• تزریق

دانستنیهای تزریقات

ارسال شده در: هومینو | ۰

برای پنی سیلین از سوزن بزرک استفاده کنید و سریع بعد از حل شدن تزریقات رو انجام دهید .

این پودر زود سفت میشود و سوزن را مسدود میکند .اگر گیر کرد باید خارج کنید ،اندکی آب مقطر به ان اضافه کنید و سر سوزن را عوض کنید .

آمپول ها را مخلوط نکنید .

به افرادزیر بیست و پنج سال دیکلوفناک نزنید

پیروکسیکام کمتر فلج شل میدهد وبرای افرادزیر۱۸سال آمپول پیروکسیکام تزریق نشود

در زنان حامله لیدوکایین نزنید ، برای بقیه میشود نیم سی سی محلول دو درصد رابا آنتی بیوتیک مخلوط کرد.

کورتون ها در حاملگی ممنوع هستند بجز هیدروکرورتیزون و پردنیزولون ، که دومی بخاطر اثر طولانی و دیابت حاملگی و ادم و فشارخون حاملگی تجویز نمیشود مگر در شرایط خاص

دگزامتازون و همه استرویید ها باعث افزایش فشار خون و قند خون میشوند ، دقت کنید در بیمار مستعد میتواند باعث سکته مغزی یا کمای دیابتی شود .

دیکلوفناک با بسیاری از دارو ها رسوب میدهد و باید جدا در طرف دیگر زده شود.

هیوسین در خیلی ها تپش شدید و حتی ایست قلبی میدهد ، عوارض دیسیکلومین کمتر است.

پلازیل باعث عوارض اکستراپیرامیدال ( چشم و گردن قفل به بالا ) میشود .

آمپول کامل پلازیل برای یک فرد۶۰ کیلویی است (۲سی سی ) و برای کودک با سرنگ انسولین تقسیم کنید.

آنتی دوت آن بایپریدین تزریقی است

  • پانسمان

طریقه بانداژ دست و پا

ارسال شده در: هومینو | ۰

آیا تا به حال هنگام بانداژ یک زخم ،دچار مشکل شده‌اید؟

آیا می‌دانید نحوه باندپیچی هر عضو متفاوت بوده و برای

جلوگیری از باز شدن بانداژ نیاز به آموزش و مهارت لازم دارید؟

بانداژ ساعد

از یک باند کناربافت ۵‌/‌۷ سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدای

باند را روی مچ دست قرار داده و ۲ بار دور مچ بچرخانید

تا سر باند ثابت بماند. باند را از پایین به بالا به طرف آرنج

به صورت اریب به طوری که هر دور باند دوسوم از دور

قبلی را بپوشاند، ببندید. در انتها باند را در بالای ساعد با

چسب یا سنجاق ثابت کنید. بانداژ ساق پا نیز به همین روش است.

توجه

بانداژ باید به صورت اریب بسته شود. پیچش حلقوی باند به دور

عضو می‌تواند عروق خونی را مسدود کند. اگر باند را از بالا

به پایین عضو ببندید بانداژ شل و پانسمان در معرض عوامل

میکروبی قرار خواهد گرفت، بنابراین همیشه باند پیچی را از

قسمت باریک‌تر عضو شروع کنید.

بانداژ آرنج

از یک باند کنار بافت ۷.۵ سانتی‌متری استفاده کنید. آرنج را

خم نموده و در وضعیت مناسب حال خود قرار دهید. ابتدای باند

را روی آرنج قرار داده و ۲ بار دور آرنج بچرخانید تا سر باند

ثابت بماند. ادامه باند را یک دور به صورت اریب به دور بازو

بپیچانید. سپس باند را از روی آرنج رد کرده و یک دور اریب

به دور ساعد بپیچانید. این روش را تا زمانی که سطح پانسمان

پوشیده شود ادامه دهید. در آخر انتهای باند را بالای بازو ثابت

کنید. بانداژ زانو نیز به همین روش بسته می‌شود با این تفاوت که

سایز باند زانو باید ۱۰ یا ۱۵ سانتی متری‌ باشد.

بانداژ کف دست

از یک باند کنار بافت ۵ سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدا سر باند را

زیر یا روی مچ دست قرار دهید و ۲ بار دور مچ بچرخانید تا

سر باند ثابت بماند. ادامه باند را از روی دست به طرف انگشت کوچک

و سپس زیر انگشتان برده و از بین ۲ انگشت شست و سبابه رد کنید.

بعد آن را از روی دست به صورت اریب به بالا برده و دور مچ دست

بچرخانید. به این کار ادامه دهید تا پانسمان به خوبی پوشانده شود.

در آخر انتهای باند را روی مچ ثابت کنید. بانداژ کف پا نیز

به همین روش است.

بانداژ جداگانه انگشتان دست

از یک باند کنار بافت ۲.۵ سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدا سر باند را

زیر مچ قرار داده و ۲ بار دور مچ بچرخانید تا سر باند ثابت بماند.

