• سرم

سرم مایع ۳

ارسال شده در: هومینو | ۰
سرم آمینو اسید

گروه درمانی این سرم تغذیه تزریقی و ماده کالری‌زا می‌باشد. اشکال دارویی

آن به صورت آمینو اسید ۵ درصد و ۱۰ درصد است. ترکیبات آن شامل اسیدهای

آمینه ضروری و غیر ضروری، نیتروژن و الکترولیتها می‌باشد. موارد مصرف

به صورت زیر می‌باشد. آنسفالوپاتی کبدی در بیماران مبتلا به سیروز یا هپاتیت،

تغذیه حمایتی، تکمیل و حفظ پروتئین بدن از راه تزریق وریدی برای تامین متابولیسم

طبیعی و در مواردی که جذب معده‌ای – روده‌ای مختل باشد. مصرف همزمان اسیدهای

آمینه با تتراسیکلین ممکن اثرات حفظ کننده پروتئینها را کاهش دهد.

سرم کربوهیدراتید

کربوهیدراتها منابع کالری هستند و گروه درمانی این سرم تامین کننده نیاز غذایی می‌باشد.

در درمان موقتی نارسایی گردش خون و شوک، زمانی که سایر فرآورده‌های افزاینده

حجم پلاسما در دسترس نباشد، در ادم مغزی، بیماری کلیوی استفاده می‌شود.

مواد این سرم به سرعت متابولیزه شده و منبع کالری و مایعات در بیمارانی که قادر

به مصرف کافی آنها از دهان نیستند، می‌باشد. مصرف این سرم ممکن است منجر

به کاهش ویتامینهای گروه B شود، این سرم در کومای دیابتی منع مصرف دارد.

سرم اینترالیپید

گروه درمانی این سرم، محلول غذایی برای تغذیه تام وریدی می‌باشد.

این دارو که از روغن لوبیای سویا یا آفتابگردان تهیه می‌شود، مخلوطی

از تری‌گلیسریدهای خنثی و عمدتا اسیدهای چرب است. این فرآورده‌ها پس

از متابولیزه شده به عنوان منبع انرژی در بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد.

همچنین افزایش تولید گرما، کاهش کسر تنفسی و افزایش مصرف اکسیژن را

موجب می‌شود. این دارو در موارد کمبود اسیدهای چرب استفاده می‌شود.

سرم مانیتول

این دارو در درمان خیز مغزی برای کاهش فشار داخل جمجمه در مواردی که

سایر اقدامات موفقیت آمیز نبوده‌اند برای کاهش فشار داخل چشم یا برای آماده

کردن بیمار برای جراحی داخل چشم، برای تسریع دفع ادراری مواد سالیسیلات،

باربیتورات و لیتیم و جلوگیری از آسیب کلیوی ناشی از این داروها و برای

اندازه‌گیری سرعت فیلتراسیون گلومرولی کلیه‌ها استفاده می‌شود. این دارو اسمولاریته

پلاسمای خون را بالا برده و در نتیجه موجب افزایش جریان آب از بافتها به داخل

مایع میان بافتی می‌شود. این سرم موجب افزایش دفع ادرار می‌شود.

  • سرم

سرم مایع ۲

ارسال شده در: هومینو | ۰
سرم کلرید سدیم

گروه درمانی این سرم، الکترولیت است و ترکیبات آن شامل سدیم

و کلراید و PH محلول ۷ – ۴.۵ می‌باشد. این سرم برای جایگزینی

مایعات و الکترولیت در صورت کم بودن سدیم به دلیل از دست

رفتن الکترولیتها بکار می‌رود. در بیمارانی که قادر به مصرف

مایعات و غذا از راه دهان نیستند محلولهای هیپرتونیک به صورت

تزریق وریدی همراه با محلولهای قندی مصرف می‌شود.

تزریق وریدی این سرم به عنوان حلال بعضی داروها بکار می‌رود.

نرمال سالین به سرم کلرید سدیم نه دهم درصد گفته میشود.

سرم رینگر لاکتات

گروه درمانی این سرم الکترولیت و جانشین شونده پلاسما است.

این سرم چند الکترولیتی است و شامل سدیم، پتاسیم، کلسیم، کلر

و لاکتات می‌باشد. رینگر لاکتات یک محلول یونی است که

حجم خون را افزایش داده و تعادل آب و الکترولیتها را برقرار می‌سازد.

