• کودک

دلایل کم اشتهایی کودک و روش‌های درمان آن چگونه است؟

ارسال شده در: بدون گروه | ۰

بی‌میلی و کم اشتهایی کودک  و در مان

می‌تواند علل‌های گوناگونی داشته باشد. ابتدا باید کودک را از لحاظ بعد روانی

آماده کنید. چگونه؟ با کودک خود صحبت کنید و از او

غذاهای باب میلش را بپرسید. ممکن است وجود یک ماده غذایی باعث بی‌میلی او شده باشد.

یک برنامه غذایی متنوع تدارک ببینید و واکنش کودک را در طعم‌های جدید شاهد باشید.
گاهی اوقات کودکان از سر لجبازی این که وسیله بازی جدیدی برای او تهیه نکرده‌اید

اقدام به چنین کاری می‌کند؛ نگران نباشید برای او توضیح دهید که با این کار به بدن

خود ضربه می‌زند و حتی با داشتن اسباب بازی جدید حس خوب از غذا خوردن را

تجربه نمی‌کند. همچنین می‌توانید آن وسیله بازی را به عنوان جایزه در نظر بگیرید

و او را تشویق به خوردن وعده غذایی کامل کنید.

همان‌طور که گفتیم کودک را از لحاظ روانی بررسی کنید.درمان  کودکان تمامی احساس‌های

شما را متوجه می‌شوند. یک بحث خانوادگی می‌تواند تاثیر مستقیم بر روحیه کودک

شما بگذارد. فضای خانه را آرام کنید و کودک را از انرژی‌های منفی دور کنید. با او زیاد

صحبت کنید و برایش توضیح دهید که همه چیز مرتب است. به او اطمینان دهید که

برای هر مشکلی یک راه حل وجود دارد.

اما گاهی اوقات وجود برخی بیماری‌ها در کودک باعث بی‌اشتهایی‌اش می‌شود. از

کودک بپرسید آیا قسمت شکم یا دهان احساس ناراحتی دارد؟ اگر چنین بود او را

پیش پزشک اطفال ببرید. اما نگران نباشید چون بهبود جسمانی کودکان بسیار سریع

اتفاق می‌افتد.

در هر صورت این نکته را در نظر بگیرید که کودک را تحت هیچ شرایطی مجبور به

خوردن غذا با تهدید یا تنش نکنید؛ این کار نتیجه کاملا معکوس در پی خواهد داشت.

اگر برای نگهداری از کودک در منزل با یک پرستار و درمان  کودک همکاری دارید باید از او بخواهید

که در تغذیه کودک کاملا دقت داشته باشد. همچنین استفاده درست از مواد غذایی

و توجه به عادات غذایی خانواده در کنار اصول بهداشتی و پزشکی یکی از مهمترین

وظایفپرستار کودک شما می باشد.تمامی علل‌های ذکر شده را دنبال کنید و اگر

راه حل مناسبی پیدا نکردید با پزشک کودک مشورت کنید.

روش‌های خانگی درمان کم اشتهایی کودک

از جادوی لیمو ترش غافل نشوید. این میوه ترش‌مزه می‌تواند تاثیر مثبتی در کم

اشتهایی کودک شما داشته باشد. علاوه بر این لیمو ترش دارای ویتامین سی و

تقویت سیستم ایمنی بدن کودک می‌شود.

به کودک خود آداب غذا خوردن آموزش دهید.

غذا خوردن می‌تواند یکی از تفریح‌های دنیا باشد. یک تفریح خوشمزه! کودک باید

متوجه شود وعده‌های غذایی به قدری مهم است که برای آن آداب قبل و بعد از

صرف غذا را انجام دهد. از اهمیت شستن دست‌ها قبل از خوردن غذا برایش بگویید.

نظم‌دهی به ساعت‌های سرو غذایی

ساعات وعده‌های غذایی را طوری تنظیم کنید که کودک در آن زمان احساس گرسنگی

کند. حداقل یک ساعت پیش از صرف غذا از دادن تنقلات به درمان کودک خودداری کنید؛

اما می‌توانید از میوه‌ها کمک بگیرید. در واقع میوه‌ها نقش مهمی در بهبود اشتهای

کودک شما خواهند داشت. این یک قرار دسته جمعی خانوادگی است.

یک قرار شاد و خوشمزه؛ کودک خود را برای سر میز آمدن ذوق زده کنید. هنگام

سرو غذا گفتگوهای کودکانه و شاد داشته باشید.

شرکت دادن کودکان در آشپزی

یک پیشنهاد هیجان‌انگیز برای درمان  کودکان کنجکاو. مواد اولیه برای یک دستور غذایی

را آماده کنید و از کودک بخواهید در آماده سازی، مخلوط کردن، چیدمان به شما

کمک کند. خواهید دید که آن‌ها این کار را با ذوق انجام خواهند داد. وقتی فرزند

شما بداند که غذاها از چه مواد‌غذایی آماده می‌شود می‌تواند تاثیری در کم اشتهایی

کودک بگذارد. به علاوه یک تفریح آموزنده نیز به حساب می‌آید.

مرکز مشاوره هومینو با داشتن سابقه مناسب در زمینه خدمات پرستاری نوزاد ،

کودک، سالمند می‌تواند راه‌گشای مشکلات شما در نگهداری از کودکان و سالخوردگان باشد.

  • پرستار کودک

راهکارهای طب سنتی برای درمان نوزادان

ارسال شده در: هومینو | ۰

درمانگران طب سنتی برای تجویز گیاهان دارویی به نوزادان و کودکان

زیر ۲ سال هرگز به طور مستقیم داروی گیاهی یا گیاه را جز در موارد خاص برای نوزاد تجویز

نمی‌کنند. آن‌ها معمولا داروهای گیاهی و گیاهان دارویی را به مادران شیرده تجویز می‌کنند

تا خواص  و شفابخش دارو‌ها به طور غیرمستقیم و از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل

شود.

از این رو این توصیه اکید دارند که مادران بدون مشاوره با متخصص طب سنتی

یا پزشک نوزاد هیچ داروی گیاهی و گیاه دارویی را به نوزادشان ندهند. چرا که گیاهان دارویی

اگر چه در گروه بی‌خطر‌ترین و کم عارضه‌ترین دارو‌ها قرار دارند اما در صورتی این قابلیت را

حفظ می‌کنند که توسط درمانگر طب سنتی برای فرد مناسب با مزاج و شرایط فیزیکی خاص

تجویز شده باشد.

استفاده از داروهای گیاهی برای درمان زردی نوزادان

زردی یکی از شایع‌ترین بیماری‌ها و اختلال‌هایی است که در بدو تولد به سراغ اغلب نوزادان

می‌آید. طب سنتی برای  این بیماری از چند شیوه حمام درمانی، گیاه درمانی

و اصلاح رژیم غذایی مادر استفاده می‌کنند تا به این ترتیب نوزاد مبتلا به زردی را درمان کنند.

طب سنتی بر این باورند که استفاده از ترکیب دو گیاه ترنجبین و شیرخشت می‌تواند

در درمان این بیماری به نوزادان کمک کند. از این رو، این  در گام اول به والدین توصیه

می‌کنند که با نظارت پزشک نوزاد و  طب سنتی از دو گیاه دارویی ترنجبین و شیرخشت

برای درمان نوزادشان استفاده کنند. علاوه بر این، آن‌ها حمام درمانی نوزاد با جوشانده دو گیاه

گل ختمی و گل بنفشه را نیز در بهبود حال نوزاد موثر می‌دانند و بر این باورند استحمام نوزاد

با جوشانده تهیه شده از این گیاهان دارویی می‌تواند در بهبود هر چه سریع‌تر زردی نوزاد موثر

باشد.

این در گام سوم به مادران این نوزادان ادویه‌ها و گیاهان دارویی خنک را تجویز می‌کنند

تا این دارو‌ها از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل شود و موجب او شود. این سه گام از

جمله موثر‌ترین شیوه‌های درمانی طب سنتی است که از زمان‌های دور برای بهبود زردی نوزادان

مورد استفاده قرار گرفته است.

درمان زردی کمتر از ۱۰ روز

طب سنتی معتقدند در صورتی که خانواده‌ها تحت نظارت متخصص طب سنتی

از گیاهان دارویی برای  زردی نوزادشان استفاده کنند می‌توانند در عرض یک هفته

تا ۱۰ روز این بیماری را از نوزادشان دور کنند. برای تهیه شربت ترنجبین و شیرخشت کافی

است یک قاشق غذاخوری ترنجبین را در یک لیوان آب جوش بریزید و آن را به مدت ۵ ساعت

خیس کنید. سپس ترنجبین را صاف کرده و به آن یک قاشق چای‌خوری شیرخشت اضافه

‌کنید و هم بزنید.

این مخلوط را نیز صاف کرده و از آن ۲ ساعت یک بار، یک قاشق چای‌خوری به نوزاد بدهید.

این کار را تا هنگامی ادامه دهید که مدفوع نوزاد به رنگ زردطلایی درآید. در این حالت زردی

پوست نوزاد نیز باید به مرور کم و رنگ پوستش به حالت طبیعی بازگردد. علاوه بر این، استحمام

نوزاد در جوشانده گل ختمی و گل بنفشه نیز در دورانی که او مبتلا به زردی است به

هر چه سریع‌تر او کمک می‌کند.

این نکته را جدی بگیرید

استفاده از برخی گیاهان دارویی مانند مصرف قرص‌های شیمیایی ممکن است با عوارضی

همراه باشد اما در بیشتر موارد عوارض این داروهای طبیعی آنچنان کم رنگ است که می‌توان

از کنار آن‌ها گذشت چرا که بیمار را با مسئله و مشکل اساسی رو به رو نمی‌کند. مصرف

ترنجبین و شیرخشت نیز از این مسئله مستثنی نیست. این داروی گیاهی اگر چه به

زردی نوزادان کمک می‌کند اما ممکن است موجب بروز اسهال و دلپیچه در برخی از نوزادان

شود. بنابراین باید این احتمال را در نظر داشت. در صورتی که والدین با مشاوره متخصص طب

سنتی و تحت نظر او این کار را انجام دهند می‌توانند این مسئله را کنترل کرده و میزان آن را

در نوزادشان به حداقل برسانند.

روغن بنفشه و درمان عرق سوز نوزاد

طب سنتی بر این باورند که روغن گل بنفشه یکی از واجب‌ترین داروهای گیاهی

است که باید در وسایل هر نوزادی موجود باشد. این روغن بهترین دارو برای  سوزش

و التهاب پوست ناحیه ران نوزاد است که مهم‌ترین عامل آن حرارت و گرمای موجود در شیر

مادر است، عارضه‌ای که سوزش و خارش آن ناراحتی بسیاری برای نوزاد به وجود می‌آورد.

استفاده از یکی از روغن‌های گل سرخ یا گل بنفشه یا ترکیبی از هر دو آن‌ها می‌تواند در

تسکین سوزش و بهبود التهاب ناحیه ران نوزاد تاثیر داشته باشد.

 

روغن گل بنفشه برای درمان عرق سوز شدن نوزاد مفید است

اگر چه در کنار استعمال این روغن تدابیر دیگری مانند اصلاح رژیم غذایی نیز باید توسط

مادر رعایت شود تا نوزادش کمتر مواد غذایی با طبع گرم را توسط شیر او دریافت کند.