ادامه باند را از روی دست عبور داده و به سمت نوک انگشت مورد

نظر حرکت دهید. باند را از نوک انگشت به سمت پایین انگشت به

صورت اریب بانداژ کرده و در ادامه باند را مجدد از روی دست

عبور دهید و در قسمت مچ ثابت کنید. بانداژ انگشتان پا نیز به همین روش است.

منبع :بیتوته

  • پانسمان

انواع پانسمان ها

ارسال شده در: هومینو | ۰

پانسمان  ها سنتی 

پانسمان های سنتی مانند گاز وپنبه که در کشور ما نیز خیلی رایجند بسیاری از

ویژگیهای یک پانسمان ایده آل را ندارند. مواد و ترکیبات دیگری نیزبرای درمان زخم

استفاده شده اندکه بعضی نسبتا موثر وبعضی غیر موثر و حتی گاهی مضر می باشند.

پانسمان مدرن

این پانسمان ها دردودهه اخیر رواج بیشتری یافته اند وویژگی درمان مرطوب زخم را

فراهم آورده اکثر ویژگیهای یک پانسمان ایده آل را دارند. در کشور ما نیز انواع مختلفی

از این پانسمان ها موجود می باشد و هرروز مصرف آنها رواج بیشتری می یابد با

پیشرفت علوم پزشکی وبیوتکنولوژی هر روزه دردنیا محصولات جدیدتری نیز تولید

ومعرفی می گردند که بعلت تنوع و گستردگی محصولات واینکه بعضی ازآنها در

مرحله بررسی بوده وبسیار گرانند ویا دسترسی به آنها بسیار دشوار است.

فیلم یا پانسمان های

شفاف پانسمان های شفاف برای زخم های نسبتا کم عمق مانند محل اهدای

پوست زخم های جراحی و یا بعنوان پانسمان ثانویه بر روی سایر پانسمان ها استفاده

می شوند. ازاین پانسمان ها می توان برای پیشگری از ایجاد وپیشرفت زخم بستر

در مناطقی از پوست که در معرض فشار وسایش قرار دارند استفاده نمود. این پانسمان ها

در اشکال واندازه های مختلف موجود هستند.

بخیه کردن 

به کار گیری نخ بخیه برای حفظ  ساختار آناتومیک بافت ها و پشتیبانی از زخم ها در

طول التیام زخم. نخ بخیه دو لبه زخم جراحی رابه هم نزدیک کرده  وبه هم پیوند میزند

ودر طول التیام حمایت میکند هدف از بخیه از بین بردن فضای مرده ایجاد شده به علت زخم

برقراری فشار زخم  یکنواخت در طول خطوط لبه زخم مجاور سازی بخش ایی تلیان  لبه های بافت

برقراری فشار عرضی  در محل زخم تا زمانی که بافت ترمیم شده وقدرت کافی برای

نگهداشتن را در کنار هم داشته باشد.

نکته در مورد پانسمان هیدروژل ها

هیدروژل ها به دو شکل صفحه ای وژل بدون شکل موجود هستند. این پانسمان ها درخود

مقدار زیادی آب دارند که به همراه شبکه پلیمری تشکیل ژل می دهند. مثلا ژل کامفیل

درخود ۹۰ درصد آب دارد. نکته: آلژینات ها این پانسمان ها از جلبک های دریایی گرفته می شوند

که مدت ها توسط دریانوردان بعنوان پانسمان زخم استفاده می شدند. به دو صورت ورقه ای

ورشته ای وجود د ارند که به عنوان مثال می توان پانسمان سیسورب ورقه ای وپر کننده رشته ای کامفیل را نام ببرد.

پانسمان فوم ها

پانسمان هایی صفحه ای شکل با ضخامت های مختلف بوده وممکن است در یک سمت با

یک لایه فیلم شفاف چسبدار پوشانده شده باشند. ترکیبات مختلفی همچون پلی اورتان ومواد

اکریلیک وعناصر فوق جاذب درآنها به کار می رود. از جمله آنها می توان به پانسمان بیاتین کامفیل اشاره نمود.

پانسمان هیدروکلوییدها

پانسمان های هیدروکلوییدهرروزرواج بیشتری یافته وانواع مختلفی ازآنها تولید وبه بازارعرضه

می شود آناتومی و فیزیولوژی پوستبه چند صورت است پوست سدی بین اعضای داخلی و

محیط خارجی است ودربسیاری ازاعما ل حیاتی بدن دخالت دارد .به طوریکه انسان بدون آن

نمی تواند زنده بماند.پوست اندامی وسیع با وزن مولکولی ۴کیلوگرم است که سطحی معادل

۲متر مربع را می پوشاند . اجزاء پوستی شامل اپیدرم – درم- ضمائم پوستی وچربی زیرجلداست.

