتی در بافت اطراف محل تزریق می شود، اما چون تزریق

ست سرم مستقیما وارد رگ بیمار می شود، تنها محدودیت آن، محدودیت در مقدار مایعی

است که انسان می تواند بدون دریافت مایع بیشتر از بدن ، مصرف کند. ( که می تواند

منجر به مشکلات پزشکی مانند نارسایی قلبی، فشار خون بالا و آب اوردن ریه شود. ) .

محدوده ایمنی مصرف روزانه مایع بر اساس وضعیت، اندازه و سن بیمار متفاوت خواهد

بود، به عنوان مثال بیماری های متعددی مانند نارسایی قلبی ، نارسایی کبدی و دیابت

می توانند نیاز مصرف روزانه  مایع را برای بیمار کاهش دهند. محدودیت های مصرف

باید با توجه به شرایط بیمار، توسط پزشک مشخص شود، اما برای بزرگسالان سالم،

محدودۀ نرمال مصرف کل مایع(از مایعات سرم یا مایعاتی که میخورند) باید ۳۵ تا ۵۰ میلی

لیتر بر کیلوگرم وزن بدن در روز باشد. برای مثال ، یک بزرگسال ۱۰۰ کیلوگرمی، باید هر

روز مقدار ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ میلی لیتر یا ۵/۳ تا ۵ لیتر مایع دریافت کند.این مقدار مایع در مقایسه

با مقادیری است که می توانیم با استفاده از سایر راه های تزریق ، مصرف کنیم.

از این جهت،  ست سرم زمانی استفاده می شود که می خواهیم

مقدار زیادی از مایع راتزریق کنیم ، یا زمانی که نیاز داریم دارو را در

مقدار زیادی مایع رقیق کنیم تا مقاوت صحیح

داشته باشد یا از سوزش و خراش جلوگیری کنیم .همچنین، به دلیل

اینکه تزریق از راه ستسرم عموما شامل مقادیر بالاتری از مایع هست،

داروهایی که توسط آن مصرف می شوند  طی یک دوره طولانی مدت

( معمولا هر کجا از ۱۵ دقیقه تا چند ساعت) تزریق می شوند.بدیهی است

که این تزریق از تزریق زیر جلدی یا عضلانی متفاوت است، زیرا این دو روش

شامل تزریق کل دوز دارو به صورت همزمان است.

همچنین، تزریق از راه  سرم سریعتر از شیوه های دیگر تزریق است

چون مستقیما به خونمی رسد ، بنابراین زمانی استفاده می شود که

انجام سریع تزریق دارو ضروری است.

تنظیمات  اولیه ست سرم

بیایید نگاهی اجمالی به ابتدایی ترین راه ممکن برای راه اندازی ست سرم داشته باشیم :

اجزای ست سرم

A : محفظۀ سرم

B : گیرۀ غلتکی

C : گیره اسلایدی(لغزنده)

D : پورت(درگاه) تزریق

سِرم ها اغلب توسط کیسه های مایع که قبل از مصرف ترکیب

می شوند، استفاده می شود.اندازۀ استاندارد این کیسه ها از

۵۰ میلی لیتر تا ۱۰۰۰ میلی لیتر می باشد. ، همانطور که در

تصویر بالا میبینیم، کیسه از پایه سِت  سرم آویزان است و لوله

 آن به پایین کیسه متصل است،لوله سِرم شامل چندین

قسمت مهم است :

ا. محفظۀ سرم درست در زیر کیسه آن قرار دارد؛ داخل این

محفظه مایع  را میبینیم که از کیسهبه لوله سِرم ریخته می شود.

این همانجایی است که ما سرعت تنظیمات دستی سِرم را

اندازه گیری می کنیم ؛ به این محفظه نگاه میکنیم و تعداد

قطراتی که در هر دقیقه می بینیم را می شماریم .

بنابراین، برای مثال ، اگر ۲۵ قطره در مدت ۶۰ ثانیه بشماریم،

می توانیم بگوییم که سِرم با سرعت۲۵ قطره در دقیقه یا gtt/min25 

تزریق می شود.( در واقعیت می توانیم تعداد قطره ها را در یک دقیقه

کامل نشماریم، مثلا   تعداد قطره های که در یک دوره ۱۵

ثانیه ای میبینیم بشماریم و تعداد را ۴ برابر کنیمتا تعداد قطره ها در یک دقیقه کامل به دست آید.)

محفظۀ سرم همیشه باید تا نیمه پر باشد . اگر محفظه بیش از حد پر باشد، نمی توانیم قطره ها را برای

شمارش ببینیم و بنابراین نمی توانیم  سرعت تزریق آن  را تعیین کنیم. اگر محفظه به اندازه کافی پر نباشد،

باعث می شود هوا به داخل لوله راه پیدا کند یعنی هوا می تواند وارد سیستم گردش خون بیمار شود که

می تواند بسیار خطرناک باشد و باعث انسداد رگ های خونی یا ایست قلبی شود.

ب. گیره غلتکی وسیله ای است که برای کنترل میزان مایع تزریقی از آن استفاده میکنیم. اگر آن را به یک

طرف بچرخانیم ، لوله  سِرم را محکم تر فشار می دهد ، آن را باریک تر می کند و بنابراین جریان مایع از

طریق لوله را آهسته تر می کند ؛ اگر گیره را به سمت دیگر بچرخانیم لوله  را  شل می کند  ، تنگی

لوله را کاهش می دهد و باعث می شود مایع با سرعت بیشتری جریان داشته باشد. بنابراین ، اگر

برای مثال  ( با نگاه کردن به محفظه سرم و شمردن قطره ها) متوجه شویم که سِرم با سرعت ۵۰ gtt/min

تزریق می شود، اما دستور این بوده که با سرعت gtt/min30 تزریق شود، می توانیم گیره غلتکی را برای

کاهش سرعت قطره تنگ تر کنیم تا زمانی که بتوانیم فقط ۳۰ قطره در هر دقیقه  بشماریم.