از این رو به مادرانی که نوزاد آن‌ها غالبا با سوزش در ناحیه ران مواجه است، توصیه

می‌شود میوه‌های خنک مانند شاتوت، آلبالو، تمشک را بیشتر در وعده‌های غذایی خود

بگنجانند. همچنین از ترکیباتی مانند آب هندوانه با سکنجبین، کاهو سکنجبین و مغزخیار

با سکنجبین نیز برای کاهش میزان گرمی و حرارت شیرشان استفاده کنند تا نوزادشان کمتر

دچار سوزش و التهاب ناحیه ران شود.

درمان یبوست به کمک غذا

یکی دیگر از شایع‌ترین و رایج‌ترین اختلالات دوران نوزادی یبوست است که معمولا به دلیل

رعایت نکردن رژیم غذایی مادر در نوزاد بروز می‌کند. چرا که هر آنچه مادر در طول روز مصرف

می‌کند از طریق شیر او به نوزاد منتقل می‌شود. از این رو درمانگران هنگام ابتلای نوزاد

به یبوست ناشی از عدم رعایت پرهیزهای غذایی مادر به مادران توصیه می‌کنند که از غذا‌ها

و خوراکی‌های ملین مانند آلو، اسفناج، بامیه و غذاهایی که با این سبزیجات و میوه‌ها

تهیه می‌شوند مصرف کنند تا این مواد ملین از طریق شیر او به نوزاد منتقل شده و یبوست

او را برطرف کند.

تنظیم ساعت خواب کودک با ماساژ

بسیاری از مادران از بی‌نظمی ساعت خواب نوزادشان شکایت دارند چرا که نوزادان معمولا

شب بیداری دارند و در طول روز استراحت می‌کنند و می‌خوابند. این شب زنده‌داری‌ها برای

مادر موجب می‌شود تا به مرور مادر ضعیف شود و این امر بر کیفیت و میزان شیر او تاثیر

می‌گذارد. خوشبختانه در طب سنتی برای این مسئله نیز چاره‌ای وجود دارد.  طب

سنتی ماساژ بدن نوزاد به ویژه ماساژ شکم نوزاد با روغن بادام شیرین را بهترین چاره برای

تنظیم ساعت خواب او می‌دانند. این ماساژ کمک می‌کند تا به مرور بی‌خوابی شبانه کودک

برطرف شود. ماساژ یک قطره روغن بنفشه روی پیشانی نوزاد نیز به هنگام شب تاثیر زیادی

بر بهبود و تنظیم ساعت خواب او دارد.

از بیش فعالی پیشگیری کنید

بسیاری از مردم بر این باورند که خوردن کندر در دوران بارداری موجب افزایش هوش و ذکاوت

بچه می‌شود. اگر چه در طب سنتی نیز به این موضوع اشاره شده اما به این نکته نیز اشاره

شده که این گیاه دارویی باید در مدت زمان محدود و به مقدار مشخصی مصرف شود. خوردن

کندر زیاد توسط مادر موجب بروز زردی در نوزاد و همین طور خشک شدن پوست او شده و

در ‌‌نهایت بی‌قراری نوزاد را با خود به همراه دارد. از این رو مادران باردار باید مراقب باشند که

مصرف این گیاه دارویی را با مشاوره با متخصص طب سنتی انجام دهند. مادران نباید در طول

روز بیشتر از یک نخود از کندر بخورند و این میزان را نیز باید به مدت ۲ ساعت در دهان خیس کنند

و بجوند.

  • پرستار کودک

پرستار کودک سه بخش (احیای قلبی- ریوی) برای بچه ها

ارسال شده در: هومینو | ۰

پرستار کودک سه بخش (احیای قلبی-ریوی ) ، برای فشار:

پرستار کودک فشرده سازی قفسه سینه می تواند خون رسانی را به قلب، مغز

و سایر اعضای بدن بهبود ببخشد. CPR با ۳۰ فشار قفسه سینه شروع می شود

و به دنبال آن دو تنفس مصنوعی می‌آیند. این چرخه بلافاصله توسط پرستار کودک

تکرار می شود و ادامه می یابد تا زمانی که کودک بهبود یابد یا کمک از راه برسد.

برای انجام این روش، ضروری نیست که نشانه های گردش خون

را چک کند.به گفته انجمن قلب آمریکا (AHA)، امدادرسانان باید هنگام فشار

“به سختی، سریع و در مرکز سینه” این عمل را انجام دهند. یک دوره CPR به پرستار کودک

می آموزد که چگونه فشرده سازی قفسه سینه را در نوزادان، کودکان و بزرگسالان، و

نحوه هماهنگ سازی فشرده سازی با تنفس مصنوعی را یاد بگیرند.

پرستار کودک سه بخش (احیای قلبی-ریوی) ،  برای مسیر هوا:

پس از تکمیل ۳۰ فشار، راه هوایی مصدوم باید برای تنفس بازسازی شود. راه هوایی

ممکن است زمانی که فرد از هوش می‌رود توسط زبان مسدود شود، و یا ممکن است

از طریق مواد غذایی و یا یک جسم خارجی دیگر مسدود شود. در یک دور‌ه‌ی آموزش  CPR،

پرستار کودک یاد می گیرد که چگونه راه های هوایی را باز کنند و فرد (کودک) را در جایگاه

مناسب قرار دهد تا برای شروع تنفس مصنوعی آماده باشد. این دوره شامل مواردی است

که فرا می‌گیرد چگونه راه تنفس کودک یا فرد مصدوم را باز کند (اگر فکر می‌کند

نوزاد یا کودک دچار خفگی شده است و راه هوایی مسدود شده است).

(احیای قلبی-ریوی ) ، برای تنفس:

تنفس مصنوعی پس از ۳۰ فشار کامل و راه هوایی باز شروع می‌شود. در این عمل،

پرستار کودک به وسیله‌ی راندن هوا به ریه‌ها اساسا برای قربانی تنفس می کند. این

روش شامل تنفس به دهان قربانی در فواصل منظم و صحیح و بررسی علائم حیاتی مصدوم است.

یک دوره‌ی آموزشی CPR روش های صحیح و روش هایی را که امدادرسانان و پرستار کودک برای

قرار دادن خود در موقعیت مناسب برای دادن تنفس و احیای دهان به دهان به نوزادان، کودکان و

بزرگسالان مرور خواهد کرد.

شرکت در دوره‌ی CPR پرستار کودک سه بخش (احیای قلبی-ریوی)

بیمارستان های نزدیک و مراکز هلال احمر منابع خوبی برای پیدا کردن دوره CPR در منطقه هر

پرستار کودک هستند. مربیان واجد شرایط می توانند از فیلم ها، موارد چاپی و مانکن هایی که

نوزادان، بچه ها و بزرگسالان را به نمایش می گذارند برای آموزش تکنیک های مناسب برای انجام

CPR استفاده کنند. در این مراکز سطوح زیادی از دوره های CPR  ارائه می‌گردد. یک دوره پایه که

شامل CPR است، چند ساعت طول می کشد و در یک جلسه انجام می شود.

این جلسه خفگی و احیای قلبی-ریوی برای  بزرگسالان، کودکان و نوزادان را پوشش می دهد.

پرستار کودک در این جلسه می‌تواند تکنیک ها را روی مانکن تمرین کند. همچنین می تواند با پرسش

درباره اشکلات خود، از آموزش‌های فردی نیز استفاده کند. از آنجا که CPR مهارتی است که باید مورد

تمرین و استفاده قرار گیرد، عاقلانه است که حداقل ۲ سال یکبار، برای حفظ مهارت های

خود، دوره را تکرار کند. انجام این کار همچنین به پرستار کودک اجازه می دهد تا پیشرفت‌ها و یا کشفهای

جدید در تکنیک های CPR را یاد بگیرد. به خاطر داشته باشد که گذراندن یک دوره CPR

می تواند به او کمک کند که روزی زندگی کودک و یا فرد دیگری را نجات دهد.

  • خدمات پرستاری

پرستار کودک در منزل و پیشگیری از حوادث برای کودکان:

ارسال شده در: هومینو | ۰

پرستار کودک در منزل:

کودکان یکى از آسیب پذیرترىن گروه هاى اجتماعى هستند که بیشتر در معرض انواع حوادث قرار

می گیرند. بنابراین با وجود پرستار کودک در منزل و آموزش و رعایت نکات ایمنی می توان از حوادثی

که منجر به زیان های فراوان و جبران ناپذیر جسمی و روانی در آنان می شود پیشگیری کرد.

علت اصلی بروز سوانح عدم مراقبت صحیح کودکان و اطلاع ناکافی والدین و پرستار کودک در

منزل از نکات ایمنی است.

در اىنجا به شایع ترین خطراتی که کودکان را تهدید می کنند براساس سن و راه های پیشگیری

از آنها اشاره می شود.

خطراتی که کودکان دو تا سه ساله را تهدید می کند:

کودک در سن دو سالگی از نظر رفتاری مخالف میل بزرگترها و پرستار کودک در منزل عمل می کند

و بیشتر اوقات منفی گرایی و لجبازی در او دیده می شود. مثلا ممکن است وقتی که به او گفته

می شود « بیا اینجا » سر جای خودش بایستد وتکان نخورد و یا درجهت مخالف حرکت کند. البته

این رفتار کودک آغاز تمایلات مستقلانه و غیراتکایی وی است و می تواند منجر به بروز حوادثی گردد.

خطراتی که کودکان را تهدید می کنند به دو دسته در محیط داخل و خارج از خانه تقسیم می شود:

الف) خطرات داخل خانه

۱- آتش

۲- لوازم الکتریکی و سیم های انتقال برق

۳- وسایل برنده و نوک تیز

۴- آشپزخانه

۵- پلکان

۶- در و پنجره ها

ب) خطرات خارج از خانه

الف) خطرات داخل خانه:

کودکان در این سنین برای ارضای حس کنجکاوی خود نسبت به آتش، وسایل الکتریکی، لوازمآشپز

خانه، پله ها، در و پنجره ها توجه بیشتری نشان می دهند لذا باید با خطرات این وسایل و اماکن

توسط پرستار کودک در منزل آشنا شوند.

۱- آتش:

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد آتش و شعله های آن برای کودکان همیشه جالب

و خوش آیند به نظر می رسد. درست کردن آتش یک نوع بازی و سرگرمی مخصوصاً برای یک

کودک سه ساله است و مهم ترین خطر آن آتش سوزی وسوختگی و ایجاد خسارات جبران ناپذیر

جانی و مالی در محیط زندگی کودک خواهد بود. بخصوص کودکان در هنگام بروز چنین حوادثی،

قدرت تحرک و ابتکار لازم برای نجات خود از مهلکه را ندارند و قربانیان اصلی اینگونه حوادث به شمار می آیند.

توجه به نکات زیر در پیشگیری از خطرات آتش برای کودکان و پرستار کودک در منزل ضروری است:

۱- کودکان و سایر اعضاء خانواده و پرستار کودک در منزل باید با خطرات آتش آشنا شوند

و اقدامات لازم را در هنگامبروز آتش سوزی فرا گیرند.

۲- پرستار کودک در منزل باید اشیاء قابل اشتعال اعم از کبریت، فندک، بخاری و وسایل

گرم کننده و مواد آتش زا  از دسترس کودکان دورنگه داشته شود.