یون لاکتات موجود در این فرآورده که به سرعت به یون بی‌کربنات

متابولیزه می‌شود، در تنظیم تعادل اسید – باز دخالت دارد. این سرم

برای جایگزینی مایعات و الکترولیتهای از دست رفته، برقراری

تعادل مجدد آب و الکترولیت بدن به خصوص قبل و پس از جراحی

مصرف می‌شود.

سرم دکستران

گروه درمانی این سرم به عنوان جانشین شونده پلاسمای خون است.

ترکیبات آن شامل دکستروز یا کلرورسدیم می‌باشد. افزاینده سریع الاثر

حجم پلاسما، اثر کلوئیدی اسموتیک دارد که مایعات را از فضای بینابینی

به داخل عروق کشیده و باعث افزایش حجم خون می‌شود. “دکستران ۴۰”

چسبندگی اریتروسیتها را کم کرده و باعث کاهش چگالی خون می‌شود.

این سرم در درمان کمکی شوک ناشی از خونریزی، سوختگی و جراحی

بکار رفته و مقدار تجویز دارو بستگی به میزان مایعات از دست رفته و

غلظت خون دارد. دکستران در موارد ادم ریوی و در بیماران کلیوی نباید مصرف شود.

سرم ژلاتین تعدیل یافته (هماکسل)

گروه درمانی این سرم، حجیم کننده پلاسما می‌باشد. این محلول حجیم کننده

پلاسما در موارد شوک ناشی از کاهش حجم خون به علت خونریزی،

سوختگی، التهاب لوزالمعده، از دست رفتن آب و الکترولیتها در اثر استفراغ

و اسهال مداوم، بیماریهای غده فوق کلیوی و کلیه‌ها و اغمای دیابتی مصرف می‌شود.

این سرم محلول حامل برای انسولین است و مورد منع مصرف کامل این دارو گزارش نشده است.

  • سرم

سرم مایع

ارسال شده در: هومینو | ۰

سرمها محلولهای مایع نگهدارنده یا کریستالوئیدی حاوی الکترولیت، آب و نیازهای سلولی هستند که از طریق سیاهرگها تجویز میشوند.

سرمها اصولا به چهار گروه کلی تقسیم بندی میشوند:

۱. محلولهای کریستالوئید جهت جبران کاهش مایعات یا الکترولیتها مانند سرم رینگر، رینگرلاکتات، سرم نرمال سالین، سرم قندی نمکی و سرم قندی

۲. محلولهای کلوئید جهت جبران کاهش حجم داخل عروقی مانند دکستران و هماکسل

۳. محلولهای غذایی (جایگزینی تغذیه وریدی) مانند سرم آمینو اسیدی و سرم اینترالیپیدی

۴. محلولهای با کاربرد درمانی خاص مانند سرم مانیتول

محلولهای کریستالوئید ممکن است جهت جانشین کردن الکترولیتها و آب از دست رفته از طریق اسهال و استفراغ بکار روند. مصرف بیش از حد آنها سبب تجمع سدیم و حجم آب اضافی در بدن، ادم ریوی و نارسایی قلب می‌شود. محلولهای هیپرتونیک در درمان مسمومیت با آب و افزایش حجم آب خالص بکار می‌روند.

محتویات

  • تزریقات و پانسمان

فوبیا آمپول/ کسانی که از آمپول می ترسند، بخوانند

ارسال شده در: هومینو | ۰

۱- وقتی در سالن انتظار برای آمپول زدن هستید سعی کنید

فکرتان را به چیز دیگری منحرف کنید. یک بازی، کتاب یا

موزیک با خودتان داشته باشید، چیزی که بتواند حواس شما

را پرت کند و یادتان برود که در اتاق انتظار برای زدن آمپول نشسته‌اید.

۲- تمرکز کنید و نفس‌هایی عمیق و آرام بکشید. هوا را کامل به داخل

شکمتان وارد کنید. تنفس عمیق می‌تواند به ریلکس‌تر شدن شما کمک کند

و تمرکز کردن روی چیزی جز آمپول باعث می‌شود حواستان از

آن موضوع پرت شود. ۳- عمداً روی یک چیز در آن اتاق تمرکز کنید.

یک تابلو، پوستر یا علامت روی دیوار پیدا کنید و روی آن تمرکز کنید.

به جزئیات آن خوب دقت کنید: اگر روی یک تابلو تمرکز کرده‌اید،

مثلاً تعداد گل‌های موجود در باغ نقاشی شده درون تابلو را بشمارید

یا هر چیز دیگری که در تابلو وجود دارد. به پیامی که در پوستر

تبلیغاتی موجود در اتاق داده شده توجه کنید. درهرحال باید بتوانید

روی چیز دیگری به غیر از آمپول تمرکز کنید. ۴- سرفه کنید.

