• پانسمان

هرگز روی زخمتان بتادین نریزید!

ارسال شده در: هومینو | ۰

بتادین برای تمیز کردن دور زخمتان استفاده می شود نه خود زخم!
بتادین خاصیت خورندگی دارد و ترمیم زخم شما را طولانی تر می کند

زخم ایجاد شده را چطور شستشو دهیم؟
همانطور که گفتیم هرگز برای شستشو زخم از بتادین اسفتاده نکنید

و از سرم برای شستشو زخم استفاده کنید،اگر سری به بیمارستان ها

زه باشید یا رفته باشید دیده اید که از بتادین برای شستشوی زخم استفاده

نمی کنند و آن را روی زخم نمیریزند بلکه تنها با سرم شستشو این کار انجام می دهند.

برخی از افراد فکر می کنند که بتادین را داخل زخم بریزند باعث می شود

میکروب های آن ازبین برود اما بتادین نه تنها که میکروب ها را ازبین

می برد بلکه سلول های داخل زخم را نیز ازبین می برد و مانع ترمیم بافت ها

شده و درمان زخم دیرتر انجام می شود و اگاه این کار که سلول های ترمیم

را ازبین می برد فضای را برای رشد میکروب ها در شریط جدید ایجاد می کند.

اگر در خانه هستید و زخمی بروی پوست ایجاد شده سعی کنید آن را با سرم

شستشو تمیز کنید و با باند گاز استریل زخم را پانسمان کنید تا از گزند هر

گونه آلودگی و ایجاد عفونت جلوگیری کرده باشد، البته بتادین را نیز در نواحی

اطراف زخم برای تمیز کردن آن استفاده کنید تا مراحل ضدعفونی را نیز اجرا کرده باشید.

  • تزریق و پانسمان

آموزش پانسمان زخم و نحوه تعویض صحیح پانسمان

ارسال شده در: هومینو | ۰

زخم ها و پانسمان براساس شدت جراحت و نوع آسیب دیدگی انواع مختلفی دارند،

که بسیاری از زخم ها را برای جلوگیری از ورود میکروب ها به بدن و عفونت زخم،

مهار خونریزی و همچنین تسریع بهبودی باید پانسمان کرد. از این رو در ادامه

این مطلب، به ارائه نحوه صحیح پانسمان زخم می پردازیم.

نحوه پانسمان زخم

به هنگام ایجاد جراحت در سطح پوست، برای التیام و درمان سریع زخم،

کنترل خونریزی ناشی از جراحت و به خصوص برای پیشگیری از عفونت زخم باید،

زخم را ضدعفونی و پانسمان کرد(جراحت ممکن است، به صورت های مختلفی

همچون بریدگی، سوختگی، خراشیدگی، قطع عضو و موارد دیگر ایجاد گردد).

عفونت زخم موجب عفونت دستگاه لنفاوی می شود، که بسیار خطرناک است،

دستگاه لنفاوی متشکل از گره های لنفاوی می باشد، که به جذب آب میان بافتی،

جذب و انتقال چربی، همچنین به سیستم دفاعی بدن کمک می کند. بنابراین با

تشخیص زخم و روش صحیح پانسمان می توان از بروز این مشکلات پیشگیری کرد.

اما پیش از اقدام به ضدعفونی کردن و پانسمان زخم بهتر است، با وسایل

پانسمان و انواع زخم آشنا شوید.

وسایل پانسمان:

بسته به شدت جراحت یا زخم و نوع زخم وسایل لازم برای پانسمان هر نوع زخم

می تواند متفاوت باشد. اما به طور کلی وسایل پانسمان شامل گاز استریل،

دستکش معاینه استریل،  نوار بانداژ، پنبه آغشته به الکل، پاک کننده چسپ،

سرم نمکی استریل نرمال، آنتی بیوتیک مخصصوص زخم یا پماد ترمیم کننده،

چسپ، قیچی و کیسه زباله می باشد.

انواع زخم:

بریدگی، ساییدگی یا خراشیدگی، پاره شدگی، سوراخ شدگی، کنده شدگی، سوختگی و

همچنین قطع عضو از انواع زخم می باشد. که بسته به نوع جراحت می توان، اقدامات

زیر را برای پانسمان زخم انجام داد. البته در صورت شدت جراحت، شخص آسیب دیده

حتما باید به مراکز درمانی و اورژانس مراجعه نماید.

برای متوقف کردن(مهار) خونریزی باید به وسیله یک گاز استریل لبه های زخم ایجاد

شده را به هم نزدیک کنید، تا با تحت فشار قرار گرفتن زخم، خونریزی متوقف شود.

پس از مهار خونریزی، پنبه ای را به محلول ضد عفونی کننده آغشته کنید و تنها باید

اطرف جراحت ایجاد شده را از داخل به خارج ضدعفونی نمایید.

پس از ضدعفونی کردن زخم، گاز استریل را را به نحوی بر روی جراحت قرار دهید،

که اطراف آن نیز با گاز استریل پوشانده شود(برای عفونی نشدن زخم بی هیچ وجه

محل گاز استریل را جابه جا نکنید و برای جابه جای باید گاز استریل را تعویض نماید).

چنانچه به هنگام پانسمان خون به گاز استریل نفوذ کرد، نباید فورا آن را تعویض کنید،

بلکه باید برای مهار خون تعداد بیشتری گاز استریل را روی پوشش زخم(گاز استریل گذاشته شده روی زخم) قرار دهید.

برای ثابت ماندن گاز استریل بر روی پوست، از چسپ مخصوص پانسمان استفاده کنید و آنگاه روی آن را بانداژ کنید.