همۀ گیره های غلتکی روی لوله باید قبل از اتصال کیسه مایع سِرم به بالای لوله، بسته باشند؛ این کار

تضمین می کند که هیچ هوایی وارد لوله نمی شود.

ج . هر دارو برای تزریق به یک میزان مشخص تجویز می شود  و یکی از وظایف بزرگ پرستاران بیمارستان،

تنظیم همین میزان برای تزریق سِرم است و هم چنین در صورتی که سرعت تغییر کند، باید سرم را

به صورت دوره ای  تنظیم کنند  تا  میزان آن طبق دستور باقی  بماند.  سرعت مایع در هر تزریق  ،

سرعت تزریق سِرم یا سرعت جریان نامیده می شود.

د. گیره اسلایدی هنگامی استفاده می شود که می خواهیم

جریان سِرم  را بدون نیاز به گیره غلتکی ،کاملا متوقف کنیم.

این کار زمانی سودمند است که میخواهیم جریان  را برای

لحظه ای متوقف کنیم،اما نمی خواهیم تنظیم سرعت جریان

را  با تنظیم دوباره گیره غلتکی انجام دهیم.این کار با فشردن لوله

به طوری که کاملا بسته شود انجام می گیرد یعنی زمانی

که ما گیره را به سمت باریک ترین قسمت لوله می لغزانیم. 

ه . پورت(درگاه) تزریق جایی است که دارو یا مایعات (غیر از

موارد موجود در کیسه سِرم فعلی) می تواند

تزریق شود تا به وسیلۀ لوله ها به ورید بیمار رسانده شود.

در تصویر بالا می توانیم ۲ پورت را ببینیم: یکیروی خود کیسه

  و یکی زیر محفظۀ سرم . معمولا یک پورت تزریق نیز نزدیک

جایی است که سوزن به وریدبیمار می  رود؛ که در زیر میبینیم .

پورت تزریق روی کیسه  فعلی، در صورتی استفاده می شود

که ما بخواهیمبرخی از داروها را با مایع موجود در کیسه ترکیب

کنیم ؛ اگر دارو را به این پورت تزریق کنیم و سپس کیسهرا برای

ترکیب شدن دارو و مایع کمی بچرخانیم، بیمار هم دارو و هم

مایع سِرم را به طور همزمان دریافتمی کند. با این حال ، این

کار تنها زمانی انجام می شود که مایع   و دارو مجاز به ترکیب

شدن باشند. اگرمی خواهیم دارو یا نوع دومی از مایع سِرم را

مستقیما تزریق کنیم به طوری که با مایعی که قبلا متصل کردیم

ترکیب نشود، پس از یکی از پورت هایی که در زیر محفظۀ سرم

قرار گرفته است ، استفاده می کنیم.

چگونه ارتفاع کیسۀ تزریق بر سرعت تزریق تاثیر می گذارد؟

تزریق سِرم به این دلیل کار می کند که گرانش، مایع را از طریق لوله ها به ورید بیمار

می رساند.هرچهکیسه بالاتر آویزان شود، فشار گرانشی بیشتری بر روی مایع برای

پایین رفتن از لوله است.  اگر کیسه به اندازۀ کافی بالا آویزان نشده باشد، فشار ناشی

از گرانش به اندازه ای نخواهد بود که مایع را به ورید برساند.

بنابراین تمام کیسه های سِرم باید بالای قلب بیمار آویزان شوند تا فشار کافی برای

تزریق مایع  وجودداشته باشد و روش استاندارد برای آویزان کردن آن حداقل ۳ فوت

بالاتر از قلب یک بیمار بالغ است تااطمینان حاصل شود که فشار کافی برای نگه

داشتن رانش مایع در یک سرعت ثابت وجود دارد. همچنیناز آنجا که تغییر در ارتفاع

کیسه فشار گرانشی روی مایع را تغییر می دهد، تغییر در ارتفاع کیسۀ بالای قلب

بیمار سرعت تزریق   را تغییر خواهد داد. اگر کیسه  بالاتر از قلب بیمار قرار بگیرد،

سرعت تزریق سِرم افزایشمی یابد و اگر کیسه به سمت قلب بیمار پایین تر بیاید،

سرعت تزریق   کاهش می یابد. به علت این ویژگی ،اگر بیماری که هنگام تنظیم

سِت سِرم دراز کشیده است سپس بنشیند، سرعت تزریق  کاهش می یابد

زیرا اکنون کیسه   به قلب بیمار نزدیک تر است. در حقیقت، از لحاظ فنی، هر

حرکت کوچک بیمار یا تغییردر موقعیت ، می تواند سرعت تزریق را تغییر دهد.

به همین دلیل، سِت سِرم  ها اغلب ( معمولا هر ساعت یکبار و پس از هر تغییر

موقعیت عمده در بیمار) بررسی می شوند تا اطمینان حاصل شود که آنها با سرعت

صحیح تزریق می شوند.علاوه بر این ، عوارض دیگری نیز در  سرم تراپی وجود دارد که

یک پرستار باید مراقب آن باشد. گاهی اوقاتممکن است سوزن از ورید بیرون بیاید و مایع

دیگر به ورید تزریق نشود ، بلکه به بافت های اطراف تزریق شود؛ کهبه آن نفوذ می گویند.

بعضی از مایعات به جای ورید به داخل بافت تزریق می شوند، اما در نهایت سرم به دلیل عدم

فشار کافی ناشی از گرانش متوقف می شود، چون نمی تواند بر بافت های اطراف برای

حفظ مایع اضافی غلبه کند.هنگامی که یک سِرم نفوذ می کند، یک سِرم دیگر باید در نقطه ی

جدیدی از بدن بیمار و با سرعت صحیح برای دوزداده شده دوباره شروع شود. نشانه های

نفوذ سِرم عبارتند از : درد یا ناراحتی در ناحیه اطراف سوزن  ، سرد بودن نواحی اطراف سوزن.