  • تزریق پنی سیلین

عوارض تزریق پنی سیلین

ارسال شده در: هومینو | ۰

حساسیت به پنی‌سیلین تزریقی معمولا با احساس خارش، گزگز، کهیر و طعم فلزی

در دهان آغاز می‌شود و در نهایت باعث تنگی نفس، بیهوشی و در صورت عدم توجه،

باعث مرگ می‌شود.اگر یک بیمار به داروی دیگری حساس است، زمینه حساسیت

در او وجود دارد و ممکن است به پنی سیلین نیز حساس باشد. در بیماری های آلرژیک

مانند آسم نیز احتمال شدیدتر بودن واکنش حساسیتی بیشتر است.حساسیت به آمپول

پنی سیلین معمولا به صورت عوارض پوستی مانند اگزما، ضایعات جلدی و انواع

حساسیت های پوستی بروز پیدا می کند و عوارض دیگر مانند عوارض کبدی، انواع کم خونی حاد،

تشنج، کاهش سیستم ایمنی نسبت به عفونت ها و اختلالات و نارسایی های انعقاد خون بروز پیدا می کند.

اقدامات لازم در شوک انافیلاکسی نسبت به  پنی سیلین

اقدامات اولیه برای نجات جان بیمار مبتلا به شوک حساسیتی پس از تزریق پنی سیلین

یا دیگر داروهایی که شوک آلرژیک می دهد، شامل اقدامات اصول احیا می شود.

اقداماتی که بر اساس آن مجرای تنفسی بیمار را باز و اقدام به تنفس مصنوعی به وی می کنند.

در چنین شرایطی ابتدا باید اکسیژن خالص با غلظت بالا را به مصدوم رساند و

سپس اقدام به درمان شوک کرد. اگر مصدوم بیهوش نیست، باید او را به حالت

طاقباز یا به پهلو خواباند.

اولین داروی تزریقی برای درمان شوک حساسیتی، آمپول اپی نفرین است که به

صورت زیر جلدی تزریق می شود. داروهای بعدی عبارتند از آمپول های آنتی هیستامین

که داخل رگ تزریق می شود. داروهای گشاد کننده راه های هوایی نیز در چنین شرایطی

باید مورد استفاده قرار بگیرد.

تست  پنی‌ سیلین برای چه کسانی ضروری است؟

در گذشته دستورالعملی درباره پنی‌ سیلین ابلاغ شد که می گفت برای افراد زیر

شش ‌سال و یا نوجوانان زیر ۱۴ سال به‌دلیل اینکه هنوز سیستم ایمنی بدنشان کاملا

مجهز نشده و تکامل نیافته است و واکنش شدیدی نخواهند داشت، می‌توان تست

پنی‌سیلین را انجام نداد.

اما در حال حاضر گفته می شود برای همه افرادی که لازم است تزریق پنی‌ سیلین داشته باشند،

حتما باید تست انجام داد، حتی اگر قبلا پنی‌سیلین تزریق کرده باشند. فقط کودکان زیر

شش ‌سال از این قضیه مستثنی هستند و نیازی به تست کردن نیست.

بهترین روش تست 

بهترین روش برای تست حساسیت به پنی سیلین روش تست خراش پوستی skin prick test است.

در این روش ابتدا خراش های ظریفی روی پوست داده می شود. سپس مقداری از ماده مورد

بررسی (مثلا پنی سیلین) را روی خراش ایجاد شده می گذارند.

کسی که حتی یک‌بار و به شکل بسیار ضعیف هم به پنی ‌سیلین حساسیت نشان داده باشد،

نباید این دارو را تزریق کند و نباید حتی تست آن را انجام دهد.

در صورتی که علائم حساسیت به شکل قرمزی پوست، خارش و تورم در اطراف خراش ایجاد شود،

حساسیت مثبت گزارش می شود. تست های این چنینی معمولا در مراکز آلرژی و با مقاصد

ریشه یابی حساسیت بیمار انجام می شوند.

یک روش دیگر برای انجام تست حساسیت به پنی سیلین، تست داخل پوستی است.

در این روش با استفاده از سرنگ انسولین، مقدار مشخصی از محلول تست پنی سیلین را

در سطح جلویی ساعد به صورت داخل جلدی تزریق می کنند .پس از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در

صورت عدم ایجاد کهیر و ورم و قرمزی پوست، و با نظارت پزشک تست منفی خواهد بود.

