• تزریقات

تجربه یک تزریق عالی با انتخاب سرنگ مناسب

ارسال شده در: هومینو | ۰

سرنگ‌ها و سوزن‌های متنوعی وجود دارند، هرکدام برای تزریق

حجم معینی از دارو به یک بافت مخصوص طرح‌ریزی‌شده‌اند. پرستار

باید تشخیص دهد که کدام سرنگ و سوزن بهتر مؤثر است.

بیشتر بیمارستان‌ها از سرنگ‌های Disposuble «پلاستیکی یک‌بار

مصرف» استفاده می‌ کنند.

سرنگ‌های پلاستیکی یک‌بارمصرف ارزان بوده و پیستون آن‌ها به‌خوبی

قابل‌کنترل است. سرنگ‌های شیشه‌ای گران‌تر هستند و قبل از مصرف باید استریل شوند.

پرستار محلول را به‌وسیله آسپیره کردن داخل سرنگ میکند. به این صورت

که پیستون را به‌طرف بیرون کشید درحالی‌که سوزن متصل به آن داخل

محلول موردنظر است.

در موقع کشیدن محلول موردنظر پرستار باید سرنگ را طوری در دست

بگیرد که قسمت خارجی سرنگ و دسته پیستون در دست او باشد. برای

رعایت استریلیته پرستار باید از هرگونه برخورد احتمالی نوک سرنگ به

سوزن یا قسمت داخلی سرنگ و تنه پیستون با هر نوع جسم غیر استریل

جلوگیری کند.

سرنگ‌ها دارای یک قسمت استوانه‌ای و یک انتهای کوچک است که سوزن

به آن وصل می‌شود داخل این قسمت استوانه‌‌ای plunger یا پیستون حرکت می کند.

سرنگ‌ها در اندازه‌های مختلف که ظرفیت‌های ۱ سی‌سی تا ۵۰ سی‌سی

را دارند. استفاده از سرنگ‌های بزرگ‌تر از ۵ سی‌سی غیرمتداول‌تر است.

سرنگ‌های ۲ تا ۳ میلی‌لیتری برای تزریق عضلانی وزیر جلدی مورد نیاز است.

سرنگ‌های بزرگ‌تر موجب ناراحتی بیمار می‌گردد. میکروست برای تزریق

مثلاً پنی‌سیلین کریستال بکار برده می‌شود و بجای آن در سرنگ‌ها ۲۰cc

تا ۵۰cc استفاده می‌شود.

سرنگ‌های هیپودرمیک ۵/۲ تا ۳ میلی‌لیتری معمولاً به‌صورت بسته‌بندی

با سوزن متصل به آن موجود هستند؛ گاهی اوقات ممکن است پرستار

برحسب احتیاج شماره سوزن را عوض کند.

  • پانسمان

پانسمان آلژینات چیست، موارد و نحوه استفاده

ارسال شده در: هومینو | ۰
پانسمان آلژینات زیست تخریب پذیر، حداقل پنجاه سال پیش از جلبک دریایی

ساخته شده است و آلژینات موجود در بازار از سال ۱۹۸۳ در دسترس است.

پانسمان آلژینات اغلب در زخم هایی با ترشحات زیاد مورد استفاده قرار می گیرد،

آلژینات هایی که برای تولید این پانسمان استفاده می شود از انواع جلبک های دریایی

در سراسر جهان بدست آمده اند. با توجه به استفاده کمتر، این نوع پانسمان در مقایسه

با سایر پانسمان های مدرن در مطالعات پزشکی شناخته شده نیستند.

پانسمان آلژینات چگونه به روند درمان زخم کمک می کند؟

هنگام استفاده از پانسمان آلژینات در یک زخم با ترشحات سنگین، یون کلسیم پانسمان با یونهای سدیم در مایع زخم ایجاد واکنش می کنند. این واکنش باعث می شود فیبر موجود در پانسمان متورم شده و بخشی از آن به ژل تبدیل شود. میزان تورم پانسمان آلژینات به ترکیب شیمیایی محصول و منبع گیاهی بستگی دارد.

