• ذات‌الریه

بیماری ذات‌الریه چیست؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

بیماری ذات‌الریه عفونتی است که منجر به التهاب و پرشدن فضاهای داخل ریه و مجاری هوایی

از مایع می‌گردد. به دنبال ایجاد عفونت، گلبول‌های سفید به طرف ریه‌ها حرکت می‌کنند

تا با عفونت مبارزه نمایند. اما این جریان منجر به بروز اختلال در عملکرد اصلی ریه یعنی

دریافت اکسیژن از هوا و انتقال آن به سیستم گردش خون می‌گردد.

یک هفته پس از آغاز بیماری در حدود یک سوم از بیماران دچار افزایش تعداد گلبول‌های

سفید خون  می‌شوند. دوره بیماری بین چند روز تا یک ماه و گاهی هم بیشتر ادامه خواهد داشت.

علت بیماری

میکروب‌های متفاوتی عامل ذات الریه هستند. اگرچه بعضی از این میکروب‌ها شایع و

تشخیص آنها آسان است، اما در مواردی تشخیص عامل بیماری بسیار مشکل می‌باشد.

عفونت ریه می‌تواند در اثر باکتری ،ویروس یا قارچ ایجاد شود. در اغلب موارد باکتری‌ها

عامل اصلی ایجاد بیماری هستند.

منشا عفونت

عوامل عفونی معمولا در ریه افراد سالم وجود ندارند. گاهی اوقات آن‌ها توسط جریان

خون به ریه‌ها می‌رسند، ولی اغلب همراه با نفس کشیدن توسط قطرات ریز آب موجود

در هوای تنفسی به ریه‌ها منتقل می‌شوند.

فرد دچار عفونت، با عطسه و سرفه میکروارگانیسم ها را وارد هوا می‌کند. برخی از

میکروارگانیسم ها خصوصا ویروس‌ها همراه تنفس وارد ریه می‌شوند. بعضی از میکروب هایی

که به طور معمول در حلق افراد زندگی می‌کنند بی ضرر هستند. در صورتی که شخص به

هر علت از جمله به علت ابتلا به ویروس، ضعیف شده باشد این میکروب ها به درون ریه‌ها راه می‌یابند.

علائم بیماری

ذات‌الریه بسته به عامل ایجادکننده می‌تواند علائم مختلفی داشته باشد. تب، درد قفسه

سینه، سرفه، کاهش اشتها و ضعف علائم اصلی بیماری هستند.

سرفه در ابتدا ممکن است خشک باشد، اما یک تا دو روز بعد سرفه خلط‌دار می‌شود.

خلط معمولا زرد رنگ است و ممکن است رگه‌های خونی داشته باشد.

تنفس بیمار سریع و سطحی می‌شود و ممکن است بیمار به نفس نفس زدن بیفتد.

در موارد شدید اکسیژن رسانی کاهش می‌یابد و ممکن است علائم کمبود اکسیژن در فرد بروز کند.

تنفس عمیق یا سرفه ممکن است منجر به ایجاد درد عمقی در قفسه سینه شود.

این علامت ممکن است نشان دهنده گسترش عفونت به پرده پوشاننده ریه‌ها باشد.

پیشگیری

– سیگار نکشید. از آنجایی که افراد سیگاری بیش از همه در معرض خطر ابتلا به

این بیماری هستند، ترک سیگار مهم‌ترین عامل پیشگیری از این بیماری می‌باشد.

– از تماس با افراد مبتلا به عفونت‌های تنفسی خودداری کنید.

– از مواجهه با سرما یا خیس بودن در هوای سرد خودداری کنید.

– تغذیه مناسب به خصوص در کودکان عامل مهمی در پیشگیری از عفونت‌های ریه است.

– درمان به موقع عفونت‌های ساده تنفسی، احتمال عفونت ریه را کاهش می‌دهد.

– ویتامین‌های تازه به خصوص ویتامین C مصرف کنید.

واکسن می‌تواند از ابتلا به برخی انواع عفونت ریه جلوگیری کند، البته واکسن برای تمام
افراد ضروری نیست و بیشتر به افراد در معرض خطر توصیه می‌شود. واکسن‌هایی که
بیشتر توصیه به آن‌ها شده است آنفلوآنزا و پنوموکوک است

– سالخوردگان و کودکان کم سن بهتر است در محل‌هایی که احتمال آلودگی در آن‌ها بیشتر است حضور نیابند.

– خودسرانه دارو به خصوص آنتی‌بیوتیک و داروهای کورتون‌دار مصرف نکنید.

– اگر مبتلا به بیماری‌های مزمن هستید، حتما برای پیشگیری با پزشک مشورت کنید.

افراد در معرض خطر ذات‌الریه

هر چند همه ممکن است به این بیماری مبتلا شوند، با این وجود برخی افراد استعداد

بیشتری برای ابتلا به این بیماری دارند. در راس این افراد باید از سیگاری‌ها نام برد.

افراد در سنین بسیار بالا و بسیار پایین (نوزادان و افراد مسن) نیز سیستم دفاعی

ضعیف‌تری دارند و شانس ابتلایشان بیشتر است.

کسانی که به هر دلیل سیستم ایمنی بدنشان ضعیف شده است (مثل مبتلایان به ایدز،

کسانی که داروهای شیمی‌درمانی استفاده می‌کنند) نیز جزیی از این دسته محسوب می‌شوند.

کسانی که مبتلا به بیماری‌هایی تضعیف‌کننده مقاومت بدن نظیر بیماری‌های قلبی، سرطان،

سل، نارسایی احتقانی قلب، دیابت، یا بیماری‌های مزمن ریوی هستند نیز باید بیشتر مراقب خود باشند.

افرادی که طحال آنان برداشته شده است نیز در معرض خطر بیشتری هستند.

درمان ذات‌الریه

درمان بیماری کاملا با توجه به علت آن انجام می‌شود. گاهی بیمار به صورت سرپایی درمان می‌شود

و گاهی نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد. البته در اکثر بیماران درمان این عفونت در منزل انجام می‌گیرد.

مصرف داروهای ضد باکتری، ضدویروس یا ضد قارچ به صورت خوراکی یا تزریقی، فیزیوتراپی قفسه

سینه و در مواردی اکسیژن، درمان‌های اصلی بیماری محسوب می‌شوند.

برای درد خفیف، تب و احتقان ممکن است از داروهایی نظیر استامینوفن یا قطره‌های بینی،

اسپری‌ها یا قرص‌های ضداحتقان استفاده شود.

بیماران می‌توانند از یک دستگاه مرطوب‌کننده با بخار سرد برای مرطوب کردن هوا استفاده کنند.

برای تخفیف درد سینه می‌توان از یک بالشتک گرم‌کننده یا کمپرس گرم بر روی قفسه سینه استفاده کرد.

پزشکان توصیه می‌کنند برای کمک به تخلیه ترشحات ریوی (خلط)، بیمار سرفه کند و تنفس عمیق بکشد.