نکات مهم برای پانسمان:

  • بتادین حاوی ید می باشد، بنابراین برای ضدعفونی کردن زخم های باز نباید از آن استفاده کنید،
  • زیرا باعث ایجاد حساسیت می گردد.
  • به دلیل غیر استریل بودن اکثر پنبه ها، نباید از پنبه برای پوشاندن زخم ها استفاده کنید.
  • از مصرف خودسرانه پماد آنتی بیوتیک مخصوص زخم اجتناب کنید و تنها در صورت تجویز
  • پزشک می توانید، آن را مورد استفاده قرار دهید، زیرا موجب تعویق ترمیم بافت آسیب دیده می شود
  • و همچنین جلوی خون گیری بافت اطراف جراحت را می گیرد.
  • برای درمان سریع زخم، از بین رفتن بوی زخم و مهار سریع خونریزی می توانید، از عسل استفاده کنید.
  • زیرا عسل دارای خاصیت ضد باکتریال می باشد، بنابراین از عسل می توان برای پانسمان زخم ها
  • نظیر زخم های پوستی، سوختگی، آکنه، اگزما و… استفاده کرد.
  • تزریقات

در هنگام تزریقات و سرنگها پرستار باید به چه مواردی توجه کند

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریقات و سرنگها یکی از شیوه های رایج در تجویز داروها و اجرای نمونه گیری ها می باشد

که در صورت  رعایت نکردن  استانداردهای ایمنی، خطراتی را برای هر دو طرف دارد

بر اساس تحقیقات بعمل آمده سالانه حدود ۱۶ بیلیون تزریق در کشورهای در حال

توسعه انجام میشود که حداقل ۵۰ درصد آن غیرایمن می باشد. خطر تزریقات غیر

ایمن یک تهدید جدی است و استفاده نامناسب از سرنگها و سوزن ها می تواند باعث

انتقال عفونت و تهدید زندگی گردد. برای مثال هپاتیت C و B HIV می توانند در اثر تزریق غیر ایمن منتقل گردد.

تهیه امکانات و شرایط کافی برای اجرای سیاست مربوط به تزریقات ضروری بوده و بایستی:

-۱ تمام وسایل مورد نیاز مناسب از قبیل سرنگها، سر سوز نها، جعبه ها و …… همواره فراهم باشد.

-۲ بایستی سیستم تهیه وسایل مورد نظر طوری طراحی شود که همواره این وسایل در دسترس باشد

-۳ سرنگهای یکبار مصرف در سایزهای مختلف بایستی به میزان حداقل مصرف یک ماه موجود باشد.

-۴ تهیه جعبه های ایمنی مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده به تعداد کافی برای تمام واحدها تهیه گردد.

همچنین کنترل و نظارت بر استفاده از سرنگها، سر سوزن ها و اجرای سیاست مربوطه به صورت

برنامه ریزی شده یک اقدام حیاتی بشمار می آید که بایستی بطور مستمر انجام گردد و ضمن

تهیه فهرست کنترل مناسب کیفیت اجرای سیاست ثبت و امکان ارتقاء فرآیند را فراهم آورد.

راهنمای کشیدن دارو از آمپول و ویال: اقدامات اولیه : دستها بر اساس سیاست و رویه بهداشت

دست شستو شده و یا از ژل مخصوص استفاده نمائید. دستکش بپوشید (در زمان وجود آلودگی

از قبیل خون و ترشحات بدن بیمار پوشیدن دستکش ضروری است). نکته: دستکش ها بایستی

پس از انجام تزریق برای هر بیمار تعویض گردد. وسایل لازم را آماده کنید (سرنگ و سوزن با اندازه

مناسب نوع تزریق، پنبه الکل، دستکش یکبار مصرف، آمپول یا ویال دارو، کاردکس داروئی).

تاریخچه دارویی و سوابق حساسیت بیمار را کنترل کنید. کاردکس داروئی را از نظر نام دارو،

مقدار تجویز، تاریخ، زمان تزریق و سرنگها  راه و روش تزریق با دستور پزشک تطبیق دهید (این کار بایستی

در هر بار تزریق انجام شود). بیمار را با پرسیدن نام او و مطابقت با اطلاعات مچ بند (در بیمار بستری)

شناسایی کنید. در اتاق را بسته و جهت حفظ حریم خصوصی بیمار از عدم تردد دیگران در زمان

تزریق و سرنگها اطمینان حاصل کنید. سرنگ را از نظر سالم بودن بسته بندی، نداشتن شکستگی و اشکالات

احتمالی کنترل نمایند مقدار تجویز دارو را از روی بر چسب آن خوانده، پس از محاسبه مقدار دارو

بر اساس تجویز، آنرا با سرنگ بکشید و هوای داخل سرنگ را خالی نمایید. محل مناسب برای

تزریق و سرنگها را مشخص کرده ناحیه را از نظر خارش، التهاب، یا ورم بررسی کنید. روی بدن بیمار را با گان

یا ملافه بپوشانید. در تزریقات IM، سر سوزن را تعویض کنید در صورت داشتن تزریقات مکرر،

در هر بار ناحیه را تغییر دهید. پاسخهای کلامی و غیر کلامی بیمار را مانند تغییرات وضعیت بدن، نسبت

به تزریق مورد مشاهده قرار دهید. طرز آماده کردن آمپول :

١ – سر آمپول را پس از توجه به نقطه برش( علامتی روی خود آمپول است)توسط پنبه الکل با انگشتان خود گرفته و بشکنید.

٢ – سر سوزن را با دقت و بدون تماس با دیواره بیرونی آمپول وارد آمپول کرده تمام محتویات آنرا بکشید.

٣ – در صورت کشیده شدن حباب هوا بداخل سرنگ، آنرا بصورتی که سوزن آن به طرف بالا باشد

گرفته توسط چند ضربه آهسته با انگشتان دست به بدنه سرنگ، حبابها را در قسمت بالای آن جمع کنید .

سپس به آرامی با فشار دادن پیستون سرنگ، هوا را به بیرون تخلیه کنید. ۴- در مواردی که دارو در سرنگهای

از قبل پر شده وآماده تزریق و PACK شده اند، هوای موجود آن را خالی نکنید. طرز آماده کردن و یال:

١– درپوش فلزی روی ویال را جدا نمایید. ٢– سر ویال را با پنبه الکل ضدعفونی کنید.

٣– سرنگ را از پوشش خود خارج کرده به اندازه حجم دارویی که باید کشیده شود، هوا به داخل آن بکشید.

۴– سر سوزن را وارد ویال کرده، هوای درون سرنگ را به داخل ویال بفرستید.

۵– ویال را بصورت معکوس بین انگشتان دست گرفته، به آرامی پیستون سرنگ را بطرف خارج کشیده، دارو را آسپیره کنید.

۶– همیشه سر سوزن را زیر سطح مایع درون ویال نگهدارید تا همه دارو را بکشید. ٧– پس از خارج کردن سوزن،

هوای باقیمانده درون سرنگ را تخلیه کرده، سر سوزن را تعویض کنید. 