زخم های مشخص شده برای پانسمان آلژینات

آلژینات ها را می توان در شرایط مختلف زخم استفاده کرد. پانسمان آلژینات برای زخم های خمیده که ترشحات زیادی نیز دارند، پوشش مرطوبی برای جلوگیری از خشک شدن زخم ایجاد می کند و به زخم اجازه می دهند تا سریع تر بهبود یابد. انواع زخم رایج که در آن آلژینات پانسمان می تواند اعمال شود عبارتند از:

در اغلب موارد پانسمان های آلژینات می توانند برای ۵-۷ روز بدون تعویض باقی بمانند مگر اینکه ظرفیت جذب ترشحات کامل شده باشد. در زخم های عفونی بستر زخم باید روزانه بررسی شود.

مراحل استفاده از پانسمان آلژینات

به طور کلی استفاده از پانسمان آلژینات فرآیند ساده ای است که بهترین شیوه مراقبت از زخم را دنبال می کند:

  • برای تمیز کردن زخم از سالین (یا پاک کننده زخم) استفاده کنید.
  • زخم را با پد خشک کنید.
  • پانسمان آلژینات را روی زخم قرار دهید.
  • در صورت لزوم یک پانسمان ثانویه را روی آلژینات قرار دهید تا آن را در محل خود نگهداری کند و مایع اضافی را جذب کند.
  • روزانه پانسمان را بازبینی کنید، محل زخم های عفونی را هر روز بررسی کنید.
  • پانسمان را هر روز ۵-۷ روز یا هنگامی که از لبه ها یا پانسمان ثانویه نشت کرده باشد، تعویض نمایید.
  • هنگام برداشتن پانسمان آلژینات، برای ایجاد رطوبت و جلوگیری از آسیب دیدگی (بستر زخم/بافت گرانولیشن) ابتدا پانسمان را با محلول سالین مرطوب کنید.
  • اگر پانسمان به زخم چسبیده باشد، از محلول سالین برای شستشو استفاده کنید
  • پانسمان

مراحل بانداژ یک زخم

ارسال شده در: هومینو | ۰

باند یک نوار پارچه ای از جنس گاز است. بستن گازها با باند رابانداژ Bandage میگویند.

برای بانداژ میتوان از باند نخی یا باند

کشی استفاده کرد. بانداژ باید به اندازه ای سفت بسته شود که فشار

ملایمی را بر روی گازها وارد کند. بانداژ نباید سفت بسته شود چون

میتواند بر روی عروق و اعصاب اندام فشار وارد کرده و به آنها آسیب

برساند. در صورتی که بانداژ سفت باشد بعد از چند دقیقه قسمتی از اندام

که پایینتر از آن است متورم، کبود یا رنگ پریده میشود. در این صورت

باید بانداژ باز شده و مجددا شل تر بسته شود.

پس از اتمام بانداژ باید بیمار را به پزشک رساند تا درمان نهایی به توسط وی انجام شود.

نکات مهم در مورد پانسمان

پانسمان باید استریل یا خیلی تمیز باشد.

پانسمان باید جذب کننده باشد، زیرا اگر عرق پوست نتواند بخار شود پوست

اطراف زخم مرطوب خواهد ماند و محیط مناسبی برای رشد باکتریها بوجود

می‌آید که از بهبود زخم جلوگیری کرده و یا آن ذا به تعویق می‌اندازد.

قبل از پانسمان دست ها را کاملاَ با آب و صابون بشویید و خشک نمایید.

در صورت امکان دست ها را با الکل سفید ضد عفونی کنید.
برای پانسمان از دستکش و ماسک استفاده نمایید.

به هنگام پانسمان از صحبت کردن ، عطسه و سرفه اجتناب نمایید.

در هنگام تمیز کردن زخم باید عمل پاک سازی و ضد عفونی را از مرکز زخم

به اطراف با حرکات دورانی انجام داد.

v هرگز در صحنه حادثه زخم را نشویید، چرا که باعث افزایش خطر عفونت

و تشدید خونریزی می شود.

قبل از بستن زخم خونریزی باید به طور کامل کنترل شود.