۳- کودکان در این سنین می توانند طریقه خاموش کردن یک شمع یا یک شعلهٔ کبریت را فرا گیرند

و به تدریج تسلط بیشتری در خاموش کردن شمعی که در دست دارند را پیدا کنند. بنابراین

پرستار کودک در منزل به راحتی می توانند به آنان آموزش دهند.

۲- لوازم الکتریکی و سیم های انتقال برق:
اتو:

رعایت نکات ایمنی در هنگام استفاده از اتو برای مادران و پرستار کودک در منزل بسیار ضروری

است. بدین منظور لازم است کودکان را از نزدیک شدن به میز اتو منع کرد، بخصوص کودکان

نوپا و حتی کودکان زیر یک سال که با کمک تکیه گاه می نشینند یا چهار دست و پا راه می روند

و یا کودکانی که با کمک وسیله ای سرپا می ایستند باید مورد توجه قرار گیرند. بهتر است در

هنگام اتوکشی،کودک نوپا در تخت خود و یا در جای امنی قرار گیرد. به هیچ وجه نباید محل

اتوکشی را ترک کردنگهداری از کودک در منزلتوجه داشته باشد پس از پایان اتوکشی، اتو و

سایر وسایل را فوراً در جای مطمئن قرار داد. میز اتو باید با پارچهٔ نسوز پوشانده شود و اتو برقی به

دستگاه تنظیم کننده حرارت مجهز باشد.

چرخ گوشت:

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد در هنگام استفاده از چرخ گوشت، اعم از برقی یا

دستی باید از نزدیک شدن کودکان، جلوگیری کرد زیرا آنان بسیار کنجکاو بوده در حین بازی با

این وسیلهٔ خطرناک موجب صدماتجبران ناپذیر به خود خواهند شد. در هنگام استفاده باید چرخ

گوشت را روی میز یا سکویی که دست کودک به آن نمی رسد قرار داد.

سیم های رابط:

پرستار کودک در منزل بداند کودکان نه تنها به سیم های رابط بلکه به سیم اتصال دستگاه

های برقی هم توجه دارند و به بازی با آنها می پردازند لذا از سلامت و ایمنی این گونه سیم

ها باید مطمئن بود. بخصوص در هنگام استفاده وسیله برقی باید دقت نمود تا آنها سالم باشند

و بعداز رفع نیاز دوشاخه سیم رابط را از پریز برق جدا کرد.

سیم های اتصال وسایل برقی را باید از محل هایی که کودک رفت و آمد می کند دور نگه داشت.

به طور کلی دوشاخه هر وسیله برقی مانند: رادیو، تلویزیون، ضبط صوت و آباژور را در غیر مواقع مصرف باید از پریز خارج نمود.

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد پریزهای برق باید محافظ داشته باشند و در ارتفاعی بالاتر از قد کودک نصب شوند.

وسایل برنده و تیز:

توجه داشته باشد کودک وجود خطر را درک نمی کند اما معنی بازی

را بخوبی می فهمد و همیشه به دنبال وسیله ای است که با آن بازی کند و سرگرم شود.

کودک قدرت تشخیص اشیای سالم و خطرناک را ندارد. بنابراین به سوی هر شی ء بُرنده و خطرناکی

می رود و با آن بازی می کند. این امر می تواند موجب صدمات جدی به کودک شود. لذا اشیاء برنده

و نوک تیز مانند چاقو، قیچی، وسایل خیاطی و امثال آن را باید دور از دسترس او  قرار دارد.

آشپزخانه:

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد در سنین ٢ تا ٣ سالگی آشپزخانه مکان جالب

و در عین حال خطرناکی برای کودک محسوبمی شود. علاقهٔ کودک به آشپزخانه به علت کمد

، کشو، ظروف مختلف و رنگارنگ، یخچال و اجاق خوراک پزی است. همچنین مهم ترین دلیل

علاقهٔ کودک به آشپزخانه وجود مادر و یا پرستار کودک در منزل در این محل می باش

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد در خانه منع کردن کودک از ورود به آشپزخانه

امکان پذیر نیست ولی می توان به کودک آموزش داد که در مکان مطمئن از آشپزخانه بنشیند و

به اشیاء خطرناک دست نزند. در مکان های نگهداری کودک از ورود کودکان به آشپزخانه باید ممانعت

به عمل آورده شود. وسایل موجود در آشپزخانه مانند اجاق خوراک پزی باید ایمن باشند و کودک قادر

به دست زدن و چرخاندن پیچ های آن نباشد

پرستار کودک در منزل در هنگام آشپزی ظرف پخت حاوی آب جوش یا مواد غذایی همیشه بر روی

شعله های عقبی اجاق قرار گیرد و دستگیره آن در سمت عقب واقع شود تا کودک به سهولت قادر

به دست زدن به آن نباشد

و در ادامه:

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد در هنگام سرخ کردن مواد غذایی

ذرات روغن به اطراف پراکنده شده موجب سوختگیخواهدشد لذا باید مانع نزدیک شدن

کودک به اجاق خوراک پزی شد.

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد هر عاملی که موجب لغزنده شدن

کف آشپزخانه می شود باید فوراً تمیز شده تا مانع آسیب دیدگی گردد.

مواد شوینده و پاک کننده ظروف و البسه را باید در ظرف های مشخص و علامت دار گذاشته

و در محل مخصوصی نگهداری نمود و به این ترتیب از دسترس کودکان دور نگه داشت.

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد جعبه نگهداری دارو و کمک های اولیه باید

در محل خاصی دور از دسترس کودکان قرار داده شود. بخصوص داروهایی را که به طور

روزانه مصرف می شوند باید کاملاً از دسترس دور نگه داشت زیرا کودکان هر چیزی را

به دهان می گذارند و احتمال مسمومیت و حتی مرگ آنان در اثر خوردن این داروها وجود دارد.

پلکان:

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد  کودکان نوپا بخصوص در سنین دو تا سه سالگی هنوز قادر به کنترل

کامل خود در هنگام راه رفتن و بالا و پایین رفتن از پله ها نیستند و احتمال

سقوط آنان بسیار زیاد است که منجر به آسیب دیدگی های جدی می شود.

باید پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد تا کودک نوپا به پلکان نزدیک نشود لذا با نصبنرده های حفاظتی

در مدخل ورودی و خروجی و همچنین کناره های پلکان می توان مانع از سقوط کودکان نوپا شد

در و پنجره ها:

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد اتاق ها باید مجهز به درهای ایمنی و سالم باشند.

قفل و لولاهای در باید سالم و قفل کلید درهای ساختمان باید دو طرفه باشد

که بتوان از هر دو طرف آنها را باز کرد و هیچ کلیدی را نباید روی قفل گذاشت

زیرا اگر قفلی دارای دستگیره یک طرفه باشد، ممکن است کودک پس از ورود یا خروج از آن محل،

در را به روی خودش ببندد و یا اینکه با چرخاندن اتفاقی کلید،

در را قفل کند و چون قادر به گشودن آن نیست بسیار وحشت زده شده

و مشکلات جدی برای خود ایجاد نماید.

درهای پشت بام، زیرزمین و شوفاژ خانه باید همیشه قفل باشند.

کلیه پنجره ها باید به نردهٔ حفاظتی مجهز و فاصلهٔ میله ها از یکدیگر نباید بیش از ده سانتی متر باشد.

بسیاری از کودکان کنجکاو برای مشاهده خیابان یا حیاط، به کنار پنجره می روند

و اگر پنجره فاقد نردهٔ محکم و ایمنی باشد خطر سقوط برای آنان وجود دارد.

پرستار کودک در منزل

ب) خطرات خارج از خانه:

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد در خارج از خانه مراقبت از کودکان دو تا سه ساله بسیار

مهمّ است. در اتومبیل باید از صندلی مخصوص کودک استفاده شود. اگر اتومبیل فاقد صندلی کودک

است پرستار کودک در منزل باید در صندلی عقب بنشیند و کودک را در دامن خود قرار داده و در تمام

طول مسیر از دست هایش به عنوان حایلی برای حفظ بدن کودک استفاده کند تا در موقع ترمزهای

شدید و ناگهانی، مانع پرتاب شدن او به جلو گردد. باید در هنگام خرید یا گردش در پارک و مکان های

بازی کاملاً مراقب کودک بود و هرگز نباید کودک را تنها گذاشت، مشخصات کودک به همراه آدرس و تلفن محل سکونت

را در جیب لباس او باید قرار داد. کودکی که قادر به نشستن و کنترل خود نیست را نباید سوار وسایل بازی های موجود مانند تاب، در پارک کرد.

خطراتی که کودکان سه تا شش ساله را تحدید می کند:

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد در سه سالگی رفتار کودکان تغییر می کند آنان توانایی

تشخیص مسائل اخلاقی و تمایز بین رفتار خوب و بد را پیدا می کنند که این امر بستگی به رشد شناختی

و ذهنی و الگوهای رفتاری آنان دارد. هرچه سن کودکان بالاتر می رود به دلیل افزایش رشد شناختی و

در اثر کنش متقابل با محیط مطالب بیشتری را در می یابند بنابراین دیگر لجباز و سرسخت نیستند لذا

آموزش و کنترل آنها راحت تر انجام می پذیرد. کودکان در سه سالگی کنترل حرکتی بیشتری دارند.

بنابراین به تنهایی راه می روند و جست و خیز می کنند و قادرند از وسایل بازی مانند تاب، سرسره،

الاکلنگ، سه چرخه و اتومبیل های مخصوص کودک استفاده کنند. لذا پرستار کودک در منزل باید طریقه

صحیح استفاده از آنها را آموزش دهند و با نظارت صحیح از بروز حوادث پیشگیری نمایند.

پرستار کودک در منزل توجه داشته باشد خطراتی که کودکان را در این سنین تهدید می کنند علاوه

بر مواردی که در سنین دو تا سه سالگی به آن اشاره شد، تصادف با وسایل نقلیه، آسیب دیدن از وسایل

بازی و بازی های جمعی، خروج از محل زندگی به تنهایی، گم شدن و مسمومیت ها را نیز می توان اضافه کرد.

در هنگام گردش در پارک ها و یا بازدید از محل های خاص مانند موزه ها، نمایشگاه ها و اماکن تفریحی

باید کاملاً  مراقب کودک باشد تا از جمع جدا نشده و تنها نمانند. در این موارد باید

برای هر کودکی که کارت شناسایی تهیه و در اختیار او قرار داد.

 

  • سالمند

نگهداری سالمند

ارسال شده در: هومینو | ۰

بعضی از سالمندان مایلند که مستقل و بدون وابستگی به دیگران زندگی کنند.

این تصمیم فرد سالمند و نگهداری سالمند را دچار چالش های جدیدی می نماید.

عوارضی مانند تغییرات جسمانی،‌ روحی ایمنی محیط زیست، مسائل پزشکی، مسائل

اقتصادی و سایر معضلات می تواند این تصمیم « زندگی تنها » را تحت تاثیر قرار دهد.

مناسب سازی محیط خانه جهت نگهداری سالمند

محیط ایمن جرء اولین اولین چیزهایی است که سالمند به آن احتیاج دارد.

مواردی که در نگهداری سالمند باید مورد توجه قرار گیرد. آیا محیط زندگی

اعم از منزل یا آپارتمان به اندازه کافی امن هست که سالمند بتواند به راحتی در آن زندگی کند؟

آیا همسایگان سالمند قابل اطمینان هستند؟

در ادامه نکاتی ارائه می شود که نگهداری سالمند را در محیط منزل را آسانتر می کند:

۱- جهت نگهداری سالمند شیب های شدید و یا پله ها را باید بر اساس توانایی فرد سالمند تغییر دهیم.