  • زخم

انواع زخم ها

ارسال شده در: هومینو | ۰

در تعریف زخم می توان گفت که، زخم باز یک جراحت در پوست هست که موجب

نمایان شدن بخش های زیر پوست و به طور معمول باعث خونریزی خارجی می شود.

این زخم ها در هر وسعتی که باشند عفونی شده و میکروب ها می توانند خیلی راحت

به قسمت های زیر پوست نفوذ کرده و بیشتر شوند. در نتیجه باید روی زخم ها به خوبی

تمیز و پوشیده شود و پوشش آن هم ثابت باشد.پوشاندن زخم در جلوگیری از خونریزی،

جلوگیری از آلودگی و جذب خون و ترشحات زخم کمک می کند و باعث التیام سریع زخم می گردد.

انواع زخم های باز

زخم ها مختلف هستند که بنا بر نوع زخم اقدامات مربوط به آن تفاوت دارد.

خراشیدگی یا ساییدگی

این نوع زخم در اثر ساییده شدن لایه بالایی پوست بوجود می آید. به خاطر این که بیشتر

اعصاب این لایه آسیب می بینند، زخم دردناک می شود ولی خونریزی قابل توجه نیست.

خراشیدگی اگر زیاد باشد یا ذرات خاک و اجسام خارجی در آن فرو رفته باشد در این صورت

زخم خطرناک است.

اقدامات برای این زخم ها :

در صورتی که جسم خارجی به طور سطحی در پوست فرو رفته باشد، زخم را به آرامی

با آب و صابون بشویید با با بتادین ضدعفونی و پانسمان کنید.

بریدگی

بریدگی زخمی است که لبه های صاف دارد و مثل بریدگی جراحی یا بریدگی با لبه کاغذ است.

این نوع زخم سوزش زیادی دارد و شدت خونریزی در این زخم بسته به عمق بریدگی،

محل و اندازه زخم ها تفاوت دارد.

اقدامات در این زخم :

در زخم هایی که با بریدگی و پاره شدگی هستند اولویت با کنترل خونریزی توسط فشار مستقیم است.

لبه های زخم را به هم نزدیک کنید. عضو آسیب دیده را بی حرکت و کمی بالاتر از سطح قلب قرارداده

تا درد و خونریزی کمتر شود. اگر جسم خارجی در زخم باقی مانده باشد آن را جارج نکنید.

زخم را ضد عفونی و پانسمان کرده و مصدوم را یکی از نزدیکترین درمانگاه برسانید.

کنده شدگی

در این نوع زخم بخشی از پوست یا عضله از بدن جدا یا آویخته می شود.

اقدامات برای این زخم :

روی زخم را تمیز و از خونریزی جلوگیری کنید در صورتی که پوست یا قسمتی از عضله آویزان

باشد آن را به محل اولیه خود برگردانده و رویش را ببندید و به پزشک مراجعه نمایید.

سوراخ شدگی

نوعی زخم عمیق  است که در اثر وارد شدن یک جسم نوک تیز ایجاد می شود. این نوع جراحت

همیشه موجب خونریزی شدید نمی شود اما اگر آسیب در سوراخ شدگی های شکم و قفسه

سینه باشد احتمال خونریزی های شدید و مرگ زیاد است.

اقدامات لازم برای این زخم:

در ابتدا آسیب بگذارید چند لحظه ای خونریزی جریان داشته باشد تا میکروب های داخل زخم همراه

با خونریزی خارج شوند. بعد محل زخم را ضدعفونی کرده و در اگر جسم خارجی در آن فرو رفته باشد،

آن را خارج کنید، بخاطر اینکه با خارج شدن جسم خارجی خونریزی بیشتر می شود. در نتیجه جسم

را با پانسمال ثابت نگه دارید و زخمی را به بیمارستان انتقال دهید.

قطع عضو

از شدیدترین  نوع زخم ها و خونریزی ها قطع عضو است که بیشتر به خاطر یک جسم برنده صنعتی آلوده بوجود می آید.

اقدامات برای این زخم:

عضوی که زخمی شده و خونریزی می کند را با وارد کردن فشار مستقیم و بالا نگه داشتن آن قسمت

قطع کنید. برای مراقبت از عضو قطع شده آن را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید و سر آن را هم در

یک گاز استریل یا دستمال تمیز پیچانده و سپس درون یک کیسه پلاستیکی قرار داده و سر آن را گره بزنید.

بعد کیسه محتوای عضو قطع شده را داخل کیسه قرار داده و کیسه و مصدوم را به نزدیک ترین بیمارستان منتقل کنید.

توصیه های پیشگیری از سرطان سینه

ارسال شده در: هومینو | ۰

سرطان سینه از خطرناک ترین بیماری هایی است که سلامت بانوان را تهدید میکند.

امروزه تمامی خانم های بالای ۴۰ سال باید تست های غربالگری مربوط به این سرطان

خطرناک و مرگبار را انجام دهند و سلامت خود را از نظر این عارضه بررسی کنند.

با استفاده از تصویربرداری به روش ماموگرافی و سونوگرافی می توانید این سرطان خطرناک

را تشخیص دهید. اضافه وزن و مصرف مشروبات الکلی تاثیرات منفی زیادی در ابتلا به

این سرطان خطرناک خواهند گذاشت.

به گفته محققان، سبک زندگی تاثیرگذار بر سلامت جسمی، به کاهش ریسک سرطان

پستان در زنان هم کمک می کند.

در این بررسی ها مشخص شد ورزش منظم، حفظ وزن سالم و عدم مصرف الکل سه

عامل تاثیرگذار بر کاهش ابتلا به سرطان پستان هستند. این گزارش مبتنی بر بررسی

بالغ بر ۱۰۰ مطالعه قبلی است.

سرطان سینه

محققان دریافتند ورزش منظم با کاهش کم ریسک ابتلا به سرطان پستان مرتبط است.

از سوی دیگر، این خطر در زنانی که الکل مصرف می کردند افزایش زیادی داشت.

همچنین زنان دارای اضافه وزن در دوره بزرگسالی با ریسک بالای سرطان پستان بعد از یائسگی مواجه بودند.