چگونه ست سرم به بیمار متصل می شود؟ 

در اینجا تصویری از یک تنظیم  معمولی برای قرار دادن سِت سرم داخل رگ بیمار می بینیم:

نصب ست سرم به رگ

کانول (ماسوره) یک سوزن توخالی است یا یک لوله ی پلاستیکی که بیشتر طول آن
انعطاف پذیر است کهبا استفاده از یک سوزن درون ورید قرار می گیرد؛ لوله به بازوی
بیمار وصل می شود تا هنگامی که بیمار حرکت می کند مانع خروج آن شود و یک 
پانسمان استریل بر روی محل سوراخ شده روی پوست قرار می گیرد تا از
ورود باکتری هایی که معمولا روی سطح پوست وجود دارند به داخل جریان خون
جلوگیری کند.

دو نوع مختلف از رگ ها وجود دارند که می توانند برای قرار دادن کانول استفاده شود؛

می توانیم کانول رابه یک رگ پیرامونی وارد کنیم ، هر رگی که در تنه(قسمت اصلی بدن)

نیست، یا می توانیم آن را به یکرگ مرکزی بزرگتر در قفسه سینه وصل کنیم .

یک آنژیوکت ، سِت سرمی  است که به عروق محیطی متصل می شود، رگ هایی

که در تنه(قسمت اصلی بدن)قرار نگرفته اند، این نوع سِت ها معمولا به دست

یا بازو وصل می شوند، همچنین ممکن است از ساق پا یاپا استفاده شود.

این رایج ترین نوع است.

آنژیوکت ممکن است فقط برای مدت کوتاهی ( معمولا ۳ روز) استفاده شود، چون
اگر مدت طولانی تری استفادهشود، باکتری هایی که معمولا روی پوست هستند
به داخل خون یا بافت های اطراف محل تزریق منتقل می شوند
و باعث عفونت می شوند. بنابراین ، اگر آنژیوکت برای بیش از ۳ روز مورد نیاز بود ،
روش استاندارد این است کههر سه روز یک بار محل تزریق را عوض کنیم تا از بروز
عفونت جلوگیری شود. هر دو تصویر بالا و پایین  آنژیوکترا نشان می دهند .

آنژیوکت

یک کاتتر ورید مرکزی، سِت سرمی  است که به یک ورید در قفسه سینه

متصل می شود. معمولا کانولاز طریق دیواره قفسه سینه و یا ورید گردن

قرار می گیرد، اما همچنین می توان کانول را به داخل رگمحیطی وصل کنیم

و سپس نوک کانول را به آرامی به سمت بالا حرکت دهیم تا در ورید مرکزی قرار گیرد.

رگ های مرکزی بسیار بزرگتر از رگ های محیطی است، بنابراین وقتی

رگ مرکزی استفاده می شود و کانولاز طریق قفسه سینه یا گردن وصل می شود ،

لوله می تواند وسیع تر باشد و بنابراین چند لوله کوچکتر می توانند

از طریق یک لوله بزرگتر قرار گیرند تا چندین داروی سیرم که مجاز به ترکیب

شدن نیستند ، به طور همزماندریافت  شود. همچنین، یک کاتترمرکزی به

وریدی منتقل می شود که خون را مستقیما به قلب می رساند، بنابراین

داروهایی که از این راه تزریق می شوند، سریع تر در سرتاسر بدن توزیع

می شوند. مخصوصا داروهای شدید یاغلیظ مثل داروهای شیمی درمانی

و بعضی از داروهای خوراکی مایع  بیشتر موجب تحریک رگ محیطی می شوند

که وقتی  بیش از حد محرک هستند می توانند از طریق یک کاتتر ورید

مرکزی تزریق شوند .

با این حال ، یک کاتتر ورید مرکزی احتمالا بیشتر باعث خونریزی می شود و

خطر ابتلا به عفونت را افزایش میدهدزیرا محتویات کاتتر مستقیما به قلب می روند ،

بنابراین هر باکتری ای که داخل آن باشد ، به سرعت در تمام بدنپخش می شود ؛

همچنین خطر هوا گرفتن کاتتر که می تواند باعث انسداد رگ ها یا ایست قلبی شود ، در تزریق

از طریق کاتتر ورید مرکزی بیشتر است، از آنجا که لوله وسیع تر است و در نتیجه به

میزان هوای بیشتری اجازه ورود

می دهد.( هر چه هوای بیشتری  وارد جریان خون می شود، خطر اینکه یک رگ مسدود شود

یا ایست قلبی رخ دهد، بیشتر است.)در اینجا می توانیم تصویری از یک بیمار با کاتتر ورید مرکزی را ببینیم :

  • فیزیوتراپی

تشخیص درمان آرتروز زانو در جوانان

ارسال شده در: هومینو | ۰
درمان آرتروز زانو در جوانان

آرتروز زانو بیماری پیشرونده تخریب غضروف مفصلی است که عموما در سنین بالای ۶۰ سال رخ

می دهد. دو نوع اصلی آرتروز زانو داریم. دراستئوآرتروز اولیه علت بیماری مشخص نیست و معمولا

با افزایش سن و افزایش فشار و تخریب غضروف مفصلی درد بیمار آغاز می شود. اما در استئوآرتروز

ثانویه علت آرتروز زانو می تواند ضربه ، بیماری های متابولیک ، اختلالات مادرزادی و یائسگی زودرس

باشد . استئوآرتروز ثانویه در سنین زیر ۴۰ سال رخ می دهد. همچنین وزن بالا ، بد راستایی های

زانو ، ضعف عضلات و شلی لیگامان های مفصل زانو می توانند از عواملی باشند که موجب ابتلا

جوانان به استئوآرتروز زانو می شوند. درمان آرتروز زانو در جوانان شامل کاهش وزن ، کاهش

درد و التهاب ، کاهش فشار بر زانو ، درمان بیماری های زمینه ای همانند التهابات مفصلی و عفونت

و تقویت عضلات مفصل زانو می باشد.