اپیدرم چیست؟  حائل اصلی بدن اپیدرم است ودرزیراپیدرم لایه عروقی درم قراردارد که مسوول نگهداری وتغذیه سلولهای اپیدرم است.

  • تزریقات

در هنگام تزریقات و سرنگها پرستار باید به چه مواردی توجه کند

ارسال شده در: هومینو | ۰

تزریقات و سرنگها یکی از شیوه های رایج در تجویز داروها و اجرای نمونه گیری ها می باشد

که در صورت  رعایت نکردن  استانداردهای ایمنی، خطراتی را برای هر دو طرف دارد

بر اساس تحقیقات بعمل آمده سالانه حدود ۱۶ بیلیون تزریق در کشورهای در حال

توسعه انجام میشود که حداقل ۵۰ درصد آن غیرایمن می باشد. خطر تزریقات غیر

ایمن یک تهدید جدی است و استفاده نامناسب از سرنگها و سوزن ها می تواند باعث

انتقال عفونت و تهدید زندگی گردد. برای مثال هپاتیت C و B HIV می توانند در اثر تزریق غیر ایمن منتقل گردد.

تهیه امکانات و شرایط کافی برای اجرای سیاست مربوط به تزریقات ضروری بوده و بایستی:

-۱ تمام وسایل مورد نیاز مناسب از قبیل سرنگها، سر سوز نها، جعبه ها و …… همواره فراهم باشد.

-۲ بایستی سیستم تهیه وسایل مورد نظر طوری طراحی شود که همواره این وسایل در دسترس باشد

-۳ سرنگهای یکبار مصرف در سایزهای مختلف بایستی به میزان حداقل مصرف یک ماه موجود باشد.

-۴ تهیه جعبه های ایمنی مخصوص دفع اشیاء تیز و برنده به تعداد کافی برای تمام واحدها تهیه گردد.

همچنین کنترل و نظارت بر استفاده از سرنگها، سر سوزن ها و اجرای سیاست مربوطه به صورت

برنامه ریزی شده یک اقدام حیاتی بشمار می آید که بایستی بطور مستمر انجام گردد و ضمن

تهیه فهرست کنترل مناسب کیفیت اجرای سیاست ثبت و امکان ارتقاء فرآیند را فراهم آورد.

راهنمای کشیدن دارو از آمپول و ویال: اقدامات اولیه : دستها بر اساس سیاست و رویه بهداشت

دست شستو شده و یا از ژل مخصوص استفاده نمائید. دستکش بپوشید (در زمان وجود آلودگی

از قبیل خون و ترشحات بدن بیمار پوشیدن دستکش ضروری است). نکته: دستکش ها بایستی

پس از انجام تزریق برای هر بیمار تعویض گردد. وسایل لازم را آماده کنید (سرنگ و سوزن با اندازه

مناسب نوع تزریق، پنبه الکل، دستکش یکبار مصرف، آمپول یا ویال دارو، کاردکس داروئی).

تاریخچه دارویی و سوابق حساسیت بیمار را کنترل کنید. کاردکس داروئی را از نظر نام دارو،

مقدار تجویز، تاریخ، زمان تزریق و سرنگها  راه و روش تزریق با دستور پزشک تطبیق دهید (این کار بایستی

در هر بار تزریق انجام شود). بیمار را با پرسیدن نام او و مطابقت با اطلاعات مچ بند (در بیمار بستری)

شناسایی کنید. در اتاق را بسته و جهت حفظ حریم خصوصی بیمار از عدم تردد دیگران در زمان

تزریق و سرنگها اطمینان حاصل کنید. سرنگ را از نظر سالم بودن بسته بندی، نداشتن شکستگی و اشکالات

احتمالی کنترل نمایند مقدار تجویز دارو را از روی بر چسب آن خوانده، پس از محاسبه مقدار دارو

بر اساس تجویز، آنرا با سرنگ بکشید و هوای داخل سرنگ را خالی نمایید. محل مناسب برای

تزریق و سرنگها را مشخص کرده ناحیه را از نظر خارش، التهاب، یا ورم بررسی کنید. روی بدن بیمار را با گان

یا ملافه بپوشانید. در تزریقات IM، سر سوزن را تعویض کنید در صورت داشتن تزریقات مکرر،

در هر بار ناحیه را تغییر دهید. پاسخهای کلامی و غیر کلامی بیمار را مانند تغییرات وضعیت بدن، نسبت

به تزریق مورد مشاهده قرار دهید. طرز آماده کردن آمپول :

١ – سر آمپول را پس از توجه به نقطه برش( علامتی روی خود آمپول است)توسط پنبه الکل با انگشتان خود گرفته و بشکنید.

٢ – سر سوزن را با دقت و بدون تماس با دیواره بیرونی آمپول وارد آمپول کرده تمام محتویات آنرا بکشید.