اگر پس از قرار دادن گاز یا پد استریل بر روی زخم ،خونریزی از آن به بیرون

نفوذ کرد،هرگز آن را بر ندارید ، بلکه گاز دیگری بر روی آن قرار دهید.زیرا

موجب خونریزی مجدد می شود. اگر خون‌ به‌ داخل‌ پانسمان‌ دوم‌ هم‌ نشت‌ کرد،

هر دو پانسمان‌ را کاملاً بردارید و با گذاشتن‌ یک‌ پانسمان‌ تازه‌ به‌ جای‌ آنها،

محل‌ خونریزی‌ را تحت‌ فشار قرار دهید.

پانسمان باید تمام زخم را بپوشاند.

پانسمان‌ را مستقیماً بر روی‌ زخم‌ قرار بدهید؛ هرگز آن‌ را از کنار به‌ روی‌ زخم‌ نکشید.

  • پانسمان

طریقه بانداژ دست و پا

ارسال شده در: هومینو | ۰

آیا تا به حال هنگام بانداژ یک زخم ،دچار مشکل شده‌اید؟

آیا می‌دانید نحوه باندپیچی هر عضو متفاوت بوده و برای

جلوگیری از باز شدن بانداژ نیاز به آموزش و مهارت لازم دارید؟

بانداژ ساعد

از یک باند کناربافت ۵‌/‌۷ سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدای

باند را روی مچ دست قرار داده و ۲ بار دور مچ بچرخانید

تا سر باند ثابت بماند. باند را از پایین به بالا به طرف آرنج

به صورت اریب به طوری که هر دور باند دوسوم از دور

قبلی را بپوشاند، ببندید. در انتها باند را در بالای ساعد با

چسب یا سنجاق ثابت کنید. بانداژ ساق پا نیز به همین روش است.

توجه

بانداژ باید به صورت اریب بسته شود. پیچش حلقوی باند به دور

عضو می‌تواند عروق خونی را مسدود کند. اگر باند را از بالا

به پایین عضو ببندید بانداژ شل و پانسمان در معرض عوامل

میکروبی قرار خواهد گرفت، بنابراین همیشه باند پیچی را از

قسمت باریک‌تر عضو شروع کنید.

بانداژ آرنج

از یک باند کنار بافت ۷.۵ سانتی‌متری استفاده کنید. آرنج را

خم نموده و در وضعیت مناسب حال خود قرار دهید. ابتدای باند

را روی آرنج قرار داده و ۲ بار دور آرنج بچرخانید تا سر باند

ثابت بماند. ادامه باند را یک دور به صورت اریب به دور بازو

بپیچانید. سپس باند را از روی آرنج رد کرده و یک دور اریب

به دور ساعد بپیچانید. این روش را تا زمانی که سطح پانسمان

پوشیده شود ادامه دهید. در آخر انتهای باند را بالای بازو ثابت

کنید. بانداژ زانو نیز به همین روش بسته می‌شود با این تفاوت که

سایز باند زانو باید ۱۰ یا ۱۵ سانتی متری‌ باشد.

بانداژ کف دست

از یک باند کنار بافت ۵ سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدا سر باند را

زیر یا روی مچ دست قرار دهید و ۲ بار دور مچ بچرخانید تا

سر باند ثابت بماند. ادامه باند را از روی دست به طرف انگشت کوچک

و سپس زیر انگشتان برده و از بین ۲ انگشت شست و سبابه رد کنید.

بعد آن را از روی دست به صورت اریب به بالا برده و دور مچ دست

بچرخانید. به این کار ادامه دهید تا پانسمان به خوبی پوشانده شود.

در آخر انتهای باند را روی مچ ثابت کنید. بانداژ کف پا نیز

به همین روش است.

بانداژ جداگانه انگشتان دست

از یک باند کنار بافت ۲.۵ سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدا سر باند را

زیر مچ قرار داده و ۲ بار دور مچ بچرخانید تا سر باند ثابت بماند.