آرتروز زانو درد در جوانان

ممکن است فکر کنید که آرتروز زانو بیماری است که تنها در سنین بالا رخ می دهد و امکان ندارد در

سنین جوانی به آرتروز زانو مبتلا شد در حالیکه بیماری های متابولیک و التهابی ، بی تحرکی ، وزن بالا ،

ضعف عضلات مفصل زانو ،عفونت ،اختلالات راستای زانو همانند زانو ضربدری و زانو پرانتزی ، ضربه

مستقیم به مفصل و فعالیت های ورزشی شدید عواملی هستند که موجب ابتلا به آرتروز زانو در جوانان

می شوند. درد ، تورم ، گرم و ملتهب بودن مفصل زانو ، خشکی و محدودیت حرکتی زانو از جمله

علائم آرتروز زانو در جوانان می باشد. پزشک با دستگاه فیزیوتراپی و انجام تست های اختصاصی مربوط

به آرتروز زانو علت درد و مشکل زانو را تشخیص می دهد و بهترین درمان را برای بیمار در نظر می گیرد.

تشخیص آرتروز زانو در جوانان

استئوارتروز زانو یکی از شایع ترین علل درد و محدودیت عملکردی در زانو می باشد.

گرچه این وضعیت بیشتر در افراد مسن و کم تحرک دیده می شود.

اما ممکن است افراد جوان و جمعیت ورزشکاران را نیز درگیر کند.

این بیماری در جوانان معمولا بعد از آسیب ساختار های زانو.

در اثر ضربه و کاهش ثبات مفصل ، ضعف عضلات اطراف مفصل زانو.

بیماری های عفونی و التهابی و همچنین ورزش های سنگین و شدید ایجاد می شود.

آرتروز زانو در جوانان با کمک علائم بیمار ، عکس های رادیوگرافی.

MRI و همچنین تست های اختصاصی آرتروز زانو تشخیص داده می شود.

اما گاهی تشخیص آرتروز زانو در جوانان و ورزشکاران به دلیل افزایش سطح تحمل درد. در آن ها بسیار مشکل می باشد.

اما درمان آن ها با سایر بیماران مبتلا به استئوآرتروز زانو یکسان می باشد.

  • پرستاری

برخورد پرستار بیمار با بیماران بد خلق نکاتی بسیار آموزنده

ارسال شده در: هومینو | ۰
  • پرستار بیمار باید مهربان باشد.

یکی از بهترین راه های پرستار بیمار برای آرام کردن یک بیمار عصبانی، مهربانی کردن با اوست. پرستار

بیمار باید بداند که تنها حضور در بیمارستان می تواند بسیار استرس زا و ناراحت کننده باشد. بنابراین،

پرستار بیمار باید به جای حق به جانب شدن، بیمار را درک کرده و با او با مهربانی و احترام رفتار کند.

پرستار بیمار همچنین باید به گونه ای رفتار کند که بیمار متوجه شود که  پرستار بیمار و همچنین سایر

کادر درمانی برای او اهمیت قائل هستند.

  • پرستار بیمار باید از بحث کردن اجتناب کند.

بیماران عصبانی و ناراحت ممکن است با پرستار بیمار بحث کنند. اما پرستار بیمار نباید وارد بحث شود و

در کمال آرامش با بیمار سخن بگوید. در هر حالتی، بهتر است که پرستار بیمار از فرد عصبانی بابت

مشکلات به وجود آمده عذرخواهی کند و به او بگوید که به مشکل او در سریعترین زمان رسیدگی خواهد شد.

  • پرستار بیمار باید حدود و زمانبندی ها را مشخص کند.

در مورد بیماران بد اخلاق و بیمارانی که درخواست های شان غیر عقلانی و یا تمام نشدنی است، بهتر

است که پرستار بیمار محدودیت هایی را اعمال کند. برای مثال پرستار بیمار می تواند به آنها می گوید

که ۱۵ دقیقه دیگر بازمیگردد و باید به بیماران دیگر رسیدگی کند. در بعضی موارد، لازم است که پرستار

بیمار برای امنیت و آرامش خودش این کار را انجام دهد. پرستار بیمار همچنین با اعمال محدودیت های

زمانی، تشدید تنش ها را نیز محدود می کند.

  • پرستار بیمار نباید همه موضوعات را در ذهن خود نگه دارد.

ممکن است پرستار بیمار بعد از یک کش مکش با فردی عصبانی، دچار ناراحتی بشود. این احساس

ناراحتی بعد از هر بحث و جدلی طبیعی و عادی است. اما پرستار بیمار باید همه آنها را از ذهن خود

دور کند. بهتر است که پرستار بیمار زمان کوتاهی را بعد از هر بحث برای چند نفس عمیق و کسب

آرامش در نظر بگیرد و تمام افکار منفی و ناراحت کننده را از خود دور کند. پرستار بیمار باید همیشه

این نکته را برای خودش یادآوری کند که کار پرستاری کار ساده ای نیست اما او توانسته تا حد زیادی

از عهده آن بر بیاید. این ناراحتی ها و نگرانی ها نیز برای پرستار بیمار خواهد گذشت و بعد از دور کردن

افکار منفی و نگران کننده، احساس خوب و بهتری خواهد داشت.

همچنین، پرستار بیمار باید به یاد داشته باشد که فرد عصبانی و بد اخلاق همه جا وجود دارد و برخورد با آنها اجتناب ناپذیر است.