  • سالمند

رعایت حفظ بهداشت خواب سالمندان

ارسال شده در: هومینو | ۰

تامین کیفیت و کمیت خواب برای حفظ سلامت جسمانی و روانی افراد به ویژه برای سالمندان بسیار اهمیت دارد.

با رعایت موارد زیر میتوان در حفظ بهداشت خواب اقدام موثری انجام داد:

اجتناب و یا به حداقل رساندن مصرف چای، قهوه، سیگار، محرک ها، الکل به ویژه قبل از خواب

ورزش منظم مانند قدم زدن خارج از منزل در عصرها و غروب اما نه نزدیک به زمان خواب.

بر حسب فصل سال بهترین زمان پیاده روی عصرها بین ساعت ۳ تا ۵ غروب میباشد.

مواجهه با نور طبیعی در طول روز به ویژه بعد از ظهرها حداقل به مدت یک تا دو ساعت.

اجتناب از چرت زدن بعد از ساعت ۲ عصر، محدود کردن چرت‌ها فقط به یک چرت کمتر از

۳۰ دقیقه به ویژه بعد از صرف ناهار. چرت طولانی تر از ۳۰ دقیقه باعث خواب آلودگی و نیز اختلال در خواب شب می شود.

بررسی اثر داروهای مصرفی بر خواب. نظر به اینکه بیشتر سالمندان حداقل چهار نوع دارو

برای بیماریهای جسمانی خود مصرف می کنند، داشتن آگاهی از اثرات خواب آوری آنان

می تواند شما را در کنترل اختلال خواب شبانه کمک کند.

رفتن به رختخواب فقط در صورت داشتن خواب. استفاده از رختخواب برای مطالعه یا فکر

کردن می تواند به بیخوابی منجر گردد.

وجود دمای مناسب در اطاق خواب.

نور و صدای حداقل ممکن، در زمان خواب.

در صورت گرسنگی، بین وعده غذاهای اصلی، غذای مختصری میل نمایید.

از خوردن غذای سنگین پیش از خواب شبانه اجتناب نمایید.

محدود کردن مصرف مایعات از عصر به بعد.

داشتن برنامه منظم غذایی، ورزشی و خواب در ساعات مشخصی در طول مدت ۲۴ ساعت.

صحبت از نگرانی‌ها و وقایع استرس آور قبل از خواب. با تخلیه هیجانی خود از طریق درد دل

با فرد نزدیک میتوان از اشتغال ذهنی در زمان به خواب رفتن جلو گیری نمود.دارو درمانی

یکی از شایعترین داروهایی که برای بیخوابی توسط پزشکان تجویز می گردد، استفاده از

بنزودیازپین ها است. از میان این گروه شایعترین آنان لورازپام، کلونازپام، اگزاپام، کلردیازپوکساید،

دیازپام، فلورازپام میباشد. بهتر است بدانیم که استفاده طولانی از این داروها عوارض زیر را به همراه دارد:

بعد از ۱ تا ۲ هفته از زمان مصرف، ممکن است اثر معکوس بر خواب داشته باشد

حافظه را ضعیف می‌کنند

ممکن است سریع تحمل ایجاد شود و بیمار ناچار باشد که میزان مصرف دارو را افزایش دهد.

باعث خواب آلودگی در روز بعد میگردد و اختلال سیکل خواب و بیداری را تشدید میکند.

  • سادیسم

نشانه های فرد مبتلا به بیماری سادیسم

ارسال شده در: هومینو | ۰

سادیسم

در زندگی روزمره اتفاق افتاده به اشخاصی برخورد کرده باشید که از تحقیر، مسخره کردن

و کنایه زدن به دیگران لذت می برند، به عنوان مثال مردی که همسر خود را مورد آزار جسمی

یا روانی تحقیر، سرزنش و به کار بردن الفاظ ناپسند  قرار می دهد یا مدیری که از آزار روحی

کارمندان زیردست خود لذت می برد اگر این آزار رساندن به دیگران به صورت جسمی، روانی

و جنسی، موجب لذت و آرامش فرد آزاررسان شود احتمالا آن فرد به بیماری سادیسم

مبتلا می باشد.

یک روانپزشک سادیسم را از زیر گروه های اختلالات شخصیت ضد اجتماعی، خودشیفته

و وسواس دانست و گفت: مفهوم این اختلال از منظر کتب روانپزشکی جدید در مقایسه

با کتب قدیمی متفاوت است.

این علائم می گویند شما سادیسم دارید. در کتابهای روانپزشکی قبلا اصطلاح هایی به

نام های سادیسم و مازوخیسم وجود داشت، سادیسم به حالتی گفته می شود که شخص

بیمار از طریق آزار و اذیت دیگران به احساس رضایتمندی می رسید، ولی بیمار مبتلا به

مازوخیسم به وسیله آزار خودش به این خرسندی دست پیدا می کرد.

اختلال شخصیت بیماری سادیسم

همچنین گفته شده مطابقه با بررسی ها و طبقه بندی های جدید روانپزشکی واژه سادیسم

دیگر کاربرد اصطلاح سابق را ندارد. اگر امروزه منظور از سادیسم را دیگرآزاری و آسیب رساندن

به دیگران بدون همدلی و همراهی با دیگران قلمداد کنیم این اختلال در زیر گروه های بزرگتری

با نام های اختلالات شخصیت ضد اجتماعی، خودشیفته و وسواس قرار می گیرد.  در نتیجه حدود

۳ درصد از مردم جامعه از اختلال وسواس رنج می برند، همچنین از هر هزار نفر پنچ نفر به اختلال

شخصیت ضد اجتماعی دچار هستند.

این را میدانید :  سادیسم چه چیزی است و علائم سادیسم کدامند؟

طبق نظر روانپزشکان در مورد فردی که دچار اختلال شخصیت ضد اجتماعی است، گفته شده

چنین افرادی با دیگران همدلی و همراهی نمی کند همچنین احساس عذاب وجدان نیز در درونش

شکل نمی گیرد. در نتیجه منافع شخصی خودش را به منافع دیگران ترجیح می دهد و در اجتماع

به منافع دیگران صدمه وارد می کند.

در اختلالات وسواس گونه فرد به خاطر داشتن افکار وسواسی به رفتارهای سادیستیک و تکراری

دست می زند. در این حالت شخص در درون خودش اجباری را احساس می کند که نمی تواند در

برابر نیازهای درونی اش مقاومت کند.  از نمونه های اختلال وسواس می توان به وسواس خرید،

انبار کردن وسایل بی ارزش، دزدی، آتش افروزی و آزار به دیگران اشاره کرد. در بعضی از موارد فرد

این رفتارهای وسواس گونه را به صورت غیر ارادی و ناخودآگاه  و در پاره ای از اوقات به صورت ارادی

و خودآگاه انجام می دهد.

بیمار مبتلا به اختلالات شخصیت ضد اجتماعی، خودشیفته و وسواس باید از مجموعه ای از درمان های

دارویی، غیر دارویی (روان درمانی، شناخت درمانی و خانواده درمانی) و مداخلات اجتماعی و روانی

استفاده کنند.