دکتر آنی مک تیرنان، سرپرست تیم تحقیق در مرکز تحقیقات سرطان فرد هاچینسون

واشنگتن، در این باره می گوید: «انتخاب سبک زندگی سالم همانند بستن کمربند ایمنی

در اتومبیل است. تضمین نمی کند که شما در تصادف اتومبیل مجروح نمی شوید، اما

خطر آسیب و جراحت را به شکل قابل توجهی کاهش می دهد.»

به گفته محققان، برخی از فاکتورهای پرخطر ابتلا به سرطان پستان نظیر افزایش سن

و داشتن سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان قابل تغییر نیست، اما سبک زندگی کاملا متفاوت است.

محققان تاکید می کنند بیش از ۵۰ درصد از سرطان ها با تغییر در سبک زندگی قابل پیشگیری

هستند. سبک زندگی سالم علاوه بر کاهش ریسک ابتلا به سرطان، ابتلا به برخی بیماری

ها نظیر دیابت نوع۲ و بیماری قلبی را هم کاهش می دهد.

 

  • پانسمان

زخم‌های بریدگی، خراشیدگی و سوراخ شدن پوست

ارسال شده در: هومینو | ۰

هر نوع بریدگی سطحی و یا عمیق پوست ممکن است نیاز به بخیه داشته باشد و

بایستی خیلی زود توسط پزشک معاینه شود. به طور کلی هر چه زخم زودتر بخیه زده شود،

خطر عفونت آن کمتر است.

در اینجا ۶ توصیه کلی در مورد مراقبت از انواع زخم ها را بیان می کنیم.

۱- شستن زخم بریدگی و خراشیدگی با آب و صابون و سپس تمیز و خشک نگه داشتن آن،

تمام آن چیزی است که برای مراقبت از تمام زخم ها لازم است.

 

۲- تمیز کردن زخم با آب اکسیژنه (پراکسید هیدروژن) و بتادین در اولین روزها مفید است،

اما به دلیل اینکه ترمیم زخم را به تأخیر می اندازد برای مدت طولانی نباید استفاده شوند.

 

۳- پماد آنتی بیوتیک روی زخم خود بمالید و روی زخم را پانسمان کنید یا چسب زخم بزنید.

 

۴- اگر فکر می کنید زخم تان نیاز به بخیه دارد، طی ۶ ساعت بعد از ایجاد زخم

به پزشک مراجعه کنید، زیرا تاخیر در این کار میزان عفونت زخم را افزایش می دهد.

 

۵- هر نوع زخم ناشی از سوراخ شدن پوست توسط کفش ورزشی در معرض خطر زیاد ابتلا به عفونت است و

بایستی توسط پزشک معاینه شود.

 

۶- قرمزی، ورم، درد زیاد، تب و چرک کردن زخم نشان دهنده عفونت آن است و نیاز به مراقبت پزشکی دارد.

بهترین راه مراقبت از زخم بریدگی یا خراشیدگی چیست؟

اولین کار، بند آوردن خونریزی زخم است.

بیشتر اوقات اگر با یک پارچه تمیز یا گاز استریل روی زخم را کمی فشار دهیم،

خونریزی متوقف می شود و مدت ۱۰ تا ۲۰ دقیقه باید این فشار را ادامه دهیم.

 

اگر خونریزی بند نیامد و یا شدید بود، بایستی به پزشک مراجعه کنیم.

 

کار بعدی این است که زخم را با آب و صابون کاملا بشوییم و تمیز کنیم.

 

هر گونه ماده خارجی موجود در زخم را باید بیرون بیاوریم مثل شن، سنگریزه، خرده چوب،

شیشه و یا چمن سبزه، زیرا در غیر این صورت زخم عفونت می کند.

در ابتدای کار می توانید از بتادین و آب اکسیژنه برای تمیز کردن زخم استفاده کنید،
ولی استفاده طولانی مدت از این مواد باعث می شود زخم دیر بهبود پیدا کند

نوک موچین یا انبرک را ابتدا با الکل ضدعفونی کنید و سپس جسم خارجی را توسط آن از زخم

بیرون بکشید، اما موچین را داخل زخم فرو نکنید، زیرا میکروب ها را به عمق زخم هل می دهد.

 

همچنین می توانید به آرامی روی زخم را با لیف و صابون تمیز کنید تا کثیفی ها و خار و خاشاک از بین بروند.

 

در ابتدای کار می توانید از بتادین و آب اکسیژنه برای تمیز کردن زخم استفاده کنید،

ولی استفاده طولانی مدت از این مواد باعث می شود زخم دیر بهبود پیدا کند.

مراقبت دائمی از زخم مهم است. روزی سه بار، پانسمان روی زخم را بردارید و با آب و صابون

به آرامی محل زخم را بشویید، پماد آنتی بیوتیک روی آن بمالید و مجددا پانسمان را روی زخم قرار دهید.

 

اگر پانسمان زخم کثیف و یا خیس بود، فورا آن را عوض کنید. در غیر این صورت می توانید روزی یک بار

پانسمان را عوض کنید.

 

چه موقع برای زخم بریدگی باید نزد پزشک رفت؟

اگر نتوانستید خونریزی زخم را متوقف کنید، بایستی نزد پزشک بروید.

 

هر نوع بریدگی سطحی و یا عمیق پوست ممکن است نیاز به بخیه داشته باشد و بایستی خیلی

زود توسط پزشک معاینه شود. به طور کلی هر چه زخم زودتر بخیه زده شود، خطر عفونت آن کمتر می شود.

 

به طور طبیعی، بایستی طی شش ساعت بعد از ایجاد جراحت و آسیب، زخم مرمت شود.

 

افرادی که سیستم ایمنی بدنشان ضعیف است، بیشتر دچار عفونت زخم می شوند و بایستی

زخم آن ها توسط پزشک پانسمان شود. این افراد عبارتند از: بیماران دیابتی، بیماران سرطانی که

شیمی درمانی می کنند، افرادی که داروهایکورتونی مصرف می کنند مثل پردنیزون، بیمارانی

که دیالیز کلیه می کنند و بیماران مبتلا به ایدز.

هر زخمی که علائم عفونت را نشان دهد، بایستی توسط پزشک رسیدگی شود.

چگونه زخم را پانسمان کنیم؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

آیا تا به حال یک زخم باز را دیده‌اید؟ زخم باز یک جراحت در سطح پوست است

که باعث نمایان شدن قسمت‌های زیر پوست شده و معمولا موجب خونریزی خارجی می‌شود.