ادامه باند را از روی دست عبور داده و به سمت نوک انگشت مورد

نظر حرکت دهید. باند را از نوک انگشت به سمت پایین انگشت به

صورت اریب بانداژ کرده و در ادامه باند را مجدد از روی دست

عبور دهید و در قسمت مچ ثابت کنید. بانداژ انگشتان پا نیز به همین روش است.

منبع :بیتوته

  • پانسمان

نحوه پانسمان کردن:

ارسال شده در: هومینو | ۰
پانسمان پوششی جاذب، استریل، چندلایه، نرم و بدون پرز است

که به محض برداشتن پوشش محافظ آن باید استفاده شود. پیش از

پانسمان فقط در اندام‌ها، زخم را با سرم فیزیولوژی یا آب تمیز کنید.

هنگام ریختن سرم روی زخم، با گوشه گاز استریل به آرامی از بالا

به پایین و داخل به خارج شست‌وشو دهید. هنگام گذاشتن پانسمان

مطمئن باشید به‌قدری بزرگ باشد که تمام لبه‌های زخم را بپوشاند.

اگر پس از تثبیت پانسمان خون از آن بیرون زد، آن را برندارید و

گاز دیگری روی آن بگذارید و با باند آن را در محل ثابت کنید.

گر پس از تثبیت پانسمان خون از آن بیرون زد، آن را برندارید و

گاز دیگری روی آن بگذارید و با باند آن را در محل ثابت کنید.

١- گذاشتن پانسمان

اگر دستکش یکبار مصرف دارید آن را بپوشید. پوشش محافظ گاز

پانسمان را جدا کنید. گاز را از گوشه آن بگیرید. گاز را روی زخم بگذارید.

۲- بانداژ روی پانسمان

گاز استریل را روی محل آسیب‌دیده قرار دهید و از باند برای ثابت کردن

آن استفاده کنید و آن را دور قسمت آسیب‌دیده بپیچید. مطمئن شوید که

باند تمام قسمت‌ها را پوشانده است.

٣- تثبیت باند

انتهای باند را با گره چارگوش محکم کنید. گردش خون

در دست را بررسی کنید. اگر بانداژ خیلی سفت است آن را شل کنید و دوباره ببندید.

مهم:

پانسمان را روی زخم نلغزانید. آن را با دقت روی زخم بگذارید.

سطحی که روی زخم قرار می‌گیرد را لمس نکنید.

پانسمان اورژانس:

اگر استریل ندارید، می‌توانید از هر پارچه تمیز

و بدون پرز استفاده کنید.

دست‌های خود را بشویید. گوشه پارچه را بگیرید و باز کنید.

پارچه را به اندازه دلخواه تا کنید تا سطح داخلی که تمیزتر است

به سمت خارج قرار گیرد. پارچه را از لبه آن بگیرید، روی زخم

بگذارید و آن را به‌وسیله باند، نوار چسب یا پارچه‌ای دیگر ثابت کنید.

اگروسیله دیگری در دسترس ندارید، زخم را با یک

کیسه فریزر تمیز یا هر وسیله تمیزی که در آشپزخانه دارید

مانند سلفون غذا بپوشانید.

  • تزریق

نحوه انجام تزریق زیر جلدی: ( SC )

ارسال شده در: هومینو | ۰

    ناحیه مناسب برای تزریق را بر اساس ترجیح بیمار، خصوصیات دارو

و قابل رؤیت بودن ناحیه انتخاب کنید.

    در درمانهای طویل مدت(مثل انسولین درمانی) محل تزریق را مرتباً تغییر دهید.

    محل تزریق را از نظر وجود توده، حساسیت، ادم و یا هر نوع آسیب دیگر لمس کنید.
    به بیمار کمک کنید در وضعیت مناسب قرار گرفته، بر اساس محل تزریق،

بازو، پا، یا شکم خود را شل کند.

    محل را با پنبه الکل یا مواد ضد عفونی کننده بدون رنگ تمیز کنید. پنبه

را در مرکز قرار داده سپس بصورت دورانی تا حدود ۵ سانتیمتر اطراف

را ضد عفونی کنید. (حداقل ۳۰ ثانیه جهت خشک شدن محل صبرنمایید).