  • کودک

نحوه مراقبت و نگهداری از نوزاد تازه متولد شده

ارسال شده در: هومینو | ۰

نکات مفیدی در رابطه با مراقبت از نوزاد تازه متولد شده

اگر از آن دسته مادرانی هستید که در انتظار اولین فرزند خود هستند، ممکن است در

روزهای آخر بارداری استرس و نگرانی دو چندانی داشته باشید. شما تجربه زندگی

با یک نوزاد تازه متولد شده را نداشته اید و شاید تا به حال حتی نوزاد یک روزه را هم

از نزدیک ندیده باشید، همین ها کافی است تا استرس بگیرید. حتی اگر فرزند دوم یا

سومتان را هم باردار باشید باز ممکن است این استرس دست از سر شما بر ندارد؛

چرا که هر فرزندی دنیای جدیدی با خودش به همراه می آورد و ممکن است شما این

روزها را فراموش کرده باشید و با وجود تجربه ای که دارید، نیاز به کمک داشته باشید.مراقبت از نوزاد

مراقبت از نوزاد

تازه والدین ها سوالات فراوانی در مورد نوزاد تازه رسیده خود دارند که گاهی لازم است

حتما جواب آنها را بدانند. وجود یک نوزاد در خانه بسیار هیجان آور و دوست داشتنی در

عین حال نگران کننده است. مراقبت از یک نوزاد تازه وارد برای والدین یک تجربه تازه است.

مهم نیست که شما چه قدر آمادگی دارید ، مهم این است که بتوانید نیازهای نوزاد خود

را به خوبی برآورده سازید. 
نکته مهم این است که اگر می خواهید والدین موفقی در امر مراقبت از نوزاد خود باشید ،

بهتر است جواب سوالات خود را قبل از زایمان یا قبل از اینکه بیمارستان را ترک کنید از

پزشک کودکان یا پزشک و پرستار خود بپرسید

مهمترین نکات برای مراقبت از نوزاد تازه به دنیا آمده

۱. چگونه کودک ام را از خطر سندرم مرگ ناگهانی محافظت کنم؟ 
کارشناسان در امر مراقبت از کودک می گویند که بهترین راه مراقبت از نوزاد از مرگ ناگهانی این

است که همیشه او را به پشت بخوابانید. میزان مرگ ناگهانی نوزادان با این کار به طور قابل توجهی کاهش پیدا می کند. 
۲. اولین معاینه نوزاد پس از ترک بیمارستان چه زمان باید باشد؟ 
و در اولین ویزیت کودک چه اتفاقی می افتد؟ بسیاری از پزشکان اولین چکاپ نوزاد را ۲ هفته بعد

از تولد توصیه می کنند. به خصوص اگر این نوزاد فرزند اول خانواده باشد. شما حتما باید در مورد

واکسیناسیون و آزمون های غربالگری اولیه نوزاد سوال کنید. همه نوزادان لازم است به طور روتین

در سن ۲ ماهگی مورد بررسی قرار بگیرند.

 مراقبت از نوزاد تازه متولد شده

۳. چگونه باید از طناب نافی فرزندم و محل ختنه نوزاد مراقبت کنم؟
پزشک کودک حتما در مورد چگونگی مراقبت از بند ناف و محل ختنه نوزاد به شما دستورات کافی

خواهد داد. او همچنین به شما توضیح می دهد که چگونه از عفونت جلوگیری کنید. نکته مهمی

که باید بدانید این است که همیشه قبل از تعویض پانسمان محل ختنه یا تمیز کردن بند ناف

دست هایتان را کاملا بشویید. 
۴. نوزادم به چه میزان خواب نیاز دارد و چه قدر خواب برای او زیاد محسوب می شود؟ 
خواب نوزادان در روزهای اول پس از تولد بسیار زیاد است اما به تدریج و با افزایش سن خواب شان

کم می شود. نوزادان معمولا بعد از حمام کردن بیشتر می خوابند. در چند هفته اول نوزادان در

حدود ۱۷ تا ۱۸ ساعت در روز می خوابند؛ این عادت در حدود ماه سوم به ۱۵ ساعت در روز می رسد. 
ولی حداقل در دو ماه اول تقریباً هیچگاه در یک نوبت بیش از سه تا چهار ساعت ، خواه در طول روز یا شب ،

نمی خوابند. این بـدان معناسـت که شما نیز بیـش از این نمی توانید بی وقفه بخوابید. در طول شب ،

شما باید بیدار شده به نوزاد شیر بدهید و پوشک او را عوض کنید و در طول روز با او بازی هم خواهید کرد.

در حالی که بسیاری از نوزادان در حدود ۸ هفتگی تمام شب را میخوابند بعضی دیگر تا ۵ یا ۶ ماهگی به این

مرحله نمی رسند. از همان ابتدا ، شما با آموزش دادن به نوزادتان می توانید عادات خوب خواب را در نوزادتان

به وجود آورید. 
۵- بهترین دما برای اتاق کودک چه دمایی است؟ 
بچه قبل از تولد در حرارت ثابتی ، درون رحم قرار داشته است و تغییر ناگهانی درجه حرارت را دوست ندارد .

دمای اتاق بایستی مناسب ـ نه سرد و نه گرم ـ باشد .در صورتی که اتاق دارای کولر یا تهویه مطبوع می باشد ،

بایستی کودک را با یک ملحفه یا پتوی سبک پوشاند .
مشکلات جدی می توانند در صورتی که دمای اتاق به طور ناگهانی افت کند ، به وجود آمده و این امر در

صورتی که طفل در خواب باشد ، خطرناک تر است .بنابراین در آب و هوای سرد ، کیسه خواب برای بچه

بسیار مناسب می باشد .
۶. هر چند یک بار باید نوزادم را تغذیه کنم؟
نوزادان معمولا وقتی گرسنه می شوند برای شیر خوردن از خواب بیدار می شوند و نیازی به بیدار کردن آنها نیست.

بسته به اینکه شما با شیر خود نوزاد را تغذیه می کنید یا شیر بطری ، ممکن است سوالات زیادی در این زمینه داشته باشید.
سعی کنید حتما در بیمارستان و قبل از ترخیص سوالات خود را از پرستار کودک تان یا مشاور بپرسید. شیر

مادر بهترین و کامل ترین شیر برای نوازد است و بهتر است برحسب نیاز به او داده شود. شیر مادر نوزاد را

از عفونت ها یا بیماری های قابل انتقال دیگر محافظت می کند.

بهترین راه مراقبت از نوزاد

۷. چه زمانی باید نوزاد را به حمام ببرم؟ 
نوزاد معمولا در بدو تولد شسته داده می شود. اما پس از تولد نباید نوزاد زیاد حمام برده شود ،

چرا که ممکن است سبب التهاب پوستی شود. 
۸. چگونه متوجه شوم که نوزادم مبتلا به زردی شده است؟ 
همه نوزادن خفیف را تجربه می کنند ، چراکه هنوز کبد آنها تکامل کافی را پیدا نکرده است.