این روش در اکثر مراکز درمانی انجام می شود.

بهتر است بدانید که اگر فردی به ماده ای حساسیت داشته باشد، شدت علائم حساسیت هیچ ارتباطی

با مقدار ماده دریافتی ندارد و حتی سر سوزنی از آن ماده هم می تواند باعث واکنش مرگ آور شود.

 برای چه کسانی ممنوع است؟

کسی که حتی یک‌بار و به شکل بسیار ضعیف هم به پنی‌سیلین حساسیت نشان داده باشد،

نباید این دارو را استفاده کند و نباید حتی تست آن را انجام دهند. برای این افراد می‌توان

از داروهای جایگزین و مشابه استفاده کرد.

به‌علاوه کسی که قبلا نسبت به پنی‌سیلین حساسیت نشان داده است، به برخی داروهای

دیگر که ساختاری مشابه پنی‌سیلین دارند هم ممکن است حساسیت نشان دهد.

 همیشه موثر نیست!

پنی سیلین بیشتر برای درمان عفونت های فوقانی مثل بیماری های تنفسی و سرماخوردگی،

گلودرد چرکی و عفونت راه های هوایی فوقانی مثل حنجره، حلق و بینی تجویز می شود.

متاسفانه در برخی موارد پنی سیلین نابجا تجویز میشود و بیش از ۹۵ درصد بیماری ها

به دلایل ویروسی ایجاد شده اند که پنی سیلین در درمان آنها نقشی ندارد. بهترین درمان

برای بیماریهای ویروسی گذر زمان است و رعایت توصیه های عمومی، بهتر است بدانید

پنی سیلین هیچ نقشی در تسریع درمان شما ندارد و حتی ممکن است مشکلاتی را هم برای شما ایجاد کند.

اگر دچار ابریزش بینی و گلودرد ساده همراه با تب خفیف شدید، پنج تا هفت روز استراحت کنید

و تا می توانید غذاهای سالم و مقوی بخورید و خودتان را ببندید به مایعات.

 

  • تزریق و پانسمان

انواع تزریقات

ارسال شده در: هومینو | ۰

انواع تزریقات

۱. تزریقات زیر پوستی:

این نوع تزریق در لایه چربی زیرین پوست انجام می شود که یک بافت با خونرسانی

کم بوده بنابراین سرعت جذب در آن طولانی تر از عضله خواهد بود.تزریق بسیاری

از داروها مانند انسولین، مورفین و هروئین از این قبیل محسوب می شود.

۲. تزریق عضلانی:

تزریقات در عضلات انجام می شود. برخی دارو ها مانند پنی سیلین یا ویتیامین ها در

نشیمن گاه و برخی دیگر از داروها مثل واکسن ها درعضلات دیگر نظیر عضله بازو

یا عضله ران تزریق میگردند

۳. تزریقات اینترادرمال یا تزریق داخل پوستی :

به داخل غشای میانی پوست یا وارد می شود، این مسیر طولانی ترین زمان جذب را

در مقایسه باتزریقات زیرپوستی و تزریق عضلانی را دارد. در نتیجه برای آزمایش های

تشخیص حساسیت، مثل آزمایش توبرکولین و آلرژی، و بیهوشی موضعی استفاده

می شود و معمولا دردناک نیز هست.

۴. تزریقات وریدی:

این نوع تزریق توسط یک سوزن یا لوله بطور مستقیم داخل رگ شما وارد می شود.

۵. تزریقات نخاعی:

این نوع تزریق برای یک درمان کامل تر تسکین درد یا برای تشخیص علت درد کمر استفاده می شود.

تزریق عضلانی دارو : تزریق آمپول معمولا در عضله ناحیه نشیمنگاه صورت میگیرد مثل پنی سیلین یا آمپولهای ویتیامین.

برخی داروهای دیگر نظیر واکسنها در عضلات دیگر نظیر عضله بازو یا عضله ران تزریق میگردند.

تزریق زیرجلدی دارو : این نوع تزریقات معمولا در بازو ، ران ، شکم و پشت صورت میگیرد.

معمولا انسولین و داروهای رقیق کننده خون مثل هپارین و انوکساپارین یا داروهای محرک

خونسازی به این طریق تزریق میگردند.

تزریق وریدی آمپول : بصورت تزریق مستقیم آمپول به داخل ورید (سیاهرگ) میباشد.