  • عفونت

عفونت های دستگاه تنفسی

ارسال شده در: هومینو | ۰

عفونت های دستگاه تنفسی :

عفونت های تنفسی ایجاد شده توسط استافیلوکوک اورئوس در وضعیت‌های خاصی روی میدهند

استافیلوکوک اورئوس عاملی جهت عفونت های جدی دستگاه تنفسی در نوزادان و شیرخواران می باشد.

این عفونت‌ها با کوتاهی نفس تب و نارسایی تنفسی تظاهر می‌کند رادیوگرافی قفسه سینه

ممکن است پنو ماتوسل ها ( حفره های درهم با دیواره نازک را نشان دهد پنومو توراکس و آمپیم

عوارض شناخته شده این نوع از عفونت میباشند.

در بزرگسالان عفونت های بیمارستانی ناشی از استافیلوکوک اورئوس معمولا در بیماران دارای

لوله تراشه در بخش مراقبت ویژه دیده می‌شوند بیمارانی که کلونیزاسیون بینی دارند در معرض

خطر افزایش یافته این عفونت‌ها هستند.

تظاهر بالینی این عفونت‌ها با عفونت های ریوی با اتیولوژی باکتریال دیگر تفاوت ندارند بیماران

حجم افزایش یافته ای از خلط چرکی را تولید می کنند و دچار دیسترس تنفسی و ارتشحات  جدید ریوی می‌کردند.

افتراق پنومونی باکتریال از سایر علل نارسایی تنفسی و یا ارتشحات جدید ریوی در بیماران به

شدت به آن اغلب دشوار است و متکی بر مجموعه ای از یافته های بالینی رادیولوژیک و آزمایشگاهی می باشد.

عفونتهای تنفسی شده از جامعه ناشی از استافیلوکوک اورئوس بیشتر به دنبال عفونت های

ویروسی شایع ترین آن آنفولانزا هستند.

بیماران ممکن است با تب خلط خونی ارتشاعات متعدد و لکه ریوی یا پنوماتوسل های بخش

میانی ریه تظاهر نمایند تشخیص بر اساس رنگ آمیزی گرم و کشت خلط صورت می گیرد اگر

چه کشت های خون سودمند هستند اما معمولا منفی می‌باشند.

باکتریمی ، سپسیس و اندوکاردیت عفونی :

باکتریمی استافیلوکوک اورئوس ممکن است با سپسیس اندوکاردیت ، و اسکولیت یا گسترش
(seeding) متاستاتیک ( استقرار تجمع چرکی در نواحی بافتی دیگر ) عارضه دار گردد .
شیوع گسترش متاستاتیک در طی باکتریمی به اندازه ۳۱ درصد تخمین زده شده است برخی از
شایع‌ترین بافت‌های که مورد ریزش قرار می گیرند عبارتند از استخوانها و مفاصل کلیه ها و ریه ها.
در صورتی که روش های تشخیصی بالینی و آزمایشگاهی به تنهایی به کار می روند تشخیص
اینکه این عوارض ایجاد شده اند و قرار است وضعیت های همزمانی که به طور شایع به همراه
باکتریمی استافیلوکوک اورئوس دیده می‌شود و خطر عوارض را افزایش می دهند شامل دیابت
و عفونت HIV  و عدم کفایت کلیوی میباشند.
عوامل دیگر مربوط به میزبان که با افزایش خطر عوارض همراه اند عبارتند از تظاهر با باکتریمی
استافیلوکوک اورئوس حذف شده از جامعه به جز مصرف کنندگان تزریقی مواد مخدر عدم وجود
یک کانون قابل شناسایی اولیه و وجود مواد یا وسایل مصنوعی.
از نظر بالینی سپسیس استافیلوکوک اورئوس به صورتی شبیه به سپسیس ناشی از باتری های
دیگر تظاهر می نماید تغییرات همودینامیک شناخته شده معمولا دیده می شود که با آلکالوز تنفسی
وام یافته های بالینی هیپوتانسیون و تب آغاز می‌شود.
تشخیص میکروبیولوژی از طریق کشت خون اثبات میشود میزان بروز کلیه اندوکاردیت استافیلوکوک
اورئوس طی ۲۰ سال گذشته افزایش داشته است استافیلوکوک اورئوس امروزه عامل  ۲۵ الی ۳۰
درصد از موارد و علت عمده ایندوکاردیت در جهان می باشد.
این افزایش حداقل تا حدودی ناشی از افزایش استفاده از وسایل داخل عروقی است و میزان بروز
اندوکاردیت عفونی در میان بیماران مبتلا به باکتری استافیلوکوک اورئوس کاتترهای داخل عروقی
در مطالعه توسط اکو کاردیو گرافی از طریق مری ۲۵ درصد بوده است.
عوامل دیگر همراه با افزایش خطر هندو کاردی شامل مصرف مواد مخدر تزریقی همو دیالیز وجود
وسایل مصنوعی داخل عروقی درزمان باکتریمی و سرکوب ایمنی می باشد.
علیرغم در دسترس بودن آنتی بیوتیکهای موثر میزان مرگ و میر ناشی از این عفونت های بسته
به میزان و ماهیت عفونت همچنان در محدوده ۲۰ الی ۴۰ درصد می باشد.
عوارض اندوکاردیت استافیلوکوک اورئوس عبارتند از عدم کفایت دریچه های قلبی آمپول های محیطی
گسترش متاستاتیک و درگیری سیستم عصبی مرکزی مثلا آنوریسم میکوتیک ، سکته های آمبولیک .
اندوکاردیت استافیلوکوک اورئوس در چهار وضعیت بالینی مشاهده میشود ۱- اندوکاردیت سمت راست
به همراه مصرف تزریقی مواد مخدر ۲- اندوکاردیت دریچه طبیعی طرف چپ ،۳- اندوکاردیت دریچه مصنوعی ،

۴- اندوکاردیت بیمارستانی در هریک از این وضعیتها ، تشخیص از طریق یافتن عیب بالینی مطرح کننده اندوکاردیت صورت می گیرد.