زردی در نوزادان اگر مورد توجه قرار نگیرد موجب ضایعات جبران ناپذیر سلول مغزی و عقب ماندگی

 عقلانی می شود . در هفته های اول تولد بایستی دقیقا مراقب زردی در نوزاد بود . 
شروع زردی بیشتر در سفیدی چشم کودک بروز می کند و در تنه گسترش پیدا می کند ، بمجرد مشاهده

زردی بدون فوت وقت در هر زمان از شبانه روز مراجعه نماید . این مسئله اورژانس و فوریت دارد .

هرچه زردی زودتر تشخیص داده شود درمان سبکتر و راحتتر است . در موارد خفیف شاید نیاز به بستری

و قرار گرفتن در زیر نور مخصوص باشد و در موارد شدید تعویض خون حتما باید انجام گیرد . از بکار بردن

پیشنهاد اطرافیان در مورد استفاده از شیرخشت و یا نور مهتابی و …و نظایر آن خودداری کنید .

بکار بردن این روشها به قیمت سلامت نوزاد تمام می شود.

  • بارداری

معاینات دوران بارداری

ارسال شده در: هومینو | ۰

ملاقات‌های منظم با پزشک در دوران بارداری از اهمیت خاصی برخوردارند.

انجام منظم مراقبت‌های بارداری می‌تواند از بروز عوارض بارداری و زایمان به

شکل مؤثری پیشگیری کند. در این مطلب با تعداد جلسه‌های معاینات بارداری،

چگونگی این معاینات و نکاتی برای استفادۀ بهتر از زمان کوتاه ملاقات با پزشک آشنا خواهید شد.

​​​​​​​تعداد جلسات معاینه‌

تعداد جلساتی که برای معاینات پیش از زایمان باید به پزشک مراجعه کنید زیاد

است. به همین دلیل، لازم است در انتخاب پزشک دقت کنید تا درنهایت پزشکی

را انتخاب کنید که به او اعتماد دارید و در طول ملاقات‌هایتان در کنارش احساس

راحتی می‌کنید. حداقل جلسات ملاقات با پزشک که در دستورالعمل‌های وزارت

بهداشت برای یک بارداری عادی توصیه شده، حداقل هشت جلسه است. مراقبت

اول بهتر است بین هفته‌ها‌ی شش تا ۱۰ بارداری انجام شود. مراقبت دوم در فاصلۀ

هفته‌های ۱۶ تا ۲۰ بارداری، مراقبت سوم در هفته‌های ۲۶ تا ۳۰، مراقبت چهارم بین

هفته‌های ۳۱ تا ۳۴ و مراقبت پنجم در فاصلۀ هفته‌های ۳۵ تا ۳۷ باداری انجام شود.

مراقبت ششم، هفتم و هشتم به ترتیب در هفته‌های ۳۸، ۳۹ و ۴۰ انجام می‌شود.

بدیهی است که در صورت بروز عوارضی مثل فشار خون بالا یا وجود بیماری‌های مزمن

و با توجه به سابقۀ پزشکی شما، تعداد این ملاقات‌ها با پزشک افزایش می‌یابد، زیرا

داشتن سابقۀ مشکلات پزشکی یا مشکل جدیدی که در دوران بارداری برای شما ایجاد

شده، ممکن است باعث شود به جلسات معاینۀ بیشتری نیاز داشته باشید. در دوران

بارداری علاوه بر جلساتی که برای معاینات دوران بارداری به پزشک مراجعه می‌کنید،

ممکن است لازم باشد برای انجام آزمایش‌های خون، ادرار یا سونوگرافی و سایر آزمایش‌هایی

که ممکن است پزشک در این دوران برای شما تجویز کند به سایر مراکز خدمات درمانی

نیز مراجعه کنید.

چگونگی معاینات

در ابتدای جلسات معاینۀ بارداری، پزشک نتایج آزمایش‌هایی را مرور خواهد کرد که در

جلسات قبلی تجویز کرده و ممکن است سؤال‌هایی را برای بررسی وضعیت سلامت

مادر و جنین بپرسد. پزشک در این جلسات، معایناتی را با هدف بررسی پیشرفت بارداری

و کیفیت آن انجام خواهد داد. به طور معمول و بسته به هفتۀ بارداری، پزشک معاینات زیر

را انجام خواهد داد:

  • اندازه‌گیری وزن مادر و بررسی میزان وزن‌گیری
  • اندازه‌گیری فشار خون و معاینۀ دست و پاها برای هر گونه تورم
  • معاینۀ شکم برای بررسی هر گونه توده یا ضایعه و بررسی موقعیت جنین
  • اندازه‌گیری سایز رحم برای بررسی میزان پیشرفت بارداری؛ معمولاً بعد از سه ماهۀ دوم
  • گوش دادن به ضربان قلب جنین؛ معمولاً از سه ماهۀ دوم
  • معاینات لگنی و واژینال برای بررسی وضعیت دهانۀ رحم و ترشحات در هفته‌های پایانی بارداری

پزشک در این جلسات معمولاً آزمایش‌‌ها و سونوگرافی‌هایی را برای بررسی وضعیت سلامت

مادر و جنین تجویز خواهد کرد. همچنین در صورت وجود مشکلات احتمالی، ممکن است مادر

را برای پیگیری‌های بیشتر به متخصص دیگری معرفی کند. در انتهای جلسات نیز معمولاً پزشک

نتایج معاینات را با مادر در میان خواهد گذاشت. همچنین تغییراتی که تا زمان معاینۀ بعدی ممکن

است برای مادر اتفاق بیفتد را برای او شرح می‌دهد و علائم خطرناکی را گوشزد می‌کند که باید

در صورت مشاهدۀ آنها سریعاً به پزشک مراجعه کند. همچنین پزشک در مورد سبک زندگی مواردی

را یادآوری می‌کند. مواردی مثلاهمیت تغذیۀ سالم و دوری از سیگار، قلیان، الکل، مواد مخدر و در

کل مزایا و معایب آزمایش‌هایی را که می‌توانید انجام دهید، به شما اطلاع می‌دهد.

استفادهٔ بهتر از زمان کوتاه وقت ملاقات با پزشک

جلسات معاینۀ کامل همراه با پاسخگویی به سؤالات و آموزش مادر حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.