۲- جهت نگهداری سالمند هشداردهنده های دود و آتش سوزی را نزدیک اتاق خواب ها

و آشپزخانه و هشدار دهنده منواکسید کربن را باید در هر طبقه نصب کنید.

۳- برای نگهداری سالمند در منزل مسیر های ورود و خروج باید خالی از هر گونه مانع باشد.

۴- برای نگهداری سالمند در منزل دمای آب گرم منزل را بر اساس نیاز فرد سالمند تنظیم کنید.

۵- کپسول آتش نشانی را در دسترس و در محل مشخصی قرار دهید.

در ادامه نگهداری سالمند:

۶- برای نگهداری سالمند پریزهای برق و وسایل برقی را که دچار مشکل هستند باید تعمیر کنید و یا تغییر دهید.

۷-  سیم ها را از زیر فرش و قالیچه خارج کنید تا سبب زمین خوردن سالمند و یا اتصال برق نشود.

۸- برای نگهداری سالمند قفل های درب و پنجره را کنترل نمایید و در صورت نیاز آنها را تغییر دهید.

۹- برای نگهداری سالمند حرارت و برودت درون منزل را با کمک متخصص طوری تنظیم نمایید که سالمند راحت باشد.

۱۰- دستشویی و توالت فرنگی را در صورت لزوم بازسازی نمایید.

۱۱- برای نگهداری سالمند وسائل ارتباطی مانند تلفن و زنگ را در صورت امکان در دسترس فرد قرار دهید.

۱۲- اگر جهت نگهداری سالمند احتیاج به ویلچر است آن را تهیه کنید.

پیشگیری از افتادن و نگهداری سالمند:

برای پیشگیری از افتادن شخص که می تواند آسیب های غیرقابل جبرانی مانند شکستن لگن

خاصره و یا استخوان های دیگر شود نگهداری سالمند باید از هر وسیله ای استفاده کند.

ترس از افتادن باعث کاهش تحرک و یا حتی بی تحرکی در فرد می شود. عدم تحرک خود

می تواند خطر افتادن را افزایش دهد و همچنین منجر به مسائل جدی سلامتی، مانند تشکیل

لخته خونی به خصوص در پاها، کاهش عملکرد کلیه ها، کاهش متابولیسم و بالاخره کاهش

کیفیت حیات شود. تغییرات حاصل از افزایش سن مانند مشکلات بینایی، ضعف عضلانی، درد

و یا التهاب مفاصل می تواند احتمال افتادن را در سالمند افزایش دهد. بیماری هایی مانند آلزایمر،

پارکینسون، دیابت و بیماری های قلبی و عروقی نیز این ریسک را افزایش می دهد.

در ادامه نگهداری سالمند

استفاده از واکر، عصا و یا ویلچر یا هر نگهدارنده بدن شانس افتادن را در سالمند افزایش می دهد

و دلیل آن، عدم استفاده از عضلات و یا کاهش مصرف آنها است.

برخی از داروها مانند آرامش بخش ها، داروهای مسکن و ضد روان پریشی و دارو های روان گردان می تواند

رابطه فرد را با محیط تحت تاثیر قرار دهد و احتمال افتادن در فرد را زیاد کند. داروهای زد

فشار خون نیز به علت کاهش ناگهانی فشار خون باعث ایجاد سرگیجه در زمان ایستادن

می شود و این تغییر ناگهانی فشار خون می تواند

به حالت بی هوشی و یا عدک کنترل بدن منجر شود.

نکات ضروری جهت نگهداری سالمند و پیشگیری از افتادن سالمند

جهت نگهداری سالمند به دقت و با توجه زیاد، خانه و با آپارتمان فرد تحت مراقبت را بازرسی

کنید و تمام تغییرات لازم را جهت کمک به پیشگیری از افتادن وی انجام دهید. در ادامه کارهایی

که باید برای نگهداری سالمند به نکات زیر توجه کنید:

۱- برا هرچه بهتر نگهداری سالمند مطمئن باشید که چراغ در حیطه دسترسی آسان به ترتیبی

جای گرفته باشند که شخص مجبور نباشد در تاریکی به دنبال کلید بگردد.

۲- مطمئن شوید که کف پوش زیر پای سالمند حرکت نمی کند.

۳- اثاثیه را به ترتیبی قرار دهید که شخص از مسیری روشن و غیر مسدود تردد کند.

۴- جهت نگهداری سالمند در منزل سیم های تلویزیون و تلفن را از کف زمین به دیوارها منتقل کنید.

۵- جهت هرچه بهتر نگهداری سالمند در منزل ریل و نرده های قدی را در هردو طرف راه پله ها

نصب کنید و چنانچه راه پله مشروف شده است فرش مربوطه را به زمین بچسبانید.

۶- در صورت امکان از صندلی های الکتریکی برای حرکت بالا و پایین بر روی پله ها استفاده کنید.

۷- هنگام انتخاب اثاثیه مانند میز و صندلی نوع محکم آن را انتخاب کنید.

۸- تختخواب بعضی از سالمندان باید شامل ریل اطراف باشد.

۹- برای هرچه بهتر نگهداری سالمند در آشپزخانه، کفپوش لاستیکی مخصوص جذب رطوبت قرار دهید،

تا مایعات ریخته شده بر کف زمین باعث لغزش و افتادن سالمند نشود.
۱۰- تلفن هایی که شماره درشت دارند و روشن می شوند را در کنار تختخواب سالمند قرار دهید.
۱۱- دمپایی هایی را جهت مصرف سالمند انتخاب کنید که لیز نخورد و باعث افتادن شخص نگردد.
۱۲- در کف حمام و زیر دوش، از لاستیک های مخصوص استفاده کنید که فرد در کف حمام و زیر دوش سر نخورد.
۱۳- توالت فرنگی را با شلنگ مخصوص جهت استفاده سالمند قرار دهید. قرار دادن کاغذ توالت در نزدیکی توالت کمک موثری در تمیز کردن می باشد.
۱۴- در حمام را قفل نکنید و از قفل هایی استفاده کنید که از داخل قابل قفل کردن نباشد.

۱۵- جهت هرچه بهتر نگهداری سالمند از پزشک بخواهید تا تمام دارو های مصرفی را بررسی نماید و

اثرات جانبی آنها مانند خواب آلودگی، سرگیجه، یا غش یا ضعف را جهت اطلاع شما و سالمند تحت مراقبت بیان کند.

۱۶- زمانی که شخص به خارج از منزل می رود، کفش های مخصوص پیاده روی با پاشنه مخصوص بپوشد.

۱۷- در زمانی که هوا مناسب نیست و یا غبار و طوفان وجود دارد، از سالمند بخواهید که در منزل بماند

و در سطوح خیس و یا یخ زده یابان و پیاده رو، پیاده روی ننماید.

۱۸- استفاده از واکر و عصا حتی برای افرادی که نسبتا قادرند راه بروند جنبه احتیاطی داشته و می تواند

از افتادن شخص جلوگیری نماید. جهت هرچه بهتر نگهداری سالمند بهسالمند بیاموزید که در شرایط

خطر افتادن چگونه خود را حفظ نموده و تعادلش را نگه دارد. تمرینات ورزشی مخصوصی جهت حفظ

تعادل وجود دارد می توانید از درمانگر تقاضا کنید تا این نرمش ها و تمرین ها را به سالمند عزیزتان بیاموزد.

۱۹- به فرد سالمند یادآوری کنید تا چنانچه باید از عینک استفاده کند، این کار را فراموش ننماید.

علی رقم انجام مهمترین اقدامات پیشگیری، بازهم ممکن است

شخص دچار سقوط و افتادن و دچار معضلات مربوط شود.

در صورتی که سالمند تحت مراقبت به دلیلی به زمین افتاد

او را بدون حرکت نگه دارید و سعی کنید ماهیت آسیب ها را تعیین نمایید.

معمولا آسیب هایی مانند شکستگی و

صدمات درونی ممکن است سریعا بروز پیدا نکند.

در این صورت از حرکت سالمند صدمه دیده ودداری نمایید و اجازه دهید

که درمانگران و پرسنل اورژانس نسبت به صدمات اظهار نظر کنند.

در صورتی که فکر می کنید شخص دچار شکستگی لگن خاصره و

یا پا و یا ستون فقرات شده است و از درد

شدید و غیر قابل تحمل شکایت دارد

و محل شکستگی دچار تورم و التهاب است

حرکت دادن فرد می تواند منجر به خسارات عدیده شود.

  • پرستار کودک

نشانه های پرستار کودک خوب و یک پرستار بد را بدانیم

ارسال شده در: هومینو | ۰

نشانه های پرستار کودک خوب ، اگر در حضور پرستار ، اتفاقات ساده مانند افتادن بدون خطر

و آسیب کودک رخ نمی دهد و یا بسیار اندک است، این نشانه خوبی است. با وجود اینکه

افتادن و زمین خوردن  به خصوص هنگامی که به تازگی راه رفتن را آموخته اتفاق رایجی

است، پرستار نباید اجازه بدهد که این اتفاق بیفتد. پرستار باید به شدت نکات امنیتی

را در مورد کودک رعایت کند و مراقب سلامتی او باشد. فرقی نمی کند که مراقب کودک و

در خانه باشند یا در حیاط و یا در پارک. یک پرستار خوب همیشه تمام حواسش به

کودک است به خوبی از او مراقبت می کند.

اما در مقابل یک پرستار کودک ضعیف و بد، در هنگام مراقبت از کودک سرگرم کارهای دیگر

مانند تماشای تلویزیون و صحبت کردن با دیگران می شود و در حضور او ممکن است اتفاقات

ناگواری برای کودک رخ بدهد.یک پرستار خوب درخواست ها و برنامه ریزی های والدین

را اجرا می کند اما برای حل مشکلات از ابتکار و دانش خودش استفاده می کند. والدین ممکن

است فکر کنند که بهترین شناخت را از کودکشان دارند اما پرستاردر زمان مراقبت از

ممکن است نکات دیگری را مشاهده کند.

رفتار و نشانه های پرستار کودک خوب و بد ؟!

پرستار کودک خوب کورکورانه از دستورات پیروی نمی کند و اگر متوجه موضوع نگران کننده ای

شود، به منظور انجام بهترین مراقبت از کودک، آن را با والدین در میان خواهد گذاشت. در مقابل،

یک پرستار بد، دستورات و برنامه های والدین را اجرا نمی کند.اگر  شما همیشه

تمیز و خوشبو است، شما یک پرستار خوب را به کار گرفته اید. یک پرستار  خوب لباس های

را در زمان های بازی و خوردن غذا عوض می کند و دست و صورت او را مرتبا می شوید.

این موضوع نشان دهنده این است که پرستار تمام تلاشش را برای انجام بهترین مراقبت از کودک

شما انجام می دهد.

اما یک پرستار  بد، توجهی به ظاهر و آراستگی شما ندارد و اهمیتی به آن نمی دهد.