٣ – در صورت کشیده شدن حباب هوا بداخل سرنگ، آنرا بصورتی که سوزن آن به طرف بالا باشد

گرفته توسط چند ضربه آهسته با انگشتان دست به بدنه سرنگ، حبابها را در قسمت بالای آن جمع کنید .

سپس به آرامی با فشار دادن پیستون سرنگ، هوا را به بیرون تخلیه کنید. ۴- در مواردی که دارو در سرنگهای

از قبل پر شده وآماده تزریق و PACK شده اند، هوای موجود آن را خالی نکنید. طرز آماده کردن و یال:

١– درپوش فلزی روی ویال را جدا نمایید. ٢– سر ویال را با پنبه الکل ضدعفونی کنید.

٣– سرنگ را از پوشش خود خارج کرده به اندازه حجم دارویی که باید کشیده شود، هوا به داخل آن بکشید.

۴– سر سوزن را وارد ویال کرده، هوای درون سرنگ را به داخل ویال بفرستید.

۵– ویال را بصورت معکوس بین انگشتان دست گرفته، به آرامی پیستون سرنگ را بطرف خارج کشیده، دارو را آسپیره کنید.

۶– همیشه سر سوزن را زیر سطح مایع درون ویال نگهدارید تا همه دارو را بکشید. ٧– پس از خارج کردن سوزن،

هوای باقیمانده درون سرنگ را تخلیه کرده، سر سوزن را تعویض کنید. 

  • تزریق

آموزش کامل انواع تزریق ۲

ارسال شده در: هومینو | ۰

سوزن ها : NEEDLES

ذر تزریق سوزن ها در بسته بندی جدا وجود ندارند که بتوان سوزن مورد نظر را انتخاب کرد.

بعضی سوزن ها همراه با سرنگ استاندارد بصورت بسته بندی شده موجود نیست .

مثل سرنگ های انسولین و تویرکولین. جنس بیشتر سوزن ها STainless است .

اگرچه بعضی از کاتترهای وریدی پلاستیکی هستند. سوزن ها یکبار مصرف هستند

به جز آنهایی که ازsteel فولاد جراحی ساخته می شوند که به سرنگ های شیشه ای متصل می شوند.

هر سوزن سه قسمت دارد:

۱ـHUb یا قسمتی که به سرنگ متصل است.

۲ـ shaft یا تنه سوزن که به قسمت Hub متصل می شود

۳ـ BeVel نوک تیز سوزن .

پرستار ممکن است برای متصل کردن سوزن به سرنگ ، Hubرا دردست بگیرد تا

مطمئن شود به سرنگ وصل شده است . با وجود این قسمت تنه و نوک سوزن

در همه حال استریل باقی می ماند.

هر سوزن سه ویژگی دارد:

۱ـ نوک تیز سوزن       ۲ـ طول تنه سوزن          ۳ـ شماره سوزن یا قطر

سوزن هائی که BeVel آنها کوتاه است برای تزریقات وریدی مناسب هستند چون

که این سوزن ها در مجاورت دیواره داخلی ورید با آسانی بسته نمی شوند.

سوزن هایی BeVel,s بلندتری دارند تیز تر هستند که در تزریقات زیر جلدی و

عضلانی برای مریض ناراحتی کمتری ایجاد می کنند.

طول سوزن ها از  اینچ تا ۵ اینچ متغیر است اگر چه بیشتر سوزن هائی که توسط

پرستار کاربرد دارد. وزن هایی با طول ۵/۱اینچ است. پرستار بر حسب اندازه و وزن

مریض و نوع بافتی که مایع باید در آن تزریق شود نوع سوزن را انتخاب می کند.

در بچه ها و افراد لاغر سوزن های کوتاه تر به کار برده می شود.

پرستار از سوزن های بلند معمولا «۱تا۵/۱اینچ » برای تزریقات عضلانی و

از سوزن های کوتاه معمولاً   تا    اینچ برای تزریقات زیر جلدی استفاده می کند.

انتخاب نوع سوزن بر حسب قطر با شماره سوزن ، بسته به غلظت مایعی دارد

که قرار است تزریق شود یک سوزن با شماره ۱۸ـ۱۶برای تزریق خون و فرآورده های

آن مناسب است. سوزن درشت. در تزریق خون و فرآورده های آن به خاطر این است

که صدمه کمتری به گلبولهای قرمزی می رسد. برای تزریقات عضلانی از سوزن های

شماره ۲۳ـ۲۰استفاده می شود که باز بستگی به غلظت ماده تزریقی دارد. تزریقات

زیر جلدی احتیاج به سوزن هایی با قطر کمتری دارند (مثلا سوزن شماره۲۵ )، و برای

تزریق داخل جلدی سوزن ریزتری مثل سوزن شماره ۱۶ احتیاج است.