اما گاهی ملاقات‌ها کوتاه‌تر خواهد بود و این باعث ناراحتی مادران می‌شود. در صورت کوتاه بودن زمان

این معاینات و نارضایتی شما، باید نگرانی‌های خود را با پزشک مطرح کنید، زیرا مراقبت از شما و

فرزندتان وظیفۀ اوست. برای رضایت بیشتر از جلسات معاینۀ بارداری می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

با پزشک واضح و شفاف صحبت کنید: پزشک شما نمی‌تواند ذهن شما را بخواند و با انجام

معاینات فیزیکی به افکار شما پی ببرد. پس هر نوع نگرانی را با او مطرح کنید. می‌توانید سؤال‌هایی

را که بعد از معاینۀ قبلی برای شما ایجاد شده است، یادداشت کنید و از پزشک خود بپرسید. غیر

از هر مشکل جسمی، اگر از لحاظ روحی نیز مشکلی دارید یا سؤالی دربارۀ تناسب اندام و تغذیۀ

خود دارید حتماً از پزشک خود بپرسید.

سؤالات غیرپزشکی را با پزشک مطرح نکنید: سؤالات غیرپزشکی خود را با منشی مطب یا

شخص مسئول دیگری مطرح کنید. سؤال‌هایی دربارۀ بیمه و آدرس مراکز مختلف را از پزشک خود

نکنید تا زمان بیشتری برای پرسیدن نکته‌های مهم‌تر داشته باشید.

روشنفکرانه عمل کنید: هنگام صحبت کردن با پزشک، تمام حرف‌های خود را به صراحت بزنید، اما

فراموش نکنید که به حرف‌های او نیز گوش بدهید و در صورت لزوم یادداشت بردارید.

به یاد داشته باشید که برخی روزها پزشک شما مشغله‌های بسیاری دارد. البته این موضوع به این

معنا نیست که او نباید به سؤال‌های شما پاسخ بدهد، بلکه اگر پزشک شما گاهی بیماران زیادی دارد

یا باید برای زایمان یکی از بیماران خود به بیمارستان برود، می‌توانید حرف‌های خود را در جلسۀ بعدی

ادامه دهید. ولی اگر پزشک شما همیشه پاسخ کاملی به شما نمی‌دهد یا همزمان با شما یک یا چند

بیمار را ویزیت می‌کند و به جای صحبت با خود شما، فقط به پرونده نگاه می‌کند،دلسوز شما نیست. بهتر

است پزشک خود را عوض کنید. شما و فرزندتان سزاوار توجهی بیش از این هستید.

  • ازدواج

باورهای درست درباره ازدواج

ارسال شده در: هومینو | ۰

برخی از باورهای درست درباره ازدواج را با هم مرور می کنیم:

۱. یکی از مهم‌ترین علت‌های شکست در ازدواج توقع و تصورات غلط از ازدواج است. خوشبختی

به خودی‌خود رخ نمی‌دهد، بلکه ساخته می‌شود. به همان اندازه انتخاب و داشتن همسر خوب،

تلاش در حفظ آن نیز مهم است.

۲. ازدواج دوای هیچ دردی نیست. حکم غذا را دارد، نه دارو. ازدواج باعث رفع هیچ‌یک از مشکلات

روانی نمی‌شود.

۳. ازدواج وسیله است، نه هدف. بسیاری از ازدواج‌های غلط و ناموفق به این دلیل رخ می‌دهد که

افراد آن را یک هدف قرار می‌دهند(به هر ترتیبی شده باید ازدواج کرد) در نتیجه برای رسیدن به آن

گاهی بسیاری از اصول عقلانی و حتی اخلاقی را نیز نادیده می‌گیرند و زیر بار انتخاب غلط می‌روند

یا بدون آمادگی و شرایط لازم درگیر آن می‌شوند.

۴. بسیاری از مشکلات و اختلاف‌های زناشویی از بین نمی‌روند، بلکه همین که به این تفاهم برسید

که در زمینه‌هایی با هم اختلاف‌نظر دارید و به یک سازگاری و توافق دونفره برسید کافی است.

۵. زوج‌های موفق و خوشبخت نیز گاهی بحث و کشمکش دارند و اگر این طور نباشد باید در صحت

و سلامت ازدواجشان شک کرد. مزیت زوج‌های موفق در این است که می‌دانند چگونه به درستی

با اختلاف‌ها و مشکل‌ها مواجه شوند و به تفاهم برسند. آنها به تفاوت‌ها احترام می‌گذارند و با دید

برنده و بازنده به مسائل نگاه نمی‌کنند.

۶. در زندگی اشتراکی هیچ فایده و قانونی وجود ندارد مگر اینکه زوجین با هم آن را وضع کرده باشند.

ازدواج همچون درختی است که در صورت عدم‌ آبیاری و مراقبت، دیر یا زود پژمرده خواهدشد. مشکل‌ها

و اختلاف‌های جدی زناشویی با ورود بچه‌ها برطرف نمی‌شود

۷. اگرچه هرچه اشتراک‌ها و شباهت‌های بین زوجین بیشتر باشد امکان به وجود آمدن صمیمیت بیشتر

است. ولی این به آن معنی نیست که زوجین همیشه باید در تمام لحظه‌های خوششان با هم باشند.

۸. رابطه زناشویی یک رابطه ۵۰/۵۰ سپس ۱۰۰/۱۰۰ است. یک ازدواج‌ زمانی می‌تواند موفق باشد که

در رابطه، هر یک از طرفین با تمام صفات خوب خود باشند و اشتباه دیگری را مجوزی برای خطای خود ندانند.

۹. زوجین نه مکمل یکدیگر، بلکه حامی و تقویت‌کننده همدیگر هستند. هر یک از زوجین افرادی عاقل، بالغ،

کامل و توانمندی هستند که می‌توانند زندگی خود را به تنهایی و با خوشی بگذرانند ولی با آگاهی و انتخاب

تصمیم می‌گیرند با دیگری و کمک به هم مسیر رشد و ‌کمال را دلپذیرتر، معنی‌دارتر و بهتر طی کنند.

۱۰. اولین شرط و لازمه ارتباط خوب و موثر زناشویی ابراز صحیح، صریح و شفاف احساسات، نظرات و خواسته‌هاست.

۱۱. اگر در ازدواج قرار باشد کسی تغییر کند آن یک نفر خود ما هستیم!

۱۲. اگرچه مشورت با والدین نشانه سلامت عقل است ولی این شما هستید که می‌خواهید با همسرتان زندگی کنید، نه آنها.

 

 

  • سالمند

۵ روش برای برقراری ارتباط موثر با افراد بیمار آلزایمر

ارسال شده در: هومینو | ۰

داشتن ارتباط موثر با افراد سالمند یا سالخورده که دچار بیمار آلزایمر یا فراموش کار هستند می تواند

دشوار و چالش برانگیز باشد.با پیشرفت بیماری،ما نیز باید ملاقات ها

و ارتباطات خود را با والدین، همسر و عزیزانمان که دچار این بیماری

هستند در راستای علایق آن ها گسترش دهیم.افراد دچار آلزایمر همانند

هر فرد دیگری روز های خوب و بد را تجربه می کنند.برای پرستاران،

یادگیری نحوه رسیدگی به این افراد در حالات مختلف ضروری می باشد.