نشانه های پرستار  به وقت والدین احترام می گذارد، این نیز یک نشانه خوب است. احترام

گذاشتن پرستار به وقت و کار والدین یک نکته بسیار مهم است. یک پرستار خوب قبل از رفتن والدین

می آید و بعد از بازگشت والدین نیز خانه را ترک می کند. اما در مقابل، یک پرستار  بد، معمولا

دیر به خانه می آید و مکررا در خواست هایی برای مرخصی و یا زودتر ترک کردن خانه دارد.

  • فیزیوتراپی

بخش های فیزیوتراپی-دستگاه های فیزیوتراپی و درمان درد

ارسال شده در: هومینو | ۰

 

دستگاه ها و بخش های فیزیوتراپی و درد 

یک مرکز فیزیوتراپی شامل بخش های زیر است :

  •  الکتروتراپی

          ●   حرکت درمانی و مکانو تراپی

          ●   آب درمانی یا هیدروتراپی

◄   الکتروتراپی
دستگاه های مورد استفاده در الکتروتراپی با هدف کاهش درد ، کاهش

اسپاسم ، کاهش چسبندگی ، بازآموزی و تقویت عضلات بیماران به صورت زیر تقسیم بندی می‌شود :

+   استفاده از اشعه مادون قرمز (IR : Infrared)
اشعه مادون قرمز جریانی با طول موج ۱۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ آنگسترم

می‌باشد که وقتی با بدن برخورد می کند به گرما تبدیل شده و باعث

افزایش جریان خون در نقطه درمان می‌شود و در نتیجه باعث بهبود

تغذیه و دور شدن مواد زایدی که به علت سیکل درد ایجاد شده‌اند می شود.
●   موارد کاربرد :
»» کاهـــش درد
»» کاهش اسپـاسم
»» کاهـش سفتی
»» افزایش دامنه حرکتی
»» صدمات و ضایعات ورزشی
»» آماده سازی بیمار برای انجام حرکات‌ ورزشی‌ و تکنیکهای ‌درمانی

+   استفاده از کیسه داغ (HP : Hot Pack)
کیسه مخصوصی است که دارای گرمای مرطوب بوده و ضمن گرم نمودن ناحیه مورد درمان با

خاصیت افزایش گردش خون در ناحیه درمان کاربردهای زیر را دارد.
●   موارد کاربرد :
»» کاهش اسپاسـم
»» کاهــش درد
»» کاهش‌چسبندگی
»» کاهش سفتی بافت نرم
»» فزایش دامنه حرکتی
»» کاهش گرفتگی عضله
»» آماده‌سازی‌‌ بیمار‌ برای‌ انجام‌ حرکات‌ ورزشی‌ و تکنیکهای‌ درمانی

+   استفاده از امواج مافوق صوت (US : Ultrasound)
اشعه مافوق صوت با فرکانس بیش از ۲۰۰۰۰ هرتز و شدت ۰.۵ تا ۳ وات بر سانتیمتر مربع با عمق نفوذ

حدود ۵ سانتیمتر که با ایجاد گرمای عمقی در بدن باعث افزایش گردش خون و نفوذ پذیری غشاء

سلولی و نیز تخلیه منطقه درمان از مواد دردزا می‌شود.

      ●   موارد کاربرد :
»» از بین بردن چسبندگی
»» کاهش التهاب
»» کاهش اسپاسم عضلانی
»» کاهش درد و …
»» آزاد‌سازی‌‌ بافت‌ از مواد دردزا
»» افزایش‌دامنه‌حرکتی

+   استفاده از امواج دیاترمی (SWD : Short Wave Diathermy , MWD : Microwave Diathermy)
از انواع امواج کوتاه رادیویی است که طول موج SWD مورد استفاده در فیزیوتراپی ۱۱متر و فرکانس آن ۱۲.۲۷ مگاسیکل می‌باشد.
طول موج MWD مورد استفاده در فیزیوتراپی ۱۲ متر و فرکانس آن ۲۴۵۰ مگاسیکل می باشد که باعث

ایجاد گرمای عمیقی در ناحیه درمان می شود.
●   موارد کاربرد :
»» کاهش اسپاسم
»» کاهش درد
»» افزایش دامنه حرکتی

+   استفاده از جریان گالوانیک (Galvanic)
در عضلاتی که به علت قطع عصب و یا ضایعه عصبی قادر به انقباض

نیستند ، زمان تحریک بالایی لازم است تا جریان به همه فیبر های

عضله برسد و باعث انقباض آن عضله شود و جریان گالوانیک با شدت

۰.۵ تا ۲.۵ میلی آمپر ، ولتاژ کمتر از ۱۰۰ ولت ، زمان تحریک ۱۰۰ و ۳۰۰ و ۱۰۰۰ و ۳۰۰۰ میلی ثانیه

را انتخاب کرده و باعث انقباض عضله می شوند.
●   موارد کاربرد :
»» ضایعات نخاعی
»» قطع عصب
»»  نروپاتیهای شدید

+   استفاده از جریان فارادیک (FAR : Faradic)
جریانی با زمان تحریک کوتاه است یعنی با زمان تحریک ۰.۱ و ۰.۳ و ۱ و ۳ میلی‌ثانیه و در مواردی که عصب سالم بوده ولی عضله توانایی لازم برای انقباض را ندارد به کار می رود.
●   موارد کاربرد :
»» سکته مغزی
»» بیماران ناتوان
»» بعد از تاندون ترانسفر
»» سالمندان ناتوان C.V.A
»» نروپاتیهای خفیف و میوپاتیها

+   استفاده از جریان های پرفرکانس (IF : Interferential)
در این جریان از تداخل دو جریان پرفرکانس ، یک جریان مدوله شده کم فرکانس ایجاد می شود که امواج ۲۰۰۰ هرتز آن جهت تقویت عضلات عمقی و امواج ۴۰۰۰ هرتز جهت کاهش درد و اسپاسم استفاده می‌شود.
●   موارد کاربرد :
»» کــاهــش درد
»» کاهش التهاب
»» تقویت عضلات
»»  کــاهــش ادم
»» بازآموزی عضلات
»» درمان‌ بی‌اختیاری ‌ادرار

+   (TENS : Transcutaneous electrical nerve stimulation)
یعنی با استفاده از جریان الکتریکی از طریق پوست باعث تحریک

عصب ناحیه درمان شویم و جریانی با فرکانس ۵۰ تا ۱۵۰ هرتز

می باشد که شدت آن بین ۱۲ الی ۳۰ میلی آمپر می باشد که با

اشکال مختلف و به صورت ضربه ای و نرمال طراحی شده است

و از طریق بسته شدن دریچه درد و ترشح آندروفین باعث تشکیل درد می شود.

  •       موارد کاربرد :

    »» کاهش‌ دردهای عصبی

    »» کاهــش اسپاسم

    »» کاهش دردهای متعاقب اعمال جراحی

    »» کاهش ‌دردهای ‌متعاقب‌ صدمات ‌و ضایعات ‌ورزشی

    »» کاهش دردهای مزمن و مداوم مثل کمر درد ، سردرد و …

          + جریان ولتاژ بالا (HV : High Voltage)

جریان ولتاژ بالا   (HV : High Voltage) در فیزیوتراپی

جریان پالس با ولتاژ بالا

High voltage pulsed current

جریانی که ولتاژ آن ۱۰۰ تا ۵۰۰ ولت بوده با موج های دوقله ای منوفازیک

(Twin Peak Monophasic) و دیوریشن کوتاه برای هر پالس.

  • موارد کاربرد :

    »» ترمیم زخم مانند زخم های فشاری

»» کاهش درد

»»کاهش ادم

»»بازآموزی عضلات عصب دار

+   استفاده از اشعه لیزر (Light amplification by stimulated emission of radiation)
تقویت نور بوسیله گسیل تشعشع تحریک شده که به اختصار ، لیزر خوانده می شود. در فیزیو تراپی از لیزر کم توان جهت ترمیم و کاهش درد و … استفاده می شود.

  • موارد کاربرد :

    »» کاهش التهاب

    »» کاهش درد

    »» کاهش چسبندگی

    »» تاندونیت و بورسیت

          +(UV : Ultraviolet)

    اشعه با طول موج ۱۸۰۰ تا ۳۹۰۰ آنگستروم و با عمق نفوذ کمتر از ۰.۱

  • میلی متر است و با تأثیرات شیمیایی که در بافت های بدن ایجاد می کند

  • جهت درمان برخی از اختلالات و بیماریهای پوستی و جلدی به کار می رود

  • و بنابراین جریان خون و در نتیجه ساخت و ساز در ناحیه را افزایش داده

  • و به ساخته شدن ویتامین D نیز کمک می شود.

          ●   موارد کاربرد :

    »» ترمیم زخم بستر

»»ضایعات پوستی
»» استئو مالاسی
»» آکنه یا جوش های صورت

◄   حرکت درمانی و مکانوتراپی
در ورزش درمانی با توجه به اینکه مشکل بیمار محدودیت حرکتی ، کوتاهی یا ضعف و ناتوانی عضله است

تکنیکهای درمانی مانند Mobilization ، Hold Relax ، P.N.F و ورزشهای ایزومتریک و ورزشهای مقاومتی

برنامه ریزی شده و با استفاده از وسایل موجود در فیزیوتراپی از قبیل فنر ، قرقره ، وزنه ، صندلی چهار سر

، پارالل ، دوچرخه ثابت ، چرخ شانه ، نردبان شانه ، کشش مکانیکی گردن و … هدف درمانی پیگیری

می شود که ورزش درمانی در دستور فیزیوتراپی تحت عنوان EXS مطرح می شود.

◄   آب درمانی یا هیدروتراپی
استفاده از آب و خواص آن جهت اهداف درمانی را هیدروتراپی می نامند . در فیزیوتراپی از خواص درمانی

آب در جهت کاهش اسپاسم و کاهش سفتی مفاصل و … استفاده می شود.

      +   موارد کاربرد :
●   افراد CP
●   رفع خستگی
●   کاهش‌ استرسهای ‌روحی‌ و روانی
●   بیماریهای‌ روماتیسمی‌‌ مانند آرتریت‌ روماتوئید و …

  • پرستار

چطور با بیماران اختلال نقص توجه و بیش فعال (ADHD) رفتار کنیم؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

در این مطلب سعی داریم تا نحوه برخورد با بیماران بیش فعال یا ADHD  و مواردی که باید به

پرستاران و مراقبان ارائه شود را شرح دهیم.

بیش‌فعالی یعنی مدام در حرکت بودن و حرکات اضافی انجام دادن. برای مثال، کودکان بیماران که

نمی‌تواند یک‌ جا آرام بگیرد یا نجنبد و یا در بزرگسالان ممکن است پیوسته و به سرعت حرف

بزنند یا بی‌قرار باشند.

مثال‌هایی از بیش‌فعالی و تکانشگری عبارتند از احساس بی‌قراری، ترک صندلی، ناگهانی

حرف زدن، حرف کسی را قطع کردن، عدم توجه به حرف گوینده، به سختی در انتظار نوبت بودن.

چطور با فردی که برای او تشخیص ADHD داده شده باید کار کرد؟

مداخله‌ها باید شامل محیطی ساخت‌یافته، استراتژی‌های سازمانی، و روتینی باشند که قوانین

شفاف و ثابتی ارائه می‌دهد. در مورد کودکانی که بسیار بیش‌فعال هستند، اطمینان حاصل کنید

که محیطی که در آن قرار دارند عاری از اشیای نوک تیز یا چیزهایی باشد، که ممکن است

آسیب‌رسان باشند. کاملاً مراقب مصرف غذا و مایعات کودک باشید. استفاده از فینگرفود و

لیوان‌های دردار قمقمه ‌مانند کمک می‌کند تا از خوراک و مصرف مایعات کودک مطمئن شوید.