آماده کردن داروهای تزریقـی:

۱ـ آمپول ها یا پوکه ها: آمپول ها شامل دوزهای انفرادی دارویی به شکل مایع هستند

و به اندازه های مختلف موجود هستند. حجم آنها از ۱سی سی تا۱۰ سی سی و یا

بیشتر را شامل می شوند یک آمپول معمولا از یک شیشه شفاف که به یک قسمت

تنگ بنام گردن محدود شده و برای کشیدن مایع آمپول این قسمت باید جدا شود.

خط رنگی که اطراف گردن آمپول است محلی است که فاقد استفاده از تیغ اره و به آسانی

شکسته می شود. در صورتی که آمپول خط رنگی نداشته باشد پرستار باید از تیغ اره

استفاده کند، در هنگام کشیدن مایع آمپول پرستار باید دقت لازم را رعایت تکنیک آسپتیک

بکند و دقت نماید که نوک سوزن با سطح خارجی آمپول تماس پیدا نکند. کشیدن مایع

بداخل سرنگ به آسانی صورت می گیرد.

۲ـ ویال ها:  ویال ها ظرف های شیشه ای یک دوزی یا چند دوزی هستند. یک درپوش لاستیکی

در قسمت بالا دارند . این قسمت پلاستیکی قبل از مصرف بر میله یک روپوش فلزی پوشیده شده است

ویال ها ممکنست شکل جامد یا مایع دارو را دارا باشند. داروهایی که در صورت محلول ماندن

خواص خود را از دست می دهند بصورت پودر ویال قرار می گیرند. اتیکتهای ویال ها نوع حلال

و مقدار آنرا مشخص می کنند.

نرمال سالین و آب مقطر استریل حلالهایی  هستند که بطور معمول در حل کردن ویال ها استفاده

می شوند. بر خلاف آمپول ها که به آسانی در سرنگ کشیده می شوند ویال ها دارای سیستم

بوده که برای بهتر کشیدن مایع درون آن باید اول مقداری  هوا بداخل آن با سرنگ وارد نمود.

عدم وارد نمودن هوا به داخل ویال بعلت خلاء موجود بیرون کشیدن دارو را شکل می کند

برای آماده کردن داروهایی که بصورت پودرهستند پرستار حلال مورد نظر و مقدار آن را بر حسب

برچسب ویال تهیه کرده و بداخل آن تزریق می کنند. بعضی از پودرها به آسانی در حلال ،

حل می شوند ولی گاهی لازمست که برای بهتر حل شدن آن، سوزن را بیرون کشیده و آنرا کاملا مخلوط کرد.

عموما تکان دادن و چرخش ویال در حل کردن دارو مؤثر است. بعد از تهیه ویال های چند دوزی maltidose پرستار

برچسبی تهیه کرده که زمان تهیه و غلظت آن را در هر میلی لیتر روی آن مشخص می کنند .

ویال های چند دوزی معمولا احتیاج به نگهداری در یخچال دارند.

پرستار به چند طریق می تواند ناراحتی بیمار را کاهش دهد.

۱ـ انتخاب یک سوزن نوک تیز با طول و قطر مناسب.

۲ـ انتخاب محل مناسب تزریق و استفاده از مناطق آناتومیک مناسب.

۳ـ قبل از تزریق محل تزریق را یخ بگذارید تا ایجاد بی حسی موضعی کند و از شدت درد بکاهد.

۴ـ سوزن را به نرمی و سریع داخل بافت کنید.

۵ـ سرنگ را در حینی که سوزن در بافت است نگهدارید.

۶ـ برای کم کردن سفتی ، عضلات مریض را در وضعیت مناسب قرار دهید.

۷ـ توجه مریض را با صحبت کردن با او یا معطوف کردن فکرش به چیزهای خوش آیند از تزریق برگردانید.

۸ـ محل تزریق را بعد از تزریق برای چند ثانیه ماساژ دهید مگر ماساژ دادن ممنوع باشد

نکاتی در مورد نحوۀ آماده کردن داروها و سرمها:

۱- شستشوی دستها قبل از آماده کردن و دادن هر نوع داروی تزریقی و خوراکی انجام شود.

۲- از نگهداری هرگونه داروی تزریقی در داخل سرنگ حتی در زمان کوتاه و در یخچال اکیداً خودداری گردد.

۳- هر نوع داروی تزریقی مورد استفاده جهت بیمار باید صرفاً در بالین بیمار در زمان تزریق آماده گردد

و از حل نمودن دارو در اتاق کار باید جداً اجتناب شود.

۴- هر نوع داروی تزریقی باید فقط بوسیلۀ سرنگ مجزا کشیده شده یا حل گردد و

در موقع کشیدن دارو به داخل سرنگ دقت شود که دست با بدنۀ پیستون تماس پیدا نکند.

۵-  استفاده از سرنگ مشترک جهت آماده کردن یا حل کردن چند نوع داروی

مختلف یا مشابه اکیداً ممنوع   می باشد.