این یافته ها عبارتند از تظاهرات قلبی نظیر سوفلهای دریچه ایای جدید یا تغییر یافته ، شواهد پوستی

 اندوکاردیت از قبیل زایعات و اسکولیتیک ، گره های اوسلر یا ضایعات Janeway شواهدی از بیماری

آمبولیک سمت راست یا چپ و شرح حال مطرح کننده خطر باکتریمی استافیلوکوک اورئوس .

در غیاب درمان آنتی بیوتیکی قبلی های تقریبا همیشه مثبت خواهند بود اکو کاردیو گرافی از طریق

قفسه سینه هر چند حساسیت کمتری نسبت به اکو کاردیو گرافی از طریق مری دارد اما کمتر تهاجمی است وجود وژتاسیونهای دریچه ای را مشخص میکند.

معیارهای DuKe هم اکنون بطور شایعی در تعیین احتمال این تشخیص کمک میکنند.اندوکاریت

حاد استافیلوکوک اورئوس دریچه تریکوسپید بیشتر در معتادین تزریقی دیده می شود.

تظاهر کلاسیک شامل تب بالا ظاهر بالینی توکسیک ، درد پلوریتیک سینه و تولید خلط چرکی ( وگاهی خونی ) میباشد.

رادیو گرافی قفسه سینه شواهدی از آمبولیهای سپتیک ریه ( ضایعات کوچک ، محیطی و گرد که

ممکن است با گذشت زمان کاویته ایجاد کنند را آشکار میکند.

درصد بالایی از بیماران مبتلا سابقه ای از آسیب دریچه ای قبلی ندارند بیماران در اوایل ناخوشی

خود ممکن است فقط با تب و بدون یافته های قلبی یا یافته های موضعصی دیگر تظاهر نمایند در نتیجه ، شک بالینی بالایی جهت تشخیص لازم میباشد..

افرادی که قبلاً آسیب دریچه قلبی داشته اند بیشتر با اندوکاردیت دریچه طبیعی سمت چپ درگیر

کننده دریچه قبلا آسیب دیده تظاهر میکنند این بیماران نسبت به بیماران مبتلا به اندوکاردیت سمت

راست مسن تر هستند پیش آگاهی آنان بدتر است و میزان بروز عوارض شامل آمبولی محیطی عدم

جبران قلبی متاستاتیک در آنان بالاتر میباشد.

استافیلوکوک اورئوس یکی از علل شایع ترین اندوکاردیت دریچه مصنوعی می باشد این ویژه در اوایل

دوره پس از عمل برق آسا بوده و با میزان مرگ و میر بالایی همراه می باشد در اغلب موارد درمان طبی

به تنهایی کافی نیست و تعویض اورژانسی دریچه لازم می‌باشد بیماران مستعد بروز نارسایی دریچه ای

یا آبسه میوکارد در محل کاشت دریچه میباشند.

افزایش شیوع اندوکاردیت بیمارستانی بسته به مطالعه در ۱۵ الی ۳۰ درصد از موارد تا حدودی منعکس

کننده افزایش استفاده از وسایل داخل عروقی است این شکل از اندوکاردی بیش از همه توسط استافیلوکوک

اورئوس ایجاد می شود و از آنجا که بیماران اغلب به شدت بد حال هستند با اندیکاسیون های مختلف

دیگر آنتی بیوتیک میگرند و دچار بیماریهای همزمان میباشند تشخیص اغلب از دست داده میشود.

 

  • تزریقات

رگ گیری و نمونه گیری و رگ گیری وریدهای محیطی

ارسال شده در: هومینو | ۰

یکی از ساده ترین روشها برای  ورود و تزریق داروها و مایعات به داخل

جریان خون سیستمیک رگ گیری یا کانولاسیون وریدهای محیطی است.

(Peripheral intravenous cannulation) که بر حسب مورد ممکن است

از سر سوزنهای ساده , بال پروانه ای (Butterfly or scalp vein needle ) ,

آنژیو کت و غیره استفاده شود  که به همگی آنها کانول

(Cannula) گفته می شود .

به طور کلی از سر سوزنهای ساده به منظور نمونه گیری خون یا تزریقات لحظه ای و موقت و از آنژیوکت

برای مصارف طولانی مدت استفاده می شود . اسکالپ وین برای تمامی سنین و خصوصا کودکان مناسب

بوده و برای مصارف کوتاه مدت بکار می رود .

مناسب ترین محل برای رگ گیری اندام فوقانی است (دست و ساعد) . از پا به دلیل ریسک بالای

ترومبوفلبیت و دست و پاگیر بودن بندرت استفاده می شود  رگ گیری بهتر است

بر روی دست غیر غالب ودر دیستال انجام شود (تا در صورت عدم موفقیت قسمتهای پروگزیمال قابل استفاده باشد )و روی مفاصل نباشد.

تجهیزات مورد نیاز

۱- پنبه های آغشته به الکل و بتادین , گاز استریل و دستکش یکبار مصرف

۲- کانول وریدی (برحسب مورد , سرسوزن ساده یا اسکالپ وین , آنژیوکت و …)

۳- سرنگ ۳ میلی لیتر ودر سورت نیاز به آنستزی , لیدو کائین ۱%

۴- تورنیکه , نوار چسب ۱.۵ تا ۲.۵ سانتیمتری و در صورت لزوم تخته بازو (بیشتر برای اطفال)

# مقدمات کار

۱- ست سرم را به سرم وصل نموده وبا جاری ساختن محلول , ست سرم را هواگیری و آماده نمایید.