این نوع زخم‌ها در هر وسعتی به سرعت عفونی شده و میکروب‌ها می‌توانند سریع به لایه‌های

عمقی‌تر پوست گسترش یافته و وارد گره‌های لنفاوی شده و از این مسیر تا سراسر بدن گسترش یابند.

بنابراین روی تمام زخم‌ها باید به درستی تمیز و پوشیده شود و پوشش آن نیز ثابت گردد.

پوشاندن صحیح زخم به کنترل خونریزی، جلوگیری از آلودگی و جذب خون و

ترشحات زخم کمک می‌کند و موجب التیام سریع زخم می‌شود.

آیا می‌دانید زخم‌های باز انواع مختلفی دارند و تشخیص نوع آن‌ها در

ارائه کمک‌های اولیه مناسب بسیار موثر است؟

انواع زخم باز

خراشیدگی یا ساییدگی: این زخم در اثر ساییده شدن لایه فوقانی

پوست ایجاد می‌شود. به دلیل آن‌که بیشتر اعصاب این لایه آسیب می‌بینند،

زخم دردناک، ولی خونریزی قابل توجه نیست. خراشیدگی اگر وسیع باشد

یا ذرات خاک یا اجسام خارجی در آن فرورفته باشد، می‌تواند جدی و خطرناک باشد.

اقدامات: چنانچه جسم خارجی به طور سطحی در پوست فرورفته است، آن را به آرامی با

آب و صابون بشویید و زخم را با بتادین، ضدعفونی و پانسمان کنید.

 

بریدگی: زخمی است که لبه‌های صاف داشته و شبیه بریدگی جراحی یا بریدگی با

لبه کاغذ است. این زخم، سوزش زیادی داشته و شدت خونریزی در این نوع زخم،

بسته به عمق بریدگی، محل و اندازه زخم متفاوت است.

 

پاره‌شدگی: زخمی است عمیق که دارای لبه‌های ناصاف بوده و در اثر اجسام تیزی مانند
شیشه ایجاد می‌شود. در این جراحت، بافت‌های زیرین پوست آسیب دیده و
احتمال خونریزی شدید زیاد است.
اقدامات: در بریدگی و پاره‌شدگی اولویت با کنترل خونریزی به وسیله فشار مستقیم است.

لبه‌های زخم را به هم نزدیک کنید. عضو را بی‌حرکت و کمی بالاتر از سطح قلب قرار داده

تا از درد و خونریزی آن کاسته شود. چنانچه جسم خارجی در زخم باقی مانده آن را خارج نکنید.

زخم را ضدعفونی و پانسمان کنید و مصدوم را به نزدیک‌ترین مرکز درمانی برسانید.

برای آن‌که خود را از بیماری‌های احتمالی دور کنید، در هنگام تماس با خون، از
دستکش معاینه یا یک کیسه پلاستیک استفاده کنید

کنده‌شدگی: زخمی است که قسمتی از پوست یا عضله از بدن جدا یا آویخته شود.

اقدامات: سطح زخم را تمیز و جلوی خونریزی را بگیرید. اگر قسمتی از پوست یا عضله آویزان

شده آن را در محل اولیه خود قرار دهید و روی آن را ببندید و بلافاصله مصدوم را به مرکز درمانی برسانید.

سوراخ‌شدگی: زخمی عمیق که در اثر وارد شدن یک جسم نوک تیز ایجاد می‌شود.

این جراحت همیشه باعث خونریزی شدید نمی‌شود، ولی در سوراخ‌شدگی‌های شکم و

قفسه سینه ،احتمال خونریزی‌های شدید و مرگ زیاد است.

اقدامات: ابتدا اجازه دهید چند لحظه‌ای خونریزی جریان یابد تا میکروب‌های داخل زخم

به همراه خون خارج شوند. محل زخم را ضدعفونی کنید و در صورتی که جسم خارجی

در آن فرورفته است، آن را خارج نکنید، چرا که با خروج جسم بر شدت خونریزی افزوده می‌شود.

بنابراین جسم را با پانسمان ثابت کنید و مصدوم را به بیمارستان منتقل کنید.

توصیه‌هایی درباره پانسمان زخم

– بتادین با نام (پوویدون آیوداین)‌ یک محلول میکروب‌کش قوی بوده و می‌تواند

تمام انواع باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و سایر میکروارگانیسم‌ها را نابود سازد.

نکته بسیار مهم آن که این محلول تا زمانی که روی پوست خشک نشود، هیچ اثری ندارد.

 

– از نفوذ بتادین به داخل زخم باز خودداری کنید، چراکه به دلیل داشتن املاح ید

ممکن است موجب حساسیت در افراد شود.

 

– برای پوشاندن زخم از پنبه استفاده نکنید، چراکه اغلب پنبه‌ها غیراستریل هستند.

 

– بدون نظر پزشک از پماد آنتی‌بیوتیک استفاده نکنید، چراکه پماد جلوی خون‌گیری

بافت اطراف زخم را گرفته و ترمیم را به تعویق می‌اندازد.

 

– در صوتی که زخم عمیق، خونریزی شدید و دو لبه زخم به‌هم نمی‌رسند،

برای بخیه زدن به بیمارستان مراجعه کنید.

 

– تعویض پانسمان را هر روز و اگر مرطوب یا کثیف شد، زودتر انجام دهید.

 

– از کندن دلمه زخم اجتناب کنید، چراکه ترمیم را مختل می‌کند و خطر عفونت را افزایش می‌دهد.

 

– اگر محلول ضدعفونی‌کننده در دسترس نبود، برای تمیزکردن زخم از آب و صابون استفاده کنید.

بیشتر بخوانیم
عوض کردن پانسمان
تزریق در عضلات

 

چرا پانسمان زخم را باید عوض کرد؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

ایجاد زخم روی پوست، راهی برای ورود هر گونه میکروب به داخل بدن می باشد.

بنابراین آسیب سد دفاعی بدن (پوست) و بروز هر گونه زخمی را باید جدی گرفت و

هر چه زودتر آن را پانسمان کرد تا دچار عفونت نشود.هدف از پانسمان و مراقبت کردن از زخم،

بهبود سریع تر آن و جلوگیری از بروز عفونت می باشد.

خوشبختانه بسیاری از زخم های ایجادشده روی پوست، سطحی هستند و پس از مراقبت لازم،‌بهبودی کامل پیدا می کنند.