بسیاری از آمپول ها نظیر آنتی بیوتیکها

تزریق موضعی آمپول مثل تزریق داخل مفاصل یا تاندونها : مثل تزریق داروهائی که

بطور عام موسوم به “کورتون” میباشند

  • تزریق و پانسمان

آموزش پانسمان زخم و نحوه تعویض صحیح پانسمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

زخم ها و پانسمان براساس شدت جراحت و نوع آسیب دیدگی انواع مختلفی دارند،

که بسیاری از زخم ها را برای جلوگیری از ورود میکروب ها به بدن و عفونت زخم،

مهار خونریزی و همچنین تسریع بهبودی باید پانسمان کرد. از این رو در ادامه

این مطلب، به ارائه نحوه صحیح پانسمان زخم می پردازیم.

نحوه پانسمان زخم

به هنگام ایجاد جراحت در سطح پوست، برای التیام و درمان سریع زخم،

کنترل خونریزی ناشی از جراحت و به خصوص برای پیشگیری از عفونت زخم باید،

زخم را ضدعفونی و پانسمان کرد(جراحت ممکن است، به صورت های مختلفی

همچون بریدگی، سوختگی، خراشیدگی، قطع عضو و موارد دیگر ایجاد گردد).

عفونت زخم موجب عفونت دستگاه لنفاوی می شود، که بسیار خطرناک است،

دستگاه لنفاوی متشکل از گره های لنفاوی می باشد، که به جذب آب میان بافتی،

جذب و انتقال چربی، همچنین به سیستم دفاعی بدن کمک می کند. بنابراین با

تشخیص زخم و روش صحیح پانسمان می توان از بروز این مشکلات پیشگیری کرد.

اما پیش از اقدام به ضدعفونی کردن و پانسمان زخم بهتر است، با وسایل

پانسمان و انواع زخم آشنا شوید.

وسایل پانسمان:

بسته به شدت جراحت یا زخم و نوع زخم وسایل لازم برای پانسمان هر نوع زخم

می تواند متفاوت باشد. اما به طور کلی وسایل پانسمان شامل گاز استریل،

دستکش معاینه استریل،  نوار بانداژ، پنبه آغشته به الکل، پاک کننده چسپ،

سرم نمکی استریل نرمال، آنتی بیوتیک مخصصوص زخم یا پماد ترمیم کننده،

چسپ، قیچی و کیسه زباله می باشد.

انواع زخم:

بریدگی، ساییدگی یا خراشیدگی، پاره شدگی، سوراخ شدگی، کنده شدگی، سوختگی و

همچنین قطع عضو از انواع زخم می باشد. که بسته به نوع جراحت می توان، اقدامات

زیر را برای پانسمان زخم انجام داد. البته در صورت شدت جراحت، شخص آسیب دیده

حتما باید به مراکز درمانی و اورژانس مراجعه نماید.

برای متوقف کردن(مهار) خونریزی باید به وسیله یک گاز استریل لبه های زخم ایجاد

شده را به هم نزدیک کنید، تا با تحت فشار قرار گرفتن زخم، خونریزی متوقف شود.

پس از مهار خونریزی، پنبه ای را به محلول ضد عفونی کننده آغشته کنید و تنها باید

اطرف جراحت ایجاد شده را از داخل به خارج ضدعفونی نمایید.

پس از ضدعفونی کردن زخم، گاز استریل را را به نحوی بر روی جراحت قرار دهید،

که اطراف آن نیز با گاز استریل پوشانده شود(برای عفونی نشدن زخم بی هیچ وجه

محل گاز استریل را جابه جا نکنید و برای جابه جای باید گاز استریل را تعویض نماید).

چنانچه به هنگام پانسمان خون به گاز استریل نفوذ کرد، نباید فورا آن را تعویض کنید،

بلکه باید برای مهار خون تعداد بیشتری گاز استریل را روی پوشش زخم(گاز استریل گذاشته شده روی زخم) قرار دهید.

برای ثابت ماندن گاز استریل بر روی پوست، از چسپ مخصوص پانسمان استفاده کنید و آنگاه روی آن را بانداژ کنید.