    پنبه را بین دو انگشتان سوم و چهارم دست آزاد قرار دهید.

    درپوش را بردارید .

    پوست ناحیه را به نرمی بین انگشت شست و سایر انگشتان جمع کنید.

    سرنگ را مانند قلم به دست گرفته، سوزن آنرا سریعاً با زاویه ۴۵ تا ۹۰ درجه

(حداکثر ۲ تا ۵ سانتی متر) ، وارد بافت زیر جلد نمایید (در مواقعی که سر سوزن

طول حدود۴، ۶ یا ۸ میلی متر دارد به صورت عمودی توصیه شده است)

    پوست را رها کرده، پیستون سرنگ را به آرامی عقب بکشید. در صورت

کشیدن پیستون سرنگ و ورود خون به داخل سرنگ، سوزن را خارج کرده،

دارو را دور بریزید و مجدداً داروی دیگری را به همان نحو آماده کنید.

    هنگام تزریق SCهپارین، نباید عمل کشیدن پیستون سرنگ انجام گیرد.

    سوزن را در حالیکه پنبه الکل روی ناحیه قرار دارد خارج کنید و پنبه

الکل را با فشار آرام برای چند ثانیه روی ناحیه نگه دارید.

    ناحیه تزریق را به آرامی ماساژ دهید (مگر بعد از تزریق هپارین و

انسولین که بایستی در محل تزریق به آرامی فشار دهید، از ماساژ این ناحیه خودداری نمایید).

    از تماس مجدد دست به محلی که با الکل ویا مواد ضد عفونی کننده

بی رنگ ضدعفونی شده است خودداری کنید.

    سوزن را در جعبه مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده ( نیدل باکس) بیندازید .

    دستکشها را در آورده ، دستها را بر اساس سیاست و رویه بهداشت دست

شسته و یا از ژل مخصوص استفاده نمایید.

    مقدار تجویز دارو، ناحیه تزریق، ساعت و تاریخ آن را ثبت نمایید.

    ناحیه را از وجود واکنشهای حساسیتی، درد حاد، سوزش، بی حسی

یا خارش بررسی کنید.

    پس از ۱۰ الی ۳۰ دقیقه عوارض جانبی تزریق را در بیمار مورد

بررسی قرار دهید.

    در تزریقات مکرر هر تزریق حداقل ۲ سانتی متر از تزریق

قبلی فاصله داشته باشد.

  • پانسمان

هرگز روی زخمتان بتادین نریزید!

ارسال شده در: هومینو | ۰

بتادین برای تمیز کردن دور زخمتان استفاده می شود نه خود زخم!
بتادین خاصیت خورندگی دارد و ترمیم زخم شما را طولانی تر می کند

زخم ایجاد شده را چطور شستشو دهیم؟
همانطور که گفتیم هرگز برای شستشو زخم از بتادین اسفتاده نکنید

و از سرم برای شستشو زخم استفاده کنید،اگر سری به بیمارستان ها

زه باشید یا رفته باشید دیده اید که از بتادین برای شستشوی زخم استفاده

نمی کنند و آن را روی زخم نمیریزند بلکه تنها با سرم شستشو این کار انجام می دهند.

برخی از افراد فکر می کنند که بتادین را داخل زخم بریزند باعث می شود

میکروب های آن ازبین برود اما بتادین نه تنها که میکروب ها را ازبین

می برد بلکه سلول های داخل زخم را نیز ازبین می برد و مانع ترمیم بافت ها

شده و درمان زخم دیرتر انجام می شود و اگاه این کار که سلول های ترمیم

را ازبین می برد فضای را برای رشد میکروب ها در شریط جدید ایجاد می کند.

اگر در خانه هستید و زخمی بروی پوست ایجاد شده سعی کنید آن را با سرم

شستشو تمیز کنید و با باند گاز استریل زخم را پانسمان کنید تا از گزند هر

گونه آلودگی و ایجاد عفونت جلوگیری کرده باشد، البته بتادین را نیز در نواحی

اطراف زخم برای تمیز کردن آن استفاده کنید تا مراحل ضدعفونی را نیز اجرا کرده باشید.