۶- جهت جلوگیری از آلودگی میکروبی، در مورد ویالهای تزریقی به شکل وریدی

باید با یک سرنگ دارو حل شده و با سرنگی دیگر دارو به بیمار تزریق گردد.

۷- به نحوه و شرایط نگهداری دارو پس از حل شدن طبق دستور کارخانۀ سازنده

بدقت توجه و عمل شود.

۸- داروهایی که پس از حل شدن براساس دستور کارخانۀ سازنده مجاز به نگهداری

می باشند حتماً روی آنها تاریخ و ساعت درج شود.

۹- شرایط نگهداری داروها از قبیل حفظ دمای مناسب ، محافظت از نور و …

بطور دقیق رعایت شود.

۱۰- چنانچه تجویز برخی از داروها نیاز به ملاحظات خاص نظیر محافظت مسیر تزریق از نور ،

کنترل علائم حیاتی و … دارد حتماً اقدامات لازم انجام گردد.

۱۱- درب لاستیکی ویالهای تزریقی و محل وارد کردن ست سرم در سرمها به هیچ وجه

استریل نمی باشد و باید با محلول ضدعفونی کنندۀ مناسب قبل از استفاده کردن ضد عفونی شود.

۱۲- از سوراخ کردن و زدن سوزن به محفظۀ پلاستیکی سرمهای تزریقی جهت افزایش

سرعت تزریق و جلوگیری از جمع شدگی محفظۀ پلاستیکی که موجب ورود هوای غیر

استریل محیط به محلول استریل داخل محفظه   می شود اکیداً اجتناب و از ستهای

سرم که مجهز به فیلتر می باشند جهت برطرف شدن این مشکل استفاده گردد.

۱۳- در مورد داروهای خوراکی به ویژه قرصها و کپسولها از تماس مستقیم دست با دارو

اجتناب شده و دارو با بسته بندی ایجاد شده توسط شرکت سازنده در اختیار بیمار قرار داده شود.

۱۴- از نگهداری مابقی قرصهای شکسته شده جهت استفاده مجدد به لحاظ پیشگیری

از هرگونه اشتباه و نیز آلوده شدن دارو خودداری شود.

۱۵- از استفادۀ هر نوع داروی خوراکی یا تزریقی که تغییر رنگ پیدا کرده حتی در صورت کمبود جداً خودداری گردد.

۱۶- در پروندۀ بیمار در صفحۀ گزارش پرستاری پس از تیک زدن دارو، نام فرد دهندۀ دارو حتماً نوشته شود.

  • کبد

آبسه کبدی (hepatic abscess)

ارسال شده در: هومینو | ۰

آبسه کبدی عفونت کبد است. اگرچه آبسه کبدی می‌تواند به عنوان عارضه بیماری‌های

کیسه صفرا باشد که در آن عفونت از طریق مجرای صفراوی به کبد ایجاد می‎شود.

علائم آن شامل درد شکم و تب است. درمان آسپیراسیون از راه پوست (قرار دادن یک سوزن

از طریق پوست به داخل آبسه) و یا جراحی لاپاروسکوپی به تخلیه چرک جمع‌آوری شده، با

درمان آنتی‌بیوتیک برای ریشه‎کن کردن عفونت است. آبسه درمان نشده کبدی می‌تواند به

سرعت خطر مرگ را به دنبال داشته باشد.

تجمع چرک در قسمتی از کبد را آبسه کبدی گویند که به دلایلی چون عفونت‎های داخل شکم

(مانند آپاندیسیت، دیورتیکولیت، عفونت‎های داخل خون، عفونت‎های داخل کبدی، اندوسکوپی

اخیر سیستم صفراوی کبدی و صدمات وارد شده به کبد ایجاد می‎شود. نشانه‎های این بیماری

عبارتند از: مدفوع سفید (گچ مانند)، ادرار تیره، تب و لرز، کاهش اشتها، تهوع و استفراغ، درد

شکمی در بالا و سمت راست، کاهش وزن ناخواسته، ضعف و یرقان.

هشدار

در صورت عدم درمان احتمال سپسیس و مرگ وجوددارد. حتی درصورت درمان ۳۰ -۱۰ درصد

احتمال مرگ‌ومیر وجود دارد، بویژه در آنها که بیشتر از یک آبسه دارند.

توصیههای بهداشتی درمانی

برای کاهش احتمال آبسه کبدی بهتر است هرچه سریعتر عفونت‎های شکمی درمان شوند. درمان

این بیماران برتخلیه چرک توسط درن (از روی پوست)و دریافت آنتی‌بیوتیک برای مدت ۶-۴ هفته.

البته گاهی درمان آنتی‌بیوتیکی تنها می‌تواند کافی باشد.