نکات مهم برای پانسمان:

  • بتادین حاوی ید می باشد، بنابراین برای ضدعفونی کردن زخم های باز نباید از آن استفاده کنید،
  • زیرا باعث ایجاد حساسیت می گردد.
  • به دلیل غیر استریل بودن اکثر پنبه ها، نباید از پنبه برای پوشاندن زخم ها استفاده کنید.
  • از مصرف خودسرانه پماد آنتی بیوتیک مخصوص زخم اجتناب کنید و تنها در صورت تجویز
  • پزشک می توانید، آن را مورد استفاده قرار دهید، زیرا موجب تعویق ترمیم بافت آسیب دیده می شود
  • و همچنین جلوی خون گیری بافت اطراف جراحت را می گیرد.
  • برای درمان سریع زخم، از بین رفتن بوی زخم و مهار سریع خونریزی می توانید، از عسل استفاده کنید.
  • زیرا عسل دارای خاصیت ضد باکتریال می باشد، بنابراین از عسل می توان برای پانسمان زخم ها
  • نظیر زخم های پوستی، سوختگی، آکنه، اگزما و… استفاده کرد.
  • پانسمان

تاریخچه پانسمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

پانسمان نوعی بالشتک، گاز یا پارچه سترون و فشرده است.

ریشه‌شناسی پانسمان

پانسمان واژه‌ای فرانسوی (pansement) به معنی شستشو، مرهم‌گذاری

و بستن جراحات با باندهای پزشکی است.

اصول کارپانسمان

نحوه پانسمان بستگی به نوع و محل زخم داشته و به‌طور کلی باید اصول

سترون سازی، قطع خون‌ریزی و کاهش درد و جوشگاه زخم رعایت شود. برای

اینکار معمولاً پزشک یا پرستار از محلولهای شست‌وشو مانند سرم نمکی و مواد

ضد عفونی‌کننده مانند بتادین، آب اکسیژنه، گاز پانسمان،چسب زخم، پنبه و

باندهای پزشکی استفاده می‌کند.

ابتدا زخم شست و شو داده شده سپس بسته می‌شود. یک پانسمان مطلوب باید

متناسب با شکل و اندازه زخم باشد، ترشحات اضافی زخم را جذب کند بدون اینکه به

باکتری‌ها اجازه نفوذ و رشد بدهد یا منجر به خشکی بیش از اندازه زخم شود. فشار

مناسب برای هموستاز را ایجاد کند. درد را کاهش دهد و تعویض آن همراه درد نباشد،

رطوبت و دمای مناسب را در بستر زخم حفظ نماید، دبریدمان اتولیتیک را تسهیل و

اپیتلیالیزه شدن را تسریع کند. اجازه تبادل گازهایی مانند اکسیژن، دی‌اکسید کربن

و بخار آب را بدهد. در زخم ذرات ریز و باقی‌مانده به جای نگذارد. نیاز به تعویض مکرر نداشته باشد.

انواع پانسمان

همه پانسمان‌ها سترون بوده ولی بر اساس نوع زخم و عامل ایجادکننده آن (مانند سوختگی) و

محل زخم متفاوتند. پانسمان‌های سنتی شامل یک لایهٔ غیر چسبناک در تماس با سطح زخم،

یک لایه جاذب و یک لایه نگهدارنده می‌باشند.

پانسمان‌های جدید شامل: آلژینات، هیدروکلوئید، فوم، هیدروژل و فیلم ترانسپارنت می‌باشد؛

که هر یک بعلت دارا بودن بعضی از ویژگی‌های یک پانسمان مطلوب مورد توجه می‌باشند.

 

  • تزریقات

تاریخچه سرنگ

ارسال شده در: هومینو | ۰

تاریخچه سرنگ :(۱۲۹ تا ۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح) جالینوس ، طبیب یونانی ، شکلی

ابتدایی از ‏سرنگ را ایجاد کرده بود که به یاری آن در هنگام تشریح مردگان می‌توانست
خون را به ‏رگ‌های مغزی تزریق کند.‏

قرن نهم میلادی : پزشکی عراقی- مصری به نام علی الموصلی از یک شیشه ‏استوانه‌ای

میان‌تهی برای ساکشن و برداشتن کاتاراکت استفاده کرد.‏

سال ۱۷۶۰ : اشکال ابتدایی تزریق درون وریدی و انفوزیون مایعات شروع شد.‏

سال ۱۸۴۴ : یک پزشک ایرلندی به نام دکتر فرانسیس رایند ، سوزن میان‌تهی را اختراع ‏کرد.‏

سال ۱۸۵۳ : در این سال دکتر الکساندر وود (متولد سال ۱۸۱۷) ، نوعی از سرنگ را که ‏می‌توانست

برای تزریقات زیرجلدی به کار رود اختراع کرد. دکتر وود از سال ۱۸۵۰ دبیری ‏کالج سلطنتی ادینبورگ

را برعهده داشت . وی با قرار دادن یک سوزن میان‌تهی در انتهای ‏یک پیستون فلزی توانست

شکلی تقریبا امروزی از سرنگ را اختراعکند .