 

اما اگر زخمی شدید بود، باید به پزشک مراجعه کرد و حتما در مورد نحوه تعویض پانسمان زخم، از او سوال کنید. اگر به تشخیص پزشک، تعویض پانسمان تنها در تخصص او بود، برای تعویض پانسمان به پزشک مراجعه کنید.

 

روش تعویض پانسمان زخم در منزل

مواد لازم برای تعویض پانسمان زخم عبارتند از:

– آب مقطر یا جوشیده

– صابون

سرنگ پلاستیکی

– گاز استریل

 

۱- ابتدا آب جوشیده یا مقطر را با مقداری نمک مخلوط کنید و کنار بگذارید.

می توانید از محلول کلریدسدیم آماده که در داروخانه به فروش می رسد، استفاده کنید.

 

۲- دست های خود را با آب و صابون بشویید تا از آلودگی زخم جلوگیری کنید .

 

۳- پانسمان قبلی زخم خود را در جهت رویش موهای بدن،
از روی زخم به آرامی جدا کنید.
یکی از مهم ترین دلایل تعویض پانسمان زخم، آلوده شدن پانسمان با عفونت یا خون
است که اگر بیش از حد در کنار زخم بماند، ایجاد عفونت بدتری می کند
۴- پانسمان قبلی را دور بیندازید و دست های خود را بشویید. اگر زخم دچار عفونت شده
است، پانسمان جداکرده را درون کیسه فریزر قرار دهید و درب آن را محکم ببندید.
سپس در سطل زباله بیندازید.
۵- محلول آب نمکی را که تهیه کرده اید، با استفاده از سرنگ پلاستیکی روی زخم
بریزید تا محل را ضدعفونی کند.
۶- پس از شستشوی محل زخم، با استفاده از گاز استریل، هر گونه اضافاتی که بر روی زخم
مانده است را پاک کنید. این کار را با آرامی انجام دهید تا موجب خونریزی بیشتر نشود.
از گاز استریل برای خشک کردن محل زخم نیز می توانید استفاده کنید.
۷- با دقت بسیار، پانسمان جدید را روی زخم ببندید. از تماس پانسمان جدید با هر
گونه شی خودداری کنید. همچنین از باز بودن پانسمان به مدت زیاد خودداری کنید،
زیرا میکروب ها را جذب می کند و آلوده می شود.
دلایل تعویض پانسمان زخم
۱- آلودگی پانسمان: یکی از مهم ترین دلایل تعویض پانسمان زخم، آلوده شدن
پانسمان با عفونت یا خون است که اگر بیش ازحد در کنار زخم بماند،
ایجاد عفونت بدتری می کند.

۲- محیط زندگی: اگر شرایط زندگی به گونه ای باشد که پانسمان زخم، طی مدت کوتاهی
کثیف می شود، باید نسبت به تعویض آن اقدام کرد. بنابراین به همه افراد نمی توان
توصیه واحدی کرد که طی زمان مشخصی پانسمان را عوض کنند؛ مثلا فردی که
در بیمارستان بستری است، با کسی که طی روز دایما در حال جابجایی و
تحرک است، فرق می کند.
۳- محل زخم: محل زخم می تواند دلیلی برای زمان تعویض پانسمان آن باشد،
مثلا اگر پانسمان در قسمت مفاصل قرار داشته باشد (مفصل آرنج یا زانو که دایما در حال حرکت است)،
در مقایسه با پانسمان زخمی که در محل بی تحرک قرار دارد مثل شکم و یا پشت، بیشتر
احتمال دارد که دچار مشکل شود و فرد باید نسبت به تعویض آن اقدام کند.

 

۴- جنس پانسمان: برخی پانسمان ها، جنس مقاوم تر و بهتری نسبت به بقیه دارند.
بنابراین میزان تعویض پانسمان در حالت غیرمقاوم افزایش می یابد.
قبل از پانسمان جدید، چند دقیقه زخم خود را باز بگذارید تا پوست شما نفس بکشد و
پس از چند دقیقه، اقدام به بستن پانسمان جدید کنید
نکات لازم برای تعویض پانسمان زخم
– اگر پزشک توصیه دیگری به شما کرد، آن را انجام دهید، زیرا زخم های مختلف،
نکات بهداشتی متفاوتی دارند.
– قبل از پانسمان جدید، چند دقیقه زخم خود را باز بگذارید تا پوست شما نفس بکشد
و پس از چند دقیقه، اقدام به بستن پانسمان جدید کنید.
– اگر هنگام تعویض پانسمان، متوجه هر گونه حالت غیرطبیعی در زخم خود
شدید، به پزشک بگویید.
– توصیه می شود روزانه یک مرتبه پانسمان زخم خود را عوض کنید.
اگر غیر از این باشد، پزشک به شما خواهد گفت.
– هر گونه نشانه عفونت در محل زخم (قرمزی، سوزش، ترشح غلیظ و
سبز و یا بوی زننده) را باید به پزشک گفت.
– تغذیه مناسب، نوشیدن مایعات کافی، رژیم پر پروتئین و حاوی آهن و روی
و ویتامین ها برای بهبود سریع تر زخم توصیه می شود.
– تحرک بدنی داشته باشید و فعالیت ورزشی انجام دهید تا ترمیم زخم
به طور کامل انجام شود.
 شستن دست ها قبل از تعویض پانسمان، هرگز فراموش نشود.

بیشتر بخوانیم

عوض کردن پانسمان

 

  • تزریقات

تاریخچه سرنگ

ارسال شده در: هومینو | ۰

در زندگی روزمره از وسایل و ابزارهایی استفاده می‌کنیم که از فرط استفاده

وجودشان ‏برایمان کاملا عادی شده است و شاید گاه تصور کنیم ، این ابزارها به خودی
خود به وجود ‏آمده‌اند. دانستن تاریخچه ابداع و اختراع این وسایل و روند پیشرفت در
آنها می‌تواند برای ‏هر کسی جالب باشد ، چندان تقاوتی نمی‌کند که این وسیله «چرخ»
باشد و یا یک ‏‏«پردازنده» پیشرفته کامپیوتر.‏

در این نوشته می‌خواهم مختصری درباره تاریخچه سرنگ بنویسم ، وسیله ارزان و ‏ساده‌ای
که شاید پرمصرف‌ترین وسیله مورد استفاده در پزشکی باشد.‏