  • پانسمان

نکات مورد توجه در پانسمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

پانسمان :هنگام شستن ،پنبه ازیک قسمت زخم به قسمت دیگر کشیده نشود

وهروجه پنبه فقط یکبار با زخم تماس پیدا کند(بصورت چرخشی)

وارد کردن کمی فشار به محل در هنگام ضدعفونی کردن جهت خروج

ترشحات احتمالی درناحیه زیر زخم لازم است به میزانی که به نسوج آسیب وارد نشود.

در صورت چسبیدن گازبه زخم باسرم فیزیولوژی آن را خیس کنید زیرا

درغیر اینصورت بابرداشتن گاز نسوج تازه ترمیم شده نیزبا آن برداشته می شود.

درصورتیکه نسوج زیر جلدی درمعرض دید بود بعداز استفاده ازبتادین،

رنگ بتادین را با سرم فیزیولوژی برای جلوگیری ازتحریک نسوج توسط

ید داخل بتادین و نیز مسمومیت ناشی ازجذب ید ازبین ببرید.

محل آلوده به عفونت درآخرین مرحله شسته می شود.

هنگام شستن زخم به شیب زخم توجه کنید تاازبرگشت مایع روی قسمت ضدعفونی

شده جلوگیری کنید.

پانسمان :لایه اول گاز برای محافظت اززخم،لایه دوم جذب ترشحات ،لایه سوم جهت

حفظ زیبایی ظاهر می باشد.

تزریق

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریق خارج از رگ

تزریق خارج رگ یک دارو ممکن است منجر به درد، تاخیر در جذب،

و یا صدمه بافتی شود (در صورتی که pH ماده تزریق شده بسیار پایین

یا بسیار بالا باشد). چنانچه حجم تزریق شده زیاد بوده، و پوست برآمده

شده و ایسکمیک به نظر برسد؛ باید پروکایین۱% در ناحیه مورد نظر

تزریق شود. پروکایین یک گشاد کننده عروقی است. این دارو هم

خونرسانی به ناحیه و هم تخلیه سیاهرگی را افزایش داده و باعث بیرون

راندن دارو از بافت می گردد.

تزریق داخل سرخرگی

تزریق داخل سرخرگی، به ندرت اتفاق می افتد، اما بسیار خطرناک تر است.

بهترین اقدام پیشگیری و مطمئن شدن از ورود نیدل به داخل سرخرگ به

هنگام رگ گیری است. به یاد داشته باشید که سیاهرگ ها نسبت به سرخرگ ها

سطحی ترند. چنانچه موقع رگ گیری وارد سرخرگ بشوید، پمپاژ خون روشن

را به درون آنژیوکت خواهید دید. این حالت زمان وارد شدن به سیاهرگ دیده

نمی شود. تزریق داخل سرخرگ معمولاً باعث اسپاسم سرخرگ شده و نهایتاً

به علت گانگرن، سبب از دست رفتن عضو می گردد.

در موارد تزریق داخل سرخرگ، تشخیص وضعیت اهمیت فوق العاده ای دارد.

رنگ پوست و پر شدن مجدد مویرگی را مورد مشاهده قرار داده و نبض رادیال

را لمس کنید. پر شدن مجدد مویرگی (زمان لازم برای بازگشت رنگ قرمز

به نوک انگشتان پس از فشار دادن آن) انعکاسی از خونرسانی به بافت است.

اگر زمان پر شدن مجدد مویرگی کاهش یافته باشد؛ می توان گفت که خونرسانی

به اندام نیز کاهش یافته است.

درمان:

در موارد تزریق درون سرخرگ، داروها بیش از سرم ها مشکل سازند.نیدل را

درون سرخرگ رها کرده و به آرامی در حدود ۱۰ سی سی پروکایین ۱% را

از آن طریق تزریق کنید. پروکایین یک داروی گشاد کننده عروقی است. این دارو

اندکی خاصیت اسیدی دارد ( pH = 5) و لذا با داروهای قلیایی اگر به تازگی مصرف

شده باشند، تداخل ایجاد می کند. در ادامه درمان بیمار باید در بیمارستان بستری شده

و اغلب به یک بلاک کننده سمپاتیکی احتیاج خواهد داشت. Endarterectomy

و هپارینه کردن نیز ممکن است جهت جلوگیری از عوارض بعدی لازم باشد.