در ادامه مطلب یک لیست مختصر از روش های برقراری ارتباط و ایده هایی

در رابطه با چگونگی رفع مشکلات در مواقع بحرانی آمده است.این نکات

به شما کمک می کند تا از روی درک و دلسوزی و بدون داشتن سابقه قبلی

در زمینه پرستاری از سالمند آلزایمری، در برداشتن گام های مثبت در جهت

بهبودی یا توقف پیشرفت بیماری  برای این افراد سهیم باشید.

حضور فعال 

زمانی که در کنار افراد دچار این بیماری هستید واقعا حضور داشته باشید و مطمئن شوید حواستان

به موضوع دیگری پرت نشده است.فراهم کردن محیطی آرام و متمرکز می تواند از ایجاد اضطراب برای

فرد بیمار جلوگیری کند پس در وجود آوردن همچین محیطی با توجه به علایق فردی که دچار بیماری

آلزایمر است کوشا باشید. پرستاری از سالمند دچار آلزایمر به مراتب دشوارتر از  افراد معمولیست و

حضور شما باعث حذف تنش‌های اون خواهد شد.

تمرکز

سعی کنید در یک زمان به یک موضوع تمرکز کنید. تغییر موضوعات در یک مکالمه می تواند منجر به

سردرگمی شود.داشتن تمرکز به شما این  اجازه را می دهد که سالمند یا بیمار آلزایمر  بدون داشتن دغدغه

و اضطراب روی بحث مورد گفت و گو متمرکز شوند و موضوعات اضافی فکر شان را درگیر نکند.

صبر

وقت خود را در اختیار بیماران آلزایمریتان قرار دهید و صبور باشید. انتظار پاسخ سریع به سوالات خود

را نداشته باشید.باید به سالمند یا بیمار آلزایمر وقت بدهید تا تصمیم بگیرند چگونه به سوالات شما پاسخ دهند.

با پیشرفت بیماری متوجه می شوید که آن ها احتمالا توان پاسخ گویی به سوالات شما را ندارند یا حتی

در برقرای ارتباطات کوچک هم نا موفق هستند،پس باید بسیار صبور باشید. قطعا پرستاری از سالمند 

نیازمند صبر فراوان است

نشانه های غیر کلامی

ممکن است زمانی بیاید که فرد دچار آلزایمر نتواند تمام حرف های شما را بفهمد آنگاه باید بتوانید با او

ارتباط غیر کلامی برقرار کنید .ارتباطات غیر کلامی مانند ارتباط چشمی،لبخند و یا سر تکان دادن در مواقعی

که بیمار در درک ارتباطات ساده هم دچار مشکل است می تواند بسیار موثر باشد و منظور شما را به

طور کامل به او منتقل کند.با پیشرفت آلزایمر یکی از بهترین روش های برقرار ارتباط با فرد دچار این

بیماری ،ارتباطات غیر کلامی می باشد.

نشستن پای صحبت آن ها

اگر سالمند یا بیمار شما مطلبی می‌گوید که گویا نیست یا شما در درک ان مشکل دارید، به آن ها بگویید

و ببینید عکس العمل آن ها به این موضوع چگونه است و اگر در توضیح دوباره باز هم موضوع مبهم بود بگذارید

همانجوری بماند.وقتی که عزیزانتان درباره موضوعی صحبت می کنند با اشتیاق به حرف های آن ها گوش

دهید .ممکن است خاطره ای برای شما تعریف کند برای مثال اگر بگوید دو هفته پیش با همسرش شام

بیرون بوده اند و در مورد مسائل کاری با یکدیگر صحبت کرده اند،شما می دانید که از فوت همسر او چند

سال می گذرد ولی نباید بعضی مسائل را به رویش بیاورید یا زیادی از او غلط بگیرید که ممکن است بسیار

ناراحت و نا امید شود بلکه می توانید درباره مشخصات همسرش و یا ملاقاتی که داشته اند از او سوال بپرسید

و مطمئن باشید آن ها با اشتیاق به سوال های شما جواب می دهند. برای پرستاری از سالمند باید وقت

و زمان .بیشتری را برای آن‌ها بگذارید که احساس تنهایی نکنند

چگونه وضعیت را آرام کنیم؟

تغییرات رفتاری اغلب با آلزایمر همراه هستند پس ممکن است روز هایی بیاید که عزیزانتان ناراحت، مضطرب،

آرام یا افسرده شوند. همانطور که می دانید سالمند یا بیمار مبتلا به آلزایمر ممکن است توانایی توضیح مسائل

یا مرور خاطرات و بیان کردن آن ها را نداشته باشند. آن زمان است که شما متوجه می‌شوید در ذهن فرد مورد

نظر قسمتی پاک شده است و فرد مبتلا به آلزایمر است و آن زمان است که ممکن است به خودتان بگویید چه

کار هایی از دستتان بر می‌آمد که انجام نداده اید. زمان هایی مانند این زمانی است که شما نیاز دارید بدانید

که چه چیزی برای عزیزانتان آرامش بخش می باشد.

ابتدا یک نفس عمیق بکشید.به عزیزانتان این حس را بدهید که از ته دل دوستشان دارید و سلامت آن ها برای
شما مهم است و شما از آن ها حمایت می کنید.سعی کنید هیچوقت آن ها را تنها نگذارید و تا زمانی که حس
تنهایی نکنند کنار آن ها بمانید.یک راه ارتباطی با آن ها پیدا کنید.مطمئن شوید آن ها راحت هستند و از چیزی
رنج نمی برند.همواره مشخصات بدن آن ها را چک کنید که تب یا بیماری نداشته باشند.به عنوان یک مراقب باید
تمام مسائل مربوط به این بیماری را آموزش ببینید و با نحوه حل مشکلات آن ها آشنا شوید.باید بدانید که این
یک بیماری دردناک و آزاردهنده است و شما نمی توانید از ناراحتی عزیزانتان جلوگیری کنید.کاری که از دست
شما بر می آید این است که با رفتاری متین و صبور و قلبی عاشق به مراقبت از عزیزانتان بپردازید.همچنین

موسیقی می تواند برای بسیاری از افراد دچار آلزایمر مثبت واقع شود و برای آن ها آرامش بخش باشد.بهتر

است لیستی از موسیقی های مورد علاقه فرد آلزایمری کنار خود داشته باشید.موسیقی می تواند حس امنیت

و آرامش را به آن ها منتقل کند همچنین می تواند با نفوذ به خاطرات آنها،چالش مفیدی در ذهن آن ها ایجاد نماید.

دوست داشتن و مراقبت از سالمند که مبتلا به آلزایمر است، یکی از چالش بر انگیزترین شرایطی است که هر

کسی با آن مواجه می شود.چنانچه در نگهداری از سالمندآلزایمری از پرستار استفاده نمی کنید سعی کنید

از افراد دیگر هم در این  کار کمک بگیرد،همواره در برخورد با مشکلات فرد آلزایمری لبخند بزنید و مشکل را به ب

هترین نحو حل کنید.مراقبت از خودتان یکی از مهمترین عوامل در نگهداری از افراد بیمار آلزایمر می‌باشد زیرا چنانچه

برای خود وقت بگذارید انگاه می توانید با آغوشی باز و قلبی پر از صمیمیت و مهربانی به نگهداری از عزیزانتان بپردازید.