قبل از اینکه درباره تاریخچه اختراع سرنگ بنویسم ، باید تعریفی کوتاه از این
وسیله ‏داشته باشم. این روزها هرگاه نام سرنگ را می‌شنویم ، در وهله اول به یاد
سرنگ ‏پزشکی می‌افتیم که تشکیل شده از یک پمپ پیستونی که می‌تواند با فشار دست در ‏یک
استوانه به جلو عقب برود و در انتهای خود یک سوراخ دایره‌ای کوچک دارد و در این ‏محل
می‌تواند به یک سوزن ظریف میان‌تهی متصل شود و برای تزریق و یا کشیدن مایعات ‏و
گازها مورد استفاده قرار گیرد. اما اگر اشکال ابتدایی سرنگ‌ها را مد نظر قرار دهیم
، ‏تارخچه سرنگ به میزان زیادی متفاوت می‌شود:‏

۱۲۹ تا ۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح : جالینوس ، طبیب یونانی ، شکلی
ابتدایی از ‏سرنگ را ایجاد کرده بود که به یاری آن در هنگام تشریح مردگان می‌توانست
خون را به ‏رگ‌های مغزی تزریق کند.‏

قرن نهم میلادی : پزشکی عراقی- مصری به نام علی الموصلی از یک شیشه ‏استوانه‌ای
میان‌تهی برای ساکشن و برداشتن کاتاراکت استفاده کرد.‏

سال ۱۷۶۰ : اشکال ابتدایی تزریق درون وریدی و انفوزیون مایعات شروع شد.‏

سال ۱۸۴۴ : یک پزشک ایرلندی به نام دکتر فرانسیس رایند ، سوزن میان‌تهی
را اختراع ‏کرد.‏

سال ۱۸۵۳ : در این سال دکتر الکساندر وود (متولد سال ۱۸۱۷) ، نوعی از
سرنگ را که ‏می‌توانست برای تزریقات زیرجلدی به کار رود اختراع کرد. دکتر وود از
سال ۱۸۵۰ دبیری ‏کالج سلطنتی ادینبورگ را برعهده داشت . وی با قرار دادن یک سوزن
میان‌تهی در انتهای ‏یک پیستون فلزی توانست شکلی تقریبا امروزی از سرنگ را اختراع
کند . وی در آن سال ‏در مجله پزشکی مقاله کوتاهی با این عنوان چاپ کرد: “روشی تازه
برای درمان نورالژی با ‏استفاده مستقیم از مخدرها در نقاط دردناک”. در این مقاله وی
به این مطلب اشاره کرده ‏بود که شیوه وی می‌تواند برای تزریق سایر داروها هم مورد
استفاده قرار بگیرد و منحصر ‏به تزریق مخدرها نیست. ‏

الکساندر وود

 درست در همین زمان و به طور جداگانه یک پزشک فرانسوس به نام دکتر چارلز
پراواز ، ‏اختراع کاملا مشابهی انجام داد و توانست یک سرنگ فلزی ایجاد کند. وی از
اختراعش ‏برای درمان آنوریسم استفاده کرد. دکتر پراواز یک ارتوپد بود و گرچه به
خاطر اختراع ‏سرنگ مشهور شد ولی کارهای بسیار جالبی در درمان اسکولیوز و دررفتگی
مادرزادی ‏مفصل هیپ هم انجام داد.‏ سرنگ‌های واکسناسیون : مخترع سرنگ‌های ویژه
واکسناسیون شخصی به نام بنجامین ‏روبین بوده است.‏ 

پانسمان و انواع پانسمان زخم

ارسال شده در: هومینو | ۰

پانسمان زخم

پانسمان را قرار دادن پوشش حفاظتی برروی زخم می گویند، که مهمترین شرط آن استریل بودن پانسمان

است هدف از پانسمان زخم تسهیل در بهبودی زخم، پیشگیری از عفونت، جلوگیری از خونریزی، کمک به

فرایند التیام زخم، عایق دما، حفظ رطوبت زخم و حفاظت زخم از صدمات مکانیکی است. با هومینو همراه باشید.

انواع پانسمان

پانسمان باز

در این نوع پانسمان پس از شستشوی زخم و استفاده از داروی مناسب روی آن پوشیده نمی شود. در صحنه

حادثه چندان کاربرد ندارد و در درمانگاه ها و مراکز درمانی به کار گرفته می شود.

پانسمان بسته

در این نوع پانسمان پس از اقدامات ضروری روی آن توسط گاز استریل یا مواد مشابه پوشانده می شود.

پانسمان‌های جدید شامل

آلژینات، هیدروکلوئید، فوم، هیدروژل و فیلم ترانسپارنت می‌باشد؛ که هر یک بعلت دارا بودن بعضی از

ویژگی‌های یک پانسمان مطلوب مورد توجه می‌باشند.

پانسمان‌ چسبدار یا چسب‌ زخم ‌

برای‌ پوشاندن‌ خراش‌ها و بریدگی‌های‌ کوچک‌ به‌ کار می‌روند.

پانسمان‌ استریل ‌

ازیک‌ لایه‌ پانسمان‌ متصل‌ به‌ یک‌ باند رولی‌ تشکیل‌ وکاملاً در یک‌ پوشش‌ محافظ‌ پیچیده‌ شده‌اند.

پوشش‌ چشمی‌ استریل ‌

برای‌ محافظت‌ از چشم‌ آسیب‌ دیده‌ به‌ کار می‌روند، که گاها به یک باند برای استحکام بیشتر همراه است.

اهداف پانسمان

کمک به کنترل خونریزی
جذب خون و ترشحات زخم
جلوگیری از آلودگی زخم
حفاظت زخم از میکروبها و صدمات در طول التیام
نگهداری زخم

ابزار مورد نیاز پانسمان

گاز یا تنزیب استریل : پارچه توری مخصوص در اندازه های مختلف می باشد.
پد : لایه هایی از پنبه و گاز و یا پارچه دیگر است که قدرت جذب ترشحات را دارد.
باند و چسب : برای ثابت کردن پانسمان از آن استفاده می شود.
پنس ، قیچی و رسیور
مواد ضد عفونی کننده و تمیز کننده مانند سرم و بتادین

پانسمان زخم چگونه انجام میشود

در مواجهه با هر زخم پوستی اولین اقدام بند آوردن خونریزی از زخم است. در این مورد بطور مفصل در مقاله

“چگونه خونریزی از زخم را متوقف کنیم” بحث شده است. پس از قطع خونریزی باید روی زخم پوشیده شود

تا میکروب ها نتوانند به درون زخم وارد شوند و پس از آن باید بیمار را به پزشک رساند تا درمان قطعی را انجام دهد.