برای کودکان و بزرگسال یک سری عاداتی معین کنید که به افزایش تمرکز آن‌ها کمک می‌کند

و آن‌ها را متمرکز نگه می‌دارد. هرچه عادات و مسیرها ساده‌تر باشد بهتر است.

وظایف آن‌ها را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کنید تا بتوانند تمرکزشان را حفظ کنند. محدودیت‌هایی

نظیر میزان تماشای تلویزیون تعیین کنید یا برای رفتن به رختخواب و بیدار شدن و مدرسه رفتن و

انجام کار و تکالیف، برنامه‌ی زمانبندی مشخص کنید، چون این روش می‌تواند انرژی را هدایت کند

و تمرکز را حفظ کند.

سیستم پاداش‌دهی هم مفید است همچنان‌که مطالعات نشان‌ داده‌اند، افراد دارای ADHD به شدت

به پاداش‌های فوری پاسخ می‌دهند. یک سیستم ساخت‌یافته هم می‌تواند مشکلات انگیزشی را

حل کند و به کودک یا بزرگسال هم کمک می‌کند وظایف محوله را تکمیل کند تا پاداش بگیرد.

عارضه های دیگری که با اختلال نقص توجه و بیش فعالی(ADHD) رخ می دهد.

مهم است که توجه کنید که عارضه‌های دیگری همزمان با ADHD می‌تواند رخ دهد. در کودکان،

این کاموربیدیتی ممکن است اختلال نافرمانی مقابله‌جویانه، اختلال سلوک، اضطراب، افسردگی یا اختلالات یادگیری باشد.

آگاه بودن از نشانه‌ها یا تشخیص‌های دیگری که برای بیماران گذاشته شده، به مراقبت بیش‌تر از او کمک

خواهد کرد. برای مثال، در مورد بیماران که گوش نمی‌کند، مدام در جنب و جوش است، تغییرات خلقی

دارد یا به راحتی گریه می‌کند، ممکن است این علائم نشان‌دهنده‌ی این باشد که نوعی اختلال

خلقی مثل بای‌پولار (دوقطبی) یا اضطراب هم علاوه بر ADHD وجود دارد.

یک اختلال کاموربید و همایند دیگر هم می‌تواند اختلال سوء مصرف مواد باشد. اگر با کودک بیماران یا

نوجوان کار می‌کنید، به علائم مسمومیت یا ترک توجه کنید.

تقریباً اکثر کودکان بیماران یا بزرگسالان برای بیش فعالی و یا ADHD دارو مصرف می‌کنند. رایج‌ترین داروها،

محرک‌ها هستند. مراقب نشانه‌های سوء مصرف باشید،.نشانه‌هایی نظیر نیاز به مصرف دارو پیش

از موعد بعدی، سرخوشی، افزایش فشار خون بیماران، افزایش انرژی یا گوش‌به‌زنگی، تنفس سریع، مردمک باز،

بی‌اشتهایی یا بیدار ماندن در دوره‌های طولانی، که  این نشانه‌ها را باید سریعاً به پرستار گزارش کرد.

چه مواردی را باید در بیماری بیش فعالی (ADHD) به پرستار گزارش کرد؟

در هنگام گزارش‌دهی نرمال، مراقب بیمار باشید که باید هر نوع تغییرات خلقی یا رفتاری بیمار را به پرستار اطلاع بدهید. تغییراتی که باید سریع گزارش داده شوند عبارتند از:

  • خشم یا گریه‌ی ناگهانی
  • پرخاشگری
  • کناره‌گیری از دیگران یا گروه‌ها
  • رفتارهای نامناسبی مثل لمس کردن یا درآوردن لباس
  • پریشانی
  • نشانه‌های غیرکلامی مثل گره کردن مشت، قدم زدم یا حرکات سریع
  • نشانه‌های جسمی ناشی از واکنش احتمالی دارویی مثل کهیر، استفراغ یا اسهال
  • کاهش یا افزایش اشتها یا مصرف آب
  • مسائل ایمنی
  • آسیب‌های جدید
  • تغییرات تحرک
  • نشانه‌های حیاتی غیرنرمال
  • مشکل در بلع
  • مشکل در فعالیت‌های روزمره

دو نمونه از بیماران بیش فعال (ADHD) و نحوه برخورد و مواردی که باید به پرستار گزارش دهید.

بیماران بیش فعال اول:

بیماران  اول یک خانم ۳۰ ساله است که برای او تشخیص اضطراب داده‌اند. اولین بار است که بستری

می‌شود. پرستار می‌گوید او اخیراً توانسته اضطرابش را کنترل کند. پرستار او مشکوک به این است

که احتمالاً مشکل دیگری دارد. شما وارد اتاق او می‌شوید و می‌بینید که دارد دنبال چیزی می‌گردد

و خیلی هم آشفته است.

به او نزدیک می‌شوید تا شاید به او کمک کنید. او می‌گوید که شانه‌اش را گم کرده است. و همچنین

می‌گوید هرچیزی را گم می‌کند یا فراموش می‌کند چیزی را کجا گذاشته است. شما به او کمک می‌کنید

شانه‌اش را پیدا کند، و وقتی لباس پوشید او را برای صبحانه همراهی می‌کنید و سپس وارد گروه می‌شوید.

در گروه، شما متوجه می‌شوید که او به نظر «حواس‌پرت و بی‌توجه» است. به نظر می‌رسد نمی‌تواند

گفت‌وگو را تحمل کند و وقتی از او خواسته شد پرسشنامه را تکمیل کند، نتوانست آن را کامل کند و

همان مقداری را هم که انجام داده بود چندین خطا داشت، مثلاً نامش را جا انداخته بود، و به سوالات

کامل جواب نداده بود. شما تصمیم می‌گیرید در مورد چیزهایی که دیده‌اید با پرستار صحبت کنید.

چه چیزهایی را باید گزارش کنید؟

بیمار بیش فعال دوم:

امروز قرار است از یک پسر ۱۲ ساله که به نظر ADHD دارد، مراقبت کنید. وقتی وارد خانه می‌شوید

متوجه می‌شوید که او داخل خانه مثل وقتی که سوار موتور است دارد حرکت می‌کند. وقتی شما

سعی دارید با والدینش حرف بزنید او از ته گلو جیغ می‌کشد و بسیار هم آشفته است.

والدینش می‌گویند نمی‌توانند بفهمند چه شده است. آن‌ها داروهای او را هر روز به او می‌دهند اما

به نظر می‌رسد که هر روز بدتر می‌شود. در حالی که یک چشمتان به او است از والدینش می‌خواهید

که تعریف کنند هر روز چه اتفاقاتی می‌افتد.

آن‌ها می‌گویند که فرزندشان هر روز بسیار تحریک‌پذیر، کج‌خلق و مودی است. معلمش می‌گوید او خیلی

فعال است، زیاد برون‌ریزی می‌کند و اصلاً نمی‌تواند سر جایش بنشیند. با این که این کارها را قبل از مصرف

دارو هم انجام می‌داده، ولی الان به نظر می‌رسد بدتر شده است.

والدینش می‌گویند که او شب‌ها دو ساعت بیش‌تر نمی‌خوابد با این حال خسته هم به نظر نمی‌رسد. خوب

غذا نمی‌خورد با این حال اصلاً هم از حرکت نمی‌ایستد. شما به همه‌ی این موارد توجه می‌کنید و متوجه

می‌شوید که روی بازوی او یک لکه‌ی قرمز است. به او نزدیک می‌شوید .

از او می‌خواهید اجازه دهد نگاهی به بازویش بیندازید. وبا او صحبت می‌کنید و از او می‌پرسید امروز چه

کارهایی کرده است. او خیلی سریع صحبت می‌کند و به لکنت می‌افتد. شما می‌بینید که چندین لک

قرمز دیگر هم روی بازوی او هست و با کمک مادرش، لکه‌های دیگری را روی کمرش هم پیدا می‌کنید.

چه کاری انجام می‌دهید؟

در هر دو مورد باید یافته‌هایتان را به پرستار گزارش دهید.

در مورد بیمار اول نیاز است که همه‌ی چیزهایی را که دیده‌اید گزارش کنید. او فراموش کار شده،

چیزهایش را به آسانی گم می‌کند، نمی‌تواند توی گروه متمرکز باشد و به نظر می‌رسد اغلب حواسش

پرت است. او نتوانست پرسشنامه را تکمیل کند و دیدید که با بی‌دقتی اشتباهاتی در فرمش داشت.

این موضوع را به پرستار گزارش می‌کنید. و پرستار می‌گوید که به نظرش او مشکوک به ADHD است.

و با خدمات درمانی تماس می‌گیرد تا ببیند چه کمکی می‌تواند بکند.

در مورد بیمار دوم، باید هرچه سریع‌تر وقتی متوجه لکه‌ها و کهیرها شدید با پرستار تماس بگیرید.

این بیمار یک واکنش آلرژیک ناشی از داروها داشته است. همچنین باید گزارش کنید که او آن‌چنان

که باید، به داروها جواب نداده است.

چیزهایی که والدینش به شما گفته‌اند و همه‌ی چیزهایی را که خودتان دیده‌اید برای پرستار بازگو

می‌کنید. او خیلی انرژی دارد و دارد شروع به برون‌ریزی می‌کند. نمی‌تواند آرام یک جا بنشینید، تند

صحبت می‌کند، خوب غذا نمی‌خورد و بیش‌تر از دو ساعت هم نمی‌خوابد. همچنین باید گزارش کنید

که علائم حیاتی او، و تنفسش را چک کرده‌اید و ضربان قلب و فشار خونش بالاست. پرستار از شما

می‌خواهد تا زمانی که دارد با سیستم خدمات درمانی تماس می‌گیرد پیش او و والدینش بمانید. وقتی

آن‌جا ماندید با والدین بیمار در مورد روتین‌هایی که برای صبح و عصر و بعد از مدرسه‌ی او تنظیم کرده‌اند

صحبت می‌کنید. شما متوجه می‌شوید که او می‌تواند از برنامه‌های ساخت‌یافته استفاده کند و در این

مورد با والدینش حرف می‌زنید. و با همراهی هم، برای بیمار یک برنامه‌ی منظم ساخت‌یافته تنظیم می‌کنید.

نتیجه‌گیری – نحوه برخورد با بیماران اختلال نقص توجه و بیش فعالی(ADHD)

اختلال نقص توجه، یا ADHD، اختلالی است که کودکان و بزرگسالان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. نشانه‌ها

در یک طیف از بی‌توجهی (حواس‌پرتی یا اشتباهات ناشی از بی‌دقتی) تا بیش‌فعالی و تکانشگری

(سریع حرف زدن، عدم توانایی آرام نشستن، یا ناتمام گذاشتن تکالیف) قرار دارند. ADHD می‌تواند

با دیگر اختلالات مانند اضطراب، افسردگی یا اختلال سلوک همایند باشد. خیلی مهم است که مراقبان

کاملاً حواسشان به هر نوع علامت ناشی از انرژی اضافه یا تحریک‌پذیری باشد. مراقبان می‌توانند با تنظیم

روتین‌ها و پیشنهاد استراتژی‌های مبتنی بر سن و توانایی‌های فردی برای بیماران، کمک کنند تا بیمار بتواند

تمرکزش را حفظ کند. بیماران مبتلا به ADHD می‌توانند با دارو، روتین‌ها و استراتژی‌هایی که کمک به تمرکز می‌کنند، در زندگی موفق‌تر عمل کنند.