وی در آن سال ‏در مجله پزشکی مقاله کوتاهی با این عنوان چاپ کرد: “روشی تازه برای درمان

نورالژی با ‏استفاده مستقیم از مخدرها در نقاط دردناک”. در این مقاله وی به این مطلب اشاره کرده

‏بود که شیوه وی می‌تواند برای تزریق سایر داروها هم مورد استفاده قرار بگیرد و منحصر ‏

به تزریق مخدرها نیست. ‏


الکساندر وود

درست در همین زمان و به طور جداگانه یک پزشک فرانسوس به نام دکتر چارلز پراواز ،

‏اختراع کاملا مشابهی انجام داد و توانست یک سرنگ فلزی ایجاد کند. وی از
اختراعش ‏برای درمان آنوریسم استفاده کرد. دکتر پراواز یک ارتوپد بود و گرچه به خاطر

اختراع ‏سرنگ مشهور شد ولی کارهای بسیار جالبی در درمان اسکولیوز و دررفتگی

مادرزادی ‏مفصل هیپ هم انجام داد.‏ سرنگ‌های واکسناسیون : مخترع سرنگ‌های

ویژه واکسناسیون شخصی به نام بنجامین ‏روبین بوده است.‏


چارلز پراواز

سال ۱۹۴۹ : در این سال سرنگ‌های یک بار مصرف به وسیله آرتور اسمیت اختراع شد.‏

سال ۱۹۵۴ : سرنگ‌های یک بار مصرف به تولید انبوه رسیدند و در این سال به وسیله

‏دکتر جوناس سالک برای تزریق واکسن پولیوی جدید سالک به یک میلیون کودک ‏آمریکایی

مورد استفاده قرار گرفتند. این سرنگ‌ها برای اولین بار شیشه‌ای بودند.‏

سال ۱۹۵۵ : شرکت ‏Roehr‏ ، سرنگ پلاستیکی یک بار مصرف تولید کرد.‏

سال ۱۹۵۶ : یک فارماکولوژیست نیوزیلندی به نام کولین مورداک ، امتیاز سرنگ‌های

‏پلاستیکی یک بار مصرف را به ثبت رساند.‏

سوزن‌های میکرو : سوزن‌ میکرو یک ابزار بدون درد جهت تزریق محسوب می‌شود.

یک ‏سوزن میکرو از ۴۰۰ سوزن سیلیکونی میکروسکوپی تشکیل شده است. شکل ابتدایی

‏این وسیله به وسیله ‏Mark Prausnitz‏ استاد مهندسی شیمی انستیتوی فن‌آوری ‏جورجیا و

یک مهندس الکترونیک به نام مارک الن اختراع شد.‏

  • تزریقات

در هنگام تزریقات و سرنگها پرستار باید به چه مواردی توجه کند

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریقات و سرنگها یکی از شیوه های رایج در تجویز داروها و اجرای نمونه گیری ها می باشد

که در صورت  رعایت نکردن  استانداردهای ایمنی، خطراتی را برای هر دو طرف دارد

بر اساس تحقیقات بعمل آمده سالانه حدود ۱۶ بیلیون تزریق در کشورهای در حال

توسعه انجام میشود که حداقل ۵۰ درصد آن غیرایمن می باشد. خطر تزریقات غیر

ایمن یک تهدید جدی است و استفاده نامناسب از سرنگها و سوزن ها می تواند باعث

انتقال عفونت و تهدید زندگی گردد. برای مثال هپاتیت C و B HIV می توانند در اثر تزریق غیر ایمن منتقل گردد.

تهیه امکانات و شرایط کافی برای اجرای سیاست مربوط به تزریقات ضروری بوده و بایستی:

-۱ تمام وسایل مورد نیاز مناسب از قبیل سرنگها، سر سوز نها، جعبه ها و …… همواره فراهم باشد.

-۲ بایستی سیستم تهیه وسایل مورد نظر طوری طراحی شود که همواره این وسایل در دسترس باشد

-۳ سرنگهای یکبار مصرف در سایزهای مختلف بایستی به میزان حداقل مصرف یک ماه موجود باشد.

-۴ تهیه جعبه های ایمنی مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده به تعداد کافی برای تمام واحدها تهیه گردد.