انواع

تاریخچه تشخیص آبسه‌های کبدی به زمان بقراط حکیم برمی‌گردد و آبسه‌های کبدی براساس

عوامل ایجادکننده آنها به سه دسته تقسیم می‌شوند:

.۱آبسه پیوژنیک کبد که بوسیله میکروبهایی مانند ایشریشیا کولی، کلبسیلا، پروتئوس، اینتروکوک،

استافیلوکوک طلائی، استرپتوکوک فیکالیس، استرپتوکوک میلری و میکروبهای بی هوازی مانند خانواده

باکتروئید ایجاد می‎شود و گاهی اوقات چند میکروب با هم در ایجاد آن نقش دارند.

.۲آبسه آمیبی کبد که بوسیله آمیب هیستولیتیکا ایجاد می‎شود.

.۳آبسه قارچی کبد که بوسیله قارچ خانواده کاندیدا ایجاد می‎شود.

آسیب‌شناسی

آبسه کبدی معمولأ به شکل یک کیسه پر از چرک که همان لاشه گلبول‌های سفید، باکتریها و بقایای

سلولهای مرده هستند، فضایی از جسم کبد را اشغال نموده و می‌تواند با فشاری که به بافت‌های اطراف

خود در۲ داخل کبد وارد می‌نماید باعث بروز مشکلاتی برای بیمار شود.

علتشناسی

شایعترین علتهایی که باعث ایجاد آبسه پیوژنیک کبد می‌شوند عبارتند از:

عفونت و التهاب سیستم صفراوی از خود کبد گرفته تا کیسه صفرا و لوزالمعده یا همان پانکراس

سیروز کبدی

پیوند کبد

 آمبولی شریان کبد در بیماران مبتلا به سرطان کبد

.۵ بستری شدن در بیمارستان به هر علتی

 ضعف سیستم ایمنی بدن به هر دلیلی مانند سوء تغذیه، ایدز یا مصرف داروهای پایین آورنده سیستم ایمنی

 کهولت سن

.۸ پاره شدن آپاندیس

.۹ سرطان لوزالمعده

.۱۰ التهابها و عفونت‎های روده ها مانند بیماری کرون یا دایورتیکولیت

.۱۱ عفونت خون یا سپتیسمی

.۱۲ ضربه به کبد

آبسه‌های آمیبی کبد در اثر آمیبی از روده بزرگ ایجاد می‌شوند، به این صورت که بیمار معمولأ دچار یک اسهال

آمیبی خونی شده و بدون درمان خود به خود خوب شده و بعدها مثلأ بعد از ۶ ماه دچار آبسه آمیبی کبد می‎شود

و اکثر بیماران هنگام گرفتن تاریخچه بیماری، آن اسهال خونی آمیبی را که ۶ ماه پیش به آن دچار شده بودند، به یاد.

آبسه‌های قارچی کبد در افرادی که سیستم ایمنی پایینی به هر دلیل دارند مانند دیابت، ایدز و مصرف داروهای

پایین‌آورنده ایمنی، در اثر رشد وسیع قارچ‌های خانواده کاندیدا در روده بزرگ، به آن مبتلا می‌شوند.

علائم

یک بیمار آبسه کبدی معمولأ با یک تب و شکم درد مراجعه می‌کند، اما به ندرت محل دقیق درد را در بالای سمت

راست شکم یعنی جایی که کبد قرار دارد نشان می دهد و این می‌تواند ورزیده‌ترین پزشکان را گمراه کند.

علاوه بر تب و لرز که از شایعترین علائم بیماری هستند، حالت تهوع و استفراغ، کاهش وزن، زردی یا همان یرقان می‌توانند

از علائم دیگر بیماری باشند. گلبول‌های سفید معمولأ بالا می‌روند، بیلی روبین و آلکالین فسفات از بالا می‌روند،

اما آنزیم‌های کبدی خیلی بالا نمی‌روند و آلبومین سرم کاهش می‌یابد.

تشخیص

در اکثر مواقع پزشک با گرفتن یک تاریخچه دقیق بیمار، یک معاینه فیزیکی دقیق و انجام کارهای تصویربرداری مانند

سونوگرافی و سی‎تی‎اسکن به تشخیص می‌رسد. نکته بسیار مهم در تشخیص آبسه‌های کبدی متمایز نمودن

آبسه پیوژنیک از آبسه آمیبی است، زیرا درمان و پیش آگهی آنها کاملأ متفاوت است و تشخیص به موقع نوع

آبسه می‌تواند جان بیمار را نجات دهد. تمایز بین این دو نوع آبسه به سه روش صورت می‌گیرد:

 آزمایش سرولوژی یا هماگلوتینین برای آمیب هیستولیتیکا

.۲ کشت میکروبی آبسه

پاسخ به درمان آزمایشی

معمولأ وقتی بیمار یک جوان سالم است و فقط یک آبسه در لوب راست کبد خود دارد و کبد در معاینه دردناک است

و تیتر سرولوژی آمیبی او بالاتر از۲ ۲۵۶/۱ است به آبسه آمیبی بیشتر مشکوک می‎شویم، اما اگر بیمار یک بیمار بالای

۵۰ سال و مبتلا به دیابت و یرقان است و در معاینه می بینیم که ریه هم درگیر است و بیمار چند تا آبسه در نقاط

مختلف کبد خود دارد و تست سرولوژی آمیبی او کمتر از ۲۵۶/۱ می‌باشد و آلبومین سرم او هم پایین است،

بیشتر آبسه پیوژنیک برای او مطرح می‎شود.