  • پرستار کودک

۱۰ نشانه نیاز کودک به مشاور حرفه ای

ارسال شده در: هومینو | ۰

از کجا بدانیم که باید به روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنیم

همه والدین در تربیت فرزندانشان ممکن است دچار مشکلاتی باشند و البته خیلی‌ها فکر کودک می‌کنند

که از مشاوره بی‌نیاز هستند و می‌توانند به تنهایی از پس این مسایل بر بیایند.

اگر چه همه ما به کمک مشاوره با متخصصین می‌توانیم در امر تربیت فرزندانمان موفق‌تر باشیم، اما گاهی

دوران کودکی و نوجوانی برای فرزندان ما مسایلی بوجود می‌آورد که نیاز به مراقبتهایی تخصصی‌تر پیدا می‌کنند،

در چنین شرایطی اگر دیر متوجه مشکل شده و سریعتر برای کمک گرفتن از متخصصین اقدام نکنیم ممکن است

فرصتهای طلایی را از دست بدهیم و آنوقت است که از این تأخیر پشیمان خواهیم شد. در این مقاله می‌خواهیم

دستورالعملی ارائه دهیم که والدین بدانند چه زمانی فرزندشان نیاز تخصصی به مشاوره با روانپزشک یا روانشناس دارد.

۱) افسردگی طولانی

اگر فرزند شما مدتی است مانند گذشته نمی‌خندد و ناراحتی و افسردگی اش چند هفته طول کشیده است،

اگر تلاشهای شما برای شادکردنش نتیجه‌ای نمی‌دهد و هیچ اتفاق خوشایندی او را خوشحال نمی‌کند؛

اگر هر چه سعی می‌کنید حواس او را از فکر کردن به غصه‌هایش پرت کنید و با چیزهایی که قبلاً دوست داشت

او را شاد کنید تاثیری بر او نمی‌گذارد، اگر بر سر چیزهای کوچک و بزرگ گریه‌اش می‌گیرد و نمی‌تواند جلوی

گریه خود را بگیرد. بهتر است هرچه زودتر به یک روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید. کودکان و نوجوانان

معمولاً درباره افسردگی و ناراحتی خودشان حرف نمی‌زنند ولی با رفتارشان نشان می‌دهند که

افسرده و غمگینند. حتی گاهی ممکن است برای نشان دادن غصه و ناراحتی شان قوانین را

زیر پا بگذارند و دست به کارهای خلاف بزنند، بنابراین خیلی سریع به این نشانه‌ها پاسخ دهید و

قبل از اینـــکه دیر شود، فرزندتان را نزد روانپزشک ببرید.

۲) گوشه‌گیری

اگر مدتی است فرزند شما گوشه گیر شده و علاقه‌ای برای بازی و بودن با دوستان و فامیل نشان نمی‌دهد

و ترجیح می‌دهد تنها باشد و در خانه بماند، بهتر است او را نزد روانپزشک ببرید. کودکان اغلب دوست دارند

با دیگر همسن و سالان خود باشند و با آنها بازی کنند و در سنین نوجوانی هم بیشتر در بین گروه همسالان

خود زندگی می‌کنند و می‌خواهند از خانواده مستقل شوند و مورد قبول همسالان خود باشند بنابراین

گوشه‌گیری در کودکان امری غیرطبیعی تلقی شده و نیاز به مراجعه به روانپزشک دارد.

گاهی هم کودکان ازابتدا گوشه‌گیر هستند و بیشتر اوقات از تماس‌های چشمی با دیگران پرهیز می‌کنند

و اغلب مایلند که تنها باشند. چنین کودکانی اغلب نمی‌توانند درباره احساسات خود صحبت کنند و

یا نمی‌دانند چگونه با دیگران صحبت کنند. اگر کودک شما هم دوست ندارد در آغوش گرفته شود و

یا دیگران را در بغل گیرد، اگر فرزند شما هم تصاویر بی‌جان را بر موجودات زنده ترجیح می‌دهد و دوست دارد

با اشیای بی‌جان بازی کند تا همسن و سالانش بهتر است که زودتر به یک متخصص مراجعه کنید.

۳) احساس عصبانیت

بعضی از بچه‌ها همیشه عصبانی به نظر می‌رسند. اغلب با کودکان دیگر دعوا می‌کنند و

حتی عصبانیت آنها دامن بزرگسالان را هم می‌گیرد و حتی با بزرگترهایشان هم بدون اینکه

ملاحظه بزرگتر بودنشان را بکنند دعوا دارند. رفتار این کودکان اغلب مانند قشقرق به پا کردن است و

با ابراز خشم و خشونت به خواسته‌های خود می‌رسند. این کودکان گاهی وسایل خانه را

هم تخریب می‌کنند و ممکن است به خود و دیگران آسیب برسانند بنابر این لازم است

حتماً درباره آنها با روانپزشک مشورت کنید.

اگر کودک شما هم زیاد عصبانی می‌شود و یا اگر دیگران را تهدید می‌کند و با زورگویی و

قلدری کارش را از پیش می‌برد، اگر با وجود کارهای خلاف احساس ندامت و پشیمانی نمی‌کند،

اگر به حیوانات و بچه‌های کوچکتر از خودش آسیب می‌رساند، اگر وسایل دوستان و همکلاسیهایش

را بی‌اجازه برمی‌دارد، اگر هنگام عصبانیت وسایل را پرت می‌کند و می‌شکند، لازم است در

این باره با متخصص روانشناسی مشورت کنید.

۴) احساس اضطراب و نگرانی

بعضی از کودکان و نوجوانان اغلب اوقات نگرانند. مثلاً وقتی والدین شان از منزل بیرون می‌‌روند نگران آنها می‌شوند،

گاهی می‌ترسند پدرو مادرشان تصادف کرده باشند و یا بلای دیگری سر آنها آمده باشد و خلاصه همیشه

نگران هستند کسی بمیرد یا مجبور به اسباب کشی بشوندو یا از مدرسه بیرونشان کنندو… و بالاخره چیزی

برای نگران شدن درباره‌اش پیدا می‌کنند.گاهی کودکان اضطراب و نگرانی خود را به زبان نمی‌آورند و

در شرایط مختلف دچار سرخی چهره و عرق فراوان و سرگیجه وحتی حالت غش می‌شوند.

بنابر این بهتر است علایم جسمی نگرانی کودکتان را به دقت بشناسید و اگر فرزند شما هم همیشه نگران و

مضطرب است بهتر است با مشاور و روانپزشک در میان بگذارید.

۵) احساس مسئولیت و گناه

بعضی از کودکان در سنین مدرسه به این مشکل دچار می‌شوند. این کودکان اغلب فرزندانی هستند که

طلاق والدین یا مرگ یکی از اعضای خانواده را تجربه کرده‌اند. این کودکان ممکن است فکر کنند

دراختلاف والدین یا مرگ یکی از آنها مقصر بوده‌اند. چنین کودکانی درباره خانواده و مراقبت از

خواهر و برادرهایشان احساس مسئولیت شدیدی دارند که ممکن است آنها را دچار اضطراب زیاد کرده و

مشکلات دیگری را هم برایشان به همراه بیاورد. اگر شما هم در منزلتان کودک یا نوجوانی دارید که

درباره دیگران احساس مسئولیت بیش از حد دارد و یا درباره اتفاقاتی که برای خانواده افتاده احساس گناه می‌کند،

یا اگر فرزند شما هنگام امتحانات دچار دل درد و تهوع می‌شود و طپش قلب او را آزار می‌دهد،

حتماً به روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید.

۶) اضطراب جدایی

همه کودکان دوست دارند در کنار خانواده خود باشند اما گاهی ممکن است فرزند شما

حتی اجازه ندهد شما برای انجام کارهای روزمره خود از او دور شوید. کودکی که در

مهدکودک مرتب گریه می‌کند و مادرش را می‌خواهد و یا کودک دبستانی که دلش می‌خواهد مادرش

سر کلاس درس کنار او بنشیند. نوجوانی که مرتب به والدینش تلفن می‌زند و یا پیغام می‌فرستد

تا به نوعی با آنها در تماس باشد. همه این‌ها به نوعی دچار اضطراب جدایی از والدین هستند و

نیاز دارند که با مشاوره به حل این مشکل آنها کمک جدی شود.

۷) اختلال تمرکز و توجه

اگر کودک شما معمولاً از دستوراتی که به او می‌دهید،به علت بی‌توجهی پیروی نمی‌کند،

به سختی می‌تواند از پس انجام کاری به تنهایی بربیاید و به راحتی حواسش از کاری که

مشغول انجام دادن آن است پرت می‌شود، اگر معمولاً نمی‌تواند کاری را که بر عهده‌اش

گذاشته‌اید به پایان برساند و علتش هم این است که نمی‌تواند بر آن کار تمرکز کند.

اگر فرزند شما در بین راه مدرسه جلوی ویترین مغازه‌ها مدتی طولانی می‌ایستد و فراموش می‌کند

که باید به موقع به خانه برگردد، اگر کودک شما نمی‌تواند تکالیف مدرسه‌اش را به پایان برساند و

در میان نوشتن مشقهایش به در و دیوار مدتهای طولانی خیره می‌ماند، کودک شمابه

علت اختلال تمرکز نیاز به مراجعه به روانپزشک دارد.

۸) زندگی در رویای گذشته

اگر کودک یا نوجوان شما بیشتر از اینکه به حال و آینده فکر کند به گذشته‌ها می‌اندیشد و

بیشتر درباره گذشته حرف می‌زند یعنی زمانی که همه فامیل دور هم جمع بودند، کسانی

که او دوست داشت زنده بودند و خلاصه همه چیز طور دیگری بود. در این صورت لازم است

با مشاور درباره فرزندتان مشورت کنید.

۹) تغییر در عادات روزانه

گاهی فرزندان شما با تغییر عادات روزانه خود به شما نشان می‌دهند که مشکلی برایشان

به وجود آمده است. البته عادات فرزندان ما ممکن است به طور طبیعی هم تغییر کند اما

گاهی عادات غذایی و خواب فرزندان شما می‌تواند نشانه مشکلاتی باشد که نیاز به مشاوره دارد.

گاهی کودکان صبح خیلی زود از خواب می‌پرند، اما نمی‌توانند از تختخواب بیرون بیایند، ممکن است

شبها نتوانند به موقع بخواب روند و یا کابوسهای شبانه آنهارا از خواب بپراند. زیاد خوردن و کم خوردن

فرزندتان نسبت به گذشته هم می‌تواند نشانه‌ای از افسردگی در فرزند شما باشد بنابراین به این

تغییرات توجه کرده و درباره آنها با روانشناس یا روانپزشک مشورت کنید.

علاوه بر این اگر نوجوان شما تازگی‌ها دیر به منزل می‌آید و با دوستان تازه و ناجوری رفت و آمد

می‌کند اگر مانند گذشته به درس و مشقش نمی‌رسد به طوری که افت نمرات او واضح است،

اگر متوجه شده‌اید که بیش از حد به خودش عطر می‌زند و انگار علاقه‌ای به در آغوش گرفتن شما ندارد،

بهتر است درباره رفتار او با روانپزشک یا روانشناس مشورت کنید.