۲- تورنیکه را به بازو بسته ومحل مناسب برای رگ گیری را مشخص کنید .اگر رگ مشخص نباشد

, از بیمار بخواهید انگشتان خود را چند بار باز و بسته نماید و یا اینکه با نرمه انگشتان یکی دو

بار ضربه بروی محل رگ گیری مورد نظر بزنید ( موجب وازو اسپاسم و برجسته شدن رگ می شود ).

۳- پوست محل را با بتادین و سپس الکل تمیز و سپس ضد عفونی نمایید.

!!! توجه: الکل به تنهایی یک محلول ضد عفونی کامل نبوده ودر بیماران پر خطر حتما بایستی

محل با بتادین ضد عفونی شود و بدلیل ریسک آلودگی بهتر است در تمامی اعمال با خطر آلودگی دستکش به دست کنید.

!!! نکته : در بسیاری از بیماران (خصوصا افراد چاق و کودکان ) رگ ها قابل رؤیت نبوده و بایستی

از طریق لمس کرده( با نرمه نوک انگشتان سبابه و میانه ) شناسایی و مشخص شوند.

الف) روش بکار بردن اسکالپ وین

۱- اندازۀ مناسب سوزن را انتخاب کنید (در اکثر موارد نمره ۱۹ تا ۲۳)

۲- انگشت شصت دست (یا سبابه و میانه) غیر غالب رابر روی دیستال محل مورد نظر بگذارید

و با کشیدن پوست به طرف دیستال , پوست و رگ محل ورود سوزن را ثابت نگه دارید

۳- دو بال اسکالپ وین را دو لا کرده و بین انگشتان شصت و سبابه نگه دارید  و روکش سرسوزن را در آورید.

۴- در حالیکه سوراخ سوزن به طرف بالا است از فاصله نیم سانتیمتری محل ورود به داخل رگ با زاویه

۲۰تا ۳۰ در جه از سطح پوست , سوزن را از کنار (مماس بر) رگ وارد پوست نمایید 

و با کاهش زاویه و پس از طی مسافت ۰.۵ تا ۱ سانتیمتر در محاذات رگ سر سوزن را منحرف کرده و

به داخل رگ وارد کنید . پس از ورود به داخل رگ (راه یافتن خون به داخل کانول ) سوزن را به موازات

رگ گرفته (تقریبا مماس بر پوست ) و ان را تا یکی دو میلیمتر انتهایش به داخل رگ هدایت نمایید

. در صورت مهارت کافی می توان سوزن را به طور مستقیم وارد رگ نمود ولی معمولا رگ جابجا

شده و موفقیت آمیز نیست

۵- پس از ورود سر سوزن به داخل رگ ,تورنیکه را باز کنید و پس از استعمال یک پماد آنتی بیوتیک

بر روی محل ورود سرسوزن , با نوار چسب سرسوزن رادر محل خود ثابت نگه دارید

نکته – تکنیک رگ گیری با سرسوزن مستقیم (و نمونه گیری خون ) همانند اسکالپ وین

است و در پایان می توان  آن را ثابت نمود.

ب) روش کاربرد آنژیوکت

۱- بر حسب اندازه رگ محل و مورد مصرف , اندازه مناسب آنژیوکت را

انتخاب کنید (معمولا نمره ۱۶ تا ۲۰)(برای تزریق خون آنژیو کت

ریزتر از نمره ۱۸ مناسب نیست).

۲- در موارد آنژیوکت های بزرگ (کمتر از نمره ۱۵-۱۴) ابتدا پوست محل را بی حس نمایید.

۳- تنۀ آنژیوکت را بین شست و انگشتان دوم , سوم و چهارم نگه دارید

(به طوریکه سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد ).

۴- با شست دست دیگر دیستال ناحیه را به طرف دیستال بکشید

تا ورید ثابت و بی حرکت نگه داشته شود.

۵- همانند روش اسکالپ وین , آنژیوکت را با زاویه ۲۰تا۳۰ درجه

وارد پوست (و با کاهش زاویه )وارد رگ نمایید
۶- پس از ورود آنژیو کت به میزان ۰.۵ سانتیمتر داخل رگ و

مشاهده خروج خون , تورنیکه

را باز کنید و سپس در حالیکه سوزن را ثابت نگه داشته اید کانول

را به داخل رگ هدایت نمایید 

۷- با یک انگشت پروگزیمال رگ را فشار دهید و پس از در آوردن

سوزن ست سرم یا درپوش آنژیوکت را به آن وصل کنید.

۸- پماد آنتی بیوتیک موضعی بر روی سوراخ ورود کانول مالیده

و با نوار چسب آنژیوکت را به پوست ثابت کنید.

توجه – پس از خروج قسمتی از کانول هیچگاه سوزن را به داخل کانول نرانید .

زیرا ممکن است باعث کنده شدن قسمت دیستال کانول و در نتیجه آمبولی شود .

!!! نکته :

· در صورتیکه کانول داخل رگ نباشد با شروع تزریق محلول ,بیمار احساس درد کرده و محل برآمده می شود .

· در افراد مسن رگ ها اسکلروتیک و سخت هستند و به سرعت پاره و به اصطلاح بومبه می شوند .

برای جلوگیری از این مساله از سوزنهای کمی کوچکتر استفاده کنید و تورنیکه را برای مدت طولانی نبندید.

· کانولهای وریدی نبایستی بیش از ۲ تا۳ روز در یک محل باقی بمانند.

ج) Scalp vein cannulation

یکی از روشهای بسیار خوب برای رگ گیری در کودکان کم سن وسال که امکان دستیابی به رگهای محیطی

اندام وجود ندارد(اکثرا کودکان کوچکتر از یکسال ) رگ گیری وریدهای سر (فرونتال,سوپرااوربیتال,فاسیال خلفی ,

تمپورال سطحی و خلف گوش ) بسیار آسان است که از آن میان ورید تمپورال سطحی از همه مناسبتر است .