  • سالمند

چرا نباید سالمندان را به خانه سالمند ببریم؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

جدی ترین خطری که فرد سالمند را تهدید می‌کند در انزوا قرار گرفتن او از سوی اطرافیان است.

در این حالت شخص امکان ارتباط صمیمی و نزدیک با دیگران را از دست می‌دهد. تنهایی موجب

می‌گردد فرد سالمند به تدریج دچار مشکلات روانی شود، لذا درک احساسات و انتظارات سالمندان

از اطرافیان و تصحیح ارتباط افراد خانواده با آنها در فرایند بهداشت روانی آنها بسیار مهم است.

سالمندان به اندازه‌ای که دیگران به آنها  به عنوان پیر و از کار افتاده نگاه می‌کنند خود را ضعیف

و نا توان احساس نمی‌کنند. چنانکه در یک خانواده گرم و مهربان اغلب سالمندان بسیار راحت

، آرام، مقاوم و با نشاط روزگار می‌گذرانند در نتیجه این افراد حوصله نگهداری نوه‌ها را با همه شیطنت هایشان دارند .

 

سالمندان به دلیل بازنشستگی و دوری از فرزندان، نیاز به ارتباط و توجه عاطفی بیشتری را

در خود احساس می‌کنند که این نیاز باید  مورد توجه قرار گیرد و ارضا شود.
برنامه ریزی صحیح  و استفاده  از وجود سالمندان و تجربیات آنها، هم  تنهایی آنان را برطرف

می کند  و احساس هرز و پوچ بودن را در آنها از بین می برد و هم منبعی مفید  و ارزشمند

از معلومات و تجربیات را در اختیار جوانان نسل بعد قرار می‌دهد.

زن یا  مردی که خود را زمانی صاحب قدرت  و نفوذ می‌دانست به یکباره خود را تنها و بدون

قدرت می‌یابد  و این ناراحتی گاهی به حوادثی نامناسب می‌انجامد  و موجب ناراحتی روانی سالمند می‌گردد .

معایب خانه سالمندان

سالمندانی که به دلیل وضعیت جسمی خود دچار افسردگی شده اند با رفتن به این مراکز

ممکن تا حد زیادی امید به زندگی خود را از دست بدهند. زندگی در خانه‌ی سالمندان یکنواخت

و عادی بوده و این موضوع سبب می‌شود روحیه‌ی سالمند بیش از پیش دچار اختلال شود.

دلتنگی و دوری از فرزند برای والدین اصلا راحت نیست. از این رو بسیار مهم است که به

سالمندانی که در این مراکز نگهداری می‌شوند مرتب سر بزنید تا سالمند کمتر احساس

دلتنی و نا امیدی کند. سالمندانی که امید به خارج شدن از خانه‌ی سالمندان را دارند با دیدن

فرزندان امیدی دوباره گرفته و با روحیه ای بهتر با بیماری ها مبارزه می کنند.

استخدام نگهدار سالمند

می‌توانید برای نگهداری سالمند در خانه حال اگر وضعیت جسمی سالمند شما آنقدر نامساعد

نیست که نتوانید از او در منزل نگهداری کنید و فقط نیاز سالمند شما به یک مراقب می‌باشد

که در امور کارهای روزمره به سالمند خدمات رسانی کند، می‌توانید برای سالمند خود پرستار

بگیرید. پرستاری که از توانایی جسمی بالایی برای رسیدگی به سالمند برخوردار بوده و بخوبی

به بیماری‌های دوران سالمندی آشنا است، گزینه‌ی خوبی برای انتخاب می‌باشد.

در صورتی که نگهداری از سالمند را در منزل انجام می‌دهید، به نکات زیر در منزل خود توجه داشته باشید:

  1. از آسانسور به جای پله استفاده کنید
  2. از کاشی مناسب برای سرویس بهداشتی استفاده شود
  3. از توالت فرنگی در منزل سالمند استفاده شود
  4. در اتاق خواب سالمند نور کافی باشد
  5. دستگیره های کافی در منزل سالمند باشد
  6. آپارتمان برای سالمندان بهتر است

 

توصیه‌های دیگر برای رسیدگی به سالمندان:

  1. ورزش‌های سبک همانند پیاده‌روی در پارک‌ها و قدم زدن در جلوی نور خورشید به سلامت روحی‌شان کمک می‌کند
  2. اگر مصرف دارو دارند باید با مدیریت و کنترل از جانب پرستاران و فرزندان انجام شود
  3. چکاب کلی سالمندان به صورت دوره‌ای تحت نظر پزشک باید انجام شود
  4. یک سری فعالیت‌های سرگرم‌کننده در سرای سالمندان داشته باشند مانند باغبانی کردن، کارهای
  5. گروهی و دسته‌جمعی که بسیار در روحیه آنها تأثیر می‌گذارد و باعث شادابی روح و روان آنها می‌شود
  6. سفرهای کوتاه یک‌روزه که خیلی موجب شادی آن‌ها می‌شوند

اشتباهات رایج در نگهداری از سالمند:

  1. در انجام امور سالمندان افراط نکنید
  2. با سالمندان مثل کودکان رفتار نکنید
  3. بخودتان در هنگام نگهداری از سالمند اهمیت بدهید

برخی معایب خانه سالمندان:

  1. زندگی یکنواخت
  2. دوری از خانواده و فرزندان
  3. وحشت ناشی از تنهایی و مرگ و دلتنگی‌های مربوط به آن

با توجه به موارد ذکر شده، معایب آسایشگاه سالمندان از مزایای آن بیشتر است.

متأسفانه سالمندان هم نسبت به این موضوع دید مثبتی ندارند. عموماً از بودن در آنجا ناگزیر و محیط

آن را محیط جبر و اجبار می‌دانند. با اینکه برخی از آنان سالهاست در چنین محیطی زندگی می‌کنند با آن

خو نگرفته‌اند و منتظرند تحولی پدید آید و از آنجا بیرون آیند.

مراقب سرمایه‌های زندگی خود باشیم

  • همیار کودک

مراقب یا پرستار کودک لازم است به چه نکاتی بیشتر اهمیت بدهد؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

گاهی والدین شاغل، نگران مراقبت از کودکان کم سن و سال خود هستند و تمایل دارند

به جای سپردن کودک خود به مهد کودک یا مراکز نگهداری با استخدام یک مراقب یا پرستار،

نگهداری از کودک خود را در منزل انجام دهند. مراقب استخدام شده سه وظیفه عمده

بر دوش دارد که عبارتند از:

  • تغذیه کودک:

از مهمترین مواردی که کودک یار در حین انجام کار در منزل کارفرما بایستی به آن توجه

ویژه داشته باشد تغذیه کودک است. داشتن حداقل سه وعده غذایی کامل برای کودکان

ضروری است. لازم است که پرستار کودک در هنگام آماده سازی غذا به انواع مواد مورد

نیاز جهت رشد هرچه بهتر کودک توجه داشته باشد و در برنامه غذایی کودک انواع غذاها

که شامل انواع ویتامینها، مواد معدنی و سایر مواد مورد نیاز  می شود را بگنجاند.