۱۰) احساس ناتوانی

گاهی ممکن است احساس کنید که دیگر نمی‌توانید به فرزندتان کمک کنید، روشهای تربیتی

که قبلاً استفاده می‌کردید دیگر نمی‌تواند جوابگو باشد و هر چه می‌کنید احساس می‌کنید

بر حل مشکلات فرزندتان موثر نیست. گاهی احساس می‌کنید زندگی از کنترل شما خارج شده و

نمی‌توانید برای ارتباطات خود با فرزندتان کاری بکنید. احساس می‌کنید شما و فرزندتان حرف همدیگر

را نمی‌فهمید و به بن بست رسیده‌اید. در این زمان برای اینکه از احساس گناه و ناتوانی خارج شوید

و بتوانید گامهای موثری در تربیت فرزندانتان بردارید نیاز دارید که به روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید.

 

مهارت های حرکت ظریف دست کودکان

ارسال شده در: هومینو | ۰

آشنایی با مهارت های حرکتی ظریف دست کودکان

اصطلاح حرکت ظریف به معنای عضلات کوچک است.
مهارت های حرکتی ظریف شامل استفاده از عضلات کوچک در انگشتان، دست و
بازو برای دست ورزی، کنترل و استفاده از وسایل و اشیا می‌باشد.
هماهنگی چشم و دست، که در آن فرد از بینایی برای کنترل حرکات و
فعالیت های عضلات کوچک استفاده می‌کند، نیز از دیگر اجزای مهم رشد
مهارت های حرکتی ظریف می‌باشد.

چرا مهارت های حرکتی ظریف دست مهم هستند؟

توانایی های حرکتی ظریف اساسی برای مهارت های زیادی است
که کودک در سفر کودکی خود به آنها دست می‌یابد و رشد خواهد داد.
برای نوزادان و کودکان کوچ، مهارت های حرکتی ظریف آن‌ها تعامل با محیط اطراف،
و در نتیجه یادگیری را تسهیل می‌کند. در طی فرایند رشدی، مهارت های
حرکتی ظریف کودکان پیش‌نیاز ی ضروری در ایجاد مهارت های اولیه ادبیات،
ریاضی و کمک به خود از قبیل لباس پوشیدن و نظافت شخصی مستقل می‌باشد.
هنگامی که کودکان در سال‌های پیش‌دبستانی و دبستان هستند، مهارت های حرکتی
ظریف دست آن‌ها به ارتقاء مهارت های ریاضی و ادبیات کمک خواهد کرد،
همچنین به مشارکت در فعالیت های پیچیده تر مانند تمرینات هنر ویا کاردستی،
بازی های فکری، فعالیت های ساخت و ساز با استفاده از مکعب و بازی های
ساخت و ساز تبلیغاتی، استفاده از کامپیوتر و نواختن الات موسیقی کمک خواهد کرد.
کودکانی که در مهارت های حرکتی ظریف مشکل دارند ممکن است دچار
نا امیدی و اعتماد به نفس پایین شوند زیرا قادر به اجرای تکالیف روزمره مانند
ترسیم یا قیچی کردن همانند سایر همسالان خود نیستند.
اغلب کودکانی که تکالیف حرکتی ظریف را مشکل می‌بینند در این تکالیف
به دلیل ناامیدی، خستگی و ترس از شکست مشارکت نمی‌کنند.
این اتفاق یک چرخه منفی ایجاد می‌کند زیرا این کودکان فرصت کمتری
برای تمرین و بهبود مهارت های حرکتی ظریف خود دارند.

مهارت های حرکتی ظریف دست کودکان

 

رشد حرکت ظریف

همانند همه حیطه های رشدی، هر کودک با سرعتی متفاوت مهارت های حرکتی ظریف
خود را ایجاد می‌کند، و قدرت و توانایی های متفاوتی را نشان می‌دهند،
این اتفاق به علاقه و شخصیت آن‌ها بستگی دارد. اما، یک الگوی کلی وجود دارد
که رشد حرکت ظریف کودکان از آن پیروی کرده و نقاط عطفی وجود دارد که در یک دامنه
سنی خاص مشخص است. بعضی از ویژگی های نقاط عطفی که کودکان
در سنین خاص به آنها می‌رسند شامل موارد زیر است:
برای نوزادان کوچک

نوزادان بسیار کوچک کنترل کمی بر بدن خود دارند. همزمان با رشد متوجه می‌شوند

که دست‌ها، انگشتان، پاها، و انگشتان پای آن‌ها به بدنشان متصل است و

در پنج ماهگی می‌توانند برای مدت کوتاهی برای یک شی دست خود را دراز کرده و آن را نگه دارند.

برای نوزادان بزرگ‌تر
در شش تا نه ماهگی نوزادان می‌توانند اشیایی مانند کلید، جغجغه و اسباب بازی های
کوچک را نگه داشته و تکان‌ دهند، و در نه ماهگی می‌توانند یک شی را از دستی به دست دیگر بدهند.
آن‌ها قادر خواهند بود  وسایل کوچک را با استفاده از انگشت شست و اشاره  بردارند.
کودکان در سن پایین علاقه دارند همه چیز را در دهان خود بگذارند، پس جلوگیری
از وقوع شک اهمیت دارد. در حدود ۱۶ ماهگی می‌توانند فعالیت های ساده‌ای را
مانند ورق زدن کتاب هایی با برگه‌های ضخیم، تکمیل پازل های ساده و استفاده از
نخ و مهره را انجام دهند.

برای نوپایان

از ۱۶ ماهگی تا سه سالگی، نوپایان مهارت های حرکتی ظریف خود را بدست آورده و
از آن برای اکتشاف دنیای خود و مستقل شدن استفاده می‌کنند.
در این هنگام آن‌ها می‌توانند با کمک قاشق غذا بخورند و می‌توانند مکعب ها را روی هم
بچینند و مکعب های بزرگ لگو را روی هم قرار دهند.
آن‌ها همچنین شروع به خط خطی کردن با استفاده از وسایل ترسیمی می‌کنند
اگرچه ممکن است در ابتدا قلم را به درستی در دست نگیرند و برای مثال با
مشت کردن دست آن را نگه دارند.

برای کودکان پیش‌دبستانی

کودکان سه تا پنج سال کنترل کارآمدی بر عضلات کوچک خود خواهند داشت، و
شروع به ماهر شدن در تکالیفی از قبیل بستن دکمه و استفاده از قیچی می‌کنند.
آن‌ها همچنین مهارت نوشتاری و ترسیمی خود را بهبود بخشیده ، و قادر به رونوشت حروف،
اعداد و اشکال هستند، و اغلب نقاشی‌های به نسبت پیچیده ای رسم می‌کنند.
از حدود سه سالگی، اغلب کودکان سمت غالب خود را مشخص خواهند کرد.

برای کودکان در سن مدرسه

با رسیدن کودکان به سن مدرسه، آنها همچنان مهارت های حرکتی ظریف خود را ارتقا داده، و مهارت های ترسیمی، نوشتاری، رنگ آمیزی و استفاده از قیچی روان و تطابق یافته تری خواهند داشت. با قوی شدن عضلات ظریف این فعالیت ها ساده‌تر شده، و اغلب بیشتر در این گونه فعالیت ها مشارکت می‌کنند.

فعالیت های حرکتی ظریف

از آنجایی که کودکان به طور کلی هنگامی که به چیزی علاقه داشته باشند آن را بهتر یاد می‌گیرند، اینکه متخصصین مراقبت از کودک علایق و توانایی های هر کودک را بشناسند، و از آن به عنوان اساسی برای برنامه ریزی استفاده کنند اهمیت دارد.

وقتی به فعالیت های حرکتی ظریف فکر می‌کنید، اغلب افراد به یاد تجربیات قدیمی از قبیل ریسندگی، نقاشی، ترسیم، چسب کاری، برش با قیچی یا استفاده از خمیر بازی با کمک وردنه و قالب می‌افتند. اما، فعالیت های روزمره زیاد دیگری وجود دارد که در آن کودکان فرصت مناسبی برای رشد حرکت ظریف دارند. این فعالیت ها برای کودکانی که علاقه‌ای به تمرینات حرکت ظریف مرسوم ندارن، یا از وضعیت توانایی حرکت ظریف خود آگاهی دارند مناسب است.

ایده های زیر می‌تواند به متخصصین مراقبت از کودک در استفاده از حیطه علاقه کودک یا توانایی های او به عنوان اساسی برای ارتقای رشد حرکت ظریف آن‌ها کمک کند:

در حیطه بازی های نمایشی:

  • لباس و کفش هایی با امکان بستن به شکل های مختلف از قبیل دکمه فشاری، دکمه های بزرگ و کوچک، زیپ و چسبی
  • ابزار نوشتن مانند خودکار، مداد، گچ، کاغذ و تخته سیاه در محیطی طراحی شده مانند دفتر، کلاس مدرسه، رستوران یا فروشگاه
  • حمامی برای شستن و خشک کردن عروسک ها، لباس عروسک ها

در حیطه شن بازی:

  • استفاده از وسایل و ابزار ها مانند تنگ، قاشق، فنجان، برش دهنده خمیر شیرینی و سینی نانوایی
  • ماشین های اسباب بازی با اندازه های مختلف از جمله ماشین های بسیار کوچک
  • مواد طبیعی از قبیل سنگ، چوب، سبزیجات
  • استفاده از آب در شن بازی به تشویق برای دست‌ورزی کمک می‌کند.

برای فعالیت های خمیر بازی:

  • وسایل آماده از قبیل قالب حیوانات، وسایل آشپزی، قیچی، نی و چوب کبریت و شکل حروف و اعداد
  • برای کودکان بزرگتر، اشیا جذاب مانند مجسمه ها یا اشکال کوچک که می‌توان در
  • خمیر مخفی کرد. می‌توان فشار دادن خمیر برای یافتن شی مخفی را تبدیل به بازی کرد.
  • موادی از قبیل برنج، یا حبوبات کوچک برای اضافه کردن به خمیر برای ایجاد یک بافت جالب
برای فعالیت های دست‌ورزی:
  • تنگ یا ظروف بزرگ برای دسته بندی
  • آهن‌ربا برای تجربه کردن و کشف چگونگی جادبه، دافعه، و حرکت دادن اشیا فلزی
  • کیسه حسی، شامل مواردی که برای کودکان جالب باشد تا دست‌ورزی کرده و
  • با لمس شناسایی کنند
  • مواد ساخت و ساز، از قبیل موارد تبلیغاتی مانند Lego و نیز لوازم نجاری و وسایل خانه
  • مانند جعله، کاغذ، پارچه و چسب نواری
  • تجربه بازی های کثیف، مانند شن خیس، گل بازی، سفالگری
برای فعالیت های موسیقی و حرکتی:
  • بازی با انگشتان همراه با ریتم
  • اضافه کردن یک مورد حرکت ظریف به یک فعالیت حرکت درشت برای مثال،
  • وارد کردن حرکت ظریف در بازی های تقلید از رهبر گروه، یا شامل کردن
  • فعالیت حرکتی ظریف در یک چالش حرکت درشت.
بیشتر بخوانیم
۱۳ علامت افسردگی کودکان که هر پدر و مادری باید بداند
چرا کودکان تمایل به جویدن ناخن دارند؟