وسائل مورد نیاز: همانند تکنیکهای دیگر رگ گیری محیطی , با این تفاوت که از اسکالپ وین نمره ۲۳ تا ۲۷ (معمولا ۲۲تا۲۴) استفاده می شود.

روش عمل  :

۱) موهای محل و اطراف آنرا به اندازه کافی بتراشید.

۲) با استفاده از الکل و بتادین موضع را تمیز و ضد عفونی نمایید.

۳) به کمک همکار سر کودک را کمی پایین تر از سطح قلب قرلر داده

و سر وی را بی حرکت نگه دارید.

۴) تورنیکه را دور سر ببندید.

۵) همانند تکنیک رگ گیری با اسکالپ وین سر سوزن را وارد پوست

و سپس رگ نمایید و تورنیکه را باز کنید

۶) چند میلی لیتر محلول تزریقی (نرمال سالین) به داخل کانول

تزریق کنید و پس از اطمینان از وجود

کانول دراخل رگ آن را با نوار چسب به پوست متصل و ثابت نماییذ

۷) برای جلوگیری ار در آمدن اتفاقی کانول , کودک را در حد

مورد نیاز محدود (restrain) کنید.

ج)نمونه گیری خون از ورید جوگولار خارجی

(اصول کلی نمونه گیری خون از سایر وریدهای محیطی و

چه در بالغین همانند این روش است).

یکی از روشهای ساده نمونه گیری خون در کودکان کم سن و

سال که امکان دسترسی به رگهای محیطی

اندان وجود ندارد (خصوصا کودکان دهیدراته یا چاق ویا کمتر

از یکسال ) گرفتن خون از ورید جوگولار خارجی

است و محل مناسب برای آن مسیر عبور رگ بر روی عضله

استرنوکلوئیدوماستوئید است.

وسایل مورد نیاز :

اسکالپ وین یا سرسوزن نمرۀ ۲۱ تا ۲۳ , سرنگ ۲ تا ۵ میلی

لیتر , پنبه های الکلی و بتادینه, گاز

استریل و لوله های مورد نیاز جمع آوری خون برای آزمایشات مربوطه

روش عمل :

۱) کودک را به صورت طاق باز قرار دهید , بطوری که شانه های وی در

لبه تخت قرار گیرد و سر به یک طرف چرخیده و ۱۵ تا۲۰ درجه به پایین خم شود .

۲) دستیار کودک را بی حرکت نگه دارد .

۳) محل مورد نظر را با بتادین ضد عفونی نموده و سپس با

پنبه آغشته به الکل پاک و با گاز خشک کنید.

۴) با تحریک (نظیر ضربه زدن به کف پا)کودک را به گریه بیاندازید

تا ورید ژوگولار خارجی پر و برجسته شود.

۵) به کمک یک دست سر کودک را بی حرکت نگه داشته و پوست دیستال

محل را کمی تحت کشش قرار دهید تا رگ ثابت شود.

۶) سر سوزن یا اسکالپ وین متصل به سرنگ را از کنار و به موازات رگ وارد

پوست و پس از mm 3-2 طی مسافت وارد رگ نمایید .

۷) حین ورود سر سوزن به داخل رگ سرنگ را تحت پونکسیون قرار دهید

تا در صورت ورود سر سوزن به داخل رگ مشخص شود.

Cool پس از وارد شدن سر سوزن به داخل رگ آن را ثابت

نگه داشته و به آهستگی مقدار خون مورد

نیاز را پونکسیون نمایید ودر پایان سر سوزن را در آورده و با

چسباندن پنبه آغشته به بتادین برروی

محل پونکسیون ,کودک را به حالت عادی باز گردانید.

  • درمان
  • درمان
  • درمان
  • درمان

آنچه کمبود های بدن را نشان می دهد و راه های درمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمان درمنزل

بدن ما کمبودهایش را به این شکل بروز می دهد:

درمان
درمان

۱-بی خوابی، زودرنجی و گرفتگی عضلات پا
اگر دچار چنین مشکلاتی هستید بدن تان نیاز به منیزیم و پتاسیم دارد. برای دریافت آن ها

غذاهایی مثل گوجه فرنگی، پرتقال، موزو اسفناج مصرف کنید.

۲-خشکی پوست
خشکی پوست نشاندهنده کمبود ویتامین E در بدن است. بنابراین باید سبزیجات، روغن،

آجیل و ماهی بیشتری مصرف کنید.

۳-میل به شیرینی جات
گاهی اوقات خیلی ناگهانی هوس شیرینی می کنید. ممکن است علت آن استرس،

افسردگی یا خستگی باشد. پس بدن درخواست گلوکز می کند. برای این که چاق نشوید

شکلات تلخ خالص یا عسل بخورید.

درمان
درمان

۴-میل به خوردن یخ
اگر زیاد هوس یخ می کنید ممکن است مشکل کم خونی داشته باشید. کمبود آهن. برای

رفع کمبود آهن غذاهایی مثل گوشت گاو و تخم مرغ بخورید

درمان
درمان

۵-خونریزی لثه
اگر هنگام مسواک زدن دندان ها خونریزی می کنند ممکن است کمبود ویتامین C داشته

باشید. برای رفع کمبود ویتامین C این غذاها را بخورید: مرکبات، اسفناج، فلفل قرمز و سبز،

گوجه فرنگی، کاهو، گل کلم و کلم بروکلی.

۶-ناخن ها و موهای شکننده
ناخن ها و موهای شکننده نشاندهنده کمبود ویتامین B هستند. برای رفع کمبود این ویتامین

شیر و قارچ بیشتری مصرف کنید.

۷-حلقه اطراف مردمک چشم
این مشکل معمولا برای افراد بالای ۵۰ سال بوجود می آید و کاملا طبیعی است اما اگر برای

جوان ترها پیش بیاید غیر عادی است و نشاندهنده سطح کلسترول بالاست.