نکات مهم :
۱ – برای تزریق محلولهای روغنی معمولاً از سوزنهای ضخیم تر استفاده می شود

ضمناً هر چه میزان بافت چربی بر روی عضله بیشتر باشد از سوزن بلندتری باید

استفاده کرد و نیز برای شیرخواران و کودکان معمولا از سوزنهای ظریف تر و

کوتاهتر با شماره ۲۲- ۲۵ استفاده می شود .
۲ – در مواردی که دارو به سطح پوست صدمه وارد می کند قبل از تزریق لازم

است سوزن تعویض گردد چون سوزن جدید آغشته به دارو نخواهد بود.
۳ – تزریق عضلانی به روش z؛این روش معمولا در موارد ی که دارو بر

  • سرم

سرم ژلاتین تعدیل یافته (هماکسل )

ارسال شده در: هومینو | ۰

گروه درمانی این سرم ، حجیم کننده پلاسما می باشد. این محلول حجیم کننده پلاسما در موارد

شوک ناشی از کاهش حجم خون به علت خونریزی ، سوختگی ، التهاب لوزالمعده ، از دست رفتن

آب و الکترولیتها در اثر استفراغ و اسهال مداوم ، بیماریهای غده فوق کلیوی و کلیه ها و اغمای

دیابتی مصرف می شود.

این سرم محلول حامل برای انسولین است و مورد منع مصرف کامل این دارو گزارش نشده است.

برانول ( آنژیوکت ):

انواع گوناگونی دارد مانند آبی، صورتی، سبز، قهوه ای و خاکستری. نحوه تزریق برانول مانند تزریق

وریدی است.

نکاتی در مورد نحو? آماده کردن داروها و سرمها :

شستشوی دستها قبل از آماده کردن و دادن هر نوع داروی

تزریقی و خوراکی انجام شود.

از نگهداری هرگونه داروی تزریقی در داخل سرنگ حتی در زمان

کوتاه و در یخچال اکیداً خودداری گردد

هر نوع داروی تزریقی مورد استفاده جهت بیمار باید صرفاً در بالین

بیمار در زمان تزریق آماده گردد و از حل نمودن دارو در اتاق

کار باید جداً اجتناب شود.

هر نوع داروی تزریقی باید فقط بوسیل? سرنگ مجزا کشیده شده یا

حل گردد و در موقع کشیدن دارو به داخل سرنگ دقت شود که

دست با بدن? پیستون تماس پیدا نکند.

استفاده از سرنگ مشترک جهت آماده کردن یا حل کردن چند نوع

داروی مختلف یا مشابه اکیداً ممنوع می باشد.

جهت جلوگیری از آلودگی میکروبی، در مورد ویالهای تزریقی به شکل

وریدی باید با یک سرنگ دارو حل شده و با سرنگی دیگر دارو

به بیمار تزریق گردد.

به نحوه و شرایط نگهداری دارو پس از حل شدن طبق دستور کارخان?

سازنده بدقت توجه و عمل شود.

داروهایی که پس از حل شدن براساس دستور کارخان? سازنده مجاز به

نگهداری می باشند حتماً روی آنها تاریخ و ساعت درج شود.

شرایط نگهداری داروها از قبیل حفظ دمای مناسب ، محافظت از نور و …

بطور دقیق رعایت شود.

چنانچه تجویز برخی از داروها نیاز به ملاحظات خاص نظیر محافظت

مسیر تزریق از نور ، کنترل علائم حیاتی و … دارد حتماً اقدامات

لازم انجام گردد.

درب لاستیکی ویالهای تزریقی و محل وارد کردن ست سرم در سرمها

به هیچ وجه استریل نمی باشد و باید با محلول ضدعفونی کنند?

مناسب قبل از استفاده کردن ضد عفونی شود.