برای پوشاندن روی زخم از یک پارچه تمیز نخی استفاده میشود. پوشاندن زخم را پانسمان Dressing میگویند.

پارچه های نخی با استانداردهای خاص را که برای پانسمان زخم بکار میبرند گاز Gauze مینامند. این پارچه ها

از نخ پنبه ای تهیه شده و بافت آن بسیار شل است بطوریکه ساختمان نرم و لطیفی به آن میدهد.

بافت شل آن موجب میشود تا خلل و فرج زیادی داشته باشد تا هم بتواند ترشحات زخم را به خود جذب کرده و

هم اجازه تنفس و تعریق را به پوست اطراف زخم بدهد. این پارچه ها را چند تا کرده اند تا بعد از تا خوردن به اندازه حدود ده در ده سانتیمتر برسد.

قبل از مواجهه با هر زخمی اگر امکان دارد باید ابتدا دستان خود را با آب و صابون شستشو دهیم تا میکروب

جدیدی را به داخل زخم وارد نکنیم.

اگر زخم خونریزی واضحی ندارد و عمقی نیست میتوان ابتدا آب تمیز و جاری را از روی آن عبور داد. این کار

موجب میشود تعداد میکروب های درون زخم کاهش یافته و احتمال عفونت آن کم شود. پوست اطراف زخم

را میتوان با آب و صابون تمیز کرد. باید مواظب بود صابون در داخل زخم نرود مگر اینکه زخم بر اثر گزش یک

پستاندار (مانند سگ) مشکوک به هاری ایجاد شده باشد که در این صورت باید درون زخم را خوب با آب و

صابون بمدت ده دقیقه شستشو داد. در زخم های معمولی اگر کمی صابون به درون زخم رفت مشکل

خاصی ایجاد نشده و با آب شسته میشود.

در صورتی که زخم عمقی باشد ( یعنی چربی زیر پوست دیده شود) و یا زخم خونریزی زیادی داشته است نباید شسته شود.

اگر اجسام خارجی در درون زخم وجود دارند و میتوان آنها را به راحتی از درون زخم برداشت این کار را

انجام میدهیم. البته اگر احتمال میدهیم با برداشتن جسم خارجی زخم خونریزی میکند این کار را انجام نمی دهیم.

زخم را دستکاری نمیکنیم چون هم خطر خونریزی وجود دارد و هم احتمال دارد که با دستکاری ما

میکروب های جدیدی به درون زخم وارد شوند.

نیازی به استفاده از محلول های ضد عفونی مانند بتادین یا پمادهای آنتی بیوتیک در داخل زخم وجود ندارد.

به اندازه کافی گاز یا پارچه تمیز را بر روی زخم قرار میدهیم. هر چه زخم بزرگتر باشد باید گاز بیشتری

بر روی زخم گذاشته شود. سپس باید به وسیله ای گاز ها را بیحرکت کرد. در صورتی که زخم کوچک

باشد میتواند حاشیه های گاز را با چسب مخصوص به پوست محکم کرد. وقتی زخم بزرگتر است و یا

با خونریزی همراه بوده است گازها را باند به اندام میبندیم.

مراحل بانداژ یک زخم

باند یک نوار پارچه ای از جنس گاز است. بستن گازها با باند را بانداژ Bandage میگویند. برای بانداژ

میتوان از باند نخی یا باند کشی استفاده کرد. بانداژ باید به اندازه ای سفت بسته شود که فشار

ملایمی را بر روی گازها وارد کند. بانداژ نباید سفت بسته شود چون میتواند بر روی عروق و اعصاب

اندام فشار وارد کرده و به آنها آسیب برساند. در صورتی که بانداژ سفت باشد بعد از چند دقیقه قسمتی

از اندام که پایینتر از آن است متورم، کبود یا رنگ پریده میشود. در این صورت باید بانداژ باز شده و مجددا شل تر بسته شود.

پس از اتمام بانداژ باید بیمار را به پزشک رساند تا درمان نهایی به توسط وی انجام شود.

نکات مهم در مورد پانسمان

پانسمان باید استریل یا خیلی تمیز باشد.

پانسمان باید جذب کننده باشد، زیرا اگر عرق پوست نتواند بخار شود پوست اطراف زخم مرطوب خواهد ماند

و محیط مناسبی برای رشد باکتریها بوجود می‌آید که از بهبود زخم جلوگیری کرده و یا آن ذا به تعویق می‌اندازد.

قبل از پانسمان دست ها را کاملاَ با آب و صابون بشویید و خشک نمایید. در صورت امکان دست ها را با الکل سفید ضد عفونی کنید.
برای پانسمان از دستکش و ماسک استفاده نمایید.

به هنگام پانسمان از صحبت کردن ، عطسه و سرفه اجتناب نمایید.

در هنگام تمیز کردن زخم باید عمل پاک سازی و ضد عفونی را از مرکز زخم به اطراف با حرکات دورانی انجام داد.

v هرگز در صحنه حادثه زخم را نشویید، چرا که باعث افزایش خطر عفونت و تشدید خونریزی می شود.

قبل از بستن زخم خونریزی باید به طور کامل کنترل شود.

اگر پس از قرار دادن گاز یا پد استریل بر روی زخم ،خونریزی از آن به بیرون نفوذ کرد،هرگز آن را بر ندارید ،

بلکه گاز دیگری بر روی آن قرار دهید.زیرا موجب خونریزی مجدد می شود. اگر خون‌ به‌ داخل‌ پانسمان‌ دوم‌

هم‌ نشت‌ کرد، هر دو پانسمان‌ را کاملاً بردارید و با گذاشتن‌ یک‌ پانسمان‌ تازه‌ به‌ جای‌ آنها، محل‌ خونریزی‌ را تحت‌ فشار قرار دهید.

پانسمان باید تمام زخم را بپوشاند.

پانسمان‌ را مستقیماً بر روی‌ زخم‌ قرار بدهید؛ هرگز آن‌ را از کنار به‌ روی‌ زخم‌ نکشید.