همچنین تشویق کودک به خوردن میوه، شیر و دانه های مغذی در میان وعده ها از وظایف

مهمی است که پرستار کودک حتماً باید انجام دهد. لازم به توضیح است که کلیه موارد

با هماهنگی و توافق با والدین  ( بویژه مادر ) صورت خواهد پذیرفت.

  • خواب:

خواب کافی و مناسب از دیگر نیازهای ضروری در کودکان است. ساعات خواب مورد نیاز

برای نوزادان ۱۶ تا ۲۰ ساعت، از ۶ ماهگی تا ۱ سالگی ۳ ساعت در طول روز و ۱۱ ساعت

در شب، از ۱ تا ۳ سالگی حدوداً ۱۰ تا ۱۳ ساعت و سنین بالاتر ۱۰ تا ۱۲ ساعت می باشد.

بنابراین از موارد ضروری که مراقب باید به آن توجه داشته باشد رعایت خواب کافی

برای است، زیرا کودکانی که خواب کافی دارند، فعالیت و نشاط بیشتری در طول روز

دارند و عدم خواب کافی، عوارض گوناگونی از قبیل کاهش سطح ایمنی بدن و اختلال در رشد

را به دنبال خواهد داشت.

  • بازی و آموزش:

از دیگر وظایفی که از  پرستار  انتظار میرودد آموزش به کودک است. آموزشهایی که پرستار

با توجه به قابلیت هایی که به مرکز اعلام کرده و با هماهنگی و موافقت والدین

ارایه می نماید شامل آموزش زبان انگلیسی، انجام بازی های فکری، آموزش نقاشی، موسیقی

و …  می باشد. توجه داشته باشید که بازی با کودکان و در اختیار قراردادن اسباب بازی های

مناسب، در رشد مغز کودک بسیار مؤثر است.

 

آیا برای نگهداری از دلبند خود در منزل به دنبال یک پرستار حرفه ای هستید؟

والدین در هنگام استخدام مراقب یا پرستار کودک باید به چه نکاتی توجه کنند؟

هومینو  با بهره مندی از مراقبین و پرستاران مجرب و متعهد، آماده ارائه خدمات مذکور در منزل به صورت

روزانه، شبانه، شبانه روزی و مقطعی میباشد. می توانید برای انتخاب بهترین گزینه مراقبت از فرزندتان

با مشاوران ما تماس بگیرید. البته خانواده ها باید به چهار نکته برای استخدام پرستار توجه داشته باشند.

قبل از هماهنگی مرکز با مراقبین یا پرستاران ، ابتدا خواسته ها و ویژگی های اولیه مورد نظر جهت

استخدام  پرستار را به مرکز اعلام نمایند. در مصاحبه با کودکیار به عادات غذایی، ویژگی های رفتاری ،

حساسیتهای غذایی  بپردازند و انتظارات را شفاف بیان نمایند. شماره تلفنهای ضروری، دفترچه بیمه

و …. در دسترس مراقب باشد تا در صورت نیاز در اسرع وقت اطلاع رسانی و کمک رسانی به بهترین نحو انجام شود.

 

  • فيزيوتراپي

آیا آب آوردن زانو با تردمیل رابطه ای دارد ؟

ارسال شده در: هومینو | ۰

آب آوردن زانو با تردمیل دور تند

زانو یکی از بزگترین مفاصل بدن انسان است که فشار زیادی را در حین فعالیت های روزمره تحمل

می کند. یکی از عوارض چاقی و اضافه وزن، فشار بیش از حد بر روی زانو ها و بیماری های مفصل

می باشد. کاهش وزن یکی از دغدغه های بسیاری از بیماران مبتلا به زانو درد می باشد.

بیشترین ورزش توصیه شده برای کاهش وزن پیاده روی و یا راه رفتن بر روی تردمیل است. اما آب

آوردن زانو با تردمیل کاملا مشابه دویدن بر روی زمین نیست .زیرا در صورت خستگی اجازه تغییر

سرعت را نمی دهد. برای کاهش فشار بر روی مفصل  باید شروع و پایان حرکات بر روی تردمیل

اهسته باشد و حتما گرم کردن و سرد کردن با سرعت های پایین انجام شود. از کوتاه کردن قدم ها

و تند کردن سرعت گام ها بر روی تردمیل بپرهیزید زیرا می تواند موجب اسیب شود.

آب آوردن زانو با تردمیل به همراه پای برهنه

امکان پیاده روی بیرون از منزل فراهم نیست.

تردمیل میتوان جایگزین خوبی برای پیاده روی باشد.

اما استفاده از این دستگاه ورزشی برای بیمارانی که مشکلات آرتروز مفصل .

سابقه جراحی های زانو و یا اختلالات راستای همانند پای پرانتزی دارند.

بدون رعایت نکات ایمنی مناسب نمیباشد.

آب آوردن زانو با تردمیل برای سالم با رعایت اصول و داشتن کفش مناسب مشکلی ندارد.

پیاده روی بر روی تردمیل با پاهای برهنه خطر بالای اسیب دیدگی را به دنبال دارد.دویدن بر روی تردمیل

با شیب های بالاتر از ۶ نیزموجب افزایش فشار بر کمر و زانو ها میشود.رعایت نکاتی همچون عدم نگاه

داشتن دستگیره ها حین دویدن بر روی تردمیل، تغییر مداوم شیب و سرعت ، عدم توقف ناگهانی تردمیل ،

رعایت نکات ایمنی ومتصل کردن گیره ایمنی میتواند به شما کمک کند تا بعد از آب آوردن زانو با تردمیل

دچار دردهای مفصل  نشوید.

رابطه آب آوردن زانو با تردمیل

در صورتی که درد به علت ارتروز واضافه وزن و فشار زیاد به مفصل در فیزیوتراپی باشد کاهش وزن

می تواند به بهبود علائم بیمار کمک کند. یکی از ورزش هایی که در کاهش وزن بسیار موثر است ورزش های

هوازی همانند پیاده روی می باشد. آب آوردن زانو با تردمیل و دوچرخه ثابت به همراه تمرینات تقویتی

می تواند در کاهش درد و علائم بیمار موثر باشد . استفاده از تردمیل در بیماران با مشکلات  در صورتی

مفید و سودمند است که نکاتی از جمله استفاده از سرعت مناسب ، شیب مناسب، کفش مناسب ، گرم

و سرد کردن با سرعت اهسته، رعایت نکات ایمنی و افزایش و کاهش تدریجی سرعت و شیب رعایت شود .

در صورتی که نکات فوق رعایت نشود استفاده از تردمیل می تواند منجر به اسیب بیشتر مفصل شود .