همچنین کنترل و نظارت بر استفاده از سرنگها، سر سوزن ها و اجرای سیاست مربوطه به صورت

برنامه ریزی شده یک اقدام حیاتی بشمار می آید که بایستی بطور مستمر انجام گردد و ضمن

تهیه فهرست کنترل مناسب کیفیت اجرای سیاست ثبت و امکان ارتقاء فرآیند را فراهم آورد.

راهنمای کشیدن دارو از آمپول و ویال: اقدامات اولیه : دستها بر اساس سیاست و رویه بهداشت

دست شستو شده و یا از ژل مخصوص استفاده نمائید. دستکش بپوشید (در زمان وجود آلودگی

از قبیل خون و ترشحات بدن بیمار پوشیدن دستکش ضروری است). نکته: دستکش ها بایستی

پس از انجام تزریق برای هر بیمار تعویض گردد. وسایل لازم را آماده کنید (سرنگ و سوزن با اندازه

مناسب نوع تزریق، پنبه الکل، دستکش یکبار مصرف، آمپول یا ویال دارو، کاردکس داروئی).

تاریخچه دارویی و سوابق حساسیت بیمار را کنترل کنید. کاردکس داروئی را از نظر نام دارو،

مقدار تجویز، تاریخ، زمان تزریق و سرنگها  راه و روش تزریق با دستور پزشک تطبیق دهید (این کار بایستی

در هر بار تزریق انجام شود). بیمار را با پرسیدن نام او و مطابقت با اطلاعات مچ بند (در بیمار بستری)

شناسایی کنید. در اتاق را بسته و جهت حفظ حریم خصوصی بیمار از عدم تردد دیگران در زمان

تزریق و سرنگها اطمینان حاصل کنید. سرنگ را از نظر سالم بودن بسته بندی، نداشتن شکستگی و اشکالات

احتمالی کنترل نمایند مقدار تجویز دارو را از روی بر چسب آن خوانده، پس از محاسبه مقدار دارو

بر اساس تجویز، آنرا با سرنگ بکشید و هوای داخل سرنگ را خالی نمایید. محل مناسب برای

تزریق و سرنگها را مشخص کرده ناحیه را از نظر خارش، التهاب، یا ورم بررسی کنید. روی بدن بیمار را با گان

یا ملافه بپوشانید. در تزریقات IM، سر سوزن را تعویض کنید در صورت داشتن تزریقات مکرر،

در هر بار ناحیه را تغییر دهید. پاسخهای کلامی و غیر کلامی بیمار را مانند تغییرات وضعیت بدن، نسبت

به تزریق مورد مشاهده قرار دهید. طرز آماده کردن آمپول :

١ – سر آمپول را پس از توجه به نقطه برش( علامتی روی خود آمپول است)توسط پنبه الکل با انگشتان خود گرفته و بشکنید.

٢ – سر سوزن را با دقت و بدون تماس با دیواره بیرونی آمپول وارد آمپول کرده تمام محتویات آنرا بکشید.

٣ – در صورت کشیده شدن حباب هوا بداخل سرنگ، آنرا بصورتی که سوزن آن به طرف بالا باشد

گرفته توسط چند ضربه آهسته با انگشتان دست به بدنه سرنگ، حبابها را در قسمت بالای آن جمع کنید .

سپس به آرامی با فشار دادن پیستون سرنگ، هوا را به بیرون تخلیه کنید. ۴- در مواردی که دارو در سرنگهای

از قبل پر شده وآماده تزریق و PACK شده اند، هوای موجود آن را خالی نکنید. طرز آماده کردن و یال:

١– درپوش فلزی روی ویال را جدا نمایید. ٢– سر ویال را با پنبه الکل ضدعفونی کنید.

٣– سرنگ را از پوشش خود خارج کرده به اندازه حجم دارویی که باید کشیده شود، هوا به داخل آن بکشید.

۴– سر سوزن را وارد ویال کرده، هوای درون سرنگ را به داخل ویال بفرستید.

۵– ویال را بصورت معکوس بین انگشتان دست گرفته، به آرامی پیستون سرنگ را بطرف خارج کشیده، دارو را آسپیره کنید.

۶– همیشه سر سوزن را زیر سطح مایع درون ویال نگهدارید تا همه دارو را بکشید. ٧– پس از خارج کردن سوزن،

هوای باقیمانده درون سرنگ را تخلیه کرده، سر سوزن را تعویض کنید.