درمان

درمان آبسه‌های کبد، براساس عوامل ایجادکننده آنها هم احتیاج به آنتی‌بیوتیک مناسب و هم احتیاج به تخلیه

جراحی دارد. بعضی مواقع اگر در دسترس باشد، تحت راهگشایی سی‎تی‎اسکن، جراح یک لوله وارد آبسه نموده

و آن را تخلیه می‌نماید، اما چنانچه آبسه زیاد در دسترس نباشد، عمل جراحی لازم است.

  • درمان

بیماری روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

بیماری روماتیسم مفصلی

روماتیسم مفصلی یک بیماری است که می تواند درد و تورم در مفصل ایجاد کند.

این چیزی است که به عنوان یک وضعیت ایمنی خودکار شناخته می شود. این بدان

معنی است که سیستم ایمنی بدن و سیستم دفاع شخصی طبیعی بدن مختل

می شود و شروع به حمله بافت های سالم بدن می کند.

علائم بیماری روماتیسم (آرتریت روماتوئید)

علائم اصلی بیماری درد و سفت شدن مفصل است قبل از اینکه علائم تشدید پیدا کند

ممکن است در شروع بیماری فرد علائم درد را در بدن خود حس کند. داشتن این علائم

می تواند به افراد کمک کند در اولین فرصت به درمان آن بپردازد.

نشانه های هشدار اولیه در روماتیسم  مفصلی شامل موارد زیر می باشد:

·  درد مفصلی

· کاهش وزن

· تورم مفصل

·  تب خفیف

· بی حسی و گزگز

·خستگی و کمبود انرژی

بیماری روماتیسم مفصلی

علل ایجاد روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید)  

سن

این بیماری بر بزرگسالان در هر سنی تاثیر می گذارد که اکثر افراد بین ۴۰ تا ۶۰ سال تشخیص داده می شود.

ژنتیک

روماتیسم مفصلی به دلیل ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی مانند سیگار کشیدن و رژیم غذایی تاثیر گذار است.

وزن

اگر اضافه وزن دارید ابتلا به این بیماری به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. شاخص

توده بدنی (BMI) یک اندازه گیری است که قد و وزن شما را محاسبه می کند.

اگر BMI  است:

زیر ۱۸.۵ شما در دامنه کم وزن هستید.

بین ۱۸.۵ و ۲۴.۹ شما در محدوده وزن سالم هستید.

بین ۲۵ و ۲۹.۹ شما در محدوده اضافه وزن سالم هستید.

بین ۳۰ و ۳۹.۹ شما در محدوده چاق هستید.

سیگار کشیدن

سیگار کشیدن به طور قابل توجهی ابتلا به روماتیسم مفصلی را افزایش می دهد.

رژیم غذایی

شواهدی وجود دارد که مصرف زیاد گوشت قرمز و استفاده نکردن ویتامین C خطر ابتلا به

روماتیسم مفصلی بطور قابل توجهی افزایش می دهد.

علل ایجاد روماتیسم مفصلی

 

چگونگی تشخیص رماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید)

تشخیص آرتریت روماتوئید مبتنی بر علائم یک معاینه فیزیکی، نتایج اشعه ایکس، اسکن و آزمایش خون است.

آزمایش خون

آزمایش خون ممکن است برای پیدا کردن تغییرات در خون شما که توسط التهاب به وجود آمده، استفاده می شود.

آنها همچنین می توانند نشان دهنده  (سطح پایین آهن در خون شما) باشد، زیرا کم خونی در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید شایع است.

اشعه ایکس و سایر آزمایشات

اشعه ایکس هر گونه آسیب ناشی از التهاب آرتریت روماتوئید در مفاصل را نشان می دهد.

درمان رماتیسم مفصلی 

انواع درمان های موجود برای آرتریت روماتوئید وجود دارد که هر چه زودتر درمان انجام شود

سریعتر به جواب خواهید رسید که سه راه اصلی برای درمان آن عبارتند از:

· دارو

· درمان های فیزیکی

·عمل جراحی

هومینو  با داشتن کادری مجرب امکان ارائه تمامی خدمات پرستاری را برای شما فراهم آورده و

توانایی مراقبت از بیمار در منزل  و فیزیوتراپ و همیار کودک  و پرستار سالمند و روانشناسی  و تزریقات و  خدمات پزشکی و مامایی

برای شما میسر می سازد. جهت اطلاعات بیشتر با مشاورین مجرب تماس به عمل آورید